- Οι Θρησκευτικές, Θεολογικές, φιλοσοφικές πεποιθήσεις και πιστεύω των μελών του φόρουμ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
ΒΡΩΜΕΡΕ ! ΕΙΣΑΙ ΜΙΑ ΤΡΙΧΑ ΣΤΑ ΜΟΥΣΤΑΚΙΑ ΤΟΥ ΑΡΟΥΡΑΙΟΥ ΤΩΝ ΥΠΟΝΟΜΩΝ.
ΑΧΡΕΙΕ ! ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΠΤΥΕΛΟΔΟΧΕΙΟ ΤΟΥ ΛΕΠΡΟΥ.
ΓΛΟΙΩΔΗ ! ΕΙΣΑΙ Η ΓΡΑΜΜΗ ΠΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΕΝΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙ ΣΤΟΝ ΝΟΤΙΣΜΕΝΟ ΤΟΙΧΟ.
ΑΠΑΝΘΡΩΠΕ ΑΝΘΡΩΠΕ ! ΜΗΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΦΙΛΟΞΕΝΕΙΤΑΙ ΣΤΟΝ
ΚΑΘΡΕΠΤΗ ΜΟΥ ;
http://poets.unknowncommunity.com/db/poems/25718?pl=none
to breath
In my darkest moments
When the air around me
Becomes to thick to breath
I sit there
With my eyes closed
Feeling the tears
Well up behind my eyes
Tears that have
Rarely seen the light
Of day
Sitting there I think
As I have
For far too long now
How would my death affect others
Would they be sad
Would they be mad
Would they be confused
Would they wish they never had meet me
So they would not have to care
I know some would feel pain
If I was lost
To this world
Yet still I wonder
If those who would
Feel that pain
Could they live
One day with my pain
The pain that has been
The back drop
To my life for so long
That without it
I am lost
For I know it would hurt others
If I was to be gone
But it hurts me
To open my eyes each day
To close them each night
To the door into the world
To sit in my room and continue to breath
I want this pain to be gone
I want to breath
I want to cry
And I want to feel
Something other then pain
For more then a few seconds
© medea, 2004-02-13
με απεραντο σεβασμο και αγαπη ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Να βγαίνεις απ' το όνειρο
να κατεβάζεις τα πουλιά
στον ύπνο πάλι να περνάς
Κι ύστερα στο δωμάτιο
να ντύνεσαι καλά
να πας κατά την πόρτα
να κάνεις δύο βήματα
στο τρίτο κοκαλώνεις
Να λείπει απάνω ο ουρανός...
*για ανώνυμους παρατη-ρητές/μπερδεμένες καταστάσεις
---κ λοιπά απρόοπτα
Va(l)nta....
με τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα
κ διαλυμένο μυαλό...
στην ποιηση μου;
να θελησω επαινους?
κριτικη βαρια;
μητε να προσπαθησω
να καταλαβουν;
και αν στοχαστω
την "αληθεια"
τι να την κανω;
παντα εγκλωβισμενος
στην εξηγηση του εαυτου...
γιατι ειναι αρετη
να λες την αληθεια...
ειναι αρετη ομως
και να μην την λες εκει
που δεν υπαρχουν αυτια
να την ακουσουν...
στην νυμφη του δαιδαλωδους δασους
του εγκεφαλου μου...
Ryche...telling the truth...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
απο την όχθη του θανάτου.
πρεπεί να πεθάνει αυτό που αγάπησες
για να γνωρίσεις την τριδιάστατη μορφή,
των πόθων σου.
και να δείς ξεκάθαρα τι αγαπάς..
Στον μασκοφόρο των τόπικ!
Επηρεασμένος απο αυτο που γραψες φίλε,
μασκοφόρε στην προηγόυμενη σελ.
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ
Edited by - ΦΩΣΧΥΤΟΣ on 20/02/2004 01:36:49
ποσες φορες δεχτηκα την πνοη του ερωτα ...
Της δημιουργιας το ουρανιο τοξο..
Ξανα και ξανα...
