- ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Αλλιώς θα 'ναι αργά ως και για τον διωγμό σου.
Galadriel
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
προηγουμένως τις βουτά στο φαρμάκι.
Γι' αυτό καθετί πικρό γοητεύει.
Όπως η άγουρη ελιά και του Εμπεδοκλέους το ήτορ.
Galadriel
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
Edited by - galadriel on 07/05/2005 12:41:25
είναι η ζωή.
Αμέτε να μετρηθείτε, αχθοφόροι του ονόματός σας.
όλα τα παραπάνω είναι από το "Εκ του πλησίον"
του Ο. Ε(σω)λύτη
Galadriel
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
σω απ' την πρώτη. Αρκεί να ξέρεις να περιμένεις παρά έναν ή δύο
αιώνες, ενίοτε.
Εκ του Πλησίον
G.
πολλές φορές το Φως είναι
πιο απειλητικό απ' το σκοτάδι
οι δυο αυτές αγριμάδες που, αν συμπέσουν και κάνουν καινούριο
φεγγάρι, μπορεί να ξαναγραφτεί απαρχής η ιστορία του κόσμου.
Εκ του Πλησίον
G.
πολλές φορές το Φως είναι
πιο απειλητικό απ' το σκοτάδι
μόνον άπαξ εχάραξες.
Εκ του Πλησίον
G.
πολλές φορές το Φως είναι
πιο απειλητικό απ' το σκοτάδι
Επειδή σ' αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
Να μπαίνω σαν Πανσέληνος
Από παντού, για το μικρό το πόδι σου μες στ' αχανή σεντόνια
Να μαδάω γιασεμιά - κι έχω τη δύναμη
Αποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω
Μέσ' από φεγγερά περάσματα και κρυφές της θάλασσας στοές
Υπνωτισμένα δέντρα με αράχνες που ασημίζουνε
Ακουστά σ' έχουν τα κύματα
Πως χαϊδεύεις, πως φιλάς
Πως λες ψιθυριστά το «τι» και το «ε»
Τριγύρω στο λαιμό στον όρμο
Πάντα εμείς το φως κι η σκιά
Πάντα εσύ τ' αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτεινό πλεούμενο
Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά
Το βρεμένο μουράγιο και η λάμψη επάνω στα κουπιά
Ψηλά στο σπίτι με τις κληματίδες
Τα δετά τριαντάφυλλα, το νερό που κρυώνει
Πάντα εσύ το πέτρινο άγαλμα και πάντα εγώ η σκιά που μεγαλώνει
Το γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει εγώ
Επειδή σ' αγαπώ και σ' αγαπώ
Πάντα εσύ το νόμισμα κι εγώ η λατρεία που το εξαργυρώνει:
Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στον άνεμο
Τόσο η στάλα στον αέρα, τόσο η σιγαλιά
Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
Καμάρα τ' ουρανού με τ' άστρα
Τόσο η ελάχιστή σου αναπνοή
Που πια δεν έχω τίποτε άλλο
Μες στους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
Να φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου
Να μυρίζω από σένα και ν' αγριεύουν οι άνθρωποι
Επειδή το αδοκίμαστο και το απ' αλλού φερμένο
Δεν τ' αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ' ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου
Να μιλώ για σένα και για μένα.
Το Μονόγραμμα
in God we trust
ΟΙ ΗΜΙΟΝΗΓΟΙ
Τις ημέρες εκείνες έφτασαν επιτέλους υστέρα από τρεις σωστές
εβδομάδες οι πρώτοι στα μέρη μας ημιονηγοί. Και έλεγαν πολλά για
τις πολιτείες που διάβηκαν, Δέλβινο, Άγιοι Σαράντα, Κορυτσά. Και
ξεφόρτωναν τη ρέγγα και το χαλβά κοιτάζοντας να ξετελέψουν μια
ώρα αρχύτερα και να φύγουνε. Ότι δεν ήταν συνηθισμένοι και τους
ετρόμαζε το βρόντισμα στα βουνά και το μαύρο γένι στη φαγωμένη
την όψη μας.
