Ιλούβαταρ

Ένα άλλο θέμα αφορά τους ρούνους.Τι ακριβώς είναι;Είδος γραφής,μαγικά γραφή;Εχω ένα φυλλάδιο με τους ρούνους που συμβολίζουν τους θεούς της σκανδιναβικής μυθολογίας αλλά έχω δει και ντοκυμαντέρ αφιερωμένα στους λίγους ανθρώπους πλέον που μπορούν να τραγουδάνε ρούνους.Ακόμα και ο Τολκιν χρησιμοποίησε τους ρούνους για να αναπτύξει την αλφάβητο του αλλά χρησιμοποιεί και εκφράσεις όπως ρουνικά στο έργο του.

Ah, ah,
We come from the land of the ice and snow,
From the midnight sun where the hot springs blow.
The hammer of the gods will drive our ships to new lands,
To fight the horde, singing and crying: Valhalla, I am coming!

On we sweep with threshing oar, Our only goal will be the western shore.

Ah, ah,
We come from the land of the ice and snow,
From the midnight sun where the hot springs blow.
How soft your fields so green, can whisper tales of gore,
Of how we calmed the tides of war. We are your overlords.

On we sweep with threshing oar, Our only goal will be the western shore.

So now you'd better stop and rebuild all your ruins,
For peace and trust can win the day despite of all your losing.

Δίκιο έχεις το όνομα μου δε μου αρέσει ούτε και εμένα αλλά αυτό μου ήρθε εκείνη τη στιγμή και δεν ξέρω πώς να το αλλάξω χωρίς να χρειαστεί να φτιάξω καινούριο λογαριασμό.

Όσον αφορά τα rpg τώρα.
Προφανώς φίλε μου δεν κατάλαβες σε ποια είδη rpg αναφέρομαι. Δε μιλάω για τα παιχνίδια με τις κάρτες που κακώς θεωρούνται και αυτά rpg. Αναφέρομαι στα pen&paper δηλαδή στα παιχνίδια που τα απαραίτητα για το παιχνίδι είναι βιβλία (όσο τραβά η όρεξη σου), χαρτιά, μολύβια, και διάφορα ζάρια (τετράπλευρα, εξάπλευρα, δεκάπλευρα, δωδεκάπλευρα!, εικοσάπλευρα, κτλ).

Το κάθε παιχνίδι έχει διαφορετικό κλίμα αλλά διαμορφώνετε κυρίως από τους παίχτες και τον αφηγητή. Στο D&D για παράδειγμα μπορεί κάποιος να παίξει μια απλή περιπέτεια όπως να πάνε οι ήρωες να σκοτώσουν τα τέρατα και να σώσουν την πόλη ή κάτι πολύ πιο σύνθετο όπως μια περιπέτεια που να δημιουργεί κοινωνικούς και ηθικούς προβληματισμούς στους παίχτες. Τα παιχνίδια αυτά άγουν την κριτική σκέψη αφού τίθονται προβληματισμοί για το τι είναι σωστο και τι όχι, τι άδικο κτλ. Πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις που οφείλονται σε υπερβολές αλλά δεν μιλάμε για ακραίες καταστάσεις.

Γίνετε λόγος και για επικλήσεις αλλά δεν βρίσκω που το στηρίζεις αυτό. Παρόλα αυτά θα το έβρισκα πολύ ενδιαφέρον αν θα μπορούσες να αιτιολογήσεις αυτή σου τη θέση. Ναι τα παιχνίδια αυτά είναι τίγκα στο μεταφυσικό ή όπως θέλετε πείτε το, μπορείτε να το εξακριβώσετε και μόνοι σας ανοίγοντας ένα βιβλίο και ξέροντας τι και που κοιτάτε. Πολλά από αυτά δεν ενδείκνυνται καν για μικρά παιδιά, αλλά όχι και επικλήσεις!
Ο παίχτης δε μυείτε πουθενά απλά δεν του φαίνετε πλέον εξωπραγματικό όταν μαθαίνει για μυστικά τάγματα, αδερφότητες, μαγεία, αποκρυφισμό, εσωτερισμό κτλ. Αφού έρχεται σε επαφή με αυτά μέσω του παιχνιδιού και πλέον είναι πιο εύκολο να τα αποδεχτεί και να τα κατανοήσει. Ίσως αυτός είναι ο λόγος που τα παιδιά σήμερα ψάχνουν για κάτι άλλο. Δουλεία των μεγάλων είναι να καθοδηγούν τους νεώτερους στα σωστά μονοπάτια και να τους αφήσουν να ψάξουν.

