οδυσσευς
Νέο ΜέλοςGreece16Μηνύματα
7Θέματα
18/01/2005, 17:17:49Πρώτο μήνυμα
21/01/2005, 15:19:34Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Θα ηθελα απλα να πω πως αρχη καθε "σοφιας" και στερεης κατανοησης ενος δεδομενου και μια καταστασης ειναι η οσο γινεται πιο απλοικη εκφραση αυτης.θα ηθελα να παραθεσω ενα παραδειγμα.Οταν ο Φευνμαν διαπιστωσε οτι δεν μπορουσαν να μεταδωσει σε μια ταξη φοιτητων φυσικης καποιοο φαινομενο(δεν θυμαμαι ποιο)ειπε οτι το προβλημα το ειχαν οι καθηγητες οι οποιο δεν ειχαν πληρως κατανοησει το θεμα.
Οταν ο ανθρωπος μιλαει για Θεο(οταν ολοι οι φιλοσοφοι μιλανε γι αυτον)νομιζω οτι απευθυνθηκαν σε αυτη την εννοια για να αποδεχτουν εννοιες οι οποιες για α ερμηνευτουν ξεφευγουν του παροντος συστηματος υπαρξης.Η εννοια της μη αρχης για παραδειγμα δεν μπορει να γινει αντιληπτη απο τον ανθρωπο(οσο και υψηλο ΙQ και να εχει).Σε ενα συμπαν της αρχης και του τελους ενα συμπαν συνεχους αλληλοδιαδοχης καταστασεων ο ανθρωπος δεν μπορει να αντιληφθει για παραδειγμα την εννοια της μη αρχης.Δδηλαδη προσπαθει να βρει το τι περα απο τον κοσμο.Ωραια στην απαντηση τον κοσμο τον εφτιαξε ο Θεος ερχεται αυτοματως η ερωτηση και τον θεο ποιος τον εφτιαξε και ουτω καθ΄εξης.Μιλαμε για εννοιες περα αποτις υπαρχουσες ερμηνειες/ εμπειριες και αρα αδυνατο να απαντηθουν.Οποτε μιλωντας για θεο του εδωσε αυτες τις ιδιοτητες.
ΔΕν νομιζω η κυρια αιτια,για την οποια ο ανθρωπος ειδε το θεο, ειναι η διαπιστωση υπαρξης νομων μαθηματικων μεταξυ των πλανητων και αλλων φαινομενων.Απλα ο ανθρωπος προσπαθει να δει το Θεο τον οποιο βιωνει γι τον προαναφερθεντα λογο μεσα απο τους νομους αυτους.
Ο ανθρωπος ενα κατ εξοχην τραγικο ον βιωνει τον κοσμο λογω της κινησης αλλα τον βλεπει τη στιγμη της στασης.Της παυσης που προσπαθει μεσω του νου του.Ειναι τρελο αλλα σε εναν κοσμο,οπου τα παντα ρει,ο ανθρωπος θελει να σταματησει.Νομος της αδρανειας τον εγκλωβιζει.(προσπαθει να κρατησει καθε κατασταση στην οποια μπαινεια).ειναι το μονο ζωο που ξερει τη φθορα του.Ξερει οτι θα παιθανει.
θα ηθελα επισης να πω για μια προηγουμενη παρατηρηση που δεχτηκα οτι δεν δεχομαι την απειροτητα του χρονου apriori απλα σε περιπτωση που ισχυει και με δεδομενη του πεπερασμενου της υλης ασχετα της πιθανοτητας υπαρξης μας συγκεκριμενης καταστασης λογω των πιθανοτητων αυτη ειναι καταδικασμενη να επαναλαμβανεται σε κυκλους μεσα σε ενα απειρο μεγεθος.
Οταν ο ανθρωπος μιλαει για Θεο(οταν ολοι οι φιλοσοφοι μιλανε γι αυτον)νομιζω οτι απευθυνθηκαν σε αυτη την εννοια για να αποδεχτουν εννοιες οι οποιες για α ερμηνευτουν ξεφευγουν του παροντος συστηματος υπαρξης.Η εννοια της μη αρχης για παραδειγμα δεν μπορει να γινει αντιληπτη απο τον ανθρωπο(οσο και υψηλο ΙQ και να εχει).Σε ενα συμπαν της αρχης και του τελους ενα συμπαν συνεχους αλληλοδιαδοχης καταστασεων ο ανθρωπος δεν μπορει να αντιληφθει για παραδειγμα την εννοια της μη αρχης.Δδηλαδη προσπαθει να βρει το τι περα απο τον κοσμο.Ωραια στην απαντηση τον κοσμο τον εφτιαξε ο Θεος ερχεται αυτοματως η ερωτηση και τον θεο ποιος τον εφτιαξε και ουτω καθ΄εξης.Μιλαμε για εννοιες περα αποτις υπαρχουσες ερμηνειες/ εμπειριες και αρα αδυνατο να απαντηθουν.Οποτε μιλωντας για θεο του εδωσε αυτες τις ιδιοτητες.
ΔΕν νομιζω η κυρια αιτια,για την οποια ο ανθρωπος ειδε το θεο, ειναι η διαπιστωση υπαρξης νομων μαθηματικων μεταξυ των πλανητων και αλλων φαινομενων.Απλα ο ανθρωπος προσπαθει να δει το Θεο τον οποιο βιωνει γι τον προαναφερθεντα λογο μεσα απο τους νομους αυτους.
Ο ανθρωπος ενα κατ εξοχην τραγικο ον βιωνει τον κοσμο λογω της κινησης αλλα τον βλεπει τη στιγμη της στασης.Της παυσης που προσπαθει μεσω του νου του.Ειναι τρελο αλλα σε εναν κοσμο,οπου τα παντα ρει,ο ανθρωπος θελει να σταματησει.Νομος της αδρανειας τον εγκλωβιζει.(προσπαθει να κρατησει καθε κατασταση στην οποια μπαινεια).ειναι το μονο ζωο που ξερει τη φθορα του.Ξερει οτι θα παιθανει.
θα ηθελα επισης να πω για μια προηγουμενη παρατηρηση που δεχτηκα οτι δεν δεχομαι την απειροτητα του χρονου apriori απλα σε περιπτωση που ισχυει και με δεδομενη του πεπερασμενου της υλης ασχετα της πιθανοτητας υπαρξης μας συγκεκριμενης καταστασης λογω των πιθανοτητων αυτη ειναι καταδικασμενη να επαναλαμβανεται σε κυκλους μεσα σε ενα απειρο μεγεθος.
Θα ηθελα απλα να πω πως αρχη καθε "σοφιας" και στερεης κατανοησης ενος δεδομενου και μια καταστασης ειναι η οσο γινεται πιο απλοικη εκφραση αυτης.θα ηθελα να παραθεσω ενα παραδειγμα.Οταν ο Φευνμαν διαπιστωσε οτι δεν μπορουσαν να μεταδωσει σε μια ταξη φοιτητων φυσικης καποιοο φαινομενο(δεν θυμαμαι ποιο)ειπε οτι το προβλημα το ειχαν οι καθηγητες οι οποιο δεν ειχαν πληρως κατανοησει το θεμα.
Οταν ο ανθρωπος μιλαει για Θεο(οταν ολοι οι φιλοσοφοι μιλανε γι αυτον)νομιζω οτι απευθυνθηκαν σε αυτη την εννοια για να αποδεχτουν εννοιες οι οποιες για α ερμηνευτουν ξεφευγουν του παροντος συστηματος υπαρξης.Η εννοια της μη αρχης για παραδειγμα δεν μπορει να γινει αντιληπτη απο τον ανθρωπο(οσο και υψηλο ΙQ και να εχει).Σε ενα συμπαν της αρχης και του τελους ενα συμπαν συνεχους αλληλοδιαδοχης καταστασεων ο ανθρωπος δεν μπορει να αντιληφθει για παραδειγμα την εννοια της μη αρχης.Δδηλαδη προσπαθει να βρει το τι περα απο τον κοσμο.Ωραια στην απαντηση τον κοσμο τον εφτιαξε ο Θεος ερχεται αυτοματως η ερωτηση και τον θεο ποιος τον εφτιαξε και ουτω καθ΄εξης.Μιλαμε για εννοιες περα αποτις υπαρχουσες ερμηνειες/ εμπειριες και αρα αδυνατο να απαντηθουν.Οποτε μιλωντας για θεο του εδωσε αυτες τις ιδιοτητες.
