ΛΕΑΝΔΡΟΣ

Εκτιμώ, και αυτό με γεμίζει χαρά, ότι τα άτομα που συμετέχουν εδώ είναι άτομα ψαγμένα, που δεν έχουν μείνει μόνο στο θεωρητικό μέρος της Α.Π. αλλά έχουν προχωρήσει και στο πρακτικό.
Για αυτό προτείνω, σαν κίνητρο, όποιος έχει συνειδητή αστρική έξοδο πρώτος να το αναφέρει. Κάτι σαν στοίχημα.
Πάμε?

Όσο για αυτό που λέει ο Στέφανος: <<Η μεγάλη δυσκολία για τον άνθρωπο είναι να ζήσει αυτήν τη στιγμή, να φύγει επιτέλους ο νους από το συνεχές "πέταγμα" στο παρελθόν και στο μέλλον, να σταματήσει επιτέλους το συναίσθημα να ανησυχεί για το αν όλα έγιναν καλά χθες και για το αν όλα θα πάνε καλα αύριο!>>

Έχω να πω ότιχρειάζεται ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ αντιμετώπιση του θέματος. Τουλάχιστον όπως πάμε στη δουλειά κάθε μέρα χωρίς αναβλητικότητες κανενός είδους.
Για να γίνει αυτό απαραίτητη προυπόθεση είναι η πειθαρχία ή καλύτερα η αυτοπειθαρχία. Δεν μας αναγκάζει κανείς να ζούμε συνειδητά την κάθε στιγμή όπως είμαστε αναγκασμένοι να πηγαίνουμε στη δουλειά κάθε μέρα.

Πάντως η ανταμοιβή στη περίπτωση που μάθει κανείς να ζει συνειδητά την κάθε στιγμή είναι απείρως μεγαλύτερη του μισθού που παίρνει από την εξωτερική εργασία του.

Εξωτερική και εσωτερική δουλειά.

Αλλιώς ποια είναι η άποψη σου για θέματα που είναι κοινώς αποδεκτά όπως:
α) μεταθανάτιες εμπειρίες κυρίως στα νοσοκομεία
β) μετεψύχωση
γ) αστρικά ταξίδια και άλλα πολλά γεγονότα τα οποία συμβαίνουν απουσία του φυσικού σώματος

Υ.Γ. Αν γίνεται να είσαι πιο απλός στην έκφραση γιατί βραχυκυκλώνουμε.

Ο Ιησούς είπε << σε τι θα οφελούσε αν κερδίζατε τους θησαυρούς όλου του κόσμου και χάνατε την ψυχή σας? >>.

Πιστεύω στην αθανασία της ψυχής, κάτι που δεν αποδεικνύεται και στον θάνατο του σώματος που είναι αναμφισβήτητο γεγονός. Και επιμένω: σώμα χωρίς ψυχή δεν γίνεται εκτός και αν είναι νεκρό ή ζόμπι.

[quote] [Ευρύτερα σκεπτόμενοι, ορίζουμε ως πνεύμα τη ψυχική λειτουργία δια της οποίας ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα. Το «πνεύμα», έπειτα από τη λογική κατανόηση της πραγματικότητας, συσχετίζοντας κριτικά τις καταστάσεις και τον εαυτό του προς το σύνολο, γεννά τη διάνοια, τον Λόγο.

/quote]

Την πραγματικότητα την αντιλαμβανόμαστε όταν επεξεργάζεται ο νους τα δεδομένα που του προσφέρουν οι πέντε αισθήσεις και πολλές φορές αντιλαμβανόμαστε με λανθασμένο ή ελειπή τρόπο την πραγματικότητα.
Αν μπορούσε η ίδια η ψυχή να συνειδητοποιηθεί θα γνώριζε την ΑΛΗΘΕΙΑ και όλα τα μυστήρια της ΖΩΗΣ και του ΘΑΝΑΤΟΥ.

Ψυχή χωρίς σώμα μπορεί να υπάρξει. Σώμα χωρίς ψυχή δεν γίνεται. Άρα σαν ύπαρξη είναι ανώτερη του σώματος.
Μήπως το σώμα είναι ένα κομμάτι της?

Το δύσκολο είναι να καταλάβουμε τι είναι η ψυχή. Αλλά πάλι ποιός είναι αυτός που καταλαβαίνει? οι πέντε αισθήεις? ο νους?

Μήπως πρέπει να ρωτάμε " σε ποιο σημείο της ψυχής βρίσκεται το σώμα μας; "

Τι λέτε?

Μου τυχαίνει αρκετές φορές να μη θυμάμαι αν κλείδωσα το αυτοκίνητο, αν έσβησα τον φούρνο, αν έβγαλα το σίδερο από την πρίζα καθώς και άλλες τέτοιες λεπτομέρειες που με κάνουν να αναρωτιέμαι γιατί να συμβαίνουν. Γιατί να μη θυμάμαι? Αφού έβλεπα τι έκανα. Αφού ήμουν παρών. Ή μήπως δεν ήμουν? Και τι σημαίνει να είναι κανείς παρών?
Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι στην καθημερινή ζωή ο άνθρωπος αντί να προσέχει το τι κάνει φαντάζεται. Φαντάζεται το τι έκανε πριν ή το τι θα κάνει μετά. Ζει δηλ. κάθε στιγμή στο παρελθόν ή στο μέλλον και σπάνια στο παρών. Δεν είναι συνειδητός. Και εδώ είναι το πρόβλημα. Μάλλον δεν είναι μόνο εδώ το πρόβλημα αλλά είναι και στον αστρικό κόσμο. Και αυτό επειδή όποιος δεν είναι συνειδητός στον φυσικό κόσμο δεν είναι συνειδητός ούτε στον αστρικό κόσμο.

