Larita
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
quote:
Στην προκειμένη περίπτωση εχει γίνει η βλάβη και δεν μπορεί να διορθωθεί παρά με χειρουργική επέμβαση
Καλέ μου φίλε σ' ευχαριστώ ξανά και ξανά. Σήμερα έκλεισα ραντεβού με το γιατρό για την άλλη εβδομάδα. Θα σε ενημερώσω σχετικά. Δεν ήξερα το σημαίνων της κατάστασης!
Όσο για το λάδι πεύκου, λέω να το αγορασω καλύτερα (το θέλω οπωσδήποτε) από εκεί που μου έγραψες, που να μαζεύω τώρα πευκοβελόνες...
Όσον αφορά στην "κομπούχα"... πολύ ευχαρίστως να αναφερθώ στη διαδικασία παρασκευής της - είναι πανεύκολη! Το μόνο που χρειάζεται προσοχή είναι η καθαριότητα σε ότι έχει να κάνει με αυτή. Δηλαδή πλυμένα, καθαρά σκεύη, στεγνωμένα με καθαρή πετσέτα, τα χέρια το ίδιο και αποθήκευση σε σκιερό και ήσυχο μέρος μακριά από μυρωδιές (πχ κούζίνα).
Στην πραγματικότητα η "κομπούχα" δεν είναι μανιτάρι. Είναι μύκητας, ζυμωμύκητας για την ακρίβεια - βλ. κεφίρ όπου η ζύμωση γίνεται μέσα στο γάλα - ενώ η ζύμωση με την κομπούχα γίνεται μέσα σε πράσινο τσάι με ζάχαρη.
Η αναλογία είναι: 5 γραμ. πράσινο τσάι για κάθε λίτρο νερού και 70 γραμ. ζάχαρη.
Η μικρότερη ποσότητα που μπορεί να φτιάξει κανείς, είναι 2 λίτρα.
Δηλαδή:
-2 λίτρα νερό (+ 1/2 έως 1 φλ. νερό όπου θα είναι εξατμίσιμο μετά τον βρασμό του για 10 περίπου επιπλέον λεπτά που χρειάζεται να "αποστειρωθεί")
-10 γραμ. πράσινο τσάι (= με 3 κουταλιές της σούπας γεμάτες ή 5 φακελάκια)
-140 γραμ. άσπρη ζάχαρη.
.Βράζουμε το νερό σε κατσαρόλα ανοξείδωτη και μετά από το σημείο βρασμού το αφήνουμε επιπλέον 10 λεπτά να βράζει, αλλιώς χρησιμοποιούμε εμφιαλωμένο ή νερό που έχει περάσει από κανάτα με φίλτρο.
.Το αποσύρουμε από τη φωτιά και από το μάτι, ρίχνουμε το τσάι μέσα και το αφήνουμε 15 - 20 λεπτά (όχι όμως παραπάνω).
.Μετά το στραγγίζουμε (αν χρησιμοποιήσουμε φύλλα) στη γυάλα, ή απομακρύνουμε τα φακελάκια.
.Ρίχνουμε τη ζάχαρη και ανακατεύουμε μέχρι να διαλυθεί.
.Αφήνουμε τη γυάλα στην άκρη και την "ξεχνάμε" για τόση ώρα όση χρειάζεται να φτάσει το υγρό σε θερμοκρασία δωματίου. (Προσοχή! η κομπούχα δεν αντέχει υψηλές θερμοκρασίες και πεθαίνει).
.Έπειτα παίρνουμε την "καλλιέργεια κομπούχας" μαζί με το "υγρό-μαγιά" (που μας έχει δώσει κάποιος φίλος κι όπου στο εξής θα κρατάμε πάντα ένα φλιτζάνι από τις παρασκευές μας και θα το έχουμε σαν μαγιά για την επόμενη παρασκευή μας) και τα τοποθετούμε στη γυάλα. Βάζουμε από πάνω μια καθαρή πετσέτα κουζίνας ή ό,τι άλλο ύφασμα (τουλπάνι θα ήταν το ιδανικό) που θα επιτρέπει να περνάει μέσα αέρας αλλά όχι έντομα και ζωύφια.
.Κατόπιν τη φυλάσσουμε σε μέρος σκιερό και ήσυχο (όχι κουζίνα, ούτε ντουλάπες και ντουλάπια) και την αφήνουμε εκεί χωρίς να την πειράξουμε ή να την ελέγξουμε για 8 με 10 ημέρες. (Εξαρτάται από τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος, όσο πιο ζεστό τόσο πιο γρήγορη η διαδικασία ζύμωσης).