ΔΕν νομιζω η κυρια αιτια,για την οποια ο ανθρωπος ειδε το θεο, ειναι η διαπιστωση υπαρξης νομων μαθηματικων μεταξυ των πλανητων και αλλων φαινομενων.Απλα ο ανθρωπος προσπαθει να δει το Θεο τον οποιο βιωνει γι τον προαναφερθεντα λογο μεσα απο τους νομους αυτους.
Ο ανθρωπος ενα κατ εξοχην τραγικο ον βιωνει τον κοσμο λογω της κινησης αλλα τον βλεπει τη στιγμη της στασης.Της παυσης που προσπαθει μεσω του νου του.Ειναι τρελο αλλα σε εναν κοσμο,οπου τα παντα ρει,ο ανθρωπος θελει να σταματησει.Νομος της αδρανειας τον εγκλωβιζει.(προσπαθει να κρατησει καθε κατασταση στην οποια μπαινεια).ειναι το μονο ζωο που ξερει τη φθορα του.Ξερει οτι θα παιθανει.
θα ηθελα επισης να πω για μια προηγουμενη παρατηρηση που δεχτηκα οτι δεν δεχομαι την απειροτητα του χρονου apriori απλα σε περιπτωση που ισχυει και με δεδομενη του πεπερασμενου της υλης ασχετα της πιθανοτητας υπαρξης μας συγκεκριμενης καταστασης λογω των πιθανοτητων αυτη ειναι καταδικασμενη να επαναλαμβανεται σε κυκλους μεσα σε ενα απειρο μεγεθος.
Οταν ο ανθρωπος μιλαει για Θεο(οταν ολοι οι φιλοσοφοι μιλανε γι αυτον)νομιζω οτι απευθυνθηκαν σε αυτη την εννοια για να αποδεχτουν εννοιες οι οποιες για α ερμηνευτουν ξεφευγουν του παροντος συστηματος υπαρξης.Η εννοια της μη αρχης για παραδειγμα δεν μπορει να γινει αντιληπτη απο τον ανθρωπο(οσο και υψηλο ΙQ και να εχει).Σε ενα συμπαν της αρχης και του τελους ενα συμπαν συνεχους αλληλοδιαδοχης καταστασεων ο ανθρωπος δεν μπορει να αντιληφθει για παραδειγμα την εννοια της μη αρχης.Δδηλαδη προσπαθει να βρει το τι περα απο τον κοσμο.Ωραια στην απαντηση τον κοσμο τον εφτιαξε ο Θεος ερχεται αυτοματως η ερωτηση και τον θεο ποιος τον εφτιαξε και ουτω καθ΄εξης.Μιλαμε για εννοιες περα αποτις υπαρχουσες ερμηνειες/ εμπειριες και αρα αδυνατο να απαντηθουν.Οποτε μιλωντας για θεο του εδωσε αυτες τις ιδιοτητες.
ΔΕν νομιζω η κυρια αιτια,για την οποια ο ανθρωπος ειδε το θεο, ειναι η διαπιστωση υπαρξης νομων μαθηματικων μεταξυ των πλανητων και αλλων φαινομενων.Απλα ο ανθρωπος προσπαθει να δει το Θεο τον οποιο βιωνει γι τον προαναφερθεντα λογο μεσα απο τους νομους αυτους.
Ο ανθρωπος ενα κατ εξοχην τραγικο ον βιωνει τον κοσμο λογω της κινησης αλλα τον βλεπει τη στιγμη της στασης.Της παυσης που προσπαθει μεσω του νου του.Ειναι τρελο αλλα σε εναν κοσμο,οπου τα παντα ρει,ο ανθρωπος θελει να σταματησει.Νομος της αδρανειας τον εγκλωβιζει.(προσπαθει να κρατησει καθε κατασταση στην οποια μπαινεια).ειναι το μονο ζωο που ξερει τη φθορα του.Ξερει οτι θα παιθανει.
θα ηθελα επισης να πω για μια προηγουμενη παρατηρηση που δεχτηκα οτι δεν δεχομαι την απειροτητα του χρονου apriori απλα σε περιπτωση που ισχυει και με δεδομενη του πεπερασμενου της υλης ασχετα της πιθανοτητας υπαρξης μας συγκεκριμενης καταστασης λογω των πιθανοτητων αυτη ειναι καταδικασμενη να επαναλαμβανεται σε κυκλους μεσα σε ενα απειρο μεγεθος.
Αληθεια αν ο χρονος ο παρελθοντικος ειναι απειρος (ενα μεγεθος ασυλληπτο μεσα σε ενα πεπερασμενο συμπαν οπου δεν υπαρχει αντιστοιχη εμπειρια)και ενδεχομενως κι ο μελλοντικος και με την προυποθεση οτι η υλη ειναι πεπερασμενη με προφανως περιορισμενο αριθμο συνδυασμων ποσες φορες εχουμε ηδη ανταλλαξει αποψεις και ποσες φορες ακομα με τις ιδιες αποριες και απαντησεις?
Κατα πασα πιθανοτητα απειρες ετσι????????
καλησπερα!!!
Κατα πασα πιθανοτητα απειρες ετσι????????
καλησπερα!!!
Καλησπερα θα ηθελα να αντιπαραθεσω μια αποψη οχι τοσο στην αρχικη υποθεση οτι κρυβεται μια θεικη παρεμβαση(μια Θεικη εντολη)στην διαμορφωση του συμπαντος οσο στον τροπο αιτιολογησης της.Η Υποθεση ενος παγκοσμιου νομου ,ο οποιος ειναι υπερανω ολων και επιβλεπει τα παντα ειναι μια νομοτελειακη πραγματικοτητα θα λεγα αλλα η υπαρξη μιας Θειας νοημοσυνης ειναι κατι το οποιο χρηζει διαισθητικης προσεγγισης κι οχι μαθηματικης αποδειξης.Αυτο που εννοω ειναι οτι μαλλον,νομιζω,ειναι λαθος να παμε να ερμηνευσουμε το συμπαν και τη θεικη του προελευση χρησιμοποιωντας νομους και μεθοδους που το ιδιο γεννησε.Εννοω οτι αφου ο ανθρωπος γεννηθηκε μεσα στην μαθηματικοτητα του συμπαντος και ειναι απορροια των μαθηματικων νομοων τους οποιους τωρα αρχιζει να διαβλεπει γυρω του,νομιζωντας οτι ειναι κατι το απιστευτο και φοβερο.
Η υπαρξη καποιοων συνθηκων και ισορροπιων στην υλη δεν αποκλειει την υπαρξη διαφορετικης ισορροπιας με αλλες νομοτελειακες διαδικασιες συλληπτες απο εναν νου που ειναι γεννημα θρεμμα των υπαρχοντων μαθηματικων νομων.
Τυχαιοτητα δεν υπαρχει κατα τη γνωμη μου την ταπεινη απλα υπαρχει αγνοια του βασικου νομου οποιος,ενδεχομενως μεσα στην επαναληψη του δημιουργησε τις δομες αυτες τις πολυπλοκες και ο οποιος ενδεχομενως να ειναι απορροια του Θειου.
Οποτε φιλοι μου ουσιαστικα συμφωνω μαζι σας μεσα απο μια διαφωνια.
ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΑ!!!!!!!
Η υπαρξη καποιοων συνθηκων και ισορροπιων στην υλη δεν αποκλειει την υπαρξη διαφορετικης ισορροπιας με αλλες νομοτελειακες διαδικασιες συλληπτες απο εναν νου που ειναι γεννημα θρεμμα των υπαρχοντων μαθηματικων νομων.
Τυχαιοτητα δεν υπαρχει κατα τη γνωμη μου την ταπεινη απλα υπαρχει αγνοια του βασικου νομου οποιος,ενδεχομενως μεσα στην επαναληψη του δημιουργησε τις δομες αυτες τις πολυπλοκες και ο οποιος ενδεχομενως να ειναι απορροια του Θειου.
Οποτε φιλοι μου ουσιαστικα συμφωνω μαζι σας μεσα απο μια διαφωνια.
ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΑ!!!!!!!
Θα ηθελα απλα να πω πως αρχη καθε "σοφιας" και στερεης κατανοησης ενος δεδομενου και μια καταστασης ειναι η οσο γινεται πιο απλοικη εκφραση αυτης.θα ηθελα να παραθεσω ενα παραδειγμα.Οταν ο Φευνμαν διαπιστωσε οτι δεν μπορουσαν να μεταδωσει σε μια ταξη φοιτητων φυσικης καποιοο φαινομενο(δεν θυμαμαι ποιο)ειπε οτι το προβλημα το ειχαν οι καθηγητες οι οποιο δεν ειχαν πληρως κατανοησει το θεμα.
