Αγαπητέ φίλε, «ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ», διαβάζω με πολύ προσοχή (κι ελπίζω να το κάνουν κι άλλοι) αυτά που γράφετε...
Αν κατανοώ σωστά:
Όταν η προσοχή απορροφάται στην αρχική της κατάσταση, που «είναι η επίγνωση της παρουσίας της ουσίας», τότε η συνείδηση έχει αποκοπεί τελείως από πληροφορίες που προέρχονται, είτε από τον φυσικό κόσμο, είτε από την μνήμη-φαντασία, είτε από την αντίληψη μίας προσωπικής ύπαρξης-εγώ... Δηλαδή η συνείδηση βλέπει τον εαυτό της (έχει επίγνωση του εαυτού της, της ουσίας της... Είναι αυτό, ίσως, που ο φίλος wholemind περιέγραψε σαν σχέση ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ-ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕΝΟ, όπου και τα δύο ταυτίζονται με την συνείδηση;
Αυτό που περιγράφετε σαν «Καθαρή, Υπαρξιακή, Αυθόρμητη Κατάσταση, μέσα σε ένα Αιώνιο Τώρα» που βιώνει η συνείδηση (σε κατάσταση διαλογισμού, ή τέλος πάντων, κάποιας διαδικασίας, ή «διακοπής διαδικασίας», δεν έχει σημασία πως θα το πούμε) όταν αποκόπτεται από όλα τα προηγούμενα περιεχόμενά της, είναι αντικειμενική, πραγματική κατάσταση; Ή είναι απλά υποκειμενική κατασκευή που βιώνει η συνείδηση μόνη της, αποκομένη από τον εξωτερικό κόσμο;
Δηλαδή η βεβαίωση της συνείδησης που βιώνει μία τέτοια κατάσταση, ότι: «ναι, υπάρχω, υπάρχω έτσι, άρα αυτό είναι αληθινο, αντικειμενικό» είναι αρκετή γιά να επιβεβαιωθεί η αντικειμενικότητα αυτής της κατάστασης; Και που ακριβώς αντιλαμβάνεται η συνείδηση ότι βρίσκεται; Υπάρχει χώρος; Μπορεί αυτή η κατάσταση να διευκρινισθεί με περισσότερα χαρακτηριστικά γιά να καταλήξουμε σε ασφαλή συμπεράσματα γιά την αντικειμενικότητά της;
Προσέξτε παρακαλώ, είμαι από την δική σας πλευρά... Επειδή κι εγώ, (χρησιμοποιώ το εγώ συμβατικά), έχω εμπειρία αυτής της κατάστασης... αναρωτιέμαι πως μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι αυτό είναι αντικειμενική κατάσταση;
Κι άραγε, όταν φτάνουμε σε αυτό που λέτε επίγνωση της ίδιας της ουσίας, αυτό ανήκει στον Χ, ή στον Ψ, που το βιώνει, ή μιλάμε γιά κοινωνία, γιά συμμετοχή σε μία Παγκόσμια Ουσία;
Τελικά μιλάμε γιά μία Παγκόσμια Συνείδηση; Μπορείτε να το διευκρινήσετε;
(wholemind;)
Ευχαριστώ...

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.09/11/2009, 12:50:17

Επιτρέψτε μου, αγαπητέ φίλε «ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ», να πω με δικά μου λόγια (γιά να δω αν κατανοώ) όσα σημειώνετε στο μύνημά σας της 9/11/2009...
Η συνείδηση που απο-ταυτίζεται από τα περιεχόμενά της... εργάζεται σε τρία επίπεδα-δραστηριότητες:
Α) Το πρώτο επίπεδο-δραστηριότητα αφορά τα εισερχόμενα από την αντίληψη του φυσικού κόσμου και την συναλλαγή μας με αυτά, καθημερινές δραστηριότητες και πράξεις, εννοιολογικούς σχολιασμούς, κλπ...
Β) Το δεύτερο επίπεδο-δραστηριότητα αφορά νοητικά εντυπώματα, μνήμες, φαντασία.. κι είναι πιό εσωτερικό από το προηγούμενο...
Γ) Το τρίτο επίπεδο-δραστηριότητα αφορά την διαρκή-ανάδυση της αντίληψης του εγώ κι αφορά (αν κατανοώ σωστά) την ίδια την «ρίζα» της «προσωπικής μας ύπαρξης»...
Έχω εμπειρία αυτών που λέτε και μάλιστα αυτή την περιγραφή των εσωτερικών δραστηριοτήτων την έχω συναντήσει κι αλλού... Οπότε δεν έχω λόγο να αμφισβητώ τα όσα λέτε (και μακάρι κάποιοι φίλοι στο φόρουμ να διάβαζαν πιό προσεκτικά όσα λέτε)...
Θα επιθυμούσα όμως (αν είναι δυνατόν) να πάμε την συζήτηση ακόμα πιό πέρα...
Μέχρι τώρα μιλάμε γιά την συνείδηση που απο-ταυτίζεται από τα περιεχόμενά της, -αντίληψη από έξω- μνήμες και φαντασία- αντίληψη του εγώ... Τα περιγράφω εν συντομία... Αυτά έχουν πλήρη αντιστοιχία σε αυτά που ονομάζετε «εξωτερικό», εικονοπλαστικό, μορφογεννητικό...
Αυτό που περιγράφετε σαν ηρέμιση της λίμνης (μία υπαρξιακή κατάσταση όπου τα εγώ απουσιάζουν καθώς και κάθε νοητικό περιεχόμενο) σημαίνει μία πλήρη αποδέσμευση από τα περιεχόμενα της συνείδησης; Μία περαιτέρω εσωτερίκευση της συνείδησης (που έχει ήδη διευρυνθεί από την προηγούμενη διαδικασία), έτσι ώστε η συνείδηση να μην βλέπει πιά τα έξω (ανίληψη-μνήμες και φαντασία- ανάδυση του εγώ) αλλά τον ίδιο τον εαυτό της;
Κι εισερχόμαστε σε αυτή την νέα κατάσταση της περαιτέρω εσωτερίκευσης ολοκληρώνοντας την «εξέλιξή» μας; Ή μήπως υπάρχουν κι εδώ διαβαθμίσεις (όπως στο κατώτερο στάδιο της απ-ταύτισης); Δεν γνωρίζω. Ρωτώ...
(Και μακάρι να συμμετείχαν κι άλλοι φίλοι όπως ο wholemind – ίσως να προσέφεραν κάτι στην διαφώτισή μας)...
Να έχετε μία καλή ημέρα.

