ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

Νεφ

Νέο Μέλος
16Μηνύματα
10Θέματα
25/06/2005, 20:01:15Πρώτο μήνυμα
15/12/2005, 11:06:08Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(10)

Πρόσφατα μηνύματα

Εκεί που θεοί και δαίμονες παίζουνε κρυφτό,εδώ που ο άνεμος μιλά...Σαμοθράκη...
Spell?Η μαγεία της στιγμής στα απλά που έρχονται φυσικά.
Σαμοθράκη.Καλοκαίρι,σε μια θάλασσα που καθρέφτιζε μέσα της το Σαος.
Στην παραλία αγαπημένοι φίλοι που τα μάτια είχαν καιρό να αντικρύσουν.Κολυμπούσα όλο και πιο βαθιά τόσο που πια δεν άκουγα φωνές και εκεί αφέθηκα σε ένα συναίσθημα στην αρχή ακαθόριστο,με τύλιξε,με πλημμύρισε...οι φίλοι μου,το γέλιο τους,η ομορφιά του νησιού και η ενέργεια του που για πρώτη φορά με άγγιζε έτσι..ένιωσα μαγικά,ευτυχισμένη τόσο που ακόμη κι αν θα πεθάνα το επόμενο δευτερόλεπτο δεν θα μ'ένοιαζε,ένιωθα πλήρης.
Ισώς οι αριθμοί να έχουν την δική τους δόνηση σε κάποιο επίπεδο και να μας επηρεάζουν.16 ο αριθμός που με αγγίζει,που προσδιορίζει κάποιο νέο ξεκίνημα και από την άλλη το 61 που συνοδεύεται από εντάσεις και προβλήματα.16 61 καθρέφτισμα!Ίσως βλέποντας τους συγκεκριμένους αριθμούς να αυθυποβάλομαι αλλά τι συμβαίνει όταν πρώτα βιώνω το γεγονός και έπειτα βλέπω τον αριθμό?Πόσο τυχαίες μπορεί να είναι οι επαναλήψεις?Η αριθμολογία πιθανόν να δίνει σχετικές απαντήσεις αλλά οι γνώσεις μου είναι ελλιπείς.
"Τεντώσου να φτάσεις τα αστέρια.Ακόμα κι αν δεν τα φτάσεις,τουλάχιστον θα ξέρεις οτι προσπάθησες..κι ίσως κάποτε να χαμηλώσουνε κι εκείνα για σένα!"
Σαν ντόπια ναι το ομολογώ πως όντως κάτι έχουμε...
κάτι πλάναται στον αέρα,κάτι παρασύρει τις σκέψεις σε απόκρυμνους γκρεμούς,και τότε οι σκύλοι φοβερίζουν τα αόρατα...όχι τον αέρα.Δύσκολη η διαμονή τον χειμώνα,πολύ δύσκολη μα ωστόσο μοναδική θα έλεγα.Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι "όσοι το χώμα τούτο πατούν επιστρέφουν ξανά και ξάνα για να γευτούν την ίδια αίσθηση..."
Ο Διας την ερωτεύτηκε και μάλλον της είναι ακόμη πιστός

http://eol.jsc.nasa.gov/sseop/images/ESC/small/ISS006/ISS006-E-24248.JPG

Πρόσβαση:http://www.samothraki.com/fahrplaene/fahrplaene_g.htm

Συγκέντρωση:http://www.samothrakigathering.com/gr_main.htm

Διαμονή : http://www.samothraki.com/htm/indexf_g.htm

Σάος : http://www.niki-samothraki.gr/welcgreek.htm

Αξιοθέατα:http://www.samothraki.com/htm/naturliebhaber_g.htm

Μην ακούς λόγια άλλων ανακάλυψε μόνος σου όσα ίσως θελήσουν να σου αποκαλυφθούν...

