Sarantis

Λίγα λεπτά αργότερα σηκωθήκαμε, σπάσαμε ποτήρια, κάναμε σταυρούς και ανοίξαμε παράθυρα. όμως δεν είναι μόνο αυτό γιατί υπάρχει και συνέχεια..

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΚΟΥΡΑΣΑ ΑΛΛΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΗΡΘΕ...

Ο φίλος μου έδειχνε ανύσηχος, όταν πήγε στην τουαλέτα είπα στα παιδιά να του πούμε ψέμματα ότι εμείς το κουνάγαμε για να μην φοβάτε. Έτσι θεώρησα ότι δεν θα έδειχνε ανύσηχος, αλλά μετά από λίγες ώρες του εξη γήσαμε την αλήθεια για να ξέρει τουλάχιστον είχε ξημερώσει τώρα κι οπότε δεν θα φοβόταν, αλλά όμως φοβόταν και έτσι σαν λύσει είπα να ξαναπαίξουμε για δεύτερη φορά " Ουίγια Μπόαρτ " ίσως να φαίνετε χαζό αλλά μόνο έτσι θα τον καθυσήχαζαμε εξάλου είχε ξημερώσει έξω και πιστεύαμε ότι δεν θα ερχόταν πάλι. Κλείσαμε το παράθυρο του δωαμτίου και αμέσως βυθιστήκαμε στο σκοτάδι για δεύτερη φορά.

Ξέραμε ότι τον εκνεύριζε που γελάγαμε γι αυτό και είμασταν ποιο σοβαροί, εκτός από τον φίλο μου που γνώριζε ο οποίος δεν συμμετείχε στον κύκλο κι έτσι ρωτήσαμε πάλι... " Είναι κανέις εδω? "
Το ποτήρι σχεδόν έφευγε από τα χέρια μας και ακούμπησε στο " Ναι " ξέραμε όλοι και πάλι ποιος ήταν από τον θυμωμένο χαρακτήρα, για να μην σας τα πολυλογό λοιπόν, το " Ων " φαινόταν πολύ έξυπνο ο φίλος μου καθυσηχάστηκε αφού του είπε ότι δεν θα του κάνει κακό κι αφού όλα ήταν εντάξει ήθελα με την σειρά μου να ρωτήσω μερικά πράγματα γι αυτόν, κι έτσι άρχισα:

Ερώτηση: " Πως σε λένε? " μου Απάντησε: " Κακός "
" Πόσο ετών πέθανες? " " 33 " μου απάντησε, και τον ρώτησα ξέρεις και ποιος άλλους ήταν 33 χρονών? άρχισε να μου γράφει " Ο ΧΡΙΣ.. " σωστά του λέω... Μου φάνηκε ενδιαφέρον κι ήθελα να μάθω γι αυτόν, τον ρώτησα αγαπημένο του χρώμμα μου είπε μαύρο και αριθμο μου είπε το 7 και ο φίλος μου, το οποίο είχε " Συμπαθήσει " είπε ότι αυτά είναι και για τον ίδιο αγαπημένα. Κάποια στιγμή ένας φίλος μου άφησε αέρια, εγώ θύμωσα πολλή αλλα το ων έγραψε " υγεία " αρχίσαμε να γελάμε κι τοτε γέλαγε κι αυτό λέγοντας " ΧΑΧΑΧΑ " κι έτσι ο πάγος έσπασε και τον συμαπθήσαμε και οι τέσσερις μας, ειδικά όταν έλεγε " Ο.Κ. " και "ΧΑΛΑΡΩΣΕ " Αφού λοιπόν μιλάγαμε μαζί του, συνειδητοποίησα ότι το δωματιο ήταν Φωτεινο από τον Ήλιο ήθελα να μάθω τι ήταν κι έτσι τα παρακάτω που τον ρώτησα μου είπε όχι, δεν ήταν ούτε Δαίμονας, ούτε Πνεύμα, ούτε Ψυχή, ούτε Άγγελος αλλά κάτι σαν έκπτωτος, κάποια στιγμή η συζήτση έφτασε σ ένα φίλο μας κι αμέσως θυμήθηκα το παρατσούκλι μπο έχει και τον ρώτησα αν ξέρει τον Χάρο και μου είπε ναι, ρώτησα για ιάφορα πλάσματα της μυθολογιας και μου έκανε ενύπωση στον τρόπο που απαντούσε, μου έδεινε την εντύπωση ότι ήταν κάτι σαν λοχαγός, αυστηρός και έξυπνος. Σε κάποιες απαντήσεις δεν απαντούσε εκτός ότι πέθανε πρόσφατα, δεν μου απάντησε σε περιοχή, και αν είμαι αλαφρωίσκιοτος, μου απάντησε ειλικρινά όμως ότι φοβάτε την οικογένεια και συγκεκριμένα φοβάτε την οικόγενεια του φίλου μου.
Είχαν περάσει κάμποσα λεπτά, μπορεί να μην το είχαμε καταλάβει αλλά τουλάχιστον είχαμε καθυσιχαστεί ότι δεν ήταν και τόσο κακός όσο φαινόταν, αλλά αυτό το ένστικό που είχα από μεσα μου μου έλεγε ότι αυτό το παιχνίδι ίσως να μην κάνει να το παίζουμε τόσο πολλοί κι εκεί που είμασταν σιωπηλά ο υπολογιστής του παιδιού έσβησε... αμέσως τρομάξαμε αλλά μας καθυσήχασε ο φίλος μας λέγοντας πως έτσι είναι αλλα το ων έγραψε κάτι που δεν ήθλε και τόσο να δω... μας είπε " ΜΗΝ ΠΑΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΤΗ ΝΤΟΥΛΑΠΑΣ.." Εκει τροάξαμε ακόμα περισσότερο, γιατί αμέσως καταλάβαμε ότι οι καθρέφτες όλο και κάτι θα έχουν στον υπερφυσικό κόσμο, και συνέχισε " ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΝΩΡΙΣ " σε μια ερώτηση που δεν θυμάμαι ποια ήταν αλλά μάλλόν για το παιχνίδι, μας απάντησε ότι βρίσκετε " παντου " είχα στο μυαλό μου την ιδέα ότι ίσως ανοίξαμε κάτι σαν πύλη, κι έπειτα αφού το παιχνίδι έγινε πολύ σοβαρό καταλάβαμε ότι ίσως έπρεπε να το αφήσουμε, τον ευχαριστήσαμε κι έφυγε.
Αυτό και σας ευχαριστώ που την διαβάσατε.

