MAX KEIDY
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
οσωπική μου εμπειρία, επάνω στο θέμα.
Πριν απο τρία χρόνια,είχα την περιέργεια με έναν φίλο μου, να δούμε τα αποτελέσματα που θα είχε η ενασχόληση με κάποια πρακτική που θα μας επέτρεπε να πειστούμε για την ύπαρξη πνευμάτων.Καταλήξαμε στο "παιχνίδι με το ποτηράκι", το οποίο και χρησιμοποιήσαμε.Είμασταν δύο άτομα και ο τρόπος που το στήσαμε, ήταν σχετικά απλός.
Αρχίσαμε να κάνουμε διάφορες ερωτήσεις,αποκρινόμενοι υποτίθεται σε κάποιο πνευμα και περιμέναμε να συμβεί κάτι,που θα μας έπειθε
πραγματικά για την ύπαρξη κάποιου άλλου κόσμου.Γρήγορα όμως απογοητευτήκαμε,αφού τίποτα δεν έδειχνε να ξεφεύγει απο τα όρια της λογικής μας.Μοιραία,διακωμωδήσαμε την συνάντηση και αρχίσαμε να κάνουμε πλάκα μεταξύ μας.Κάποια στιγμή,αποφασίσαμε να φύγουμε αφού πειραματιστούμε-με σοβαρότητα-μια τελευταία φορά με το "παιχνίδι".
Αυτή τη φορά τα αποτελέσματα ήταν τέτοια,που μας έκαναν να μην πιστεύουμε στα μάτια μας.Το ποτήρι που χρησιμοποιούσαμε,άρχισε να κινείται αργά και να μας πηγαίνει σε γράμματα επανω στον πίνακα,τα οποία σχημάτιζαν λέξεις.Αφού αποκλείσαμε το ενδεχόμενο αστεεισμών και φάρσας μεταξύ μας,αρχίσαμε να ρωτάμε πράγματα που σχετίζονταν με γεγονότα απο προσωπικές εμπειρίες του καθενός απο εμάς.Τις περισσότερες φορές,πήραμε σωστές απαντήσεις.Το αποκορύφωμα ήταν όταν το ρωτήσαμε το όνομά του και μας απάντησε "ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ".Τρομάξαμε και σταματήσαμε το παιχνίδι καθώς νιώσαμε πως "κάτι δεν πήγαινε καλα.
ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ
ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΟΥΣ
ΤΟΝ ΜΑΘΑΜΕ ΚΑΛΑ
ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΑΣ ΤΟΝ ΑΦΕΝΤΗ
ΜΑΣ ΕΜΑΘΕ ΠΟΛΛΑ
ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΖΩΗ
ΑΠΟ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΜΑΣ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΡΩΠΙΝΑ
ΤΑ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΑ ΜΑΣ
ΑΥΤΟΙ ΚΑΛΟΠΕΡΝΟΥΝ
ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΑΓΩΝΙΑΜΕ
ΑΝ ΘΑ'ΧΟΥΜΕ ΔΟΥΛΕΙΑ
ΓΙΑ ΝΑ'ΧΟΥΜΕ ΝΑ ΦΑΜΕ.
Τάδε έφη,Νικόλας...
ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ
ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΟΥΣ
ΤΟΝ ΜΑΘΑΜΕ ΚΑΛΑ
ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΑΣ ΤΟΝ ΑΦΕΝΤΗ
ΜΑΣ ΕΜΑΘΕ ΠΟΛΛΑ
ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΖΩΗ
ΑΠΟ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΜΑΣ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΡΩΠΙΝΑ
ΤΑ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΑ ΜΑΣ
ΑΥΤΟΙ ΚΑΛΟΠΕΡΝΟΥΝ
ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΑΓΩΝΙΑΜΕ
ΑΝ ΘΑ'ΧΟΥΜΕ ΔΟΥΛΕΙΑ
ΓΙΑ ΝΑ'ΧΟΥΜΕ ΝΑ ΦΑΜΕ.
Τάδε έφη,Νικόλας...
έκανα περίπατο
στην άκρη της πόλης.
Βάδισα μέχρι την άκρη της ζωής,
μυστικά.
Ονόμασα "περίπατο",
την βραδυνή αυτή περιδιάβαση,
ανάμεσα στο βουητό
και σε ιδέες πικρές.
Οι ποιητές εδώ σταματούν
σαν να κρυώνουν.
Εγώ,στην ψύχρα του δρόμου,
συνομιλώ με το όνομά σου.
και εσύ μοιάζεις με τσόντα
υπαλληλάκος δηλαδή,της τάξης τρεις κι'ογδόντα.
Εγινες σοβαρό παιδί,με αφεντικού μουσούδα
βαρύ πεπόνι δηλαδή,και με χοντρή την φλούδα
Ώπα,κρίμα το παιδί ότι κάτσει κι'ότι βγει
Ασ'την καρδιά σου να τα πει και αμόλησε καλούμπα
Πρωί,πρωί απ'τις εφτά μου ντύνεσαι στην πέννα
και τρέχεις φίλε για δουλειά,στου ταύρου την αρρένα.
μοιάζεις με μούμια Αιγυπτιακή,με μαραμένο φύλλο
ΠΙΕΣ ΝΑ ΞΕΔΩΣΕΙΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙ,ΚΙ ΑΝ ΘΕΣ ΠΑΙΞΕ ΚΑΙ ΞΥΛΟ!!!