NSoul
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Καταρχήν το θέμα είναι για τον ‘εξορκισμο της Έμιλι Ρόουζ‘, την ιστορία δηλαδή της Ανελίσε. Αν και την ιστορία της την ξέρω πολύ καλά μέσω του υλικού που έχω βρει, την ταινία δεν την είχα δει και οφείλω να πω πως ήταν καλή. Δεν θα αναφερθώ επίσης στις ‘μόρες‘ και στην κάθε αρλούμπα που μπορεί να γράψει ο καθένας, για το πόσο ‘οπισθοδρομικοί‘ είναι αυ΄τοί που πιστεύουν στα δαιμόνια και ‘εν έτη 2009‘ δεν γίνεται να πιστεύουμε σ’ αυτά. Επίσης παρατήρησα πως κάποιοι δεν μπορούν να κρύψουν πως είναι άθεοι ή κομουνιστές (χωρίς να έχω κάτι εναντίον τους) και βρίζουν τους παπάδες.
Να πω κάποια πράγματα ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για την περίπτωση της Ανελίσε.
Έπασχε από βαριά κατάθλιψη και σχιζοφρένεια έλεγαν οι γιατροί και μπορεί να είχαν δίκιο. Διαφέυγει σε όλους όμως το γεγονός πως παρά τις πάμπολες θεραπείες και αγωγές δεν υπήρχε καμία βελτίωση. Όταν λοιπόν ΑΠΕΤΥΧΑΝ οι γιατροί, τότε και μόνο τότε οι γονείς και η ίδια η κοπέλα απευθύνθηκαν στην εκκλησία. Επίσης και ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ των εξορκισμών έγιναν προσπάθειες να της χορηγηθούν φάρμακα αλλά στάθηκε αδύνατο. Αρκετά λοιπόν με τις αηδίες περί της ιατρικής που θα έσωζε την κοπέλα, η ιατρική είχε ήδη ‘φάει πόρτα‘ που λέμε. Και δεν ξέρω αν όλοι οι παπάδες είναι κομπογιανίτες, πάντως και οι γιατροί παίζουν στην ίδια κατηγορία. Πρέπει λοιπόν και γω να κάνω copy paste περιπτώσεις γιατρών απατεώνων και μετά να τους απαξιώσω όλους. Φοβερή λογική... Κανείς δεν σημείωσε επίσης πως η εκκλησία έλεγε όχι στις αφόρητες πιέσεις της οικογένειας και δεν ήθελε να προχωρήσει στον εξορκισμό, μέχρι που η... ιατρική δεν έπιασε.
Ένα επίσης σημαντικό σημείο, είναι το γεγονός πως η κοπέλα δεν πέρασε στα όρια της παράκρουσης από κάποιο περιστατικο. Οι περισσότεροι από τους ψυχωτικούς, ή είχαν μία πολύ τραυματική ηλικία, ή συνέβη κάτι στη ζωή τους που τους συντάραξε και απλά δεν το άντεξαν. Η συγκεκριμένη κοπέλα ήταν μια χαρά μέχρι και τα 14 της και από τη μία μέρα στην άλλη, κυριολεκτικά ένα πρωϊ ξύπνησε και όλα είχαν αλλάξει. Επίσης προσπάθησε όσο μπορούσε να ζήσει μία φυσιολογική ζωή, είχε ένα αγόρι που νοιάζοταν γι αυτήν και όλα τα φυσιολογικά σημάδια μίας νεαρής.. μέχρι εκείνη τη μέρα, αλλά και μετά. Προσπάθησε και έζησε με όλα αυτά που έβλεπε, όμως κατέρρευσε...
Γράφοντας αυτό το κατεβατό που σας συμβουλεύω να μην το διαβάσετε, θέλω να πω πως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο φαίνονται. Και δεν είναι όλες οι περιπτώσεις οι ίδιες. Η συγκεκριμένη μάλιστα έχει μείνει στην ιστορία, φαντάζεται άραγε κανείς γιατί; Για την απίστευτη ένταση και ιδιαιτερότητά της. Αν αφήσουμε λοιπόν στην άκρη τις αστειότητες περί «φαντασιώσεων» και «υποβολής» και αν τελικά η κοπέλα αυτή δεν έγινε τρελή από τη μία μέρα στην άλλη, τότε υπάρχει θέμα.
