- "Ο εξορκισμός της Emily Rose" - Δαιμονισμός - Εξορκισμός - Επιστήμη - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:Για τις παραδόσεις απ' όπου προήλθαν οι ιστορίες για δαίμονες η προέλευση είναι έξω από τον άνθρωπο, με δυνατότητα να "κατοικίσουν" εντός του ανθρώπου κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις που εξαρτώνται από τους ανθρώπους.
Που ζούν οι δαίμονες;
Έξω απο τον άνθρωπο ή μέσα στον άνθρωπο;
Έτσι π.χ. αν θα ήταν δυνατό να δαιμονιστεί ένας άνθρωπος πίνοντας νερό από κάποια πήγή (όπως κάποιος ανέφερε) θα μποορύσαν να πιούν νερό από την ίδια πηγή πολλοί άλλοι χωρίς να πάθουν τίποτα, γιατί ο δαιμονισμός κάποιου εξαρτάται από τη δική του "δεκτικότητα" και έλλειψη "άμυνας" - σύμφωνα με τις παραδόσεις.
της παρέας....Το "πάτημα του ίσκιου", είναι μια κατάσταση που
αοφορά στην αίσθηση βάρους πάνω στο σώμα σου, κατά τη
διάρκεια ύπνου, συνήθως, αν και ξέρω περιπτώσεις δικών μου ατόμων,
που ήταν και μερα, σε κατάσταση ληθάργου, κατά κάποιο τρόπο, όπου και ένοιωσαν ένα άτομο να τυος βαραίνει λες και κάθεται πάνω στο
σώμα τους.Μέχρι ανάσα ακούς.Δεν μπορείς να μιλήσεις να κουνηθείς και συνήθως, τα άτομα που έχουν πάθει το "πάτημα του ίσκιου", φέρουν και
μώλωπες στο σώμα τους...
Έχω προσωπική εμπειρία πολλάκις και παράλληλα με τη σύζυγο μου στο
ίδιο κρεβάτι, την ίδια φάση....Είναι μια προσπάθεια δαιμονοπληξίας που επιχειρείται απο τις εν λόγω οντότητες.....
Φίλε μου think math,τοχωριό ως ορεινό έχει πολύ καλά νερά και κανείς
αλλός δεν έπαθε ανάλογο κρούσμα....Πάντως οι δαίμονες που ρωτάς,
είναι σώματα πνευματικών αρνητικών δυνάμεων, που ακριβώς επειδή έχουν ιεραρχία, είναι εξαρτημένα ανάλογα μεταξύ τους...
Ο δαίμονας της καταλαλιάς, ο δαίμονας της μέθης, κλπ, όπως καταλαβαίνεις, απλά ελέγχουν χώρους που γίνονται ανέλεγκτες πνευματικές καταστάσεις, ώστε να επηρεάσουν προς την κατεύθνση που θέλουν τα πράγματα....
Αγαπητέ μου Dying Incubus, όταν πιστεύεις σε κάποιες αρνητικές οντότητες, σίγουρα καταλαβαίνεις ότι υπάρχουν και άλλες...Άσχετα της
ενημέρωσης που έχεις για κάθε μια....Η διαμονοληψία και η κατάληψη
απο πεθαμένο μέσω μέντιουμ,ο χριστιανισμός κι εγώ,προσωπικά, πιστεύουμε ότι είναι το ίδιο...Δεν γυρίζουν οι νεκροι, έτσι με ένα
κάλεσμα μέντιουμ.....Δαιμονικές οντότητες είναι που ξεγελούν
παριστάνοντας κάποιον προσφιλή νεκρό....Αυτό μπορεί να αποδειχθεί,
καθώς σε όποιες περιπτώσεις καλέσματος πνευμάτων, υπήρχαν χριστιανικά σύμβολα, τα πνεύματα, δεν..κατέβαιναν......
Γιατί άραγε;
Δαίμονες που υπάρχουν σε αστρική διάσταση, όπως εμείς πάμε στο
αστρικό, να είσαι σίγουρος ότι έχουν κι αυτοί τρόπους να ρθούν
στο δικό μας φτωχοδιάστατο κόσμο....Φίλε μου, υπάρχουν πολλα που
ξέρουμε πολύ αδρά και αυτό δείχνει επιπολαιότητα, της σημερινής κοινωνίας μας..Αδιαφορούμε γενικά, όταν δαιμονισμοί συμβαίνουν
καθε μέρα.....
