- TO MEΓIΣTO KAKO - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Γεια σας και απο μενα...
Ήθελα να καταθέσω και τις δικές μου σκέψεις επί του θέματος.Αναρωτιέμαι φορές για την φύση των πραγμάτων.Φορές μοιάζουν τόσο απλά μεσα στο μυαλό μου.Μοιάζει εύκολο να τα δεχτείς αρκεί να τ'αναγνωρίσεις,να τ'αντικρύσεις με καθαρό βλέμα,να ξέρεις ότι υπάρχουν ως έχουν.Φορές νιώθω πως είναι άσκοπος ο χαρακτηρισμός τους ως "καλά" ή "κακά" κ.λ.π.Όταν όμως εμπλέκονται τα συναισθήματα και μας πλυμμυρίζουν όλα φαντάζουν περίπλοκα,δύσκολα ή και αξεπέραστα.Δεν έχω κάτι πιο συγκεκριμένο να πω,απλά μου έρχεται η σκέψη πως ίσως αν χρησιμοποιούσαμε σαν κλειδί την αποδοχή να χαλαρώναμε κάπως απο όλο αυτό το μπλοκάρισμα που δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι μέσα μας...

ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟΣΗ ΔΥΣΤΥΧΙΑ,ΚΑΚΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.
ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΑ ΚΑΙ ΕΙΔΑ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΙ ΟΠΩΣ ΠΙΣΤΕΥΑ,ΤΟΤΕ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ ΟΤΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΧΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΟ "ΚΑΚΟ" "ΕΓΩ".
ΑΝ ΔΕΝ ΒΙΩΝΑ ΤΟ ΚΑΚΟ ΠΩΣ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΣΥΝΗΔΗΤΟΠΟΙΟΥΣΑ ΠΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΑΞΙΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΤΟΣΟ ΚΑΛΟΣ ΟΠΩΣ ΠΙΣΤΕΥΑ.
ΕΓΩ ΕΓΩ ΕΓΩ ΕΓΩ...

ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΑΝΕΦΕΡΕ ΟΤΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΣΟΥ..
ΕΓΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΙΓΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΟΤΑΝ ΜΠΕΙΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΚΑΚΟ ΕΑΥΤΟ,ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΧΑΣΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΒΓΑΖΕΙ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΕΣ ΑΜΥΝΕΣ (ΟΧΙ ΠΑΝΤΑ) ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΑΓΝΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΝ ΚΡΙΝΟΥΜΕ(ΜΙΛΑΩ ΓΕΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΟΡΙΣΤΑ)

Απο τη αλλη γνωριζουμε το φαρμακο: "ΑΓΑΠΗ"

Τι κανουμε ? Φαρμακονωμαστε ??
Ανοιγωμαστε προς τον πλησιον?? Απο τον συντροφο μεχρι τον Αλβανο.
Η μηπως τα συμπτωματα της ασθενειας μας -ανασφαλεια, φοβος εγωισμος- μας κρατουν ακομα κλειστους και αρρωστους ??

LOVE IS THE LAW
HARMONY THE EFFECT

Knight ΜΙΧΑΗΛ

Ελπιζω δε να σε βοηθησει arxiloxe και να δωσει αφορμες για περισσοτερη συζητηση εδω.

LOVE IS THE LAW
HARMONY THE EFFECT

Knight ΜΙΧΑΗΛ

Σύμφωνα με τα χριστιανικά μου πιστεύω και την δική μου προσωπική οπτική, δεν υπάρχει το μέγιστο κακό.

Υπάρχει βρέφος που να ήρθε στον κόσμο γεννημένο κακό;
Υπάρχει παιδί που να είχε πραγματική κακία;

Το κακό είναι μια κατάσταση που υπάρχει σε κάποιον άνθρωπο και ερμηνεύεται αρνητικά από τους
συνανθρώπους του εξαιτίας της δράσης του. Αιτία του κακού είναι οι καταστάσεις της ζωής που
επηρέασαν τον άνθρωπο να ενεργεί αρνητικά. Ο καθένας μπορεί να γίνει κακός είτε για λίγο είτε
για πολύ και μερικές φορές χωρίς να το θέλει.

Όλοι γινόμαστε κακοί κάθε μέρα. Το σχόλιο που έκανες για τον διπλανό σου (που μπορεί να μην το άκουσε
αλλά αν το είχε ακούσει θα του είχες χαλάσει την μέρα, παρότι ο ίδιος σε συμπαθεί...). Η κοροιδία
για το φρικιό που μόλις σε προσπέρασε. Το ότι για να πάρεις την δουλειά αυτή έβαλε βύσμα ο πατέρας σου
ή η μητέρα σου και στην ουσία την "έκλεψες" από κάποιον που την άξιζε πραγματικά και προσπαθούσε να
την πάρει για ένα χρόνο.

Το κακό εφαρμόζεται καθημερινά, συστηματικά και με αποτελεσματικότητα απο δισεκατομμύρια ανθρώπους
στον πλανήτη ακόμα και στην πιο φτωχές χώρες.

Το κακό ξεκίνησε σαν γενεσιουργή αφορμή (αλλά όχι πραγματική αιτία) του σημερινού κόσμου λόγω του
προπατορικού αμαρτήματος. Ο άνθρωπος (παρασυρόμενος) διάλεξε να εξευρευνήσει τις αντιθέσεις των ιδεών
αντί να μείνει σε μια κατάσταση αιώνιας αγάπης. Αναγκαστικά, λοιπόν, για να καταλάβει και να νιώσει
αγάπη ο άνθρωπος πρέπει να κάνει και κακό. Δεν γίνεται διαφορετικά.

Σε απάντηση των ερωτήσεων που έθεσα στην αρχή του μηνύματος, ναι μεν τα βρέφη και τα παιδιά δεν έχουν
μέσα τους κακία αλλά δεν έχουν και γνήσια αγάπη. Δεν έχουν πλήρη συναίσθηση της διαφοράς καλού και
κακού και γι'αυτό τα πιτσιρίκια στο δημοτικό είναι τόσο βίαια και κακά μεταξύ τους.

(Έχουμε αναρωτηθεί γιατί οι "κακοί χαρακτήρες" του κινηματογράφου είναι πιο ενδιαφέροντες από τους καλούς;
Οι καλοί χαρακτήρες είναι συνήθως "μωρά", γεννημένοι καλοκάγαθοι, χωρίς να έχουν ποτέ τους νιώσει κακία
και άρα είναι καταδικασμένοι στο υποσυνείδητο μας αφού βαθιά μέσα μας αυτή η αγάπη που εκφράζουν είναι
μάλλον κίβδηλη.Οι κακοί χαρακτήρες είναι πιο ώριμοι και αν υπήρχαν κατάλληλες καταστάσεις θα μπορούσαν να
αγαπήσουν πραγματικά.)

Η ζωή όπως τίθεται και από τη θρησκεία είναι η διαμάχη του καλού και του κακού για την ανθρώπινη ψυχή, και
αυτή η μάχη λαμβάνει χώρα κάθε στιγμή και λεπτό. Ο άνθρωπος μετέβη από ένα κόσμο απόλυτου καλού και
αποφάσισε να εξευρενήσει τους δυο δρόμους της ζωής. Ο άνθρωπος έχει τελικά την ελευθερία να διαλέξει.
Εύχομαι να κάνουμε όλοι τις σωστές επιλογές.

Συγχωρέστε με αν οι σκέψεις μου είναι λίγο ανοργάνωτες εδώ. Ελπίζω να μην υπάρχει πρόβλημα συνέχειας μεταξύ
των παραγράφων.