Φ α ί δ ρ α
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Οι κατασκευασμενοι γενετικα ανθρωποι θα επρεπε να φτασουν ως τ' αστερια και την αθανασια, με την παρουσια του μεσολοβιου, ετσι το εχω καταλαβει.
quote:
Για εξετάσεις δεν βλέπω να λες τίποτα...και με στεναχωρείς...
Πες το ψεμματα, ολοι μας πρεπει να κανουμε τακτικα προληπτικες εξετασεις.Τωρα που το λες, οι τελευταιες αιματολογικες εξετασεις που εκανα (για αλλο λογο) εδειξαν ελαφρως ανεβασμενα λευκα αιμοσφαιρια.Πηρα μεν αντιβιωση, αλλα εξακολουθουν να ειναι σε υψηλοτερο επιπεδο απο το κανονικο.Δεν ανησυχω ομως, κατι τυχαιο πρεπει να ειναι.Ξερεις, χειμωνας, ιωσεις κλπ.Θα το παρακολουθω ωστοσο.
Αρχιζω τωρα να πειθομαι οτι ειμαι ενα μαλλον προληπτικο ατομο...
quote:
Βρέ φίλη Φαίδρα...δεν πας καλού κακού να κάνεις τίποτα εξετάσεις σε κανένα νοσοκομείο?
1ον Θα σου φύγει η ιδέα...και
2ον η καλύτερη γιατρειά είναι η πρόληψη!
Ελπίζω να ακούσεις την συμβουλή μου! Η πρόληψη σώζει ζωές!
Ξερεις, συνηθως οταν το σκεφτομαι ψυχραιμα, λεω οτι ολα αυτα ειναι ιδεα μου, απλοι φοβοι μου που τους μεγενθυνω.
Γι΄αυτο ομως ηθελα να δημοσιευσω αυτο το θεμα, για να δω ποσο τελικα ιδεα ΜΟΥ ειναι.
anyway, επιδιωκω μεσα στον επομενο χρονο να αλλαξω σπιτι, αλλά για δουλεια δεν προβλεπεται.
quote:
Πράγματι υπάρχουν δεκάδες αναφορές στην λαογραφία για γρουσούζικα σπίτια, με βαρύ ίσκιο που έφερε κακοτυχία και συμφορά στους κατοίκους τους -αρκετοί τις αποδίδουν σε (αρνητικά) Τελλούρια ρεύματα..
Τωρα μ' αποτελειωσες!
Ημουνα που ημουνα καχυποπτη με το χωρο εργασιας μου, ειναι και το σπιτι μου σε πολυ κοντινη αποσταση με τη δουλεια μου. Το κερασακι στην τουρτα ειναι οτι η μια απο τις συναδελφους μου που αρρωστησαν απο καρκινο, λιγους μηνες πριν εμφανισει τα συμπτωματα, μου ενοικιασε το σπιτι οπου τωρα μενω και στο οποιο η ιδια εμενε για καποια χρονια. Τωρα πώς διωχνω την παραλογη ιδεα που μου εχει καρφωθει οτι εδω μεσα στο σπιτι μου δεχθηκε αρνητικη γεωενεργεια;
Πως ξερω οτι δεν θα επηρεαστω κι εγω;
Παρανοικες σκεψεις θα μου πειτε οτι κανω, αλλα και ο καρκινος - καρκινος...
quote:
Το βασικό ερώτημα είναι τι δουλειά κάνεις (είδος, υλικά, χώρος εργασίας περιοχή,κλπ), ώστε να ξέρουμε αν μπορεί να συσχετιστεί κάπως με αυτά, με βάση προηγούμενα καταγεγραμμένα αυξημένα κρούσματα,
όπως πχ στις περιοχές Οινοφύτων (λόγω των πολλών βιομηχανικών ρύπων και αποβλήτων σε έδαφος, υδροφόρο ορίζοντα και αέρα) και σε χωριά της Κοζάνης και Πτολεμαϊδας λόγω των θερμοηλεκτρικών σταθμών της ΔΕΗ
Είναι ένα συνηθισμένο (φαινομενικά τουλαχιστον) κτιριο εντος της πολης των Αθηνων, πανω σε κεντρικη λεωφορο με διαμορφωμενους
χωρους για γραφεια. Μεσα υπαρχουν τα κλασικα:Η/Υ, επιπλα-γραφεια, βιβλιοθηκες, φωτοτυπικα, τηλεφωνα, φαξ κλπ.
