- Κανένα Ανέκδοτο να γελάσουμε? Part 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
τερας της μορφωσεως
3 στρατιώτες του αυτοκρατορικού στρατού στην Ιαπωνία ευρέθησαν ζωνατνοί ύστερα από 60 χρόνια που τελείωσε ο 2ος Παγκόσμιος....
Αγνοούνταν και δικαιολημένα τους είχανε για νεκρούς μέχρι και κενοτάφια τους είχανε στήσει.......
Νόμιζαν πως συνεχίζονταν ο πόλεμος και φοφούνταν να φύγουν από την κρυψώνα τους στη στέπα μήπως τους κατηγορήσουν για λιποτάκτες......
Τι παιχνίδια παίζει η μοίρα στον άνθρωπο.....
60 χρόνια πολεμούσαν με τον .....εαυτό τους!!!!!!!
Φωνές, αλαλαγμοί, χαρές
ενθουσιασμοί, ζητωκραυγές!
Και ποιος τολμάει να τους πει
πως νίκησαν οι δύσμοιροι
τρέχοντας στον ανεμπόδιστο δρόμο της κατηφόρας...
Χρ. Κατσιγιάννης
-Το δίπλωμά σας παρακαλώ.
-Τι είναι αυτό; Ρωτάει εκείνη.
-Την άδεια κυκλοφορίας παρακαλώ.
-Τι είναι αυτό; Ξαναρωτά.
-Τό ασφαλιστήριο παρακαλώ.
-Τι είναι αυτό; Ρωτάει πάλι.
-Ούτε αυτό ξέρετε; Μήπως ξέρετε τι είναι αυτό; της λέει θυμωμένος και δείχνει το αποκάτω του.
-Αχ πάλι αλκοτέστ θα κάνω;!!!

Δε ζυγιάζω, δε μετρώ , δε βολεύομαι ! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι
- "Γεια σας, θα ήθελα να στείλω ένα μήνυμα στη μητέρα μου που μένει στον Έβρο."
- "Βεβαίως, Θα σας κοστίσει 15.000 δρχ."
- "Ξέρετε δεν έχω χρήματα, αλλά θα έκανα τα πάντα για να στείλω αυτό το μήνυμα!"
- "Χμμμ, πολύ καλά, περάστε μέσα από τον πάγκο", της λέει ο υπεύθυνος και η ξανθιά περνάει.
- "Γονατίστε", της λέει και αυτή γονατίζει.
- "Κατεβάστε το φερμουάρ μου. " και αυτή το κατεβάζει.
- "Βγάλε` τη μου έξω. "
Η ξανθιά ακολουθεί πιστά τις εντολές που της δίνονται.
- "Τώρα αρχίστε."
Και τότε η ξανθιά, έχοντας το όργανο του υπευθύνου στα χέρια της.
- "Έλα μαμά με ακούς; Εγώ είμαι."

Δε ζυγιάζω, δε μετρώ , δε βολεύομαι ! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι
Πιάνει λοιπόν ο πρώτος ένα κλαδάκι, και το πετάει μέσα. Στήσανε αυτί να ακούσουνε το "μπλουμ", αλλά τίποτα.
Πιάνει ο άλλος μια πέτρα, την πετάει μέσα, στήνουν αυτί, αλλά πάλι τίποτα...
Η περιέργεια τους μεγαλώνει, και έτσι πιάνουν ένα τεράστιο αλέτρι που ήταν πεταμένο στο χωράφι, με τα χίλια ζόρια το σέρνουν στο πηγάδι, το σηκώνουν καταιδρωμένοι και τελικά το ρίχνουν και αυτό μέσα στο πηγάδι. Στήνουν αυτί, αλλά πάλι τίποτα. Ξαφνικά όμως, μία κατσίκα ορμάει από πίσω τους, περνάει ανάμεσά τους και βουτάει μέσα στο πηγάδι!
Αυτοί τα παίξανε! Περίμεναν να ακούσουν τουλάχιστον το μπλουμ της κατσίκας, αλλά πάλι τίποτα...
Αφού δεν ακούσανε μπλούμ, βαρέθηκαν και φύγανε.
Στο δρόμο βρίσκουν ένα βοσκό που έτρεχε και τους ρωταεί:
"Ρε παιδιά, είδατε μήπως καμία κατσίκα εδώ κοντά;"
"Ναι, εδώ ήταν μία, και σάλταρε μέσα σε εκείνο το πηγάδι!"
"Μπα, όχι, ευχαριστώ παιδιά, αποκλείεται να είναι η δικιά μου. Εγώ την είχα δέσει σε ένα αλέτρι"
-----------------------
"I have no master. I am CHAOS!"
______________________________________________
learn as if you are going to live forever
live as if you are going to die tommorow
-soulfly
Το παίζει αδιάφορη...
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
quote:quote:
ε οχι!!! τελικα μαθαμε ποσο βαθυ ηταν το πηγαδι;!
Ναι ναι, πες μας!
Πόσο βαθύ ήταν το πηγάδι;
Δεν έχει συνέχεια το ανέκδοτο;
Όχι ρε παιδιά! Δυστυχώς δεν έχει συνέχεια!
Θα ψάξω να βρω το ανέκδοτο σε άλλη version μπας και λέει το βάθος!
Αλλά μην περιμένετε και πολλά...
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
-----------------------
"I have no master. I am CHAOS!"