Dimitris7

Exw trela8ei, den kserw ti na prwtopistepsw.... einai ali8eia i psemata????

Telika egine i sinantisi me ton aksiotimo kurio Gkiolva???

8a i8ela para polu na ton gnwrisw otan ginei kala.....
Sas parakalw epeidi latreuw tetoiou eidous 8emata....
min stamatiste pote na "suzitate" me i xwris diamaxes, gia na ma8ainoume emeis oi kainourgioi.

An kanonisete kai alli episkepsi sto ergastirio tou 8a i8ela na simetasxw...
Enimerwsteme sto dimitis7@hotmail.com .
(Y.G. sugnwmi gia ta Greeklish alla exw kseskisei ta Windows kai den mporw na rapso sta ellinika...........)
Ta leme

Οσο για το ποσο χρονων ειμαι... ειμαι 20 ....
δεν ξερω αν αυτο λεει κατι .....
Τελος παντων θα προσεξω τις συμβουλες σου και σε ευχαριστω .....

θα ηθελα με καποιον τροπο να ξαναδω αυτο το ονειρο αν γινεται με καποιο τροπο (εχω διαβασει και ακουσει οτι γινεται...)
Μακαρι να μπορουσατε να μου πειτε ............

Ευχαριστω και παλι.....

Η γέννηση μου και ο θάνατος…(ιστορία από ένα Όνειρο)

Ξυπνάω κοιτάω τριγύρω μου… όλα σκοτεινά! Μα που πήγαν όλοι… Ένα κάστρο γκρεμισμένο… ερημιά…. Λύκοι ακούγονται… με πονάει η πλάτη μου… οι σκιές με έχουν περικυκλώσει… ξαφνικά ήρθε αυτός… φορούσε έναν μαύρο χιτώνα με κουκούλα και έβλεπα μόνο τα κόκκινα μάτια του… Μου πρότεινε να πάω μαζί του, να έχω δυνάμεις, και θα εκπληρώσω τα όνειρα μου, να είμαι ένα από τα παιδιά του………….

Εγώ δέχτηκα και τότε ένας αέρας με περιτριγύρισε και ξαφνικά βρέθηκα σε μια μεγάλη κρύα σκοτεινή σπηλιά. Τότε από το σκοτάδι εμφανίσθηκε κι αυτός… Άρχιζε να διαβάζει από αυτό το μαύρο βιβλίο με την πεντάλφα , καθώς διάβαζε κορμιά και εντόσθια πεταγόντουσαν από την λάσπη που υπήρχε στα πόδια μου…. Κορμιά τα οποία άλλα δεν είχαν κεφάλια, άλλα χωρίς χέρια, άλλα χωρίς ποδιά, υπήρχε μια περίεργη μυρωδιά στον αέρα που σου έτρωγε το μυαλό να … «δεν μπορώ άλλο» του είπα… «είναι ασφυκτικά εδώ μέσα».
«Κρίμα» μου απάντησε.
«Αρχίζουμε». Ύστερα με μετέφερε στο μέρος που ήμουν πριν αλλά πάνω σε μια μισογκρεμισμένη στέγη. Ήμασταν σαν δυο κοράκια που περίμεναν κάτι, αλλά ύστερα ένοιωσα ότι αυτό το κάτι περπάταγε από κάτω μου. Ήταν μια θεά ,το δέρμα της σαν το χιόνι, ένα πλάσμα από τον παράδεισο, ενώ εγώ ένα νεογέννητο τέρας της κολάσεως,

Χωρίς να το καταλάβω είχα πετάξει από πάνω της, αλλά με κοίταζε στα μάτια,
«Πως μπορείς και με κοιτάς έτσι ενώ ξέρεις ότι θα πεθάνεις;» «πιστεύω σε σένα» μου απάντησε… Έτσι μια εικόνα ήρθε στο μυαλό μου… μια εικόνα με μένα και με μια κοπέλα στο κρεβάτι γυμνούς, να κάνουμε όνειρα, καθώς ξεχειλίζαμε και οι δυο από αγάπη…
«Αγάπη….Πόθος…Ερωτάς… Ελισάβετ; Εσύ είσαι ;»
«Ώστε μετά από όλα αυτά υπάρχει ένα κομμάτι της ψυχής σου;»
«Ίσως αλλά σιγά σιγά θα χαθεί και αυτό….»
«Μα δεν μπορεί…κάπως…θα υπάρχει τρόπος…»
«Φύγε ή θα πεθάνεις….» Αποκρίθηκα…
Καθώς ο αέρας που φύσαγε μανιωδώς σταμάτησε, μια φωνή με πρόσταζε ,στα λατινικά που ποτέ μου δεν ήξερα, να πάω να της ξεριζώσω την καρδιά….
«Τρέξε Έλσα… φύγε…»
«Α χα χα χα…. Τελικά είσαι πιο αδύναμος από ότι φανταζόμουν…» με πρόσταξε να πάω σε αυτόν.
Έπρεπε να τρέξω κι εγώ όμως, είχα προδώσει με την λιγοστή καρδιά μου τον Άρχοντα του Σκότους……
Η νύχτα τελείωνε και έπρεπε να πάω κάπου….
Δεν μπόρεσα να κάνω βήμα…. Δεν προλάβαινα…. Δεν είχα την δύναμη να πετάξω…
Τι βράδυ και αυτό, από μία απλή τελετή μαύρης μαγείας να προστατεύω αυτήν που, μου αποτελούσε εμπόδιο στη αθανασία…
Καληνύχτα θεά μου… καλή αντάμωση… σε μία άλλη ζωή…

Ευχαριστω πολυ ,αν τυχων το θεμα μου ανηκει σε αλλην κατηγορια να το αλλαχθει......