Το μονο στοιχειο, οτι βρισκεται σε περιοχη κοντινη με το βουνο του Υμηττού (βλ.κεραιες κλπ) αλλα δεν μπορει αυτο απο μονο του να σημαινει κατι.
Αλλωστε, τοσες κατοικιες και τοσοι αλλοι χωροι εργασιας υπαρχουν σε περιοχες περιξ του Υμηττου.
Όσο για την υπαρξη αμιαντου, πώς μπορει καποιος να το εξακριβωσει αυτο;
Εννοω, καποιος χωρις προσβαση σε πολεοδομιες και παραπλησιες αρχες.
παρόμοια αναλογία σε νοσούντες από καρκίνο; για παράδειγμα στο εργασιακό
περιβάλλον των φίλων μου, άλλων γνωστών μου κ.λ.π.
Θα μου πεις, βεβαια, οτι μπορει να συμβαινει αυτό και να μην εχω τροπο να
το μαθω καν για να το συνυπολογισω.
Εσάς, στο δικο σας περιβαλλον, οσοι συναναστρεφεστε με αλλους 100-110
συναδελφους στο ιδιο κτιριακο συγκροτημα, εχει πεσει στην αντιληψη σας
κατι αντιστοιχο;Θα ειχατε τροπους να το μαθετε αν κατι
τετοιο συνεβαινε ή μονο κατα τυχη θα εφτανε στ' αυτια σας;
quote:
α)ο καρκινος δεν ειναι καθολου μα καθολου σπανια ασθενεια.Καθε οικογενεια εχει και εναν δικο της ανθρωπο που πασχει.
Πράγματι, όσο περνάει ο καιρός αυτή είναι μια αλήθεια που επιβεβαιώνεται όλο και συχνότερα.
quote:
β)οι μορφες καρκινου που αναφερεις ειναι ποικιλης αιτιολογιας.Αλλες οι αιτιες του λεμφωματος Ηodking και αλλες του καρκινου του μαστου.Θα με επιαναν μεγαλες υποψιες αν οι συναδελφοι σου προσβαλονταν απο μορφες καρκινου κοινης αιτιολογιας.Πχ αν πολλοι προσβαλονταν απο λευχαιμια.
Τωρα που το αναφερεις, εκτος της πιθανοτητας του να παιζει ρολο και η κληρονομικοτητα, τι αλλο ειναι αυτο που καθοριζει οτι αν σωνει-και-καλα πρεπει να νοσησουμε απο καρκινο, θα ειναι με τη μορφη π.χ. λευχαιμιας ή Ηοdking's ή καποιας αλλης μορφης;
Δηλαδή, αν υποθεσουμε πως ενα ατομο εχει την κληρονομικη προδιαθεση
και επιπλεον καπνιζει και διατρεφεται βλαβερά ή φτωχα σε θρεπτικες ουσιες, ποιος παραγοντας θα καθορισει τη μορφη καρκινου απο την οποια θα νοσησει, αν τελικα νοσησει;
quote:
δ)οσο αυξανεται ο μεσος ορος ζωης τοσο θα αυξανονται και τα περιστατικα κακοηθων νεοπλασιων.
Συμφωνώ, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση τα περιστατικά συμβαίνουν σε
ένα φάσμα ηλικιών από 38-45 ετών. Γι' αυτό μου κάνει εντύπωση.
Για τις ηλικιες από 65 και άνω δεν μπορω να ξερω για τον εργασιακο μου χωρο, καθως συνταξιοδοτουνται και αποχωρουν απο την εργασια.
