S_a

Ειμαι μέλος αυτης της γενιάς αν και οχι απο τα πιο νέα και χρόνια τώρα ζώ και εγώ σαν εξωγήινη και μου συμπεριφέρονται έτσι και οι άλλοι. Αν και η μοναξιά είναι δύσκολο πράγμα σίγουρα, η σκέψη της διαφορετικότητάς μου με έχει οδηγήσει να βλέπω τα πράγματα μέσα απο ένα ελιτιστικό πρίσμα.

Ομως διαβάζοντας την συζήτηση σας θυμήθικα ένα αρχαίο ελληνικό κείμενο του οποίου ο μεγάλος φιλόσοφος και συγγραφέας πιστεύω οτι θα μου συγχωρήσει το οτι δεν θυμάμαι το ονομά του.

Σχολίαζε λοιπόν τον τρόπο που η τότε νέα γενιά λειτουργούσε. Μιλούσε για την αδιαφορεία και τον οξυθυμο χαρακτήρα των νέων, για την ξεροκεφαλιά τους και την φασαρία που προκαλούν χωρίς λόγο και αιτία.

Αςσκεφτούμε πως εκείνη τη λεγόμενη χρυσή εποχή η αντίληψη και αντιμετώπιση δεν ήταν πολύ διαφορετική απ' οτι σήμερα. Ισως έχει αλλάξει το αντικείμενο αλλά η ουσία είναι οτι μάλλον θα πρέπει να μιλάμε όχι για μια τάση αλλα για τον καθένα μας ξεχωριστά. Οταν απουσιάζει η Παιδεία με την ευρήτερη έννοια της λέξης, όταν δεν έχουν δωθεί τα εναυσματα απο την κοινωνία, την πολιτία, τους γονείς, ο κάθε ανθρωπος, ασχέτου ηλικίας, έχει επαρκεί ερεθίσματα να εξεληχθεί και να κάνει την επανάστασή του νοητικά - εγκεφαλικά και σωματικά - δραστικά (αυτο το δραστικά είναι λίγο ποιητική αδεία)ιδιαίτερα στον δυτικό κόσμο μέσω της ενημέρωσης (δεν αρκει να ψάχνεις αν δεν ψάχνεις σωστά), των δράσεων και την κατάρευση κάποιων ταμπού.

Και εγώ δεν χάνω τις ελπίδες μου όσο ύπάρχουν άνθρωποι της ηλικίας σας "silverwhisper" και "unknown eternity" που σκέφτονται μ' αυτόν τον τρόπο και δεν φοβούνται τον άγριο κόσμο μας.

Πράγματι πολύ ενδιαφέρον θέμα, τόσα θέματα μαζεμένα!

1)Οταν ακούς τη λέξη "Θεός" ποια εικόνα σου έρχεται αμέσως στο μυαλο?

ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ, ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ.

2)Θα εμπιστευόσουν μία ή περισσότερες εναλλακτικές θεραπείες? Κι αν ναι ποια/ποιες??

ΤΗΝ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ. Η ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΣΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΙΘΕΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΜΕ ΤΑ ΧΗΜΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΝ ΑΓΝΟΙΑ ΜΑΣ.

3)Βουνό ή Θάλασσα? Ποιο από τα δύο σε γοητεύει/γαληνεύει περισσότερο?

ΞΑΝΑ ΤΗ ΦΥΣΗ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ/ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ.

4)Ποιοι είναι οι 2 μεγαλύτεροι φόβοι σου?

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΚΑΙ Η ΑΓΝΟΙΑ

5)Σε περίπτωση που η ανθρωπότητα ερχόταν σε επαφή με εξωγήινους, ποια πιστεύεις πως θα ήταν η σχέση της μαζί τους? α)φιλική/ειρηνική, β)πολεμική/εχθρική, γ)άλλοτε ειρηνική και άλλοτε εχθρική

ΛΟΓΙΚΑ ΤΟ Γ)

6)Αν τελικά ισχύει η μετενσάρκωση και στην επόμενη ζωή,ήξερες ότι θα είσαι κάποιο ζώο,ποιο θα ήθελες να είναι αυτό?