Υ.Γ.
Θα ήταν ενδιαφέρον αν κάποιος έχει διαβάσει το βιβλίο του call of cthulhu να μας πει την άποψη του ή να αναλύσει κάποιος τα ονόματα κάποιου παιχνιδιού λόγω του ότι πολλά από αυτά (θεών, οργανώσεων, κτλ.) έχουν διάφορες ρίζες από πάρα πολλές παραδόσεις και πολιτισμούς .

Ας ορίσουμε καταρχήν τι είναι τα παιχνίδια αυτά: Μιλώντας για τα pen & paper rpg εννοούμε τα παιχνίδια εκείνα στα οποία τα μόνα εξαρτήματα που χρειάζονται για να αρχίσει το παιχνίδι είναι ένα μεγάλο τραπέζι κόλλες χαρτί, μολύβια, ζάρια (πολλά και διάφορα από εξάπλευρα και δωδεκάπλευρα έως εκατοστάπλευρα), βιβλία που αφορούν το εκάστοτε παιχνίδι (και υπάρχουν πάρα πολλά), ιδανικό κλίμα και διάθεση. Σκοπός των παιχτών είναι να υποδυθούν κάποιους χαρακτήρες σε κάποιον φανταστικό κόσμο, ένας όμως από την παρέα πρέπει να αναλάβει το ρόλο του αφηγητή, δηλαδή εκείνου που μέσω της περιγραφής του και της ευγλωττίας του, οι χαρακτήρες των παιχτών θα μεταφερθούν σε εκείνο τον φανταστικό κόσμο όπου θα περάσουν διάφορες δυσκολίες ενώ ο χαρακτήρας που υποδύονται θα γίνετε καλύτερος.

Υπάρχουν πολλά είδη rpg. Το παλαιότερο και το πιο ανεπτυγμένο (μιλάμε για άπειρα βιβλία), είναι το dnd (dungeon and dragons), το οποίο είναι βασισμένο στον κόσμο του Τόλκιν. Ο χαρακτήρας μπορεί να υποδυθεί από ξωτικά και νάνους και ανθρώπους μέχρι χομπιτς. Στον κόσμο αυτό υπάρχουν τέρατα, δράκοι, μάγοι και τόσα άλλα. Ο κόσμος είναι απίστευτα καλά δημιουργημένος και σε διάφορα βιβλία του παιχνιδιού αυτού ο αναγνώστης-παίχτης έρχεται αντιμέτωπος με χίλια δύο μυστικιστικά σύμβολά, ορολογίες, ονόματα και οργανώσεις, ενσωματωμένα όλα αυτά μέσα στο παιχνίδι. Είναι φανερές οι επιρροές από τη σκανβιναβική μυθολογία, υπάρχουν ακόμα πολλές εβραϊκές και ινδικές ορολογίες και ονοματισμοί. Γίνετε εκτενείς λόγος για τη χρήση της μαγείας και μυθικών πλασμάτων.
Άλλοι τίτλοι παιχνιδιών rpg είναι το vampire (με τρομαχτική ανάλυση στην κοινωνία, τον τρόπο υπόστασης των vampire καθώς ο παίχτης παίρνει μια πολύ καλή ιδέα για το πώς μπορούν να κινούνται ολόκληρες οργανώσεις πίσω από ένα πέπλο μυστηρίου και διαφθοράς), το call of cthulhu το οποίο αναφέρετε στον κόσμο του Λαβκραφτ, το the mage το οποίο ασχολείται με μάγους σε ένα πανομοιότυπο κόσμο με το δικό μας (εκεί να δείτε αναφορές στη μαγεία στον τρόπο χρήσης της και τα παράδοξα που δημιουργεί), το werewolf, έχει βγει και ένα rpg από την Ελλάδα, ονομάζετε ‘ζωντανά έπη’ και έχει σαν κόσμο την ομηρική εποχή, είναι μια πάρα πολύ καλή προσπάθεια. Υπάρχουν πολλοί ακόμα τίτλοι άλλοι που είναι στο μέλλον και σε τόσες άλλες καταστάσεις.

