Marilena_M
Νέο ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
& οι δύο παππούδες μου ήξεραν πότε θα πεθάνουν, ο ένας μάλιστα ήξερε ακριβώς ακόμα & την ώρα που θα πέθαινε...
Τα πράγματα έρχονται σ' αυτούς που τα περιμένουν...
& οι δύο παππούδες μου ήξεραν πότε θα πεθάνουν, ο ένας μάλιστα ήξερε ακριβώς ακόμα & την ώρα που θα πέθαινε...
Τα πράγματα έρχονται σ' αυτούς που τα περιμένουν...
Τα πράγματα έρχονται σ' αυτούς που τα περιμένουν...
Σχετικά με την αυρά & εγώ έχω την ίδια αποριά με τον/την OSIRIS_A_K, αν δηλ. είναι πράγματι η αύρα μου αυτή που είδα ή αν είναι παιχνίδι των ματιών μου.
Όπως διάβασα κάπου η αύρα μοιάζει σαν γραμμές φωτός έξω από το περίγραμμα των χεριών μας, πολύ πιθανό με κάποιο συγκεκριμένο χρώμα! Με αρκετή εξάσκηση μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι πολλές φορές το χρώμα αυτό είναι διαφορετικό, ανάλογα με τη διάθεση ή την ψυχολογική μας κατάσταση. Άλλοτε, πάλι, το χρώμα μπορεί να παραμείνει το ίδιο για εβδομάδες ή μήνες.
ΧΧΧ
Τα πράγματα έρχονται σ' αυτούς που τα περιμένουν...
Σχετικά με την αυρά & εγώ έχω την ίδια αποριά με τον/την OSIRIS_A_K, αν δηλ. είναι πράγματι η αύρα μου αυτή που είδα ή αν είναι παιχνίδι των ματιών μου.
Όπως διάβασα κάπου η αύρα μοιάζει σαν γραμμές φωτός έξω από το περίγραμμα των χεριών μας, πολύ πιθανό με κάποιο συγκεκριμένο χρώμα! Με αρκετή εξάσκηση μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι πολλές φορές το χρώμα αυτό είναι διαφορετικό, ανάλογα με τη διάθεση ή την ψυχολογική μας κατάσταση. Άλλοτε, πάλι, το χρώμα μπορεί να παραμείνει το ίδιο για εβδομάδες ή μήνες.
ΧΧΧ
Θα σας πω & 'γω λοιπόν τη δική μου εμπειρία. Πριν δυο χρόνια περίπου εκεί που καθόμουν στον υπολογιστή (μέρα μασημέρι & μόνη στο σπίτι) άκουσα μια φωνή να λέει το όνομα μου, πολύ αργά (όπως κάνουμε όταν θέλουμε να τρομάξουμε κάποιον για πλάκα). Δεν κατάλαβα αν ήταν άντρική ή γυναικεία η φωνή. Μόλις έγινε αυτό το σκυλάκι μου απ' την κουζίνα που ήταν & έψαχνε να φάει (!) έτραξε αμέσως κοντά μου! (Περίεργο γιατί το σκυλάκι μου όταν είναι για φαί δεν καταλαβαίνει τπτ) Περιττό να σας πω ότι τρελάθηκα απ' το φόβο μου & παρά λίγο να μείνω στον τόπο (χωρίς πλάκα), κράτησα όμως την ψυχραιμία μου & χωρίς φυσικά να απαντήσω συνέχισα τη δουλεία μου σα να μη συμβαίνει τπτ. Αυτή η φωνή απ' ότι κατάλαβα ακούστηκε πίσω απ' την συρώμενη πόρτα που υπάρχει στο σαλόνι όπου & καθόμουν.
Μετά από λίγες μέρες ήμουν στο δωμάτιο μου & αποφάσισα να πάω στο σαλόνι. Όταν πήγα λοιπόν είδα το σκύλο μου κοντά στην μπαλκονόπορτα να κοιτάει κτ με τρόμο & να πηγαίνει προς τα πίσω λες & αυτό πήγαινε προς το μέρος του! Τότε πήγα & αγκάλιασα το σκύλο μου & έκανα σε εκείνο το σημείο όπου κοιτούσε με τα χέρια μου στον αέρα μπας & "πιάσω" τπτ! Φυσικά & δεν υπήρχε τπτ. Α, & να σας πω & το πιο κουφό. Το σκυλάκι μου ήταν τυφλό (έδω & πολλά χρόνια βέβαια & γι' αυτό ήξερε να κατατοπίζεται στο χώρο & απ' τη μυρωδιά). Ξέρω πως τα σκυλία & οι γάτες μπορούν να διαιστανθούν τέτοια "περίεργα" πράγματα (ή & να δουν ίσως?).
Τι να ήταν αραγέ?
Ευχαριστώ που με ακούσατε γιατί όταν το είπα στην οικογένεια μου με πέρασε για τρελή...
ΧΧΧ