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.08/11/2009, 13:06:22

(Κατ’ αρχήν, αγαπητέ φίλε, σας μιλώ στον πληθυντικό από ευγένεια, επειδή δεν γνωριζόμαστε... Δεν έχω πρόβλημα να μιλώ ή να μου μιλάνε στον ενικό)...
Καθένας έχει την πορεία του στον χώρο της ύπαρξης... και καθένας μπορεί να έχει κάποιες εμπειρίες... Ο λόγος που υποβάλλω ερωτήσεις δεν είναι πονηρός. Προσπαθώ να καταλάβω κατά πόσο αυτά που βιώνει μία συνείδηση, είναι αυτά που βιώνει και μία άλλη συνείδηση... Απλά προσπαθώ να διασταυρώσω πληροφορίες και να διαπιστώσω κατά πόσο μπορεί να θεμελιωθεί αντικειμενικός λόγος γιά τέτοια θέματα, όπως είναι η εσωτερική εμπειρία...
Βλέπετε, ότι προσπαθώ να παροκουλουθήσω την ενοιολογική ανάπτυξη των μυστικών βιωμάτων σας κι ως ένα σημείο επιβεβαιώνω αυτά που λέτε, ως ένα σημείο συμφωνούμε, γιατί υπάρχει αναλογία σε αυτό που νοιώθετε εσείς και νοιώθουν κι άλλοι άνθρωποι...
Εξ’ άλλου η συζήτηση έχει νόημα όταν ο καθένας καταθέτει αυτό που έχει εμπειρία σεβόμενος την αλήθεια και τους άλλους...
Προσωπικά (όχι με την έννοια ενός εγώ), «κατανοώ» ότι μία συνείδηση που έχει πάει πέραν του νου κι αρχίζει να ζει εσωτερικά αντιλαμβάνεται με κάποιο τρόπο: Γιά παράδειγμα, βιώνει μία κατάσταση μη-εγώ, μία κατάσταση που δεν έχει συγκεκριμένα όρια (κι ίσως, εδώ έχει έννοια το να μιλάμε γιά κοινωνία με το Θείο)... Αυτό συμβαίνει, εδώ, τώρα, αλλά φαίνεται ότι κι απλός φυσικός χώρος ξεπερνιέται (χωρίς να χάνεται η επαφή με τα περιεχόμενα της συνείδησης που προέρχονται από τον φυσικό χώρο), και ο χρόνος ξεπερνιέται (υπάρχει μία αντίληψη άχρονου)... Ίσως υπάρχουν κι άλλα που μπορούν να ειπωθούν εδώ...
Εν τούτοις ... στην παρούσα φάση υπάρχει απλά μία συνειδησιακή αντίληψη... δεν υπάρχει κάτι παρα πέρα;... Αναφέρθηκα πιό πάνω στο περιεχόμενο της «φώτισης»... Και χριστιανοί μυστικοί μιλάνε γιά φως, και στο θιβετανικό βουδισμό μιλάνε γιά το Πρωταρχικό Καθαρό Φως (που δεν είναι μόνο εμπειρία στην μεταθανάτια κατάσταση), και σούφι μυστικοί μιλάνε γιά φως... Δεν αναφέρθηκα σε κάποια συγκεκριμένη παράδοση ή πρακτική...
Ο Θεός μαζί σας...