Είχαν κατηγορηθεί πριν από λίγο καιρό τα παιχνίδια rpg ότι παρασέρνουν τους νέου προς το σατανισμό και ένα κάρο αηδίες. Θυμάμαι στο ρεπορτάζ έδειχναν κάποια παιδιά που υποτίθεται ότι έπαιζαν vampire, ήταν πραγματικά γέλιο το θέαμα μιας και ο τρόπος διεξαγωγής του παιχνιδιού είναι τελείως διαφορετικός από αυτό που πρόβαλλάν στη τηλεόραση. Είναι πραγματικότητα ότι ορισμένα παιχνίδια από αυτά δεν απευθύνονται σε άτομα μικρής ηλικίας όπως το call of cthulhu, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι οδηγούν κανέναν πουθενά ίσα ίσα που κάνουν τους νέους να σκέφτονται, να κρίνουν και να ασχολούνται με το διάβασμα. Πέρα από αυτό τα rpg προσφέρουν ψυχαγωγία με της αρχαιοελληνική έννοια του όρου και θεωρώ πως είναι μια πού όμορφη και αποδοτική ενασχόληση.

Αναρωτιέμαι αν ασχολείται κανείς από εσάς με rpg και θα με ενδιέφερε η γνώμη του πάνω σε αυτά καθώς και αν έχει προσέξει και έχει συνδέσει κάποιο στοιχείο με τον με τον αποκρυφισμό, τον εσωτερισμό και με ότι άλλο θέμα ασχολείται αυτός ο δικτυακός τόπος.

Από ότι κατάλαβα από τα λεγόμενα σου, αν και έχουμε ξεφύγει πολύ από το θέμα, είναι ότι όι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες τους προνομιούχους χριστιανούς και τους σατανιστές οι οποίοι μπορεί να είναι είτε βουδιστές,είτε ινδουιστές.Παρόλα αυτά μπορεί κάποιος μέσα στην άγνοια του να αγιάσει ακολουθώντας χωρίς να το ξέρει το δρόμο τως χριστιανών,λες και ο Βούδδας χρειάστηκε κάποίον παπα για να φτάσει στη φώτιση.

Μιλάς όμως για το χριστιανισμό και τις αξίες του χωρίς να έχεις γνώση των ευαγγελίων.Έχεις ποτέ σου αναλογιστεί λοίπόν πόσα δεν ξέρεις για την θρησκεία που υπερασπίζεσαι και πιστεύεις;Μιλάς για μαγεία χωρίς να ξέρεις για το Σολωμόντα και για τους μαύρους μάγους που δημιούργησαν τα ιερά χριστιανικά κείμενα;Του Σολωμόντα αυτή ακριβώς η δύναμη του είχε δωθεί από το θεο γιαχβέ,να επικαλέιται και να εξουσιάζει δαίμονες.

Σου φαντάζει σαν τόσο μεγάλο θαύμα η 'δημιουργεία' του αγιου φωτός;Εκτός του ότι μπορεί να γίνει με χημικές και φυσικές γνώσεις αν δεν είναι δηλαδή έτσι σκηνοθετημένο,έχεις προσωπικά παρακολούθήσει το θαύμα και έχεις γνώμη;Εχεις ποτέ σου αναρωτηθεί τι μπορούν να κάνουνε άνθρωποι από άλλους θρησκευτικούς χώρους,ξέρεις τα δικά τους θαύματα για να τα συγκρίνεις;

Καταλήγοντας νομίζω ότι το καλύτερο για σένα είναι να αρχίσεις να διαβάζεις να ρωτάς και να αμφισβιτείς πάντα καλοπροαίρετα και με σκοπό τη γενικότερη γνώση.Θα δεις μεγάλη διαφορά.

Όσον αφορά τις επικλέισεις πνευμάτων ιδίως στην εποχή μας είναι πραγματικά επικύνδινο να επιχειρήσετε κάτι τέτοιο ιδίως αν είστε αρχάριοι και με μεθόδους όπως η σολωμονική.

Δικός σας

capre diem

Δίκιο έχεις το όνομα μου δε μου αρέσει ούτε και εμένα αλλά αυτό μου ήρθε εκείνη τη στιγμή και δεν ξέρω πώς να το αλλάξω χωρίς να χρειαστεί να φτιάξω καινούριο λογαριασμό.

Όσον αφορά τα rpg τώρα.
Προφανώς φίλε μου δεν κατάλαβες σε ποια είδη rpg αναφέρομαι. Δε μιλάω για τα παιχνίδια με τις κάρτες που κακώς θεωρούνται και αυτά rpg. Αναφέρομαι στα pen&paper δηλαδή στα παιχνίδια που τα απαραίτητα για το παιχνίδι είναι βιβλία (όσο τραβά η όρεξη σου), χαρτιά, μολύβια, και διάφορα ζάρια (τετράπλευρα, εξάπλευρα, δεκάπλευρα, δωδεκάπλευρα!, εικοσάπλευρα, κτλ).

