despedida
Νέο Μέλος18Μηνύματα
4Θέματα
05/01/2009, 20:25:14Πρώτο μήνυμα
14/01/2009, 18:23:42Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Είναι υπέροχα όλα όσα έγραψες..πόσο δίκιο έχεις..σ'ευχαριστώ... να'σαι καλά! Καληνύχτα!
Ανέβηκε στο νησί και ήταν εκείνος μπροστά γεμάτος φως τη φίλησε και ''της ειπε'' καλως ήρθες. Πριν ανέβει μας εβλεπε απο τη βαρκα να κατεβαίνουμε προς την αποβάθρα και ήμασταν τόσο χαρούμενοι που όπως περπατούσαμε ήταν σαν να χοροπηδούσαμε. Δεν κρατιόμασταν απο το χέρι αλλά κρατούσαμε κάτι σαν ξύλινα κλαδιά ο καθένας (είναι η μοναδική λεπτομέρεια που δε θυμάται καλά). Στη συνέχεια πήγαμε προς το σπίτι γιατί θέλαμε να της το δείξουμε -εκείνη ήταν στη μέση και εμείς δεξιά και αριστερά της- μπήκαμε μέσα και αυτό που της έκανε εντυπωση ήταν το πόσο φωτεινό ήταν μέσα αλλά κι εξω..Μόλις μπήκαμε ακουσε την πόρτα να κλείνει κι εκεί τελείωσε το όνειρο... Δεν είμαι σίγουρη οτι εχω καταλάβει τι σημαίνει γιατί η ψυχολογική καταστασή μου δε με αφήνει να σκεφτώ ήρεμα.Είμαι πολύ μπερδεμένη. Οσον αφορά τη θρησκεία πιστευουμε στο Θεό (εγώ τώρα αρχίζω δηλαδή γιατί ήμουν παντα της αμφιβολίας).
ΥΓ.Νιώθω γύρω μου συχνά κρύα αεράκια να με διαπερνούν ενω όλες οι πόρτες είναι κλειστές και δεν κάνει ρεύμα απο πουθενα..θα μπορούσε άραγε να είναι εκείνος..ή ευσεβείς πόθοι;...
ΥΓ.Νιώθω γύρω μου συχνά κρύα αεράκια να με διαπερνούν ενω όλες οι πόρτες είναι κλειστές και δεν κάνει ρεύμα απο πουθενα..θα μπορούσε άραγε να είναι εκείνος..ή ευσεβείς πόθοι;...
Μου είπε οτι ποτέ της δεν είχε δει όνειρο που να το θυμάται με τοση λεπτομέρεια-οτι πιστεύει πως πραγματικά πήγε σε εκείνο το μέρος,ένιωθε μέχρι και την αίσθηση του ξύλου της αποβάθρας στα πόδια της.Επίσης η επικοινωνία γινόταν χωρίς να μιλάμε-τηλεπαθητικά... Και επίσης η φιγούρα η δικιά μου δεν ήταν τόσο λαμπερή όσο εκείνου.Ηταν πιο θαμπή ενώ εκείνος ήταν γεμάτος φως..
Γειά σας. Είμαι καινούρια στο φόρουμ. Αυτή τη στιγμή ζω τις τραγικότερες στιγμές της ζωής μου και θέλω τη γνώμη σας πάνω σε ένα θέμα. Εχασα τον αρραβωνιαστικό μου απο τροχαίο. Τη δευτερη μέρα ήμουν στο κρεβάτι με τη μητέρα μου το βράδυ και προσπαθούσαμε να ηρεμήσουμε. Τότε η μητέρα μου είδε και με κλειστά και με ανοιχτά μάτια ένα φως. Στην αρχή τρόμαξε αλλά μετά αισθανόταν υπέροχα. Το ίδιο βράδυ είδε ένα όνειρο που όμοιο του δεν έιχε δει ποτέ. Είδε πως ήταν σε μια βάρκα στη μέση της θάλασσας και δεν ήξερε που πήγαινε. Τότε ξαφνικά είδε μπροστά της ένα νησί και πάνω του ένα υπέροχο άσπρο σπίτι. Στην αποβάθρα ήταν εκείνος και λίγο πιο πίσω εγώ. Ημασταν και οι δυο μας πολύ ευτυχισμένοι και της λέγαμε 'καλωσήρθες'. Απο εκείνη την ημέρα δεν έχει ξαναδεί όνειρο. Ποια είναι η γνώμη σας για όλα αυτά;
Dr Jekyll Mr Hyde,
ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο απόλυτη ελευθερία. Ελευθερία να κάνει ότι θέλει στα χρονικό διάστημα που βρίσκεται σε αυτό τον κόσμο,για όσο βρίσκεται. Απο κει και πέρα είναι στην κρίση του καθενός το πως θα εκμεταλλευτεί αυτή την ελευθερία. Δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο στα όσα γράφεις. Φυσικά και είναι πέρα για πέρα εγωιστικό το να επιδιώκει κανείς ΑΠ.Και κατά την ταπεινή μου γνώμη,είναι λαθος. Οταν μου συνέβη δεν το επιδίωξα,δεν το προσπάθησα. Το είχα σκεφτεί αλλά μέχρι εκεί. Οταν συνέβη και είδα τη φίλη μου που είχε πεθάνει θα μπορούσα να σκεφτώ:Ορίστε,να μια απόδειξη περί της υπαρξης μεταθανάτιας ζωής. Ομως δεν σκέφτηκα έτσι,γιατί μπορεί να είδα τη φίλη μου αλλά ήταν τέτοιες οι συνθήκες που δεν είχα επικοινωνία,δεν είχα χρόνο,κι έπειτα ήταν και το σοκ που εν ολίγοις 'εθαψα' το γεγονός στο μυαλό μου και δεν το σκέφτηκα παρά ένα χρόνο αργότερα. Ψάχνουμε διαρκώς αποδείξεις..και αναρωτιέμαι:Θα είναι ποτέ αυτες αρκετες; Μπορεί κάποιος απο εδώ να πει οτι 'βρήκα αρκετες αποδείξεις,πείστηκα,τώρα ξέρω την αλήθεια'? Η μήπως όλο το νόημα βρίσκεται στην πίστη άνευ αποδείξεων; Είχα ακούσει μία ιστορία που μου έκανε εντύπωση:'Ηταν ένας γέροντας,στάθηκε μια μέρα στην κορυφή ενός βουνου και είπε:Θεε μου,εγώ θα πιστέυω σε σένα και ας μην υπάρχεις!Σύμφωνα με αυτή την ιστορία ευθύς παρουσιάστηκε μπροστά του Το Φως.
Δεν είμαι σε καμία περίπτωση κατά της αναζήτησης.Απεναντίας θεωρώ οτι είναι στη φύση του ανθρώπου.Αυτό όμως που κάποιος πρέπει να εχει ξεκαθαρίσει στο ταξίδι της αναζήτησης του είναι το ΤΙ ψάχνει και ΓΙΑΤΙ.
Τώρα σχετικά με astral sex και κάτι τέτοια που ακούω,νίπτω τας χείρας μου και δεν τα πιστευω κιολας.Χωρίς παρεξήγηση.
ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο απόλυτη ελευθερία. Ελευθερία να κάνει ότι θέλει στα χρονικό διάστημα που βρίσκεται σε αυτό τον κόσμο,για όσο βρίσκεται. Απο κει και πέρα είναι στην κρίση του καθενός το πως θα εκμεταλλευτεί αυτή την ελευθερία. Δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο στα όσα γράφεις. Φυσικά και είναι πέρα για πέρα εγωιστικό το να επιδιώκει κανείς ΑΠ.Και κατά την ταπεινή μου γνώμη,είναι λαθος. Οταν μου συνέβη δεν το επιδίωξα,δεν το προσπάθησα. Το είχα σκεφτεί αλλά μέχρι εκεί. Οταν συνέβη και είδα τη φίλη μου που είχε πεθάνει θα μπορούσα να σκεφτώ:Ορίστε,να μια απόδειξη περί της υπαρξης μεταθανάτιας ζωής. Ομως δεν σκέφτηκα έτσι,γιατί μπορεί να είδα τη φίλη μου αλλά ήταν τέτοιες οι συνθήκες που δεν είχα επικοινωνία,δεν είχα χρόνο,κι έπειτα ήταν και το σοκ που εν ολίγοις 'εθαψα' το γεγονός στο μυαλό μου και δεν το σκέφτηκα παρά ένα χρόνο αργότερα. Ψάχνουμε διαρκώς αποδείξεις..και αναρωτιέμαι:Θα είναι ποτέ αυτες αρκετες; Μπορεί κάποιος απο εδώ να πει οτι 'βρήκα αρκετες αποδείξεις,πείστηκα,τώρα ξέρω την αλήθεια'? Η μήπως όλο το νόημα βρίσκεται στην πίστη άνευ αποδείξεων; Είχα ακούσει μία ιστορία που μου έκανε εντύπωση:'Ηταν ένας γέροντας,στάθηκε μια μέρα στην κορυφή ενός βουνου και είπε:Θεε μου,εγώ θα πιστέυω σε σένα και ας μην υπάρχεις!Σύμφωνα με αυτή την ιστορία ευθύς παρουσιάστηκε μπροστά του Το Φως.
