Crestfallen

Καταρχάς θα ήθελα να αναφέρω πως είμαι ιδιαίτερα επιφυλακτική απέναντι στο φαινόμενο της "αστρικής προβολής" και θεωρώ πως αυτή είναι η πιο σωστή στάση που πρέπει να διατηρεί όποιος δεν έχει ασχοληθεί και καταρτιστεί επαρκώς.

Προς το παρόν δεν έχω προσπαθήσει να βιώσω κάτι αντίστοιχο με τις εμπειρίες που αναφέρουν διάφορα μέλη. Πριν 3 μήνες, ωστόσο, κατά τη διαρκεια μιας διαδικασίας χαλάρωσης, ένιωσα έντονους κραδασμούς που συνοδεύονταν απο ταχύτατο ανοιγόκλειμα ματιών (ενώ τα μάτια μου ήταν κλειστά, προφανώς πρόκειται γι'αυτο που αποκαλούν rem (?), δηλαδή την κίνηση των ματιών κατά τη διάρκεια του ονείρου, με τη διαφορά όμως ότι βίωνα απόλυτα αυτή την κίνηση και δεν έβλεπα κάποιο όνειρο) και έντονη ταχυπαλμία. Όπως είναι φυσικό τρόμαξα και αμέσως προσπάθησα να συνέλθω, όπως και έγινε άμεσα.

Αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι το εξής:
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, είχα απόλυτο έλεγχο των εφιαλτων μου. Εννοώ, δηλαδή, πως καθόλη τη διάρκεια του εφιάλτη είχα επίγνωση πως πρόκειται για όνειρο και ΚΑΘΕ εφιάλτης μου τέλειωνε και τελειώνει με τον εξής τρόπο: Πηγαίνω στην άκρη του χώρου που βρίσκομαι (στο χώρο του ονείρου πάντα), σφίγγω έντονα τα μάτια μου και διατάζω τον εαυτό μου να ξυπνήσει. Υπακούω άμεσα και ξυπνάω.
Η ερώτησή μου ειναι λοιπόν αν αυτό αποτελεί ένδειξη κυριαρχίας στον εαυτό μου κατά τη διάρκεια που δε βρίσκομαι στο χώρο του συνειδητού και αν θα μπορούσε αυτό να με βοηθήσει στη διαδικασία της αστρικής προβολής...

Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

We are just a moment in time,
a blink of an eye,
a dream for the blind.