Υ.Γ. Ξέχασα να σας πω ότι ένα φίλος μου που φύσηξε το καπνό του τσιγάρου κατα την διάρκεια του παιχνιδιού εμφανίστηκε ένα πρόσοπο κι εκείνο μας είπε πως ήταν δικό του.

θΑ ΗΘΕΛΑ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΜΟΥ ΛΕΓΑΤΕ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΩΝ, ΗΤΑΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ, ΗΤΑΝ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΓΙΝΕ ΚΑΚΟ, ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΚΟΣ. ΕΙΧΕ ΠΟΛΛΑ ΚΟΙΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΗΓΟΥΜΕΝΗ ΖΩΗ ΤΟΥ, ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΜΕΡΑ ( ήξερα ότι μόνο βράδυ γίνετε )? ΤΙ ΡΟΛΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΚΑΘΡΕΥΤΕΣ? ΤΙ ΗΘΕΛΕ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠ ΟΛΑ ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ, ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ/

Χαίρομαι που ο κόσμος αγαπάει τις Νεράιδες και τα Ξωτικά γιατί είναι καλό να τιρούμε τις παραδόσεις μας, μα πάνω απ όλα τα όνειρα των παιδιών. Εγώ έχω γράψει πολλά παιδικά βιλία για τα Ξωτικά και τις Νεράιδες κι έυχομαι κάποια στιγμή ο κόσμος να τα διαβάσει τα βιβλία μου και να τα αγαπήσει, λοιπόν, σαν χόμπυ συγγραφές θα ήθελα να πω πως έχω άποψη πάνω σ αυτό το θέμα, έχω ακούσει πολλά και από τότε που είμουν φαντάρος αλλά δεν έχω δει, τουλάχιστον έτσι νομίζω αν εξαιρέσεις το γεγονός πως είχα δει κάτι κάποτε αλλά τελικά δεν μπορώ να το καταλάβω αν ήταν άνθρωπος η κάτι άλλο. Εγώ θα ήθελα να ρωτήσω αν τα Ξωτικά έχουν καμιά συγγένεια με τους εξωγήινους αφού όσοι μάρτυρες τα έχουν δει έχουν παραδεχτεί για μια εμφάνιση που λίγο πολύ θυμίζει αυτά των Ξωτικών σωστά? Επείσης, έχω διαβάσει και για τον κύκλο των μανηταριών η οποία είναι μια πύλη για της Νεράιδες που σε κάνουν να τις βλέπεις, εκτός από αυτό σε κάνουν και αλαφρωίσκιωτο, υπάρχει κάτι τέτοιο, και τέλος, τώρα που πλησιάζουν χριστούγεννα είναι περισσότερες πιθανότητες να δούμε Ξωτικά? Πάντως έχω πολλά θέματα που αν θέλετε μπορώ να τα ανεβάσω στο Φόρουμ σας, ευχαριστώ πολύ.