.Όταν περάσουν οι 8 ημέρες (αν είναι η πρώτη μας φορά, θα βρεθούμε προ εκπλήξεως!) η κομπούχα μας έχει πολλαπλασιαστεί, δηλαδή θα δούμε ένα κομπουχάκι "νεογέννητο" στην επιφάνεια και επίσης το τσάι θα έχει αλλάξει σύσταση και γεύση. Δεν θα είναι καν γλυκό - μα που πήγε όλη αυτή η ζάχαρη?? - και κατά δεύτερον θα μοιάζει σα να έχει ανθρακικό. Εμένα μου θυμίζει μηλίτη αλλά χωρίς να είναι... (δε βγάζεις άκρη). Σουρώνουμε το "ποτό" σε μπουκάλια αφού πρώτα έχουμε αφαιρέσει την κομπούχα, το κομπουχάκι κι ένα περίπου φλιτζάνι από το παρασκεύασμα ως μαγιά.
Έχουμε ήδη φτιάξει πάλι τσάι και το έχουμε κρυώσει σε θερμοκρασία δωματίου, παίρνουμε την "μαμά κομπούχα" και το κομπουχάκι (αν δεν το έχουμε τάξει σε κανένα φίλο - λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν την κομπούχα και τις ευεργετικές της ιδιότητες ή πραγματικά θέλουν να τη δοκιμάσουν - οι περισσότεροι ρωτούν από περιέργεια και ειρωνικά, έτσι βαριέμαι να τους εξηγώ και δεν ασχολούμαι, τους παραπέμπω στα καταστήματα με βιολογικά να ρωτήσουν εκεί και να αγοράσουν έτοιμο το ποτό, 6-10 ευρώ το μπουκαλάκι παρακαλώ!) δεν ξεχνάμε φυσικά τη "μαγιά" που ανέφερα προηγουμένως και τα τοποθετούμε στη γυάλα για να ξεκινήσει η νέα παρασκευή.
Η αλήθεια είναι πως μπορεί να διαβάζεται πολύπλοκη η όλη διαδικασία, αλλά δεν είναι στην πραγματικότητα. θεώρησα ότι οι λεπτομέρειες, σε αυτήν την περίπτωση, κάνουν τη διαφορά γι' αυτό κι αναφέρθηκα με τόσες. Δέχομαι ερωτήσεις, απορίες κι ότι άλλο δεν έγινε κατανοητό.
Επίσης πρέπει να αναφέρω - όλα τα σοβαρά και αξιόπιστα βιβλία που γράφουν για την κομπούχα αυτό θα γράψουν - πως η κομπούχα δεν είναι πανάκεια και από μόνη της δεν κάνει τίποτα, δηλαδή δεν θεραπεύει, δεν είναι φάρμακο. Όμως φτάνει τον οργανισμό σε εκείνο το σημείο που το κάνει μόνος του.
Δεν θα γράψω τίποτα άλλο. Σειρά σου τώρα φίλε Allzarro να μας γράψεις για τις ευεργετικές της ιδιότητες και να την τιμήσεις όπως της αξίζει. (Εγώ μένω άφωνη όταν σε διαβάζω - το έχω ξαναπεί αυτό!!)
Σε καληνυχτώ και χαιρετώ όλη την ομάδα του forum.
"Διαβάτη δρόμος δεν υπάρχει. Τον δρόμο τον ανοίγουμε προχωρώντας"
Αντόνιο Ματσάδο
quote:quote:
Ισως αν το είχες προλάβει στα αρχικά στάδια να μπορούσες να το σταθεροποιήσεις.Αγαπητέ φίλε καλησπέρα,
Σε ευχαριστώ πολύ για την αμεσότητα της απάντησής σου!
Θα κλείσω ραντεβού για το dopler το συντομότερο. Δεν είχα ιδέα.
Για να συνεννοηθείς με τους γιατρούς θέλεις χρόνο, χρήμα και γερά νεύρα. Αν ο γιατρός μου είχε εξηγήσει εξ' αρχής δύο τρία πραγματάκια, ίσως να είχαν άλλη τροπή τα πράγματα.quote:
του πεύκου Lantis του Pinus Marimitus .Είχα διαβάσει αναφορά για το πεύκο αυτό σε προηγούμενα post σου και δεν σου κρύβω πως το μάτι μου έπεσε κατ' εθείαν στο κύριο σημείο:
"• Εμφανίζει θετικό αποτέλεσμα στην κυκλοφορία του αίματος (ενεργεί αντιερεθιστικά, ενισχύει τα τριχοειδή αγγεία, τις φλέβες και τις αρτηρίες και τις κάνει πιο ανθεκτικές στα τραύματα)
• Ανακουφίζει το ανεύρισμα των φλεβών, το πρήξιμο των ποδιών και χρονική φλεβική ανεπάρκεια, μειώνει τον κίνδυνο φλεβίτιδας, πρηξίματα και ερεθισμοί"Θα ήθελα να το δοκιμάσω πριν καταφύγω στην χειρουργική επέμβαση άσχετο με το dopler που θα το κάνω οπωσδήποτε και τι θα δείξει), αρκεί να μου "ρίξεις" άλλη μια φορά τα "φώτα" σου για το που θα το βρω (όπου ρώτησα τους ήταν εντελώς άγνωστο) και πως θα το παρασκευάσω, αναλογίες κλπ. Μπορείς να μου γράψεις και στο email μου.