Στο συγκεκριμένο χώρο εργάζομαι τα τελευταία 4 χρόνια περίπου. Συνολικά, συναναστρέφομαι με δεκάδες συναδέλφους στο χώρο αυτό, με αποτέλεσμα να έχουμε φτάσει στο σημείο να γνωρίζουμε αρκετά στοιχεία ο ένας για τη ζωή των άλλων, καθώς και να ενδιαφερόμαστε ως ένα βαθμό για την κατάστασή τους.
Σταδιακά, λοιπόν, αρχίζω να μαθαίνω πως η τάδε συνάδελφος στο τάδε γραφείο διαγνώσθηκε ότι πάσχει από νόσο του Hodgkin’s, η άλλη συνάδελφος από το ίδιο γραφείο ότι πάσχει από μια μορφή καρκίνου στα οστά, 3 άλλοι γυναίκες συνάδελφοι – οι 2 εκ των οποίων στο ίδιο γραφείο- ότι τους διαγνώσθηκε καρκίνος του μαστού, κ.ο.κ. Όλοι οι συνάδελφοι σε ηλικία από 38-45 ετών! Κάποιοι από αυτούς υποβάλλονται σε θεραπεία αυτό το διάστημα ενώ κάποιοι άλλοι έχουν ήδη πεθάνει.
Ομολογώ ότι έχω μπει σε σκέψεις, γιατί από τη μία ο συνολικός αριθμός των εργαζομένων σε αυτό το χώρο δεν είναι σημαντικά μεγάλος ώστε δικαιολογεί τόσα κρούσματα καρκίνου ή τουλάχιστον έτσι πίστευα εγώ μέχρι τώρα. Δεν έχω ψάξει για να βρω στατιστικές μελέτες πάνω στην αναλογία πληθυσμού / κρουσμάτων. Δεν ξέρω αν υπάρχουν στην Ελλάδα.
Από την άλλη, αν ο αριθμός αυτός των κρουσμάτων είναι όντως μεγαλύτερος από τον στατιστικά αναμενόμενο, τότε τί προκάλεσε αυτήν την ασθένεια στο συγκεκριμένο εργασιακό χώρο; Σε τι θα μπορούσαμε να εστιάσουμε αποφεύγοντας όμως να κινδυνολογήσουμε χωρίς ουσιαστικό λόγο;
Ίσως, πάλι, το συγκεκριμένο γεγονός να μου προκαλεί το ενδιαφέρον εξ’ αιτίας της λανθασμένης γενικότερης εντύπωσης ότι ο καρκίνος είναι μια σπάνια κακή ασθένεια που δεν θα βρει ποτέ εμάς.
Ωστόσο, συνεχίζω να αναρωτιέμαι: είναι πράγματι μια λογική αναλογία το σύνολο των κρουσμάτων ή θα έπρεπε να εντοπίσουμε τις αιτίες στο συγκεκριμένο χώρο όπου όλοι μας περνάμε ένα 8-ωρο από την ημέρα μας;
Η αληθεια ειναι οτι μια περιεργεια την εχω (παντα περιεργη, απο μικρη το ειχα αυτο το κουσουρι)
Θα βρω τροπο να λαβεις φωτο.
Δεν ξερω αν ειμαι Ελληνιδα με την εννοια που τιθεται εδω αλλα στραβα δαχτυλακια ποδιου διαθετω. Αρκει αυτο;
Κατι μου λεει πως οχι.
Αν ειναι αναγνωριστικο μεταξυ μας, χμμμ, ευνοει και ο καιρος για σανδαλια.
Αμοθεν, αυτο με την παλαμη φανηκε σαν αστειο. Η οντως ισχυει;
ως παραιτηση απο τη ζωη ή μοιρολατρεια, καθως ο ασθενης εχει
συμφωνησει 100% με τον θεραποντα γιατρο του για το μεγιστο
χρονικο περιθωριο ζωης που του "δινει" η ιατρικη και το οποιο ειναι συγκεκριμενο, επομενως καθε προσπαθεια επιστημονικης θεραπειας απο εκει και περα, δεν εχει σκοπο να τον θεραπευσει αλλα να βελτιωσει την ποιοτητα των τελευταιων ημερων της ζωης του.
quote:
Υποθέτω όμως πως αν κάθε θεραπεία που η αποτελεσματικότητα της έχει αποδειχθεί με κλινικές δοκιμές, δεν είχε κανένα αποτέλεσμα στην περίπτωση μου ή δεν άφηνε καμία ελπίδα για αλλαγή, μπορεί και να δοκίμαζα.Αυτό ανάλογα με τη μέθοδο κι έχοντας τα μάτια μου 14.