Το κάθε παιχνίδι έχει διαφορετικό κλίμα αλλά διαμορφώνετε κυρίως από τους παίχτες και τον αφηγητή. Στο D&D για παράδειγμα μπορεί κάποιος να παίξει μια απλή περιπέτεια όπως να πάνε οι ήρωες να σκοτώσουν τα τέρατα και να σώσουν την πόλη ή κάτι πολύ πιο σύνθετο όπως μια περιπέτεια που να δημιουργεί κοινωνικούς και ηθικούς προβληματισμούς στους παίχτες. Τα παιχνίδια αυτά άγουν την κριτική σκέψη αφού τίθονται προβληματισμοί για το τι είναι σωστο και τι όχι, τι άδικο κτλ. Πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις που οφείλονται σε υπερβολές αλλά δεν μιλάμε για ακραίες καταστάσεις.

Γίνετε λόγος και για επικλήσεις αλλά δεν βρίσκω που το στηρίζεις αυτό. Παρόλα αυτά θα το έβρισκα πολύ ενδιαφέρον αν θα μπορούσες να αιτιολογήσεις αυτή σου τη θέση. Ναι τα παιχνίδια αυτά είναι τίγκα στο μεταφυσικό ή όπως θέλετε πείτε το, μπορείτε να το εξακριβώσετε και μόνοι σας ανοίγοντας ένα βιβλίο και ξέροντας τι και που κοιτάτε. Πολλά από αυτά δεν ενδείκνυνται καν για μικρά παιδιά, αλλά όχι και επικλήσεις!
Ο παίχτης δε μυείτε πουθενά απλά δεν του φαίνετε πλέον εξωπραγματικό όταν μαθαίνει για μυστικά τάγματα, αδερφότητες, μαγεία, αποκρυφισμό, εσωτερισμό κτλ. Αφού έρχεται σε επαφή με αυτά μέσω του παιχνιδιού και πλέον είναι πιο εύκολο να τα αποδεχτεί και να τα κατανοήσει. Ίσως αυτός είναι ο λόγος που τα παιδιά σήμερα ψάχνουν για κάτι άλλο. Δουλεία των μεγάλων είναι να καθοδηγούν τους νεώτερους στα σωστά μονοπάτια και να τους αφήσουν να ψάξουν.

Υ.Γ.
Θα ήταν ενδιαφέρον αν κάποιος έχει διαβάσει το βιβλίο του call of cthulhu να μας πει την άποψη του ή να αναλύσει κάποιος τα ονόματα κάποιου παιχνιδιού λόγω του ότι πολλά από αυτά (θεών, οργανώσεων, κτλ.) έχουν διάφορες ρίζες από πάρα πολλές παραδόσεις και πολιτισμούς .

Ας ορίσουμε καταρχήν τι είναι τα παιχνίδια αυτά: Μιλώντας για τα pen & paper rpg εννοούμε τα παιχνίδια εκείνα στα οποία τα μόνα εξαρτήματα που χρειάζονται για να αρχίσει το παιχνίδι είναι ένα μεγάλο τραπέζι κόλλες χαρτί, μολύβια, ζάρια (πολλά και διάφορα από εξάπλευρα και δωδεκάπλευρα έως εκατοστάπλευρα), βιβλία που αφορούν το εκάστοτε παιχνίδι (και υπάρχουν πάρα πολλά), ιδανικό κλίμα και διάθεση. Σκοπός των παιχτών είναι να υποδυθούν κάποιους χαρακτήρες σε κάποιον φανταστικό κόσμο, ένας όμως από την παρέα πρέπει να αναλάβει το ρόλο του αφηγητή, δηλαδή εκείνου που μέσω της περιγραφής του και της ευγλωττίας του, οι χαρακτήρες των παιχτών θα μεταφερθούν σε εκείνο τον φανταστικό κόσμο όπου θα περάσουν διάφορες δυσκολίες ενώ ο χαρακτήρας που υποδύονται θα γίνετε καλύτερος.