Κάποιοι βλέπουν μια γρια, άλλοι μια γυναίκα, άλλοι έναν μεγαλόσωμο άνδρα, άλλοι αράχνες, άλλοι τερατάκια καρτούν, άλλοι γλοιώδη πλάσματα, άλλοι απλά βλέπουν μια σκιά ή και τίποτα και υποθέτουν οτι είναι γυναίκα επειδή το διάβασαν κάπου ή επειδη τους το είπαν!
είπε ο Kerry King
quote:
Ότι είχε στοιχειώσει την παιδική της φαντασία
Κάποιος έβλεπε μια γριά και γυρνώντας πίσω στα παιδικά του χρόνια θυμήθηκε οτι η μαμά του έλεγε "αν δεν φας το φαγητό σου θα φωνάξω την μάυρη γριά, να σε παρει να σε... να σε... να σε... " ή "αν δεν κοιμηθείς θα έρθει η μαυρη γρια και θα δείς τι θα σου κάνει".
Μπορεί να σας φαίνεται αστείο, τώρα που είστε μεγάλοι, αλλά για ένα παιδί δεν είναι καθόλου αστείο, πλάθει ένα ολόκληρο τέρας στο μυαλό του!
Αυτός ο άνθρωπος τώρα που μεγάλωσε φυσικά δεν φοβάται τις γριές! όμως αυτη η εικόνα και τα συναισθήματα που του προκαλούσε είχαν αποθηκευτεί κάπου στο μυαλό του και σε στιγμές χαλάρωσης, ύπνου, (την ώρα δηλαδή ο άνθρωπος έχει καλύτερη επαφή με το ασυνείδητο-υποσυνειδητό του) έβγαινε και τον ταλαιπωρούσε...
Άλλος τη στιγμή που παραλύει βλέπει χιλιάδες αράχνες να έρχονται καταπάνω του ή και μία τεράστια...
Προς θεού, αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι ψυχασθενείς, το επόμενο πρωινό, θα πάνε στη δουλειά, θα βγούν για καφέ κλπ. Είναι όμως αυτή η μικρή φοβία που τους στοιχειώνει (πολύ ωραία λέξη Kerry King). Εύκολα μπορούν να συνειδητοποιήσουν οτι είναι ένας ασήμαντος φόβος. Το πάν είναι να συνειδητοποιήσεις από που πηγάζει και να γελάσεις μαζί της!!!
Όταν γελάσεις, "αυτή" θα φύγει καταντροπιασμένη.
Ούτε για αστείο δεν θα πρέπει να δημιουργούμε "δαίμονες" στα παιδιά. Μεγαλώνοντας ένα παιδι μπορεί να μην καταφέρει να ισορροπήσει μέσα του τις έννοιες καλού-κακού, σημαντικού-ασήμαντου, μπορεί να μην το βοηθήσει το περιβάλλον, μπορεί να πληγωθεί επανειλλημένως, να μην νιώσει την απαιτούμενη ασφάλεια και άλλα.. και ο "δαίμονας" να γίνει "δαιμονάρα"
και φυσικά να το κατακυριεύσει. Στην ουσία δεν κατακυριεύει ο δαίμονας... αλλά ο φόβος και η ανασφάλεια!
Καλύτερα να μην λέμε "αν ΔΕΝ κάτσεις φρόνιμα θα φωνάξω τη γρία" κλπ. Οι παιδικές ψυχές είναι πολύ ελεύθερες και δεν καταλαβαίνουν το -δεν- και το -μη-... Εγώ ας πούμε λέω "Αν κάθήσεις φρόνιμα θα φωνάξω τη ρόζ νεράιδα να σε φιλήσει το βράδυ που θα κοιμάσαι"!!
Πρέπει κάποια στιγμή σταματήσουμε να δημιουργούμε δαίμονες και οντότητες στα παιδιά, ώστε αυτά να μπορέσουν να μεγαλώσουν τα δικά τους παιδιά χωρις δαίμονες, κι αυτά τα δικά τους κλπ κλπ.
Οχι αλλοι δαίμονες.