Δεν είμαι σε καμία περίπτωση κατά της αναζήτησης.Απεναντίας θεωρώ οτι είναι στη φύση του ανθρώπου.Αυτό όμως που κάποιος πρέπει να εχει ξεκαθαρίσει στο ταξίδι της αναζήτησης του είναι το ΤΙ ψάχνει και ΓΙΑΤΙ.
Τώρα σχετικά με astral sex και κάτι τέτοια που ακούω,νίπτω τας χείρας μου και δεν τα πιστευω κιολας.Χωρίς παρεξήγηση.
'Η γνώση είναι δύναμη, ανίσχυρο όπλο όμως, χωρίς την επίγνωση'...
Γεια σας κι απο μένα ξανά!
Το θέμα της αστρικής προβολής το σκέφτομαι αρκετά τον τελευταίο καιρό. Πιστεύω οτι πράγματι συμβαίνει όμως πιστεύω επίσης οτι δεν είναι σωστό να το επιδιώκουμε. Δεν ξερω για πιο λόγο,απλά αυτή την αίσθηση έχω. Οταν και αν μας συμβεί πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος.Δεν μπορούμε να 'παίζουμε' με τετοια θέματα απλά απο περιέργεια. Το θεωρώ ανήθικο. Ίσως είμαι υπερβολική αλλά είναι καθαρά η αποψη μου και μόνο.
Το θέμα της αστρικής προβολής το σκέφτομαι αρκετά τον τελευταίο καιρό. Πιστεύω οτι πράγματι συμβαίνει όμως πιστεύω επίσης οτι δεν είναι σωστό να το επιδιώκουμε. Δεν ξερω για πιο λόγο,απλά αυτή την αίσθηση έχω. Οταν και αν μας συμβεί πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος.Δεν μπορούμε να 'παίζουμε' με τετοια θέματα απλά απο περιέργεια. Το θεωρώ ανήθικο. Ίσως είμαι υπερβολική αλλά είναι καθαρά η αποψη μου και μόνο.
''Λογικά όταν άρχισαν οι δονήσεις πρέπει το όνειρο που έβλεπες να σταμάτησε και εσύ να βρέθηκες στο σώμα σου νιώθοντας τις δονήσεις με μάτια που δεν είχαν κάτι ορατό να δουν . Έγινε έτσι; Ή όχι;''
Δεν έχω καταλάβει ακριβώς τι εννοείς. Ονειρο δε νομίζω οτι πρόλαβα να δω καθώς δεν είχα κοιμηθεί ακόμα-ήμουν μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Την φίλη μου όταν την είδα ήμουν μέσα στο δωμάτιο μου,πιο ψηλά,κοντά στο ταβάνι(ξερω οτι ακούγεται περίεργο),η αίσθηση του χώρου γύρω ήταν διαφορετική αλλά είχα συναίσθηση του που βρίσκομαι.Επειτα απο αυτό άρχισαν οι δονήσεις,σταμάτησα να έχω ορατότητα -άνοιξα τα μάτια και είδα ξανά το χώρο γύρω μου,λίγο διαφορετικό-αλλά όπως τον έβλεπα πριν λίγα λεπτά.
Σ'ευχαριστώ για την απάντηση σου.
Αυτό που μου κάνει βέβαια εντύπωση είναι οτι τότε που συνέβη το σκεφτόμουν αλλά δεν το προσπάθησα,εγινε απο μόνο του.Και μετά απο 2 μέρες πάλι ενώ είχα χαλαρώσει και δεν σκεφτόμουν τίποτα ένιωσα κάτι επίσης πολύ περίεργο που ακόμα δεν έχω εξηγήσει.Σα να υπήρχε κάτι μέσα μου μια μεγάλη 'ποσότητα' ενέργειας η οποία ανέβαινε προς τα πάνω και πήγαινε να βγεί απο το κεφάλι (;).Ξέρω,ακούγεται τρελό αλλά ήταν τόσο έντονο που δε θα το ξεχάσω ποτέ μου.Τότε σκέφτηκα οτι η έκφραση 'μου βγήκε η ψυχή' απο την κουραση που λένε μερικές φορές ισχυει απόλυτα.;-) Ηταν σαν όλη σου η ύπαρξη να έβγαινε απο μεσα σου.(αλλά απο το κεφάλι;!)και μολις καταφερα να το σταματησω αισθανομουν εξαντλημενη. Απο τότε δεν το ξανασκέφτηκα το όλο θέμα.Τωρα αρχισα πάλι να το σκέφτομαι..διάβασα για τα 'βηματα' ωστε να το πετύχεις αλλά δεν είμαι σιγουρη οτι είναι ευκολο να γίνει συνειδητά.Μακάρι. Εσυ μπορεις και το καταφέρνεις συνειδητα; Την πρωτη και μοναδική φορά πάντως που μου συνέβη τρελάθηκα και για ένα άλλο λόγο.Είδα μια φίλη μου που είχε πεθανει σχετικα προσφατα. Την πλησιασα την αγκάλιασα(;) και μετα αρχισαν οι δονησεις,και ναι υπήρχε και ένα βουητο,ενας θορυβος ο οποιος εμοιαζε με τον ηχο που κάνει ενα κινητο οταν το εχουμε στη δονηση αλλά πιο εντονος και δυνατος. Νομιζω οτι δεν τα εχω συνειδητοποιήσει ακομα αυτα που γραφω.Ειναι η πρωτη φορα που μιλαω γι αυτα.