Αν και πάνε πολλοί μήνες από τότε που μου συμβαίνει το περιστατικό θεώρησα ότι πρέπει να την μοιραστώ μαζί σας διότι εσείς σίγουρα θα ξέρετε. Δεν μ αρέσει να μιλάω για προσωπικές εμπειρίες γιατί ίσως να μην τις ξαναβιώσω.
Λοιπόν, θα ξεκινήσω να σας λέω την ιστορία, όταν είμουν Φαντάρος - Στρατιώτης στον Έβρο και είμασταν δέκα άτομα που είχε έρθει η σειρά μας να άλλαξουμε τους άλλους σκοπούς αρχίζαμε να ντυνόμαστε και να ετοιμαζόμαστε μέσα στο σκοτεινό φυλάκιο χωρίς θόρυβο γιατί οι άλλοι σκοποί που θα μας άλλαζαν κοιμόντουσαν. Κατα την διάρκει που ετοιμαζόμουν κι εγώ σιωπηλά μια φωνή ( δεν φαινόταν ούτε ανδρική ούτε γυναικεία - μάλλον παιδική όπως εμείς ) ξαφνικά μου μίλησε και μου είπε " Να ντυθείς ζεστά... " εγώ δεν έδωσα σημασία και του απάντησα έχεις δίκιο αφου έξω είχε πολύ κρύο και φυσούσε πάραπολύ, τόσο πολύ που την επόμενη μέρα είχαν πέσει και δέντρα από την άλλη μεριά του στρατοπέδου. Όταν όμως απάντησα ποιος με ρώτησε συνητοποιήσα πως δεν ήταν κανείς δίπλα μου γιατί ο καθένας και μισοκοιμησμένοι που είμασταν βιαζόταν να ντυθεί γρήγορα, Αν και δεν έδωσα σημασία γιατί αυτό με τις φωνές το παθαίνω που και που.
Λίγα λεπτά αργότερα βγήκαμε έξω από το φυλάκιο ( φύσαγε πολύ και έκανε κρύο )και σε μια σειρά ξεκινήσαμε για το δάσένιο μέρος του στρατοπέδου με τον Δεκανέα αλλαγής μπροστά και τον φακό να φωτίζει τον λασπομένο δρόμο από τις ψιχάλες που μας μαστίγοναν. Εκεί θα φιλούσα σκοπιά εγώ μαζί με έναν που επάγγελμα είχε νεκροθάφτης. Αφού φτάσαμε στην σκοπιά, έμεινα μαζί με τον νεκροθάφτη και οι υπόλοιποι ξεκίνησαν για να αλλάξουν τους υπόλοιπους σκοπούς.
Να σας ενημερώσω ότι η σκοπιά του Νεκροθάφτη στρατιώτη δεν ήταν κινητή σκοπιά και μόνο εγώ μπορούσα να κάνω περιπολεία από την δική του Σκοπιά μέχρι την δική μου που ήταν αρκέτα μέτρα ποιο κάτω και χανόταν στο σκοτάδι. Όπως κάνουν όλοι οι στρατιώτες έτσι κι εμείς ποιάσαμε συζήτησει για διάφορα, μέχρι που η συζήτησει έφτασε για λαφρωίσκιοτους και πως ο παππούς του παιδιού ήταν και είχε την δυνατόττητα όταν έβλεπε κάτι να το έβλεπε και ο άλλος που ακούμπαγε. Με αυτές τις ιστορίες είναι η αλήθεια πως περνέι η ώρα και μάλιστα σε έκανε να ξεχάσεις το κρύο που ειδικά εμένα με έσπρωχνε κι όλας σαν λεπτός που είμαι.
Κατα την διάρκεια της σκοπιάς μας το κρύο ανέβαινε και η ώρα θα ήταν περίπου 3 το βράδυ, ο φίλος μου ανέβηκε πάνω για να φορέσει την κάπα που είχε κάθε σκοπός σε περίπτωση έκτακτου κρύου, όταν κατέβηκε είδα πως δεν κρύωνε και τόσο και φαινόταν ποιο ζεστός σε σύγκρισει με εμένα κι έτσι, έπρεπε να κατευθυνθώ κι εγώ μόνος μου στην δική μου σκοπιά για να φορέσω κι εγώ την δική μου κάπα για να με ζεστένει, έτσι άφησα τον σκοπό και τονενημέρωσα ότι πάω για την κάπα, εξάλου και ο επόμενος σκοπός δεν θα έμπαινε στον κόπο να περπατήσει μέχρι εκεί κάτω αφού θα του τη έδεινα εγώ.