αγαπητή mimosa, πιστεύω ότι θα ήταν σαφώς καλύτερα να ήταν
όπως τα λές, φαντασία κι όχι σημάδια σε μπράτσα, γόνατα, μηρούς,
απο το βάρος του ανύπαρκτου δαίμονος....Όλοι όσοι ένοιωσαν
μια τέτοια διαβολική κι όλο κακία ύπαρξη πάνω τους, την ανάσα
του και το όλο φίλινγκ, να είσια σίγουρη ότι θα προτιμούσαν να
ονειρεύονται...
Καλά είναι πάντως, νομίζω , να διάβαζες κανένα περιστατικό μόρα, απο
το σχετικό θέμα που έχει το εσωτέρικα και θα δεις αρκούντως
δυνατές περιπτώσεις, ώστε να κατανοήσεις κι εσύ ότι δεν είναι
θεμα ιδεοληψίας...Είναι θέμα δαιμονισμού....Και επειδή εκατοντάδες
άτομα το βιώνουν, καλά θα ήταν να μην τους κοροιδεύουμε, λέγοντας
ότι εμείς ξέρουμε καλύτερα τι τους συμβαίνει...
Νομίζω,ότι μπορούμε να τους καταλάβουμε, δλδ...
Με τις κάθε είδους "Μορες" ηταν τόσο συχνές που στο τέλος γίναμε φίλες. Στην αρχή έφευγε δύσκολα, μετά έφευγε με ένα πάτερ ημών και μετά απο καιρό μία που την καταλάβαινα και μια που έφευγε. Αστεία "οντότητα"!
Μετά μου "βγήκε" μία άλλη οντότητα, τρομακτική που δεν σήκωνε προσευχούλες και αστεία. Τέλος πάντων κάπως την "κατάφερα". Τα τελευταία 3 χρόνια δεν με επισκέπτεται καμμια ΑΡΝΗΤΙΚΗ οντότητα αλλά άμα λάχει τη βάζω κάτω και την πατάω εγώ.
Για τα σημάδια που λές το πιστεύω. Υπάρχουν και πολλές περιπτώσεις. Από ένα σημείο και μετά αρχίζει και γίνεται πολύπλοκο, μπαίνουν και ενεργειακά θέματα στη μέση και δεν μπορώ να το αναλύσω με λόγια, ούτε προφορικά ούτε γραπτά!
Αν υποθέσουμε οτι οι αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα παράγουν ενέργεια η οποία υπάρχει κάπου (αστρικό πεδίο;) τότε εξηγούνται και τα σημάδια.
Κάπως έτσι το φαντάζομαι!
Η ουσία είναι μία πάντως... οτι ΕΜΕΙΣ παράγουμε - φτιάχνουμε τις αρνητικές οντότητες, ενέργειες δαίμονες!
και συναφή, θέμα, όπου θα έβλεπες πως το βλέπουν άτομα
που έχουν δεχτεί αυτή την επίσκεψη...Τώρα άν για σένα οι
μώλωπες στο σώμα είναι παραμύθια, τι να σου πω;Πιστεύεις ότι
ο άλλος ειναι είτε χαζός είτε πονηρός...Δεν είναι έτσι όμως...
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν βάση αποδείξεων στο πάτημα του
ίσκιου και σε δαιμονοληψίες...Τουλάχιστον δώσε τους το δικαίωμα
να μην ασπάζονται τη θέση σου ότι είναι χαζοί....
Εκτός από το οτι τις φτιάχνουμε, τις ΣΥΝΤΗΡΟΥΜΕ κι όλας!
Υπάρχουν γιατί τις συντηρούμε με το φόβο. Αν σταματήσουμε θα εξαφανιστούν. Επίσης ακόμα κι αν υπάρχει αυτη η ενέργεια στο αστρικό πεδίο δεν έχει μορφή! Είναι απλά αρνητική ενέργεια.
Τη μορφή τη δίνει ο εγκέφαλος
Δεν έχω πρόθεση να χαλάσω κανένα παραμύθι που δεν θέλει να χαλαστεί.
μεταλλάδες και άλλους,που δεν έχουν καμία σχέση με θρησκείες
και που δεν ξέρανε το ...παραμύθι, που εσύ βλέπεις,
και πάθανε την πλάκα τους φίλη mimosa.....
