ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Ο ΜΕΓΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

- Ο ΜΕΓΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Terity30 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/2
ΕΡΙΩΠΙΣΜέλος
14/12/2008, 14:01:53
quote:
Terity:
Η ζεστασιά που προσφέρει ένα πρόσωπο φιλικό και εμπιστοσύνης θα ήταν ένα πολύ θετικό υπόβαθρο για την ανάπτυξη μιας πιο προσωπικής σχέσης

Λοιπόν, σήμερα διάβασα στον Τύπο ότι η κατάθλιψη καταπολεμάται με μεγάλη επιτυχία με τη παρουσία καλών φίλων.
Τι κάνει άραγε ένα καλό φίλο/η ;
-Μήπως η αφοσίωση, η αλληλεγγύη, η συμπαράσταση στα προβλήματα είτε αυτά είναι οικονομικά είτε ψυχολογικά που μπορεί να έχει κανείς, αν είναι αντιθέτου φίλου το αισθησιακό αλλά ελεγχόμενο παιχνίδισμα, το κατσάδιασμα όταν διακρίνεται λάθος χειρισμός, η διάθεση χρόνου, το κοινό ενδιαφέρον, ή τέλος πάντων κάτι που ο καθένας αξιολογεί διαφορετικά;
Σε μια ξένη χώρα μήπως συμβιβάζονται οι άνθρωποι και κάνουν φιλίες με ανθρώπους που ποτέ δεν θα έκαναν αν ήταν για παράδειγμα στον τόπο τους και στο περιβάλλον τους;


quote:
Terity:
Θα μου πείτε.."πολύ αργός τρόπος ρε Ελευθερία να μάθει κανείς να είναι άνθρωπος..." Δε θα διαφωνίσω. Μήπως πάλι όμως σε αυτό το άπειρο που ζούμε, και η κάθε μας μετενσάρκωση δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια απειροελάχιστη στιγμή, το ανοιγόκλειμα των βλεφάρων, μια ανάσα του σύμπαντος;


Όχι τίποτα, αλλά ...μερικοί μερικοί παραπονούνται εδώ στο Esoterica τώρα τελευταία ότι ο Ερίωπας σκάει γάιδαρο μέχρι να πει κάτι

quote:
ypatia8:
Αγαπητέ μου φίλε Ερίωπα, στην σημερινή εποχή οι ρομαντικοί (ειδικά οι άνδρες) δεν υπάρχουν σε αφθονία όπως σε αλλοτινές εποχές π.χ στην Αλεξάνδρεια του 50.

Τότε πως ήταν; Εμένα πάντως ένας περπατημένος Αλεξανδρινός (απ' τα παλιά που λένε), μου έλεγε ότι οι ρομαντικοί άνδρες είναι επικίνδυνοι τύποι και μεγάλα κορόϊδα

Λουκάς

TerityΜέλος
14/12/2008, 15:05:10
quote:

Λοιπόν, σήμερα διάβασα στον Τύπο ότι η κατάθλιψη καταπολεμάται με μεγάλη επιτυχία με τη παρουσία καλών φίλων.



Ασφαλώς και δεν περίμενες τον Τύπο να στο επιβεβαιώσει αυτό...ε; Όσο για το "το αισθησιακό αλλά ελεγχόμενο παιχνίδισμα" εδώ δυσκολεύουν λίγο τα πράγματα...και επανερχόμαστε στο άλλο μας θέμα. Τι γίνεται όταν νιώθει κανείς ότι τον χάνει τον έλεγχο; Οφείλει να "αφεθεί" και να βιώσει ό,τι προκύψει εφόσον πιστεύει ότι αυτό θα τον εμπλουτίσει πνευματικά, ή να καταπιέσει τον εαυτό του για να μην θεωρηθεί "ελευθέρων ηθών"; Χμ;
14/12/2008, 22:41:39
quote:
Terity
Αν και καταλαβαίνω ότι γίνονταν για αποφυγή μολύνσεων σε θερμές χώρες, και εφόσον υπήρχε έλειψη νερού, στις μέρες μας δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Τουλάχιστον στον δυτικό κόσμο. Οπότε αδικαιολόγητη εφαρμογή για μένα.

Δεν διαφωνώ φίλη Terity , εκτός αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι . Για παράδειγμα ένας συμμαθητής μου στο γυμνάσιο αναγκάστηκε να κάνη περιτομή στην εφηβεία του , όταν διαπίστωσε ότι είχε φίμωση .
quote:
Terity
Μπορεί να γίνεται με κανόνες υγιεινής αλλά δεν είναι υπερβολή ο οδυνηρός πόνος που επηρεάζει τόσο σωματικά όσο και ψυχικά το μωρό. Και αυτό που βρίσκω ειρωνικό είναι ότι το εικοσαήμερο που αναφέρεις είναι αυτό στο οποίο έχουν κάνει περιτομή. Γιατί το αρτιμελές μωράκι δεν έχει κανένα πρόβλημα με τα "ρούχα του".