ΛΙΒΕΛΟΥΛΑ

7)Βάλε τις παρακάτω τέχνες σε σειρά από την καλύτερη προς την χειρότερη(ή λιγότερο καλή), σύμφωνα πάντα με τα προσωπικά σου αισθητικά κριτήρια. α)Βυζαντινή/Χριστιανική, β)Αρχαια Ελληνική, γ)Δυτικοευρωπαϊκή(αναγέννηση/διαφωτισμός), δ) Ανατολικές (κινέζικη/ιαπωνική/βουδιστική/ινδουιστική κ.τ.λ.)

Η ΤΕΧΝΗ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΕΠΟΧΗ. ΩΣ ΜΕΛΕΤΗΤΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΣΣΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Η ΣΥΝΗΔΗΣΗ ΜΟΥ ΝΑ ΚΡΙΝΩ.

8)Ανάφερε τα αγαπημένα σου ιστορικά/μυθολογικά πρόσωπα(από 1 μέχρι και 4). Δηλαδή αυτούς που θαυμάζεις περισσότερο, ή που θεωρείς πρότυπο κτλ.

ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΡΟΤΥΠΑ. ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΖΗΣΑΝ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΕΠΟΧΕΣ ΚΑΙ ΚΟΥΛΤΟΥΡΕΣ.

9)Ομοίως, ανάφερε τα χειρότερα ιστορικά/μυθολογικά πρόσωπα(από 1 μέχρι και 4).Δηλαδή τα περισσότερο αντιπαθητικά,υπερεκτιμημένα ή παράδειγματα προς αποφυγήν.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΑΝΩ ΣΩΣΤΗ...ΛΟΓΙΚΑ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΩ,ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΘΑ ΣΚΑΣΩ. ΜΗΔΕΝΟΣ ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΩΝ ΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ.

10)Στο άκουσμα της λέξεως "Ελλάδα", γράψε τις 3 λέξεις που σου έρχονται αμέσως στο μυαλό.

ΑΡΧΑΙΟΛΑΓΝΙΑ
ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ
Η ΜΟΝΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΑΝ ΔΕΝ ΤΑ ΣΚΑΣΕΙΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΣΕ ΔΩΜΑΤΙΟ / ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΤΑ ΣΚΑΣ ΓΙΑΤΙ ΜΕΝΕΙΣ ΣΕ ΜΙΑ ΣΚΗΝΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ.

11)Γράψε με μία πολύ σύντομη πρόταση τι σε έχει διδάξει η ζωή μέχρι τώρα?

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΒΛΑΠΤΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ

12)Ποιο είναι το τρομακτικότερο όνειρο που έχεις δει?

ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΩ ΑΠΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ: ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ ΑΣΑΝΣΕΡ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΙ ΠΑΤΑΩ ΚΟΥΜΠΙ ΓΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΟΡΟΦΟ ΑΥΤΟ ΜΕ ΠΑΕΙ ΟΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΑΝ ΜΕ ΠΑΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΔΕΝ ΑΝΟΙΓΕΙ Η ΠΟΡΤΑ!

Η αγάπη για την οποία συζητάτε φίλοι, είναι αυτό που αναδεικνύει το πνεύμα μας. Είναι αυτή που όταν την νιώθουμε να μας γεμίζει, χωρίς άλλα συναισθήματα να την σκιάζουν, είναι που μας φέρνει πιο κοντά στο Θείο. Μιλήσατε για φίλους που "πρόδωσαν", για ανθρώπους που αντιλαμβάνονται την αγάπη, κάτι που πρέπει να λαμβάνουν αλλά δεν κατανοούν πλήρως.