Ο λόγος απλός.Η επιθυμία μου - όπως και κάθε ανθρώπου - να ζήσω...
Oύτε κι εγω μπορω να πω πως θα το απερριπτα χωρίς 2η σκέψη.
Τι κι αν δεν ειναι αποδεδειγμενα ωφελιμη ή ειναι αναξιοπιστη ως
εκεινη τη στιγμη θεραπεια; Τι κι αν ειναι βλαβερη ακομα-ακομα;
Οταν οι γιατροι, των οποιων τη γνωμη φυσικα εμπιστεύεσαι, σε
εχουν διαβεβαιωσει πως δεν εχεις προσδοκιμο ζωής πανω απο ενα
τριμηνο π.χ., τι ακριβως θα χασεις αν τη δοκιμασεις με
"πειραματοζωο" τον εαυτο σου; Αφου ετσι κι αλλιως εισαι
ξεγραμμενος, αντε να πας στον αλλο κοσμο στο μηνα ή στο διμηνο
αντι να εξαντλησεις το τριμηνο περιθωριο που σου δινει ο
γιατρος σου.Ποια η ουσιαστικη διαφορα;
Και να σκεφτεις οτι υπαρχουν ασθενεις με ανιατες ασθενειες που
επιλεγουν να μειωσουν το περιθωριο ζωης που τους δινει η ιατρικη
συμφωνα με τη συγκεκριμενη ασθενεια, και δεν αποφασιζουν να
εισαχθουν για νοσοκομειακη νοσηλεια προκειμενου να αποφυγουν ετσι
παραταση μιας -ετσι κι αλλιως - συντομης ζωης με επωδυνες θεραπειες.
Δεν μπορει ενας "καταδικασμενος" να αποφασισει πώς θα ζησει
τις τελευταιες μερες της ζωής του;Και τι εγινε αν τις ζησει πινοντας
ζωμο ελιας ή οτιδηποτε, τη στιγμη που ξερει με βεβαιοτητα
τη σκληρη του μοιρα: την συντομη ελευση του θανατου του;
Εκεινη τι στιγμη, απλα "παιζει" τζογο εναντιον των πιθανοτητων που
τον θελουν μελλοθανατο με καθε ιατρικη γνωματευση και επισφραγηση...
Seredipity,
Matrix,
Η μέρα της μαρμότας,
Ονειρεμένη Ζωή,
Το 13ο πάτωμα,
Το 5ο στοιχείο,
Έκτη αίσθηση,
Το νησί,
Έχετε μήνυμα στον υπολογιστή σας...
quote:
Πώς να αναγνωρίσετε ένα παιδί Indigo
Το παιδί Indigo,σύμφωνα με την Ιστοσελίδα Των Παιδιών Indigo (ιδιοκτησίας των γραφών Kryon) αναγνωρίζεται από
την αύρα του και από συγκεκριμένα αλλά χαρακτηριστικά:
-έρχονται στη ζωή με ένα αίσθημα βασιλικής υπέροχης και συχνά συμπεριφέρονται έτσι.
-έχουν την αίσθηση «ότι τους αξίζει να βρίσκονται εδώ» και εκπλήσσονται όταν οι άλλοι δεν μοιράζονται την ίδια αίσθηση.
-Η αξία του εαυτού δεν είναι μεγάλο ζήτημα για τα Indigos.Συχνά λένε στους γονείς «ποια είναι».
-Έχουν δυσκολία με την απόλυτη εξουσία (εξουσία χωρίς εξήγηση η επιλογή).
-Απλά δεν μπορούν να κάνουν ορισμένα πράγματα-όπως να περιμένουν στην ουρά.
