chris19870
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Συνεχίζοντας, βλέπω μπροστά μου μια μαύρη γάτα, η οποία με πλησιάζει, και κάθεται λίγα μέτρα μπροστά μου και με κοιτάζει με τα γυαλιστερά κίτρινα μάτια της. Μου δίνει να καταλάβω ότι πρέπει να την ακολουθήσω, ότι θα είναι ο επόμενος οδηγός μου. Αρχίσαμε να προχωράμε σε κατηφορικό έδαφος, ώσπου φτάσαμε σε γκρεμό, και η μαύρη γάτα έφυγε.
Έπρεπε να βρω μόνος μου την άκρη για το πως θα περάσω απέναντι. Υπήρχε απλά μια σπασμένη γέφυρα και δεν έβρισκα τρόπο να την φτιάξω. Κοιτώντας προς τα κάτω στο σκοτάδι με τη δάδα, παρατήρησα ότι υπήρχε καρφωμένη μια σκάλα που κατέβαινε και θεώρησα πως ο μόνος τρόπος θα ήταν να πάω από εκεί.
Κατεβαίνοντας, ήταν λες και βρέθηκα σε ένα μπουντρούμι. Κάτω είχε χώμα, αριστερά και δεξιά ήταν χωμάτινοι/πλήνθινοι τοίχοι με κελιά, και στην ευθεία μου υπήρχαν 2 μεγάλες "πιατέλες" πάνω σε βάση (σαν αυτά που χρησιμοποιούσαν στο μεσαίωνα για εστίες φωτός/φωτιάς, ελπίζω να γίνομαι κατανοητός), οι οποίες φώτιζαν το χώρο μπροστά μου και ήταν τοποθετημένες στα αριστερά και δεξιά. Στο κέντρο ήταν ένα βάθρο, στο οποίο κείτονταν και με κοιτούσαν 3 ζώα. Στο κέντρο και ελαφρώς ψηλότερο βάθρο, ένας μαύρος πάνθηρας, στα αριστερά όπως το έβλεπα εγώ, μια ύαινα, και στα δεξιά ένα λευκό λιοντάρι.
Όταν τα αντίκρισα, φοβήθηκα πολύ αρχικά, αλλά μετά μου έδωσαν να καταλάβω ότι δεν θα πείραζαν, και ότι είχαν κάτι να μου δώσουν. Στο έδαφος μπροστά από το βάθρο, υπήρχε ένα παλιό βιβλίο, με μυστικιστικά σύμβολα πάνω του, το οποίο ήταν μάλιστα κλειδωμένο. Αφού πλησιάζω και παίρνω το βιβλίο, τους κάνω ένα νεύμα ευχαριστίας, και ξαφνικά ανοίγει μια πέτρινη πόρτα μέσα από τον τοίχο και βγαίνω στο σημείο όπου έσκαγε ο καταρράκτης, πίσω από αυτόν, και μετά βρίσκομαι πάλι πίσω στο λιβάδι , όπου και τελειώνει το ταξίδι μου εδώ.
Θα ήθελα λοιπόν, όποιος έχει κάποια εμπειρία με αναλόγου τύπου τεχνικές, να μου πει τη γνώμη του και δεύτερον, επειδή μετά από τόσο καιρό, την τελευταία εβδομάδα, είδα σε διαφορετικά όνειρα την ύαινα και τον μαύρο πάνθηρα.