Αυτό που μου κάνει βέβαια εντύπωση είναι οτι τότε που συνέβη το σκεφτόμουν αλλά δεν το προσπάθησα,εγινε απο μόνο του.Και μετά απο 2 μέρες πάλι ενώ είχα χαλαρώσει και δεν σκεφτόμουν τίποτα ένιωσα κάτι επίσης πολύ περίεργο που ακόμα δεν έχω εξηγήσει.Σα να υπήρχε κάτι μέσα μου μια μεγάλη 'ποσότητα' ενέργειας η οποία ανέβαινε προς τα πάνω και πήγαινε να βγεί απο το κεφάλι (;).Ξέρω,ακούγεται τρελό αλλά ήταν τόσο έντονο που δε θα το ξεχάσω ποτέ μου.Τότε σκέφτηκα οτι η έκφραση 'μου βγήκε η ψυχή' απο την κουραση που λένε μερικές φορές ισχυει απόλυτα.;-) Ηταν σαν όλη σου η ύπαρξη να έβγαινε απο μεσα σου.(αλλά απο το κεφάλι;!)και μολις καταφερα να το σταματησω αισθανομουν εξαντλημενη. Απο τότε δεν το ξανασκέφτηκα το όλο θέμα.Τωρα αρχισα πάλι να το σκέφτομαι..διάβασα για τα 'βηματα' ωστε να το πετύχεις αλλά δεν είμαι σιγουρη οτι είναι ευκολο να γίνει συνειδητά.Μακάρι. Εσυ μπορεις και το καταφέρνεις συνειδητα; Την πρωτη και μοναδική φορά πάντως που μου συνέβη τρελάθηκα και για ένα άλλο λόγο.Είδα μια φίλη μου που είχε πεθανει σχετικα προσφατα. Την πλησιασα την αγκάλιασα(;) και μετα αρχισαν οι δονησεις,και ναι υπήρχε και ένα βουητο,ενας θορυβος ο οποιος εμοιαζε με τον ηχο που κάνει ενα κινητο οταν το εχουμε στη δονηση αλλά πιο εντονος και δυνατος. Νομιζω οτι δεν τα εχω συνειδητοποιήσει ακομα αυτα που γραφω.Ειναι η πρωτη φορα που μιλαω γι αυτα.
Γειά σας.Μόλις άρχισα να διαβάζω το θέμα-βρίσκομαι ακόμα στο πρώτο μέρος. Παρ'όλα αυτά δεν κρατήθηκα να σας πω την εμπειρία μου επι του θέματος πριν ολοκληρώσω την ανάγνωση (που θα μου πάρει ένα σεβαστό χρονικό διάστημα καθώς οι σελίδες είναι πολλές!). Λοιπόν πριν απο 1 χρονό ένα βράδυ ήμουν μεταξύ ύπνου και ξύπνιου στο κρεβάτι μου όταν ξαφνικά διαπίστωσα οτι δεν μπορώ να κουνηθώ. Επαθα σοκ και μετά θυμάμαι οτι έβλεπα με κλειστά μάτια(;όπως διαπίστωσα αργότερα).Εβλεπα το δωματιο μου,έβλεπα το πρόγραμμα στην τηλεόραση -όμως ο τρόπος που τα έβλεπα ήταν διαφορετικός-δεν ξέρω πως να το εκφράσω με λόγια.Σαν να έβλεπα απο την οπτική γωνιά 360 μοιρών. Μετά απο αυτό ένιωσα να κατεβαίνω και δεν έβλεπα τίποτα.Ημουν στο κρεβάτι μου και ένιωθα ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΔΟΝΗΣΗ παντού-σαν να γινότανε σεισμός μόνο που κουνιομουν μόνο εγώ και τίποτε άλλο.Ειχα πάθει σοκ γιατι εκτος του οτι δεν μπορουσα να αντιδράσω η δόνηση κρατησε αρκετα.Επειτα σταμάτησε και άνοιξα τα μάτια μου.Τότε κατάλαβα οτι τόση ώρα ''εβλεπα'' με τα μάτια κλειστά!!- Κι εβλεπα τα ίδια που έβλεπα και πριν-το δωμάτιο και το ίδιο προγραμμα στην τηλεόραση!!-αλλα η διάσταση ήταν διαφορετική. Πιστέυετε οτι αυτό ήταν αστρική προβολή;
Είναι υπέροχα όλα όσα έγραψες..πόσο δίκιο έχεις..σ'ευχαριστώ... να'σαι καλά! Καληνύχτα!