Οταν ο ανθρωπος μιλαει για Θεο(οταν ολοι οι φιλοσοφοι μιλανε γι αυτον)νομιζω οτι απευθυνθηκαν σε αυτη την εννοια για να αποδεχτουν εννοιες οι οποιες για α ερμηνευτουν ξεφευγουν του παροντος συστηματος υπαρξης.Η εννοια της μη αρχης για παραδειγμα δεν μπορει να γινει αντιληπτη απο τον ανθρωπο(οσο και υψηλο ΙQ και να εχει).Σε ενα συμπαν της αρχης και του τελους ενα συμπαν συνεχους αλληλοδιαδοχης καταστασεων ο ανθρωπος δεν μπορει να αντιληφθει για παραδειγμα την εννοια της μη αρχης.Δδηλαδη προσπαθει να βρει το τι περα απο τον κοσμο.Ωραια στην απαντηση τον κοσμο τον εφτιαξε ο Θεος ερχεται αυτοματως η ερωτηση και τον θεο ποιος τον εφτιαξε και ουτω καθ΄εξης.Μιλαμε για εννοιες περα αποτις υπαρχουσες ερμηνειες/ εμπειριες και αρα αδυνατο να απαντηθουν.Οποτε μιλωντας για θεο του εδωσε αυτες τις ιδιοτητες.
ΔΕν νομιζω η κυρια αιτια,για την οποια ο ανθρωπος ειδε το θεο, ειναι η διαπιστωση υπαρξης νομων μαθηματικων μεταξυ των πλανητων και αλλων φαινομενων.Απλα ο ανθρωπος προσπαθει να δει το Θεο τον οποιο βιωνει γι τον προαναφερθεντα λογο μεσα απο τους νομους αυτους.
Ο ανθρωπος ενα κατ εξοχην τραγικο ον βιωνει τον κοσμο λογω της κινησης αλλα τον βλεπει τη στιγμη της στασης.Της παυσης που προσπαθει μεσω του νου του.Ειναι τρελο αλλα σε εναν κοσμο,οπου τα παντα ρει,ο ανθρωπος θελει να σταματησει.Νομος της αδρανειας τον εγκλωβιζει.(προσπαθει να κρατησει καθε κατασταση στην οποια μπαινεια).ειναι το μονο ζωο που ξερει τη φθορα του.Ξερει οτι θα παιθανει.
θα ηθελα επισης να πω για μια προηγουμενη παρατηρηση που δεχτηκα οτι δεν δεχομαι την απειροτητα του χρονου apriori απλα σε περιπτωση που ισχυει και με δεδομενη του πεπερασμενου της υλης ασχετα της πιθανοτητας υπαρξης μας συγκεκριμενης καταστασης λογω των πιθανοτητων αυτη ειναι καταδικασμενη να επαναλαμβανεται σε κυκλους μεσα σε ενα απειρο μεγεθος.
Οταν ο ανθρωπος μιλαει για Θεο(οταν ολοι οι φιλοσοφοι μιλανε γι αυτον)νομιζω οτι απευθυνθηκαν σε αυτη την εννοια για να αποδεχτουν εννοιες οι οποιες για α ερμηνευτουν ξεφευγουν του παροντος συστηματος υπαρξης.Η εννοια της μη αρχης για παραδειγμα δεν μπορει να γινει αντιληπτη απο τον ανθρωπο(οσο και υψηλο ΙQ και να εχει).Σε ενα συμπαν της αρχης και του τελους ενα συμπαν συνεχους αλληλοδιαδοχης καταστασεων ο ανθρωπος δεν μπορει να αντιληφθει για παραδειγμα την εννοια της μη αρχης.Δδηλαδη προσπαθει να βρει το τι περα απο τον κοσμο.Ωραια στην απαντηση τον κοσμο τον εφτιαξε ο Θεος ερχεται αυτοματως η ερωτηση και τον θεο ποιος τον εφτιαξε και ουτω καθ΄εξης.Μιλαμε για εννοιες περα αποτις υπαρχουσες ερμηνειες/ εμπειριες και αρα αδυνατο να απαντηθουν.Οποτε μιλωντας για θεο του εδωσε αυτες τις ιδιοτητες.
ΔΕν νομιζω η κυρια αιτια,για την οποια ο ανθρωπος ειδε το θεο, ειναι η διαπιστωση υπαρξης νομων μαθηματικων μεταξυ των πλανητων και αλλων φαινομενων.Απλα ο ανθρωπος προσπαθει να δει το Θεο τον οποιο βιωνει γι τον προαναφερθεντα λογο μεσα απο τους νομους αυτους.
Ο ανθρωπος ενα κατ εξοχην τραγικο ον βιωνει τον κοσμο λογω της κινησης αλλα τον βλεπει τη στιγμη της στασης.Της παυσης που προσπαθει μεσω του νου του.Ειναι τρελο αλλα σε εναν κοσμο,οπου τα παντα ρει,ο ανθρωπος θελει να σταματησει.Νομος της αδρανειας τον εγκλωβιζει.(προσπαθει να κρατησει καθε κατασταση στην οποια μπαινεια).ειναι το μονο ζωο που ξερει τη φθορα του.Ξερει οτι θα παιθανει.
θα ηθελα επισης να πω για μια προηγουμενη παρατηρηση που δεχτηκα οτι δεν δεχομαι την απειροτητα του χρονου apriori απλα σε περιπτωση που ισχυει και με δεδομενη του πεπερασμενου της υλης ασχετα της πιθανοτητας υπαρξης μας συγκεκριμενης καταστασης λογω των πιθανοτητων αυτη ειναι καταδικασμενη να επαναλαμβανεται σε κυκλους μεσα σε ενα απειρο μεγεθος.
Θα ηθελα απλα να πω πως αρχη καθε "σοφιας" και στερεης κατανοησης ενος δεδομενου και μια καταστασης ειναι η οσο γινεται πιο απλοικη εκφραση αυτης.θα ηθελα να παραθεσω ενα παραδειγμα.Οταν ο Φευνμαν διαπιστωσε οτι δεν μπορουσαν να μεταδωσει σε μια ταξη φοιτητων φυσικης καποιοο φαινομενο(δεν θυμαμαι ποιο)ειπε οτι το προβλημα το ειχαν οι καθηγητες οι οποιο δεν ειχαν πληρως κατανοησει το θεμα.
Οταν ο ανθρωπος μιλαει για Θεο(οταν ολοι οι φιλοσοφοι μιλανε γι αυτον)νομιζω οτι απευθυνθηκαν σε αυτη την εννοια για να αποδεχτουν εννοιες οι οποιες για α ερμηνευτουν ξεφευγουν του παροντος συστηματος υπαρξης.Η εννοια της μη αρχης για παραδειγμα δεν μπορει να γινει αντιληπτη απο τον ανθρωπο(οσο και υψηλο ΙQ και να εχει).Σε ενα συμπαν της αρχης και του τελους ενα συμπαν συνεχους αλληλοδιαδοχης καταστασεων ο ανθρωπος δεν μπορει να αντιληφθει για παραδειγμα την εννοια της μη αρχης.Δδηλαδη προσπαθει να βρει το τι περα απο τον κοσμο.Ωραια στην απαντηση τον κοσμο τον εφτιαξε ο Θεος ερχεται αυτοματως η ερωτηση και τον θεο ποιος τον εφτιαξε και ουτω καθ΄εξης.Μιλαμε για εννοιες περα αποτις υπαρχουσες ερμηνειες/ εμπειριες και αρα αδυνατο να απαντηθουν.Οποτε μιλωντας για θεο του εδωσε αυτες τις ιδιοτητες.
ΔΕν νομιζω η κυρια αιτια,για την οποια ο ανθρωπος ειδε το θεο, ειναι η διαπιστωση υπαρξης νομων μαθηματικων μεταξυ των πλανητων και αλλων φαινομενων.Απλα ο ανθρωπος προσπαθει να δει το Θεο τον οποιο βιωνει γι τον προαναφερθεντα λογο μεσα απο τους νομους αυτους.