-Δυσανασχετούν με συστήματα που είναι τελετουργικά προσανατολισμένα και δεν απαιτούν δημιουργική σκέψη .
-Συχνά βλέπουν καλύτερους τρόπους για να γίνουν διάφορα πράγματα,τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο,που τα κάνει να μοιάζουν με «καταλύτες-καταστροφείς του συστήματος» (δηλαδή ότι δεν συμμορφώνονται με οποιοδήποτε σύστημα).
-Φαίνονται αντικοινωνικά εκτός αν βρίσκονται παρέα με το δικό τους είδος.Αν δεν υπάρχουν άλλοι με παρόμοια νοοτροπία-συνειδητότητα ανάμεσα τους,συχνά γίνονται εσωστρεφή,νιώθοντας ότι κανένας άλλος άνθρωπος δεν τα καταλαβαίνει. Το σχολείο είναι συχνά εξαιρετικά δύσκολο για αυτά κοινωνικά.
-Δεν ανταποκρίνονται στην πειθαρχία μέσω «ένοχων» («Περίμενε μέχρι να έρθει ο πατέρας σου σπίτι και ανακαλύψει τι έκανες»).
-Δεν νιώθουν ντροπή στο να σου αποκαλύψουν τι χρειάζονται.
Όπως και άλλοι "αόρατοι - αμέτοχοι" παρατηρητές φαντάζομαι, έτσι κι εγώ παρακολουθώ το θέμα από την αρχή της δημοσίευσής του. Κατά καιρούς, μου έχει δημιουργηθεί συχνά μια διάθεση σκεπτικισμού για όσα παρουσιάζει ο PaNo ως τη δική του αλήθεια, την οποία επιδιώκει να κάνει και δική μας. Δε νομίζω ότι κινδυνεύουμε σοβαρά να παρασυρθούμε στην υιοθέτηση πεποιθήσεων από τρίτους, επειδή οι τελευταίοι ενδεχομένως πρεσβεύουν τη δική τους "κοσμοθεωρία" συστηματικά και επίμονα. Οι περισσότεροι από εμάς, (πιστεύω ότι) είμαστε ενήλικες και έχουμε ήδη προλάβει να κάνουμε τη δική μας προσωπική εσωτερική αναζήτηση είτε έχοντας καταλήξει κάπου είτε συνεχίζοντας αυτή την αναζήτηση. Ωστόσο, τίποτα δεν μπορεί να εμποδίσει έναν ενήλικα από το να ενστερνισθεί ένα νέο τρόπο σκέψης ή συμπεριφοράς. Θεωρητικά, είναι ή θα έπρεπε να είναι ελεύθερος να συνεχίσει να πιστεύει αυτό που παραδοσιακά πίστευε σε όλη του τη ζωή ή να αναθεωρήσει τα πιστεύω του όσες φορές το επιθυμεί, αναλαμβάνοντας κάθε ευθύνη, ηθική ή οικονομική.
Για εμένα προσωπικά, το μεγαλύτερο κόστος που επιτρέπω στον εαυτό μου να πληρώνει για να ανακαλύπτει νέα στοιχεία (χρήσιμα ή άχρηστα) είναι αυστηρά το κόστος της σύνδεσής μου στο διαδίκτυο και τίποτα παραπάνω (αν θεωρήσουμε ότι ο χρόνος δεν κοστολογείται, κάτι που μάλλον είναι διαπραγματεύσιμο).
Οι ανήλικοι του χώρου αυτού, θεωρώ ότι δεν διαθέτουν ακόμη τα ανάλογα χρήματα για να αγοράσουν τα πακέτα με τη "μέθοδο ενεργοποίησης DNA" στην περίπτωση που έχουν πεισθεί από την, κατά κάποιον τρόπο, κατήχηση που επιχειρείται.
Δε γνωρίζω αν και άλλοι από εσάς αντιμετωπίζουν το θέμα κάπως έτσι, αλλά εμένα προσωπικά με γοητεύει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που πάντα με γοήτευαν τα παραμύθια των παιδικών μου χρόνων : υπάρχουν οι καλοί, οι κακοί αλλά και ο γενναίος "ιππότης" που θα σώσει την αγνή δεσποσύνη από τον κακό "δράκο"...
