ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

ΣΕΠΙΑ

Νέο ΜέλοςGreece
11Μηνύματα
6Θέματα
03/03/2005, 20:34:20Πρώτο μήνυμα
22/04/2005, 15:02:10Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(6)

Πρόσφατα μηνύματα

Καλησπέρα σε όλους!
Κατά τη γνώμη μου εάν κάποια στιγμή οι άντρες καταλάβουν απόλυτα τον τρόπο που σκέφτονται οι γυναίκες και vice versa, τότε θα πάψει να υφίσταται οποιαδήποτε έλξη μεταξύ μας. Τα αντίθετα έλκονται, εξάλλου, έτσι δεν είναι? Για μένα η σχέση των δύο φύλων είναι μια σχέση γεμάτη αντιθέσεις. Αντιθέσεις που κρατούν σε εγρήγορση και τα δύο μέρη και γεμίζουν τη ζωή μας με άπειρα συναισθήματα και προβληματισμούς που, όμως, μας κάνουν να νιώθουμε πιο ζωντανοί. Oι σχέσεις των δύο φύλων είναι ένα αέναο ταξίδι!! Μέσα από αυτό βγαίνουν στην επιφάνεια πτυχές του εαυτού μας που, ίσως, ποτέ να μην είχαμε φανταστεί ότι υπάρχουν!
ENJOY THE RIDE!!!!!
Φιλικά Σέπια.
Καλησπέρα!
Πολύ ενδιαφέρον θέμα.
quote:
Δεν έχει για μένα σημασία αν αυτά τα αισθήματα θα εκφράζονται και από τις δύο πλευρές,εξ άλλου όπως είπα η αγάπη για μένα δεν περιμένει ανταπόδωση.
Αν όμως συμβαίνει αυτό και από τις δύο πλευρές,τότε έχουμε το ΕΜΕΙΣ,όπου :

ΑΝΘΡΩΠΟΣ+ΑΝΘΡΩΠΟΣ=ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ



Συμφωνώ απόλυτα...
Η αγάπη δεν ζητάει, ούτε να παίρνει θέλει, ο άνθρωπος που νομίζει ότι αγαπάει τα κάνει όλα αυτά. Ο άνθρωπος ο οποίος νιώθει ανασφαλής, χρειάζεται συνεχώς επιβεβαίωση και δεν αγαπάει τον εαυτό του πρώτα απ'όλους, πως μπορεί ποτέ να νιώσει αγάπη για κάποιον άλλο?
Όταν αγαπάς δεν περιμένεις ανταπόδοση απλώς νιώθεις...
Προσωπικά πιστεύω πως όλη η έννοια της αγάπης έχει παραποιηθεί.
Δεν αγαπάω τον καλό μου γιατί μου προσφέρει κάποια "πράγματα", ούτε θέλω να με αγαπάει μ'αυτόν τον τρόπο.
Στον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου αγαπάς κάτι παραπάνω από την επιφάνεια, αγαπάς την ουσία του.
Την ενέργεια που τον περιβάλλει ..
Την οικειότητα που νιώθεις όταν είσαι μαζί του.
Κι αν κάποια στιγμή σταματήσεις να τον έχεις, ναι σε πειράζει, σε στεναχωρεί, αλλά εξακολουθείς να τον αγαπάς, γιατί από κάποιο σημείο και μετά απλώς η παρουσία του δεν είναι απαραίτητη για να τον νιώθεις δίπλα σου.
Είναι όπως όταν έχεις συνδέσει ένα τραγούδι αγαπημένο με κάποια κατάσταση ή κάποιο πρόσωπο στη ζωή σου και μόλις το ακούσεις αρχίζεις να κλαίς, είτε από χαρά είτε από λύπη.
Η κατάσταση ή το πρόσωπο δεν υπάρχει πιά κι όμως το συναίσθημα είναι κλειδωμένο μέσα σου και δεν χάνεται αν είναι πραγματικό.
Συγνώμη αν σας κούρασα.
Φιλικά ΣΕΠΙΑ
Καλησπέρα
Μοναξιά. Εξαρτάται πιστεύω πως ακριβώς την νιώθεις.
quote:
ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΣΑΙ

Ίσως μέσα από το συναίσθημα της μοναξιάς όντως επαναπροσδιορίζεσαι.
Θυμάσαι τον εαυτό σου.
Πολλές φορές νιώθεις έντονα την ανάγκη πιστεύω να μείνεις μόνος σου.
Προσωπικά αρκετές φορές θέλω να κλειστώ σπίτι και να μην ακούω ή να μιλάω σε κανέναν. Να μην ακούω ούτε μουσική, φώτα σβηστά και μόνη. Ηρεμείς, σε βοηθάει πιστεύω να καθαρίσεις το πνεύμα σου από πάρα μα πάρα πολλές άχρηστες πληροφορίες ή σκέψεις που οι συναναστροφές σου ή ακόμα και ένα δεκάλεπτο στην Τ.V. μπορεί να σου έχουν "χαρίσει".
Η άσχημη πλευρά της μοναξιάς είναι, κατά τη γνώμη μου πάντα, αυτή που νιώθεις όταν έχεις έλλειψη επικοινωνίας με ανθρώπους που ίσως θα ήθελες να τους έχεις παρέα.
Ο χειρότερος τρόπος να σου λείπει κάποιος είναι να τον έχεις δίπλα σου αλλά να τον νιώθεις πολύ μακριά σου.!
Φιλικά ΣΕΠΙΑ
Καλησπέρα
Μοναξιά. Εξαρτάται πιστεύω πως ακριβώς την νιώθεις.
quote:
ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΣΑΙ

Ίσως μέσα από το συναίσθημα της μοναξιάς όντως επαναπροσδιορίζεσαι.
Θυμάσαι τον εαυτό σου.
Πολλές φορές νιώθεις έντονα την ανάγκη πιστεύω να μείνεις μόνος σου.
Προσωπικά αρκετές φορές θέλω να κλειστώ σπίτι και να μην ακούω ή να μιλάω σε κανέναν. Να μην ακούω ούτε μουσική, φώτα σβηστά και μόνη. Ηρεμείς, σε βοηθάει πιστεύω να καθαρίσεις το πνεύμα σου από πάρα μα πάρα πολλές άχρηστες πληροφορίες ή σκέψεις που οι συναναστροφές σου ή ακόμα και ένα δεκάλεπτο στην Τ.V. μπορεί να σου έχουν "χαρίσει".
Η άσχημη πλευρά της μοναξιάς είναι, κατά τη γνώμη μου πάντα, αυτή που νιώθεις όταν έχεις έλλειψη επικοινωνίας με ανθρώπους που ίσως θα ήθελες να τους έχεις παρέα.
Ο χειρότερος τρόπος να σου λείπει κάποιος είναι να τον έχεις δίπλα σου αλλά να τον νιώθεις πολύ μακριά σου.!
Φιλικά ΣΕΠΙΑ
quote:
Πώς πλησιάζεις μία ανένδοτη Γυναίκα ώστε να την κάνεις να ανταποκριθεί?

Όταν λες πως είναι ανένδοτη τί ακριβώς εννοείς?

quote:
Όταν δεν σε έχει δει και επιμένει να μην σε δει. Πώς την κάνεις να σε δει?

Σε αυτή την περίπτωση σκέφτηκες μήπως σ'έχει "δεί" και προσποιείται ότι δεν σε βλέπει για να δει μέχρι που μπορείς να φτάσεις?
Πολλοί άνθρωποι το κάνουν αυτό.
Άλλη περίπτωση που παίζει είναι να σ'έχει προσέξει κι αυτή αλλά να την κρατάει πίσω κάποια ανασφάλειά της .
Φιλικά
ΣΕΠΙΑ
Καλημέρα !
quote:
Παραδόσεις
Του Ν. Πολίτη
Εκδόσεις Γράμματα.
Θα βρεις και την γριούλα καθώς και πολλά-πολλά ακόμη.