Το κακό βέβαια με την σκοπιά ήταν ότι οι φακοί που μας έδειναν ήταν επαναφωρτιζόμενοι και ο φακός της δικής μας σκοπιάς δεν φώτιζε πολλή και τσακωνόμασταν γι αυτό το θέμα, αφού άναψα τον προβληματικό φακό, τα αυτιά μου βούιζαν από το κρύο και τα βήματα μου βυθιζόντουσαν στις λάσπες ξεκίνησα ολομόναχος μέσα στο σκοτεινό μονοπάτι. Η αλήθεια είναι ότι δεν φοβόμουν και ούτε φοβάμαι το σκοτάδι, και το κρύο με έκανε να είμαι ποιο παρατηριτικός διότι δεν βασιζόμουν μόνο σε κάποιον θόρυβο για να κάνω αναγνώρισει στην έφοδη η στην περίπολο.
Με τις λάσπες στις αρβύλες μου και το φακό να φωτιζει ελάχιστα είχα απομακρυνθεί αρκετά από την σκοπιά που ήταν ο φίλος μου και καθώς περπατούσα για την δική μου σκοπιά για να πάω να πάρω την κάπα μου ξαφνικά μου ήρθε στο μυαλό η φωνή " Να ντυθείς ζεστά... " ( δεν την άκουσα απλώς την θυμίθηκα ) και κατέληξα στο σκεπτικό ότι κάποιος ήθελε να πάω να ντυθώ ζεστά για κάποιν λόγο κι ίσως ήθελε ναμου πει με πλάιγιο τρόπο " ντύσου ζεστά με την κάπα... " καθώς περπατούσα το φως άρχισε να πέφτει και ζήτημα ήταν αν θα προλάβαινανα πάω στην δική μου σκοπιά ώσπου ξαφνικά στην δεξιά μεριά μου στους θάμνους αισθάνθηκα μια παρουσία, η καρδιά μου χτυπούσε από φόβο επειδή φοβήθικα πολλή είναι η αλήεθια, κι όταν γύρισα το φακό να φωτίσω προς εκείνο το σημείο δεν υπήρχε τίποτα, φαινόταν σαν παραίσθηση όμως δεν ήταν γιατί πρόλαβα να δώ αρκετά μέχρι να το σημαδέψω με τον χαλασμένο φακό.
Αυτό που είδα φορούσε μακρή μανδυά, όπως τους αγίους στο χρώμμα γκρίζο με έναν δέυτερο μανδύα από μέσα που είχε το χρώμμα γαλάζιο, δεν είδα κεφάλι αλλά είδα το σημείο του πλευρού του με το χέρι του, κι από το χέρι κατάβα ότι ήταν άνδρας και ότι μέσα στο μανίκι φορούσε δεύτερο ύφασμα. Σε σύγκρισει όμως με τον αέρα το είδωλο που είδα δεν κουνιόταν καθόλου, έμοιαζε σαν φωτογραφίακαι εξαφανίστηκε χωρίς να τρέξει κάπου, απλά μ ένα τσαφ!
Φυσικά αυτό είχε αποτέλεσμα όχι να μην πάω στην σκοπιά μου αλλά να είμαι συνέχεια μαζί με τον άλλο σκοπό, κι όταν επέστρεψα και με ρώτησε γιατί δεν φοράς την κάπα που είπες εγώ του απάντησα ψέμματα ότι τελικά δεν κρύωνα. Αν και δεν φαινόταν εχθρικό ήξερα πως φαινόταν καλό αλλά έχω ακούσει πως και το κακό παίρνει αγγελική μορφή. Την επόμενη μέρα, πήγα σ έναν φίλο μου που είναι στον ίδιο θάλαμο εμένα και επειδή ασχολείτε με την εκκλησία του ζήτησα να μου δείξει την βίβλο τον Αγίων, παρατήρησα πολλούς που είχαν την ίδια εμφάνιση μ αυτός Γκρι και Γαλάζιο αλλά κάτι μέσα μου έλεγε πως αυτό που είδα και που οι άλλοι κορόιδευαν όταν τους είπα ήταν ένας φύλακας Άγγελος που με προστάτευε, ίσως να ήταν και κάτι άλλο που να είχε σχέση με τον πατέρα μου αφού όταν είμουν στο στρατό η μητέρα μου δεν μου αποκάλυψε, και με το δίκιο της βέβαια ότι ο πατέρας μου είχε φύγει κατα την διάρξεια που είμουν στρατό και πως το ταξίδι που μου είπαν δεν ήταν αυτό που ίσχυε.