Βέβαια, διαβάζοντας τα σημεία του άρθρου της medtech για τα χαρακτηριστικά των υποτιθέμενων indigo children, δεν μπορώ να αρνηθώ ότι κάποια από αυτά τα παρουσίαζα και εγώ ως παιδί αλλά ακόμη και τώρα ως ενήλικας. Επομένως, σύμφωνα με τις δύο κυρίαρχες και αντίπαλες άπόψεις αυτού του θέματος, θα μπορούσα να χαρακτηριστώ είτε προβληματική (ως παιδί κάποτε και τώρα ως ενήλικας...) είτε, αντίθετα, χαρισματική ως μία indigo...
Εάν, πάλι ήμουνα στο άλλο θέμα, αυτό με τα ξωτικά, ίσως θα χαρακτηριζόμουνα και ως τέτοιο.
Προτιμώ, όμως να αντιμετωπίζω όλα αυτά με μια ανέμελη διάθεση αμφισβήτησης, χωρίς να θεωρώ τίποτα ως απόλυτα δεδομένο και σώνει-και-καλά ισχύον, ακόμη κι αν δε βρω ποτέ στη ζωή μου μια πειστική απάντηση για όλα αυτά...
ερώτημα : "Πώς μπορεί κάποιος να θωρακιστεί απέναντι στο φόβο;"
Με την αυθυποβολή; Με τη δυνατή πίστη ότι τίποτα δεν μπορεί να
τον βλάψει; Πώς μπορεί ένα άτομο να πιστέψει ότι τίποτα και
κανένας δεν μπορεί να του κάνει κακό εάν πρώτα δεν πιστεύει
στις δικές του ικανότητες; Και πώς φτάνει, τελικά, σε επίπεδο "ικανότητας";
Απαιτείται κάποιου είδους εκπαίδευση ή όλοι οι άνθρωποι κατέχουμε
αυτή την ικανότητα; (Είνα ικανότητα ή δυνατότητα; Εάν ισχύει το δεύτερο,
μέσα από ποια διαδιακασία μετατρέπεται η δυνατότητα σε ικανότητα;)
Σε κάποιον μη γνώστη, αλλά τολμηρό, αρκεί η δυνατή πίστη ότι
είναι ικανός να αντικρούσει πιθανές επιθέσεις χωρίς να έχει προηγηθεί
άλλου είδους προετοιμασία;
ως παραιτηση απο τη ζωη ή μοιρολατρεια, καθως ο ασθενης εχει
συμφωνησει 100% με τον θεραποντα γιατρο του για το μεγιστο
χρονικο περιθωριο ζωης που του "δινει" η ιατρικη και το οποιο ειναι συγκεκριμενο, επομενως καθε προσπαθεια επιστημονικης θεραπειας απο εκει και περα, δεν εχει σκοπο να τον θεραπευσει αλλα να βελτιωσει την ποιοτητα των τελευταιων ημερων της ζωης του.
quote:
Υποθέτω όμως πως αν κάθε θεραπεία που η αποτελεσματικότητα της έχει αποδειχθεί με κλινικές δοκιμές, δεν είχε κανένα αποτέλεσμα στην περίπτωση μου ή δεν άφηνε καμία ελπίδα για αλλαγή, μπορεί και να δοκίμαζα.Αυτό ανάλογα με τη μέθοδο κι έχοντας τα μάτια μου 14.
Ο λόγος απλός.Η επιθυμία μου - όπως και κάθε ανθρώπου - να ζήσω...
Oύτε κι εγω μπορω να πω πως θα το απερριπτα χωρίς 2η σκέψη.