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.07/11/2009, 09:18:36

Χθές, όλη μέρα, η forthnet είχε πρόβλημα στην περιοχή μου, στην Πάρνηθα, κι έτσι ήμουν εκτός δικτύου... Συγγνώμη...
Όλα αυτά που γράφετε, αγαπητε φίλε «ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ», (στις 5/11/2009), είναι κατανοητά και αποδεκτά...
Προφανώς μιλάμε (κι εσείς κι εγώ κι όσοι έχουν εμπειρία αυτών που λέτε), γιά μία μόνιμη κατάσταση απο-ταύτισης... όπου τα «πράγματα» δεν συμβαίνουν πιά στο νου, αλλά στην συνείδηση...
Είμαι σίγουρη όμως πως υπάρχει ένα παραπέρα... Δεν λέω ότι πρέπει, οποσδήποτε, εσωτερικές μυστικές καταστάσεις να μπορούν να περιγραφούν με λέξεις... και ότι πρέπει να περιγραφούν...Όχι. Μέχρι ένα σημείο όμως μπορεί να περιγραφεί, έστω και με έμμεσο τρόπο, το τι συμβαίνει...
Κατανοώ ότι το εδώ και τώρα που βιώνει η συνείδηση ασφαλώς δεν είναι απλά ο φυσικός χώρος αλλά ένας πλατύτερος υπαρξιακός χώρος... Μετά η αντίληψη της συνείδησης, δεν είναι ενός περιορισμένου εγώ (γιατί αυτό θα σήμαινε λειτουργία του νου)... η συνείδηση συμμετέχει σε κάτι ευρύτερο. Γιατί το περιγράφετε έτσι; «είναι σαν κάποιος να εισέρχεται σε μία θεία κοινωνία» Κοινωνία με τι; (Μιλάτε γιά τον Θεό;)...
Κάποιοι άνθρωποι, μέσα στην παγκόσμια παράδοση, τόλμησαν να περιγράψουν το τι συμβαίνει εδώ.. κάποιοι μίλησαν επίσης γιά «φως» (κι αυτό με κάνει να προβληματίζομαι γιά το πραγματικό περιεχόμενο της λέξης «φώτιση» - δεν πρέπει να είναι συμβολική η χρήση του όρου)...
Προφανώς έχετε προσωπική εμπειρία (δεν εννοώ την εμπειρία ενός εγώ), γιά το τι συμβαίνει σε αυτή την κατάσταση που περιγράφετε σαν «σιωπή του νου»... Μπορεί να ειπωθεί κάτι γι αυτά;...
(Ευχαριστώ... κι ελπίζω κι άλλοι φίλοι να συμμετάσχουν στη συζήτηση σε αυτή την φάση της...)

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.05/11/2009, 10:48:47

Αγαπητέ φιλε «ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ» (και όλοι όσοι παρακολουθείτε την συζήτηση):
Αυτή η αποδέσμευση της συνείδησης από αυτό που κάνουμε, στο τώρα, κάθε στιγμή, (η αποταύτιση), αποτελεί προϋπόθεση κάθε πνευματικής παράδοσης, κάθε πνευματικής προσπάθειας, κάθε πνευματικής πρακτικής, (γιά κάποιον που ασχολείται «σοβαρά» με αυτά). Κανείς δεν έχει αντίρηση σε αυτό.
Ας δεχτούμε λοιπόν ,οτι: Ναι: είμαστε «ξύπνιοι», εδώ, τώρα, σε προσοχή, (είτε κάνουμε κάποιες καθημερινές πράξεις ρουτίνας, είτε συνομιλούμε, είτε κάνουμε κάποια πνευματική πρακτική, κλπ): έχουμε αυτή την αίσθηση της απόσπασης από αυτό που κάνουμε:
Η συνύφανση της συνείδησης με τον κόσμο, με τα αντικείμενα, με αυτό που κάνουμε, έχει διαλυθεί: η φαντασία «απωθείται», μειώνεται στο ελάχιστο η εννοιολογική δραστηριότητα, απαλείφονται προσδοκίες κι αναμνήσεις, κι όλα αυτά... (όλα αυτά εντελώς φυσικά)...
Αυτό όμως είναι μία προϋπόθεση γιά να πάμε παραπέρα. Αντιλαμβάνομαι, ότι πρέπει να υπάρχει κάποιο παραπέρα... Γιατί σε αυτή την κατάσταση της επίγνωσης έχουμε απλά να κάνουμε με όλα τα περιεχόμενα της συνείδησης με τα οποία δεν πρέπει να ταυτιζόμαστε: Δηλαδή η συνείδηση έχει να «πιαστεί» από κάπου – έστω γιά να αποταυτιστεί από αυτό...Μετά; Δυσκολεύμαι να πάω παραπέρα...
Να έχετε μιά καλή ημέρα!

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.04/11/2009, 10:29:56

Αγαπητέ φίλε, «ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ», δεν απαντάτε με το να λέτε: «απλά ένας «διαλογιστής» ζει με μία άλλη ποιότητα όλα αυτά που είπες».
Το ερώτημα ήταν «πως μεταβαίνει κάποιος σε αυτή την άλλη βιωματική κατάσταση, ώστε να ζει όλα αυτά με μία άλλη ποιότητα»... Ασφαλώς «με πρακτικό και βιωματικό τρόπο, αλλιώς θα αναλώνεται μέσα από σκέψεις και ιδέες χωρίς καμία πραγματική εμπειρία». Σε αυτό συμφωνούν κι άλλοι φίλοι, εδώ πέρα, όπως ο alex22...
Αυτή η δήλωση όμως χρειάζεται κάποιο περιεχόμενο: Δηλαδή ΠΩΣ;... Ο αγαπητός φίλος wholemind πιό πάνω είπε ότι είναι θέμα της φύσης μας που πρέπει να αφεθεί να λειτουργήσει ανεμπόδιστα (δεν κατάλαβα ΠΩΣ.. και δεν υπήρξαν περισσότερες εξηγήσεις...)
Εσείς ΠΩΣ νομίζετε; Συγκεκριμένα. Τι κάνετε εσείς; Τι μπορώ να κάνω εγώ; Τι μπορεί να κάνει ο καθένας (που εκδηλώνει βέβαια ενδιαφέρον);
Ευχαριστώ πολυ...