Μια τελευταία ερώτηση, υπάρχουν Άγγελοι που προμηνύουν τον θάνατο συγγενικού προσώπου σας η κάτι που πρόκειται να σου συμβεί?

Λίγα λεπτά αργότερα σηκωθήκαμε, σπάσαμε ποτήρια, κάναμε σταυρούς και ανοίξαμε παράθυρα. όμως δεν είναι μόνο αυτό γιατί υπάρχει και συνέχεια..

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΚΟΥΡΑΣΑ ΑΛΛΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΗΡΘΕ...

Ο φίλος μου έδειχνε ανύσηχος, όταν πήγε στην τουαλέτα είπα στα παιδιά να του πούμε ψέμματα ότι εμείς το κουνάγαμε για να μην φοβάτε. Έτσι θεώρησα ότι δεν θα έδειχνε ανύσηχος, αλλά μετά από λίγες ώρες του εξη γήσαμε την αλήθεια για να ξέρει τουλάχιστον είχε ξημερώσει τώρα κι οπότε δεν θα φοβόταν, αλλά όμως φοβόταν και έτσι σαν λύσει είπα να ξαναπαίξουμε για δεύτερη φορά " Ουίγια Μπόαρτ " ίσως να φαίνετε χαζό αλλά μόνο έτσι θα τον καθυσήχαζαμε εξάλου είχε ξημερώσει έξω και πιστεύαμε ότι δεν θα ερχόταν πάλι. Κλείσαμε το παράθυρο του δωαμτίου και αμέσως βυθιστήκαμε στο σκοτάδι για δεύτερη φορά.

Ξέραμε ότι τον εκνεύριζε που γελάγαμε γι αυτό και είμασταν ποιο σοβαροί, εκτός από τον φίλο μου που γνώριζε ο οποίος δεν συμμετείχε στον κύκλο κι έτσι ρωτήσαμε πάλι... " Είναι κανέις εδω? "
Το ποτήρι σχεδόν έφευγε από τα χέρια μας και ακούμπησε στο " Ναι " ξέραμε όλοι και πάλι ποιος ήταν από τον θυμωμένο χαρακτήρα, για να μην σας τα πολυλογό λοιπόν, το " Ων " φαινόταν πολύ έξυπνο ο φίλος μου καθυσηχάστηκε αφού του είπε ότι δεν θα του κάνει κακό κι αφού όλα ήταν εντάξει ήθελα με την σειρά μου να ρωτήσω μερικά πράγματα γι αυτόν, κι έτσι άρχισα:

Ερώτηση: " Πως σε λένε? " μου Απάντησε: " Κακός "
" Πόσο ετών πέθανες? " " 33 " μου απάντησε, και τον ρώτησα ξέρεις και ποιος άλλους ήταν 33 χρονών? άρχισε να μου γράφει " Ο ΧΡΙΣ.. " σωστά του λέω... Μου φάνηκε ενδιαφέρον κι ήθελα να μάθω γι αυτόν, τον ρώτησα αγαπημένο του χρώμμα μου είπε μαύρο και αριθμο μου είπε το 7 και ο φίλος μου, το οποίο είχε " Συμπαθήσει " είπε ότι αυτά είναι και για τον ίδιο αγαπημένα. Κάποια στιγμή ένας φίλος μου άφησε αέρια, εγώ θύμωσα πολλή αλλα το ων έγραψε " υγεία " αρχίσαμε να γελάμε κι τοτε γέλαγε κι αυτό λέγοντας " ΧΑΧΑΧΑ " κι έτσι ο πάγος έσπασε και τον συμαπθήσαμε και οι τέσσερις μας, ειδικά όταν έλεγε " Ο.Κ. " και "ΧΑΛΑΡΩΣΕ " Αφού λοιπόν μιλάγαμε μαζί του, συνειδητοποίησα ότι το δωματιο ήταν Φωτεινο από τον Ήλιο ήθελα να μάθω τι ήταν κι έτσι τα παρακάτω που τον ρώτησα μου είπε όχι, δεν ήταν ούτε Δαίμονας, ούτε Πνεύμα, ούτε Ψυχή, ούτε Άγγελος αλλά κάτι σαν έκπτωτος, κάποια στιγμή η συζήτση έφτασε σ ένα φίλο μας κι αμέσως θυμήθηκα το παρατσούκλι μπο έχει και τον ρώτησα αν ξέρει τον Χάρο και μου είπε ναι, ρώτησα για ιάφορα πλάσματα της μυθολογιας και μου έκανε ενύπωση στον τρόπο που απαντούσε, μου έδεινε την εντύπωση ότι ήταν κάτι σαν λοχαγός, αυστηρός και έξυπνος. Σε κάποιες απαντήσεις δεν απαντούσε εκτός ότι πέθανε πρόσφατα, δεν μου απάντησε σε περιοχή, και αν είμαι αλαφρωίσκιοτος, μου απάντησε ειλικρινά όμως ότι φοβάτε την οικογένεια και συγκεκριμένα φοβάτε την οικόγενεια του φίλου μου.
Είχαν περάσει κάμποσα λεπτά, μπορεί να μην το είχαμε καταλάβει αλλά τουλάχιστον είχαμε καθυσιχαστεί ότι δεν ήταν και τόσο κακός όσο φαινόταν, αλλά αυτό το ένστικό που είχα από μεσα μου μου έλεγε ότι αυτό το παιχνίδι ίσως να μην κάνει να το παίζουμε τόσο πολλοί κι εκεί που είμασταν σιωπηλά ο υπολογιστής του παιδιού έσβησε... αμέσως τρομάξαμε αλλά μας καθυσήχασε ο φίλος μας λέγοντας πως έτσι είναι αλλα το ων έγραψε κάτι που δεν ήθλε και τόσο να δω... μας είπε " ΜΗΝ ΠΑΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΤΗ ΝΤΟΥΛΑΠΑΣ.." Εκει τροάξαμε ακόμα περισσότερο, γιατί αμέσως καταλάβαμε ότι οι καθρέφτες όλο και κάτι θα έχουν στον υπερφυσικό κόσμο, και συνέχισε " ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΝΩΡΙΣ " σε μια ερώτηση που δεν θυμάμαι ποια ήταν αλλά μάλλόν για το παιχνίδι, μας απάντησε ότι βρίσκετε " παντου " είχα στο μυαλό μου την ιδέα ότι ίσως ανοίξαμε κάτι σαν πύλη, κι έπειτα αφού το παιχνίδι έγινε πολύ σοβαρό καταλάβαμε ότι ίσως έπρεπε να το αφήσουμε, τον ευχαριστήσαμε κι έφυγε.
Αυτό και σας ευχαριστώ που την διαβάσατε.

Υ.Γ. Ξέχασα να σας πω ότι ένα φίλος μου που φύσηξε το καπνό του τσιγάρου κατα την διάρκεια του παιχνιδιού εμφανίστηκε ένα πρόσοπο κι εκείνο μας είπε πως ήταν δικό του.

θΑ ΗΘΕΛΑ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΜΟΥ ΛΕΓΑΤΕ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΩΝ, ΗΤΑΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ, ΗΤΑΝ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΓΙΝΕ ΚΑΚΟ, ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΚΟΣ. ΕΙΧΕ ΠΟΛΛΑ ΚΟΙΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΗΓΟΥΜΕΝΗ ΖΩΗ ΤΟΥ, ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΜΕΡΑ ( ήξερα ότι μόνο βράδυ γίνετε )? ΤΙ ΡΟΛΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΚΑΘΡΕΥΤΕΣ? ΤΙ ΗΘΕΛΕ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠ ΟΛΑ ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ, ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ/