Εχουμε ζήσει όλοι κάποιες τέτοιες στιγμές αλλά δεν είναι κρίμα να σε μολύνουν - στεναχωρούν οι αντιδράσεις κάποιων ανθρώπων; Δεν είναι κρίμα η αγάπη που σε οδηγεί να βοηθήσεις, να στιρήξεις τον συνάνθρωπό σου να μεταλλάσεται σε πικρία; Εχω βοηθήσει φίλους σε δυσκολίες, για την ακρίβια η βοήθειά μου είναι τόσο συχνη όσο και τα πρόβλήματα των συνανθρώπων μου. Αυτό που μου μένει πάντα...ακόμη και οταν ο άλλος δεν εκτιμά κάποια πράγματα, είναι μια πολύ γλυκιά αίσθηση. Οταν ενθουσιάζεσε με την επιτυχία ενός φίλου που βοήθησες σε μια πτυχιακή, όταν σου φτιάχνει τη μέρα μια καινούργια πνευματική "ανακάλυψη" της φίλης που είχε μπλεχτεί τόσο καιρό και ήσουν δίπλα να καθοδηγείς πλαγίως χωρίς να επεμβαίνεις στην εξέληξη της άμεσα, δεν περιμένεις κάτι, το αποτέλεσμα είναι αυτό που θα σε κάνει να νιώσεις την πληρότητα της αγάπης σου και μόνο αυτό.

Συμφωνώ ότι η πικρία είναι λογική αντίδραση, γιατί όμως; δεν σου αρκεί το οτι βελτιώθηκε ή πονεσε λιγότερο ή τα πήγε καλά στις εξετάσεις ή ή ή ......... ο φίλος συνάνθρωπος. Αν μιλήσουμε για ανθρώπινα συναισθήματα όλα επιτρέπονται άρα και η ικανοποίηση οτι οι πράξεις μου είχαν ένα αποτέλεσμα, μια ουσία.

Οσο για τις δολοφονίες λέξεων ας είναι καλά ο κύριος Μπαμπινίωτης που μας δίνει άφεση αμαρτιών.

Μια Φίλη

Υ.Γ το δεύτερο πρόσωπο είναι για λόγους έμφασης και όχι προσωπικά για κάποια άποψη.

Ο Σρι Μπαγκουάν Ραζνί & ο Όσσο δεν μπορώ να ξέρω τι σχέση έχουν ή πόσα άτομα είναι(μήπως το ίδιο?) πάντως οι πηγές μου, λογικά, είναι έγκυρες "lord of green".

"Serenite" είμαι εδώ και καιρό σ' αυτό το μεταβατικό στάδιο να πιστέψω πρώτα εγώ και έτσι να πείσω τους άλλους, αλλά κάποιες φορές το ταξίδι είναι πιο μακρύ απ' όσο φανταζόμαστε - σ' ευχαριστώ.

Οσο για αυτό το μπλοκάρισμα που αναφέρεις. Καταλαβαίνω πολύ καλά και το συναίσθημα και τον όρο "ανυπαρξία" που χρησιμοποίησες γιατί το έχω ζήσει περισσότερες φορές απ' ότι μου επιτρέπω. Δεν μπορώ να ξέρω σίγουρα γιατί συμβαίνει αυτό σε ανθρώπου κοινωνικά ευαισθητοποιημένους, όμως έχω παρατηρήσει οτι όταν πρόκειται να δράσω σώματικά πάντα προσπαθω να βοηθήσω και πράγματι χωρίς να το σκεφτώ καθόλου. Λεκτικά όμως και κυρίως όταν υπάρχει πλήθος το σώμα και το μυαλό παγώνουν.

"Νοιαζόμαστε για αυτά που θα πουν οι άλλοι ή για
τις συνέπεις στη ζωή μας
και δεν ακολουθάμε την καρδιά μας" είπε ο "lord of green".
Νομίζω πως όσο και να έχουμε δουλέψει με κάποια πράγματα συνηδητά, όσο και αν μπορούμε να επιχειρηματολογήσουμε με τη λογική και να βοηθήσουμε με την δύναμη του νου, άλλο τόσο υπάρχει και το τμήμα αυτό του μυαλού μας, το ασυνήδητο όπου έχουν εγγραφεί όλα αυτά τα κοινωνικά πρέπει, οι φοβίες μας και τέλος πάντων ο τρόπος που λειτουργεί το σύστημα.