Ανέβηκε στο νησί και ήταν εκείνος μπροστά γεμάτος φως τη φίλησε και ''της ειπε'' καλως ήρθες. Πριν ανέβει μας εβλεπε απο τη βαρκα να κατεβαίνουμε προς την αποβάθρα και ήμασταν τόσο χαρούμενοι που όπως περπατούσαμε ήταν σαν να χοροπηδούσαμε. Δεν κρατιόμασταν απο το χέρι αλλά κρατούσαμε κάτι σαν ξύλινα κλαδιά ο καθένας (είναι η μοναδική λεπτομέρεια που δε θυμάται καλά). Στη συνέχεια πήγαμε προς το σπίτι γιατί θέλαμε να της το δείξουμε -εκείνη ήταν στη μέση και εμείς δεξιά και αριστερά της- μπήκαμε μέσα και αυτό που της έκανε εντυπωση ήταν το πόσο φωτεινό ήταν μέσα αλλά κι εξω..Μόλις μπήκαμε ακουσε την πόρτα να κλείνει κι εκεί τελείωσε το όνειρο... Δεν είμαι σίγουρη οτι εχω καταλάβει τι σημαίνει γιατί η ψυχολογική καταστασή μου δε με αφήνει να σκεφτώ ήρεμα.Είμαι πολύ μπερδεμένη. Οσον αφορά τη θρησκεία πιστευουμε στο Θεό (εγώ τώρα αρχίζω δηλαδή γιατί ήμουν παντα της αμφιβολίας).
ΥΓ.Νιώθω γύρω μου συχνά κρύα αεράκια να με διαπερνούν ενω όλες οι πόρτες είναι κλειστές και δεν κάνει ρεύμα απο πουθενα..θα μπορούσε άραγε να είναι εκείνος..ή ευσεβείς πόθοι;...
ΥΓ.Νιώθω γύρω μου συχνά κρύα αεράκια να με διαπερνούν ενω όλες οι πόρτες είναι κλειστές και δεν κάνει ρεύμα απο πουθενα..θα μπορούσε άραγε να είναι εκείνος..ή ευσεβείς πόθοι;...
Μου είπε οτι ποτέ της δεν είχε δει όνειρο που να το θυμάται με τοση λεπτομέρεια-οτι πιστεύει πως πραγματικά πήγε σε εκείνο το μέρος,ένιωθε μέχρι και την αίσθηση του ξύλου της αποβάθρας στα πόδια της.Επίσης η επικοινωνία γινόταν χωρίς να μιλάμε-τηλεπαθητικά... Και επίσης η φιγούρα η δικιά μου δεν ήταν τόσο λαμπερή όσο εκείνου.Ηταν πιο θαμπή ενώ εκείνος ήταν γεμάτος φως..
Γειά σας. Είμαι καινούρια στο φόρουμ. Αυτή τη στιγμή ζω τις τραγικότερες στιγμές της ζωής μου και θέλω τη γνώμη σας πάνω σε ένα θέμα. Εχασα τον αρραβωνιαστικό μου απο τροχαίο. Τη δευτερη μέρα ήμουν στο κρεβάτι με τη μητέρα μου το βράδυ και προσπαθούσαμε να ηρεμήσουμε. Τότε η μητέρα μου είδε και με κλειστά και με ανοιχτά μάτια ένα φως. Στην αρχή τρόμαξε αλλά μετά αισθανόταν υπέροχα. Το ίδιο βράδυ είδε ένα όνειρο που όμοιο του δεν έιχε δει ποτέ. Είδε πως ήταν σε μια βάρκα στη μέση της θάλασσας και δεν ήξερε που πήγαινε. Τότε ξαφνικά είδε μπροστά της ένα νησί και πάνω του ένα υπέροχο άσπρο σπίτι. Στην αποβάθρα ήταν εκείνος και λίγο πιο πίσω εγώ. Ημασταν και οι δυο μας πολύ ευτυχισμένοι και της λέγαμε 'καλωσήρθες'. Απο εκείνη την ημέρα δεν έχει ξαναδεί όνειρο. Ποια είναι η γνώμη σας για όλα αυτά;
Dr Jekyll Mr Hyde,
ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο απόλυτη ελευθερία. Ελευθερία να κάνει ότι θέλει στα χρονικό διάστημα που βρίσκεται σε αυτό τον κόσμο,για όσο βρίσκεται. Απο κει και πέρα είναι στην κρίση του καθενός το πως θα εκμεταλλευτεί αυτή την ελευθερία. Δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο στα όσα γράφεις. Φυσικά και είναι πέρα για πέρα εγωιστικό το να επιδιώκει κανείς ΑΠ.Και κατά την ταπεινή μου γνώμη,είναι λαθος. Οταν μου συνέβη δεν το επιδίωξα,δεν το προσπάθησα. Το είχα σκεφτεί αλλά μέχρι εκεί. Οταν συνέβη και είδα τη φίλη μου που είχε πεθάνει θα μπορούσα να σκεφτώ:Ορίστε,να μια απόδειξη περί της υπαρξης μεταθανάτιας ζωής. Ομως δεν σκέφτηκα έτσι,γιατί μπορεί να είδα τη φίλη μου αλλά ήταν τέτοιες οι συνθήκες που δεν είχα επικοινωνία,δεν είχα χρόνο,κι έπειτα ήταν και το σοκ που εν ολίγοις 'εθαψα' το γεγονός στο μυαλό μου και δεν το σκέφτηκα παρά ένα χρόνο αργότερα. Ψάχνουμε διαρκώς αποδείξεις..και αναρωτιέμαι:Θα είναι ποτέ αυτες αρκετες; Μπορεί κάποιος απο εδώ να πει οτι 'βρήκα αρκετες αποδείξεις,πείστηκα,τώρα ξέρω την αλήθεια'? Η μήπως όλο το νόημα βρίσκεται στην πίστη άνευ αποδείξεων; Είχα ακούσει μία ιστορία που μου έκανε εντύπωση:'Ηταν ένας γέροντας,στάθηκε μια μέρα στην κορυφή ενός βουνου και είπε:Θεε μου,εγώ θα πιστέυω σε σένα και ας μην υπάρχεις!Σύμφωνα με αυτή την ιστορία ευθύς παρουσιάστηκε μπροστά του Το Φως.
Δεν είμαι σε καμία περίπτωση κατά της αναζήτησης.Απεναντίας θεωρώ οτι είναι στη φύση του ανθρώπου.Αυτό όμως που κάποιος πρέπει να εχει ξεκαθαρίσει στο ταξίδι της αναζήτησης του είναι το ΤΙ ψάχνει και ΓΙΑΤΙ.
Τώρα σχετικά με astral sex και κάτι τέτοια που ακούω,νίπτω τας χείρας μου και δεν τα πιστευω κιολας.Χωρίς παρεξήγηση.
ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο απόλυτη ελευθερία. Ελευθερία να κάνει ότι θέλει στα χρονικό διάστημα που βρίσκεται σε αυτό τον κόσμο,για όσο βρίσκεται. Απο κει και πέρα είναι στην κρίση του καθενός το πως θα εκμεταλλευτεί αυτή την ελευθερία. Δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο στα όσα γράφεις. Φυσικά και είναι πέρα για πέρα εγωιστικό το να επιδιώκει κανείς ΑΠ.Και κατά την ταπεινή μου γνώμη,είναι λαθος. Οταν μου συνέβη δεν το επιδίωξα,δεν το προσπάθησα. Το είχα σκεφτεί αλλά μέχρι εκεί. Οταν συνέβη και είδα τη φίλη μου που είχε πεθάνει θα μπορούσα να σκεφτώ:Ορίστε,να μια απόδειξη περί της υπαρξης μεταθανάτιας ζωής. Ομως δεν σκέφτηκα έτσι,γιατί μπορεί να είδα τη φίλη μου αλλά ήταν τέτοιες οι συνθήκες που δεν είχα επικοινωνία,δεν είχα χρόνο,κι έπειτα ήταν και το σοκ που εν ολίγοις 'εθαψα' το γεγονός στο μυαλό μου και δεν το σκέφτηκα παρά ένα χρόνο αργότερα. Ψάχνουμε διαρκώς αποδείξεις..και αναρωτιέμαι:Θα είναι ποτέ αυτες αρκετες; Μπορεί κάποιος απο εδώ να πει οτι 'βρήκα αρκετες αποδείξεις,πείστηκα,τώρα ξέρω την αλήθεια'? Η μήπως όλο το νόημα βρίσκεται στην πίστη άνευ αποδείξεων; Είχα ακούσει μία ιστορία που μου έκανε εντύπωση:'Ηταν ένας γέροντας,στάθηκε μια μέρα στην κορυφή ενός βουνου και είπε:Θεε μου,εγώ θα πιστέυω σε σένα και ας μην υπάρχεις!Σύμφωνα με αυτή την ιστορία ευθύς παρουσιάστηκε μπροστά του Το Φως.
Δεν είμαι σε καμία περίπτωση κατά της αναζήτησης.Απεναντίας θεωρώ οτι είναι στη φύση του ανθρώπου.Αυτό όμως που κάποιος πρέπει να εχει ξεκαθαρίσει στο ταξίδι της αναζήτησης του είναι το ΤΙ ψάχνει και ΓΙΑΤΙ.