Αν και πάνε πολλοί μήνες από τότε που μου συμβαίνει το περιστατικό θεώρησα ότι πρέπει να την μοιραστώ μαζί σας διότι εσείς σίγουρα θα ξέρετε. Δεν μ αρέσει να μιλάω για προσωπικές εμπειρίες γιατί ίσως να μην τις ξαναβιώσω.
Λοιπόν, θα ξεκινήσω να σας λέω την ιστορία, όταν είμουν Φαντάρος - Στρατιώτης στον Έβρο και είμασταν δέκα άτομα που είχε έρθει η σειρά μας να άλλαξουμε τους άλλους σκοπούς αρχίζαμε να ντυνόμαστε και να ετοιμαζόμαστε μέσα στο σκοτεινό φυλάκιο χωρίς θόρυβο γιατί οι άλλοι σκοποί που θα μας άλλαζαν κοιμόντουσαν. Κατα την διάρκει που ετοιμαζόμουν κι εγώ σιωπηλά μια φωνή ( δεν φαινόταν ούτε ανδρική ούτε γυναικεία - μάλλον παιδική όπως εμείς ) ξαφνικά μου μίλησε και μου είπε " Να ντυθείς ζεστά... " εγώ δεν έδωσα σημασία και του απάντησα έχεις δίκιο αφου έξω είχε πολύ κρύο και φυσούσε πάραπολύ, τόσο πολύ που την επόμενη μέρα είχαν πέσει και δέντρα από την άλλη μεριά του στρατοπέδου. Όταν όμως απάντησα ποιος με ρώτησε συνητοποιήσα πως δεν ήταν κανείς δίπλα μου γιατί ο καθένας και μισοκοιμησμένοι που είμασταν βιαζόταν να ντυθεί γρήγορα, Αν και δεν έδωσα σημασία γιατί αυτό με τις φωνές το παθαίνω που και που.
Λίγα λεπτά αργότερα βγήκαμε έξω από το φυλάκιο ( φύσαγε πολύ και έκανε κρύο )και σε μια σειρά ξεκινήσαμε για το δάσένιο μέρος του στρατοπέδου με τον Δεκανέα αλλαγής μπροστά και τον φακό να φωτίζει τον λασπομένο δρόμο από τις ψιχάλες που μας μαστίγοναν. Εκεί θα φιλούσα σκοπιά εγώ μαζί με έναν που επάγγελμα είχε νεκροθάφτης. Αφού φτάσαμε στην σκοπιά, έμεινα μαζί με τον νεκροθάφτη και οι υπόλοιποι ξεκίνησαν για να αλλάξουν τους υπόλοιπους σκοπούς.
Να σας ενημερώσω ότι η σκοπιά του Νεκροθάφτη στρατιώτη δεν ήταν κινητή σκοπιά και μόνο εγώ μπορούσα να κάνω περιπολεία από την δική του Σκοπιά μέχρι την δική μου που ήταν αρκέτα μέτρα ποιο κάτω και χανόταν στο σκοτάδι. Όπως κάνουν όλοι οι στρατιώτες έτσι κι εμείς ποιάσαμε συζήτησει για διάφορα, μέχρι που η συζήτησει έφτασε για λαφρωίσκιοτους και πως ο παππούς του παιδιού ήταν και είχε την δυνατόττητα όταν έβλεπε κάτι να το έβλεπε και ο άλλος που ακούμπαγε. Με αυτές τις ιστορίες είναι η αλήθεια πως περνέι η ώρα και μάλιστα σε έκανε να ξεχάσεις το κρύο που ειδικά εμένα με έσπρωχνε κι όλας σαν λεπτός που είμαι.
Κατα την διάρκεια της σκοπιάς μας το κρύο ανέβαινε και η ώρα θα ήταν περίπου 3 το βράδυ, ο φίλος μου ανέβηκε πάνω για να φορέσει την κάπα που είχε κάθε σκοπός σε περίπτωση έκτακτου κρύου, όταν κατέβηκε είδα πως δεν κρύωνε και τόσο και φαινόταν ποιο ζεστός σε σύγκρισει με εμένα κι έτσι, έπρεπε να κατευθυνθώ κι εγώ μόνος μου στην δική μου σκοπιά για να φορέσω κι εγώ την δική μου κάπα για να με ζεστένει, έτσι άφησα τον σκοπό και τονενημέρωσα ότι πάω για την κάπα, εξάλου και ο επόμενος σκοπός δεν θα έμπαινε στον κόπο να περπατήσει μέχρι εκεί κάτω αφού θα του τη έδεινα εγώ.