Ο ανθρωπος ενα κατ εξοχην τραγικο ον βιωνει τον κοσμο λογω της κινησης αλλα τον βλεπει τη στιγμη της στασης.Της παυσης που προσπαθει μεσω του νου του.Ειναι τρελο αλλα σε εναν κοσμο,οπου τα παντα ρει,ο ανθρωπος θελει να σταματησει.Νομος της αδρανειας τον εγκλωβιζει.(προσπαθει να κρατησει καθε κατασταση στην οποια μπαινεια).ειναι το μονο ζωο που ξερει τη φθορα του.Ξερει οτι θα παιθανει.
θα ηθελα επισης να πω για μια προηγουμενη παρατηρηση που δεχτηκα οτι δεν δεχομαι την απειροτητα του χρονου apriori απλα σε περιπτωση που ισχυει και με δεδομενη του πεπερασμενου της υλης ασχετα της πιθανοτητας υπαρξης μας συγκεκριμενης καταστασης λογω των πιθανοτητων αυτη ειναι καταδικασμενη να επαναλαμβανεται σε κυκλους μεσα σε ενα απειρο μεγεθος.
Οταν ο ανθρωπος μιλαει για Θεο(οταν ολοι οι φιλοσοφοι μιλανε γι αυτον)νομιζω οτι απευθυνθηκαν σε αυτη την εννοια για να αποδεχτουν εννοιες οι οποιες για α ερμηνευτουν ξεφευγουν του παροντος συστηματος υπαρξης.Η εννοια της μη αρχης για παραδειγμα δεν μπορει να γινει αντιληπτη απο τον ανθρωπο(οσο και υψηλο ΙQ και να εχει).Σε ενα συμπαν της αρχης και του τελους ενα συμπαν συνεχους αλληλοδιαδοχης καταστασεων ο ανθρωπος δεν μπορει να αντιληφθει για παραδειγμα την εννοια της μη αρχης.Δδηλαδη προσπαθει να βρει το τι περα απο τον κοσμο.Ωραια στην απαντηση τον κοσμο τον εφτιαξε ο Θεος ερχεται αυτοματως η ερωτηση και τον θεο ποιος τον εφτιαξε και ουτω καθ΄εξης.Μιλαμε για εννοιες περα αποτις υπαρχουσες ερμηνειες/ εμπειριες και αρα αδυνατο να απαντηθουν.Οποτε μιλωντας για θεο του εδωσε αυτες τις ιδιοτητες.
ΔΕν νομιζω η κυρια αιτια,για την οποια ο ανθρωπος ειδε το θεο, ειναι η διαπιστωση υπαρξης νομων μαθηματικων μεταξυ των πλανητων και αλλων φαινομενων.Απλα ο ανθρωπος προσπαθει να δει το Θεο τον οποιο βιωνει γι τον προαναφερθεντα λογο μεσα απο τους νομους αυτους.
Ο ανθρωπος ενα κατ εξοχην τραγικο ον βιωνει τον κοσμο λογω της κινησης αλλα τον βλεπει τη στιγμη της στασης.Της παυσης που προσπαθει μεσω του νου του.Ειναι τρελο αλλα σε εναν κοσμο,οπου τα παντα ρει,ο ανθρωπος θελει να σταματησει.Νομος της αδρανειας τον εγκλωβιζει.(προσπαθει να κρατησει καθε κατασταση στην οποια μπαινεια).ειναι το μονο ζωο που ξερει τη φθορα του.Ξερει οτι θα παιθανει.
θα ηθελα επισης να πω για μια προηγουμενη παρατηρηση που δεχτηκα οτι δεν δεχομαι την απειροτητα του χρονου apriori απλα σε περιπτωση που ισχυει και με δεδομενη του πεπερασμενου της υλης ασχετα της πιθανοτητας υπαρξης μας συγκεκριμενης καταστασης λογω των πιθανοτητων αυτη ειναι καταδικασμενη να επαναλαμβανεται σε κυκλους μεσα σε ενα απειρο μεγεθος.
Αληθεια αν ο χρονος ο παρελθοντικος ειναι απειρος (ενα μεγεθος ασυλληπτο μεσα σε ενα πεπερασμενο συμπαν οπου δεν υπαρχει αντιστοιχη εμπειρια)και ενδεχομενως κι ο μελλοντικος και με την προυποθεση οτι η υλη ειναι πεπερασμενη με προφανως περιορισμενο αριθμο συνδυασμων ποσες φορες εχουμε ηδη ανταλλαξει αποψεις και ποσες φορες ακομα με τις ιδιες αποριες και απαντησεις?
Κατα πασα πιθανοτητα απειρες ετσι????????
καλησπερα!!!
Κατα πασα πιθανοτητα απειρες ετσι????????
καλησπερα!!!
Καλησπερα θα ηθελα να αντιπαραθεσω μια αποψη οχι τοσο στην αρχικη υποθεση οτι κρυβεται μια θεικη παρεμβαση(μια Θεικη εντολη)στην διαμορφωση του συμπαντος οσο στον τροπο αιτιολογησης της.Η Υποθεση ενος παγκοσμιου νομου ,ο οποιος ειναι υπερανω ολων και επιβλεπει τα παντα ειναι μια νομοτελειακη πραγματικοτητα θα λεγα αλλα η υπαρξη μιας Θειας νοημοσυνης ειναι κατι το οποιο χρηζει διαισθητικης προσεγγισης κι οχι μαθηματικης αποδειξης.Αυτο που εννοω ειναι οτι μαλλον,νομιζω,ειναι λαθος να παμε να ερμηνευσουμε το συμπαν και τη θεικη του προελευση χρησιμοποιωντας νομους και μεθοδους που το ιδιο γεννησε.Εννοω οτι αφου ο ανθρωπος γεννηθηκε μεσα στην μαθηματικοτητα του συμπαντος και ειναι απορροια των μαθηματικων νομοων τους οποιους τωρα αρχιζει να διαβλεπει γυρω του,νομιζωντας οτι ειναι κατι το απιστευτο και φοβερο.
Η υπαρξη καποιοων συνθηκων και ισορροπιων στην υλη δεν αποκλειει την υπαρξη διαφορετικης ισορροπιας με αλλες νομοτελειακες διαδικασιες συλληπτες απο εναν νου που ειναι γεννημα θρεμμα των υπαρχοντων μαθηματικων νομων.
Τυχαιοτητα δεν υπαρχει κατα τη γνωμη μου την ταπεινη απλα υπαρχει αγνοια του βασικου νομου οποιος,ενδεχομενως μεσα στην επαναληψη του δημιουργησε τις δομες αυτες τις πολυπλοκες και ο οποιος ενδεχομενως να ειναι απορροια του Θειου.
Οποτε φιλοι μου ουσιαστικα συμφωνω μαζι σας μεσα απο μια διαφωνια.
ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΑ!!!!!!!
Η υπαρξη καποιοων συνθηκων και ισορροπιων στην υλη δεν αποκλειει την υπαρξη διαφορετικης ισορροπιας με αλλες νομοτελειακες διαδικασιες συλληπτες απο εναν νου που ειναι γεννημα θρεμμα των υπαρχοντων μαθηματικων νομων.
Τυχαιοτητα δεν υπαρχει κατα τη γνωμη μου την ταπεινη απλα υπαρχει αγνοια του βασικου νομου οποιος,ενδεχομενως μεσα στην επαναληψη του δημιουργησε τις δομες αυτες τις πολυπλοκες και ο οποιος ενδεχομενως να ειναι απορροια του Θειου.
Οποτε φιλοι μου ουσιαστικα συμφωνω μαζι σας μεσα απο μια διαφωνια.
ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΑ!!!!!!!
Θα ηθελα απλα να πω πως αρχη καθε "σοφιας" και στερεης κατανοησης ενος δεδομενου και μια καταστασης ειναι η οσο γινεται πιο απλοικη εκφραση αυτης.θα ηθελα να παραθεσω ενα παραδειγμα.Οταν ο Φευνμαν διαπιστωσε οτι δεν μπορουσαν να μεταδωσει σε μια ταξη φοιτητων φυσικης καποιοο φαινομενο(δεν θυμαμαι ποιο)ειπε οτι το προβλημα το ειχαν οι καθηγητες οι οποιο δεν ειχαν πληρως κατανοησει το θεμα.
Οταν ο ανθρωπος μιλαει για Θεο(οταν ολοι οι φιλοσοφοι μιλανε γι αυτον)νομιζω οτι απευθυνθηκαν σε αυτη την εννοια για να αποδεχτουν εννοιες οι οποιες για α ερμηνευτουν ξεφευγουν του παροντος συστηματος υπαρξης.Η εννοια της μη αρχης για παραδειγμα δεν μπορει να γινει αντιληπτη απο τον ανθρωπο(οσο και υψηλο ΙQ και να εχει).Σε ενα συμπαν της αρχης και του τελους ενα συμπαν συνεχους αλληλοδιαδοχης καταστασεων ο ανθρωπος δεν μπορει να αντιληφθει για παραδειγμα την εννοια της μη αρχης.Δδηλαδη προσπαθει να βρει το τι περα απο τον κοσμο.Ωραια στην απαντηση τον κοσμο τον εφτιαξε ο Θεος ερχεται αυτοματως η ερωτηση και τον θεο ποιος τον εφτιαξε και ουτω καθ΄εξης.Μιλαμε για εννοιες περα αποτις υπαρχουσες ερμηνειες/ εμπειριες και αρα αδυνατο να απαντηθουν.Οποτε μιλωντας για θεο του εδωσε αυτες τις ιδιοτητες.
ΔΕν νομιζω η κυρια αιτια,για την οποια ο ανθρωπος ειδε το θεο, ειναι η διαπιστωση υπαρξης νομων μαθηματικων μεταξυ των πλανητων και αλλων φαινομενων.Απλα ο ανθρωπος προσπαθει να δει το Θεο τον οποιο βιωνει γι τον προαναφερθεντα λογο μεσα απο τους νομους αυτους.
Ο ανθρωπος ενα κατ εξοχην τραγικο ον βιωνει τον κοσμο λογω της κινησης αλλα τον βλεπει τη στιγμη της στασης.Της παυσης που προσπαθει μεσω του νου του.Ειναι τρελο αλλα σε εναν κοσμο,οπου τα παντα ρει,ο ανθρωπος θελει να σταματησει.Νομος της αδρανειας τον εγκλωβιζει.(προσπαθει να κρατησει καθε κατασταση στην οποια μπαινεια).ειναι το μονο ζωο που ξερει τη φθορα του.Ξερει οτι θα παιθανει.
θα ηθελα επισης να πω για μια προηγουμενη παρατηρηση που δεχτηκα οτι δεν δεχομαι την απειροτητα του χρονου apriori απλα σε περιπτωση που ισχυει και με δεδομενη του πεπερασμενου της υλης ασχετα της πιθανοτητας υπαρξης μας συγκεκριμενης καταστασης λογω των πιθανοτητων αυτη ειναι καταδικασμενη να επαναλαμβανεται σε κυκλους μεσα σε ενα απειρο μεγεθος.
Οταν ο ανθρωπος μιλαει για Θεο(οταν ολοι οι φιλοσοφοι μιλανε γι αυτον)νομιζω οτι απευθυνθηκαν σε αυτη την εννοια για να αποδεχτουν εννοιες οι οποιες για α ερμηνευτουν ξεφευγουν του παροντος συστηματος υπαρξης.Η εννοια της μη αρχης για παραδειγμα δεν μπορει να γινει αντιληπτη απο τον ανθρωπο(οσο και υψηλο ΙQ και να εχει).Σε ενα συμπαν της αρχης και του τελους ενα συμπαν συνεχους αλληλοδιαδοχης καταστασεων ο ανθρωπος δεν μπορει να αντιληφθει για παραδειγμα την εννοια της μη αρχης.Δδηλαδη προσπαθει να βρει το τι περα απο τον κοσμο.Ωραια στην απαντηση τον κοσμο τον εφτιαξε ο Θεος ερχεται αυτοματως η ερωτηση και τον θεο ποιος τον εφτιαξε και ουτω καθ΄εξης.Μιλαμε για εννοιες περα αποτις υπαρχουσες ερμηνειες/ εμπειριες και αρα αδυνατο να απαντηθουν.Οποτε μιλωντας για θεο του εδωσε αυτες τις ιδιοτητες.
ΔΕν νομιζω η κυρια αιτια,για την οποια ο ανθρωπος ειδε το θεο, ειναι η διαπιστωση υπαρξης νομων μαθηματικων μεταξυ των πλανητων και αλλων φαινομενων.Απλα ο ανθρωπος προσπαθει να δει το Θεο τον οποιο βιωνει γι τον προαναφερθεντα λογο μεσα απο τους νομους αυτους.
Ο ανθρωπος ενα κατ εξοχην τραγικο ον βιωνει τον κοσμο λογω της κινησης αλλα τον βλεπει τη στιγμη της στασης.Της παυσης που προσπαθει μεσω του νου του.Ειναι τρελο αλλα σε εναν κοσμο,οπου τα παντα ρει,ο ανθρωπος θελει να σταματησει.Νομος της αδρανειας τον εγκλωβιζει.(προσπαθει να κρατησει καθε κατασταση στην οποια μπαινεια).ειναι το μονο ζωο που ξερει τη φθορα του.Ξερει οτι θα παιθανει.
θα ηθελα επισης να πω για μια προηγουμενη παρατηρηση που δεχτηκα οτι δεν δεχομαι την απειροτητα του χρονου apriori απλα σε περιπτωση που ισχυει και με δεδομενη του πεπερασμενου της υλης ασχετα της πιθανοτητας υπαρξης μας συγκεκριμενης καταστασης λογω των πιθανοτητων αυτη ειναι καταδικασμενη να επαναλαμβανεται σε κυκλους μεσα σε ενα απειρο μεγεθος.
Θα ηθελα απλα να πω πως αρχη καθε "σοφιας" και στερεης κατανοησης ενος δεδομενου και μια καταστασης ειναι η οσο γινεται πιο απλοικη εκφραση αυτης.θα ηθελα να παραθεσω ενα παραδειγμα.Οταν ο Φευνμαν διαπιστωσε οτι δεν μπορουσαν να μεταδωσει σε μια ταξη φοιτητων φυσικης καποιοο φαινομενο(δεν θυμαμαι ποιο)ειπε οτι το προβλημα το ειχαν οι καθηγητες οι οποιο δεν ειχαν πληρως κατανοησει το θεμα.
Οταν ο ανθρωπος μιλαει για Θεο(οταν ολοι οι φιλοσοφοι μιλανε γι αυτον)νομιζω οτι απευθυνθηκαν σε αυτη την εννοια για να αποδεχτουν εννοιες οι οποιες για α ερμηνευτουν ξεφευγουν του παροντος συστηματος υπαρξης.Η εννοια της μη αρχης για παραδειγμα δεν μπορει να γινει αντιληπτη απο τον ανθρωπο(οσο και υψηλο ΙQ και να εχει).Σε ενα συμπαν της αρχης και του τελους ενα συμπαν συνεχους αλληλοδιαδοχης καταστασεων ο ανθρωπος δεν μπορει να αντιληφθει για παραδειγμα την εννοια της μη αρχης.Δδηλαδη προσπαθει να βρει το τι περα απο τον κοσμο.Ωραια στην απαντηση τον κοσμο τον εφτιαξε ο Θεος ερχεται αυτοματως η ερωτηση και τον θεο ποιος τον εφτιαξε και ουτω καθ΄εξης.Μιλαμε για εννοιες περα αποτις υπαρχουσες ερμηνειες/ εμπειριες και αρα αδυνατο να απαντηθουν.Οποτε μιλωντας για θεο του εδωσε αυτες τις ιδιοτητες.
ΔΕν νομιζω η κυρια αιτια,για την οποια ο ανθρωπος ειδε το θεο, ειναι η διαπιστωση υπαρξης νομων μαθηματικων μεταξυ των πλανητων και αλλων φαινομενων.Απλα ο ανθρωπος προσπαθει να δει το Θεο τον οποιο βιωνει γι τον προαναφερθεντα λογο μεσα απο τους νομους αυτους.
Ο ανθρωπος ενα κατ εξοχην τραγικο ον βιωνει τον κοσμο λογω της κινησης αλλα τον βλεπει τη στιγμη της στασης.Της παυσης που προσπαθει μεσω του νου του.Ειναι τρελο αλλα σε εναν κοσμο,οπου τα παντα ρει,ο ανθρωπος θελει να σταματησει.Νομος της αδρανειας τον εγκλωβιζει.(προσπαθει να κρατησει καθε κατασταση στην οποια μπαινεια).ειναι το μονο ζωο που ξερει τη φθορα του.Ξερει οτι θα παιθανει.