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.03/11/2009, 14:50:49

Αν μου επιτρέπετε, αγαπητοί φίλοι, ο άνθρωπος δεν είναι, ούτε απλά το υποκείμενο που διαλογίζεται, ούτε η αφηρημένη οντότητα του φιλοσόφου, ούτε το νούμερο στην σκέψη του πολιτικού.Είναι μία ζωντανή ύπαρξη και ζει μέσα σε ένα περιβάλλον.
Από μικρός μπαίνει σε μία διαδικασία εκπαίδευσης και μεγαλώνοντας πρέπει να ακολουθήσει κάποια καριέρα ή να εργαστεί, να κάνει οικογένεια, να έχει σχέσεις με την οικογένιά του ή στο επαγγελματικό του περιβάλλον, να οργανώσει την ζωή του κλπ... Πρέπει να σκεφθεί που ανήκει μέσα στον κόσμο, στον χώρο της ύπαρξης, κλπ... Συχνά υπάρχουν προβλήματα, οικονομικά, σχέσεων, υπαρξιακοί προβληματισμοί... Ο άνθρωπος είναι ένα μπερδεμένο πράγμα...
Δηλαδή, αγαπητοί φίλοι, τι θα λέγατε σε κάποιον που δεν μπορεί να πληρώσει το δάνειό του; Που δυσκολεύεται να κάνει οικογένεια ή δεν μπορεί να μεγαλώσει τα παιδιά του; Που δεν μπορεί να βρει μία σωστή σχέση; Τι θα λέγατε στην νεαρή εργάτρια που σηκώνεται στις 5 η ώρα το πρωί γιά να τρέξει γιά το μεροκάματο; Τι θα λέγατε σε κάποιον που έχασε με θάνατο κάποιο αγαπημένο πρόσωπο;
Θα του λέγατε συγκεντρώσου; ή διαλογίσου; Έλεος!
Καλά είναι να μιλάμε θεωρητικά ή από ασφάλεια αλλά οι άνθρωποι είναι ζωντανές υπάρξεις μέσα σε ένα περιβάλλον κι αντιμετωπίζουν πάρα πολλά προβλήματα. ‘Η πρέπει να αδιαφορήσουμε γιά τον καθημερινό άνθρωπο και να ασχολούμαστε με τις μεταφυσικές μας αναζητήσεις ή θα πρέπει να ασχοληθούμε πραγματικά με τον καθημερινό άνθρωπο μέσα στα προβλήματά του.
Πως μπορεί αυτός ο συγκεκριμένος άνθρωπος να βρει την Αλήθεια; Και το ρωτώ γιατί προσωπικά είμαι αυτός ο καθημερινός άνθρωπος και ενδιαφέρομαι να βρω την Αλήθεια. Όχι μέσα από θεωρίες ή περίπλοκες αναλύσεις περί διαλογισμού αλλά, απλά, ανθρώπινα...
Μπορεί καποιος να βοηθήσει; Να μιλήσει απλά κι ανθρώπινα; και προπάντων ολοκληρωμένα, όχι αποσπασματικά, με συνθήματα. Πως πρέπει ο καθημερινός άνθρωπος να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα που ζει; πως μπορει να έχει μία πιο βαθιά, πιό σοβαρή αντίληψη αυτής της πραγματικότητας; Πως μπορεί να φτάσει στην Αλήθεια;

Edited by - enlightened on 03/11/2009 14:55:45

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.23/11/2009, 10:06:26

(Παρακολουθώ πάντα την συζήτηση, αγαπητοί φίλοι, και νομίζω ότι πάντα λέγονται ενδιαφέροντα πράγματα)...
Πιστεύω πως, η σοβαρή ενασχόληση με αυτό που είμαστε πραγματικά, (είτε το ονομάσουμε αληθινό διαλογισμό, είτε συνειδητό διαλογισμό που γίνεται κάθε στιγμή...), μας μετατοπίζει, σαν οντότητες, προς την πραγματική μας ουσία, οδηγεί σε μία μόνιμη βίωση αυτής της ουσίας, η οποία εκφράζεται στην συνέχεια στους κατώτερους φορείς της οντότητας και τους μεταμορφώνει...

Κάθε άνθρωπος βρίσκεται σε κάποιο στάδιο πραγμάτωσης (είτε το έχει σαν εμπειρία από προηγούμενες ζωές... είτε το κατακτά στην παρούσα ζωή...)... Κάποιοι άνθρωποι βιώνουν ήδη μία επίγνωση της πραγματικής ουσίας... ενώ κάποιοι άλλοι παλεύουν ακόμα με τα «τέρατα» του εγώ, της μνήμης και της φαντασίας, ή της απορρόφησης σε δραστηριότητες και πράγματα... Κάθε άνθρωπος ανάλογα τον βαθμό επίγνωσής του, συμπεριφέρεται και προς τα έξω.. από τους καρπούς λοιπόν μπορούμε να γνωρίσουμε τους ανθρώπους...

Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε γιά το τι σημαίνει μόνιμη εμπειρία της βαθύτερης ουσίας μας... ή να αναφερθούμε στην δυσκολία που έχουν κάποιοι άνθρωποι να πραγματοποιήσουν αυτή την κατάσταση... Ακόμα... δεν έχει σημασία από ποιό δρόμο θα φτάσουμε στην μόνιμη εμπειρία της αληθινής ουσίας μας...

Όμως αγαπητέ φίλε, «ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ» πραγματικά μου κινήσατε κι εμένα το ενδιαφέρον (όπως και του φίλου wholemind, και άλλων φίλων πιθανόν, που διαβάζουν), γιά την μυστική φυσιολογία, την κουνταλίνι, τα τσάκρας, την ενεργοποίησή τους, κλπ... Γιατί τα θεωρείτε όλα αυτά χρήσιμα ή απαραίτητα;... Γιά παράδειγμα... εγώ πιστεύω ότι όταν κάποιος βιώνει την αληθινή ουσία του, έχει ήδη ενεργοποιηθεί η κουνταλίνι, έχουν ενεργοποιηθεί τα τσάκρας, από το κατώτερο προς το ανώτερο, και βιώνουμε αυτή την εμπειρία στο σαχασράρα τσάκρα (ή σαχασράρα πάντμα...)...
Μπορούμε να τα διευκρινήσουμε όλα αυτά;... (Έχουν σχέση όλα αυτά με την συνειδητή μεταβασή μας απο το υλικό πεδίο σε άλλα πεδία ίσως;)...
Εύχομαι σε όλους μία καλή ημέρα

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.19/11/2009, 08:45:10

Αγαπητοί φίλοι...
Παρακολουθώντας – δύο μέρες τώρα – την συζήτηση, αυτό που αποκομίζω είναι το εξής:
Συμβαίνει αυτό που έγραψε 3 μέρες πριν ο αγαπητός φίλος «ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ»: Όταν δεν υπάρχει πλήρης εμπειρία της πραγματικής μας ουσίας (πλήρης ενεργοποίησή της) – αλλά μόνο μία πρόσκαιρη επαφή – τότε η ουσία δεν μπορεί να εκφρασθεί μέσα από τους κατώτερους φορείς... Μετά την πρόσκαιρη επαφή με την ουσία, είμαστε αναγκασμένοι να ξαναπέσουμε στην λειτουργία του εγώ (των εγώ)... Αυτό ακριβώς συμβαίνει...
Πολλοί φίλοι υποστηρίζουν ότι έχουν εμπειρία της βαθύτερης ουσίας, αλλά αυτό δεν αποδεικνύεται από τα λεγόμενά τους... Αυτό που κατανοώ εγώ είναι ότι μιλάνε τα «εγώ – μάλιστα μερικές φορές με κακία...
Κατά την γνώμη μου, το αληθινό έργο του ανθρώπου στη γη είναι ακριβώς αυτό: να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την κατώτερη προσωπικότητα, το εγώ, να έχουμε όχι πρόσκαιρη αλλά πλήρη εμπειρία της αληθινής ουσίας (ώστε να εκφράζεται μέσα από τους κατώτερους φορείς...)...
Και νομίζω, ότι σωστά ο φίλος «ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ» τονίζει συνέχεια ότι πρέπει να ασχοληθούμε με αυτό το έργο. Πρέπει, όχι με την έννοια ότι το επιβάλλει κάποιος ή κάτι... απλά, αν θέλουμε όντως να αναδυθούμε από την σύγχιση του εγώ στην καθαρότητα της ουσίας...
Όταν κάποιος έχει πλήρη, βαθιά, εμπειρία της αληθινής ουσίας, έχει πιά αντίληψη της αθανασίας (το εγώ που φοβάται τον θάνατο, έχει «πεθάνει»...). Αντιλαμβάνεται ότι είναι ένα με τον κόσμο (δεν παρεμβαίνει το εγώ, να τον διαχωρίσει από τον κόσμο)... Κι όσο αυτή η κατάσταση μονιμοποιείται ο άνθρωπος μεταμορφώνεται, γίνεται η αληθινή ουσία του, το «είναι». Κι αυτό εκδηλώνεται μέσα στους κατώτερους φορείς, με αυτογνωσία, γνώση, γαλήνη, αγάπη, ευγένεια, υπηρεσία... Κι όσο βαθαίνει η αντίληψη της αληθινής ουσίας, γίνεται αδύνατη πιά η επιστροφή στο εγώ – Αυτή είναι πραγματικά μία δεύτερη γέννηση... Κι από δω αρχίζει η πορεία στα ανώτερα πεδία... μέχρι την Μία Θεότητα... Επειδή όμως όλα αυτά είναι πολύ ψηλά και τα γνωρίζουμε όχι από εμπειρία αλλά από δεύτερο χέρι, καλό είναι να είμαστε προσγειωμένοι και συγκεντρωμένοι στο έργο που έχουμε μπροστά μας, στο ξεπέρασμα της κατώτερης προσωπικότητας...
Μπορούμε να ασχοληθούμε σοβαρά με αυτό το σημαντικό θέμα;
Να γνωρίσουμε την αληθινή ουσία μας, να μονιμοποιηθούμε σε αυτή την κατάσταση, να εκφράσουμε αυτή την ουσία στους κατώτερους φορείς, στην σκέψη, στους προσανατολισμούς, στις πράξεις... επειδή δεν μπορούμε να είμαστε τελείως έξω από τον κόσμο, και τις καθημερινές δραστηριότητες..
Να έχετε όλοι μία καλή ημέρα...