Πάρε και Παπαδιαμάντη.
Και Καρκαβίτσα.
Τυφλα ναχει ο Λαβκραφτ μπροστά τους



Να σου πω ό,τι νόμιζα πως έκανες πλάκα...
Θα το κοιτάξω! Ευχαριστώ πολύ.
Φιλικά ΣΕΠΙΑ
quote:
Χε,χε.Γριούλα?
Ο βρικόλακας του Παπαδιαμάντη

Ο βρυκόλακας του Παπαδιαμάντη? Δεν ξέρω στα σίγουρα να σου απαντήσω. Λες? Πάντως χαριτωμένο!Σκέψεις και εμπειρίες μοιραζόμαστε...

quote:
SEPIA DES TO LINK POU EDOSE PIO PANO H ONEIRIC GIA THN MORA-MOLA.GIA KAPOIO LOGO TA DINOYME TA LINK,GIATI DEN TA KOITATE?THA SE KATATOPISEI ARKETA!!!

Ευχαριστώ πολύ για τη βοήθεια, είμαι καινούρια και δεν είμαι καλά κατατοπισμένη.
Φιλικά ΣΕΠΙΑ,
Καλημέρα σε όλους!
[Σε ποια περιοχη εγινε αοτο ΣΕΠΙΑ ]
Όλα έγιναν αγαπητέ kostasp στην Κέρκυρα, όπου και μένω.
Κάτι άλλο ήθελα να ρωτήσω.
Σας έχει τύχει ποτέ ενώ κοιμάστε, να νιώθετε ότι δεν μπορείτε να αναπνέυσετε και ξυπνώντας να μην μπορείτε να κουνηθείτε καθόλου και να νιώθετε σαν κάποιος να κάθεται πάνω σας και καλύπτει όλο σας το σώμα? Αρκετά βράδια μου έχει τύχει να ξυπνάω νιώθοντας ότι δεν μπορώ να αναπνέυσω σαν κάτι να με πλακώνει, συνήθως όταν συμβαίνει το σκοτάδι γύρω μου (κοιμάμαι στο σκοτάδι αλλά μπαίνει λίγο φώς απο το παράθυρο πάντα) πιο βαρύ, πιο πηχτό να το πώ.Μπορεί αυτό να είναι και η ιδέα μου τί να πω.Είχε ποτέ κανείς παρόμοια εμπειρία ή πρόκειται για κάτι καθαρά παθολογικό (κακή κύκλοφορία ας πούμε)
Εν τω μεταξύ όλο αυτό το παθαίνει συχνά πυκνά και η μικρή μου η αδελφή (14) ενώ η άλλη μου η αδελφή (τρεις του θεού), ουδέποτε έχει αναφέρει κάτι, παρότι μένουμε στο ίδιο δωμάτιο.Ανησυχώ λίγο για τη μικρή γιατί έχει ένα σημάδι από παλάμη(σαν να την έχουν χτύπήσει και να έχει μείνει σημάδι) στην πλάτη δεξιά, το οποίο απ'ότι μου λέει η μάνα μου το απέκτησε όταν κοιμήθηκε ,νεογέννητο τώρα, στο σπίτι που ζούμε, για πρώτη φορά.Τα μόνα που ξέρω από μισόλογα είναι πως το πρώτο βράδυ που γύρισαν από το νοσοκομείο η μητέρα μου και νεογέννητη η αδελφή μου στο σπίτι, σε κάποια φάση άκουσε η μάνα μου τη μικρή να κλαίει δυνατά και όταν πήγε να δεί τη βρήκε μπρούμυτα και είχε αυτό το σημάδι το οποίο δεν είχε πιο πριν και έχει μέχρι και σήμερα. Η μητέρα μου υποστηρίζει ότι ήταν λέει το αγοράκι που πέθανε, βλέπετε η μικρή ήταν δίδυμη και το αγοράκι δεν άντεξε και γεννήθηκε νεκρό. Sorry, παιδιά για την πολυλογία μου αλλά κάπου πρέπει να τα πω και εγώ!Συνήθως για τέτοια θέματα δύσκολα βρίσκεις ακροατές.
Φιλικά ΣΕΠΙΑ!