Φίλη Terity , αυτά που έγραψα δεν αφορούσαν τους γηγενείς Άραβες Μουσουλμάνους , που από ότι θυμάμαι η περιτομή γινόταν γύρω στο 3ο με 4ο έτος της ηλικίας του παιδιού , και στη συνέχεια ακολουθούσε εορταστική πομπή σε ανθοστόλιστη άμαξα , μπροστά από την οποία προπορευόντουσαν μουσικοί και κωμικοί χορευτές .
Αφορούσαν τους Ευρωπαίους , που όσοι από αυτούς ακολουθούσαν την συμβουλή του σχολικού γιατρού , την περιτομή στ’ αγόρια τους την έκαναν γύρω στο 10ο με 11ο έτος της ηλικίας τους . Γι’ αυτούς αναφέρθηκα στο πρόβλημα με το σλιπάκι και το παντελόνι , γιατί για τα μικρά των γηγενών , Μουσουλμάνων ή Μονοφυσιτών Χριστιανών , δεν υπήρχε τέτοιο πρόβλημα επειδή δεν φορούσαν τίποτε κάτω από την κελεμπία και εκτός τούτου , είχαν την δυνατότητα να την κρατούν λίγο μακρύτερα από το σώμα τους όταν περπατούσαν .


ΕΡΙΩΠΙΣΜέλος
14/12/2008, 23:50:36
quote:
Ασφαλώς και δεν περίμενες τον Τύπο να στο επιβεβαιώσει αυτό...ε; Όσο για το "το αισθησιακό αλλά ελεγχόμενο παιχνίδισμα" εδώ δυσκολεύουν λίγο τα πράγματα...και επανερχόμαστε στο άλλο μας θέμα. Τι γίνεται όταν νιώθει κανείς ότι τον χάνει τον έλεγχο; Οφείλει να "αφεθεί" και να βιώσει ό,τι προκύψει εφόσον πιστεύει ότι αυτό θα τον εμπλουτίσει πνευματικά, ή να καταπιέσει τον εαυτό του για να μην θεωρηθεί "ελευθέρων ηθών"; Χμ;


-Θα επαναλάβω την προσφιλή μου πρόταση: «Δεν πιστεύω να θέλεις να σου δίδονται οι απαντήσεις τόσο εύκολα».
Αν συνηθίσεις από τώρα να τρέφεσαι μόνο με την πνευματική εργασία των άλλων δεν θα κατορθώσεις ποτέ να αναπτύξεις την δική σου ικανότητα να σκέπτεσαι.
Να θυμάσαι ένα πράγμα, όποιο κείμενο και αν διαβάσεις, αν δεν το επεξεργαστείς μόνη σου, δηλαδή με την δική σου κριτική σκέψη, δεν πρόκειται να μείνει για πολύ στην μνήμη σου. Αν πάλι διαβάζεις πολύ, χωρίς να σκέπτεσαι, σίγουρα θα αποβλακωθείς. Πόσο μάλλον να στηρίζεσαι στην σκέψη τρίτων για ...θέματα ζωής.
Εκτός τούτου, εμείς προς το παρόν αναπτύσσουμε την κοινή μας γλώσσα και συγκεντρώνουμε τα απαραίτητα υλικά με τα οποία θα αναπτύξουμε το θέμα μας. Διαφορετικά θα δυσκολευτούμε να συνεννοηθούμε.
Ας μη ξεχνάμε ότι το θέμα μας είναι γενικότερου ενδιαφέροντος και αφορά τον υποθετικό διάλογο που ίσως θα μπορούσες εσύ για παράδειγμα, μια Ελληνίδα, να κάνεις με μια Μουσουλμάνα ή μια Ιουδαία.
Αν ερχόταν για παράδειγμα η σύζυγος ενός Ιουδαίου γείτονα και σού έλεγε «ήλθα στην πρώτη μας συνάντηση μόλις έμαθα ότι κάνεις μια προσπάθεια να κάνεις διάλογο με εμάς τις Ιουδαίες και τις Μουσουλμάνες της περιοχής και μη έχοντας ετοιμάσει τίποτα για αυτόν τον διάλογο έφερα να καταθέσω ένα κείμενο στα Ιουδαϊκά.»

Το κείμενο είναι το εξής:

Ashira Lashem b’chayai, azamra lelokai b’hodi
Yerav elav sichi, anochi esmach bashem
Yitamu chataim min ha’aretz urishaim od einam
Barchi nafshi et Hashem
Halelluyah


Ξαφνικά, υποθετικά και πάλι, καθώς προφέρει τις τελευταίες λέξεις, η Ιουδαία γειτόνισσα παίρνει ένα μήνυμα στο κινητό της και αφού ζητήσει συγνώμη αποχωρεί απ’ την συγκέντρωση, υποσχόμενη να επανέλθει, εσύ Terity, όπως και κάθε αναγνώστης/τρια ή μέλος αυτού του Φόρουμ, τι θα κάνατε;

Ερίωπας

TerityΜέλος
15/12/2008, 00:14:17
quote:

Θα επαναλάβω την προσφιλή μου πρόταση: «Δεν πιστεύω να θέλεις να σου δίδονται οι απαντήσεις τόσο εύκολα».
Αν συνηθίσεις από τώρα να τρέφεσαι μόνο με την πνευματική εργασία των άλλων δεν θα κατορθώσεις ποτέ να αναπτύξεις την δική σου ικανότητα να σκέπτεσαι.

Μα αγαπητέ Ερίωπα, έχοντας ήδη εκφράσει την άποψή μου επί του θέματος, δεν περιμένω να τραφώ από την πνευματική εργασία κανενός. Συζήτηση κάνουμε και το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον να ακούω και των άλλων την άποψη. Το ίδιο θα μπορούσε να πει και ο οποιοσδήποτε σε σένα που έθεσες το ερώτημα για τον ιδεολογικό πόλεμο. Με αυτή τη λογική, γιατί υπάρχει καν αυτό το φόρουμ;

quote:

Αν ερχόταν για παράδειγμα η σύζυγος ενός Ιουδαίου γείτονα και σού έλεγε «ήλθα στην πρώτη μας συνάντηση μόλις έμαθα ότι κάνεις μια προσπάθεια να κάνεις διάλογο με εμάς τις Ιουδαίες και τις Μουσουλμάνες της περιοχής και μη έχοντας ετοιμάσει τίποτα για αυτόν τον διάλογο έφερα να καταθέσω ένα κείμενο στα Ιουδαϊκά.»

Το κείμενο είναι το εξής:

Ashira Lashem b’chayai, azamra lelokai b’hodi
Yerav elav sichi, anochi esmach bashem
Yitamu chataim min ha’aretz urishaim od einam
Barchi nafshi et Hashem
Halelluyah


Ξαφνικά, υποθετικά και πάλι, καθώς προφέρει τις τελευταίες λέξεις, η Ιουδαία γειτόνισσα παίρνει ένα μήνυμα στο κινητό της και αφού ζητήσει συγνώμη αποχωρεί απ’ την συγκέντρωση, υποσχόμενη να επανέλθει, εσύ Terity, όπως και κάθε αναγνώστης/τρια ή μέλος αυτού του Φόρουμ, τι θα κάνατε;


Εγώ καταρχήν θα το διάβαζα το κείμενο (δυνατά, να το ακούσουν τα αυτιά μου) και ας μην το καταλάβαινα. Θα το άφηνα να διεισδύσει μέσα μου να δω τι εντύπωση θα μου άφηνε, τη δύναμη θα είχε πάνω μου το κείμενο σαν κείμενο και πώς θα με επηρέαζε. Και φυσικά μετά θα ζητούσα βοήθεια από καμιά κολλητή της να με βοηθήσει στη μετάφραση. Την ερμηνεία μου εγώ θα την έκανα.

Σας εύχομαι καλές γιορτές!
Ελευθερία

ΕΡΙΩΠΙΣΜέλος
15/12/2008, 04:35:38
Αγαπητή Terity, όλες οι ενδείξεις μέχρι στιγμής με βοηθούν να πιστεύω ότι δεν μηρυκάζεις σκέψεις άλλων ανθρώπων, και αυτό το επιβεβαίωσες με την πλέον ενθουσιώδη τοποθέτησή σου στον «Πρωτόγονο ιδεολογικό πόλεμο» , αυτόν της Εύας/Λίλιθ/Αδάμ.
Σε κάποια χρονική στιγμή λοιπόν που γίνεται το «έλα να δεις» γύρω μας δεν θα συνεργούσα για να χαλαρώσεις και να ακυρώσεις την διαλεκτική σου αξιοπιστία με θέματα του τύπου «...μπορώ ή ...δεν μπορώ» σε ύφος απορίας.
Θα σε σκούνταγα σαν θεματοθέτης να κοίταζες βαθύτερα αυτή την παγκόσμια σύγκρουση που εξελίσσεται με πολύ γοργούς ρυθμούς , παιδί μιας αρρωστημένης εθνικής και θρησκευτικής προκατάληψης που έχει επικίνδυνα αναμιχθεί με πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές αντιζηλίες.


quote:
Terity:
Θα το άφηνα να διεισδύσει μέσα μου να δω τι εντύπωση θα μου άφηνε, τη δύναμη θα είχε πάνω μου το κείμενο σαν κείμενο και πώς θα με επηρέαζε.


Λουκάς

ypatia8Μέλος
15/12/2008, 06:58:42
@ Ερίωπα και Τerity,

Καλό το ερέθισμα του Ερίωπα να μας κάνει να σκεφτούμε πώς θα αντιδρούσαμε σε μια τέτοια περίπτωση.

Εγώ το βλέπω σαν μια προσπάθεια μιας άλλης ιδεολογικής ομάδας που προσπαθεί να επικοινωνήσει για κάποιο λόγο. Το περιεχόμενο του κειμένου στην ουσία δεν έχει σημασία τι μας λέει. Αυτό που έχει σημασία είναι η αλληλεγγύη και η προσέγγυση να μας πλησιάσουν και να μας πουν κάτι, δηλαδή η γέννηση του διαλόγου. Η αδιαφορία και η σιωπή είναι και χωρισμός και διάσπαση που οδεύει στον θάνατο του διαλόγου.

Οπως είπες πολύ σωστά Ελευθερία (χρόνια σου πολλά) θα το μετάφραζες και θα καταλάβαινες τι ήθελαν να σου πουν. Γι'αυτό υπάρχουν και μεταφραστές και διερμηνείς που τυχαίνει να είναι και το πρώτο επάγγελμα της ανθρωπότητας μαζί με το επάγγελμα της Π......ς

Πάντως για μια συνεχόμενη επικοινωνία είναι απαραίτητο να συνυπάρχει και η ευχέρεια του Λόγου δηλαδή η γλώσσα.


mc

15/12/2008, 10:20:45
quote:
Τι κάνει άραγε ένα καλό φίλο/η ;
-Μήπως η αφοσίωση, η αλληλεγγύη, η συμπαράσταση στα προβλήματα είτε αυτά είναι οικονομικά είτε ψυχολογικά που μπορεί να έχει κανείς, αν είναι αντιθέτου φίλου το αισθησιακό αλλά ελεγχόμενο παιχνίδισμα, το κατσάδιασμα όταν διακρίνεται λάθος χειρισμός, η διάθεση χρόνου, το κοινό ενδιαφέρον, ή τέλος πάντων κάτι που ο καθένας αξιολογεί διαφορετικά;

Φίλε ΕΡΙΩΠΑ, η συνειδητοποίηση αρκετών ελαττωμάτων ή λαθών μου έχει προέλθει ακριβώς από αυτό το σημείο των γραφομένων σου που υπογράμμισα...





In anticipation of my resurrection...

ΕΡΙΩΠΙΣΜέλος
15/12/2008, 10:27:17
15 Δεκεμβρίου σήμερα, γιορτάζει ο Άγιος Ελευθέριος , προστάτης, λένε, των επιτόκων.
Άραγε ενδιαφέρεται να μάθει κανείς ποιος πραγματικά γιορτάζεται πίσω απ΄ τον Άγο Ελευθέριο; Τον Άγο (χωρίς γιώτα) επιμένω!!!


ΕΡΙΩΠΑΣ

ΕΡΙΩΠΙΣΜέλος
15/12/2008, 10:49:19
quote:
Dying_Incubus
Φίλε ΕΡΙΩΠΑ, η συνειδητοποίηση αρκετών ελαττωμάτων ή λαθών μου έχει προέλθει ακριβώς από αυτό το σημείο των γραφομένων σου που υπογράμμισα

Μεγάλη μου τιμή να με θεωρείς φίλο σου ορμώμενος σίγουρα απ’ το γεγονός ότι επικοινωνούμε δημιουργικά και πολιτισμένα μέσα σε τόσα θέματα.
Ανταποδίδω λοιπόν με μία φράση του Πλάτωνα από τον αγαπημένο μου Γοργία:

«Όποιος δεν έχει επικοινωνία μ’ άλλους, αυτός δεν μπορεί να έχει και φίλους»

..και κλείνω με κάτι του Πυθαγόρα που είναι σχετικό με το παρόν θέμα:

"Τους φίλους να μη τους κάνουμε εχθρούς και τους εχθρούς να προσπαθούμε να τους κάνουμε φίλους"

Λουκάς