Σωφρόνει
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Στις ελαχιστες περιπτωσεις οπου υπερισχυει η λογικη του συναισθηματος, οπως στην περιπτωση της μητερας οπου ομολογει ειλικρινως οτι ο γιος της ειναι πραγματι δολοφονος, η αγαπη μεταξυ των δυο βρισκεται σε δευτερη μοιρα.
Συνεπως αλλο πραγμα η ειλικρινεια και αλλο η αγαπη καθως δοθεισης της ευκαιριας το ενα θα υποσκαψει το αλλο. Ποτε δεν μπορουν να υπαρξουν ισορροπες, τουλαχιστον οχι μακροχρονια που ειναι αλλωστε και το ζητουμενο. Τωρα, εφοσον συμφωνεις οτι τα διαχωρισαμε, ποιο εκ των δυο θεωρεις οτι οδηγει στο πραγματικο νοημα της ζωης;
Karma, εφοσον μέσα από την εξέλιξη και κατ’ επέκταση την Aγάπη, η ψυχή εξυψώνεται περισσότερο προς το Θείο και έρχεται πιο κοντά στη Συμπαντική γνώση και σοφία, οπως αναφερεις, στο προηγουμενο παραδειγμα η μητερα που αγαπαει τον δολοφονο γιο της και ειναι ανειλικρινης λογω της αγαπης της εχει εξελιχθει ερχομενη πιο κοντα στη συμπαντικη γνωση και σοφια;
-Ποια ειναι η καταγωγη του Ζωροαστρισμου και σε ποιους επεδρασε (κειμενα / συγγραφεις);
-Ποιες ειναι οι απαρχες της Αστρονομιας (δεδομενου οτι ολοι οι αστερισμοι, πλανητες κτλ. εχουν Ελληνικα ονοματα);
-Το γεγονος οτι ο Σολων, ο Πυθαγορας και οι αλλοι, οπως αναφερεις, ταξιδεψαν στην Περσια οδηγει σε καποιο ασφαλες συμπερασμα;
Γνωριζεις τις απαντησεις λοιπον ή εκανα λαθος υποθεση;
-Ποιες ειναι οι απαρχες της Αστρονομιας (δεδομενου οτι ολοι οι αστερισμοι, πλανητες κτλ. εχουν Ελληνικα ονοματα);
-Το γεγονος οτι ο Σολων, ο Πυθαγορας και οι αλλοι, οπως αναφερεις, ταξιδεψαν στην Περσια οδηγει σε καποιο ασφαλες συμπερασμα;
Δεν χρειαζεται να αναφερεις πολλα ονοματα, μονο ενα αρκει.
Η σημασια της φρασεως Εν το Παν ηταν κοινη σε ολους τους Προσωκρατικους θεωρωντας οτι το Παν ειναι αιωνιο, αϊδιο, ανολεθρο και ομοιο προς τον εαυτο του. Ακομη και ο Ηρακλειτος, υποστηρικτης της συμπαντικης αεναου μεταβολης, θεωρουσε οτι το παν εχει τις ως ανω ιδιοτητες και ειναι απειρο (πυρ αείζωον). Η κοινη πεποιθηση ηταν οτι ποτε δεν υπηρξε δημιουργια γιατι απο το τιποτε δεν μπορει να προελθει κατι.
(Μτφ.)
-Μα παντα υπηρχαν οι θεοι και δεν τους ελειψε ποτε και τιποτε, κι αυτα (που ειχαν) παντοτε υπηρχαν με την ιδια μορφη και εξαιτιας των ιδιων αιτιων.
-Λενε πως πρωτος απο τους θεους το Χαος εγινε.
-Πως μπορει ναγινε αυτο; Κατι που ειναι πρωτο δεν μπορει να προερχεται απο καποιο αλλο ή να μεταβαινει σε κατι αλλο.
-Επομενως τιποτε δεν εγινε πρωτο; -Κι ουτε, μα τον Δια, δευτερο, τουλαχιστον γι΄αυτα που λεμε εμεις εδω, αυτα υπηρχαν παντοτε.
Στις ελαχιστες περιπτωσεις οπου υπερισχυει η λογικη του συναισθηματος, οπως στην περιπτωση της μητερας οπου ομολογει ειλικρινως οτι ο γιος της ειναι πραγματι δολοφονος, η αγαπη μεταξυ των δυο βρισκεται σε δευτερη μοιρα.
Συνεπως αλλο πραγμα η ειλικρινεια και αλλο η αγαπη καθως δοθεισης της ευκαιριας το ενα θα υποσκαψει το αλλο. Ποτε δεν μπορουν να υπαρξουν ισορροπες, τουλαχιστον οχι μακροχρονια που ειναι αλλωστε και το ζητουμενο. Τωρα, εφοσον συμφωνεις οτι τα διαχωρισαμε, ποιο εκ των δυο θεωρεις οτι οδηγει στο πραγματικο νοημα της ζωης;