θα ηθελα επισης να πω για μια προηγουμενη παρατηρηση που δεχτηκα οτι δεν δεχομαι την απειροτητα του χρονου apriori απλα σε περιπτωση που ισχυει και με δεδομενη του πεπερασμενου της υλης ασχετα της πιθανοτητας υπαρξης μας συγκεκριμενης καταστασης λογω των πιθανοτητων αυτη ειναι καταδικασμενη να επαναλαμβανεται σε κυκλους μεσα σε ενα απειρο μεγεθος.
Οταν ο ανθρωπος μιλαει για Θεο(οταν ολοι οι φιλοσοφοι μιλανε γι αυτον)νομιζω οτι απευθυνθηκαν σε αυτη την εννοια για να αποδεχτουν εννοιες οι οποιες για α ερμηνευτουν ξεφευγουν του παροντος συστηματος υπαρξης.Η εννοια της μη αρχης για παραδειγμα δεν μπορει να γινει αντιληπτη απο τον ανθρωπο(οσο και υψηλο ΙQ και να εχει).Σε ενα συμπαν της αρχης και του τελους ενα συμπαν συνεχους αλληλοδιαδοχης καταστασεων ο ανθρωπος δεν μπορει να αντιληφθει για παραδειγμα την εννοια της μη αρχης.Δδηλαδη προσπαθει να βρει το τι περα απο τον κοσμο.Ωραια στην απαντηση τον κοσμο τον εφτιαξε ο Θεος ερχεται αυτοματως η ερωτηση και τον θεο ποιος τον εφτιαξε και ουτω καθ΄εξης.Μιλαμε για εννοιες περα αποτις υπαρχουσες ερμηνειες/ εμπειριες και αρα αδυνατο να απαντηθουν.Οποτε μιλωντας για θεο του εδωσε αυτες τις ιδιοτητες.
ΔΕν νομιζω η κυρια αιτια,για την οποια ο ανθρωπος ειδε το θεο, ειναι η διαπιστωση υπαρξης νομων μαθηματικων μεταξυ των πλανητων και αλλων φαινομενων.Απλα ο ανθρωπος προσπαθει να δει το Θεο τον οποιο βιωνει γι τον προαναφερθεντα λογο μεσα απο τους νομους αυτους.
Ο ανθρωπος ενα κατ εξοχην τραγικο ον βιωνει τον κοσμο λογω της κινησης αλλα τον βλεπει τη στιγμη της στασης.Της παυσης που προσπαθει μεσω του νου του.Ειναι τρελο αλλα σε εναν κοσμο,οπου τα παντα ρει,ο ανθρωπος θελει να σταματησει.Νομος της αδρανειας τον εγκλωβιζει.(προσπαθει να κρατησει καθε κατασταση στην οποια μπαινεια).ειναι το μονο ζωο που ξερει τη φθορα του.Ξερει οτι θα παιθανει.
θα ηθελα επισης να πω για μια προηγουμενη παρατηρηση που δεχτηκα οτι δεν δεχομαι την απειροτητα του χρονου apriori απλα σε περιπτωση που ισχυει και με δεδομενη του πεπερασμενου της υλης ασχετα της πιθανοτητας υπαρξης μας συγκεκριμενης καταστασης λογω των πιθανοτητων αυτη ειναι καταδικασμενη να επαναλαμβανεται σε κυκλους μεσα σε ενα απειρο μεγεθος.
Αληθεια αν ο χρονος ο παρελθοντικος ειναι απειρος (ενα μεγεθος ασυλληπτο μεσα σε ενα πεπερασμενο συμπαν οπου δεν υπαρχει αντιστοιχη εμπειρια)και ενδεχομενως κι ο μελλοντικος και με την προυποθεση οτι η υλη ειναι πεπερασμενη με προφανως περιορισμενο αριθμο συνδυασμων ποσες φορες εχουμε ηδη ανταλλαξει αποψεις και ποσες φορες ακομα με τις ιδιες αποριες και απαντησεις?
Κατα πασα πιθανοτητα απειρες ετσι????????
καλησπερα!!!
Κατα πασα πιθανοτητα απειρες ετσι????????
καλησπερα!!!
Καλησπερα θα ηθελα να αντιπαραθεσω μια αποψη οχι τοσο στην αρχικη υποθεση οτι κρυβεται μια θεικη παρεμβαση(μια Θεικη εντολη)στην διαμορφωση του συμπαντος οσο στον τροπο αιτιολογησης της.Η Υποθεση ενος παγκοσμιου νομου ,ο οποιος ειναι υπερανω ολων και επιβλεπει τα παντα ειναι μια νομοτελειακη πραγματικοτητα θα λεγα αλλα η υπαρξη μιας Θειας νοημοσυνης ειναι κατι το οποιο χρηζει διαισθητικης προσεγγισης κι οχι μαθηματικης αποδειξης.Αυτο που εννοω ειναι οτι μαλλον,νομιζω,ειναι λαθος να παμε να ερμηνευσουμε το συμπαν και τη θεικη του προελευση χρησιμοποιωντας νομους και μεθοδους που το ιδιο γεννησε.Εννοω οτι αφου ο ανθρωπος γεννηθηκε μεσα στην μαθηματικοτητα του συμπαντος και ειναι απορροια των μαθηματικων νομοων τους οποιους τωρα αρχιζει να διαβλεπει γυρω του,νομιζωντας οτι ειναι κατι το απιστευτο και φοβερο.
Η υπαρξη καποιοων συνθηκων και ισορροπιων στην υλη δεν αποκλειει την υπαρξη διαφορετικης ισορροπιας με αλλες νομοτελειακες διαδικασιες συλληπτες απο εναν νου που ειναι γεννημα θρεμμα των υπαρχοντων μαθηματικων νομων.
Τυχαιοτητα δεν υπαρχει κατα τη γνωμη μου την ταπεινη απλα υπαρχει αγνοια του βασικου νομου οποιος,ενδεχομενως μεσα στην επαναληψη του δημιουργησε τις δομες αυτες τις πολυπλοκες και ο οποιος ενδεχομενως να ειναι απορροια του Θειου.
Οποτε φιλοι μου ουσιαστικα συμφωνω μαζι σας μεσα απο μια διαφωνια.
ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΑ!!!!!!!
Η υπαρξη καποιοων συνθηκων και ισορροπιων στην υλη δεν αποκλειει την υπαρξη διαφορετικης ισορροπιας με αλλες νομοτελειακες διαδικασιες συλληπτες απο εναν νου που ειναι γεννημα θρεμμα των υπαρχοντων μαθηματικων νομων.
Τυχαιοτητα δεν υπαρχει κατα τη γνωμη μου την ταπεινη απλα υπαρχει αγνοια του βασικου νομου οποιος,ενδεχομενως μεσα στην επαναληψη του δημιουργησε τις δομες αυτες τις πολυπλοκες και ο οποιος ενδεχομενως να ειναι απορροια του Θειου.
Οποτε φιλοι μου ουσιαστικα συμφωνω μαζι σας μεσα απο μια διαφωνια.
ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΑ!!!!!!!
καλησπερα.Ειναι η πρωτη μου φορα που γραφω οποιοδηποτε μυνημα σε καποιο φορθμ και γι αυτο θα ημουν ευτυχης αν με αντιμετωπιζατε με επιεικεια.Κατα τη γνωμη μου καθε εννοια,την οποια προσπαθουμε να προσεγγισουμε φιλοσοφικα ειναι μια εννοια,η οποια αν και θεωρουμενη υπο κοινωνικους ορους και διαστασεις,δεν αποκοπτεται απο τη φυσικη θεωρηση του κοσμου.Κατα αναλογο τροπο θα συνταυτιστω με την αποψη(που σημαινει οτι δεν ειναι καινοτομια της δικης μου νοησης)οτι Ερωτας και θανατος ειναι ενα και το αυτο.Με την εννοια οτι ερωτας οπως εχω κατανοησει ,ισως πολυ επιδερμικα,ειναι η κινητοποιος δυναμη της δημιουργιας.ειναι ο αρχεγονος Θεος,που εφερε την υλη και τη μορφη σε ενωση και εδωσε τον κοσμο.Ειναι η αισθηση της ψυχης(ως κινηση).Ειναι η διαδικασια εκεινη της κινησης την οποια η Αυτοκινητη ψυχη βιωνει καθως πραγματωνεται μεσα στον υλικο κοσμο,στον οποιο εχει πεσει.Με αλλα λογια ειναι η αισθηση της υπαρξης.