Σαν ντόπια ναι το ομολογώ πως όντως κάτι έχουμε...
κάτι πλάναται στον αέρα,κάτι παρασύρει τις σκέψεις σε απόκρυμνους γκρεμούς,και τότε οι σκύλοι φοβερίζουν τα αόρατα...όχι τον αέρα.Δύσκολη η διαμονή τον χειμώνα,πολύ δύσκολη μα ωστόσο μοναδική θα έλεγα.Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι "όσοι το χώμα τούτο πατούν επιστρέφουν ξανά και ξάνα για να γευτούν την ίδια αίσθηση..."
Ο Διας την ερωτεύτηκε και μάλλον της είναι ακόμη πιστός

http://eol.jsc.nasa.gov/sseop/images/ESC/small/ISS006/ISS006-E-24248.JPG

Οι λέξεις πάντα κουβαλάνε θλίψη,βουρκωμένες στέκουν δυναμικά στις θύελλες της ψυχής.Γράφω πάντα όταν είμαι χαμηλά και τα ξαναδιαβάζω όταν είμαι ψηλά.Ψάχνω το νόημα και συχνά χαμογελάω..πως μπορεί
άραγε ο ίδιος άνθρωπος να έχει τόσες πολλές διαφορετικές εκφράσεις?Ωστόσο η πηγή είναι η ίδια(ή μήπως όχι?)

Είμαστε πομποί και δέκτες,ίσως κάποιες φορές να δεχόμαστε "σήματα" άλλων.Μου έχει τύχει κάποιες φορές να κλαίω ώρες χωρίς λόγο και αργότερα να μαθαίνω για τον θάνατο κάποιου γνωστού.Κι είναι άλλες φορές που τρέμω ολόκληρη,με διαπερνά ένας κρύος αέρας,νιώθω την ψυχή μου να φτερουγίζει και έπειτα κάποιος φίλος με παίρνει τηλέφωνο"σε σκεφτόμουν"λεέι"δεν ήμουν καλά".Όλα αυτά όμως είναι μια άλλη ιστορία και εννοείται ότι πιστεύω πως η κυκλοθυμία σε έναν άνθρωπο έχει να κάνει με ψυχολογικά και ίσως νευρολογικά αίτια,απλά μια πληγή μπορεί να έχει γίνει με διάφορες λεπίδες και όχι απαραίτητα μόνο με μία.
Δοκίμασε να γράψεις,ότι σου έρχεται στο μυαλό και ας μην βγαίνει νόημα.Ξέρω πόσο δύσκολα και μάταια μοιάζουν όλα όταν είσαι κάτω,δες το όμως σαν παιχνίδι,προσπάθησε να κερδίσεις κάτι από αυτό,να μάθεις κυρίως εσένα.Με ρώτησες πόσα χρόνια.Λοιπόν από τότε που με θυμάμαι είμαι έτσι.Θα μου πεις τώρα καλό είναι αυτό?Δεν ξέρω.Νίωθω οτι χαραμίζω χρόνια απ΄τη ζωή μου έτσι,κουράζομαι βλέπεις να αντικρύζω το παρόν να τρέχει πίσω από ένα τζάμι αλλά έχω συμβιβαστεί,θα έρθει η αλλαγή,όλα αλλάζουν κι έπειτα καθώς μεγαλώνουμε η πραγματικότητα εκεί έξω σου υπενθυμίζει οτι ακόμα και τέτοιου είδους συμπεριφορές αποτελούν πολυτέλεια και έτσι τις ξεχνάς...

Μέτρα στιγμές,είσαι στην καλύτερη ηλικία,στην πιο δύσκολη,μα και στην πιο όμορφη.Μερικά βήματα πιο κάτω μονάχα έχω προχωρήσει,ελάχιστα θαρρώ,μα νιώθω ήδη το χάραγμα της πρώτης ρυτίδας..
Συγκέντρωσε σε μια γωνιά του δωματίου σου,σε ένα κουτάκι ίσως,πράγματα που σε κάνουν να χαμογελάς,φωτογραφίες,μικροπραγματάκια,ότι σε κάνει να αισθάνεσαι όμορφα και όταν πέφτεις ψυχολογικά γνώριζε τα από την αρχή,άφηνε τα να σε κατακτήσουν θετικά,να σε γεμίσουν σιγά σιγά και θα δεις οτι η κλεψύδρα της θλίψης σταγόνα-σταγόνα θα αδειάσει.Πήγαινε στον καθρέφτη και χαμογέλα στον εαυτό σου έστω ψεύτικα.Χαμογέλα μέχρι να πονέσει το πρόσωπο,άσε τους ανέμους τον άσχημων σκέψεων να περνάνε πάνω από το κεφάλι σου,ξεγέλασε τες!Οι καλαμιές δεν σπάνε ποτέ στον δυνατό άνεμο γιατί ξαπλώνουν στο έδαφος κατά το πέρασμα του.Μ'αυτά και μ'αυτά θα φτάσει η στιγμή που θα είσαι και πάλι πάνω!Και τα ταξίδια στα βάθη του μυαλού συνεχίζονται...