Και συνέβηκε τότες ένας απ' αυτούς να 'χει μαζί του κάτι παλιές
εφημερίδες. Και διαβάζαμε όλοι απορημένοι, μόλο που το 'χαμε κιό-
λας ακουστά, πως επανηγύριζαν στην πρωτεύουσα και πως ο κόσμος
εσήκωνε, λέει, ψηλά στα χέρια τους φαντάρους που γυρίζανε με
άδειες από τα γραφεία της Πρέβεζας και της Άρτας. Και σημαίνανε
όλη μέρα οι καμπάνες, και το βράδυ στα θέατρα λέγανε τραγούδια και
παριστάνανε στη σκηνή τη ζωή μας για να χειροκροτά ο κοσμάκης.
Βαριά σιωπή έπεσε ανάμεσό μας, επειδή κι η ψυχή μας είχε μή-
νες τώρα μέσα στις ερημιές αγριέψει, και, χωρίς να το λέμε, πολύ λο-
γαριάζαμε τα χρόνια μας. Μάλιστα μια στιγμή δάκρυσε ο λοχίας ο
Ζώης κι έκανε πέρα τα χαρτιά με τις είδησες του κόσμου, ανοίγοντας
τα πέντε δάχτυλα καταπάνω τους. Και οι άλλοι εμείς δε λέγαμε τίπο-
τε, μονάχα με τα μάτια τού δείχναμε κάτι σαν ευγνωμοσύνη.
Τότε ο Λευτέρης, που τύλιγε παρέκει τσιγάρο, καρτερικά, σαν να
'χε πάρει απάνω του την ανημπόρια ολάκερης της Οικουμένης, γύρι-
σε και «Λοχία» είπε «τι βαρυγκομάς; Αυτοί που 'ναι ταγμένοι για τη
ρέγγα και το χαλβά, σ' αυτά πάντοτε θα ξαναγυρίζουν. Και οι άλλοι
στα δεφτέρια τους που δεν έχουνε τελειωμό, και οι άλλοι στα κρεβά-
τια τους τα μαλακά που τα στρώνουν μα δεν τα ορίζουν. Αλλά κάτεχε
ότι μονάχα κείνος που παλεύει το σκοτάδι μέσα του θα 'χει μεθαύριο
μερτικό δικό του στον ήλιο». Και ο Ζώης: «Τι λοιπόν, θαρρείς ότι
δεν έχω κι εγώ γυναίκα και χωράφια και βάσανα της καρδιάς, που κά-
θομαι και φυλάγω δωνά στις εξορίες;» Του αποκρίθηκε ο Λευτέρης:
«Αυτά που δεν αγαπά κανείς, αυτά, λοχία μου, να φοβάται, τι τα 'χει
από τα πριν χαμένα, κι ας τα σφίγγει όσο θέλει απάνω του. Αλλά τα
πράγματα της καρδιάς τρόπος δεν είναι να χαθούν, έννοια σου, και
γι' αυτά οι εξορίες δουλεύουν. Αργά - γρήγορα κείνοι που είναι ναν
τα 'βρουν, θαν τα 'βρουν». Πάλι ρώτησε ο λοχίας ο Ζώης: «Και ποιος
λες τάχα του λόγου σου ότι θαν τα 'βρει;» Τότε ο Λευτέρης, αργά, δεί-
χνοντας με το δάχτυλο: «Εσύ κι εγώ κι ό,τι άλλο δείξει, αδερφέ μου,
η ώρα ετούτη που μας ακούει».
Και ευθύς ακούστηκε στον αέρα η σκοτεινή σφυριγματιά της οβί-
δας που έφτανε. Και πέσαμε όλοι καταγής μπρούμυτα, πάνω στις σκάρ-
πες, ότι γνωρίζαμε απόξω πια τα σημάδια του Αόρατου, και με τ' αυτί
μας ορίζαμε από πριν το μέρος όπου θα 'σμιγε η φωτιά το χώμα ν' ανοί-
ξει και να χυθεί. Και δεν επείραξε η φωτιά κανέναν. Κάτι μουλάρια
μονάχα σηκώθηκαν στα πισινά τους ποδάρια και άλλα ταράχτηκαν και
σκόρπισαν. Και μέσα στην κάπνα που κατακάθιζε θωρούσες να τρέ-
χουνε πίσω τους χειρονομώντας οι άνθρωποι που τα 'χανε φέρει με κό-
πους ίσαμε κει. Και τα πρόσωπα τους χλωμά, και ξεφόρτωναν τη ρέγ-
γα και το χαλβά κοιτάζοντας να ξετελέψουν μια ώρα αρχύτερα και να
φύγουνε, ότι δεν ήτανε μαθημένοι και τους ετρόμαζε το βρόντισμα στα
βουνά και το μαύρο γένι στη φαγωμένη την όψη μας.
---ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ//ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ---
OM
cprtght@tm@2005
Edited by - ΑΤΜΑ on 18/08/2005 15:25:50
Η ΑΥΛΗ ΤΩΝ ΠΡΟΒΑΤΩΝ
Είπεν ο λαός μου: το δίκαιο που μου δίδαξαν έπραξα και ιδού αιώνες
απόκαμα ν' απαντέχω γυμνός έξω από την κλειστή θύρα της αυλής
των προβάτων. Γνώριζε τη φωνή μου το ποίμνιο και στην κάθε σφυ-
ριγματιά μου αναπηδούσε και βέλαζε. Άλλοι όμως, και πολλές φο-
ρές οι ίδιοι αυτοί που παινεύανε την καρτερία μου, από δέντρα και
μάντρες πηδώντας, επατούσανε πρώτοι το πόδι αυτοί μες στη μέση
της αυλής των προβάτων. Και ιδού πάντα γυμνός εγώ και χωρίς ποί-
μνιο κανένα, στέναξεν ο λαός μου. Και στα δόντια του γυάλισεν η
αρχαία πείνα, και η ψυχή του έτριξε πάνω στην πίκρα της, καθώς που
τρίζει επάνω στο χαλίκι το άρβυλο του απελπισμένου.
Τότες αυτοί που κατέχουνε τα πολλά, ν' ακούσουνε τέτοιο τρίξι-
μο, τρόμαξαν. Επειδή το κάθε σημάδι καταλεπτώς γνωρίζουνε και,
συχνά, μίλια μακριά διαβάζουνε στο συμφέρον τους. Παρευθύς λοι-
πόν τα πέδιλα τ' απατηλά ποδέθηκαν. Και μισοί πιάνοντας τους άλ-
λους μισούς, από το 'να και τ' άλλο μέρος τραβούσανε, τέτοια λόγια
λέγοντας: άξια και καλά τα έργα σας, και ορίστε αυτή που βλέπετε η
θύρα η κλειστή της αυλής των προβάτων. Ασηκώστε το χέρι και μα-
ζί σας εμείς, και φροντίδα δική μας η φωτιά και το σίδερο. Σπιτικά μη
φοβάστε, φαμελιές μη λυπάστε, και ποτέ σε γιου ή πατέρα ή μικρού
αδερφού τη φωνή, πίσω μην κάνετε. Ειδέ τύχει κανείς από σας κι ή
φοβηθεί κι ή λυπηθεί κι ή κάνει πίσω, να ξέρει: επάνω του το κρίμα
και κατά της δικής του κεφαλής η φωτιά που φέραμε και το σίδερο.
Και το λόγο τους πριν αποσώσουν είχε πάρει ν' αλλάζει ο καιρός,
μακριά στο μαυράδι των νεφών και σιμά στο κοπάδι των ανθρώπων.
Σαν να πέρασε αγέρας χαμηλά βογκώντας και ν' απόριξε άδεια τα
κορμιά, δίχως μια στάλα θύμηση. Το κεφάλι μπλάβο και άλαλο αψη-
λά στραμμένο, μα το χέρι βαθιά μέσα στην τσέπη, γραπωμένο από
κομμάτι σίδερο, της φωτιάς ή απ' τ' άλλα, πόχουν τη μύτη σουγλερή
και την κόψη αθέρα. Και βαδίζανε καταπάνου στον έναν ο άλλος, μη
γνωρίζοντας ο ένας τον άλλο. Και σημάδευε κατά πατέρα ο γιος και
κατ' αδερφού μικρού ο μεγάλος. Που πολλά σπιτικά πομείνανε στη
μέση, και πολλές γυναίκες απανωτά δυο και τρεις φορές μαυροφορέ-
σανε. Και που αν έκανες να βγεις λιγάκι παραόξω, τίποτε. Μόνο αγέ-
ρας βουίζοντας μέσα στα μεσοδόκια, και στα λίγα καμένα λιθάρια
μεριές μεριές οι καπνοί βοσκώντας τα κουφάρια των σκοτωμένων.
