LOSTRIS

Κάποτε, και όχι πολύ καιρό πριν, είδα ένα όνειρο ότι δύο αδέρφια φίλοι μου χτύπησαν με την μηχανή και σκοτώθηκε ο μεγαλύτερος. Μετά από ένα μήνα η μητέρα μου έξαλη, γιατί της είχα διηγηθεί το όνειρο, μου είπε τα κακά μαντάτα.. Οι δύο μου φίλοι χτυπήσαν, όπως στο όνειρό μου. και σκοτώθηκε τελικά ο μικρότερος αδερφός...
Ακόμα και τώρα σκέφτομαι πως ίσως έπρεπε να τους μιλήσω να τους πω για το όνειρο μου άλλα και από την άλλη πως μπορείς να είσαι σιγουρός για εικόνες που βλέπεις στον ύπνο σου. Γιατί επιστημονικά δεν είναι τίποτα άλλο από εικόνες που βλέπουμε δευτερόλεπτα πριν ξυπνήσουμε..
Έχει κανείς κάτι παρόμοιο να μοιραστεί; Υπάρχει κανείς που να μπορεί να πει τι είναι τελικά τα όνειρα και πως πρέπει να τα δεχόμαστε..

lostis
the special queen of Egypt

Είμαι ανήσυχο συγγραφικό «πνεύμα», έτσι θέλω να πιστεύω τουλάχιστον. Δεν είμαι φανατισμένη με τίποτα, λέγοντας αυτά εννοώ με καμία ιδεολογία και με κανένα πιστεύω. Όμως κατά καιρούς πιάνομαι με διάφορα θέματα μαθαίνω τα πάντα για αυτά και μετά τα καταχωρώ στον «σκληρό δίσκο».(πως έκανε ο τύπος στην ονειροπαγίδα του Steven king; Έτσι και εγώ!) έτσι και με το ανεξήγητο που άρχισε στην εφηβεία μου.
Όταν ήμουν δεκαέξι χρονών έχασα τον πατέρα μου. Πήγαινα κάθε απόγευμα στο κοιμητήριο και καθόμουν αρκετή ώρα. Ως λήξη της «επισκέψεως» μου είχα θέσει το λιώσιμο των κεριών. » Δλδ το μνήμα δεν είχε φτιαχτεί ακόμα ήταν μόνο χώμα Έλεγα «Μπαμπά μόλις σβήσουν θα φύγω. Έβαζα κάτω 3-4 κεριά τα άναβα και περίμενα να σβήσουν για να φύγω. Τα κεριά έλιωναν γινόντουσαν μικρά ρυάκια πάνω στο χώμα, και ενώ η φλόγα τους είχε σβήσει από το έδαφος ξεπηδούσε μια σπίθα που άναβε το «λιωμένο ρυάκι». Αυτό γινόταν για ώρα μέχρί που το κοιμητήριο έκλεινε και έπρεπε αναγκαστικά να φύγω. Φυσικά δεν το είπα σε κανέναν, μόλο που μια φορά έγινε το ίδιο ακριβώς όταν ήταν μαζί και
η κολλητή μου. Που όχι μόνο το παρατήρησε καθώς εγώ της είχα πει εξ’άρχής το πότε θα φύγουμε. Έβαλε τα κλάματα και δεν ήρθε ξανά μαζί μου!
Ανεξήγητο και μη, για όλα θα υπάρξουν απαντήσεις απλά δεν θα μας ικανοποιούν. Μακάρι να έβρισκα τις απαντήσεις τόσο εύκολα όσο σας ανακάλυψα. Η αλήθεια είναι πια υποκειμενική το πιστεύω και το ελπίζω!