Πεθαινω μεσα στην απογνωση της αντικειμενικης μου αληθειας οταν αυτη δεν μπορει ν'ακουστει....
στην πιεση της κουνταλινι οταν δεν μπορει να ανελλιχθει..και στην τυφλοτητα των δημιων....που δεν ακουνε το παραγγελμα ....
Σκηνη :000....κλακετα παμε..παλι
φως!
Ατμα
ΥΓ
quote:
ΓΙΑΤΙ Η ΔΙΑΦΟΡΑ Η ΤΡΟΜΕΡΗ ΕΣΤΑΘΗΚΕ ΟΤΙ ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ,
ΠΟΥ ΜΟΙΑΖΑΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ , ΕΙΠΑΝΕ ΨΕΜΑΤΑ.
ΕΓΩ ΟΜΩΣ,ΠΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ, ΕΖΗΣΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ
(ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΟΛΥ ΑΥΤΗ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ...ΜΙΛΗΣΕ..ΜΕΣΑ ΜΟΥ...
"ΔΙΔΥΜΟΥΛΕΣ" ΑΚΟΥΤΕ;....ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ...ΠΑΡΑΞΕΝΗ Η ΤΑΥΤΙΣΗ, ΧΜ..;)
...the soul of the rose...
να γίνει το αίμα χλωροφύλλη
να ρθουν
να πιουν
όλοι οι παλιοί μου φιλοι
Απλωσε τα κλαδιά σου
χέρια, αγκαλιά
να γινει
σκια
παρηγοριά
και χάδι
ανακουφιστικό σκοτάδι
Edited by - 1900 on 19/02/2004 18:27:06
Στην αρχή καθε δημιουργίας υπάρχει πάντα μια αυθόρμητη συγκίνηση, ενα σκίρτημα, ένα ξεχείλισμα της ψυχής, μυστηριακό πλεόνασμα ζωικών δυνάμεων, που χύνεται μοναχό του, την ώρα που θέλει αυτό, και καμμία εξωρική πίεση δε μπορει να το σταματήσει. Σα λάβα που βγαίνει απο τον κρατήρα ακατασχετο ποτάμι φωτιάς, προτου γίνει πέτρα.
Το επικαλούνται όλοι κάθε μέρα χωρις να καταλαβαίνουν περι τινος ακριβώς πρόκειται, για τουτο και αγνοούν τη συνέχεια αυτης της ιστορίας.
Το σκίρτημα της ψυχής είναι βέβαια η αρχή του παντός, η μονη γνήσια πηγή, και διχως αυτό τίποτα ωραίο, τιποτα αληθινό, τιποτα μεγάλο δε δημιουργήθηκε μήτε θα δημιουργηθεί. Μα η λάβα πρέπει να γίνει πέτρα, ειδεμή δε χρησιμεύει σε τίποτα. Πέτρα βαριά και στερεή, που ν' αντέχει στο πέρασμα του χρόνου. Ειδεμή, verba volant...
Πολλοί άνθρωποι έχουν συχνά εξάρσεις και υπέροχες εμπνεύσεις. Το δημιουργικό σκίρτημα δεν είναι τοσο σπάνιο όσο μας αρέσει να λέμε. Είναι ίσως πολύ συνηθισμένο κ' εκει που δεν το περιμένεις καθόλου.
Άλλα πράγματα είναι σπάνια, η συγκέντρωση των δυνάμεων, η αυστηρή αυτοπειθαρχία, η ικανότητα της χρησιμοποίησης των συγκινήσεων, η τέχνη κ' η τεχνική της έκφρασης.
Για τούτο λίγοι, τρομερά λίγοι είναι εκείνοι που κατορθώνουνε να εκμεταλλευτούνε τα άφθονα δώρα των θεών.
Οι περισσότεροι τα αφήνουνε να διαλυθούνε σαν καπνός, απο ανικανότητα, αβουλία, ατολμία, ανία, τεμπελιά, κ' ύστερα ψευτοπαρηγοριούνται κατηγορώντας το περιβάλλον τους, το έθνος τους ή τον αιώνα τους για την ατομική τους αποτυχία.