Τώρα σχετικά με astral sex και κάτι τέτοια που ακούω,νίπτω τας χείρας μου και δεν τα πιστευω κιολας.Χωρίς παρεξήγηση.
'Η γνώση είναι δύναμη, ανίσχυρο όπλο όμως, χωρίς την επίγνωση'...
Γεια σας κι απο μένα ξανά!
Το θέμα της αστρικής προβολής το σκέφτομαι αρκετά τον τελευταίο καιρό. Πιστεύω οτι πράγματι συμβαίνει όμως πιστεύω επίσης οτι δεν είναι σωστό να το επιδιώκουμε. Δεν ξερω για πιο λόγο,απλά αυτή την αίσθηση έχω. Οταν και αν μας συμβεί πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος.Δεν μπορούμε να 'παίζουμε' με τετοια θέματα απλά απο περιέργεια. Το θεωρώ ανήθικο. Ίσως είμαι υπερβολική αλλά είναι καθαρά η αποψη μου και μόνο.
Το θέμα της αστρικής προβολής το σκέφτομαι αρκετά τον τελευταίο καιρό. Πιστεύω οτι πράγματι συμβαίνει όμως πιστεύω επίσης οτι δεν είναι σωστό να το επιδιώκουμε. Δεν ξερω για πιο λόγο,απλά αυτή την αίσθηση έχω. Οταν και αν μας συμβεί πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος.Δεν μπορούμε να 'παίζουμε' με τετοια θέματα απλά απο περιέργεια. Το θεωρώ ανήθικο. Ίσως είμαι υπερβολική αλλά είναι καθαρά η αποψη μου και μόνο.
''Λογικά όταν άρχισαν οι δονήσεις πρέπει το όνειρο που έβλεπες να σταμάτησε και εσύ να βρέθηκες στο σώμα σου νιώθοντας τις δονήσεις με μάτια που δεν είχαν κάτι ορατό να δουν . Έγινε έτσι; Ή όχι;''
Δεν έχω καταλάβει ακριβώς τι εννοείς. Ονειρο δε νομίζω οτι πρόλαβα να δω καθώς δεν είχα κοιμηθεί ακόμα-ήμουν μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Την φίλη μου όταν την είδα ήμουν μέσα στο δωμάτιο μου,πιο ψηλά,κοντά στο ταβάνι(ξερω οτι ακούγεται περίεργο),η αίσθηση του χώρου γύρω ήταν διαφορετική αλλά είχα συναίσθηση του που βρίσκομαι.Επειτα απο αυτό άρχισαν οι δονήσεις,σταμάτησα να έχω ορατότητα -άνοιξα τα μάτια και είδα ξανά το χώρο γύρω μου,λίγο διαφορετικό-αλλά όπως τον έβλεπα πριν λίγα λεπτά.
Σ'ευχαριστώ για την απάντηση σου.
Αυτό που μου κάνει βέβαια εντύπωση είναι οτι τότε που συνέβη το σκεφτόμουν αλλά δεν το προσπάθησα,εγινε απο μόνο του.Και μετά απο 2 μέρες πάλι ενώ είχα χαλαρώσει και δεν σκεφτόμουν τίποτα ένιωσα κάτι επίσης πολύ περίεργο που ακόμα δεν έχω εξηγήσει.Σα να υπήρχε κάτι μέσα μου μια μεγάλη 'ποσότητα' ενέργειας η οποία ανέβαινε προς τα πάνω και πήγαινε να βγεί απο το κεφάλι (;).Ξέρω,ακούγεται τρελό αλλά ήταν τόσο έντονο που δε θα το ξεχάσω ποτέ μου.Τότε σκέφτηκα οτι η έκφραση 'μου βγήκε η ψυχή' απο την κουραση που λένε μερικές φορές ισχυει απόλυτα.;-) Ηταν σαν όλη σου η ύπαρξη να έβγαινε απο μεσα σου.(αλλά απο το κεφάλι;!)και μολις καταφερα να το σταματησω αισθανομουν εξαντλημενη. Απο τότε δεν το ξανασκέφτηκα το όλο θέμα.Τωρα αρχισα πάλι να το σκέφτομαι..διάβασα για τα 'βηματα' ωστε να το πετύχεις αλλά δεν είμαι σιγουρη οτι είναι ευκολο να γίνει συνειδητά.Μακάρι. Εσυ μπορεις και το καταφέρνεις συνειδητα; Την πρωτη και μοναδική φορά πάντως που μου συνέβη τρελάθηκα και για ένα άλλο λόγο.Είδα μια φίλη μου που είχε πεθανει σχετικα προσφατα. Την πλησιασα την αγκάλιασα(;) και μετα αρχισαν οι δονησεις,και ναι υπήρχε και ένα βουητο,ενας θορυβος ο οποιος εμοιαζε με τον ηχο που κάνει ενα κινητο οταν το εχουμε στη δονηση αλλά πιο εντονος και δυνατος. Νομιζω οτι δεν τα εχω συνειδητοποιήσει ακομα αυτα που γραφω.Ειναι η πρωτη φορα που μιλαω γι αυτα.