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.11/12/2009, 11:06:49

Παρακολουθώ..., αγαπητοί φίλοι... Δεν θέλω να παρέμβω τώρα... θέλω να ολοκληρώσει ο φίλος "ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ", την σκέψη του, και μετά θα πω την γνώμη μου... πάντως δεν διαφωνώ σε κάτι μέχρι τώρα... (Χαίρομαι αγαπητέ φίλε "ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ" που είστε εδώ... Θα σας παρακαλέσω κι εγώ να μείνετε στο θέμα και να μην σκορπίζεστε άδικα...)
Να έχετε μία καλή ημέρα... θα ξαναμιλήσουμε... όπως και να έχει... είμαι εδώ...

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.12/12/2009, 07:59:57

Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ Είναι Ένας Χώρος Εμπειρίας Πλατύτερος από την νόηση. Αν ταυτίσουμε την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ με την νόηση, τότε, η εμπειρία μας, γνώση μας, η αλήθεια μας περιορίζεται σε ό,τι εκφράζεται με έννοιες, με λέξεις. Στην πραγματικότητα όμως, πέρα από την νόηση Απλώνεται Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ. Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, η Εμπειρία της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, δεν έχει σχέση ούτε με την μάθηση, ούτε με την εκπαίδευση… Είναι το ΑΠΛΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ πέρα από την νόηση, την ιστορία και τον ανθρώπινο πολιτισμό, στα ΒΑΘΙΑ ΝΕΡΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ.

Edited by - enlightened on 12/12/2009 08:01:38

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.10/12/2009, 19:24:30

Αγαπητέ φίλε alfa-omega, υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά θέλουν να συζητήσουν σοβαρά γιά την μεταφυσική και τις ανθρώπινες προοπτικές...Όπως λέει κι ο φίλος wholemind κάποιοι άνθρωποι φυλάνε "θερμοπύλες"... αφήστε τους απόγονους του "Εφιάλτη"... η άγνοιά τους είναι αρκετή τιμωρία... Λυπάμαι μόνο που ο φίλος "ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ", δεν γράφει πιά... δεν πειράζει... δεν θα χαθούμε...

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.10/12/2009, 19:18:10

Το ΕΙΝΑΙ (σαν το Υπόβαθρο κάθε ύπαρξης), η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ (σαν Συνείδηση του Είναι), η ΑΛΗΘΙΝΗ ΥΠΑΡΞΗ, Είναι Αιώνια, Αμετάβλητη, πέρα από τον χώρο και τον χρόνο, χωρίς ιδιότητες. Όλες οι δραστηριότητες που διαφοροποιούν την ύπαρξη και την παρασέρνουν μέσα στους σχετικούς κόσμους δεν είναι παρά δευτερεύοντα φαινόμενα, επιφανειακά και σε τελευταία ανάλυση αδιάφορα.
Η διαφοροποίηση της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ οδηγεί σε δόμηση ενός νοητικού πυρήνος στον νοητικό κόσμο, στην σύνθεση ενός αντιληπτικού σώματος στον ενεργειακό κόσμο, ή στην σύσταση ενός υλικού σώματος στον υλικό κόσμο. Η εμπειρία σε αυτούς τους κόσμους θεωρείται από την μη φωτισμένη συνείδηση σαν αληθινή ύπαρξη. Η Συνείδηση ζει σε αυτούς τους κόσμους μία εμπειρία που θεωρεί μοναδική αγνοώντας ότι υπάρχουν ανώτεροι και κατώτεροι κόσμοι.
Στην πραγματικότητα η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, σε όποιο κόσμο κι αν εκδηλώνεται, ακόμα και στον υλικό κόσμο, έχει πάντα το ΕΙΝΑΙ (το ΑΠΟΛΥΤΟ ΕΙΝΑΙ), σαν Υπόβαθρο, Αιώνιο, Αμετάβλητο, Ανέγγιχτο, Ανεξάρτητο από τις όποιες εμπειρίες βιώνει στην επιφάνεια της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ. Η Επιστροφή στο Βάθος, στην ΑΛΗΘΙΝΗ ΥΠΑΡΞΗ, είναι πάντα δυνατή.

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.10/12/2009, 07:39:36

Το ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ, η Συνείδηση, είναι αναγκαίος και επαρκής όρος γιά την Ύπαρξη (γιά το Είναι). Δηλαδή η Συνείδηση (η αντίληψη του είναι, του “είμαι”, ότι υπάρχουμε) είναι η ύπαρξη, ταυτίζεται με την ύπαρξη. Η Συνείδηση (από την στιγμή που υπάρχει) δεν χρειάζεται τίποτα άλλο γιά να υπάρχει, δεν είναι παράγωγο (π.χ. του εγκεφάλου). Κι αυτό γιατί εντός της Συνείδησης (μίας απλής συνείδησης του είναι) μπορεί να αναζητηθεί το ΚΑΘΑΡΟ ΕΙΝΑΙ, το ΑΠΟΛΥΤΟ ΕΙΝΑΙ, το ΟΝΤΩΣ ΕΙΝΑΙ, με την υπέρβαση όλων των δευτερευουσών δραστηριοτήτων (σκέψη, αίσθηση, σωματική ζωή). Το ΚΑΘΑΡΟ ΕΙΝΑΙ είναι ΚΑΘΑΡΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.
Η εμπειρία της ΚΑΘΑΡΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ αποδεικνύει την Αιωνιότητα της Ύπαρξης, τουλάχιστον γιά όσους έχουν αυτή την εμπειρία.
Αυτό σημαίνει ότι η Ύπαρξη δεν καταργείται με την κατάργηση του σώματος. Αυτό είναι ένα συμπέρασμα. Μονάχα όσοι περνάνε το κατώφλι του αποχωρισμού από το σώμα (είτε εν ζωή, είτε με τον θάνατο), μπορούν να διαπιστώσουν αν ισχύει ή όχι.