Ο αληθινός δημιουργός μετατρέπει την ιερή φωτιά σε έργο χεροπιαστό και στερεό, με το πνεύμα της τάξης και της οικονομίας, με την ψυχραιμία, την εργατικότητα, την οξυδέρκεια και την υπομονή, που χαρακτηρίζουν τους συνετούς, τους πεζούς επαγγελματίες.
"An emotion recollected in tranquillity", λέει ο Αγγλος.
Για τούτο σχεδόν όλοι οι πνευματικοι δημιουργοί, ακόμα κ' οι πιο ανήσυχοι κ' οι πιο επαναστατημένοι κ' οι πιο παλαβοί, μοιάζουν άνθρωποι πολυάσχολοι, ρουτινιέρηδες, βαρετοί και μάλλον χοντροκέφαλοι.
Για τούτο δεν έχω μεγάλη εμπιστοσύνη στα πολύ γυαλιστερά πνεύματα και στις πολύ διαχυτικές εξάρσεις.
Λάμπρος Χρηστίδης
Seeking...Looking...
Listening...
Always moving on...
ηρθε η ωρα να την ζησω κι ολας
τουτο μου ταξε η μοιρα
τουτο διαλεξαν οι ουρανοι...
μα στην υστατη πτωση σαν
σπαρτιατης θα πεσω...
στον μανο...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
μα δεν το γνωρισα στην αρχη,επρεπε να πλησιασω,
οσο πλησιαζα ομως,τοσο απομακρυνοταν απο'μενα,
προσπαθησα να με αγγιξω...ισως η καρδια μου με εφτανε,
ματαια...σταθηκα,μα δεν εμεινε,το κοιταξα,μα δεν με εβλεπε,
να μου μιλησω θελησα,μα τα λογια ηταν παγωμενα και σταθηκαν..
...στον χρονο.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Edited by - manos on 21/02/2004 01:15:27
Απ' άκρη σ' άκρη ατελεύτητο ΦΩΣ, τόσο που τυφλώνει κυκλόθυμους ασπάλακες στην καταστροφή τους και στη μίζερη ύπαρξή τους.
Άλλη μια φορά, έρανε με Αγάπη, Αυτό που δεν έχει όνομα και όνομα το βάφτισε...
Οι ουρανοί ξεδίπλωσαν λίγο πριν σιγήσουν και σύννεφα μαζεύονται στωικά για τη μεγάλη ημέρα...αυτή πάνω στο βουνό...
Εν τη παρουσία του αποκεκαλυμένου τέρατος, άγγελοι ξεψύχησαν μπροστά στο βόθρο της "Θεάς"...
Μα κύκνοι λευκοί δεν έκλαψαν, καθώς στων τυμβορύχων τα νερά δε ξαπόστασαν για να μιαστούν...
Έτσι, έπειτα απο το ψυχικό φαγοπότι, όλες οι αλήθειες στοιβάζονταν να ψιθυρίσουν λυμμένα καλοκαίρια, στων αγνών παιδιών, λησμονημένα χρόνια.
Ω Μητέρα! Ο αέρας είν'εκείνο το ανάλαφρο πράγμα..
που γυρίζει μέσα στο κεφάλι σου και γίνεται πιο καθαρό όταν γελάς!
ειρηνη
..listen to the rythm of the universe...
Edited by - ΑΤΜΑ on 22/02/2004 02:32:57
-"Μα δεν ενδιαφέρομαι για σένα γλυκειά μου"
-"Ψέμματα λες"
-"Οχι αλήθεια, δεν ενδιαφέρομαι"
-"Εισαι ενας ψεύτης, ενας υποκριτής, είσαι ο ίδιος ο διάβολος, αει στο διάολο!"
-"..."...
-"Δε θυμάσαι πως έλεγες τότε οτι την ήθελες? Γιατί δε το παραδέχεσαι?"
-"Ναι, μα δεν ενδιαφέρομαι, έχω δει σημεία και τέρατα, δε με ενδιαφέρει..."
