ATS

Ας φανταστούμε ότι είμαστε σε ένα πολύ μεγάλο (αχανές) δωμάτιο τελείως σκοτεινό.Αν ξεκινήσουμε να βαδίζουμε από κάποιο σημείο, δεν ξέρουμε ακριβώς προς τα που πάμε και φυσικά δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στο σημείο εκκίνησης αν χρειαστεί.Ακόμα κι αν υπάρχει κάποιο βέλος που μας καθορίζει την κατεύθυνση του χώρου, δεν μπορούμε να το ακολουθήσουμε, γιατί απλά δεν το βλέπουμε και δεν έχει καταχωρηθεί στον εγκέφαλό μας η ύπαρξη και χρησιμότητά του.Είμαστε λοιπόν χαμένοι στο άγνωστο χωρίς σημείο αναφοράς για κάποια κατεύθυνση.Αυτό είναι μία πεζή παραδοχή της ταύτησης του χωροχρόνου.Αν λάβουμε υπόψην μας την τέταρτη διάσταση που υπολογίζουν ότι θα λύσει το μυστήριο,δεν μένουμε στην δισδιάστατη κίνηση του προηγούμενου χωρικού παραδείματος.Αφαιρούμε το δωμάτιο και τα πάντα.Πλέον στην αναζήτηση δεν συμβάλουν ούτε οι εναπομήναντες χρήσημες αισθήσεις.Είμαστε σε ένα κενό,στο οποίο μπορούμε να κινηθούμε προς οποιαδήποτε κατεύθυνση.Κάτι τέτοιο ακόμη και χωρικά είναι αδύνατο να το προσαρτήσουμε στην σκέψη μας και να το κατανοήσουμε για να βρόυμε διέξοδο.Έχοντας υπόψιν μας ότι το παραπάνω παράδειγμα αναφέρεται στον γνωστό αναγνωρίσιμο και μετρούμενο χώρο,λαμβάνουμε υπόψιν την δυσκολία ορισμού του χρόνου,που είναι πέρα απ αυτό και όπως υπόθηκε χωρίς δεδομένα σημεία αναφοράς.

Η άποψή μου είναι, ότι το να λαμβάνουμε και να ερμηνεύουμε γραμμικά τον χρόνο σε παρελθόν-παρόν-μέλλον,είναι κάτι ελλειπής ή λανθασμένο,γιατί όπως προανέφερα και στην αρχή αυτή είναι μια αρχαία μέθοδος ταυτολόγησής του με το χωρικό επίπεδο που είναι κάτι τελείως διαφορετικό.Κατ΄αυτή την εκδοχή, η τωρινή,βιόσημη βαθμολόγηση του χρόνου,μπορεί να οριστεί και να ερμηνευτεί μόνο στο μυαλό μας,χωρίς να μπορεί να ταυτιστεί με την γενική ολότητα που μας περιβάλει.

Τα παραπάνω φυσικά είναι μία θεωρία και γι αυτό θα χαρώ πάρα πολύ να ακούσω τις απόψεις σας,όπως και ερωτήσεις ή απαντήσεις στο ερώτημα.Κάθε σκέψη (θετική ή αρνητική) καλοδεχούμενη!