Λοιπόν φίλε μου λύσεις δεν έχω μα σου δηλώνω πως σ'αυτόν τον τρελό χορό των συναισθημάτων κάνω και εγώ τις φιγούρες μου.Κυκλοθυμική λένε κάποιοι,περίεργη λένε οι περισσότεροι,κουραστική καταλήγω και εγώ μαζί τους.Δεν είμαι στην εφηβεία πια,δεν έχω προβλήματα στην ζωή μα αυτή η συνεχής εναλλαγή της διάθεσης μου κρατά συντροφιά από παλιά.Δίχως λόγο και αιτία η χαρά διαδέχεται την θλίψη κατά τη διάρκεια της μέρας.Με κουράζει αυτό και αφήνομαι ώρες πολλές στην αγκαλιά του ύπνου.Χρόνια τώρα το ίδιο.Και τα βράδια..αχ αυτά τα βράδια,η ζωή μου όλη μετρά βραδινές περιπλανήσεις του μυαλού.Μέχρι το ξημέρωμα.Τι να φταίει άραγε?Το ψάξα πολύ.Δεν θέλει να μου αποκαλυφθεί μάλλον.Ας είναι.Το χω συνηθίσει πια και όταν για κάποιες μέρες είμαι καλά φοβάμαι οτι αρχίζει να μου λείπει!Ψυχολόγος?Ναι το έχω σκεφτεί.Όχι όμως.Το μέσα μου μιλά μόνο με μένα...Λοιπόν σε καταλαβαίνω και έχω να σου πω ένα:Έχε τα μάτια της ψυχής ανοιχτά,ρούφα με αγάπη τις στιγμές της ζωής και όταν έρχονται εκείνες οι μέρες που σε βασανίζουν μίλα με το μέσα σου.Άκουσε τι έχει να σου πει.Ίσως να΄ναι σημαντικό για σένα,για κάποιον,για κάτι.Άκου και δημιούργησε,κάνε εικόνα,ήχο,λέξη τις σκέψεις σου και πίστεψε με θα αποκτήσουν τότε άλλο νόημα,θα έχουν τη δική σου πνοή στην δική τους πλέον ύπαρξη.Μη φοβάσαι.Και μη θεωρήσεις ποτέ πως είσαι ο μόνος χαμένος στους λαβύρινθους των συναισθημάτων..είμαστε και άλλοι εδώ..ποιος ξέρει μπορεί τελικά να κάνουμε φίλο τον Μινώταυρο,μαζί να βρούμε την έξοδο...
Κάνε τέχνη την ευαισθησία σου.Άλλωστε πολλοί μεγάλοι καλλιτέχνες υπέφεραν δημιουργικά...."Σκοτάδι κι υγρασία εδώ κάτω.Σκοτάδι υγρό σαν μελάνι κυλά με βία και βάφει το δωμάτιο μαύρο.Μαύροι τοίχοι,μαύρες κουρτίνες κι ένα ταβάνι κατάλευκο,απόμακρο,άπιαστο.
Τα πόδια μου κολλάνε στο πάτωμα,με δυσκολία κινούμαι,πέφτω στα τέσσερα,σέρνομαι λερωμένη.Ένα χέρι εκνευριστικά αθώο έρχεται κοντά και με περιγελά,με χαιδεύει απαλά,με τραβά μετά για λίγο μέχρι να πέσω πιο βαθιά κι έπειτα "έλα...έλα..."μου γνέφει..και φεύγει,χάνεται στο πουθενά.
Σκοτάδι,υγρασία,λερωμένη,μόνη.Κι ούτε μια φωνή,ούτε ένας ψίθυρος..μα που πήγαν όλοι?Μια λέξη μόνο ήθελα,μια λέξη κι ένα βλέμμα...ένα βλέμμα,μια αγκαλιά,τίποτα άλλο,μόνο αυτά.Μα είναι το ταβάνι ψηλά,είναι το ταβάνι ψηλά κι εδώ στο τόσο πηχτό σκοτάδι ψηλαφώντας δεν μπορώ να βρω την σκάλα.Μα που πήγαν επιτέλους όλοι?
Η υγρασία κολάει πάνω μου σαν βρεγμένο ρούχο,το τραβάω και ξεκολά μαζί και το δέρμα.Ματώνω γλυκά.Ματώνω βαθιά.Κάτι σαλεύει εκεί πάνω.Μια σκιά απροσδιόριστη κινείται αργά,κάποιος είναι εκεί και με παρακολουθεί...πόσο καλά άραγε να βλέπει μέσα στο τόσο σκοτάδι εδώ βαθιά?Κρυώνω,ζεσταίνομαι.Πια δεν νίωθω τίποτα.Και το τίποτα με κυριεύει,κάθεται στην πλάτη μου και μου ουρλιάζει ψιθυριστά στ'αυτί το όνομα του.Μου συστήνεται!Τίποτα.ΤΙΠΟΤΑ!"Από το "ημερολόγιο" μου.