Λες ΚΑΝΟ_ΜΙΑ_ΕΥΧΗ να ήταν κάτι τέτοιο?Πολύ λίγα έχω ακούσει γι'αυτά τα πλάσματα. Τι ακριβώς είναι και θέλουν κάτι από εμάς? Χαίρομαι που σιγά σιγά βρίσκουμε την άκρη. Άλλη εμπειρία που είχα είναι η εξής:
Πάλι καλοκαιράκι το ίδιο νομίζω και πάλι αργά το βράδυ δεν θυμάμαι ακριβώς την ώρα, σίγουρα πάντως μετά την 01.00, γυρνάω με το μηχανάκι μου από ένα φιλικό σπίτι. Στο δρόμο, για πιο γρήγορα, αποφασίζω να πάω ανάποδα σε έναν μονόδρομο. Καθώς λοιπόν οδηγάω σε μία φάση βλέπω ένα αυτοκίνητο να έρχεται κανονικά και πρέπει να σταματήσω δεξιά μου αφού είναι στενός ο δρόμος και ίσα ίσα που χωράει αυτοκίνητο.
Όπως είμαι και περιμένω με το ένα πόδι στο έδαφος (φοράω και παντοφλίτσες αφού είναι καλοκαίρι) νιώθω κάτι να με αγγίζει. Κάνω να κοιτάξω (πριν δε νομίζω να έιδα κάτι) και βλέπω κάτι μαύρο και πάλι σα να'ταν κολλημένο στον τοίχο, τι να πώ δεν ξέρω, δεν ξέρω τι ακριβώς ήταν , δεν είχε χαρακτηριστικά ή κάτι το ιδιαίτερο περισσότερο σαν σκιά έμοιαζε αλλά κουνιόταν πάνω στον τοίχο όπως τρεμοπαίζει η σκιά μας υπό τον φωτισμό κεριού. Δεν τρόμαξα και πολύ να σου πώ την αλήθεια γιατί είχαμε ψιλιοπιεί κρασάκια και νόμιζα πως το όλο σκηνικό ήταν η φαντασία μου.
Πάω λοιπόν σπίτι και πέφτω για ύπνο.
Εδώ είναι όλο το θέμα...
Την επόμενη μέρα που ξυπνάω, καθώς πάω να ντυθώ τι βλέπω guys, στη δεξιά μου γάμπα είχα και έχω ένα μαύρο σημάδι, ακριβώς εκεί που ένιωσα το άγγιγμα (στην εσωτερική πλευρά του δεξιού ποδιού), ένα σημάδι που μοιάζει σαν κάψιμο από εξάτμιση μηχανής , από λάδι από κάψιμο τελοσπάντων. ΄Δεν πονούσε καθόλου και ανά καιρούς χάνεται ,
Γι'αυτό τι λές ΚΑΝΟ_ΜΙΑ _ΕΥΧΗ σου θυμίζει κάτι ? Πολύ θά'θελα να το μοιραζόσουν μαζί μου.
Το θέμα είναι την ίδια ακριβώς περίοδο (μετά από κάνα δυο μέρες) γυρνάω και πάλι σπίτι με την μηχανή, βράδυ και καθώς οδηγάω βλέπω στα αριστερά του δρόμου, μία γριούλα ντυμένη στα μαύρα με κάτασπρά μαλλιά κότσο πιασμένα να στέκεται, σκέφτηκα πως κάποιον θα περιμένει και μου έκανε εντύπωση γιατί ήταν αρκετά αργά...
Την προσπερνάω και καθώς κοιτάω στον καθρέφτη της μηχανής, τελείως αυθόρμητα, για να την ξαναδώ, (μιλάμε για δευτερόλεπτα έτσι..),δεν ήταν εκεί, αλήθεια στο λέω,δευτερόλεπτα ...
Αφού τόσο εντύπωση μου έκανε που σταμάτησα να ξανακοιτάξω με τα ματάκια μου και όντως δεν ήταν εκεί. Ούτε αυτοκίνητο είχε περάσει, ούτε μηχανή , ούτε τρίκυκλο, ούτε τίποτα. Σπίτια κοντά δεν υπήρχαν άρα λογικά εάν έφευγε με τα πόδια θα έπρεπε να τη βλέπω να περπατάει για αρκετή ώρα. Δε μπορεί να εξαφανίστηκε έτσι...
Φιλικά ΣΕΠΙΑ
quote:

quote:

Έχω αρκετές να διηγηθώ φίλε/η,΄η πιο χαρακτηριστική πιστεύω είναι η εξής:
Καλοκαιράκι, πρέπει να ήταν γύρω στις 02.00, 02.30 και έχουμε βγει για πορεία με το αυτοκίνητο, με δύο φίλους. Οι δρόμοι άδειοι τα παράθυρα ανοικτά, εξ'αιτίας του ότι έκανε αφόρητη ζέστη, το ραδιόφωνο ανοικτό αρκετά δυνατά και πάμε!
Σε κάποια φάση έχουμε πάρει ένα δρόμο αρκετά έξω από την πόλη, ο οποίος δεν είναι και πολύ καλά φωτισμένος, αλλά δεν τρέχει και τίποτα...
Καθώς μιλάμε, λοιπόν, και δεν έχουμε και πολύ την προσοχή μας στο δρόμο, ακούγεται ένας γδούπος στο παρμπίζ και βλέπουμε κάτι να σκάει πάνω στο τζάμι(το γράφω και μου΄χει σηκωθεί η τρίχα guys), σταματάμε νομίζοντας ότι κάτι ή κάποιον χτυπήσαμε. Λίγο πιο μπροστά από το σταματημένο αυτοκίνητο (δεν είχαμε βγεί)ήταν κάτι αρκετά μεγάλο ξαπλωμένο κάτω.
Λίγο πριν ανοίξουμε πόρτες να βγούμε έξω αυτό, ό,τι και να ήταν σηκώνεται, εμείς νομίζαμε ότι ήταν σκύλος ή κάτι τέτοιο αλλά παιδιά δεν ήταν...
Ήταν περίπου στo 1m μαύρο και κάθεται στη μέση και δε φεύγει κορνάρου με και κοιτώντας καλύτερα βλέπουμε ότι έμοιαζε με άνθρωπο ο οποίος ήταν σκυμμένος με πλάτη σ'εμάς,guys το κεφάλι του ήταν ανάμεσα από τα πόδια ...και μας κοίταζε.Δεν κάνω πλάκα ούτε ήταν η ιδέα μου γιατί δεν ήμουν μόνη και οι άλλοι δύο το είδαν και φάγαμε φρίκη κανονικά.
Λίγο πριν ξαναβάλουμε μπρος για να φύγουμε πανικόβλητοι (αυτό ήταν ακόμα εκεί και μας κοίταζε ακούνητο) κάνει κάτι απότομες κινήσεις και εξαφανίζεται από τον δρόμο με πλαγιαστά βήματα (σαν τον κάβουρα κάπως, δεν ξέρω πως αλλιώς να το περιγράψω)χωρίς να σταματάει να μας κοιτάζει κια χάνεται .
"Εξαφανιζόλ" εμείς , ούτε το ξανασυζητήσαμε, ούτε ξαναπεράσαμε από αυτό τον δρόμο αργά τη νύχτα.
Σε όλες τις υπόλοιπες καταστάσεις ήμουν μόνη,άλλα έχει τύχει και να είμαι με φίλη και εκείνη να μην έχει καταλάβει τίποτα απολύτως!
Τι λέτε για αυτό το σκηνικό? Δε σε στέλνει άνετα αδιάβαστο?
Με φιλία ΣΕΠΙΑ
Καλησπέρα σε όλους!
Είμαι καινούριο μέλος και βρίσκω πάρα πολύ ενδιαφέρον το site!
Τα τελευταία χρόνια είχα και εγώ κάτι περίεργες εμπειρίες, αν και δεν είμαι σίγουρη ακόμα κατά πόσο ήταν πραγματικές ή η ιδέα μου. Πάντως μ'έκαναν να τρέμω κατά καιρούς από το φόβο μου. Αλήθεια τι γνώμη έχετε για τους ίσκιους και τις παρουσίες? Αν θέλουν να σε βλάψουν δεν το μπορούν ?

Με φιλία
ΣΕΠΙΑ