Αυτό που μου κάνει βέβαια εντύπωση είναι οτι τότε που συνέβη το σκεφτόμουν αλλά δεν το προσπάθησα,εγινε απο μόνο του.Και μετά απο 2 μέρες πάλι ενώ είχα χαλαρώσει και δεν σκεφτόμουν τίποτα ένιωσα κάτι επίσης πολύ περίεργο που ακόμα δεν έχω εξηγήσει.Σα να υπήρχε κάτι μέσα μου μια μεγάλη 'ποσότητα' ενέργειας η οποία ανέβαινε προς τα πάνω και πήγαινε να βγεί απο το κεφάλι (;).Ξέρω,ακούγεται τρελό αλλά ήταν τόσο έντονο που δε θα το ξεχάσω ποτέ μου.Τότε σκέφτηκα οτι η έκφραση 'μου βγήκε η ψυχή' απο την κουραση που λένε μερικές φορές ισχυει απόλυτα.;-) Ηταν σαν όλη σου η ύπαρξη να έβγαινε απο μεσα σου.(αλλά απο το κεφάλι;!)και μολις καταφερα να το σταματησω αισθανομουν εξαντλημενη. Απο τότε δεν το ξανασκέφτηκα το όλο θέμα.Τωρα αρχισα πάλι να το σκέφτομαι..διάβασα για τα 'βηματα' ωστε να το πετύχεις αλλά δεν είμαι σιγουρη οτι είναι ευκολο να γίνει συνειδητά.Μακάρι. Εσυ μπορεις και το καταφέρνεις συνειδητα; Την πρωτη και μοναδική φορά πάντως που μου συνέβη τρελάθηκα και για ένα άλλο λόγο.Είδα μια φίλη μου που είχε πεθανει σχετικα προσφατα. Την πλησιασα την αγκάλιασα(;) και μετα αρχισαν οι δονησεις,και ναι υπήρχε και ένα βουητο,ενας θορυβος ο οποιος εμοιαζε με τον ηχο που κάνει ενα κινητο οταν το εχουμε στη δονηση αλλά πιο εντονος και δυνατος. Νομιζω οτι δεν τα εχω συνειδητοποιήσει ακομα αυτα που γραφω.Ειναι η πρωτη φορα που μιλαω γι αυτα.
Γειά σας.Μόλις άρχισα να διαβάζω το θέμα-βρίσκομαι ακόμα στο πρώτο μέρος. Παρ'όλα αυτά δεν κρατήθηκα να σας πω την εμπειρία μου επι του θέματος πριν ολοκληρώσω την ανάγνωση (που θα μου πάρει ένα σεβαστό χρονικό διάστημα καθώς οι σελίδες είναι πολλές!). Λοιπόν πριν απο 1 χρονό ένα βράδυ ήμουν μεταξύ ύπνου και ξύπνιου στο κρεβάτι μου όταν ξαφνικά διαπίστωσα οτι δεν μπορώ να κουνηθώ. Επαθα σοκ και μετά θυμάμαι οτι έβλεπα με κλειστά μάτια(;όπως διαπίστωσα αργότερα).Εβλεπα το δωματιο μου,έβλεπα το πρόγραμμα στην τηλεόραση -όμως ο τρόπος που τα έβλεπα ήταν διαφορετικός-δεν ξέρω πως να το εκφράσω με λόγια.Σαν να έβλεπα απο την οπτική γωνιά 360 μοιρών. Μετά απο αυτό ένιωσα να κατεβαίνω και δεν έβλεπα τίποτα.Ημουν στο κρεβάτι μου και ένιωθα ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΔΟΝΗΣΗ παντού-σαν να γινότανε σεισμός μόνο που κουνιομουν μόνο εγώ και τίποτε άλλο.Ειχα πάθει σοκ γιατι εκτος του οτι δεν μπορουσα να αντιδράσω η δόνηση κρατησε αρκετα.Επειτα σταμάτησε και άνοιξα τα μάτια μου.Τότε κατάλαβα οτι τόση ώρα ''εβλεπα'' με τα μάτια κλειστά!!- Κι εβλεπα τα ίδια που έβλεπα και πριν-το δωμάτιο και το ίδιο προγραμμα στην τηλεόραση!!-αλλα η διάσταση ήταν διαφορετική. Πιστέυετε οτι αυτό ήταν αστρική προβολή;