Giatros
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
quote:
[pyramid]Αλλά όταν πιάνω τον εαυτό μου να κυνηγάω από πίσω τον γιό μου προσέχοντας τι θα δει στην τηλεόραση, προσέχοντας που θα τον πάω, μέχρι και σε ποιό μαγαζί θα μπω να ψωνίσω, ανησυχώ ανησυχώ ανησυχώ.
Και ας μου πει κάποιος παρακαλώ τι να απαντήσω στις όποιες ερωτήσεις μπορεί να μου κάνει, να του πω ότι είναι άρρωστοι το θεωρώ βλακώδες και προσβλητικό, να του πω ότι είναι φυσιολογικό, τι ακριβώς να κάνω?
Ακριβώς αυτό ήθελα να συζητήσουμε! Γιατί αφενώς να πρέπει να προβάλονται τέτοιες σκηνές σε ζώνες τηλεθέασης που μπορούν να γίνουν αντικείμενο θέασης από μικρά παιδιά? Και αφετέρου πώς να χειριστείς το ζήτημα?
quote:
Εάν πάτε στην πλατεία Κολωνακίου και μπείτε σε κάποιο μαγαζί ρούχων, η πλειοψηφία των αντρών πωλητών είναι ομοφυλόφιλοι, καλά κάνουν οι άνθρωποι να είναι ότι θέλουν δεν έχω όμως καταλάβει γιατί πρέπει να χαριεντίζονται να χαϊδεύονται μεταξύ τους και να επινοούν όλους τους δυνατούς τρόπους να δηλώσουν την προτίμησή τους.
Και άλλο ένα μεγάλο κεφάλαιο... Είναι απαραίτητη αυτού του είδους η συμπεριφορά? Γνωρίζω άτομα gay πουθα ορκιζώσουν ότι ουδεμία σχέση έχουν... Γιατί λοιπόν να πρέπει ένα μεγάλο ποσοστό να έχει μια τέτοια (ας μου επιτραπεί η έκφραση) ιδιόμορφη ή προκλιτική συμπεριφορά?
quote:
Το να είναι κάποιος ομοφυλόφιλος δεν είναι επιλογή του.
Ούτε αν ένα μικρό παιδί δει μια σκηνή στην τηλεόραση με ομοφυλόφιλους πάει να πει ότι θα γίνει και αυτός, γιατί δεν γίνεσαι αλλά γεννιέσαι έτσι.
Να ξέρετε ότι δεν είναι καθόλου εύκολο να είσαι έτσι ( διαφορετικός ).
Επέτρεψε μου να διαφωνήσω κάθετα σε αυτό!!!!
Υπάρχουν ορισμένες [και το τονίζω το ορισμένες] περιπτώσεις ατόμων που γενετικάεμφανίζουν μια ισχυρή προδιάθεση για έλξη από το ίδο φύλο [ορμονικό ανακάτεμα μέσα τους οφειλόμενο σε γονιδιακές ανωμαλίες απλούστερα]. Η συντρηπτική πλειοψηφία όμως των ατόμων αυτών δεν εμφανίζει καμία απολύτως διαφορά από το μέσο όρο, όσων αφορά τουλάχιστον τις γενετικές τους ιδιαιτερότητες...
[quote]
Αν είσαι άνδρας, αυτό σημαίνει πως είσαι 51% άνδρας και 49% γυναίκα και το αντίστροφο ισχύει για τις γυναίκες.
[quote]
Έχω διαβάσει κι εγώ για παρόμοιες θεωρίες οι οποίες όμως να τονίσψ δεν είναι απόψεις της ψυχολογίας, αλλά της ψυχοφαρμακολογίας. Και μάλιστα βασίζονται στο γεγονός ότι ένασ άνδρας περιέχει ορισμένες ποσότητες ορμονών κατεξοχήν γυναικείων και το αντίστροφο στις γυναίκες. Αυτό βέβαια ούτε εξηγεί πλήρως τήν άποψη ότι κάποιες στιγμές "βγαίνει η γυναικεία πλευρά ενός άνδρα" ούτε βέβαια τα ποσοτά που δίνεις αγαπητέ φίλε, αφού οι αναλογίες είναι μακράν πιο μετατοπισμένες από το απλό 51-49...
quote:
Δεν είναι τυχαίο ότι όλες οι σειρές στην τηλεόραση έχουν κάποιον ομοφυλόφιλο, αυτό δεν οφείλεται μόνο ότι έχει προχωρήσει πολύ ο κόσμος στο θέμα ελευθερία ατόμου.
Δεν τάχθηκα ποτέ εναντίων των ίδιων το ομοφυλόφιλων, αντίθετα μάλιστα σε πολλές συζητήσεις παίρνω το μέρος τους, αφού ως μειονότητα χρείζουν υποστήριξης από τους πιο διαλακτικούς...
Ωστόσο μου είναι αδύνατο να δεχτώνα βλέπω σε κάθε βραδυνή σειρά να παρουριάζονται ομοφυλόφιλοι ως αναπόσπαστο κομμάτι της πλοκής της σειράς. Ο λόγος που γίνεται αυτό? Για να μην καταστροφολογήσω θα αρκεστώ απλά να πω ότι πουλάει... Αν και υπάρχουν πολλές ακόμα αληθοφανείς αιτίες για ποιο λόγο γίνεται αυτό.
Δε διαφωνώ ότι το θέμα δεν θα πρέπει να παραμένει ένα κοινωνικό taboo, αλλά και η απότομη και υπέρμετρη προβολή του ίσως δημιουργήσει λαθεμένες αντιλήψεις σε πολλούς [μικρότερης κυρίωσ ηλικίας τονίζω άτομα] που ίσως τους επηρεάσει στην αργότερα ερωτική τους ζωή.
quote:
θέλετε; να πεθάνουνε όλοι οι ομοφυλόφιλοι να ξεβρομίσει ο τόπος ?