Στο 1ο όνειρο, ήμουν με έναν ξάδερφό μου, και πήγαμε σε σπίτι ενός φίλου του, το οποίο ήταν μια τεράστια έπαυλη και στην εσωτερική αυλή της, ήταν μια χωμάτινη έκταση στην οποία μια τύπισσα (δεν την θυμάμαι καθόλου) καβαλούσε μια ύαινα και υποτίθεται ότι την είχαν ως κατοικίδιο. Ενώ στην αρχή ψιλόφοβήθηκα, μου εξήγησαν ότι δεν θα μου κάνει κακό, και ότι θα κάναμε μια άσκηση εμπιστοσύνης. Γυρνάω λοιπόν πλάτη στην ύαινα, και εκείνη ανοίγει το στόμα της, βγάζοντας το γνωστό ήχο της ύαινας, και "κλειδώνει" με τα δόντια της το δεξί μέρος του κεφαλιού μου. Ένιωθα τα δόντια της στο κεφάλι μου σαν βελόνες και ένιωθα και την πίεση που μου ασκούσε ακόμη, αλλά δεν πονούσα, ήταν όπως στην πραγματικότητα μπορεί να παίζεις με το σκύλο σου και να σου πιάσει με το στόμα του το χέρι σου, αλλά δε σου κάνει κακό. Το μόνο που θυμάμαι να λέω στον εαυτό μου είναι : "Μην κουνηθείς ρούπι τώρα, γιατί την έκατσες τη βάρκα!".
Το 2ο που είδα μόλις σήμερα τα ξημερώματα, ήταν ότι βρισκόμουν στο χωριό μου (το οποίο και βλέπω συχνά) και ήμουν στο σπίτι μιας θείας μου και τα ξαδέρφια μου και ενώ γινόταν ένας πανικός (δεν τα έχω ξεκαθαρίσει ακόμα) είδα τον μαύρο πάνθηρα να κόβει βόλτες, δεν μου έδωσε σημασία, αλλά θυμάμαι ότι ήταν φιλικός προς ένα κουτάβι και ήταν σαν να έκαναν παρέα.
Δεν ξέρω αν έχουν κάποια σημασία που τα ξαναείδα τα ζώα αυτά, ή αν υπάρχει κάποια ερμηνεία, και θα ήθελα σε όποιον είχε την υπομονή να διαβάσει όλο αυτό το κατεβατό, να δώσει μια γνώμη.
Ευχαριστώ!
Όσον αφορά στις περιγραφές έχουν ενδιαφέρον, και θα το ψάξω και με τη σειρά μου περισσότερο.
Σε ευχαριστώ ξανά για την απάντησή σου!
Συνεχίζοντας, βλέπω μπροστά μου μια μαύρη γάτα, η οποία με πλησιάζει, και κάθεται λίγα μέτρα μπροστά μου και με κοιτάζει με τα γυαλιστερά κίτρινα μάτια της. Μου δίνει να καταλάβω ότι πρέπει να την ακολουθήσω, ότι θα είναι ο επόμενος οδηγός μου. Αρχίσαμε να προχωράμε σε κατηφορικό έδαφος, ώσπου φτάσαμε σε γκρεμό, και η μαύρη γάτα έφυγε.
Έπρεπε να βρω μόνος μου την άκρη για το πως θα περάσω απέναντι. Υπήρχε απλά μια σπασμένη γέφυρα και δεν έβρισκα τρόπο να την φτιάξω. Κοιτώντας προς τα κάτω στο σκοτάδι με τη δάδα, παρατήρησα ότι υπήρχε καρφωμένη μια σκάλα που κατέβαινε και θεώρησα πως ο μόνος τρόπος θα ήταν να πάω από εκεί.
Κατεβαίνοντας, ήταν λες και βρέθηκα σε ένα μπουντρούμι. Κάτω είχε χώμα, αριστερά και δεξιά ήταν χωμάτινοι/πλήνθινοι τοίχοι με κελιά, και στην ευθεία μου υπήρχαν 2 μεγάλες "πιατέλες" πάνω σε βάση (σαν αυτά που χρησιμοποιούσαν στο μεσαίωνα για εστίες φωτός/φωτιάς, ελπίζω να γίνομαι κατανοητός), οι οποίες φώτιζαν το χώρο μπροστά μου και ήταν τοποθετημένες στα αριστερά και δεξιά. Στο κέντρο ήταν ένα βάθρο, στο οποίο κείτονταν και με κοιτούσαν 3 ζώα. Στο κέντρο και ελαφρώς ψηλότερο βάθρο, ένας μαύρος πάνθηρας, στα αριστερά όπως το έβλεπα εγώ, μια ύαινα, και στα δεξιά ένα λευκό λιοντάρι.