-"Ω!...μα συνεχίζεις, εισαι ψεύτης, εισαι ο ίδιος ο διάολος!"
-"Δε μπορώ να καταλάβω, γιατι σώνει και καλά πρέπει να παραδεχτώ κάτι που δεν υπάρχει?..."
Και κάπως έτσι...έζησαν αυτοί και λάκκους άνοιγαν...
Ω Μητέρα! Ο αέρας είν'εκείνο το ανάλαφρο πράγμα..
που γυρίζει μέσα στο κεφάλι σου και γίνεται πιο καθαρό όταν γελάς!
ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΡΥΨΕΙΣ...
"...+ο προδοτης δε σωπασε κι ας γνωριζα παντα τη σημασια του ρολου του στη ζωη μου...
ουτε ο αντιλλαλος απο το μενος του
δεν επαψε,απλωνεται...
σαν προεκλογικος αγωνας....
σαν αφροδισιο νοσημα....
ανθρωποι παλι μαζευτηκαν να δουν....
αρενα;
δικαστηριο;
χαβρα;
λαικη;...
συναγωγη;
....οπου και να ψαξεις στα παρελθοντα μου το χαρακτηριστικο μου η "Αποκαλυψη"...γνωριζω ποια ειμαι- καλα τωρα πια..αφου "η επαναληψη ειναι η..μητερα....πασης μαθησης".... -
εκεινος που δεν μπορει να παραδεχτει το λαθος του...δεν με δεχεται ποτε...ουτε θα το κανει...ακομη κι αν ειναι μονος στο σκοταδι...
γιατι δε δεχεται τον πραγματικο εαυτο του...
ο καθενας ειναι αξιος της μοιρας του..αρκει να ειναι δικη του...
κι αν δεν ειναι..καποτε φανερωνεται κι αυτη....
θυμαμαι μια φραση να επαναλαμβανεται αοριστα σε θεματα ασχετα...
δεν φοβαμαι τιποτα ειμαι ελευθερη....χωρις εισαγωγικα αφου και εκεινη εφυγε πια,πηγε κοντα του...
τοσα χρονια περασαν και ακομη δεν τον καταλαβαν...τωρα που κι εκεινη πεθανε...ανοιξε ο δρομος προς την πραγματικη τους..ελευθερια...
ο χριστος; ξανασταυρωνεται...
και τον ιουδα -της-...τον γνωριζε παλι...απο την αρχη....
τι τραγωδια κανεις να μην μπορει να μοιραστει την αληθεια...αυτην την αντικειμενικη...μα σ'ενα χορο εντυπωσεων ,υποθεσεων ....ψευδους θα τελειωσει και η αυτη ιστορια....
σας αγαπω ολους σας συγχωρω ολους...
η μονη διαφορα μου μαζι σας ηταν πως γνωριζα το τελος....καθε φορα....
θα μεινω μεχρι να ειναι εμφανες σε ολους..οπως γραφει το σεναριο της δικης μου..τροχιας..
το τελος του κοσμου;.....αργει.....
οταν καποιος δεν μπορει να εμπνευστει....κλεβει.....
μπηκα στην εσωποιηση και ειδα μερικους συνειρμους...μετα ομως πηγα στον μαγικο καθρεφτη..και ειδα....την εικονα...τους...
χμ....ενα ανεκδοτο θυμαμαι που θεμα πολλων σελιδων εγινε....η κοτα!
να λοιπον που ολα απο καπου ξεκινουν...
η πηγη και οι παρα ποταμοι.....πανε ολα στην ιδια θαλασσα....
η πηγη φωναζει....απο μενα γεννηθηκες....και τα παρακλαδια....λενε! εμεις ειμαστε παρακλαδια....!
αντε τωρα ο βαρκαρης ....να βρει το δρομο του για τη θαλασσα...!