καλή ιδέα δεν είναι;
καλό δεν φαντάζει;
Εμπρός λιθοβολήστε ............ τους γιατί δεν τους σκοτώσατε όσο
Ήταν μικροί;
γιατί τους αφήσατε να μεγαλώσουν;
γιατί δεν τους κλείσατε σε κάνα μπουντρούμι να μη τους βλέπει «ο
άγιος κόσμος αυτούς τους αμαρτωλούς και βρωμερούς ανθρώπους»;
γιατι;;
Φίλε/η xal μπορώ κι εγώ να χτυ΄πήσω στο συναίσθημα όπως και ο καθένας μας... Και το να προβάλουμε ως λιθοβολισμό τη συζήτηση και κυρίως τις όποιες αρνητικές απόψεις εκφράζονται γύρω από το θέμα αυτό μας οδηγεί στο ακριβώς αντίθετο άκρω... Ενώ κάποτε κανείς δεν τολμούσε να υπερασπιστεί αυτόύς τους ανθρώπους [ή καλύτερα την σεξουαλικήτους ιδιαιτερότητα], πλέον όποις τολμά να την κατακρίνει ή έστω και να μην την αποδέχεται, θεωρείται απάνθρωπος, φασιστής, δήμιος και πολλά ακόμα... Δεν είχει δηλαδήδικαίωμα κάποις να μην αποδέχεται κάποια πράγματα? Δημοκρατία δεν έχουμε? Δε σου μιλώ για πράξεις σωματικής ή λεκτικής βίας, αλλά για αποστροφή.. Δεν έχει κάποις δικαίωμα να το επιλέξει αυτό? όπως εγώ ή εσύ αποστρεφόμαστε μια ομάδα ατόμων για τους όποιυς δικούς μας λόγους, το ίδιο δεν μπορεί να κάνει και ο καθένας?
quote:
οτι εχουμε τον παραγοντα ανθρωπο που θα στο υπενθυμίσω, ειναι εικονα του Θεου!
Το θέτεις και υπό θεολογική σκοπιά το ζήτημα? Εδώ θα αναγκαστώ να χρησιμοποιήσω μια ασεβή φράση που χρησιμοποίησε κάποις γνωστός μου σε παρόμοια συζήτηση, η οποία όμως πιστεύω ότι εμπερικλείει το δια ταύτα των όσων θα είχα να πω...
"...Αν ήταν έτσι ο Θεός θα είχε πλάσει τον Αδάμ και τον Μπάμπη και όχι τον Αδάμ και την Εύα..."
Συνεπώς βρίσκω ότι μάλλον είσαι λάθος σε αυτήν σου την τοποθέτηση, εκτώς βέβαια και αν εγώ την εξέλαβα λάθος.
Αυτά προς το παρόν και αν θέλετε μπορώ να το θέσω και σε ιατρική βάση το θέμα...
Ευχαριστώ
quote:
ΟΣΟ ΦΕΡΕΤΑΙ ΚΑΛΑ ΣΕ ΜΕΝΑ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΨΟΓΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΜΟΥ
Το θέμα δεν είναι φίλε μου η συμπεριφορά μεμονωμένων ατόμων απέναντι σε σένα κι εμένα, αλλά η γενικότερη προβολή αυτού του θέματος με τον τρόπο με τον οποίο γίνεται...
quote:
ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΘΕΡΙΟΠΟΙΗΣΩ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕΙΣ...
Επιπλέον δε μίλησα για περιθοριοποίηση... Για το λόγο αυτό και έβαλα το πρώτο μέρος της ερώτησης μου, με τον τρόπο που το έθεσα...
Ωστόσο, βλέπουμε τις καθημερινές σειρές να έχουν γεμίσει από ρόλους ομοφυλόφιλων και σε αρκετές από αυτές τους βλέπουμε και σε περιπτήξεις... Και μόνο στην υπόθεση ότι κάτι τέτοιο όμως μπορεί να γίνει αντικείμενο θέασης από κάποιο μικρό σε ηλικία άτομο, που δεν έχει ακόμα σχηματίσει σεξουαλική ταφτότητα, αυτό μπορεί να αποτελέσει αιτία ή έναυσμα για θεώρηση αυτού του είδους της σεξουαλικής συμπεριφοράς ως "φυσιολογική"...
Άλλωστε γιατί δεν γίνεται η ίδια προβολή των ουρολάγνων ή των παιδεραστών?
Πήρα όμως την απόφαση εφορμούμενος από μια συζήτηση μέσα στην παρέα σχετική με το θέμα του topic να ζητήσω την άποψή σας επάνω στο θέμα…
Είναι όντως κουσούρι μια ανθρώπινη επιλογή και δει στις μέρες που πολλοί ευαγγελίζονται την ανεξαρτησία και ελευθερία σκέψεων και επιλογών? Έχουμε δικαίωμα να (κατά-)κρίνουμε τις σεξουαλικές επιλογές των συνανθρώπων μας?
Από την άλλη όμως οι επιλογές αυτές μήπως επηρεάζουν και τους νεότερους? Μήπως η άκριτη αποδοχή και υπέρμετρη προβολή τους οδηγήσει σε διαστρέβλωση του «φυσιολογικού» έχοντας άμεσο αντίκτυπο στη ψυχοσύνθεση και σεξουαλικότητα των νεότερων? Μήπως αλλοιώσει των κοινωνικο-σεξουαλικό ιστό της ανθρωπότητας παραπάνω από όσο είναι ήδη αλλοιωμένος?