Όταν τα αντίκρισα, φοβήθηκα πολύ αρχικά, αλλά μετά μου έδωσαν να καταλάβω ότι δεν θα πείραζαν, και ότι είχαν κάτι να μου δώσουν. Στο έδαφος μπροστά από το βάθρο, υπήρχε ένα παλιό βιβλίο, με μυστικιστικά σύμβολα πάνω του, το οποίο ήταν μάλιστα κλειδωμένο. Αφού πλησιάζω και παίρνω το βιβλίο, τους κάνω ένα νεύμα ευχαριστίας, και ξαφνικά ανοίγει μια πέτρινη πόρτα μέσα από τον τοίχο και βγαίνω στο σημείο όπου έσκαγε ο καταρράκτης, πίσω από αυτόν, και μετά βρίσκομαι πάλι πίσω στο λιβάδι , όπου και τελειώνει το ταξίδι μου εδώ.
Θα ήθελα λοιπόν, όποιος έχει κάποια εμπειρία με αναλόγου τύπου τεχνικές, να μου πει τη γνώμη του και δεύτερον, επειδή μετά από τόσο καιρό, την τελευταία εβδομάδα, είδα σε διαφορετικά όνειρα την ύαινα και τον μαύρο πάνθηρα.
Στο 1ο όνειρο, ήμουν με έναν ξάδερφό μου, και πήγαμε σε σπίτι ενός φίλου του, το οποίο ήταν μια τεράστια έπαυλη και στην εσωτερική αυλή της, ήταν μια χωμάτινη έκταση στην οποία μια τύπισσα (δεν την θυμάμαι καθόλου) καβαλούσε μια ύαινα και υποτίθεται ότι την είχαν ως κατοικίδιο. Ενώ στην αρχή ψιλόφοβήθηκα, μου εξήγησαν ότι δεν θα μου κάνει κακό, και ότι θα κάναμε μια άσκηση εμπιστοσύνης. Γυρνάω λοιπόν πλάτη στην ύαινα, και εκείνη ανοίγει το στόμα της, βγάζοντας το γνωστό ήχο της ύαινας, και "κλειδώνει" με τα δόντια της το δεξί μέρος του κεφαλιού μου. Ένιωθα τα δόντια της στο κεφάλι μου σαν βελόνες και ένιωθα και την πίεση που μου ασκούσε ακόμη, αλλά δεν πονούσα, ήταν όπως στην πραγματικότητα μπορεί να παίζεις με το σκύλο σου και να σου πιάσει με το στόμα του το χέρι σου, αλλά δε σου κάνει κακό. Το μόνο που θυμάμαι να λέω στον εαυτό μου είναι : "Μην κουνηθείς ρούπι τώρα, γιατί την έκατσες τη βάρκα!".
Το 2ο που είδα μόλις σήμερα τα ξημερώματα, ήταν ότι βρισκόμουν στο χωριό μου (το οποίο και βλέπω συχνά) και ήμουν στο σπίτι μιας θείας μου και τα ξαδέρφια μου και ενώ γινόταν ένας πανικός (δεν τα έχω ξεκαθαρίσει ακόμα) είδα τον μαύρο πάνθηρα να κόβει βόλτες, δεν μου έδωσε σημασία, αλλά θυμάμαι ότι ήταν φιλικός προς ένα κουτάβι και ήταν σαν να έκαναν παρέα.
Δεν ξέρω αν έχουν κάποια σημασία που τα ξαναείδα τα ζώα αυτά, ή αν υπάρχει κάποια ερμηνεία, και θα ήθελα σε όποιον είχε την υπομονή να διαβάσει όλο αυτό το κατεβατό, να δώσει μια γνώμη.
Ευχαριστώ!