ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

MAX KEIDY

Νέο Μέλος
13Μηνύματα
9Θέματα
31/10/2006, 22:53:41Πρώτο μήνυμα
19/10/2007, 03:51:48Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(9)

Πρόσφατα μηνύματα

Καλησπέρα σε όλους!Καταρχήν θέλω να σας ευχαριστήσω για τις πολύ σημαντικές τοποθετήσεις σας,οι οποίες σαφώς και μου έδειξαν την ανάγκη του να επανατοποθετηθώ πιο συγκεκριμένος,δίνοντας τον θεματικό άξονα,γύρω από τον οποίο,θα επιθυμούσα να εξελιχθεί ο διάλογος!Πραγματικά,είναι τρομερά ενδιαφέρουσες όλες οι διαστάσεις που μπορεί να έχει ένα θέμα όπως αυτό του ¨δράματος της ανθρώπινης ύπαρξης",πόλλές από τις οποίες αναφέρεστε,θα ήθελα όμως να επικεντρωθούμε στο ανθρώπινο δράμα,με την έννοια του ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΟΥ,ΑΚΑΤΑΠΑΥΣΤΟΥ ΠΟΝΟΥ,που-ας υποθέσουμε-κυριαρχεί στην ζ ω ή του κάθε ανθρώπου.Είναι ΤΡΑΓΩΔΙΑ το να διάγεις μια ζωή,ξέροντας οτι καπου καραδοκεί το τέλος,χωρίς να ξέρεις το που.το πότε και το γιατί?Ακόμα,γεννιόμαστε,μεγαλώνουμε,μοιραία χάνουμε τα πρόσωπα που αγαπάμε και πονάμε βαθειά.Θα μπορούσα να αναφέρω και άλλα παραδείγματα αλλά θα έγραφα για ώρες,κάτι το οποίο θα μας κούραζε όλους.ΕΛπίζω να έγινα πιο συγκεκριμένοςμε την βοήθειά σας και να μην σας κούρασα αρκέτά.Τέλος θέλω να πω,πως είμαι ένας απλός αναζητητής της αλήθειας-όπως τόσοι άλλοι-που προσπαθώ όσο μπορώ καλύτερα και περισσότερο να φωτίσω το πνεύμα μου και τίποτα παραπάνω.
Ορισμένοι φιλόσοφοι στην ιστορία,υποστήριξαν την άποψη οτι η ανθρώπινη ύπαρξη,είναι ένα δράμα που το βιώνουμε καθημερινα.Ποια είναι η αποψή σας για αυτο?
Δυστυχώς δεν υπάρχει κανένα απολύτως νόημα στην ύπαρξη,γενικά.Εκτός ίσως του ότι ο καθένας πρέπει να βρει το "νόημά του".
Ευχαριστώ για τις πληροφορίες.Ομολογώ,πως μέχρι στιγμής,είχα αρκεστεί σε αυτά που άκουσα απο γνωστους,τα οποία μάλλον ήταν αποκύημα της φαντασίας τους!Το θέμα μου έχει κεντρίσει την περιέργεια και σύντομα θα ξαναεπιχειρήσω μια επαφή.Διάβασα στο φόρουμ πολλά ενδιαφέροντα πράγματα,σχετικά με αυτό και κατάλαβα την σοβαρότητα του θέματος.Συμπεραίνω πως υπάρχει πιθανότητα να κινδύνευσα πραγματικά,αλλά πιστέυω αξίζει να πειραματιστεί κανείς με αυτό δείχνοντας την απαιτούμενη σοβαρότητα που χρειάζεται.
Kαλησπέρα σε όλους.Είμαι νέο μέλος και θα ήθελα να σας διηγηθώ την πρ
οσωπική μου εμπειρία, επάνω στο θέμα.
Πριν απο τρία χρόνια,είχα την περιέργεια με έναν φίλο μου, να δούμε τα αποτελέσματα που θα είχε η ενασχόληση με κάποια πρακτική που θα μας επέτρεπε να πειστούμε για την ύπαρξη πνευμάτων.Καταλήξαμε στο "παιχνίδι με το ποτηράκι", το οποίο και χρησιμοποιήσαμε.Είμασταν δύο άτομα και ο τρόπος που το στήσαμε, ήταν σχετικά απλός.
Αρχίσαμε να κάνουμε διάφορες ερωτήσεις,αποκρινόμενοι υποτίθεται σε κάποιο πνευμα και περιμέναμε να συμβεί κάτι,που θα μας έπειθε

πραγματικά για την ύπαρξη κάποιου άλλου κόσμου.Γρήγορα όμως απογοητευτήκαμε,αφού τίποτα δεν έδειχνε να ξεφεύγει απο τα όρια της λογικής μας.Μοιραία,διακωμωδήσαμε την συνάντηση και αρχίσαμε να κάνουμε πλάκα μεταξύ μας.Κάποια στιγμή,αποφασίσαμε να φύγουμε αφού πειραματιστούμε-με σοβαρότητα-μια τελευταία φορά με το "παιχνίδι".
Αυτή τη φορά τα αποτελέσματα ήταν τέτοια,που μας έκαναν να μην πιστεύουμε στα μάτια μας.Το ποτήρι που χρησιμοποιούσαμε,άρχισε να κινείται αργά και να μας πηγαίνει σε γράμματα επανω στον πίνακα,τα οποία σχημάτιζαν λέξεις.Αφού αποκλείσαμε το ενδεχόμενο αστεεισμών και φάρσας μεταξύ μας,αρχίσαμε να ρωτάμε πράγματα που σχετίζονταν με γεγονότα απο προσωπικές εμπειρίες του καθενός απο εμάς.Τις περισσότερες φορές,πήραμε σωστές απαντήσεις.Το αποκορύφωμα ήταν όταν το ρωτήσαμε το όνομά του και μας απάντησε "ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ".Τρομάξαμε και σταματήσαμε το παιχνίδι καθώς νιώσαμε πως "κάτι δεν πήγαινε καλα.

ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΑΣ ΕΜΠΡΟΣ
ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ
ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΟΥΣ
ΤΟΝ ΜΑΘΑΜΕ ΚΑΛΑ
ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΑΣ ΤΟΝ ΑΦΕΝΤΗ
ΜΑΣ ΕΜΑΘΕ ΠΟΛΛΑ
ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΖΩΗ
ΑΠΟ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΜΑΣ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΡΩΠΙΝΑ
ΤΑ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΑ ΜΑΣ
ΑΥΤΟΙ ΚΑΛΟΠΕΡΝΟΥΝ
ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΑΓΩΝΙΑΜΕ
ΑΝ ΘΑ'ΧΟΥΜΕ ΔΟΥΛΕΙΑ
ΓΙΑ ΝΑ'ΧΟΥΜΕ ΝΑ ΦΑΜΕ.

Τάδε έφη,Νικόλας...

.Γειά σε όλους!Θέλω να πώ λίγα πράγματα για το θέμα,έστω και καθυστερημένα.Το θέμα της ΜΑΓΕΙΑΣ,με έχει απασχολήσει και εμένα από τα παιδικά μου χρόνια και συνεχίζει να μου κεντρίζει το ενδιαφέρον,ακόμα και σήμερα,αν και νομίζω πως είμαι πιο κατασταλαγμένος.Και εξηγούμαι.Μετά απο χρόνια προβληματισμού και εναγώνιας προσπάθειας να κατανοήσω σε βάθος τον κόσμο που μας περιβάλλει-στο μέτρο βέβαια που μου επιτρέπεται-με γνόμωνα τον ορθολογισμό και τα πορίσματα της επιστήμης του σήμερα,μοιραία ήρθα αντιμέτωπος με το θέμα ΜΑΓΕΙΑ και γρήγορα διαπίστωσα πως η ΛΟΓΙΚΗ,άρχισε να προσκρούει σε κάτι απροσπέλαστο για αυτή,κάτι που για να κατανοηθεί-πάντα εν μέρει,ίσως και ελάχιστα-μάλλον χρειάζεται να προσεγγιστεί με κάποιον διαφορετικό τρόπο,από αυτόν της ΨΥΧΡΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ,και του αυστηρά υλιστικου τρόπου αντίλιψης για τον κόσμο.Έτσι,περνώντας από το στάδιο του χυδαίου ΥΛΙΣΜΟΥ άρχισα να καταρρίπτω μέσα μου πολλά από τα "στάνταρ" της μέχρι τότε κοσμοθεώρησής μου και να επαναπροσδιορίζω τις συνισταμένες του τρόπου σκέψης και δράσης μου.Σήμερα,έχω αποκομίσει ορισμένες εμπειρίες από την έλαχιστη ενασχόληση μου με την ΜΑΓΕΙΑ και οπωσδήποτε έχω κατασταλάξει-αν μη τι άλλο-στο συμπέρασμα.Η ΜΑΓΕΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ.Δεν μπορώ β'εβαια να κατανοήσω το γιατί υπάρχει,ή ποιόν εξυπηρετεί η ύπαρξή τηςκαι πολλα άλλα ΓΙΑΤΙ,που υπάρχουν.Η γνώμη μου είναι πως ΜΑΓΕΙΑ είναι η απόκρυφη τέχνη που ασκεί κάποιος με κύριο συστατικό την θέλησή του,για να επιφέρει αλλαγές στην ύλη.Αν σας κούρασα,δείξτε επιοίκεια...
.Γειά σε όλους!Θέλω να πώ λίγα πράγματα για το θέμα,έστω και καθυστερημένα.Το θέμα της ΜΑΓΕΙΑΣ,με έχει απασχολήσει και εμένα από τα παιδικά μου χρόνια και συνεχίζει να μου κεντρίζει το ενδιαφέρον,ακόμα και σήμερα,αν και νομίζω πως είμαι πιο κατασταλαγμένος.Και εξηγούμαι.Μετά απο χρόνια προβληματισμού και εναγώνιας προσπάθειας να κατανοήσω σε βάθος τον κόσμο που μας περιβάλλει-στο μέτρο βέβαια που μου επιτρέπεται-με γνόμωνα τον ορθολογισμό και τα πορίσματα της επιστήμης του σήμερα,μοιραία ήρθα αντιμέτωπος με το θέμα ΜΑΓΕΙΑ και γρήγορα διαπίστωσα πως η ΛΟΓΙΚΗ,άρχισε να προσκρούει σε κάτι απροσπέλαστο για αυτή,κάτι που για να κατανοηθεί-πάντα εν μέρει,ίσως και ελάχιστα-μάλλον χρειάζεται να προσεγγιστεί με κάποιον διαφορετικό τρόπο,από αυτόν της ΨΥΧΡΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ,και του αυστηρά υλιστικου τρόπου αντίλιψης για τον κόσμο.Έτσι,περνώντας από το στάδιο του χυδαίου ΥΛΙΣΜΟΥ άρχισα να καταρρίπτω μέσα μου πολλά από τα "στάνταρ" της μέχρι τότε κοσμοθεώρησής μου και να επαναπροσδιορίζω τις συνισταμένες του τρόπου σκέψης και δράσης μου.Σήμερα,έχω αποκομίσει ορισμένες εμπειρίες από την έλαχιστη ενασχόληση μου με την ΜΑΓΕΙΑ και οπωσδήποτε έχω κατασταλάξει-αν μη τι άλλο-στο συμπέρασμα.Η ΜΑΓΕΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ.Δεν μπορώ β'εβαια να κατανοήσω το γιατί υπάρχει,ή ποιόν εξυπηρετεί η ύπαρξή τηςκαι πολλα άλλα ΓΙΑΤΙ,που υπάρχουν.Η γνώμη μου είναι πως ΜΑΓΕΙΑ είναι η απόκρυφη τέχνη που ασκεί κάποιος με κύριο συστατικό την θέλησή του,για να επιφέρει αλλαγές στην ύλη.Αν σας κούρασα,δείξτε επιοίκεια...
Τι θα έλεγες στον ίδιο,για το θέμα "ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΙΑ"!Καλησπέρα...
Πολλές φορές,συναντάμε στούς ανθρώπους ποικίλες συμπεριφορές,που μας κάνουν να ντρεπόμαστε που είμαστε...άνθρωποι.Αν γνωρίζαμε κάποιον,βαθειά πεπεισμένο για την κακή φύση του ανθρώπινου είδους,που να μιλούσε απαξιωτικά για το σύνολο της ανθρωπινης ύπαρξης και συμπεριφοράς,τι θα λέγατε για το θέμα?
ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΑΣ ΕΜΠΡΟΣ
ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ
ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΟΥΣ
ΤΟΝ ΜΑΘΑΜΕ ΚΑΛΑ
ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΑΣ ΤΟΝ ΑΦΕΝΤΗ
ΜΑΣ ΕΜΑΘΕ ΠΟΛΛΑ
ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΖΩΗ
ΑΠΟ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΜΑΣ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΡΩΠΙΝΑ
ΤΑ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΑ ΜΑΣ
ΑΥΤΟΙ ΚΑΛΟΠΕΡΝΟΥΝ
ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΑΓΩΝΙΑΜΕ
ΑΝ ΘΑ'ΧΟΥΜΕ ΔΟΥΛΕΙΑ
ΓΙΑ ΝΑ'ΧΟΥΜΕ ΝΑ ΦΑΜΕ.

Τάδε έφη,Νικόλας...

Aπόψε,
έκανα περίπατο
στην άκρη της πόλης.
Βάδισα μέχρι την άκρη της ζωής,
μυστικά.
Ονόμασα "περίπατο",
την βραδυνή αυτή περιδιάβαση,
ανάμεσα στο βουητό
και σε ιδέες πικρές.
Οι ποιητές εδώ σταματούν
σαν να κρυώνουν.
Εγώ,στην ψύχρα του δρόμου,
συνομιλώ με το όνομά σου.
Η γκόμενά σου είναι χαζή
και εσύ μοιάζεις με τσόντα
υπαλληλάκος δηλαδή,της τάξης τρεις κι'ογδόντα.
Εγινες σοβαρό παιδί,με αφεντικού μουσούδα
βαρύ πεπόνι δηλαδή,και με χοντρή την φλούδα
Ώπα,κρίμα το παιδί ότι κάτσει κι'ότι βγει
Ασ'την καρδιά σου να τα πει και αμόλησε καλούμπα
Πρωί,πρωί απ'τις εφτά μου ντύνεσαι στην πέννα
και τρέχεις φίλε για δουλειά,στου ταύρου την αρρένα.
μοιάζεις με μούμια Αιγυπτιακή,με μαραμένο φύλλο
ΠΙΕΣ ΝΑ ΞΕΔΩΣΕΙΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙ,ΚΙ ΑΝ ΘΕΣ ΠΑΙΞΕ ΚΑΙ ΞΥΛΟ!!!