artemis-p
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Όσο για το θέμα... η δική μου σκέψη είναι η εξής.
Και μόνο το ότι βρίσκομαι στη θέση να σκέφτομαι ότι πρέπει να πάρω μια απόφαση, αυτό σημαίνει ότι βρίσκομαι σε μία κατάσταση που αν μη τι άλλο ο εαυτός μου δεν είναι ευχαριστημένος ή ότι βρίσκεται σε κάποιο αδιέξοδο αλλιώς δεν θα σκεφτόμουν καν ότι πρέπει να πάρω μια απόφαση.
Αφού μελετήσω καλά τα σημερινά δεδομένα και πειστώ ότι δεν μπορεί να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο και το αδιέξοδο παραμένει, τότε θα κάνω ένα βήμα μπροστά. Το αν θα βγει σε καλό ή όχι δεν το ξέρουμε αλλά λίγο έχει σημασία γιατί έχω πειστεί ότι κι αυτά που χάνω δεν είναι καλά, επομένως τι είχαμε τι χάσαμε... τουλάχιστον θα βγω από το αδιέξοδο.
quote:
ΚΑΠΟΤΕ ΗΜΟΥΝΑ ΠΟΥΛΙ ΚΑΙ ΜΕ ΖΗΛΕΥΑΝΕ ΠΟΛΛΟΙ!!!
"Τι πουλί να 'σουνα, τρομάρα σου, το πολύ πολύ να 'σουνα καρακάξα".
Συγνώμη αλλά δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό, φανταστική ατάκα σ' αυτήν την ταινία. :-)
quote:
ΚΑΠΟΤΕ ΗΜΟΥΝΑ ΠΟΥΛΙ ΚΑΙ ΜΕ ΖΗΛΕΥΑΝΕ ΠΟΛΛΟΙ!!!
"Τι πουλί να 'σουνα, τρομάρα σου, το πολύ πολύ να 'σουνα καρακάξα".
Συγνώμη αλλά δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό, φανταστική ατάκα σ' αυτήν την ταινία. :-)
Κι εγω φίλη του Linux κι ας με ταλαιπωρεί.... αλλα και win2000 για να ξεκουράζομαι που και που.
Edited by - artemis-p on 15/11/2003 16:05:50
Δεν πιστεύω ότι την ώρα που λέγονται δεν τα πιστεύει κάποιος, όμως πως γίνεται μετά να τα παίρνει πίσω... σαν να μην ειπόθηκαν ποτέ, τι έγινε, τι συναίβει? λάθος εκτίμηση της πραγματικότητας, των συναισθημάτων? ας μου το εξηγήσει κάποιος αυτό..
quote:
ΚΑΠΟΤΕ ΗΜΟΥΝΑ ΠΟΥΛΙ ΚΑΙ ΜΕ ΖΗΛΕΥΑΝΕ ΠΟΛΛΟΙ!!!
"Τι πουλί να 'σουνα, τρομάρα σου, το πολύ πολύ να 'σουνα καρακάξα".
Συγνώμη αλλά δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό, φανταστική ατάκα σ' αυτήν την ταινία. :-)
δε θα αρκούσαν
για να μιλήσει κανείς
για τη γλυκιά στιγμή αιωνιότητας
Όπου σε φίλησα
Όπου με φίλησες
Σε αυτή τη Γη
Σε αυτή τη Γη που είναι ένα άστρο
Αρα καταλήγω στο συμπέρασμα ότι δεν το κόβω γιατί πολύ απλά ΔΕΝ θέλω.
Το ερώτημα όμως είναι γιατί να μη θέλω να το κόψω ενώ ξέρω τι μου κάνει και κατα καιρούς που δεν κάπνισα για λίγο διάστημα, μπόρεσα να δω τη διαφορά....νιώθεις ελεύθερος...
Γιατί οταν δεν καπνίζω αισθάνομαι ότι δεν είμαι εγω?
Γιατί χρειάζομαι το τσιγάρο ακόμα και για να μπορέσω να συζητήσω, αφού ο ίδιος άνθρωπος είμαι...
Γιατί θα πρέπει να αρρωστήσω για να αποφασίσω ότι θέλω να το κόψω?
Αν το θέμα της υγείας μου δεν με ταρακουνάει τί ειναι αυτό που θα μπορούσε να με οδηγήσει στη θέληση να το κόψω?
Όσοι κατάφεραν να το κόψουν παρακαλούνται να μας διαφωτήσουν...
Edited by - artemis-p on 18/11/2003 14:19:10
Δε βλέπω τραπεζάκι για... καπνίζοντες
Τστστστσ...Εμάς κανείς δε μας σκέφτεται τελικά
Με τρελλένει το ότι είμαι δέσμια της επιθυμίας μου που έχει καταντήσει ανάγκη πια.
ΜΕ ΤΡΕΛΛΕΝΕΙ ΤΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ.
Και εξακολουθω στην αυτοκριτική μου... γιατι αφού νιώθω ετσι συνεχίζω να καπνίζω και δεν ελευθερώνομαι?
Δεν ξέρω για σας τους υπόλοιπους, αλλά εγώ αναρωτιέμαι μήπως τελικά το θέμα ξεκινάει απ αλλού, μήπως δεν μπορώ να ελέγξω γενικά τις επιθυμίες μου? Μήπως θα πρέπει να ψάξουμε γενικά τον εαυτό μας πάνω στο θέμα αυτό, πως αντιδρούμε δηλαδή με άλλες επιθυμίες, την ανάγκη μας να εκπληρωθούν, την αντίδρασή μας αν δεν εκπληρωθούν..
Αγαπητή Δωρίδα, κι εγώ συνεχίζω την αυτοανάλυση, γιατί πιστεύω ότι αν δεν χτυπήσεις το κακό στη ρίζα του είναι μάταιος κόπος.
Θα ήθελα να απαντήσω στη/στο φίλη/ο KaFriLa ότι κατα καιρούς, αυτά που έγραψες, τα έχω πει κι εγώ στον εαυτό μου, όμως κάποια στιγμή ανακάλυψα ότι δεν ήταν τίποτε άλλο από δικαιολογίες.
Με βόλευαν πολύ αυτές οι σκέψεις, όταν όμως έμαθα να μιλώ με ειλικρήνια στον εαυτό μου τις διέγραψα και τώρα λέω ότι... ναι καπνίζω γιατι πολύ απλά δεν μπορώ να επιβλυθώ στον εαυτό μου. Δεν μπορώ να τον νικήσω ούτε στο θέμα του τσιγάρου αλλά και σε πολλά άλλα. Έτσι βρίσκομαι σε ενα συνεχή ψάξιμο και ελπίζω κάποια μερα να καταφέρω να τα ξεμπρδέψω και να τα βάλω σε μια τάξη.
Δεν πιστεύω ότι την ώρα που λέγονται δεν τα πιστεύει κάποιος, όμως πως γίνεται μετά να τα παίρνει πίσω... σαν να μην ειπόθηκαν ποτέ, τι έγινε, τι συναίβει? λάθος εκτίμηση της πραγματικότητας, των συναισθημάτων? ας μου το εξηγήσει κάποιος αυτό..