Θέτω αυτά τα ερωτήματα εν αρχή και ίσως ακολουθήσουν και άλλα…
Edited by - Giatros on 27/05/2005 23:58:39
Φίλε Deghar Adhark θα απαντήσω σε κάποια πράγματα που είπες, και ας είναι λίγο εκτός πλαισίων αυτού του τόπικ και ζητώ συγνώμη από τους υπόλοιπους γι' αυτό. Είσαι της άποψης ότι κάποιος ο οποίος μπορεί να μην γεννηθεί φυσιολογικός [και εξήγησα παραπάνω πως το εννοώ αυτό] θα έπρεπε να στερείται το δικαίωμα της ζωής? Ακόμα και στη χειρότερη των περιπτώσεων όπου το πρόβλημα του είναι σοβαρό... Ποιος Θεός και ποιος άνθρωπος θα δεχόταν κάτι τέτοιο? Ποιος μπορεί να αποφανθεί με σιγουριά ότι το άτομο αυτό, ακόμα και ως έμβρυο, πρέπει να στερηθεί του δικαιώματος να ζήσει? Πρέπει να στερηθεί του δικαιώματος να δει ένα λουλούδι να ανθίζει, να το μυρίσει, να το αγγίξει? Να ξυπνήσει το πρωί και να πιει ένα ποτήρι καφέ, να μυρίσει το άρωμα του. Να δει το βράδυ τα αστέρια να λαμπιρίζουν στον σκοτεινό ουρανό? Όποιο και αν είναι το πρόβλημα του, ποιος μπορεί να υπογράψει και να του αφαιρέσει όλα αυτά που για μας είναι δεδομένα και τα θεωρούμε μικρά και ασήμαντα?
"Που πήγαν όλοι οι άνδρες"? Φίλε μου δεν είναι παρά στο χέρι σου να αποδείξεις που πήγαν! Δεν χρειάζεται να οδηγήσουμε σε περιθωριοποίηση άτομα που διαφέρουν απλά και μόνο για να εδραιώσουμε τη θέση μας! Θυμίζει άλλες εποχές και άλλες απόψεις για τον ανθρώπινο γένος...
Φίλη kswtikoula μας αρέσει ή όχι πρέπει να κρατάμε κάποια πρωτόκολλα συμπεριφοράς και αναγνώρισης ως φυσιολογικού σε αυτήν την κοινωνία, διαφορετικά [και ελπίζω να έχω άδικο] θα κατέρρεε εντελώς το κοινωνικό οικοδόμημα! Δεν είμαι αντίθετος στην αποδοχή από την κοινή γνώμη της ομοφυλοφιλίας, αλλά είμαστε σίγουρη για την ωριμότητα μας ως άνθρωποι ώστε αφενός να ΑΠΟΔΕΧΤΟΥΜΕ απόλυτα αυτήν την διαφορετικότητα και αφετέρου να αλλάξουμε την εικόνα της στην κοινή άποψη χωρίς να παρεκκλίνουμε προς την αντίθετη κατεύθυνση? Μήπως δηλαδή πηγαίνοντας να "κάνουμε το καλό" οδηγηθούμε σε υπερβολές ή υπερβολικές συμβάσεις που ίσως οδηγήσουν σε νέα λάθη?
Φίλε ananasss ακόμα προσπαθώ να δώσω μια εξήγηση στον εαυτό μου γιατί αντιπαραθέτεις κάτι άσχημο για να υποστηρίξεις κάτι το αμφιλεγόμενο? Και αναφέρομαι στην υιοθέτηση παιδιών από ομοφυλόφιλους. Γιατί δηλαδή να πρέπει ν γίνει αναφορά μιας κατεστραμμένης οικογένειας και του περιβάλλοντος στο οποίο μεγαλώνει ένα τέτοιο παιδί? Λογικό είναι οτιδήποτε άλλο να είναι καλύτερο... Αυτό βέβαια δεν επιβεβαιώνει ότι το "οτιδήποτε άλλο" πέρα από απλώς "καλύτερο" θα είναι και "καλό"... Ελπίζω να καταλαβαίνεις τι εννοώ...
Πέρα από αυτό κάποιος ανέφερε ότι θα υπάρχει πρόβλημα κοινωνικού ρατσισμού σε παιδιά υιοθετημένα από ομοφυλόφιλους γονείς... Η απάντηση σου ήταν "1. Τι θα πει ο περίγυρος, πώς θα το δεχτεί δηλαδή η κοινωνία. - Επί της ΟΥΣΙΑΣ δηλαδή, τίποτα!" Μπορεί ως esoteristes να μην ζούμε για το φαίνεσθαι αλλά για το είναι! Αλλά και ως κοινωνικά όντα είναι σαν να απαρνούμαστε την ίδια μας τη φύση αρνούμενοι να δεχτούμε τη στάση της κοινωνίας απέναντι σε ορισμένα θέματα... Ουσία δεν είναι μόνο το τι πιστεύω εγώ ή εσύ, αλλά και το τι πιστεύουν οι πολλοί! Και ίσως να μην έχω εγώ το δικαίωμα να υποβάλω χωρίς λόγο ένα παιδί να υποστεί αυτήν την κοινωνική συμπεριφορά, χωρίς στο κάτω-κάτω να είναι και επιλογή του! Θα δώσω ένα παράδειγμα: Όταν ήμουν ακόμα μαθητής Δημοτικού θυμάμαι υπήρχε ένα παιδί στην τάξη μας, που μαθεύτηκε ότι ο πατέρας του ήταν ομοφυλόφιλος... Σε πληροφορώ ότι τέτοια ήταν η σκληρότητα μας [και δεν βγάζω τον εαυτό μου έξω από αυτό, αν και πλέον μετανιώνω για τη συμπεριφορά μου] που δε θέλω ούτε να σκέφτομαι σε τι ψυχολογική κατάσταση βρισκόταν το παιδί κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στο σχολείο...