Υπάρχουν πολλά είδη rpg. Το παλαιότερο και το πιο ανεπτυγμένο (μιλάμε για άπειρα βιβλία), είναι το dnd (dungeon and dragons), το οποίο είναι βασισμένο στον κόσμο του Τόλκιν. Ο χαρακτήρας μπορεί να υποδυθεί από ξωτικά και νάνους και ανθρώπους μέχρι χομπιτς. Στον κόσμο αυτό υπάρχουν τέρατα, δράκοι, μάγοι και τόσα άλλα. Ο κόσμος είναι απίστευτα καλά δημιουργημένος και σε διάφορα βιβλία του παιχνιδιού αυτού ο αναγνώστης-παίχτης έρχεται αντιμέτωπος με χίλια δύο μυστικιστικά σύμβολά, ορολογίες, ονόματα και οργανώσεις, ενσωματωμένα όλα αυτά μέσα στο παιχνίδι. Είναι φανερές οι επιρροές από τη σκανβιναβική μυθολογία, υπάρχουν ακόμα πολλές εβραϊκές και ινδικές ορολογίες και ονοματισμοί. Γίνετε εκτενείς λόγος για τη χρήση της μαγείας και μυθικών πλασμάτων.
Άλλοι τίτλοι παιχνιδιών rpg είναι το vampire (με τρομαχτική ανάλυση στην κοινωνία, τον τρόπο υπόστασης των vampire καθώς ο παίχτης παίρνει μια πολύ καλή ιδέα για το πώς μπορούν να κινούνται ολόκληρες οργανώσεις πίσω από ένα πέπλο μυστηρίου και διαφθοράς), το call of cthulhu το οποίο αναφέρετε στον κόσμο του Λαβκραφτ, το the mage το οποίο ασχολείται με μάγους σε ένα πανομοιότυπο κόσμο με το δικό μας (εκεί να δείτε αναφορές στη μαγεία στον τρόπο χρήσης της και τα παράδοξα που δημιουργεί), το werewolf, έχει βγει και ένα rpg από την Ελλάδα, ονομάζετε ‘ζωντανά έπη’ και έχει σαν κόσμο την ομηρική εποχή, είναι μια πάρα πολύ καλή προσπάθεια. Υπάρχουν πολλοί ακόμα τίτλοι άλλοι που είναι στο μέλλον και σε τόσες άλλες καταστάσεις.

Είχαν κατηγορηθεί πριν από λίγο καιρό τα παιχνίδια rpg ότι παρασέρνουν τους νέου προς το σατανισμό και ένα κάρο αηδίες. Θυμάμαι στο ρεπορτάζ έδειχναν κάποια παιδιά που υποτίθεται ότι έπαιζαν vampire, ήταν πραγματικά γέλιο το θέαμα μιας και ο τρόπος διεξαγωγής του παιχνιδιού είναι τελείως διαφορετικός από αυτό που πρόβαλλάν στη τηλεόραση. Είναι πραγματικότητα ότι ορισμένα παιχνίδια από αυτά δεν απευθύνονται σε άτομα μικρής ηλικίας όπως το call of cthulhu, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι οδηγούν κανέναν πουθενά ίσα ίσα που κάνουν τους νέους να σκέφτονται, να κρίνουν και να ασχολούνται με το διάβασμα. Πέρα από αυτό τα rpg προσφέρουν ψυχαγωγία με της αρχαιοελληνική έννοια του όρου και θεωρώ πως είναι μια πού όμορφη και αποδοτική ενασχόληση.

Αναρωτιέμαι αν ασχολείται κανείς από εσάς με rpg και θα με ενδιέφερε η γνώμη του πάνω σε αυτά καθώς και αν έχει προσέξει και έχει συνδέσει κάποιο στοιχείο με τον με τον αποκρυφισμό, τον εσωτερισμό και με ότι άλλο θέμα ασχολείται αυτός ο δικτυακός τόπος.

It's a mountain that we all must climb -
In giant leaps or one step at a time.
I saw a fat old money lender - shoes of silk and ermine,
Laughing as they stumbled on bilstered feet rough shod.
He never helped the poor and weak - viewed them all as vermin,
So when he fell they passed him by and struggled up to God.
Each of us must walk a different track -
No sign to guide us and no turning back.
Chorus:
Humanity in motion - it's the pilgrimage eternal.
Most are blind - but I suspect what rare few know is real.
"You carry me, I'll carry you" - this simple childish notion.
A cable car to Shangrai-La.
Your worn out soul to heal.
The soldier boy is marching proud (with military precision),
Kicking others from the path - so keen to reach the peak.
Never will he get there with this tactical decision -
He spends so much time fighting that each footstep takes a week.
Carpe diem, quam minimum credula postero.
Persta et obdura - omnia vincit amor!
My money's on the holy man - just clad in sack and sandals,
Heard a small child crying there - so turned around and stopped.
Like a beacon now he shines (bright as a million candles),
Alone upon the summit when the selfish have all dropped.
It's no contest - but we still race there,
like the saintly tortoise and the godless hare.
Chorus:
Humanity in motion - it's the pilgrimage eternal.
Most are blind - but I suspect what rare few know is real.
"You carry me, I'll carry you" - this simple childish notion.
A cable car to Shangrai-La.
Your worn out soul to heal.
You're worn out sole to heel,
Your worn out soul too .....
Heal your worn out soul.