Να τους έλεγες ότι δεν ήταν αυτό που αισθάνθηκαν αληθινό, ότι ήταν
μια ψευδαίσθηση...Θα ήθελα όμως να ήμουνα απο μια πλευρά να
δω και τις αντιδράσεις τους...Βίντεο δεν θα πείραζε....
Ειδικά να τους έλεγες ότι είναι φοβιτσιάρηδες κι ότι οι κοινές
τους εμπειρίες ήταν θέμα ...κοινής φαντασίας.....Θα τους ενδιέφερε
πιστεύω, να δούν πόσα πράγματα μπορείς να τους πεις επ αυτού....
quote:
που δεν έχουν καμία σχέση με θρησκείες
Θέλεις να αρχίσω να λέω για την συντήρηση των "δαιμόνων" που βολεύει τη θρησκεία;
Μη με προκαλείς. Βλέπεις οτι είμαι Κυρία τις τελευταίες μέρες.
quote:
trexagireve
Επειδή υπάρχουν και μώλωπες ως ....αποδεικτικά στοιχεία
αγαπητή mimosa, πιστεύω ότι θα ήταν σαφώς καλύτερα να ήταν
όπως τα λές, φαντασία κι όχι σημάδια σε μπράτσα, γόνατα, μηρούς,
απο το βάρος του ανύπαρκτου δαίμονος....Όλοι όσοι ένοιωσαν
μια τέτοια διαβολική κι όλο κακία ύπαρξη πάνω τους, την ανάσα
του και το όλο φίλινγκ, να είσια σίγουρη ότι θα προτιμούσαν να
ονειρεύονται...
Τώρα που το αναφέρεις φίλε trexagireve , θυμάμαι ότι στην ηλικία των 10 ετών περίπου σε ένα διαμέρισμα που είχαμε μετακομίσει , κατά αραιά διαστήματα τα πρωινά ξυπνούσα με έντονα μελανά σημάδια σαν δαχτυλιές στα μπράτσα και τους μηρούς , όμως δεν θυμάμαι να αισθανόμουν βάρος στον ύπνο μου , ούτε και είχα καμιά αλλαγή συμπεριφοράς στο σχολείο μου ή στην οικογένειά μου . Μόνο τα σημάδια για τα οποία δεν μπορούσα να δώσω καμιά εξήγηση , αλλά ούτε και οι δικοί μου που πίστευαν ότι ήταν από τσακωμούς που τους κρατούσα κρυφούς .
Τα φαινόμενα σταμάτησαν εντελώς τρία χρόνια αργότερα , όταν μετακομίσαμε σε άλλο διαμέρισμα . Πιστεύεις ότι μπορεί αυτό να ήταν «πάτημα ίσκιου»; Και αν ήταν γιατί δεν μπόρεσε να κυριαρχήση επάνω μου , και να αλλάξω συμπεριφορά .
ότι ήταν αυτό που σου συνέβη...Το πάτημα, δεν αλλάζει συμπεριφορά
αλλά απλά ο δάιμονας επιχειρεί να βλάψει τον κοιμώμενο,
αλλά και να εισχωρήσει μέσα του..Το βάρος και οι μώλωπες, είναι
απο το σώμα που επαφίεται του ανθρώπου και πολλοί ακούν ανάσα
και έχουν άλλες επιβολές στη διάθεση, κατά τη διάρκεια του πατήματος
όχι μετά...Τέτοιες περιπτώσεις,ομως, έχουν σχέση και με τα ίνκουμπους και σούκουμπους, καθώς θεωρούνται ότι είναι οι ίδιες
οντότητες... Εδώ, πάλι μιλάμε για αγνές προθέσεις των θυμάτων που
επιβουλεύεται και φθονεί το δαιμόνιο....