Την δουλειά με τον εαυτό του την ξεκινάει κανείς από κάτω προς τα πάνω. Ξεκινάει δουλεύοντας πρακτικά και όχι θεωρητικά, εδώ και τώρα, στον φυσικό κόσμο ζώντας συνειδητά την κάθε στιγμή. Ζώντας στο ΤΩΡΑ. Προσέχοντας το τι κάνει ΤΩΡΑ.
Είναι αδύνατον να αφυπνιστεί κανείς στον αστρικό κόσμο αν δεν αφυπνιστεί πρώτα στον φυσικό.

Για αυτό ζήσε τη στιγμή! Είναι μία φράση που εμένα με δονεί και με ωθεί σε ΠΡΑΞΗ.

Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι εξαιρετική Στέφανε, είτε είστε εσείς, είτε όχι.

abused:
<<Αυτό το συμπέρασμα για την εξουσία το έβγαλα από τις συζητήσεις που έχω κανει με διάφορα άτομα για την Α.Π. Βλέπουν εξουσία στο γεγονός ότι η σκοπιά με την οποία αντιμετωπίζουν την Α.Π. είναι εντελώς υπεροπτική.. δηλαδή το βλέπουν ως κάτι που τους προσδίδει ένα παραπάνω θετικό χαρακτηριστικό έναντι των υπολοίπων και εκεί έγκειται το θέμα της εξουσίας.>>

Εξουσία? Πάνω σε τι?

Ο καθένας πρέπει, πρώτα απ' όλα, να μάθει να εξουσιάζει τον εαυτό του και μετά τους άλλους. Ποιος μπορεί να πει ότι είναι κύριος του εαυτού του, όταν ένας απλός πονόδοντος μπορεί να μας καταβάλει σωματικά ή τα προσβλητικά λόγια ενός ατόμου να μας χαλάσουν την διάθεση?

Για την ικανότητα της Α.Π. (όσοι την κατέχουν) σημαίνει ότι έχουν προχωρήσει αρκετά στο εσωτερικό μονοπάτι και μπορούν ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ
να διαλέξουν αν θα την χρησημοποιήσουν για περαιτέρω πνευματική ανύψωση ή για σκοτεινούς και εγωιστικούς σκοπούς.

Το αν ήταν αστρική προβολή ή όχι μόνο εσύ μπορείς να το ξέρεις. Πάντως οι δονήσεις καθώς και ένας ήχος που ακούγεται πολλές φορές είναι ένδειξη ότι υπάρχει αστρική έξοδος. Και κατά τη γνώμη μου η μεγάλη σου επιθυμία προκάλεσε το φαινόμενο αυτό(συνειδητή αστρική έξοδο) γιατί το αστρικό σώμα έχει σχέση με το συναισθημα.

Το κεφάλι πονάει λόγω της διανοητικής προσπάθειας που καταβάλεις και η οποία δεν χρειάζεται. Αυτό που χρειάζεται είναι το συναίσθημα γιατί ο αστρικός κόσμος είναι ο κόσμος των επιθυμιών. Δηλ. να θέλεις, να επιθυμείς να συνειδητοποιηθείς στο αστρικό και όχι να σκέφτεσαι ότι πρέπει να αφυπνιστείς. Αυτό βοηθάει στην αρχή για να έχει κανείς κάποιες αναλαμπές. Χρειάζεται διάρκεια όμως. Γι' αυτό να θυμάσαι, ότι κάποιος είναι τόσο συνειδητός στον αστρικό κόσμο, όσο είναι και στον φυσικό κόσμο.

Για το "άσχετο" θέμα που θίγεις υπάρχει η θεωρία που λέει ότι κατά τη διάρκεια του ύπνου το ζωτικό σώμα του ανθρώπου ή αλλιώς η αύρα επισκευάζει και ξεκουράζει το φυσικό σώμα στη χρονική διάρκεια που έχει μάθει. Υπάρχουν όμως και άλλοι παράμετροι όπως τι ενέργειες χάνεις και αλλα πολλά.

Να είσαι συνειδητός. Εύκολο να το λες, δύσκολο να το εφαρμόζεις.

Βλέπω ότι το να είναι κανείς συνειδητός κατά την διάρκεια της μέρας ή και της νύχτας διαρκεί ελάχιστα δευτερόλεπτα στην καλύτερη των περιπτώσεων, από τους ανθρώπους που το πρασπαθούν. Δυστυχώς δεν υπάρχει διάρκεια και εδώ είναι το πρόβλημα.
Αν είμασταν συνειδητοί όχι μόνο δε θα θυμώναμε, αλλά ούτε θα ζηλεύαμε, ούτε θα είμασταν άπληστοι, εγωιστές, λαίμαργοι κ.ο.κ. Θα μπορούσαμε να γνωρίσουμε τον αστρικό κόσμο καθώς και άλλους ανώτερους κόσμους.

Τι προτείνεις?

Πως γίνεται?

Πως γίνεται να μη ταυτίζεσαι με τα όσα συμβαίνουν γύρω σου?

Θέλω να προεκτείνω λίγο το θέμα.

Λέγεται ότι στην πραγματικότητα δεν έχουμε αστρικό σώμα. Αυτό που έχουμε είναι κάτι σαν σκιά του αστρικού σώματος, κάτι το αδημιούργητο. Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που όταν αφυπνίζεται κανείς στο αστρικό πεδίο δεν μπορεί να μείνει για πολύ συνειδητός.

Αν γνωρίζει κάποιος κάτι σχετικό ας απαντήσει.