Συγχωρήστε με αν φαίνεται ότι δεν κρατάω σταθερή στάση απέναντι στο θέμα, αλλά από τις πρώτες μου απαντήσεις δήλωσα ότι θα προσπαθήσω να κάνω τον αντίλογο για να διατηρηθούν κάποιες ισορροπίες. Επίσης παρακαλώ θερμά όλους να μη χρησιμοποιούν εκφράσεις που ίσως προσβάλουν κάποιους ανθρώπους! Έστω και άθελα μας, λόγω της λεπτότητας του θέματος, ίσως κάποια από αυτά που γράφουμε ίσως ακουστούν προσβλητικά...
Ευχαριστώ
Διαβάζω αυτό το topic εδώ και λίγες μέρες... Πρέπει να πώ ότι μάλλον κι εγώ είχα μια πολύ περίεργη επαφή με αυτήν την κυρία Μώρα και ελπίζω να μου δώσετε κάποιες απαντήσεις...
Ζούσα λοιπόν ακόμα στο χωριό, οπότε ήμουν δεν ήμουν 6-7 χρονών. Ένα βράδυ θυμάμαι (και είναι από τα πολύ λίγα "άσχημα" που μου έχουν μείνει στη μνήμη από την ηλικία εκείνη) όλα όσα αναφέρετε πιο πάνω... Πλάκωμα, δύσπνοια, και βουητό. Τότε κοιμόμουν ακόμα με το μικρότερο μου αδερφάκι στο δωμάτιο. Οπότε θυμάμαι αυτή τη φιγούρα να τη βλέπω επάνω μου (όσο μπορώ να θυμηθώ) - μαύρη φιγούρα με ένα κίτρινο τρομακτικό κιτρινωπό περίγραμμα και ένα μαντήλι από αυτά που φοράνε οι γριες που πενθούνε στο κεφάλι - και να μην μπορώ να φωνάξω για να λυτρωθώ... Θυμάμαι όμως ότι όποτε έβλεπα εφιάλτες ανακαλούσα τα λόγια της γιαγιάς μου να σκέφτομαι το "Χριστούλη", όπως μου έλεγε και αυτό είχα κάνει και τότε. Θυμάμαι ακόμη ότι πριν φύγει με είχε πιέσει ακόμα δυνατότερα και μου είχε "μιλήσει" ή κάτι τέτοιο. Μου είχε δώσει τέλος πάντων να καταλάβω πως θα ξαναεπικοινωνούσε μαζί μου... Τελικά κατάφερα και λυτρώθηκα, ανασηκώθηκα στο κρεβάτι και είδα το αδερφάκι μου ξύπνιο στο διπλανό κρεβάτι, βουρκωμένο και μόλις με είδε να σηκώνομαι έβαλε τα κλάμματα και ξύπνησε τους γονείς οι οποίοι και ήρθαν αμέσως για να με αντικρίσουν μελανιασμένο.
Το όλο πράγμα το θεώρησα τότε εφιάλτη (δεν μπορούσε το παιδικό μου μυαλό να δώσει άλλη εξήγηση). Ώσπου το συνδίασα με αυτό που συνέβη πριν από αρκετές μέρες... Ξαναήρθε λοιπόν με όλα τα σχετικά επακόλουθα, μόνο που τώρα ήμουν μόνος μου στο σπίτι το δικό μου πλέον. Και μπορώ να θυμηθώ καλύτερα ότι ανέβηκε από τα πόδια μου προς το θώρακαγια να κάνει ό,τι έκανε... Τρόμαξα και άνοιξα τα μάτια γιατί στην αρχή νόμισα ότι είναι κάποιο ζωήφιο που με περπατά και ανεβαίνει προς το σώμα μου, αλλά όταν τα άνοιξα και την αντίκρυσα θυμήθηκα τη σκηνή από το παιδικό μου δωμάτιο... Με πίεζε αφόρητα και δεν μπορούσα ούτε να σκεφτώ καλά από τον τρόμο και την δυσφορία... Όμως καταλάβαινα ότι κοιτούσε κάπου στο στήθος μου... Στο βαπτισικό μου σταυρό, ή καλύτερα στη θέση του στο στήθος μου, αφού για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια δεν ήταν εκεί αλλά σε ένα χρυσοχοϊο για γυάλισμα... Είχα τρομάξει τόσο που το μόνο που πέρασε από το μυαλό μου ήταν ο "Χριστούλης" που έλεγε η γιαγιά... Δυστυχώς όμως δεν "έπιασε" αυτή τη φορά... Είχα πανικοβληθεί και σκέφτηκα τη χρήση βίας... Προσπάθησα να κουνήσω τα χέρια μου να της πιάσω τα μαλλιά ή το κεφάλι και γενικά να χρησιμοποιήσω όση περισσότερη βία μπορούσα, άλλα έβλεπα ότι δεν μπορου΄σα να τα κουνήσω. Όμως φαίνεται η σκέψη μου ήταν τόσο έντονη που ίσως την τρόμαξε [αν ήταν αυτό] που πετάχτηκε από πάνω μου και κινήθηκε προσ την μπαλκονόπορτα, απ'όπου και έφυγε κοιτάζοντας με συνέχεια... Είμαι σίουρος ότι και αυτή τη φορά μου έδωσε την ίδια υπόσχεση με τότε...