Το κακό βέβαια με την σκοπιά ήταν ότι οι φακοί που μας έδειναν ήταν επαναφωρτιζόμενοι και ο φακός της δικής μας σκοπιάς δεν φώτιζε πολλή και τσακωνόμασταν γι αυτό το θέμα, αφού άναψα τον προβληματικό φακό, τα αυτιά μου βούιζαν από το κρύο και τα βήματα μου βυθιζόντουσαν στις λάσπες ξεκίνησα ολομόναχος μέσα στο σκοτεινό μονοπάτι. Η αλήθεια είναι ότι δεν φοβόμουν και ούτε φοβάμαι το σκοτάδι, και το κρύο με έκανε να είμαι ποιο παρατηριτικός διότι δεν βασιζόμουν μόνο σε κάποιον θόρυβο για να κάνω αναγνώρισει στην έφοδη η στην περίπολο.
Με τις λάσπες στις αρβύλες μου και το φακό να φωτιζει ελάχιστα είχα απομακρυνθεί αρκετά από την σκοπιά που ήταν ο φίλος μου και καθώς περπατούσα για την δική μου σκοπιά για να πάω να πάρω την κάπα μου ξαφνικά μου ήρθε στο μυαλό η φωνή " Να ντυθείς ζεστά... " ( δεν την άκουσα απλώς την θυμίθηκα ) και κατέληξα στο σκεπτικό ότι κάποιος ήθελε να πάω να ντυθώ ζεστά για κάποιν λόγο κι ίσως ήθελε ναμου πει με πλάιγιο τρόπο " ντύσου ζεστά με την κάπα... " καθώς περπατούσα το φως άρχισε να πέφτει και ζήτημα ήταν αν θα προλάβαινανα πάω στην δική μου σκοπιά ώσπου ξαφνικά στην δεξιά μεριά μου στους θάμνους αισθάνθηκα μια παρουσία, η καρδιά μου χτυπούσε από φόβο επειδή φοβήθικα πολλή είναι η αλήεθια, κι όταν γύρισα το φακό να φωτίσω προς εκείνο το σημείο δεν υπήρχε τίποτα, φαινόταν σαν παραίσθηση όμως δεν ήταν γιατί πρόλαβα να δώ αρκετά μέχρι να το σημαδέψω με τον χαλασμένο φακό.
Αυτό που είδα φορούσε μακρή μανδυά, όπως τους αγίους στο χρώμμα γκρίζο με έναν δέυτερο μανδύα από μέσα που είχε το χρώμμα γαλάζιο, δεν είδα κεφάλι αλλά είδα το σημείο του πλευρού του με το χέρι του, κι από το χέρι κατάβα ότι ήταν άνδρας και ότι μέσα στο μανίκι φορούσε δεύτερο ύφασμα. Σε σύγκρισει όμως με τον αέρα το είδωλο που είδα δεν κουνιόταν καθόλου, έμοιαζε σαν φωτογραφίακαι εξαφανίστηκε χωρίς να τρέξει κάπου, απλά μ ένα τσαφ!
Φυσικά αυτό είχε αποτέλεσμα όχι να μην πάω στην σκοπιά μου αλλά να είμαι συνέχεια μαζί με τον άλλο σκοπό, κι όταν επέστρεψα και με ρώτησε γιατί δεν φοράς την κάπα που είπες εγώ του απάντησα ψέμματα ότι τελικά δεν κρύωνα. Αν και δεν φαινόταν εχθρικό ήξερα πως φαινόταν καλό αλλά έχω ακούσει πως και το κακό παίρνει αγγελική μορφή. Την επόμενη μέρα, πήγα σ έναν φίλο μου που είναι στον ίδιο θάλαμο εμένα και επειδή ασχολείτε με την εκκλησία του ζήτησα να μου δείξει την βίβλο τον Αγίων, παρατήρησα πολλούς που είχαν την ίδια εμφάνιση μ αυτός Γκρι και Γαλάζιο αλλά κάτι μέσα μου έλεγε πως αυτό που είδα και που οι άλλοι κορόιδευαν όταν τους είπα ήταν ένας φύλακας Άγγελος που με προστάτευε, ίσως να ήταν και κάτι άλλο που να είχε σχέση με τον πατέρα μου αφού όταν είμουν στο στρατό η μητέρα μου δεν μου αποκάλυψε, και με το δίκιο της βέβαια ότι ο πατέρας μου είχε φύγει κατα την διάρξεια που είμουν στρατό και πως το ταξίδι που μου είπαν δεν ήταν αυτό που ίσχυε.

Μια τελευταία ερώτηση, υπάρχουν Άγγελοι που προμηνύουν τον θάνατο συγγενικού προσώπου σας η κάτι που πρόκειται να σου συμβεί?