capre diem

Δίκιο έχεις το όνομα μου δε μου αρέσει ούτε και εμένα αλλά αυτό μου ήρθε εκείνη τη στιγμή και δεν ξέρω πώς να το αλλάξω χωρίς να χρειαστεί να φτιάξω καινούριο λογαριασμό.

Όσον αφορά τα rpg τώρα.
Προφανώς φίλε μου δεν κατάλαβες σε ποια είδη rpg αναφέρομαι. Δε μιλάω για τα παιχνίδια με τις κάρτες που κακώς θεωρούνται και αυτά rpg. Αναφέρομαι στα pen&paper δηλαδή στα παιχνίδια που τα απαραίτητα για το παιχνίδι είναι βιβλία (όσο τραβά η όρεξη σου), χαρτιά, μολύβια, και διάφορα ζάρια (τετράπλευρα, εξάπλευρα, δεκάπλευρα, δωδεκάπλευρα!, εικοσάπλευρα, κτλ).

Το κάθε παιχνίδι έχει διαφορετικό κλίμα αλλά διαμορφώνετε κυρίως από τους παίχτες και τον αφηγητή. Στο D&D για παράδειγμα μπορεί κάποιος να παίξει μια απλή περιπέτεια όπως να πάνε οι ήρωες να σκοτώσουν τα τέρατα και να σώσουν την πόλη ή κάτι πολύ πιο σύνθετο όπως μια περιπέτεια που να δημιουργεί κοινωνικούς και ηθικούς προβληματισμούς στους παίχτες. Τα παιχνίδια αυτά άγουν την κριτική σκέψη αφού τίθονται προβληματισμοί για το τι είναι σωστο και τι όχι, τι άδικο κτλ. Πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις που οφείλονται σε υπερβολές αλλά δεν μιλάμε για ακραίες καταστάσεις.

Γίνετε λόγος και για επικλήσεις αλλά δεν βρίσκω που το στηρίζεις αυτό. Παρόλα αυτά θα το έβρισκα πολύ ενδιαφέρον αν θα μπορούσες να αιτιολογήσεις αυτή σου τη θέση. Ναι τα παιχνίδια αυτά είναι τίγκα στο μεταφυσικό ή όπως θέλετε πείτε το, μπορείτε να το εξακριβώσετε και μόνοι σας ανοίγοντας ένα βιβλίο και ξέροντας τι και που κοιτάτε. Πολλά από αυτά δεν ενδείκνυνται καν για μικρά παιδιά, αλλά όχι και επικλήσεις!
Ο παίχτης δε μυείτε πουθενά απλά δεν του φαίνετε πλέον εξωπραγματικό όταν μαθαίνει για μυστικά τάγματα, αδερφότητες, μαγεία, αποκρυφισμό, εσωτερισμό κτλ. Αφού έρχεται σε επαφή με αυτά μέσω του παιχνιδιού και πλέον είναι πιο εύκολο να τα αποδεχτεί και να τα κατανοήσει. Ίσως αυτός είναι ο λόγος που τα παιδιά σήμερα ψάχνουν για κάτι άλλο. Δουλεία των μεγάλων είναι να καθοδηγούν τους νεώτερους στα σωστά μονοπάτια και να τους αφήσουν να ψάξουν.

Υ.Γ.
Θα ήταν ενδιαφέρον αν κάποιος έχει διαβάσει το βιβλίο του call of cthulhu να μας πει την άποψη του ή να αναλύσει κάποιος τα ονόματα κάποιου παιχνιδιού λόγω του ότι πολλά από αυτά (θεών, οργανώσεων, κτλ.) έχουν διάφορες ρίζες από πάρα πολλές παραδόσεις και πολιτισμούς .