Είναι λυπηρό να βλέπεις άτομα να στέκονται στη μία ή στην άλλη πλευρά και να αφορίζει ο ένας τη θεωρία του άλλου. Αν τρέξετε λίγο στην αρχή, ένα τύπος που βρίζει τους παπάδες και λέει πως οι δαίμονες είναι παραμύθια, υπογράφει ως ένας (Βελιάλ!). Μάλλον δεν έπιασα την ειρωνεία...
Η ηλιθιότητα του ανθρώπου να θεωρεί πραγματικό μόνο ότι μπορεί να δει είναι ανίκητη. Σε μία εποχή που οι επιστήμη επιβεβαίωσε πως υπάρχουν κι’ άλλες διαστάσεις που δεν μπορεί το μάτι μας να δει, αυτοί συνεχίζουν να ζητάνε αποδείξεις και ονόματα. Κάπου έχω την αποκλειστική συνέντευξη με τον Ιησού Χριστό... μισό να κοιτάξω. Ας παραδεχτούμε λοιπόν πως υπάρχουν πράγματα που δεν υπάρχουν οπτικά στον κόσμο μας, όμως... υπάρχουν και από κει και πέρα, ας βάλει καθένας τα όριά του.
Τέλος, λίγο έλεος πια με τους παπάδες. Αν αυτοί είναι ξεφτιλισμένοι και αλήτες αυτό δεν σημαίνει πως είναι και η πίστη του ανθρώπου στον Θεό. Δηλαδή αν υπάρχουν αλήτες γιατροί, πρέπει να ξεφτιλίσουμε και την ιατρική. Μιλάμε για φοβερή λογική. Άλλωστε και αν δεν κάνω λάθος, το είπε και ο ίδιος ο Ιησούς, ακριβώς έτσι. Προειδοποίησε πως θα έρθουν εποχές, που αυτοί που θα τον ‘εκπροσωπούν’, αυτοί που θα πρέπει να είναι οι πιο ενάρετοι, αυτοί θα είναι πολλές φορές πιο αμαρτωλοί από τους «κοσμικούς». Και ζήτησε να μην πέσουμε στην πλάνη αυτή και να απορρίψουμε την πίστη, γιατί τότε θα έχουμε πλανηθεί εμείς περισσότερο.
Κλείνοντας, θέλω να πω πως δεν είμαι πιστός με την έννοια της εκκλησίας, δεν είμαι κανένας θρησκόληπτος, αντίθετα μάλιστα. Απλά έχει πια καταντήσει αηδία να ακούω «καλά πως μπορείς και τα πιστεύεις αυτά, αυτά τα πίστευε η γιαγιά μου». Ναι. Και όχι μόνο η γιαγιά, αλλά και πολλεεεεες χιλιάαααδες χρόνια πίσω. Σε όλες τις φάσεις του ο άνθρωπος και παρά την αλματώδη εξέλιξή του... φοβόταν τα δαιμόνια. Γιατί παρά την εξέλιξη αυτή... ε υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν μπορεί να εξηγήσει. Και φυσικά η ταμπέλα της «σχιζοφρένειας» δεν μπορεί να δώσει απαντήσεις, μόνο περιγραφές.
Η ιστορία της Ανελίσε είναι πραγματικά φρικιαστική, όπως και αν την πάρεις. Αν ήταν όντως ψυχασθενής και ξέφυγε τόσο πολύ για να καταλήξει να φαίνεται σαν δαιμονισμένη και πέθανε (από πείνα) στην κατάσταση αυτή, πρόκειται για ένα τρομερό δράμα. Και πάλι οι ιερείς δεν θέλησαν ποτέ να της κάνουν κακό, κάποιοι τους έβρισαν, λες και τους άρεσε να το κάνουν αυτό 2 φορές την εβδομάδα.
Αν όμως... λέμε αν, η Ανελίσε όντως ήταν σε «κατοχή», τότε πέθανε γιατί επέλεξε όπως είπε η ίδια να πάρει αυτή τις αμαρτίες άλλων και να τους σώσει. Και αυτό, αληθινό ή όχι, είναι πραγματικά τραγικό και συγκλονιστικό...