Σκέφτομαι, μήπως θα πρέπει να τσεκάρουμε, βάση των εμπειριών μας, ίσως και να ομαδοποιήσουμε, τις φορές που ορμήξαμε προς βοήθεια του συνανθρώπου μας και τις φορές εκείνες που μείναμε τραγικά απαθείς; Μήπως θα βοήθαγε κάτι τέτοιο για να κάνουμε ένα ακόμη μικρό βήμα προς την αυτογνωσία;

"Serenite" πράγματι αυτό προσπαθούσα να εκφράσω μιλώντας για τον διαλογισμό, σε καμία περίπτωση δεν θέλω να μειώσω την αξία του σε όποια μορφή "lord of green".

Όσο για τον προβληματισμό που διατυπώνεις "Serenite",μπορώ να απαντήσω μόνο σε προσωπικό επίπεδο.....τι έχω λάβει εγώ.Δυστυχώς είναι δύσκολο να συναναστρέφεσε καθημερινά με ανθρώπους και να βγαίνεις αθικτος στο τέλος της ημέρας.Για πολλά χρόνια οι σκέψεις και οι πράξεις μου είχαν σαν σκοπό, αν θέλεις,να μην μολύνομαι, να μην μολύνω - μπλοκάρω - το πνεύμα μου,να κάνω το καλό,όπως αναφέρεις.Κάποια στιγμή διαπίστωσα οτι στα μάτια των άλλων αυτό φαίνεται σαν αδυναμία.Μου δυσκόλευε την καθημερινότητα,τις σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους.Κακά τα ψέματα οι συνθήκες που ζούμε δεν έχουν σχέση απαραίτητα με τις ανάγκες μας και μ' αυτό που εμείς θεωρούμε σωστό. Επίσης και μιλάω προσωπικά,ίσως δεν έχουμε φτάσει στο επίπεδο αυτό εξέληξης που θα μας επιτρέπει να μην μπλοκάρουμε απο τους εξωγενής παράγοντες.

Πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που θα μας αδικήσουν, θα μας εκνευρίσουν, θα μας προσβάλουν, πόσο δυνατό είναι το πνεύμα μας ώστε να αντισταθεί σ' όλα αυτα τα αρνητικά ερεθίσματα;

Νομίζω οτι αν υπήρχε μια φόρμουλα επιτευξης της καθαρότητας του πνεύματος δεν θα μας αρεσε ιδιαίτερα. Οι εμπειρίες, η εξάσκηση, οι γνώσεις, το ψάξιμο αν θέλετε είναι αυτό που μας κάνει σοφότερους.

Τέλος θα ήθελα να αναφέρω κάτι που διάβασα και νιώθω οτι θα μπορούσε, με κάποιο τρόπο τουλάχιστον, να ταιριάζει με την συζήτησή.".....ένας δάσκαλος που αυτοαποκαλούταν Σρι Μπαγκουάν Ραζνίς βρήκε το όνομα "Ζορμπάς Βούδας " για να περιγράψει τον ιδανικό σύγχρονο άνθρωπο: έναν ανθρωπο στοχαστικό που διατηρεί ένα δεσμό βαθιάς αφοσίωσης με τις κοσμικές ενέργειες, αλλά νιώθει απόλυτη άνεση μέσα στην φυσική σφαίρα." Ο συγγραφέας γνωστός αλλά ας μου επιτραπεί η μικρή μου ιδιοτροπία να μην αναφέρω το ονομά του, όποια παρατήρηση σ' αυτή την ενέργειά μου λογική και μη αμφισβητίσιμη.

Φιλικά