Απο προσωπική εμπειρία και δικών μου ατόμων,κατάλαβα ότι το πάτημα του ίσκιου έχει να κάνει βασικά με την νεανική αθωότητα που
ζηλεύουν οι σκοτεινές δυνάμεις, στις διαστάσεις τους και η νύχτα,
ή οι ώρες ανάπαυσης, μεταξύ ξύπνιου και ύπνου, τότε μπορούν να
επιτεθούν σε ανθρώπους... Θυμίζει τίποτε η κατάσταση του σώματος
όταν συμβαίνει;Κάτι απο πνευματισμό;
Καταρχήν το θέμα είναι για τον ‘εξορκισμο της Έμιλι Ρόουζ‘, την ιστορία δηλαδή της Ανελίσε. Αν και την ιστορία της την ξέρω πολύ καλά μέσω του υλικού που έχω βρει, την ταινία δεν την είχα δει και οφείλω να πω πως ήταν καλή. Δεν θα αναφερθώ επίσης στις ‘μόρες‘ και στην κάθε αρλούμπα που μπορεί να γράψει ο καθένας, για το πόσο ‘οπισθοδρομικοί‘ είναι αυ΄τοί που πιστεύουν στα δαιμόνια και ‘εν έτη 2009‘ δεν γίνεται να πιστεύουμε σ’ αυτά. Επίσης παρατήρησα πως κάποιοι δεν μπορούν να κρύψουν πως είναι άθεοι ή κομουνιστές (χωρίς να έχω κάτι εναντίον τους) και βρίζουν τους παπάδες.
Να πω κάποια πράγματα ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για την περίπτωση της Ανελίσε.
Έπασχε από βαριά κατάθλιψη και σχιζοφρένεια έλεγαν οι γιατροί και μπορεί να είχαν δίκιο. Διαφέυγει σε όλους όμως το γεγονός πως παρά τις πάμπολες θεραπείες και αγωγές δεν υπήρχε καμία βελτίωση. Όταν λοιπόν ΑΠΕΤΥΧΑΝ οι γιατροί, τότε και μόνο τότε οι γονείς και η ίδια η κοπέλα απευθύνθηκαν στην εκκλησία. Επίσης και ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ των εξορκισμών έγιναν προσπάθειες να της χορηγηθούν φάρμακα αλλά στάθηκε αδύνατο. Αρκετά λοιπόν με τις αηδίες περί της ιατρικής που θα έσωζε την κοπέλα, η ιατρική είχε ήδη ‘φάει πόρτα‘ που λέμε. Και δεν ξέρω αν όλοι οι παπάδες είναι κομπογιανίτες, πάντως και οι γιατροί παίζουν στην ίδια κατηγορία. Πρέπει λοιπόν και γω να κάνω copy paste περιπτώσεις γιατρών απατεώνων και μετά να τους απαξιώσω όλους. Φοβερή λογική... Κανείς δεν σημείωσε επίσης πως η εκκλησία έλεγε όχι στις αφόρητες πιέσεις της οικογένειας και δεν ήθελε να προχωρήσει στον εξορκισμό, μέχρι που η... ιατρική δεν έπιασε.
Ένα επίσης σημαντικό σημείο, είναι το γεγονός πως η κοπέλα δεν πέρασε στα όρια της παράκρουσης από κάποιο περιστατικο. Οι περισσότεροι από τους ψυχωτικούς, ή είχαν μία πολύ τραυματική ηλικία, ή συνέβη κάτι στη ζωή τους που τους συντάραξε και απλά δεν το άντεξαν. Η συγκεκριμένη κοπέλα ήταν μια χαρά μέχρι και τα 14 της και από τη μία μέρα στην άλλη, κυριολεκτικά ένα πρωϊ ξύπνησε και όλα είχαν αλλάξει. Επίσης προσπάθησε όσο μπορούσε να ζήσει μία φυσιολογική ζωή, είχε ένα αγόρι που νοιάζοταν γι αυτήν και όλα τα φυσιολογικά σημάδια μίας νεαρής.. μέχρι εκείνη τη μέρα, αλλά και μετά. Προσπάθησε και έζησε με όλα αυτά που έβλεπε, όμως κατέρρευσε...
Γράφοντας αυτό το κατεβατό που σας συμβουλεύω να μην το διαβάσετε, θέλω να πω πως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο φαίνονται. Και δεν είναι όλες οι περιπτώσεις οι ίδιες. Η συγκεκριμένη μάλιστα έχει μείνει στην ιστορία, φαντάζεται άραγε κανείς γιατί; Για την απίστευτη ένταση και ιδιαιτερότητά της. Αν αφήσουμε λοιπόν στην άκρη τις αστειότητες περί «φαντασιώσεων» και «υποβολής» και αν τελικά η κοπέλα αυτή δεν έγινε τρελή από τη μία μέρα στην άλλη, τότε υπάρχει θέμα.