Ας ορίσουμε καταρχήν τι είναι τα παιχνίδια αυτά: Μιλώντας για τα pen & paper rpg εννοούμε τα παιχνίδια εκείνα στα οποία τα μόνα εξαρτήματα που χρειάζονται για να αρχίσει το παιχνίδι είναι ένα μεγάλο τραπέζι κόλλες χαρτί, μολύβια, ζάρια (πολλά και διάφορα από εξάπλευρα και δωδεκάπλευρα έως εκατοστάπλευρα), βιβλία που αφορούν το εκάστοτε παιχνίδι (και υπάρχουν πάρα πολλά), ιδανικό κλίμα και διάθεση. Σκοπός των παιχτών είναι να υποδυθούν κάποιους χαρακτήρες σε κάποιον φανταστικό κόσμο, ένας όμως από την παρέα πρέπει να αναλάβει το ρόλο του αφηγητή, δηλαδή εκείνου που μέσω της περιγραφής του και της ευγλωττίας του, οι χαρακτήρες των παιχτών θα μεταφερθούν σε εκείνο τον φανταστικό κόσμο όπου θα περάσουν διάφορες δυσκολίες ενώ ο χαρακτήρας που υποδύονται θα γίνετε καλύτερος.

Υπάρχουν πολλά είδη rpg. Το παλαιότερο και το πιο ανεπτυγμένο (μιλάμε για άπειρα βιβλία), είναι το dnd (dungeon and dragons), το οποίο είναι βασισμένο στον κόσμο του Τόλκιν. Ο χαρακτήρας μπορεί να υποδυθεί από ξωτικά και νάνους και ανθρώπους μέχρι χομπιτς. Στον κόσμο αυτό υπάρχουν τέρατα, δράκοι, μάγοι και τόσα άλλα. Ο κόσμος είναι απίστευτα καλά δημιουργημένος και σε διάφορα βιβλία του παιχνιδιού αυτού ο αναγνώστης-παίχτης έρχεται αντιμέτωπος με χίλια δύο μυστικιστικά σύμβολά, ορολογίες, ονόματα και οργανώσεις, ενσωματωμένα όλα αυτά μέσα στο παιχνίδι. Είναι φανερές οι επιρροές από τη σκανβιναβική μυθολογία, υπάρχουν ακόμα πολλές εβραϊκές και ινδικές ορολογίες και ονοματισμοί. Γίνετε εκτενείς λόγος για τη χρήση της μαγείας και μυθικών πλασμάτων.
Άλλοι τίτλοι παιχνιδιών rpg είναι το vampire (με τρομαχτική ανάλυση στην κοινωνία, τον τρόπο υπόστασης των vampire καθώς ο παίχτης παίρνει μια πολύ καλή ιδέα για το πώς μπορούν να κινούνται ολόκληρες οργανώσεις πίσω από ένα πέπλο μυστηρίου και διαφθοράς), το call of cthulhu το οποίο αναφέρετε στον κόσμο του Λαβκραφτ, το the mage το οποίο ασχολείται με μάγους σε ένα πανομοιότυπο κόσμο με το δικό μας (εκεί να δείτε αναφορές στη μαγεία στον τρόπο χρήσης της και τα παράδοξα που δημιουργεί), το werewolf, έχει βγει και ένα rpg από την Ελλάδα, ονομάζετε ‘ζωντανά έπη’ και έχει σαν κόσμο την ομηρική εποχή, είναι μια πάρα πολύ καλή προσπάθεια. Υπάρχουν πολλοί ακόμα τίτλοι άλλοι που είναι στο μέλλον και σε τόσες άλλες καταστάσεις.

Είχαν κατηγορηθεί πριν από λίγο καιρό τα παιχνίδια rpg ότι παρασέρνουν τους νέου προς το σατανισμό και ένα κάρο αηδίες. Θυμάμαι στο ρεπορτάζ έδειχναν κάποια παιδιά που υποτίθεται ότι έπαιζαν vampire, ήταν πραγματικά γέλιο το θέαμα μιας και ο τρόπος διεξαγωγής του παιχνιδιού είναι τελείως διαφορετικός από αυτό που πρόβαλλάν στη τηλεόραση. Είναι πραγματικότητα ότι ορισμένα παιχνίδια από αυτά δεν απευθύνονται σε άτομα μικρής ηλικίας όπως το call of cthulhu, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι οδηγούν κανέναν πουθενά ίσα ίσα που κάνουν τους νέους να σκέφτονται, να κρίνουν και να ασχολούνται με το διάβασμα. Πέρα από αυτό τα rpg προσφέρουν ψυχαγωγία με της αρχαιοελληνική έννοια του όρου και θεωρώ πως είναι μια πού όμορφη και αποδοτική ενασχόληση.