Μήνες τριάντα τρεις και πλέον βάστηξε το Κακό. Που τη θύρα
χτυπούσανε ν'ανοίξουνε της αυλής των προβάτων. Και φωνή προβά-
του δεν ακούστηκε, παρεχτός επάνω στο μαχαίρι. Και φωνή θύρας
ούτε, παρεχτός την ώρα που 'γερνε μες στις φλόγες τις υστέρες να
καεί. Επειδή αυτός ο λαός μου η θύρα και αυτός ο λαός μου η αυλή
και το ποίμνιο των προβάτων.
---ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ//ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΠΕΜΠΤΟ---
OM
cprtght@tm@2005
Edited by - ΑΤΜΑ on 18/08/2005 15:27:39
I
Της αγάπης αίματα * με πορφύρωσαν
Και χαρές ανίδωτες * με σκιάσανε
Οξειδώθηκα μες στη * νοτιά
* των ανθρώπων
Μακρινή Μητέρα * Ρόδο μου Αμάραντο
Στ' ανοιχτά του πέλαγου * με καρτέρεσαν
Με μπομπάρδες τρικάταρτες * και μου ρίξανε
Αμαρτία μου να 'χα * κι εγώ
* μιαν αγάπη
Μακρινή Μητέρα * Ρόδο μου Αμάραντο
Τον Ιούλιο κάποτε * μισανοίξανε
Τα μεγάλα μάτια της * μες στα σπλάχνα μου
Την παρθένα ζωή μια * στιγμή
* να φωτίσουν
Μακρινή Μητέρα * Ρόδο μου Αμάραντο
Κι από τότε γύρισαν * καταπάνω μου
Των αιώνων όργητες * ξεφωνίζοντας
«Ο που σ' είδε, στο αίμα * να ζει
* και στην πέτρα»
Μακρινή Μητέρα * Ρόδο μου Αμάραντο
Της πατρίδας μου πάλι * ομοιώθηκα
Μες στις πέτρες άνθισα * και μεγάλωσα
Των φονιάδων το αίμα * με φως
* ξεπληρώνω
Μακρινή Μητέρα * Ρόδο μου Αμάραντο.
---ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ//ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΠΕΜΠΤΟ---
OM
cprtght@tm@2005
Edited by - ΑΤΜΑ on 18/08/2005 15:29:15
Με τα δύο μου μικρά τηλεσκόπια παρακολουθώ παρέα με δύο φίλους την Έκλειψη της Σελήνης.
Σε κάποιες φωτογραφίες εμφανίστηκαν κάποιες παράξενες λευκές σφαίρες. Η μεγαλύτερη από αυτές (σφαίρες) βρίσκεται στην πιο κάτω φωτογραφία.
[URL=http://img77.exs.cx/my.php?loc=img77&image=orb1olokliro5ss.jpg]
[/URL]
Μεγενθύνοντας την πήρα την πιο κάτω όψη του συγκεκριμένου ORB. Πρόσεξα (στις περιοχές που σημείωσα με κόκκινο) ότι φαίνεται μια επιγραφή και ένα πρασινωπό μάτι!(???)
[URL=http://img29.exs.cx/my.php?loc=img29&image=orbkanoniko3fa.jpg]
[/URL]
Με λίγη επεξεργασία του φωτισμού και του Contrast της φωτογραφίας κατέληξα σε αυτή τη φωτογραφία. Φαίνεται πολύ καλά το «ΜΑΤΙ» και οι χαρακτήρες!
[URL=http://img77.exs.cx/my.php?loc=img77&image=orbeyetext2yd.jpg]
[/URL]
Μήπως μπορεί κανείς να μου πεί τί είναι αυτό το πράγμα?????????????
Ακολουθούν και άλλα ORBS που βρήκα σε φωτογραφίες μου.
[URL=http://www.imageshack.us]
[/URL]
[URL=http://www.imageshack.us]
[/URL]
[URL=http://www.imageshack.us]
[/URL]
[URL=http://www.imageshack.us]
[/URL]
[URL=http://www.imageshack.us]
[/URL]
[URL=http://www.imageshack.us]
[/URL]
Δηλώνω υπεύθυνα ότι τα πιο πάνω είναι όλα αληθή!
Μιχάλης Μπενάκης
Λευκωσία, Κύπρος
Παρακαλώ όποιος γνωρίζει κάτι περί του θέματος να με ειδοποιήσει.
Take a look to the sky just before you die! It's the last time you will!