Είναι λυπηρό να βλέπεις άτομα να στέκονται στη μία ή στην άλλη πλευρά και να αφορίζει ο ένας τη θεωρία του άλλου. Αν τρέξετε λίγο στην αρχή, ένα τύπος που βρίζει τους παπάδες και λέει πως οι δαίμονες είναι παραμύθια, υπογράφει ως ένας (Βελιάλ!). Μάλλον δεν έπιασα την ειρωνεία...
Η ηλιθιότητα του ανθρώπου να θεωρεί πραγματικό μόνο ότι μπορεί να δει είναι ανίκητη. Σε μία εποχή που οι επιστήμη επιβεβαίωσε πως υπάρχουν κι’ άλλες διαστάσεις που δεν μπορεί το μάτι μας να δει, αυτοί συνεχίζουν να ζητάνε αποδείξεις και ονόματα. Κάπου έχω την αποκλειστική συνέντευξη με τον Ιησού Χριστό... μισό να κοιτάξω. Ας παραδεχτούμε λοιπόν πως υπάρχουν πράγματα που δεν υπάρχουν οπτικά στον κόσμο μας, όμως... υπάρχουν και από κει και πέρα, ας βάλει καθένας τα όριά του.
Τέλος, λίγο έλεος πια με τους παπάδες. Αν αυτοί είναι ξεφτιλισμένοι και αλήτες αυτό δεν σημαίνει πως είναι και η πίστη του ανθρώπου στον Θεό. Δηλαδή αν υπάρχουν αλήτες γιατροί, πρέπει να ξεφτιλίσουμε και την ιατρική. Μιλάμε για φοβερή λογική. Άλλωστε και αν δεν κάνω λάθος, το είπε και ο ίδιος ο Ιησούς, ακριβώς έτσι. Προειδοποίησε πως θα έρθουν εποχές, που αυτοί που θα τον ‘εκπροσωπούν’, αυτοί που θα πρέπει να είναι οι πιο ενάρετοι, αυτοί θα είναι πολλές φορές πιο αμαρτωλοί από τους «κοσμικούς». Και ζήτησε να μην πέσουμε στην πλάνη αυτή και να απορρίψουμε την πίστη, γιατί τότε θα έχουμε πλανηθεί εμείς περισσότερο.
Κλείνοντας, θέλω να πω πως δεν είμαι πιστός με την έννοια της εκκλησίας, δεν είμαι κανένας θρησκόληπτος, αντίθετα μάλιστα. Απλά έχει πια καταντήσει αηδία να ακούω «καλά πως μπορείς και τα πιστεύεις αυτά, αυτά τα πίστευε η γιαγιά μου». Ναι. Και όχι μόνο η γιαγιά, αλλά και πολλεεεεες χιλιάαααδες χρόνια πίσω. Σε όλες τις φάσεις του ο άνθρωπος και παρά την αλματώδη εξέλιξή του... φοβόταν τα δαιμόνια. Γιατί παρά την εξέλιξη αυτή... ε υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν μπορεί να εξηγήσει. Και φυσικά η ταμπέλα της «σχιζοφρένειας» δεν μπορεί να δώσει απαντήσεις, μόνο περιγραφές.
Η ιστορία της Ανελίσε είναι πραγματικά φρικιαστική, όπως και αν την πάρεις. Αν ήταν όντως ψυχασθενής και ξέφυγε τόσο πολύ για να καταλήξει να φαίνεται σαν δαιμονισμένη και πέθανε (από πείνα) στην κατάσταση αυτή, πρόκειται για ένα τρομερό δράμα. Και πάλι οι ιερείς δεν θέλησαν ποτέ να της κάνουν κακό, κάποιοι τους έβρισαν, λες και τους άρεσε να το κάνουν αυτό 2 φορές την εβδομάδα.
Αν όμως... λέμε αν, η Ανελίσε όντως ήταν σε «κατοχή», τότε πέθανε γιατί επέλεξε όπως είπε η ίδια να πάρει αυτή τις αμαρτίες άλλων και να τους σώσει. Και αυτό, αληθινό ή όχι, είναι πραγματικά τραγικό και συγκλονιστικό...