MarkTheKiller

Ήταν μια φορά 2 κλέφτες που έκλεβαν τα κοσμήματα από τους νεκρούς.Μια νύχτα λοιπόν πήγαν να κλέψουν όπως συνήθως από ένα συγκεκριμένο νεκροταφείο.Ήταν σε ένα κοντινό στην πόρτα τάφο μία γιαγιά πρόσφατα θαμμένη που είχε πλούσια οικογένεια και θα είχε πολλά λεφτά και χρυσαφικά επάνω της.Της είχαν βάλει λοιπόν στο αριστερό χέρι στον παράμεσο ένα πανάκριβο χρυσό δακτυλίδι.Το είδαν οι ληστές και αμέσως γυάλισε το μάτι τους.<<Αυτό είναι το πιο ακριβό χρυσαφικό που θα έχουμε κλέψει>>είπε ο ένας στον άλλον.Πήγαν λοιπόν να βγάλουν το δακτυλίδι από το δάχτυλο της γιαγιάς αλλά δεν έβγαινε.Προσπάθησαν με κάθε τρόπο να βγάλουν το δαχτυλίδι αλλά όλοι οι τρόποι απέτυχαν.Έτσι σκέφτηκαν να κόψουν το δάχτυλο και να πάρουν το δαχτυλίδι μαζί με το δάχτυλο.Έτσι κι έκαναν λοιπόν.Έκοψαν με ένα σουγιά το δάχτυλο και το έβαλαν σε ένα σακουλάκι κι έφυγαν.Μετά από καιρό λοιπόν και αφού ήταν στην κατοχή τους το δάχτυλο με το δαχτυλίδι σε ένα κουτί κρυμμένο καλά για να μην το χάσουν,όλα πήγαιναν μια χαρά.Αλλά μια βροχερή μέρα όμως και ενώ έβρεχε καταρρακτωδώς,χτύπησε το κουδούνι στο σπίτι των δύο φίλων.Ο ένας από τους 2 άνοιξε την πόρτα και είδε μια γριούλα να στέκεται στην πόρτα τους.<<Έλα μέσα γιαγιά>>της αποκρίθηκε με ευγένεια,<<πέρασε μέσα να μη βρέχεσαι>>.Μπήκε η γριούλα μέσα και έκατσε στο τραπέζι.Ζήτησε να της φέρουν ένα ποτήρι νερό γιατί διψούσε.Ο νεαρός της έδωσε το νερό και μετά από λίγη ώρα πρόσεξε κάτι.Έλειπε από τη γριά από το αριστερό χέρι ο παράμεσος.Αμέσως άρχισε να τον λούζει κρύος ιδρώτας και ήταν πολύ αμήχανος.<<Τι έχεις?>>τον ρώτησε η γριά.Τίποτα,της είπε.<<Μα κάτι έχεις,δε μπορείς να με ξεγελάσεις>>του είπε.<<Δε μου λες γιαγιά,πως έχασες το δάχτυλό σου;>>.Αμέσως η γριά άρχισε να παίρνει αγριεμένη μορφή.<<Μου το έκοψες>>,του λέει.Αμέσως ο νεαρός έπεσε κάτω και πέθανε από ανακοπή.Ο φίλος του δολοφονήθηκε από τη γριά εκείνη τη νύχτα.Τώρα το σπίτι τους είναι ακατοίκητο,εγκαταλελειμένο.Το δάχτυλο όμως και το δαχτυλίδι μυστηριωδώς ξαναγύρισαν στο χέρι της γριάς....κανείς δεν κατάφερε να λύσει ποτέ το μυστήριο....και άμα έχεις τα κότσια,λύσε το!!!

amalia θέλω να πιστεύω πως είναι μια ωραία σύμπτωση και όχι κάτι μυστήριο..

Η ιστορία διαδραματίζεται σ'ένα ορεινό χωριό του Νομού Χανίων της Κρήτης
στα τέλη της δεκαετίας του 1980.Ένα καλοκαιρινό βράδυ λοιπόν,η μητέρα μου,ο θείος μου και μικρότερος αδερφός της μητέρας μου και ένας οικογενειακός φίλος και γείτονας πήγαιναν βόλτα με τα ποδήλατά τους σ'ένα κοντινό χωματόδρομο του χωριού.Τότε οι δρόμοι είχαν μόνο ένα φως και αυτό από στύλο της ΔΕΗ.Εκεί λοιπόν που πήγαιναν κάτω από τη λάμπα του στύλου είδαν ένα μαύρο πράγμα σαν παπάς να στέκεται στο δρόμο ακίνητο.Όλα τα σημεία του σώματος ήταν καλυμμένα με ένα ''ράσο'' ας πούμε,ακόμα και το κεφάλι.Τα παιδιά φοβήθηκαν ειδικά ο θείος μου και τότε μικρότερος της παρέας.Τα λίγο μεγαλύτερα παιδιά σκέφτηκαν ότι θα ήταν ο παπάς του χωριού γιατί συνήθιζε να κάνει βραδυνές βόλτες στο χωριό.Πήραν λοιπόν το θάρρος και φώναξαν ''παπά'',''παπά'',αλλά τίποτα.
Εκείνη τη στιγμή σκέφτηκαν πως ήταν μια γυναίκα από το χωριό που της άρεσε να κάνει φάρσες και άρχισαν και φώναζαν το όνομά της αλλά και τότε καμία απάντηση.Το ''πράγμα'' συνέχιζε να μένει ακούνητο κι αλάλητο,ώσπου τα παιδιά κατάλαβαν ότι δεν ήταν παρά ένα στοιχειό που στοίχειωνε εκείνο το σημείο του δρόμου.Δεν πρόφτασε να περάσει ούτε ένα πεντάλεπτο και τα παιδιά είχανε φτάσει όσο πιο γρήγορα μπορούν με τα ποδήλατα να βγάζουν σπίθες που λέει ο λόγος...το πρωί τα είπαν όλα
αλλά κανείς δεν τους πίστεψε...Τώρα μετά από τόσα χρόνια έχει ξεχαστεί
και απλά το λένε σαν ιστορία όπως κι εμένα μου την είπε η μητέρα μου και εγώ σας τη διηγήθηκα....