η πηγη ! η πηγη!....απο κει ξεκινησαν ολα...μα ποιος εχει ην υπομονη να παει ως εκει πανω..να σκαρφαλωσει στα αποκρυμνα των αιωνιων στιγμων της αληθειας....να'κουσει το μουρμουρισμα των υδατων καθως ξεχυνονται μεσα απο τη γη της....
τα πουλια..ο ανεμος...η ροη....
εσωποιηση καμμια....μονο φωτογραφιες...απο μια φυση ....που καταστρεφεται....απο τον επιδοξο...προδοτη της..τον ανθρωπο....που εστειλε στη ληθη....το σκοπο της ψυχης του..."
..listen to the rythm of the universe...
ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ! ΤΙ ΣΑΣ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΚΑΗΜΕΝΟ ΤΟ ΘΕΜΑ; ΔΕ ΣΑΣ ΕΦΤΑΝΕ ΕΝΑ ΤΟΠΙΚ ΝΑ ΤΡΩΓΕΣΤΕ ΜΕ ΤΙΣ ΣΑΡΚΕΣ ΣΑΣ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΠΕΙΡΕΤΕ ΠΑΝΤΟΥ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΔΥΣΩΔΙΑ;
ΟΜΟΡΦΟ ΘΕΜΑΤΑΚΙ ΕΙΝΑΙ, ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΛΑΤΕ
Edited by - 1900 on 22/02/2004 03:08:45
quote:...Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΩ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΝΕΡΟ
ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΝΑ ΠΙΕΙΣ
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΗ
ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΩ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ
ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙΣ
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΩ ΓΙΑ ΦΩΣ
ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΝΑ ΒΟΙΩΣΕΙΣ
ΟΛΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΟΥ
ΑΝ ΨΑΞΕΙΣ ΘΑ ΤΑ ΒΡΕΙΣ
....
"ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ
ΠΟΥ
ΑΕΝΑΑ
ΓΥΡΙΖΕΙ
ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΟΥ...
ΨΑΞΕ ΜΕ...
ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ
ΖΩΓΡΑΦΙΖΩ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ... AΛΗΘΕΙΕΣ."
ΑΤΜΑ
..listen to the rythm of the universe...
να πάει απο αγάπη η από μίσός..
Ελπίζω να μην συνεχιστεί άλλο.
και συνεχίζω μ ένα αγαπημένο ποίημα,
του Γιάννη Ρίτσου.
Ο ΑΓΓΕΙΟΠΛΑΣΤΗΣ
Μια μέρα είχε τελείωσει τα σταμνία,
τις γλάστρες τα τσουκάλια.
Του περίσεψε λίγος πυλός.
Εφτιαξε μια γυναίκα,
τα στήθεια της μεγάλα και στητά.
Γύρισε αργά στο σπίτι του,
τον γκρίνιαξε η γυναίκα του,δεν αντιμίλησε.
Την άλλη μέρα κράτησε πίοτερο πυλό,
κι ακόμα πίοτερο την άλλη.
Δε γύρισε στο σπίτι του,
μισόγδυμνος,μ ένα ζευγάρι κόκκινο στη μέση του.
Πλαγιάζει ολυνυχτίς με πύλινες γυναίκες.
Τα χαράματα ακούς να τραγουδάει,
πίσω απ την μάντρα του σταμνάδικου.
Εβγαλε και το κόκκινο ζουνάρι του,
γυμνός,θεόγυμνος.
Και γύρω του τ άδεια σταμνία,
τ άδεια τσουκάλια,όι άδειες γλάστρες.
Κι ωραίες τυφλές,κωφάλαλες γυναίκες,
με τα δαγκωμένα στήθια.
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ
Megadeth lyrics -A Secret Place lyrics
There's a secret place I like to go
Everyone is there but their face don't show
If you get inside you can't get out
There's no coming back, I hear them shout
Welcome to my hide away, my secret place
How I arrived I can't explain
You're welcome to, if you want to stay
But everyone just runs away
Let me in, get me out
Can't do more then twist and shout
Lost my soul without a trace
Found it again in my secret place
In discrace
I hide from those that try to find me
Scary things that's right behind me
I lost myself, I must confess
I can't explain how I got this mess
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS