Maira

Συγνώμη αν σας κούρασα.

ΤΟ BE OR NOT TO BE

TO BE OR NOT TO BE

Το καλοκαίρι του 1997 με πήραν αμέσως στις Π.Β. για εγχείρηση.Την ώρα της εγχείρισης και μετά από ότι μου είπαν χρειάστηκα οξυγόνο. Όταν με πήραν στο δωμάτιο ήμουν σε κατάσταση νάρκωσης και έβλεπα ένα μαύρο πέπλο και στην μέση ένα έντονο άσπρο και γύρω-γύρω χρυσοκίτρινο σε ανοικτό χρώμα φως. Με ελκούσε και εγώ πήγαινα κοντά του. Ξαφνικά όμως άκουσα φωνές και κλάματα αλλά και τον εαυτό μου να κάνει τον θόρυβο που κάνουν οι μελλοθάνατοι όταν ξεψυχίζουν. Δεν ένιωσα κάπιο φόβο αλλά άκουγα αυτό το δυνατό ροχαλιτό και την ψυχή μου την ένιωθα στο λαίμο μου. Επίσης άκουγα την ξαδέλφη μου, να κλαίει δίπλα στο αυτί μου και να μου φωνάζει να μην πεθάνω και να αναπνέω, άκουγα τις νοσοκόμες και τους γιατρούς να φωνάζουν, ανάπνευσε κορίτσι μου, μας ακούς? ανάπνευσε, άκουγα την μητέρα μου να κλαίει, και ξαφνικά χάθηκα σταμάτησα να πηγαίνω σε εκείνο το φως. Ξύπνησα την επομένη και μου είπαν ότι όλοι πίστευαν πως πέθαινα και πως οι γιατροί δεν έκαναν καλή δουλειά. Ενώ το ήξεραν ότι χρειαζόμουν οξυγόνο δεν είχαν,και οταν πήγαν να φέρουν φυάλη από οξυγόνο, ήταν άδεια όπως και επόμενες τρεις φυάλες. Οι γονείς μου είπαν ότι οι νοσοκόμες ξεσήκωσαν όλο το νοσοκομείο μέχρι να βρουν στον όροφο μια φυάλη με οξυγόνο. Δε η κοπέλα που ήταν στο διπλάνο κρεβάτι μου είπε "Κοπέλα μου ήμουν σίγουρη πως θα πέθανες. Μας κατατρόμαξες". Συγνώμη αν σας κούρασα αλλά εσείς πιστεύεται πως ξέφευγα απο το σώμα μου για την μεταθάνατο ζωή? Εγώ πάντος αυτό πιστεύω

Φιλικά

Λία

Συγνώμη αν σας κούρασα.

ΤΟ BE OR NOT TO BE

Φίλε CYBERMASTER εννοείται ότι θα βάλω και εγώ το λιθαράκι μου για να λυθεί ο γρύφος. Μην νομίζετε ότι δεν έχω κάτι να ασχοληθώ και ασχολούμε με αυτά αντιθέτως μου αρέσουν πολύ τα παράξενα και η σχετικότητα του χρόνου. Θα ήταν πολύ σημαντικό για την επιστήμη, γιατί θα προχωρούσαμε χιλιετίες μπροστά αλλά ίσως και να το βλέπω εγωιστικά γιατί αν το βρούμε θα βρώ αμέσως δουλειά αφού είμαι στο τελευταίο έτος Μαθηματικός στο Π. Κύπρου. Αχ... νομίζω ότι ονειρεύομαι... :)

Λοιπόν θα σας πώ κάτι άλλο που σκέφτηκα αλλά μην γελάσετε σας παρακαλώ.

Όπως είχα πει το 1965 είχε γίνει ένας μεγάλος σεισμός όπου κατέστρεψε ένα μέρος του ναού. Μέσα στο γράμμα μας λέει ότι δεν μπορούμε να μετρήσουμε τον χρόνο, άρα η δική μου άποψη: Μια μέρα που θα βρέχει θα μπορούσαμε ή κάποιος που να μπορεί να το επισκεφτεί να είναι εκεί και όταν θα δημιουργηθεί το ουράνιο τόξο, που κατά την αρχαιότητα συμβόλιζε τον χρόνο, θα δούμε από που αρχίζει και σε ποιο σημείο τελειώνει . Επίσης οι άκριες ίσως να είναι τα στενά που μας οδηγούν στο να βρούμε την πλάκα δίχως αρχή. Δηλ. ο χρόνος δεν υπολογίζεται, πλάκα χωρίς αρχή, στενά του Απόλλωνα. Το ουράνιο τόξο ξέρουμε συμβολίζει το χρόνο, ίσως την πλάκα χωρίς αρχή και το σημείο που τελειώνει να λύνεται ο γρύφος. Το ξέρω ότι είναι μπερδεμένα αυτά που λέω αλλά έχει κάπιο νόημα. Γιατί ή πλάκα και το φρούριο είναι μεταφορικά που μας τα δίνει αλλιώς γιατί να ήταν γρίφος?

TO BE OR NOT TO BE

Διάβασα με ενδιαφέρον το γράμμα και πιστεύω ότι ίσως να είναι αληθινό. Φυσικά χωρίς να αποκλείσω το γεγονός ότι μπορεί να το έγραψε κάποιος φαρσέρ γιατί απο το 1965 γιατί τώρα ανακαλυφθηκε? Εκτός και άν αυτός που είχε το βιβλίο ήταν ο ίδιος που ζούσε τα γεγονότα ή προσπαθούσε και αυτός να λύσει το γρύφο.Για να μην μακρυγορώ να σας πω και εγώ την δική μου άποψη.

Αν ο συγραφέας ήξερε ποια ήταν ακριβώς η αρχή του δεν θα μας έβαζε τον γρύφο αυτό, συμπέρεσμα, αυτός ο γρύφος κρύβει την αλήθεια που αυτός στην πορεία μπορεί να ξεχνά. Κάθε αρχή έχει και τέλος αλλά η δική του αρχή ανακυκλώνεται ξανά και ξανά.

1. Ίσως να μεταφέρθηκε από παράλληλο σύμπαν και με τον γρύφο μας βοηθά να βρούμε την είσοδο που μπήκε.

2. Αναφέρει τον Απόλλωνα όπου ξέρουμε ότι ο ναός στους Δελφούς ήταν το μάτι της Γης. Άρα ίσως εκεί να υπάρχει μια είσοδος με το παράλληλο σύμπαν.

3. Το 1965 νοτιοδιτικά της Ανδρίτσαινας, πάνω στα ορεινά είναι ο πιο μεγάλος ναός του Απόλλωνα, όπου σε αυτή την χρονολογία έγινε ένας μεγάλος σεισμός και παθαίνει μεγάλη ζημιά. Άρα υπάρχει μια μικρή πιθανότητα "Πρέπει να ψάξεις την πλάκα που δεν έχει αρχή" η γραφή αυτή να είναι πάνω στα πλατώματα των βράχων. Ο βράχος δεν θα έχει κάποιαν αρχή αφού η επιγραφή του μπορεί να χάθηκε από το σεισμό. Ίσως όμως το κομμάτι που χάθηκε από το βράχο να δείχνει κάποιο στενό που οδηγά προς το Ναο του Απόλλωνα, ή και αντίστροφα από το Ναό του Απόλλωνα να υπάρχει μία κλίση που να οδηγεί σε κάποιο στένομα που είναι η λύση του γρύφου.

Αυτή είναι η δική μου μέχρι στιγμής γνώμη, αλλά θα ψάξω για περισσότερα στοιχεία. Σίγουρα είναι μπερδεμένη για να καταλάβετε την σκέψη μου αλλά και το γράμμα δεν είναι μπερδεμένο? :)

TO BE OR NOT TO BE

Το καλοκαίρι του 1997 με πήραν αμέσως στις Π.Β. για εγχείρηση.Την ώρα της εγχείρισης και μετά από ότι μου είπαν χρειάστηκα οξυγόνο. Όταν με πήραν στο δωμάτιο ήμουν σε κατάσταση νάρκωσης και έβλεπα ένα μαύρο πέπλο και στην μέση ένα έντονο άσπρο και γύρω-γύρω χρυσοκίτρινο σε ανοικτό χρώμα φως. Με ελκούσε και εγώ πήγαινα κοντά του. Ξαφνικά όμως άκουσα φωνές και κλάματα αλλά και τον εαυτό μου να κάνει τον θόρυβο που κάνουν οι μελλοθάνατοι όταν ξεψυχίζουν. Δεν ένιωσα κάπιο φόβο αλλά άκουγα αυτό το δυνατό ροχαλιτό και την ψυχή μου την ένιωθα στο λαίμο μου. Επίσης άκουγα την ξαδέλφη μου, να κλαίει δίπλα στο αυτί μου και να μου φωνάζει να μην πεθάνω και να αναπνέω, άκουγα τις νοσοκόμες και τους γιατρούς να φωνάζουν, ανάπνευσε κορίτσι μου, μας ακούς? ανάπνευσε, άκουγα την μητέρα μου να κλαίει, και ξαφνικά χάθηκα σταμάτησα να πηγαίνω σε εκείνο το φως. Ξύπνησα την επομένη και μου είπαν ότι όλοι πίστευαν πως πέθαινα και πως οι γιατροί δεν έκαναν καλή δουλειά. Ενώ το ήξεραν ότι χρειαζόμουν οξυγόνο δεν είχαν,και οταν πήγαν να φέρουν φυάλη από οξυγόνο, ήταν άδεια όπως και επόμενες τρεις φυάλες. Οι γονείς μου είπαν ότι οι νοσοκόμες ξεσήκωσαν όλο το νοσοκομείο μέχρι να βρουν στον όροφο μια φυάλη με οξυγόνο. Δε η κοπέλα που ήταν στο διπλάνο κρεβάτι μου είπε "Κοπέλα μου ήμουν σίγουρη πως θα πέθανες. Μας κατατρόμαξες". Συγνώμη αν σας κούρασα αλλά εσείς πιστεύεται πως ξέφευγα απο το σώμα μου για την μεταθάνατο ζωή? Εγώ πάντος αυτό πιστεύω

Φιλικά

Λία

TO BE OR NOT TO BE