ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

Δαναός

Νέο Μέλος
4Μηνύματα
2Θέματα
27/01/2006, 10:57:52Πρώτο μήνυμα
01/02/2006, 19:58:28Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(2)

Πρόσφατα μηνύματα

Αγαπητέ "Βρίλ" ευχαριστώ για το καλωσόρισμα και για τον κόπο σου να φτιάξεις τα καθαρά και αναλυτικά σχέδιαγράμματα. Το σχόλιο μου είχε σαν σκοπό να ξεκαθαρίσει ότι για να κυλάει ένα αυτοκίνητο στον ανήφορο δεν χρειάζεται να υπάρχει "αντιβαρύτητα" αλλά απλώς μια παρέκλιση στην κατεύθυνση του ανύσματος της βαρύτητας. Αν η κλίση της ανηφόρας είναι πολύ μικρή και η παρέκλιση της βαρύτητας "δείχνει" προς την ανηφόρα, τότε αρκεί και μια επίσης πολύ μικρή διαταρραχή στην κατεύθυνση της βαρύτητας [ μεγαλύτερη όμως από την κλίση της ανηφόρας ] για να κάνει ένα αυτοκίνητο να κυλήσει ανηφορικά. Πιστεύω ότι μεχρι εδώ συμφωνούμε, οπότε το αν στρώνεται χιόνι ή όχι στον δρόμο δεν έχει σχέση με το θέμα. Φυσικά και στρώνεται αφού κανείς δεν αμφισβητεί ότι η βαρύτητα το έλκει προς το έδαφος.

Για αυτό που αναφέρεις, ότι αυτοκίνητα κυλάνε προς τον [ φαινομενικό ή όχι ] ανήφορο ενώ ζαντολάστιχα όχι υπάρχει μια εξήγηση. Όσο μεγαλύτερη μάζα έχει ένα αντικείμενο τόσο πιο μεγάλη θα είναι και η έλξη της βαρύτητας σ' αυτό[F=m*g]. Οπότε, στην περίπτωση που υπάρχει παρέκκλιση στην κατεύθυνση της βαρύτητας [ περίπτωση Β στο δεύτερο σχεδιάγραμμα που παραθέτεις ] η οριζόντια συνισταμένη του ανύσματος της διαταραγμένης βαρυτικής έλξης [ το βέλος προς αριστερά στην περίπτωση Β του δεύτερου σχεδιαγράμματος ] θα είναι μεγαλύτερη. Αυτή η οριζόντια συνισταμένη είναι που θα έσπρωχνε ένα αντικείμενο προς τον ανήφορο στην περίπτωση μας, εφόσον υπερνικούσε τις τριβές. Σε ένα λάστιχο η δύναμη αυτή είναι πολύ μικρότερη απ' ότι σε ένα αυτοκίνητο αφού υπάρχει μεγάλη διαφορά μάζας μεταξύ τους. Μπορεί λοιπόν σε ένα λάστιχο η οριζόντια συνισταμένη της παρεκκλίνουσας βαρύτικής έλξης να μην αρκεί για να υπερνικίσει τις τριβές με τον δρόμο ενώ σ' ένα αυτοκίνητο οι τριβές να υπερνικώνται, αφού η οριζόντια συνισταμένη θα είναι πολύ ισχυρότερη.

Για να δώσω ένα λιγότερο τεχνικό παράδειγμα, όλοι όσοι οδηγούμε αυτοκίνητο έχει τύχει να βρισκόμαστε σταματημένοι με νεκρά σε μια ελαφρά κατηφορίτσα και το αυτοκίνητο να μην κυλάει. Δεν κυλάει γιατί η κλίση της κατηφόρας είναι πολύ μικρή για να υπερνικιθούν οι τριβές από τα λάστιχα και τα μηχανικά μέρη του αυτοκινήτου. Αν όμως άντί για αυτοκίνητο βρισκόμασταν μεσά σε μια νταλίκα σταματημένη στο ίδιο σημείο, η νταλίκα θα κυλούσε πολύ πιο εύκολα αφού λόγω μεγαλύτερου βάρους η δύναμη που θα την τραβούσε μπροστά θα ήταν πολύ μεγαλύτερη και θα υπερνικούσε τις τριβές. Έτσι και στην περίπτωση του δρόμου της Πεντέλης θα μπορούσε να εξηγηθεί γιατί πιο βαριά αντικείμενα όπως αυτοκίνητα κυλούν στον ανήφορο ενώ ελαφρύτερα όπως τα ζαντολάστιχα όχι.

Συμφωνώ πάντως απόλυτα μαζί σου ότι χωρίς σωστές μετρήσεις και αποδείξεις δεν μπορούμε να ξέρουμε αν όλα αυτά που συζητάμε ισχύουν πράγματι στην περίπτωση της Πεντέλης ή πρόκειται για οφθαλμαπάτη.

Εύχομαι όμορφο Σαββατοκύριακο.

Γειά σας παιδιά, ενδιαφέρον θέμα έχετε ανοίξει. Για τον δρόμο που συζητάτε είχα ακούσει πριν χρόνια στην τηλεόραση. Έιχα περάσει δύο φορές από εκεί με το αυτοκίνητο, αλλά δεν σταμάτησα γιατί υπήρχαν και άλλα αυτοκίνητα σταματημένα που μάλλον έκαναν δοκιμές με το δρόμο.

Αυτό που θα ήθελα να παρατηρήσω είναι ότι αυτό που γράφεις "Δύναμη Βρίλ" :

quote:
Για να κινηθεί το σώμα αντίθετα στην ανηφόρα, δηλ. πρός τα πάνω, πρέπει η συνισταμένη ΟΛΩΝ των δυνάμεων να έχει φορά πρός τα "άνω". Είτε είναι δέκατα της μοίρας, είτε μερικές μοίρες, είτε δεκάδες μοίρες, η συνισταμένη πρέπει να έχει κατεύθυνση την κατεύθυνση της ανηφόρας. Αυτή είναι η μοναδική συνθήκη, όπου το σώμα μπορεί να κινηθεί αντίθετα πρός την ανηφόρα.

δεν είναι σωστό. Ένα αυτοκίνητο που ανεβαίνει μια ανηφόρα δεν έχει συνισταμένη ασκούμενων δυνάμεων προς τα άνω ( αν είχε θα ανυψωνόταν και από το έδαφος ) όμως ανεβαίνει την ανηφόρα. Για να φέρω ένα άλλο παράδειγμα, φαντάσου ένα χόβερκραφτ σε μια ανηφόρα 10 μοιρών. Αν η έλικα του χόβερκραφτ στραφεί σε κλίση ας πούμε 20 μοιρών από το κέντρο της Γης προς την κατεύθυνση της ανηφόρας, τότε το χόβερκραφτ θα ανέβει την ανηφόρα παρόλο που η συνισταμένη των δυνάμεων που ασκούνται σε αυτό είναι προς τα κάτω και όχι προς την κατεύθυνση της ανηφόρας.

Γενικά αν σε έναν δρόμο με ανηφορική κλίση 1 μοίρας το άνυσμα της βαρύτητας έχει παρέκλιση μεγαλύτερη της 1 μοίρας από το κέντρο της Γης προς την κατεύθυνση της ανηφόρας, τότε ένα σβηστό αυτοκίνητο θα έχει την τάση να ανέβει την ανηφόρα ( το μόνο που θα το κρατάει θα είναι η τριβή κύλισης των ελαστικών του ). Δεν είναι ανάγκη η συνισταμένη των ασκούμενων δυνάμεων να είναι προς την ανηφόρα. Αλλο πράγμα είναι η παρέκλιση της δύναμης της βαρύτητας και άλλο η "αντιβαρύτητα".

Μια ακόμα παρατήρηση για τα όσα ενδιαφέροντα διάβασα για τις βαρυτικές διαταρραχές τύπου Bouger. Φαντάζομαι ότι τέτοιες διαταραχές θα μπορούσαν να προκύψουν εκτός από τις περιπτώσεις που υπάρχει συγκέντρωση υπέρπυκνων ορυκτών και πετρωμάτων, και όπου υπάρχουν μεγάλες κενές κοιλότητες στο φλοιό της Γης ( όπως σε μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου ), για τους αντίστροφους λόγους. Ενδιαφέρον αν συνδυαστεί με την Πεντέλη.

Αν σκεφτείς ότι η μέγιστη διαφορά στη βαρυτική έλξη λόγω γεωγραφικής θέσης παρατηρείται ανάμεσα στους πόλους και τον ισημερινό και είναι της τάξης του 0,5 %, τότε η διαφορά του 3,2 % είναι υπερβολικά μεγάλη με όποιο γεωγραφικό πλάτος και αν τη συγκρίνεις.

Η σκέψη σου με τον θεοδόλιχο και τον πολικό αστέρα είναι νομίζω έξυπνη αλλά δυστυχώς πάσχει σε αρκετά σημεία.

(α) Για να έχει νόημα η σύγκριση μεταξύ δρόμου και εθν. κήπου θα πρέπει οι επιφάνειες όπου θα στήσεις τον θεοδόλιχο να έχουν ακριβώς την ίδια κλίση και στις δύο περιπτώσεις, αφού όπως τονίζεις και εσύ ο θεοδόλιχος δεν θα πρέπει να αλλάξει καθόλου ρυθμίσεις. Αν οι επιφάνειες δεν έχουν την ίδια ακριβώς κλίση, τότε θα βρείς διαφορά που δεν θα οφείλεται όμως στη βαρυτική διαταραχή αλλά στον θεοδόλιχο που στη μία περίπτωση θα κοιτάζει πιο πάνω και στην άλλη πιο κάτω. Πως θα καταφέρεις να ελέγξεις την επιφάνεια που θα στήσεις τον θεοδόλιχο στο δρόμο; Αν χρησιμποιήσεις αλφάδι η μέτρηση δεν θα είναι σωστή γιατί αν υπάρχει βαρυτική διαταραχή θα έχει επηρεαστεί και η ένδειξη του αλφαδιού.

(β) Ο πολικός αστέρας δεν δείχνει ακριβώς προς τον βορρά αλλά έχει μια μικρή απόκλιση. Σαν αποτέλεσμα, ο πολικός αστέρας κάνει ένα μικρό κύκλο γύρω από τον ουράνιο βόρειο πόλο κάθε 24 ωρες, οπότε δεν αποτελεί σταθερό σημείο αναφοράς για την ακρίβεια της μέτρησης που επιθυμείς να κάνεις. Λάβε υπόψη σου και την ημερήσια μεταβολή της κλίσης του άξονα της Γης που αυξομειώνει την διάρκεια ημέρας - νύχτας. Υπάρχει δηλαδή κυκλική μεταβολή στην θέση του πολικού αστέρα από ωρα σε ωρα και από μέρα σε μέρα. Οπότε αν στοχεύσεις με τον θεοδόλιχο τον πολικό αστέρα αύριο βράδυ στις 21 : 00 και επαναλάβεις την στόχευση μεθαύριο την ίδια ώρα, ο πολικός αστέρας θα έχει μετακινηθεί ελάχιστα, αλλα αρκετά για να χαλάσει την ακρίβεια της μέτρησης.

(γ) Αφού σημείο αναφοράς θα είναι ο πολικός αστέρας που βρίσκεται στον βορρά, με τη μέθοδο αυτή μπορείς να ελέγξεις διαφορές περί τον άξονα βορρά νότου. Αν η οριζόντια απόκλιση της βαρυτικής διαταραχής είναι περί τον άξονα ανατολής δύσης, τότε δεν κάνεις τίποτα. Φαντάσου για παράδειγμα μια σανίδα που γέρνει προς τα δεξιά. Για να το μετρήσεις αυτό, ας πούμε με ένα αλφάδι, θα πρέπει να τοποθετήσεις το αλφάδι στον άξονα της σανίδας, δηλαδή δεξιά - αριστερά. Αν τοποθετήσεις το αλφάδι κάθετα προς την σανίδα, τότε αυτό δεν θα δείξει τίποτα. Οπότε αν στο δρόμο της Πεντέλης εκδηλώνεται κάποια διαταραχή Bouger, που θα παρουσιάζει περιοδική μεταβολή και στην ένταση και στην κλίση, δύσκολα θα μπορούσες να την διαπιστώσεις, ακόμα και αν δεν υπήρχαν τα υπόλοιπα προβλήματα με τη μέθοδο του θεοδόλιχου.

Το ΣΚ έψαξα στο δίκτυο για στοιχεία γύρω από τις βαρυτικές διαταραχές Bouguer. Βρήκα πολλές επιστημονικές σελίδες που αναφέρονται στο θέμα και πιστεύω ότι ο καθένας μπορεί εύκολα να πληροφορηθεί και να βγάλει συμπεράσματα μέσα από τις σελίδες αυτές.

Από την στιγμή που δεν έχουμε στη διάθεση μας κατάλληλες μετρήσεις έντασης και κατεύθυνσης της βαρύτητας στην περιοχή που μας ενδιαφέρει, δε μπορούμε να μιλήσουμε ούτε για οφθαλμαπάτη ούτε για βαρυτική διαταραχή. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να εξετάσουμε αν επιστημονικά υπάρχει η θεωρητική πιθανότητα να εκδηλώνεται εκεί μια βαρυτική διαταραχή ικανή να δικαιολογεί την συμπεριφορά των αυτοκινήτων. Η άποψη μου είναι ότι μια διαταραχή Βouguer θα μπορούσε να ευθύνεται για τα φαινόμενα του δρόμου της Πεντέλης. Και αναφέρομαι μόνο στην θεωρητική πιθανότητα αφού δεν υπάρχουν κατάλληλες μετρήσεις.

"Jonniebegood" ευχαριστώ για το καλωσόρισμα. Σ' αυτό που γράφεις :

quote:
εξ αρχης με προβληματιζει η περιοδικοτητα του "φαινομενου" - υπηρξαν φορες που το αυτοκινητο εμεινε εντελως ακινητο, φορες που εκανε μερικα μετρα και σταματησε, φορες που χωρις να επιταχυνει καθολου κυλουσε αργα για πολλες δεκαδες μετρα, και μια φορα που επιταχυνε τοσο πολυ, ωστε με ανεβασε και 3-4 μετρα στην ανηφορα της στροφης.

απαντάει πιστεύω αυτό που γράφει ο "Cernavus" :

quote:
Επιπροσθέτως, η βαρυτική έλξη της Σελήνης προκαλεί, ανάλογα με τη θέση του δορυφόρου μας σε σχέση με το εκάστοτε κοίτασμα, περιοδικές διακυμάνσεις στην ένταση και κατεύθυνση της παρατηρούμενης βαρυτικής ανωμαλίας "Bouguer ", όπως ακριβώς συμβαίνει και με τα φαινόμενα της παλίρροιας και της άμπωτης, τα οποία επίσης οφείλονται στη βαρυτική επίδραση της Σελήνης. Και πάλι, η περιοδική αυτή επίδραση της Σελήνης θα είναι τόσο πιο έντονη όσο πιο επιφανειακά στο φλοιό της Γης εντοπίζεται το υπεύθυνο κοίτασμα.

Αγαπητέ "Δύναμη Βρίλ", λογικό είναι οι πιο πολλές περιπτώσεις βαρυτικών δρόμων να οφείλονται σε οφθαλμαπάτη. Στατιστικά αυτό είναι το πιο πιθανό. Αυτό δεν συνεπάγεται όμως ότι όλες οι περιπτώσεις είναι οφθαλμαπάτη. Στο link : http://www.fosar-bludorf.com/archiv/rocca_eng.htm παρουσιάζεται ένας δρόμος στο dei Laghi της Ιταλίας όπου η μέτρηση με εκκρεμές έδειξε μειωμένη ένταση βαρυτικού πεδίου κατά 3,2 % σε σύγκριση με την ίδια μέτρηση στο Βερολίνο. Θα μου πεις, και πως ξέρουμε ότι η μέτρηση αυτή δεν ήταν λανθασμένη ή ψευδής. Δε μπορούμε να το ξέρουμε. Ξέρουμε όμως ότι μικρότερες διαταραχές της βαρύτητας είναι συνηθισμένες και γνωστές στους επιστήμονες. Συνεπώς η διαφορά είναι μόνο ποσοτική και το ζήτημα υπαρκτό.