Η εννοια της κινησης ομως γινατει μονο μεσα σε χωρο με διαφορετικοτητα και εναλλαγη σημειων/δεδομενων/πληροφοριων.Αυτο σημαινει οτι για να πας οπουδηποτε πρεπει αναγκαστικα να αφησεις πισω σου αυτο που ησουν.(εστω κι αν αυτη η κινηση δεν ειναι παρα μια υλικη μεταμορφωση,που υφισταται η υλη με την ψυχικη σου παρουσια)Κατα αναλογο τροπο ο Ερωτας προσπαθωντας συνεχεια να παει καπου ειναι αναγκασμενος να εγκαταλειπει συνεχεια κατι,να καταστρεφει.αρα τη στιγμη που καπου υπαρχει ο ερωτας καταποδας ακολουθει ο Θανατος και ειναι πολυ δυσκολο για καποιον να τους διακρινει.Τα παντα ειναι αντιθετα και μοναδα,οπως ελεγε και ο Ηρακλειτος(νομιζω),μαλλον,για να ειμαι πιο σωστος,δεν ελεγε ετσι,απλα εγω τον ερμηνευω ετσι.Ηστιγμη της κορυφωσης ειναι στιγμη και μολις βιωνεται ισα για ν α υπαρξει,την ιδια στιγμη χανεται,κι εχει απλα υπαρξει.Θυμα της αιωνιας συγκρουσης του Ερωτα και του Θανατου(της ενεργειας και της υλης,της υλης και της ψυχης,του νου και των αισθησεων,του παγκοσμιου νομου της απροσδιοριστιας της υλης!!!!!
Η εννοια της κινησης ομως γινατει μονο μεσα σε χωρο με διαφορετικοτητα και εναλλαγη σημειων/δεδομενων/πληροφοριων.Αυτο σημαινει οτι για να πας οπουδηποτε πρεπει αναγκαστικα να αφησεις πισω σου αυτο που ησουν.(εστω κι αν αυτη η κινηση δεν ειναι παρα μια υλικη μεταμορφωση,που υφισταται η υλη με την ψυχικη σου παρουσια)Κατα αναλογο τροπο ο Ερωτας προσπαθωντας συνεχεια να παει καπου ειναι αναγκασμενος να εγκαταλειπει συνεχεια κατι,να καταστρεφει.αρα τη στιγμη που καπου υπαρχει ο ερωτας καταποδας ακολουθει ο Θανατος και ειναι πολυ δυσκολο για καποιον να τους διακρινει.Τα παντα ειναι αντιθετα και μοναδα,οπως ελεγε και ο Ηρακλειτος(νομιζω),μαλλον,για να ειμαι πιο σωστος,δεν ελεγε ετσι,απλα εγω τον ερμηνευω ετσι.Ηστιγμη της κορυφωσης ειναι στιγμη και μολις βιωνεται ισα για ν α υπαρξει,την ιδια στιγμη χανεται,κι εχει απλα υπαρξει.Θυμα της αιωνιας συγκρουσης του Ερωτα και του Θανατου(της ενεργειας και της υλης,της υλης και της ψυχης,του νου και των αισθησεων,του παγκοσμιου νομου της απροσδιοριστιας της υλης!!!!!
Ψυχη ,κατα τη γνωμη μου ειναι το Θειο.Ειναι το ανεξηγητο ειναι αυτο που διασπαται σε ολα και που ειναι ολα.Ψυχη ηταν που προκαλεσε τη "μεγαλη εκρηξη"(γι οσους αποδεχονται αυτη τη θεωρεια).Ψυχη ισως ειναι το καταλυτικο σημειο ,το μεταιχμιο που μετατρεπει την υλη σε ενεργεια(ισως τελικα να μην ειναι μονο συμπυκνωμενη υλη).ψυχη και κινηση ειναι συνωνυμα.Κινηση δεν μπορει να υπαρξει χωρις ψυχη και ψυχη δεν οριζεται αν δεν κινειται.Γενεσιουργος αιτια του νοητου κοσμου.ψυχη υπαρχει εκει οπου υπαρχει ροη και ροη ειναι παντου,σε διαφορετικες αιτιες και μορφες.
Διακυνδινευοντας ισως σκεψεις που δεν ειναι δικαιολογημενες και μαλλον σχετικα στιγμιαιες,χωρις βαθυτερο εσωτερικο διαλογο,θα τολμουσα να πω οτι ψυχη ειναι το βιωμα καθε μορφης ενεργειας.Ψυχη ειναι η δυναμη που ελκει την υλη.Ειναι η αιτια που τα αντιθετα ελκονται σε ενα.Ειναι αυτο που διασπαστηκε και θελει να ενωθει παλι.Ειναι η ενεργεια που κινεται γυρω απο ενα βασικο νομο(τον ερωτα)
Ας μην ξεχναμε οτι αυτο που βιωνουμε στον εξωτερικο κοσμο δεν ειναι αλλο απο ενεργειακα πεδια τα οποια σε μεγαλες μικροσκοπισεις δεν φανερωνονται απο τιποτε αλλο παρα απο τεραστια κενα μεταξυ υποτιθεμενων σωματιδιων.
Πολυ παρακινδυνευμενη αποψη στην οποια θα ηθελα μια αντιθετη!!!!Ευχαριστω
Διακυνδινευοντας ισως σκεψεις που δεν ειναι δικαιολογημενες και μαλλον σχετικα στιγμιαιες,χωρις βαθυτερο εσωτερικο διαλογο,θα τολμουσα να πω οτι ψυχη ειναι το βιωμα καθε μορφης ενεργειας.Ψυχη ειναι η δυναμη που ελκει την υλη.Ειναι η αιτια που τα αντιθετα ελκονται σε ενα.Ειναι αυτο που διασπαστηκε και θελει να ενωθει παλι.Ειναι η ενεργεια που κινεται γυρω απο ενα βασικο νομο(τον ερωτα)
Ας μην ξεχναμε οτι αυτο που βιωνουμε στον εξωτερικο κοσμο δεν ειναι αλλο απο ενεργειακα πεδια τα οποια σε μεγαλες μικροσκοπισεις δεν φανερωνονται απο τιποτε αλλο παρα απο τεραστια κενα μεταξυ υποτιθεμενων σωματιδιων.
Πολυ παρακινδυνευμενη αποψη στην οποια θα ηθελα μια αντιθετη!!!!Ευχαριστω
Ψυχη ,κατα τη γνωμη μου ειναι το Θειο.Ειναι το ανεξηγητο ειναι αυτο που διασπαται σε ολα και που ειναι ολα.Ψυχη ηταν που προκαλεσε τη "μεγαλη εκρηξη"(γι οσους αποδεχονται αυτη τη θεωρεια).Ψυχη ισως ειναι το καταλυτικο σημειο ,το μεταιχμιο που μετατρεπει την υλη σε ενεργεια(ισως τελικα να μην ειναι μονο συμπυκνωμενη υλη).ψυχη και κινηση ειναι συνωνυμα.Κινηση δεν μπορει να υπαρξει χωρις ψυχη και ψυχη δεν οριζεται αν δεν κινειται.Γενεσιουργος αιτια του νοητου κοσμου.ψυχη υπαρχει εκει οπου υπαρχει ροη και ροη ειναι παντου,σε διαφορετικες αιτιες και μορφες.
Διακυνδινευοντας ισως σκεψεις που δεν ειναι δικαιολογημενες και μαλλον σχετικα στιγμιαιες,χωρις βαθυτερο εσωτερικο διαλογο,θα τολμουσα να πω οτι ψυχη ειναι το βιωμα καθε μορφης ενεργειας.Ψυχη ειναι η δυναμη που ελκει την υλη.Ειναι η αιτια που τα αντιθετα ελκονται σε ενα.Ειναι αυτο που διασπαστηκε και θελει να ενωθει παλι.Ειναι η ενεργεια που κινεται γυρω απο ενα βασικο νομο(τον ερωτα)
Ας μην ξεχναμε οτι αυτο που βιωνουμε στον εξωτερικο κοσμο δεν ειναι αλλο απο ενεργειακα πεδια τα οποια σε μεγαλες μικροσκοπισεις δεν φανερωνονται απο τιποτε αλλο παρα απο τεραστια κενα μεταξυ υποτιθεμενων σωματιδιων.