1.Έχετε νιώσει εσείς να σας "μεταδίδει" τέτοια μηνύματα "επιστροφής" της? Σα να θέλει να σας τρομοκρατήσει...
2.Για ποιο λόγο να το έκανε αυτό?
3.Και γιατί τη δεύτερη φορά δεν έφυγε με την "τεχνική" που είχα χρησιμοποιήσει την πρώτη φορά, αλλά χρειάστηκε να γεμίσω θυμώ και να σκεφτώ τέτοια φριχτά πράγματα για να την διώξω?
4.Υπάρχει περίπτεση (γιατί δε διάβασα κάτι ανάλογο σε παρόμοιες εμπειρίες) να είδε και ο αδερφός μου (ο οποίος είναι ένα χρόνο μικρότερος) αυτό το πράγμα να προσπαθεί να με πνίξει? Τότε γιατί είχε βουρκώσει και με κοίταζε πριν καν εγώ σηκωθώ?
5.Δεν συνηθίζω να φοβάμαι πνεύματα κτλ. Ωστόσο ποτέ μου δεν τόλμησα να βρεθώ μόνος σε απόλυτο σκοτάδι(για το λόγο αυτό και κοιμάμαι πάντα με ανοιχτα παντζούρια) και επιπλέον όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντα αναδίπλωμα το πάπλωμα ή το σεντόνη κάτω από τα πόδια μου πριν κοιμηθώ, προσπαθώντας ίσως να μην αφήνω τις πατούσες μου ακάλυπτες από το κάτω μέρος του κρεβατιού... ΠΑΝΤΑ τονίζω ασυναίσθητα. Και μάλιστα σε μερικές περιπτώσεις που δεν μπορούσα να το κάνω (κοντό σεντόνι/κουβέρτα), δε με έπιανε κι ο ύπνος... Επίσης το καλοκαίρι πάντα με το σεντόνι σκεπάζω λίγο τα πόδια μου, όση ζέστη κι αν κάνει... Έχει καμία σχέση?
Ελπίζω οι παλαιότεροι εδώ μέσα να έχουν κάποιες απαντήσεις να μου δώσουν...
Συγνώμη αν σας κούρασα.
Ευχαριστώ
Edited by - Giatros on 28/05/2005 20:18:58
Μέσα από αυτήν μου την ενέργεια δεν θέλω να μάθω κάτι ή να θέσω μια ερώτηση επάνω στο θέμα καρκίνος όσο θέλω να ζητήσω και να αντλίσω δύναμη ψυχική για να μπορέσω να τη δώσω σε ένα πολύ αγαπημένο μου και κοντινό πρόσωπο που την έχει ανάγκη. Δυστυχώς η ασθένεια αυτή [λόγω και της ιδιότητας μου ως φοιτητή της ιατρικης που μου επιτρέπει να γνωρίζω κάποια πράγματα] είναι η πιο ύπουλη... Ίσως φανώ κυνικός άλλα ο θάνατοσ από καρκίνο είναι πραγματικά ένα μαρτύριο που επιβάλεται και δεν κάνει καμία απολύτως διάκριση... Είναι τόσο ύπουλοσ και τόσο δυνατός συνάμα που μπορεί να κάμψει ακόμα και τους πιο δυνατούς, να κάνει να κλάψουν όσοι δεν έχουν κλάψει ποτέ, αφού πρώτα σε σκοτώνει εσωτερικά [και εννοώ ψυχικά] και μετά σωματικά. Εϊναι πραγματικά πολύ δυσκολο να πεισ σε κάποιον ότι πάσχει από καρκίνο, γιατί όσο κι αν έχει προοδεύσει η επιστήμη, υπάρχουν ακόμα πολλέσ περιπτώσεις μορφών καρκίνου ανίατες. Μια λοιπόν τέτοια περίπτωση χτύπησε την πόρτα στον πατέρα του προσώπου αυτού που σας έλεγα. Πως αλήθεια μπορείς να δώσεις δύναμη και κουράγιο σε κάποιον που έχει να αντιμετωπίσει το θάνατο, όταν ξέρει ότι κατατρώει το σώμα και το πνεύμα το πιο αγαπημένου του προσώπου; Πως και με ποια λόγια να του δείξεισ ότι είσαι δίπλα του, ότι θέλεισ με όλη τη δύναμη της καρδιάς και της θέλησης σου να βοηθήσεις, αλλά τα χέρια σου είναι δεμένα... Πως να βρεις για να δείξεισς και στον άλλο ένα δρόμο που δεν υπάρχει, αλλά ακόμα και να υπάρχει είναι σπαρμένοσ με πόνο και στο τέλος του φαντάζει πελόρια η σκιά της απώλειας; Πως να πολεμίσεις το θάνατο με την αγάπη όταν ο θάνατος είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να την σκοτώσει; Και πως να επιχειρήσεις να αγγίξεις την ψυχή του άλλου για να του δείξεις ότι είσαι εκεί, όταν ο πόνος της μαρτυρικά αναμενόμενης απώλειας έχει αλλιώσει τα χαρακτηριστικά του προσώπου της ψυχής του; ¨οταν ο πόνος αυτός κάνει τον Γολιάθ Δαυήδ και τον άνθρωπο κουρέλι...; Ελπίζω να υπάρχει τέτοια αγάπη και τέτοια δύναμη που να μπορεί να λυτρώσει τον συνάνθρωπο από την εικόνα του κρεβατιού του πόνου...
quote:
[pyramid]Αλλά όταν πιάνω τον εαυτό μου να κυνηγάω από πίσω τον γιό μου προσέχοντας τι θα δει στην τηλεόραση, προσέχοντας που θα τον πάω, μέχρι και σε ποιό μαγαζί θα μπω να ψωνίσω, ανησυχώ ανησυχώ ανησυχώ.
Και ας μου πει κάποιος παρακαλώ τι να απαντήσω στις όποιες ερωτήσεις μπορεί να μου κάνει, να του πω ότι είναι άρρωστοι το θεωρώ βλακώδες και προσβλητικό, να του πω ότι είναι φυσιολογικό, τι ακριβώς να κάνω?
Ακριβώς αυτό ήθελα να συζητήσουμε! Γιατί αφενώς να πρέπει να προβάλονται τέτοιες σκηνές σε ζώνες τηλεθέασης που μπορούν να γίνουν αντικείμενο θέασης από μικρά παιδιά? Και αφετέρου πώς να χειριστείς το ζήτημα?
quote:
Εάν πάτε στην πλατεία Κολωνακίου και μπείτε σε κάποιο μαγαζί ρούχων, η πλειοψηφία των αντρών πωλητών είναι ομοφυλόφιλοι, καλά κάνουν οι άνθρωποι να είναι ότι θέλουν δεν έχω όμως καταλάβει γιατί πρέπει να χαριεντίζονται να χαϊδεύονται μεταξύ τους και να επινοούν όλους τους δυνατούς τρόπους να δηλώσουν την προτίμησή τους.
Και άλλο ένα μεγάλο κεφάλαιο... Είναι απαραίτητη αυτού του είδους η συμπεριφορά? Γνωρίζω άτομα gay πουθα ορκιζώσουν ότι ουδεμία σχέση έχουν... Γιατί λοιπόν να πρέπει ένα μεγάλο ποσοστό να έχει μια τέτοια (ας μου επιτραπεί η έκφραση) ιδιόμορφη ή προκλιτική συμπεριφορά?
quote:
Το να είναι κάποιος ομοφυλόφιλος δεν είναι επιλογή του.
Ούτε αν ένα μικρό παιδί δει μια σκηνή στην τηλεόραση με ομοφυλόφιλους πάει να πει ότι θα γίνει και αυτός, γιατί δεν γίνεσαι αλλά γεννιέσαι έτσι.
Να ξέρετε ότι δεν είναι καθόλου εύκολο να είσαι έτσι ( διαφορετικός ).
Επέτρεψε μου να διαφωνήσω κάθετα σε αυτό!!!!
Υπάρχουν ορισμένες [και το τονίζω το ορισμένες] περιπτώσεις ατόμων που γενετικάεμφανίζουν μια ισχυρή προδιάθεση για έλξη από το ίδο φύλο [ορμονικό ανακάτεμα μέσα τους οφειλόμενο σε γονιδιακές ανωμαλίες απλούστερα]. Η συντρηπτική πλειοψηφία όμως των ατόμων αυτών δεν εμφανίζει καμία απολύτως διαφορά από το μέσο όρο, όσων αφορά τουλάχιστον τις γενετικές τους ιδιαιτερότητες...
[quote]
Αν είσαι άνδρας, αυτό σημαίνει πως είσαι 51% άνδρας και 49% γυναίκα και το αντίστροφο ισχύει για τις γυναίκες.
[quote]
Έχω διαβάσει κι εγώ για παρόμοιες θεωρίες οι οποίες όμως να τονίσψ δεν είναι απόψεις της ψυχολογίας, αλλά της ψυχοφαρμακολογίας. Και μάλιστα βασίζονται στο γεγονός ότι ένασ άνδρας περιέχει ορισμένες ποσότητες ορμονών κατεξοχήν γυναικείων και το αντίστροφο στις γυναίκες. Αυτό βέβαια ούτε εξηγεί πλήρως τήν άποψη ότι κάποιες στιγμές "βγαίνει η γυναικεία πλευρά ενός άνδρα" ούτε βέβαια τα ποσοτά που δίνεις αγαπητέ φίλε, αφού οι αναλογίες είναι μακράν πιο μετατοπισμένες από το απλό 51-49...
quote:
Δεν είναι τυχαίο ότι όλες οι σειρές στην τηλεόραση έχουν κάποιον ομοφυλόφιλο, αυτό δεν οφείλεται μόνο ότι έχει προχωρήσει πολύ ο κόσμος στο θέμα ελευθερία ατόμου.
Δεν τάχθηκα ποτέ εναντίων των ίδιων το ομοφυλόφιλων, αντίθετα μάλιστα σε πολλές συζητήσεις παίρνω το μέρος τους, αφού ως μειονότητα χρείζουν υποστήριξης από τους πιο διαλακτικούς...
Ωστόσο μου είναι αδύνατο να δεχτώνα βλέπω σε κάθε βραδυνή σειρά να παρουριάζονται ομοφυλόφιλοι ως αναπόσπαστο κομμάτι της πλοκής της σειράς. Ο λόγος που γίνεται αυτό? Για να μην καταστροφολογήσω θα αρκεστώ απλά να πω ότι πουλάει... Αν και υπάρχουν πολλές ακόμα αληθοφανείς αιτίες για ποιο λόγο γίνεται αυτό.
Δε διαφωνώ ότι το θέμα δεν θα πρέπει να παραμένει ένα κοινωνικό taboo, αλλά και η απότομη και υπέρμετρη προβολή του ίσως δημιουργήσει λαθεμένες αντιλήψεις σε πολλούς [μικρότερης κυρίωσ ηλικίας τονίζω άτομα] που ίσως τους επηρεάσει στην αργότερα ερωτική τους ζωή.
quote:
θέλετε; να πεθάνουνε όλοι οι ομοφυλόφιλοι να ξεβρομίσει ο τόπος ?
καλή ιδέα δεν είναι;
καλό δεν φαντάζει;
Εμπρός λιθοβολήστε ............ τους γιατί δεν τους σκοτώσατε όσο
Ήταν μικροί;
γιατί τους αφήσατε να μεγαλώσουν;
γιατί δεν τους κλείσατε σε κάνα μπουντρούμι να μη τους βλέπει «ο
άγιος κόσμος αυτούς τους αμαρτωλούς και βρωμερούς ανθρώπους»;
γιατι;;
Φίλε/η xal μπορώ κι εγώ να χτυ΄πήσω στο συναίσθημα όπως και ο καθένας μας... Και το να προβάλουμε ως λιθοβολισμό τη συζήτηση και κυρίως τις όποιες αρνητικές απόψεις εκφράζονται γύρω από το θέμα αυτό μας οδηγεί στο ακριβώς αντίθετο άκρω... Ενώ κάποτε κανείς δεν τολμούσε να υπερασπιστεί αυτόύς τους ανθρώπους [ή καλύτερα την σεξουαλικήτους ιδιαιτερότητα], πλέον όποις τολμά να την κατακρίνει ή έστω και να μην την αποδέχεται, θεωρείται απάνθρωπος, φασιστής, δήμιος και πολλά ακόμα... Δεν είχει δηλαδήδικαίωμα κάποις να μην αποδέχεται κάποια πράγματα? Δημοκρατία δεν έχουμε? Δε σου μιλώ για πράξεις σωματικής ή λεκτικής βίας, αλλά για αποστροφή.. Δεν έχει κάποις δικαίωμα να το επιλέξει αυτό? όπως εγώ ή εσύ αποστρεφόμαστε μια ομάδα ατόμων για τους όποιυς δικούς μας λόγους, το ίδιο δεν μπορεί να κάνει και ο καθένας?
quote:
οτι εχουμε τον παραγοντα ανθρωπο που θα στο υπενθυμίσω, ειναι εικονα του Θεου!
Το θέτεις και υπό θεολογική σκοπιά το ζήτημα? Εδώ θα αναγκαστώ να χρησιμοποιήσω μια ασεβή φράση που χρησιμοποίησε κάποις γνωστός μου σε παρόμοια συζήτηση, η οποία όμως πιστεύω ότι εμπερικλείει το δια ταύτα των όσων θα είχα να πω...
"...Αν ήταν έτσι ο Θεός θα είχε πλάσει τον Αδάμ και τον Μπάμπη και όχι τον Αδάμ και την Εύα..."
Συνεπώς βρίσκω ότι μάλλον είσαι λάθος σε αυτήν σου την τοποθέτηση, εκτώς βέβαια και αν εγώ την εξέλαβα λάθος.
Αυτά προς το παρόν και αν θέλετε μπορώ να το θέσω και σε ιατρική βάση το θέμα...
Ευχαριστώ
quote:
ΟΣΟ ΦΕΡΕΤΑΙ ΚΑΛΑ ΣΕ ΜΕΝΑ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΨΟΓΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΜΟΥ
Το θέμα δεν είναι φίλε μου η συμπεριφορά μεμονωμένων ατόμων απέναντι σε σένα κι εμένα, αλλά η γενικότερη προβολή αυτού του θέματος με τον τρόπο με τον οποίο γίνεται...
quote:
ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΘΕΡΙΟΠΟΙΗΣΩ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕΙΣ...
Επιπλέον δε μίλησα για περιθοριοποίηση... Για το λόγο αυτό και έβαλα το πρώτο μέρος της ερώτησης μου, με τον τρόπο που το έθεσα...
Ωστόσο, βλέπουμε τις καθημερινές σειρές να έχουν γεμίσει από ρόλους ομοφυλόφιλων και σε αρκετές από αυτές τους βλέπουμε και σε περιπτήξεις... Και μόνο στην υπόθεση ότι κάτι τέτοιο όμως μπορεί να γίνει αντικείμενο θέασης από κάποιο μικρό σε ηλικία άτομο, που δεν έχει ακόμα σχηματίσει σεξουαλική ταφτότητα, αυτό μπορεί να αποτελέσει αιτία ή έναυσμα για θεώρηση αυτού του είδους της σεξουαλικής συμπεριφοράς ως "φυσιολογική"...
Άλλωστε γιατί δεν γίνεται η ίδια προβολή των ουρολάγνων ή των παιδεραστών?
Πήρα όμως την απόφαση εφορμούμενος από μια συζήτηση μέσα στην παρέα σχετική με το θέμα του topic να ζητήσω την άποψή σας επάνω στο θέμα…
Είναι όντως κουσούρι μια ανθρώπινη επιλογή και δει στις μέρες που πολλοί ευαγγελίζονται την ανεξαρτησία και ελευθερία σκέψεων και επιλογών? Έχουμε δικαίωμα να (κατά-)κρίνουμε τις σεξουαλικές επιλογές των συνανθρώπων μας?
Από την άλλη όμως οι επιλογές αυτές μήπως επηρεάζουν και τους νεότερους? Μήπως η άκριτη αποδοχή και υπέρμετρη προβολή τους οδηγήσει σε διαστρέβλωση του «φυσιολογικού» έχοντας άμεσο αντίκτυπο στη ψυχοσύνθεση και σεξουαλικότητα των νεότερων? Μήπως αλλοιώσει των κοινωνικο-σεξουαλικό ιστό της ανθρωπότητας παραπάνω από όσο είναι ήδη αλλοιωμένος?