Τι κι αν δεν ειναι αποδεδειγμενα ωφελιμη ή ειναι αναξιοπιστη ως
εκεινη τη στιγμη θεραπεια; Τι κι αν ειναι βλαβερη ακομα-ακομα;
Οταν οι γιατροι, των οποιων τη γνωμη φυσικα εμπιστεύεσαι, σε
εχουν διαβεβαιωσει πως δεν εχεις προσδοκιμο ζωής πανω απο ενα
τριμηνο π.χ., τι ακριβως θα χασεις αν τη δοκιμασεις με
"πειραματοζωο" τον εαυτο σου; Αφου ετσι κι αλλιως εισαι
ξεγραμμενος, αντε να πας στον αλλο κοσμο στο μηνα ή στο διμηνο
αντι να εξαντλησεις το τριμηνο περιθωριο που σου δινει ο
γιατρος σου.Ποια η ουσιαστικη διαφορα;
Και να σκεφτεις οτι υπαρχουν ασθενεις με ανιατες ασθενειες που
επιλεγουν να μειωσουν το περιθωριο ζωης που τους δινει η ιατρικη
συμφωνα με τη συγκεκριμενη ασθενεια, και δεν αποφασιζουν να
εισαχθουν για νοσοκομειακη νοσηλεια προκειμενου να αποφυγουν ετσι
παραταση μιας -ετσι κι αλλιως - συντομης ζωης με επωδυνες θεραπειες.
Δεν μπορει ενας "καταδικασμενος" να αποφασισει πώς θα ζησει
τις τελευταιες μερες της ζωής του;Και τι εγινε αν τις ζησει πινοντας
ζωμο ελιας ή οτιδηποτε, τη στιγμη που ξερει με βεβαιοτητα
τη σκληρη του μοιρα: την συντομη ελευση του θανατου του;
Εκεινη τι στιγμη, απλα "παιζει" τζογο εναντιον των πιθανοτητων που
τον θελουν μελλοθανατο με καθε ιατρικη γνωματευση και επισφραγηση...
Έχοντας ως δεδομένο ότι ο καθένας από εμάς βρίσκεται πιθανώς σε διαφορετικό επίπεδο εξέλιξης της ψυχής - που είναι ανάλογο και με τις προηγούμενες ζωές μας - θα μπορούσαμε με βάση το ζώδιό μας να εντοπίσουμε ποιά είναι τα χρέη που πρέπει να ξεπληρώσουμε στη ζωή μας, είτε στην τωρινή είτε σε επόμενες;
Γενικότερα, θα μπορούσαμε, γνωρίζοντας μόνο το ζώδιο ενός ανθρώπου, να κάνουμε μια αναγωγή όχι απλά στην προσωπικότητα που εμφανίζει στην παρούσα ζωή του, αλλά και σε προσωπικότητές του από προηγούμενες ζωές; Δηλαδή, αν εγώ ανήκω στο ζώδιο του Υδροχόου, για παράδειγμα, τι χρέος έχω να ξεπληρώσω στην τωρινή μου ζωή και τι είδους ανθρώπου ενδεχομένως υπήρξα σε προηγούμενες ζωές;
Ή αλλιώς: σε ποιό στάδιο από τους "άθλους του Ηρακλή" βρίσκομαι εγώ ή ο καθένας από εμάς;
Η αναγωγή αυτή, καταλαβαίνω πως μάλλον μοιάζει κάπως χονδρειδής και απλοϊκή και ίσως παραπέμπει στην αστρολογία, αλλά σε έναν αναζητητή της γνώσης όλοι οι διαφορετικοί τρόποι αναζήτησης δεν πρέπει να συναντώνται κάπου; Προσωπικά, συχνά έχω την αίσθηση, ότι όποιον τρόπο κι αν επιλέξω για να "βρω εμένα", στο τέλος πάντα "με βρίσκω", ακόμα κι αν στην πορεία νιώθω να έχω χάσει εντελώς τον προσανατολισμό μου.
καταιγισμό από πληροφορίες σχετικά με το θέμα!
Μέχρι να διαβάσω όλα τα posts αλλά και μέχρι να τα ξαναδιαβάσω και
να τα κατανοήσω, δεδομένου ότι δεν είχα μπει στο forum για κάποιες μέρες,
προβλέπω ότι θα "παιδευτώ" αρκετά μέχρι να εμπεδώσω μέρος όλων αυτών...
Ας πρόσεχα!