Πολυ παρακινδυνευμενη αποψη στην οποια θα ηθελα μια αντιθετη!!!!Ευχαριστω
Διακυνδινευοντας ισως σκεψεις που δεν ειναι δικαιολογημενες και μαλλον σχετικα στιγμιαιες,χωρις βαθυτερο εσωτερικο διαλογο,θα τολμουσα να πω οτι ψυχη ειναι το βιωμα καθε μορφης ενεργειας.Ψυχη ειναι η δυναμη που ελκει την υλη.Ειναι η αιτια που τα αντιθετα ελκονται σε ενα.Ειναι αυτο που διασπαστηκε και θελει να ενωθει παλι.Ειναι η ενεργεια που κινεται γυρω απο ενα βασικο νομο(τον ερωτα)
Ας μην ξεχναμε οτι αυτο που βιωνουμε στον εξωτερικο κοσμο δεν ειναι αλλο απο ενεργειακα πεδια τα οποια σε μεγαλες μικροσκοπισεις δεν φανερωνονται απο τιποτε αλλο παρα απο τεραστια κενα μεταξυ υποτιθεμενων σωματιδιων.
Πολυ παρακινδυνευμενη αποψη στην οποια θα ηθελα μια αντιθετη!!!!Ευχαριστω
καλησπερα.
θα ηθελα ως νεο μελος της κουβεντας να κανω απλα μια παρατηρηση.Πως γινεται αν συμφωνησουμε στην υπαρξη η οχι ενος αντικειμενου αν δεν εχουμε ορισει ακριβως,οσο γινεται,με απλοικες φρασεις και πρωτογενεις λεξεις τι ειναι αυτο στο οποιο αναφερομαστε.Αυτο βεβαια που ειπα ειναι κατι χιλιοειπωμενο ενδεχομενως και ειδικα σε ατομα που επιδιωκουν μια εσωτερικη αναζητηση ηδη γνωστο,απλα θεωρω οτι πολλες φορες,το ανθρωπινο παθος(αλλιως γνωστο κι ως θεικη ορμη)μας κανει να παρασυρομαστε σε μια αντιπαραθεση η απλα υπερασπιζομενοι αποψεις(εχοντας ο καθενας στο μυαλο του οτι ο συνομιλητης του εννοει το ιδιο με τον πρωτο οταν χρησιμοποιει παρομοιες φρασεις)
Η ερωτηση μου ειναι απλη.Οταν μιλαω προσωπικα για Θεο μιλαω για το ανεξηγητο.Μαλλον πιο σωστα μιλαω για τη βαση του ανεξηγητου.Μιλαω για το σημειο οπου το ματαιο(αντιλαμβανομενο απο την ανθρωπινη διανοια ως τετοιο)αποκταει αξια και νοημα.Ο κοσμος μας,και δεν κανω διαχωρισμο σε υλικο/πνευματικο και αλλα συναφη,αυτο το επιστητο το οποιο ολοι βιωνουμε ειναι γεματο απο αντιφασεις και αντιθεσεις,τις οποιες εμεις δημιουργουμε κι εμεις προσπαθουμε να λυσουμε.Πως να εξηγησει καποιος το νου την στιγμη που καμια αισθηση δεν τον αντιλαμβανεται κι ομως εκεινος τον βιωνει.(κι ενας κουφος ακουει την σκεψη του κι ενας τυφλος βλεπει εικονες στο μυαλο του και ονειρα).Το ονειρο τι ειναι;σε ολα αυτα ο ανθρωπος προσπαθει να βρει εναν αλλο χωρο που να τον ερμηνευει και φανταζεται εναν χωρο ΘΕΙΙΚΟ.Το οτι αποτελει προιον της διανοιας του ανθρωπου δεν σημαινει οτι δεν ειναι και σωστο διοτι αν οντως υπηρχε Θεος δηλαδη μια κατασταση που δεν μπορει να περιγ5ραφει απο τιποτε στον κοσμο αυτο ποιον καλυτερο τροπο θα ειχε για να φανερωνεται απο το νου και τη σκεψη.Οι Πυθαγορειοι ελεγαν οτι ο Θεος δεν εχει ονομα και δεν αποδεικνυεται(μολις το αποδειξεις παυει να ειναι θεος).
Προσωπικα πιστευω οτι υπαρχει αν μπορεσα να το περιγραψω αυτο που ηθελα καλα.Ειναι μια διαισθητικη προσεγγιση ομως η ΘΕΑ-ΣΗ του ΘΕΟΥ).
οι Διαφορες ερμηνειες και Θεωρειες ειναι ανθρωπινες προσεγγισεις και ως εκ τουτου ελλειπεις.Διοτι ο ανθρωπος ερμηνευει και προσπαθει να εξηγηση μονο οτι αισθανεται και βιωνει με παρατηρησεις και δεδομενα που εχει προηγουμενος δει και μαθηματικοποιησει κι οπως ειπαμε αν Θεος ειναι ο Λογος(σκεψη)ειναι κατι που δεν βιωνεται απο τις αισθσεις.
θα ηθελα ως νεο μελος της κουβεντας να κανω απλα μια παρατηρηση.Πως γινεται αν συμφωνησουμε στην υπαρξη η οχι ενος αντικειμενου αν δεν εχουμε ορισει ακριβως,οσο γινεται,με απλοικες φρασεις και πρωτογενεις λεξεις τι ειναι αυτο στο οποιο αναφερομαστε.Αυτο βεβαια που ειπα ειναι κατι χιλιοειπωμενο ενδεχομενως και ειδικα σε ατομα που επιδιωκουν μια εσωτερικη αναζητηση ηδη γνωστο,απλα θεωρω οτι πολλες φορες,το ανθρωπινο παθος(αλλιως γνωστο κι ως θεικη ορμη)μας κανει να παρασυρομαστε σε μια αντιπαραθεση η απλα υπερασπιζομενοι αποψεις(εχοντας ο καθενας στο μυαλο του οτι ο συνομιλητης του εννοει το ιδιο με τον πρωτο οταν χρησιμοποιει παρομοιες φρασεις)
Η ερωτηση μου ειναι απλη.Οταν μιλαω προσωπικα για Θεο μιλαω για το ανεξηγητο.Μαλλον πιο σωστα μιλαω για τη βαση του ανεξηγητου.Μιλαω για το σημειο οπου το ματαιο(αντιλαμβανομενο απο την ανθρωπινη διανοια ως τετοιο)αποκταει αξια και νοημα.Ο κοσμος μας,και δεν κανω διαχωρισμο σε υλικο/πνευματικο και αλλα συναφη,αυτο το επιστητο το οποιο ολοι βιωνουμε ειναι γεματο απο αντιφασεις και αντιθεσεις,τις οποιες εμεις δημιουργουμε κι εμεις προσπαθουμε να λυσουμε.Πως να εξηγησει καποιος το νου την στιγμη που καμια αισθηση δεν τον αντιλαμβανεται κι ομως εκεινος τον βιωνει.(κι ενας κουφος ακουει την σκεψη του κι ενας τυφλος βλεπει εικονες στο μυαλο του και ονειρα).Το ονειρο τι ειναι;σε ολα αυτα ο ανθρωπος προσπαθει να βρει εναν αλλο χωρο που να τον ερμηνευει και φανταζεται εναν χωρο ΘΕΙΙΚΟ.Το οτι αποτελει προιον της διανοιας του ανθρωπου δεν σημαινει οτι δεν ειναι και σωστο διοτι αν οντως υπηρχε Θεος δηλαδη μια κατασταση που δεν μπορει να περιγ5ραφει απο τιποτε στον κοσμο αυτο ποιον καλυτερο τροπο θα ειχε για να φανερωνεται απο το νου και τη σκεψη.Οι Πυθαγορειοι ελεγαν οτι ο Θεος δεν εχει ονομα και δεν αποδεικνυεται(μολις το αποδειξεις παυει να ειναι θεος).
Προσωπικα πιστευω οτι υπαρχει αν μπορεσα να το περιγραψω αυτο που ηθελα καλα.Ειναι μια διαισθητικη προσεγγιση ομως η ΘΕΑ-ΣΗ του ΘΕΟΥ).
οι Διαφορες ερμηνειες και Θεωρειες ειναι ανθρωπινες προσεγγισεις και ως εκ τουτου ελλειπεις.Διοτι ο ανθρωπος ερμηνευει και προσπαθει να εξηγηση μονο οτι αισθανεται και βιωνει με παρατηρησεις και δεδομενα που εχει προηγουμενος δει και μαθηματικοποιησει κι οπως ειπαμε αν Θεος ειναι ο Λογος(σκεψη)ειναι κατι που δεν βιωνεται απο τις αισθσεις.