Σε αρκετές από αυτές εμφανίζονται διάφορα σχήματα, που τα ονομάζουμε orbs.
Αποδέχομαι την δήλωσή σου οτι αυτά που παρουσιάζεις είναι αληθή, γιατί η άποψή μου πάνω στο θέμα των orbs είναι διφορούμενη.
Σε κάποιες περιπτώσεις μπορώ αποδώσω την εμφάνισή τους σε σωματίδια σκόνης, που με την λάμψη του flash αντανακλούν μεγάλη ποσότητα φωτός, ώστε να φαίνονται σαν θολή φωτεινή πηγή.
Το έχω δείξει και πειραμματικά, με στροβοσκοπικό φωτισμό (strobo-light) στη σπηλιά (είπαμε, Vril-Tech, χε χε)
Αιωρούμενα σωματίδια ψιλής σκόνης, όχι υγρασία κλπ.
Υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις όμως, που δεν ισχύει το παραπάνω.
Δέν μπορώ να εξηγήσω, πώς βρέθηκε το orb στη φωτό, γιατι οι συνθήκες δεν το ... εξηγούν.
Περίμενε να μπεί και ο φίλος JbG, ο οποίος έχει τελείως διαφορετικές απόψεις από μένα, να σου πεί την δική του άποψη. Αυτή ταιριάζει πιο πολύ στην δική μου δεύτερη περίπτωση...
Α, ο JbG έχει σε πολλά πράγματα διαφορετική άποψη με εμένα. Αλλά ούτε τσακωνόμαστε και ούτε βριζόμαστε.
Από την άλλη, ούτε είμαστε "πακέτο".
Αυτά.
ο κακός Βρίλ
φιλε Μιχαλη, χαιρε.
οπως ειπε και ο (κακιστος των κακων) καπεταν Βριλης, εχω και εχουμε μια πολυ μεγαλη συλλογη απο ορμπς διαφορων τυπων.
εμφανιζονται αναλογα με την μηχανη ειτε ως φωτεινοι κυκλοι, ειτε ως φωτεινοι κυκλοι με καποιο περιεχομενο, ειτε ως δεκατριακτινα αστερια.
μεχρι τωρα δεν ειχα αναφερει τιποτα, περιμενοντας να ολοκληρωσουμε την μελετη τους.
λαβε ενα μικρο δειγμα απο σημερινη φωτογραφιση στην σπηλια της Πεντελης:
δειχνει απλα μια μετρια κατασταση απο τις κυμενομενες...
δεν θελω να παρουσιασω ακομη φωτογραφιες πιο παραξενες, επειδη συνηθως υπαρχει και καποιος ανθρωπος στο πλανο.
quote:
Σε κάποιες περιπτώσεις μπορώ αποδώσω την εμφάνισή τους σε σωματίδια σκόνης, που με την λάμψη του flash αντανακλούν μεγάλη ποσότητα φωτός, ώστε να φαίνονται σαν θολή φωτεινή πηγή.Αιωρούμενα σωματίδια ψιλής σκόνης, όχι υγρασία κλπ.
Υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις όμως, που δεν ισχύει το παραπάνω.
Δέν μπορώ να εξηγήσω, πώς βρέθηκε το orb στη φωτό, γιατι οι συνθήκες δεν το ... εξηγούν.
οπως στα λεει ο Βριλ ειναι.
το αξιοπεριεργο ειναι πως οποια και να ειναι η αιτια της αντανακλασης, τα ορμπς παρουσιαζονται σε πολλες περιπτωσεις σαν να τα καθοδηγει μια νοηση, και μαλιστα που εχει χιουμορ!!!
quote:Περίμενε να μπεί και ο φίλος JbG, ο οποίος έχει τελείως διαφορετικές απόψεις από μένα, να σου πεί την δική του άποψη. Αυτή ταιριάζει πιο πολύ στην δική μου δεύτερη περίπτωση...
εσυ ως αμφισβητιας παραδεχτηκες οτι "Υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις όμως, που δεν ισχύει το παραπάνω.
Δέν μπορώ να εξηγήσω, πώς βρέθηκε το orb στη φωτό, γιατι οι συνθήκες δεν το ... εξηγούν."