Α! και κάτι άλλο που ίσως είναι χρήσιμο και μπορέσουμε να το παλέψουμε. Έχω φυσιολογικό βάρος (1,65 με 56-57 κιλά), 38 ετών, προσέχω τη διατροφή μου και δεν κάνω δουλειά με ορθοστασία. Δεν πίνω - άντε κανένα ποτό στο τόσο - αλλά δυστυχώς καπνίζω παρ' ότι είμαι και κάνω προπαγάνδα κατά του καπνίσματος!
Επίσης αναφέρω ότι τα "δώρα της φύσης" είναι πολύτιμα για μένα και τα έχω συμπεριλάβει στις καθημερινές μου ανάγκες. Αυτό σημαίνει ότι δεν είμαι δύσπιστη ούτε επιφυλακτική. Και φυσικά παν μέτρο άριστον και όχι αλόγιστη χρήση.
{Κάποια άλλη στιγμή (και θα ήθελα να κάνεις εσύ την αναφορά με τις τόσες υπέροχες γνώσεις σου) να μιλήσουμε για το "κομπούχα" και πολύ ευχαρίστως να δώσω σε όποιον ενδιαφερθεί, αφού έχω δική μου "καλλιέργεια" στο σπίτι.}
Αυτά γι' απόψε αγαπητέ φίλε
Να είσαι καλά πάντα!
"Διαβάτη δρόμος δεν υπάρχει. Τον δρόμο τον ανοίγουμε προχωρώντας"
Αντόνιο Ματσάδο
quote:quote:
Ισως αν το είχες προλάβει στα αρχικά στάδια να μπορούσες να το σταθεροποιήσεις.Αγαπητέ φίλε καλησπέρα,
Σε ευχαριστώ πολύ για την αμεσότητα της απάντησής σου!
Θα κλείσω ραντεβού για το dopler το συντομότερο. Δεν είχα ιδέα.
Για να συνεννοηθείς με τους γιατρούς θέλεις χρόνο, χρήμα και γερά νεύρα. Αν ο γιατρός μου είχε εξηγήσει εξ' αρχής δύο τρία πραγματάκια, ίσως να είχαν άλλη τροπή τα πράγματα.quote:
του πεύκου Lantis του Pinus Marimitus .Είχα διαβάσει αναφορά για το πεύκο αυτό σε προηγούμενα post σου και δεν σου κρύβω πως το μάτι μου έπεσε κατ' εθείαν στο κύριο σημείο:
"• Εμφανίζει θετικό αποτέλεσμα στην κυκλοφορία του αίματος (ενεργεί αντιερεθιστικά, ενισχύει τα τριχοειδή αγγεία, τις φλέβες και τις αρτηρίες και τις κάνει πιο ανθεκτικές στα τραύματα)
• Ανακουφίζει το ανεύρισμα των φλεβών, το πρήξιμο των ποδιών και χρονική φλεβική ανεπάρκεια, μειώνει τον κίνδυνο φλεβίτιδας, πρηξίματα και ερεθισμοί"Θα ήθελα να το δοκιμάσω πριν καταφύγω στην χειρουργική επέμβαση άσχετο με το dopler που θα το κάνω οπωσδήποτε και τι θα δείξει), αρκεί να μου "ρίξεις" άλλη μια φορά τα "φώτα" σου για το που θα το βρω (όπου ρώτησα τους ήταν εντελώς άγνωστο) και πως θα το παρασκευάσω, αναλογίες κλπ. Μπορείς να μου γράψεις και στο email μου.
Α! και κάτι άλλο που ίσως είναι χρήσιμο και μπορέσουμε να το παλέψουμε. Έχω φυσιολογικό βάρος (1,65 με 56-57 κιλά), 38 ετών, προσέχω τη διατροφή μου και δεν κάνω δουλειά με ορθοστασία. Δεν πίνω - άντε κανένα ποτό στο τόσο - αλλά δυστυχώς καπνίζω παρ' ότι είμαι και κάνω προπαγάνδα κατά του καπνίσματος!
Επίσης αναφέρω ότι τα "δώρα της φύσης" είναι πολύτιμα για μένα και τα έχω συμπεριλάβει στις καθημερινές μου ανάγκες. Αυτό σημαίνει ότι δεν είμαι δύσπιστη ούτε επιφυλακτική. Και φυσικά παν μέτρο άριστον και όχι αλόγιστη χρήση.
{Κάποια άλλη στιγμή (και θα ήθελα να κάνεις εσύ την αναφορά με τις τόσες υπέροχες γνώσεις σου) να μιλήσουμε για το "κομπούχα" και πολύ ευχαρίστως να δώσω σε όποιον ενδιαφερθεί, αφού έχω δική μου "καλλιέργεια" στο σπίτι.}
Αυτά γι' απόψε αγαπητέ φίλε
Να είσαι καλά πάντα!
"Διαβάτη δρόμος δεν υπάρχει. Τον δρόμο τον ανοίγουμε προχωρώντας"
Αντόνιο Ματσάδο
Διαβάζω εδώ και καιρό το συγκεκριμένο topic και μπορώ να πω ότι έχω μείνει έκπληκτη από τις γνώσεις σου σε ΟΛΑ αυτά τα θέματα. Ήθελα να σε συγχαρώ για την καλοπροαίρετη πρόθεση σου, να τις μοιράζεσαι με όλους εδώ μέσα και να βοηθάς ανιδιοτελώς!! Εύγε!
Είμαι πολύ "καινούργια" στο φόρουμ - αρτι αφιχθείσα - και καλά-καλά δεν ξέρω πως να το χρησιμοποιώ κιόλας....
Χρειάζομαι κι εγώ την βοήθειά σου, απεγνωσμένα, σχετικά με τη "φλεβική ανεπάρκεια", που βρίσκεται σε έξαρση τους τελευταίους 4-5 μήνες και με βασανίζει πραγματικά.
Σε αυτό το διάστημα έχω πάρει 2 κουτιά daflon, χωρίς αποτέλεσμα τελικά, οι κράμπες συνεχίζονται, πάντα τις βραδινές ώρες (εκεί πάνω που με παίρνει ο γλυκός ύπνος.... εκεί αρχίζουν τα πόδια μου να "τινάζονται") και τελικά μόνο το μαγνήσιο (Φακελίσκοι troforcard) με σώζει και μπορώ και κοιμάμαι.
Πέραν της διάγνωσης, αρκετά χρόνια πριν και της θεραπείας που μου συνέστησε ο γιατρος και με ανακούφιζε από τα συμπτώματα των κραμπών,
δεν το έχω ψάξει περαιτέρω κι αυτό γιατί μου παρουσιαζόταν παροδικά, διαρκούσε το πολύ κανένα μήνα, πολλές φορές έφτανε μόνο το μαγνήσιο χωρίς τα χάπια κι έτσι πέρναγε και μου παρουσιαζόταν πάλι μετά από αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα.
Αυτή τη φορά.... δε λέει να υποχωρήσει, πραγματικά βασανίζομαι, η αϋπνία που μου προκαλείται με έχει εξοντώσει (με τις κράμπες είναι αδύνατο να κοιμηθώ αν δεν περάσουν πρωτα) και δεν θέλω να παίρνω συνέχεια-συνέχεια μαγνήσιο!!!
Επίσης πιστεύω, ότι με τη διατροφή μου λαμβάνω σε ικανοποιητική ποσότητα, παρ' όλ' αυτά οι φακελίσκοι μου είναι αναγκαίοι! Τι να πω....
Τι θα μπορούσες να μου προτείνεις σαν εναλλακτική θεραπεία? Κάποιο βότανο? φυτό? αιθέριο έλαιο? συνταγή? (παρεμπιπτόντως έχω φτιάξει και λάδι με αιθέριο έλαιο δεντρολίβανου που τονώνει την κυκλοφορία και κάνω επαλείψεις αλλά παρατηρώ πως μόνο ελάχιστα την ένταση των κραμπών μειώνει και αυτό όχι πάντα και δεν κάνει τίποτα άλλο)
Θα ήθελα να εξαντλήσω πρώτα όλα τα περιθώρια με τις εναλλακτικές θεραπείες πριν πάω στο γιατρό μου πάλι!!!
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ! Για το χρόνο σου και για όλα!
quote:
Θα ήθελα να γνωστοποιήσω σε ολους οσους διαβάζουν τα παραπάνω οτι το ``κομπούχα`` και το ``κεφίρ`` δεν πωλούνται στο εμπόριο.
Μιλώ για τον ``αρχικό μύκητα``.
Απλά δωρίζονται μαζί με τις πληροφορίες για τις ευεργετικές τους ιδιότητες καλοπροαίρετα και απλόχερα χωρίς αντίτιμο.
Το αυτό ισχύει και για τα βότανα καθώς και τις εκχυλισμένες φαρμακευτικές ουσίες των βοτάνων.
Τα ``δώρα`` δεν δωρίζονται..
Αγαπητέ μου φίλε κι εμένα με συγκινεί η όλη αυτή φιλοσοφία και είναι μεγάλη ευτυχία να τη βιώνεις.
Δε μένει λοιπόν παρά να κανονίσουμε λεπτομέρειες συνάντησης. Τι προτείνεις? Η κομπούχα μου θέλει 3-4 μέρες ακόμα και είναι έτοιμη. Επίσης αν δεν έχεις κεφίρ, μπορώ να σου φέρω και τέτοιο αφού κάνω καλλιέργεια κι αυτού του λακτοβακτηριδίου. Είναι κι αυτό αγαπημένο ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες - έχει υπέροχη γεύση - και το χρησιμοποιώ αρκετά χρόνια.
(Ταυτόχρονη λήψη κεφίρ και κομπούχας δε γνωρίζω εάν συνίσταται - πολύ θα ήθελα να το μάθω όμως).
Επίσης το ίδιο ισχύει και για όσους φίλους αυτού του φόρουμ ενδιαφέρονται πραγματικά γι' αυτά τα δύο πολύτιμα "δώρα" της φύσης.
χαιρετώ και περιμένω λεπτομέρειες
"Διαβάτη δρόμος δεν υπάρχει. Τον δρόμο τον φτιάχνεις προχωρώντας"
Αντόνιο Ματσάδο
Φυσικά και θα σου ξαναγράψω για την κομπούχα και πολύ ευχαρίστως να σου δώσω και κομπουχάκι μόλις «γεννήσει» η δικιά μου.
Μα πριν αναφερθώ σε αυτά θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σου 2- 3 πράγματα για το γνωστό θέμα από το οποίο ξεκίνησε η συνομιλία μας.
ΚΑΚΩΣ, ΚΑΚΩΣ πολύ ΚΑΚΩΣ που δεν έγινες ιατρός καλέ μου φίλε, θα είχες σώσει πολύ κόσμο. Τέτοιους ιατρούς χρειάζεται η ανθρωπότητα. Που μοιράζονται γνώσεις, βοηθούν και ανιδιοτελώς, κάνουν σωστές διαγνώσεις και δίνουν σωστές συμβουλές. Και άλλα πολλά τα οποία βλέπω σε εσένα διαβάζοντάς σε. (Συγχώρεσέ μου την παρορμητικότητα αλλά πιστεύω πως πρέπει να αναγνωρίζουμε στους άλλους τα καλά που μας κάνουν.)
Σήμερα ήταν το ραντεβού μου με το γιατρό. Αγγειολόγος – χειρούργος. Ευτυχώς μπορέσαμε να συνεννοηθούμε και μου άφησε μια ελπίδα ότι ίσως μπορέσουμε να το προλάβουμε. Και λέω ίσως, διότι μου έδωσε πέραν του μαγνησίου και μια νέα φαρμακευτική αγωγή (κάτι που κυκλοφόρησε προφανώς πρόσφατα) και είπαμε να τα ξαναπούμε πάλι σε ένα μήνα και θα δούμε τότε.
Γυρίζοντας λοιπόν πίσω στη δουλειά με το λεωφορείο και για να περάσει η ώρα μου, άρχισα να διαβάζω τις εσώκλειστες οδηγίες που βρίσκονται μέσα στα φάρμακα. Ξέρεις, για παρενέργειες κλπ.
Αγαπητέ μου φίλε δεν θα το πιστέψεις, το πρώτο πράγμα που διάβασα ήταν οι δραστικές ουσίες του φαρμάκου: Συστατικά ξηρού εκχυλίσματος του φλοιού πεύκης της ποικιλίας PINUS PINASTER MARITIMA (παραθαλάσσια πεύκη)!!! Αυτό γράφει και με αυτό γούρλωσα τα μάτια. Είναι φυτικό φάρμακο (δόξασοι!) κατά των ελεύθερων ριζών – αντιοξειδωτικό και πανάκριβο (ευτυχώς το χορηγούν τα ταμία!)
Δεν αναφέρω το όνομά του δημοσίως, για ευνόητους λόγους.
Όπως δηλαδή το είχες γράψει, όπως το είχα διαβάσει με τη σειρά μου και όπως ακριβώς ήταν αυτό που ήθελα!!!
Λοιπόν εδώ τα λόγια περιττεύουν. Δεν έχω να πω τίποτα άλλο, τα συμπεράσματα δικά σου και δικά τους για όλους αυτούς που διαβάζουν αυτό το topic.
Φίλε μου συγνώμη και πάλι, αλλά εσένα θα συμβουλεύομαι πρώτα και μετά οποιονδήποτε άλλο!
Πάμε πίσω στην κομπούχα τώρα....
Κομπούχα μπορώ να σου δώσω εγώ αν θέλεις και φωτοτυπίες το βιβλίο μου μαζί με οδηγίες μαζί με όλα. Επίσης μπορεί να μην θέλεις – θα σεβαστώ οπωσδήποτε το να επιθυμείς να κρατήσεις την ανωνυμία σου και μακάρι σου εύχομαι να μπορέσεις να βρεις από αλλού. Απλώς να ξέρεις ότι αν ποτέ χρειαστείς, θα είμαι εδώ.
Τώρα σχετικά με την παρασκευή πάλι, γιατί με μπέρδεψες.....
Η κάθε κομπούχα (αυτό που ανέφερα ότι μοιάζει σαν κρέπα δηλαδή) έχει διάρκεια ζωής 6-8 παρασκευές. Δηλαδή 6-8 κύκλους. Δηλαδή τη βάζουμε στο αζύμωτο υγρό (τσάι πράσινο και ζάχαρη), το ζυμώνει, κάνει κομπουχάκι, τα σουρώνουμε και αυτός είναι ένας κύκλος. Μόλις τη βάλουμε πάλι σε αζύμωτο υγρό και ξανά τα ανωτέρω, άλλος ένας κύκλος. Δηλαδή αυτό θα γίνει 6-8 φορές. Μετά η κομπούχα-κρέπα, πεθαίνει. Αλλά υπάρχουν τα κομπουχάκια που κι αυτών ο κύκλος είναι 6-8 φορές και τα οποία είτε τα δίνουμε, είτε τα αφήνουμε μαζί με τη μαμά-κομπούχα, είτε τα χρησιμοποιούμε για άλλα πράγματα. (καλλυντικά, καθαριστικά, λίπασμα κ.α). Πάντως, όπως και να’ χει, και η μεν μάνα-κομπούχα και τα δε κομπουχάκια, μπορούν από μόνα τους να ζυμώσουν το τσάι και να παρασκευάσουμε ποτό κομπούχα.
Η δοσολογία τώρα.
Καλό είναι να ξεκινάει κανείς με 1 κουταλιά της σούπας 3 φορές ημερησίως. 1 το πρωί νηστικός, και οι άλλες 2 το μεσημέρι και το βράδυ μετά το φαγητό. Κι αυτό γιατί δεν ξέρουμε πως αντιδρά ο καθένας πίνοντας απ’ ευθείας μεγάλη ποσότητα. Σταδιακά αυξάνεις τη δόση μέχρι που φτάνεις να πίνεις ένα κρασοπότηρο 3 φορές την ημέρα. Αυτή είναι και η τελική δοσολογία.
Δεν έχει παρενέργειες, δεν είναι φάρμακο, είναι μια ζύμωση όπως όλες οι άλλες. Όμως επειδή ξεκινά με αποτοξίνωση του οργανισμού, κάθε αποτοξίνωση μπορεί να «βγάλει» και κάτι. Ανάλογα πόσο τοξινωμένος είναι ο οργανισμός και σε τι.
Πχ. σε εμένα, παρ’ όλο που άρχισα με δόση σφηνοπότηρου από την αρχή, δεν έβγαλα ούτε ένα σπυράκι, ούτε κάτι που να πω πως νιώθω περίεργα. Ίσα ίσα το αντίθετο. Μια φίλη μου με την ίδια δοσολογία έβγαλε κάποια σπυράκια μετά από καμία εβδομάδα, λογικό αφού ξεκίνησε ο οργανισμός την αποτοξίνωση και η αποβολή τους προκαλεί τέτοιου είδους «παρενέργειες»
Επίσης, δεν το ανέφερα στα άλλα μου post επίτηδες, παρατήρησα πως φέτος με «ξέχασε» η αλλεργική ρινίτιδα της κάθε άνοιξης, αυτή η αλλεργία που τυραννιέμαι χρόνια τώρα που στο τέλος καταλήγει ιγμορίτιδα και να κορτιζόνες και αντισταμινικά. Την έβγαλα με μερικά φταρνίσματα και από ελάχιστο ως καθόλου μπούκωμα!! Τυχαίο?? Μπορεί. Δεν ξέρω. Όμως και οι δερματικές μου αλλεργίες πάνε κι αυτές. Ίσως κι αυτό τυχαίο. Θα δείξει, δεν θέλω να πω με σιγουριά.
Βασικά αυτές οι αλλεργίες ήταν και ο λόγος που παθιάστηκα με την κομπούχα και την ξεκίνησα. Ειλικρινά δεν ξέρω θα δείξει.
Φίλε μου αυτά για σήμερα
Σε ευχαριστώ ξανά και ξανά για όλη σου την καλή πρόθεση και τις συμβουλές σου.
(τώρα μένει να πάω να αγοράσω και το λαδάκι του πεύκου!!)
Σε χαιρετώ
"Διαβάτη δρόμος δεν υπάρχει. Τον δρόμο τον ανοίγουμε προχωρώντας"
Αντόνιο Ματσάδο
quote:
(συνεχίζεται...........)
Αγαπητέ φίλε Allzzaro
Συνεχίζω σήμερα ξεκούραστα.....
.....Σε αυτό το διάστημα η κομπούχα έχει πάρει τα συστατικά που χρειάζεται από το υγρό - απελευθερώνοντας τα δικά της - και παράγει κι ένα κομπουχάκι. Μετά από αυτό το διάστημα, το υγρό αρχίζει να γίνεται ξύδι σιγά-σιγά (παρεμπιπτόντως το ξύδι αυτό είναι πολύ ωραίο και υγιεινό για τις σαλάτες και τα φαγητά και αξίζει κάποιος να «θυσιάσει» μια παρασκευή ποτού κομπούχας, για να το έχει στο σπίτι του) και το ph του υγρού γίνεται όλο και πιο όξινο και δεν πρέπει να καταναλώνεται για το σκοπό που έχει αναφερθεί. (δηλαδή για την αποτοξίνωση και την καλή λειτουργία του οργανισμού). Στο βιβλίο που έχω στο σπίτι, αναφέρει πως υπάρχουν ειδικά χαρτάκια στα φαρμακεία που μετρούν το ph διαφόρων υγρών κι έτσι είναι πάντα σίγουρο πότε το ποτό είναι έτοιμο προς χρήση. Μα και μια δοκιμή του ποτού πριν το φιλτράρισμα είναι εξίσου αποτελεσματική. Καταλαβαίνουμε ότι είναι έτοιμο όταν η γεύση του είναι ελαφρώς υπόξινη, αφρίζει και δεν είναι καθόλου γλυκό.
Σε αυτή λοιπόν την «αντίστροφη μέτρηση» μπορεί να παραχθεί κι άλλο ένα κομπουχάκι, πολύ ασθενέστερο του προηγούμενου κι αυτό, υποθέτω, γιατί τα θρεπτικά συστατικά του υγρού έχουν καταναλωθεί ήδη και τα ελάχιστα εναπομείναντα δεν αρκούν για τη θρέψη άλλου. Απλές υποθέσεις κάνω, δεν είμαι καν σίγουρη εάν είναι όντως έτσι.
......Επίσης η κάθε κομπούχα έχει διάρκεια ζωής από 6 έως 8 παρασκευές. Κάνει τον κύκλο της και μετά σιγά-σιγά εξασθενεί, αλλάζει το χρώμα της (γίνεται όλο και πιο καφέ) και μετά «πεθαίνει». Στο βιβλίο αναφέρει ότι είναι ιδανική για λίπασμα στις γλάστρες με τα φυτά αλλά και για άλλες καλλυντικές χρήσεις.
.....Το ποτό κομπούχα (το φιλτραρισμένο δηλαδή υγρό μετά την Παρασκευή) έχει μεγάλη διάρκεια, δεν παθαίνει τίποτα και αναφέρεται στο βιβλίο ότι μπορεί να κρατήσει μέχρι και 3 μήνες. Η φύλαξή του γίνεται στο ψυγείο σε μπουκάλια γυάλινα.
....Σημαντικό, πολύ σημαντικό είναι να διαφυλάττεται η «καλή υγεία» της κομπούχα.
Υπάρχει αναφορά για μούχλα και σε αυτή την περίπτωση τα πάντα πρέπει να πεταχτούν! Κομπούχα, ποτό, μαγιά, τα πάντα. Μετά πρέπει να προμηθευτεί κανείς νέα και υγιή κομπούχα πάλι, για να ξαναρχίσει. Θα παραπέμψω σε link γι’ αυτό το θέμα, ελπίζω μόνο να το κάνω σωστά και να δουλέψει.
http://www.organic-kombucha.com/kombucha_mold_photos.html
.....Τώρα την κομπούχα μπορεί να την προμηθευτεί κανείς με τρεις τρόπους.
Ο πρώτος είναι από φίλους που αγαπούν αυτό που κάνουν, έχουν δει τις ευεργετικές της ιδιότητές της και την προσέχουν έτσι ώστε να είναι πάντοτε υγιής. (πάντα πηγαίνει μαζί με υγρό που έχει γίνει η ζύμωση και είναι και μαγιά επίσης - η κομπούχα δεν μπορεί να ζήσει έξω από αυτό ή σε άλλο υγρό πχ. νερό.
Η φιλοσοφία λοιπόν αυτού του ωφέλιμου και ευεργετικού μύκητα της Άπω Ανατολής είναι πως κάτι, - ό,τι και να είναι αυτό - που προσφέρει ένα τόσο πολύτιμο αγαθό όπως είναι η υγεία που δεν μπορεί να αγοραστεί, δεν μπορεί παρά να προσφέρεται κι αυτό με τη σειρά του χωρίς αντάλλαγμα. Δηλαδή δωρεάν. Κι αυτό ισχύει ως status με την κομπούχα.
Ο δεύτερος τρόπος είναι από στόμα σε στόμα. Δηλαδή ρωτώντας στα καταστήματα με βιολογικά, όλο και κάποιοι κάνουν καλλιέργεια, όλο και κάποιους ξέρουν και προπαντός είναι πάντα πρόθυμοι και ευγενικοί.
Ο τρίτος, για τις αδύνατες ανωτέρω δύο περιπτώσεις, είναι ότι υπάρχουν πηγές από το internet, μέχρι στιγμής απ’ όσο γνωρίζω, που σου στέλνουν χρεώνοντάς σου μόνο τα ταχυδρομικά έξοδα.
Αυτά, συμπληρωματικά για την κομπούχα και για απορίες.... πάλι εδώ είμαι.
Ένα ακόμα Link (ελπίζω να επιτρέπεται αυτό με τα links)
http://en.wikipedia.org/wiki/Kombucha και τέλος.
Καληνύχτα φίλε μου, θα ξαναμιλήσουμε.
"Διαβάτη δρόμος δεν υπάρχει. Τον δρόμο τον ανοίγουμε προχωρώντας"
Αντόνιο Ματσάδο
Καλησπέρα και καλή εβδομάδα.
Συγχαρητήρια και πάλι, για το post σου στην κομπούχα. Δικαίως επέμενα να αναφερθείς, εσύ ειδικά, σε αυτήν γιατί είσαι πάντα τόσο σαφής, αναλυτικός και χωρίς περιττολογίες.
Θα προσπαθήσω με τη σειρά μου να συμπληρώσω τα κενά που άφησα στην προηγούμενη περιγραφή μου.
....Η κομπούχα όπως έχει αναφερθεί, είναι προιόν ζύμωσης. Υποθέτω ότι δεν βρίσκεται έτσι από μόνη της στη φύση, παρά υπό τις κατάλληλες συνθήκες να αναπτυχθεί ο μύκητας και να πολλαπλασιαστεί. (Το κεφίρ π.χ. που είναι λακτοβακτηρίδιο, για να αναπτυχθεί πρέπει η ζύμωσή του να γίνει σε γάλα, σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, σκιερό μέρος και σε στεγανό δοχείο).
Κάτι ανάλογο γίνεται και με την κομπούχα. Θα αναφέρω κάτι που έχει συμβεί σε μένα με την παρασκευή της και ίσως βοηθήσει να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Φυσικά χωρίς να είμαι απολύτως σίγουρη ότι έτσι είναι.
Ένα βράδυ κι αφού ετοίμασα την κομπούχα μου, άφησα την κατσαρόλα, όπου είχα φτιάξει το μείγμα τσαγιού – ζάχαρης, στο νεροχύτη σκεπασμένη, με σκοπό να την πλύνω την επόμενη. Την επόμενη λοιπόν γύρισα αργά σχεδόν βράδυ από τη δουλειά και βάλθηκα να την πλύνω. Ανοίγοντας το καπάκι, μου ήρθε η γνώριμη μυρωδιά ζύμωσης της κομπούχας μου και κοιτάζοντας στον πάτο είδα ότι είχε καλυφθεί με μια ζελατινώδη μάζα παρόμοια με της κομπούχα, διάφανη βέβαια και πιο αραιή. Η περιέργειά μου ήταν μεγάλη λες και θα έκανα την ανακάλυψη του αιώνα, σκέπασα ξανά την κατσαρόλα και την άφησα για άλλη μια μέρα. Την επόμενη το βράδυ πάλι, η μυρωδιά της ζύμωσης ήταν ακόμα πιο έντονη και η μάζα λιγότερο διάφανη και πυκνότερη. Αυτό ήταν, δεν χρειαζόμουν άλλο βράδυ για να καταλάβω ότι αυτή η μάζα θα γινόταν μια μελλοντική κομπούχα. Περαιτέρω δεν πειραματίστηκα, μπορεί να το προσπαθούσα στο μέλλον και να μην πετύχαινε, αλλά αυτό που είδα μου έφτανε.
Η κομπούχα λοιπόν είναι μία άμορφη στερεή μάζα, (την λέω άμορφη γιατί παίρνει το σχήμα του εκάστοτε δοχείου πχ στρογγυλό - θα είναι στρογγυλή, τετράγωνο – θα είναι τετράγωνη. Στην προκείμενη περίπτωση μοιάζει σαν μια στρογγυλή και γλιστερή κρέπα με χρώμα μεταξύ λευκού, ζαχαρί και ώχρας. Στην αφή είναι μαλακή και εύπλαστη.
....Το υγρό (πράσινο τσάι και ζάχαρη όπου μέσα σε αυτό γίνεται η ζύμωση) παύει να ζυμώνεται άλλο, από τη στιγμή που βγαίνει η κομπούχα και φιλτράρεται. Όμως ένα φλιτζάνι από αυτό χρειάζεται οπωσδήποτε να κρατηθεί για μαγιά όπου θα μπει στην επόμενη παρασκευή μαζί με την κομπούχα.
.....Η κάθε διαδικασία, διαρκεί από 8 – 10 ημέρες και αναπαράγεται άλλη μία κομπούχα (κομπουχάκι, το οποίο είναι σαφώς ασθενέστερο από τη 'μαμά' του, που όμως ενδυναμώνει σε κάθε καινούργια Παρασκευή). Πέραν αυτής της διάρκειας αρχίζει, κατά κάποιον τρόπο, η αντίστροφη μέτρηση και το υγρό αρχίζει να γίνεται ξύδι.
Ας μου συγχωρεθεί που σταματάω εδώ για σήμερα.... θα συνεχίσω αύριο πιο ξεκούραστα με περισσότερα.....
(συνεχίζεται...........)
"Διαβάτη δρόμος δεν υπάρχει. Τον δρόμο τον ανοίγουμε προχωρώντας"
Αντόνιο Ματσάδο