Αναρωτιέμαι αν ασχολείται κανείς από εσάς με rpg και θα με ενδιέφερε η γνώμη του πάνω σε αυτά καθώς και αν έχει προσέξει και έχει συνδέσει κάποιο στοιχείο με τον με τον αποκρυφισμό, τον εσωτερισμό και με ότι άλλο θέμα ασχολείται αυτός ο δικτυακός τόπος.

Ευχαριστώ προκαταβολικά

Από ότι κατάλαβα από τα λεγόμενα σου, αν και έχουμε ξεφύγει πολύ από το θέμα, είναι ότι όι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες τους προνομιούχους χριστιανούς και τους σατανιστές οι οποίοι μπορεί να είναι είτε βουδιστές,είτε ινδουιστές.Παρόλα αυτά μπορεί κάποιος μέσα στην άγνοια του να αγιάσει ακολουθώντας χωρίς να το ξέρει το δρόμο τως χριστιανών,λες και ο Βούδδας χρειάστηκε κάποίον παπα για να φτάσει στη φώτιση.

Μιλάς όμως για το χριστιανισμό και τις αξίες του χωρίς να έχεις γνώση των ευαγγελίων.Έχεις ποτέ σου αναλογιστεί λοίπόν πόσα δεν ξέρεις για την θρησκεία που υπερασπίζεσαι και πιστεύεις;Μιλάς για μαγεία χωρίς να ξέρεις για το Σολωμόντα και για τους μαύρους μάγους που δημιούργησαν τα ιερά χριστιανικά κείμενα;Του Σολωμόντα αυτή ακριβώς η δύναμη του είχε δωθεί από το θεο γιαχβέ,να επικαλέιται και να εξουσιάζει δαίμονες.

Σου φαντάζει σαν τόσο μεγάλο θαύμα η 'δημιουργεία' του αγιου φωτός;Εκτός του ότι μπορεί να γίνει με χημικές και φυσικές γνώσεις αν δεν είναι δηλαδή έτσι σκηνοθετημένο,έχεις προσωπικά παρακολούθήσει το θαύμα και έχεις γνώμη;Εχεις ποτέ σου αναρωτηθεί τι μπορούν να κάνουνε άνθρωποι από άλλους θρησκευτικούς χώρους,ξέρεις τα δικά τους θαύματα για να τα συγκρίνεις;

Καταλήγοντας νομίζω ότι το καλύτερο για σένα είναι να αρχίσεις να διαβάζεις να ρωτάς και να αμφισβιτείς πάντα καλοπροαίρετα και με σκοπό τη γενικότερη γνώση.Θα δεις μεγάλη διαφορά.

Όσον αφορά τις επικλέισεις πνευμάτων ιδίως στην εποχή μας είναι πραγματικά επικύνδινο να επιχειρήσετε κάτι τέτοιο ιδίως αν είστε αρχάριοι και με μεθόδους όπως η σολωμονική.

Δικός σας

capre diem

Ένα άλλο θέμα αφορά τους ρούνους.Τι ακριβώς είναι;Είδος γραφής,μαγικά γραφή;Εχω ένα φυλλάδιο με τους ρούνους που συμβολίζουν τους θεούς της σκανδιναβικής μυθολογίας αλλά έχω δει και ντοκυμαντέρ αφιερωμένα στους λίγους ανθρώπους πλέον που μπορούν να τραγουδάνε ρούνους.Ακόμα και ο Τολκιν χρησιμοποίησε τους ρούνους για να αναπτύξει την αλφάβητο του αλλά χρησιμοποιεί και εκφράσεις όπως ρουνικά στο έργο του.

Ah, ah,
We come from the land of the ice and snow,
From the midnight sun where the hot springs blow.
The hammer of the gods will drive our ships to new lands,
To fight the horde, singing and crying: Valhalla, I am coming!

On we sweep with threshing oar, Our only goal will be the western shore.

Ah, ah,
We come from the land of the ice and snow,
From the midnight sun where the hot springs blow.
How soft your fields so green, can whisper tales of gore,
Of how we calmed the tides of war. We are your overlords.

On we sweep with threshing oar, Our only goal will be the western shore.

So now you'd better stop and rebuild all your ruins,
For peace and trust can win the day despite of all your losing.