για μενα αυτο ειναι σημαντικο και καταλαβαινεις το γιατι...
quote:Α, ο JbG έχει σε πολλά πράγματα διαφορετική άποψη με εμένα. Αλλά ούτε τσακωνόμαστε και ούτε βριζόμαστε.
Από την άλλη, ούτε είμαστε "πακέτο".
απλα προσπαθουμε να αποδειξουμε πως δεν ειμαστε ελεφαντες... 
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
Πολύ όμορφη φώτο.
Και είναι πάντα 13 ακτινα?
Τα συναντας μονο όταν φωτογραφιζεις με ψηφιακή?
----
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!
quote:
Και είναι πάντα 13 ακτινα?
Τα συναντας μονο όταν φωτογραφιζεις με ψηφιακή?
Σε μένα είναι στρογγυλά και βγαίνουν με παρόμοιο τρόπο (σφαιρικά και θολά) και στις δύο ψηφιακές μηχανές (Olympus, Nikon, 3,2Mpixel) που χρησιμοποιώ.
Βγάζω πάντα με την μέγιστη ανάλυση, γι αυτό και τα αρχεία με τις φωτό είναι σχετικά μεγάλα...
Η "αναλογική" μου Cannon EOS 300 δεν μου έχει βγάλει τίποτα το θεαματικό μέχρι τώρα.
Σε βίντεο (SONY digital8 TRV140) δεν φαίνεται τίποτα πέρα από χρωματικό θόρυβο, άν τα δείς καρέ-καρέ.
Αρα το orb εξηγείται απο αυτό που είπε ο Vril
δηλαδη είναι ένα φωτισμένο σωαμίδιο σκόνης που επειδή είναι πιο κοντά στο φακό απο το τηλεσκόπιο έχει φωτογραφηθεί εκτός εστίασης (φλου).
Μια εκτενής ανάλυση του φαινομένου εδώ.
http://bcornet.homestead.com/files/Orb_Critic/orb_critic.htm
Και εδώ, εξηγεί γιατί μερικές μηχανές δείχνουν orbs ενώ αλλες οχι.
http://www.torontoghosts.org/printable/finalorb.htm
Κι'αλλα orbs
http://homepage.ntlworld.com/h.cowell/orbs.htm
http://homepage.ntlworld.com/h.cowell/false_dust.htm
Εχετε καμιία φωτογραφία που να λήφηκε κάτω απο καλές συνθήκες ΧΩΡΙΣ flash και να δείχνει orb ? Αυτό θα ήταν ενδιαφέρον.
Αγγελος.
quote:
Εχετε καμιία φωτογραφία που να λήφηκε κάτω απο καλές συνθήκες ΧΩΡΙΣ flash και να δείχνει orb ? Αυτό θα ήταν ενδιαφέρον.
Ναι, έχω.
Αυτές είναι που τις ονομάζω "περίπτωση Νο. 2", δηλ. χωρίς εμφανή λόγο.
Θα κάνεις λίγη υπομονή μόνο, δεν τα έχω στο γραφείο αυτά τα πράγματα... Ο.Κ. ?
Έχω δύο φωτογραφίες απο την Πεντέλη στις οποίες εμφανίστηκαν ords χωρίς φλάς και μάλιστα μέρα μεσημέρι.
Η μία τραβήχτηκε στη Μονή Πεντέλης, στον εξωτερικό χώρο. Εμφανίστηκε ένα ολόλευκο αστραφτερό orb το οποίο είχε μικρές μύτες αριστερά και δεξιά.
Το ίδιο ακριβώς εμφανίστηκε στη Σπηλιά.
Κατά τ'άλλα, η ψηφιακή μηχανή μου βγάζει orbs, αλλά μόνο στη Σπηλιά της Πεντέλης, πουθενά αλλού στο βουνό.
ΤΙΝ ΓΑΡ ΠΟΤΑΕΙΣΟΜΑΙ ΑΣΥΧΑ ΔΑΙΜΟΝ ΤΑ ΧΘΟΝΙΑ Θ'ΕΚΑΤΑ
Νταβέλη, να τις δω θέλω, όχι να μάθω εγκυκλοπαιδικά αν έχει κανεις
Vril, τα δωδεκακάκτινα orbs του jonnie πως διάολο βγαίνουνε ?
Άγγελος
Ειδα πολλα στο site που προτεινε ο Αγγελος ,
αλλα δεν ειδα ακτινωτο ή ροδακα.
---
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!