Θέτω αυτά τα ερωτήματα εν αρχή και ίσως ακολουθήσουν και άλλα…
Edited by - Giatros on 27/05/2005 23:58:39
1.Θέλω πολύ να ολοκληρώσω μια αστρική προβολή, όμως πάντα σταματάω στο σημείο των "δονήσεων". Σαν κάτι να με εμποδίζει από το να συνεχίσω να "βγαίνω" από το σώμα μου. Τι φταίει άραγε και τι μπορώ να κάνω;
2.Διάβασα και στα τρία μέρη του θέματος για κάποιους "οδηγούς". Ποιοί είναι αυτοί; Πώς θα μπορέσω εγώ να τους εντοπίσω και να παρακαλέσω για την καθοδήγησή τους, ώστε να πραγματοποιήσω αυτό που τόσο επιθυμώ;
Φίλε μου ananasss ομολογουμένως ενδιαφέρουσα η ιστορία σου, ωστόσο μήπως έχασες ότι ο ίδιος ανέφερες ότι
quote:
Σε ένα μικρό νησάκι του Ειρηνικού έχει αναπτυχθεί μία μικρή κοινωνία ανθρώπων οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν έχουν έλθει ποτέ σε επαφή ούτε με κάποια από τις γνωστές θρησκευτικές ιδεολογίες, ούτε με οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο του υπόλοιπου κόσμου. Δεν υπάρχει φυσικά τηλεόραση και κανένα άλλο μέσο μαζικής ενημέρωσης.
Δυστυχώς [ή ευτυχώς] τα δεδομένα αυτά μακράν διαφέρουν των χωρών του Δυτικού κόσμου! Συνεπώς, πέρα από μια όμορφη ή συναισθηματική ιστορία, δεν νομίζω ότι οδηγεί σε κάποιο συμπέρασμα για τη δική μας κοινωνία, εκτός και αν προτείνεις τη συθέμελη και ριζοσπαστική αλλαγή του πολιτισμού και των κοινωνικών δεδομένων του κόσμου στον οποίο ζούμε... Γίνεται όμως αυτό ή κυνηγάμε μάγισσες?
Φίλε decadance2 για μια ακόμη φορά άφησες έντονο το σημάδι σου στο διάλογο, με μόνη μου παρατήρηση αυτή της gretel: Τα ιστορικά και θρησκευτικά στοιχεία που παραθέτεις δεν είναι και τόσο σίγουρα... Δε διαφωνώ ότι θα μπορούσαν να είναι, αλλά καλό είναι να μην τα παίρνουμε ως de facto...
Ωστόσο ίσως να έχεις κάποιο δίκιο για την κοινωνία που οραματίζεσαι, αλλά από την άλλη [και ίσως εδώ επαναλαμβάνομαι] είμαστε σίγουροι ότι τόσο προοδευτικές και ριζικές αλλαγές θα αφομοιωθούν από την κοινωνία και δεν θα αποτελέσουν εφαλτήριο περαιτέρω αλλοίωσης της?
Επιπλέον, πως κατά την άποψη σου θα βοηθούσε μια τέτοια αλλαγή και τους ετεροφυλόφιλους?
gretel νομίζω ότι παραφέρθηκες λίγο με το θέμα του Deghar Adhark. Το παιδί προφανώς έχει κάποιες απόψεις και για το λόγο αυτό είμαστε εδώ για να τις συζητάμε... Ακόμα και αν είναι ακραίες ή συμβιβαστικές! Καλές ή κακές! Δε νομίζω ότι η ειρωνεία βοηθάει στην προώθηση και το συντονισμό του διαλόγου...
Τέλος και για να δώσω μια ακόμα ώθηση στη συζήτηση, τι έχουμε να σχολιάσουμε για το γεγονός ότι τα ποσοστά φορέων και ασθενών από τον ιό HIV είναι συντριπτικά μεγαλύτερα [δυστυχώς για μία ακόμη φορά δεν έχω άμεση πρόσβαση σε βιβλιογραφία και ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μου] σε ομοφυλόφιλους και αμφιφυλόφιλους απ' όσο είναι για ετεροφυλόφιλους?
1. Δεν είναι ενδεικτικό της αλόγιστης και απερίσκεπτης εξάρτησης από τη σαρκική απόλαυση και συχνή αλλαγή συντρόφων?
2. Από την άλλη η κοινωνία δεν οφείλει συμπαράσταση σε αυτά τα άτομα που όχι μόνο έχουν να πολεμήσουν με την πανίσχυρη πολιορκητική μηχανή που πασχίζει να εξαλείψει κάθε δυνατή προσπάθεια άμυνας του οργανισμού τους και αφετέρου να αντιμετωπίσουν την ακόμα πιο συντριπτική για αυτούς στάση της κοινωνίας? Θυμάμαι πριν από μερικά χρόνια την προβολή μιας ταινίας σε γνωστό τηλεοπτικό κανάλι που διαπραγματευόταν τη ζωή ενός ομοφυλόφιλου ζευγαριού, όταν ο ένας από τους δύο έμαθε ότι είχε τον ιό του AIDS και ο άλλος έμεινε μαζί του μέχρι την τελευταία στιγμή στο πλευρό του... Το μεγαλείο της ανθρωπιάς, αντιπαρατιθέμενο στην παντελή έλλειψη ενδιαφέροντος από φίλους και συγγενείς......
[παρακαλώ όποιον μπορέσει να ανακαλέσει τον τίτλο της ταινίας να τον αναφέρει...Θεωρώ ότι έχει πολλά να προσφέρει προς προβληματισμό όλων των συμμετεχόντων στη συζήτηση]
Ευχαριστώ