29th_Thief

Οι συνθήκες που επέλεξες να "ασκηθείς", ομολογώ πως δείχνουν έναν ευφυή άνθρωπο. Σου μίλησα στα προηγούμενα ποστ για "μηχανικότητα" και κατευθύνθηκες, προσάρμωσες την "άσκηση" πάνω σ' ένα επίπεδο που φαίνεται – ξεκάθαρα από την περιγραφή σου – πως έχεις έλθει σε επαφή – προς το παρόν μόνο μέσω της ακοής, αλλά το κατάφερες – με την έννοια της "μηχανής". Άκουσες ξεκάθαρα τους κινητήρες των αυτοκινήτων. Μηχανές είναι κι αυτοί. Τι θα έλεγες τώρα, αν σου έλεγα πως ο άνθρωπος συμπεριφέρεται ανάλογα με τούτες τις μηχανές ? Αυτό που άκουσες, ήταν αυτός ο ήχος που ο καθένας έχει μέσα μας. Ξέρω πως ακούγεται παράλογο, μα προσπάθησε τώρα να συνδέσεις τον ήχο, την αυξομείωση δηλ. που λες, με το τι συμβαίνει στον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου. Αφού είμαστε μηχανές, γιατί να μην έχουμε και 'μεις, βαθύτερα, στο "είναι" μας, έναν τέτοιο κινητήρα ? Όσο κι αν φαίνεται αστείο, θα μπορούσε. – Κινούμαστε πια σε φιλοσοφικό επίπεδο - Κινητήρας εσωτερικής καύσεως. Χα! χαμογελάω τώρα, γιατί ακόμη και ο όρος "Κινητήρας Εσωτερικής Καύσεως" εμπεριέχει την έννοια του "εσωτερισμού".

Λες πως υπήρχε μια τάση να τους κατατάξεις. Να τους βάλεις σε μια φόρμα. Απολύτως φυσιο-λογικό. Ο άνθρωπος, πάντα θέλει να κατατάξει, να διαχωρίσει, να "φορμάρει", να ταμπελοποιήσει, να χαρακτηρίσει, να κρίνει έναν συνάνθρωπό του. Αυτό συμβαίνει γιατί ο νους του έμαθε να δουλεύει έτσι, από τότε που εμφανίσθηκε στον πλανήτη. Ο νους είναι αυτός που θέλει να κατατάξει τους ήχους. Διαφορετικά, δεν μπορεί να τους αντιληφθεί πλήρως. Λέμε, δηλ. – σύμφωνα με τις συνθήκες που περιέγραψες – ο κινητήρας αυτός δουλεύει στο "ρελαντί". Έχεις ακούσει ποτέ αυτήν την έκφραση να την χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να περιγράψουμε έναν άνθρωπο ? Λέμε, "είναι πράος, ήρεμος, δουλεύει στο ρελαντί του". Άλλος κινητήρας – άνθρωπος είναι πιο γρήγορος, δουλεύει σε πιο πολλες στροφές. Κοίτα μια άλλη έκφραση που χρησιμοποιούμε. Λέμε "Πω, πω, ρε παιδί μου, το μυαλό σου παίρνει πολλές στροφές !".

Η τάση της κατανομής, είναι απολύτως φυσιολογική. Δεν είναι όμως επιθυμητή γιατί καθορίζεται απόλυτα από το υποκειμενικό κριτήριο του καθενός. Π.χ. για κάποιον που ένας κινητήρας – άνθρωπος είναι γρήγορος, "στροφάρει" δηλ. στον άλλον μπορεί να φανεί αργός, γιατί έχει συναντήσει, - έχει ακούσει – κάποιους άλλους κινητήρες – ανθρώπους που είναι πολύ πιο γρήγοροι από τον "αρχικό" της σύγκρισης.

Αυτή την κατανομή, την "φόρμα", την κρίση, ποτέ σου να μην την εμπιστευθείς Απόλυτα. Να διατηρείς πάντα μέσα σου, ένα μικρό ενδεχόμενο, μια μικρή πιθανότητα, να μην είναι αυτό που ακούς το ίδιο με αυτό που χαρακτηρίζεις. (Εδώ, δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις) Με λίγα λόγια, να μην είσαι δηλ. ποτέ απολύτως σίγουρος για κάτι. Θα μπορούσα να σου απαντήσω με μια φράση, ρωτώντας σε, και να μην κάθομαι τώρα να γράφω τόσα. Θα μπορούσα να σου πω "Μπράβο, άκουσες τα αυτοκίνητα να περνούν. Τόσο σπουδαίο είναι αυτό για σένα ? Γιατί? Και πριν δεν τα άκουγες ?" Θέλω να πω, πως για σένα και για μένα, που συμετέχουμε στην Ασκητική ΙΙ, ναι, είναι σπουδαίο. Για άλλους, δεν είναι τίποτε. Αλλά εμείς, μαζί μιλάμε, και νομίζω πως πλέον αρχίζουμε να καταλαβαινόμαστε. Αυτό το ενδεχόμενο του λάθους, αυτή η μικρή αβεβαιότητα που περιγράφω είναι το θεμέλιο για να αρχίσουμε να ερευνούμε. "Γιατί ?"

force385

Οι μηχανές (κινητήρες αυτοκινήτων στην δική σου περιγραφή) μας φέρνουν έναν κόμπο στον λαιμό. Τώρα, το γνωρίζεις πια. Τουλάχιστον, το άκουσες. Το άκουσες πραγματικά. Κι είναι τούτο, πολύ σημαντικό. Άσχημο ε ? Δυσάρεστο. Ερεύνησε τώρα τον εαυτό σου. Σε ποιες περιπτώσεις νομίζεις πως συμπεριφέρεσαι όπως ακριβώς ένας κινητήρας εσωτερικής καύσεως, όμοιος με αυτούς που άκουσες ? Σε κάποια περίπτωση θυμού ίσως ? Για ψάξ' το λίγο μέσα σου. Κάνε την σύνδεση τώρα.

Γιατί σου δημιουργήθηκε αυτή η τάση της κατάταξης που αναφέρεις ?

quote:

---

(πως είναι δυνατόν να συμβαίνουν έτσι τα πράγματα)

---