http://www.dinotours.com/fairy35.gif

Πρόσβαση:http://www.samothraki.com/fahrplaene/fahrplaene_g.htm

Συγκέντρωση:http://www.samothrakigathering.com/gr_main.htm

Διαμονή : http://www.samothraki.com/htm/indexf_g.htm

Σάος : http://www.niki-samothraki.gr/welcgreek.htm

Αξιοθέατα:http://www.samothraki.com/htm/naturliebhaber_g.htm

Μην ακούς λόγια άλλων ανακάλυψε μόνος σου όσα ίσως θελήσουν να σου αποκαλυφθούν...

Σαν ντόπια ναι το ομολογώ πως όντως κάτι έχουμε...
κάτι πλάναται στον αέρα,κάτι παρασύρει τις σκέψεις σε απόκρυμνους γκρεμούς,και τότε οι σκύλοι φοβερίζουν τα αόρατα...όχι τον αέρα.Δύσκολη η διαμονή τον χειμώνα,πολύ δύσκολη μα ωστόσο μοναδική θα έλεγα.Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι "όσοι το χώμα τούτο πατούν επιστρέφουν ξανά και ξάνα για να γευτούν την ίδια αίσθηση..."
Ο Διας την ερωτεύτηκε και μάλλον της είναι ακόμη πιστός

http://eol.jsc.nasa.gov/sseop/images/ESC/small/ISS006/ISS006-E-24248.JPG

Ισώς οι αριθμοί να έχουν την δική τους δόνηση σε κάποιο επίπεδο και να μας επηρεάζουν.16 ο αριθμός που με αγγίζει,που προσδιορίζει κάποιο νέο ξεκίνημα και από την άλλη το 61 που συνοδεύεται από εντάσεις και προβλήματα.16 61 καθρέφτισμα!Ίσως βλέποντας τους συγκεκριμένους αριθμούς να αυθυποβάλομαι αλλά τι συμβαίνει όταν πρώτα βιώνω το γεγονός και έπειτα βλέπω τον αριθμό?Πόσο τυχαίες μπορεί να είναι οι επαναλήψεις?Η αριθμολογία πιθανόν να δίνει σχετικές απαντήσεις αλλά οι γνώσεις μου είναι ελλιπείς.
Εκεί που θεοί και δαίμονες παίζουνε κρυφτό,εδώ που ο άνεμος μιλά...Σαμοθράκη...