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.09/12/2009, 21:47:36

Προσωπικά... αγαπητέ φίλε "ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ"... θα σας παρακαλούσα να μην σταματήσετε να γράφετε... (το ίδιο θα ευχόμουν και για τον αγαπητό φίλο alfa-omega...)... απλά επικεντρωθείτε στα σημαντικά... Νομίζω ότι ο φίλος wholemind,ξεκαθάρισε ότι ο λόγος μας είναι συμβολικός, συμβατικός... γι' αυτό και δεν μπορεί να "αποδομηθεί"... όποιος καταλαβαίνει πέρα από τα λόγια, καταλαβαίνει τι λέω... Σας παρακαλώ αγαπητοί φίλοι, όλοι, ας μιλήσουμε πολιτισμένα...
Ευχαριστώ...

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.09/12/2009, 20:35:24

Το μεταφυσικό βίωμα

Στο οποίο αναφέρονται κάποιοι φίλοι εδώ, είναι μίας τελείως διαφορετικής τάξης εμπειρία, από την θεωρητική προσέγγιση, ή την διανοητική περιγραφή...
Αυτός που έχει μεταφυσική εμπειρία το αποδεικνύει με «αυτό που είναι», όχι με αυτό που ισχυρίζεται ότι είναι: Με την Κατανόησή του, με την δραστηριότητά του, με τους τρόπους του...
Πως είναι δυνατόν να ισχυρίζεται κάποιος ότι έχει επίγνωση μίας Ευρύτερης Πραγματικότητας, ή μία διευρυμένη συνείδηση, όταν ούτε τα λεγόμενά του, ούτε η συμπεριφορά του το υποδεικνύει;
Γιά ποιά μεταφυσική εμπειρία μιλάτε, αγαπητοί φίλοι; Μόνο αλληλοκατηγορίες διαβάζουμε τις τελευταίες ημέρες, ισχυρισμούς χωρίς αντίκρυσμα, εγωισμό και ξανά εγωισμό...
Εντάξει έχετε δίκηο όλοι, αγαπητοί φίλοι... Και λοιπόν; Αυτό σας κάνει καλύτερους;... όταν δεν μπορείτε να συνυπάρξετε με τους συνανθρώπους σας, που στο κάτω-κάτω, είναι απλά αναζητητές...
Λίγη αυτογνωσία, λίγη αυτοσυγκράτηση, λίγη ταπεινότητα, επιτέλους! Εδώ είναι δημόσιος χώρος! ...

ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ!

(Διαβάστε λίγο Όμηρο... καλό θα σας κάνει...)...

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.01/11/2009, 12:02:45

Διαβάζοντας αρκετές συζητήσεις σε διάφορα φόρουμ εκείνο που διαπίστωσα είναι ότι γίνονται πολλές συζητήσεις... αλλά γιά το τίποτα. Οι άνθρωποι χάνονται σε ανούσια θέματα ή σε ανούσιες συζητήσεις λησμονώντας έτσι το πραγματικό. Και το πραγματικό είναι αυτό που ζούμε, η καθημερινή ζωή μας, με όλα τα προσωπικά προβλήματα, τα προβλήματα σχέσεων, τα κοινωνικά προβλήματα...
Μπορούμε άραγε να ζήσουμε την Αλήθεια χωρίς να χανόμαστε σε θεωρίες, δασκάλους, απόψεις, αντιδικίες, προσωπικές επιθέσεις, κι όλα αυτά;
Μπορούμε να ζήσουμε την Αλήθεια, απλά, φυσικά, χωρίς να χανόμαστε σε μάταιες πρακτικές των εκάστοτε σοφών;
Μπορούμε να ζήσουμε την Αλήθεια, εδώ, τώρα, στην καθημερινή μας ζωή; Να μεταμορφωθούμε, βαθιά (κι όχι επιφανειακά); Να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε; Που δρούμε; Να αλλάξουμε τον κόσμο γύρω μας;
Μπορούμε να είμαστε εμείς, οι απλοί καθημερινοί ανθρωποι, αλλά χωρίς όλες αυτές τις περιπλοκές και τα προβλήματα;
Επιτέλους μπορούμε να νοιώσουμε λίγη ειρήνη; Μέσα μας, στις σχέσεις μας, γενικότερα;
Βοήθεια...
(Είμαι καινούργια στο φόρουμ και προσπαθώ να "προσανατολιστώ". Ευχαριστώ)

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.01/11/2009, 12:02:45

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.11/12/2009, 16:46:01

Οι νοήμονες άνθρωποι έχουν βιώματα και πρωτότυπες σκέψεις... κι αυτά εκθέτουν ... οι ηλίθιοι αρπάζονται από τα λόγια των άλλων γιά να πουν κάτι... πως μπορεί κάποιος να τους πάρει σοβαρά;

- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.16/11/2009, 12:09:45

(Επιτρέψτε μου, αγαπητέ φίλε «ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ», να διευκρινήσω αυτό που είπα γιά τα εσωτερικά πεδία, αναλύοντάς το λίγο περισσότερο... Ίσως να ενδιαφέρει κι άλλους ανθρώπους, άσχετα αν δέχονται ή όχι, την Θεοσοφική Διδασκαλία... που προσωπικά τουλάχιστον, σέβομαι...).
Το αιτιατό (γιά όσους έχουν εμπειρία) γίνεται αντιληπτό στην δική του φύση και λειτουργία κι όχι σε σύγκριση με την κατώτερη προσωπικότητα...
Το αιτιατό, είναι κάτι περισσότερο από απλό «υποσυνείδητο» της κατώτερης προσωπικότητας, ή «αποθήκη» όπου συσωρεύεται η εμπειρία από τους κατώτερους κόσμους... Λειτουργεί κι έτσι αλλα δεν εξαντλείται εκεί, είναι κάτι πολύ περισσότερο...
Όταν έχεις εμπειρία της πραγματικής φύσης του, αποκαλύπτεται σαν ατομικότητα, αλλά εντελώς διαφορετική από την κατώτερη προσωπικότητα: Είναι απλά ένα κέντρο επίγνωσης, όλου του πεδίου του αιτιατού. Είναι δηλαδή ένα κέντρο επίγνωσης (επειδή υπάρχουν ακόμα κάποιοι περιοριστικοί παράγοντες...) που όμως αντιλαμβάνεται το παγκόσμιο: Το περιεχόμενο της αντίληψης είναι το παγκόσμιο... Τέτοια κέντρα επίγνωσης μπορούν να υπάρξουν θεωρητικά όσα είναι και τα ενσαρκωμένα πλάσματα (τουλάχιστον)...
Επιτρέψτε μου, να περιγράψω μία εικόνα γιά να κάνω πιό κατανοητό αυτό που λέω..
Αν πάρετε μία επιφάνεια και θεωρήσετε ένα σημείο, τότε αυτό το σημείο είναι σημείο γιατί έχει μία θέση (λειτουργεί σαν κέντρο επίγνωσης) αλλά έχει «θέα», αντίληψη, όλης της επιφάνειας: το περιεχόμενο της αντίληψής του είναι όλη η επιφάνεια... Όσο διατηρείται σαν σημείο δεν συγχέεται με την επιφάνεια, αλλά από την άλλη έχει αντίληψη της επιφάνειας, του παγκόσμιου...Τέτοια σημεία μπορούν να υπάρξουν άπειρα κι όλα, ενώ διατηρούν μία ατομικότητα, εντούτοις έχουν θέα την ίδια επιφάνεια (συμπεριλαμβανομένων και των άλλων σημείων, κέντρων).
Το περιεχόμενο μίας τέτοιας επίγνωσης δεν είναι το σημείο. Οι περιοριστικοί παράγοντες που καθορίζουν το σημείο απλά προσδιορίζουν την θέση από την οποία αντιλαμβάνεται την επιφάνεια, το παγκόσμιο. Το πραγματικό περιεχόμενο της επίγνωσης, είναι όλη η επιφάνεια, το παγκόσμιο...
Το σημείο, κέντρο επίγνωσης «διατηρείται» όσο προχωράμε στα διάφορα εσωτερικά πεδία του παγκόσμιου... Όταν πάψει να υπάρχει, σημείο, κέντρο επίγνωσης του παγκόσμιου περνάμε σε ένα άλλο πεδίο επίγνωσης τελείως διαφορετικό, όπου Υπάρχει Αχανής Επιφάνεια, Θεότητα, τίποτα άλλο...
Αν στο προηγούμενο παράδειγμα, θεωρούμε το σημείο και περιοριζόμαστε στο σημείο, κέντρο επίγνωσης, αντιλαμβανόμαστε απλά ένα σημείο, κέντρο επίγνωσης, στην επιφάνεια, στο πεδίο του αιτιατού.. Αν όμως από το σημείο, κέντρο επίγνωσης, βλέπουμε την επιφάνεια, το πεδίο... αυτή η αντίληψη είναι τελείως διαφορετική...
Κατά την γνώμη μου (πάντα)... αν θεωρήσουμε το αιτιατό σαν ατομικότητα μέσα στο αιτιατό πεδίο (και σαν αποθήκη εμπειριών, κλπ...), αυτό είναι μία περιορισμένη αντίληψη του αιτιατού... Το αιτιατό στην ολοκληρωμένη του λειτουργία είναι κέντρο επίγνωσης του παγκόσμιου αιτιατού πεδίου...
Κατά την γνώμη μου (πάντα)... τα εσωτερικά πεδία είναι ο χώρος όπου από τα πολλά μεταβαίνουμε προοδευτικά προς το Ένα (προς την τέλεια εξάλειψη του κέντρου επίγνωσης)... οπότε Αναδύεται Η Μια Και Μόνη Πραγματικότητα, η Αχανής Θεότητα...
Πάντα κατά την γνώμη μου όλα αυτά... και χωρίς η εμπειρία μου να φτάνει τόσο μακριά...
Να έχετε μία καλή ημέρα, όλοι...