- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Για αυτό είναι σημαντικό το να έχεις εμπειρία ..πνευματική εμπειρία, όχι διανοητική.

Αν αυτό κρύβει την πραγματική γνώση:

quote:

---

ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ Όταν κοιτάς να έχεις επίγνωση του ότι κοιτάς. Όταν τρως να έχεις επίγνωση του ότι τρως. Όταν περπατάς να έχεις επίγνωση του ότι περπατάς. Όταν κανείς κάτι να έχεις την επίγνωση του τι κανείς!!
Αυτό δημιουργεί μέσα σου ένα κέντρο.

Χωρίς κέντρο είσαι ένα πλήθος που μετατοπίζετε ποτέ από εδώ και ποτέ από εκεί. Το κέντρο είναι συνεχώς στο παρών! Η επίγνωση βρίσκετε πάντα στο παρών.

Το πλήθος βρίσκετε πάντα στο πριν και στο μετά. Αυτή η αίσθηση του κέντρου ανήκει στην σιωπή, σε μια εσωτερική γαληνή και ευδαιμονία. Το πλήθος ανήκει στην οχλαγωγία και στο ποιος θα επικρατήσει.
Το πλήθος είναι τα πολλά θέλω. Το πλήθος δεν έχει ένα κέντρο, κινείτε πάντα στην περιφέρεια.

Το κέντρο σου δίνει νέα ποιότητα ,νέα ενεργεία ,νέα ανταπόκριση σε αυτό που έρχεται και σε αυτό που φεύγει.

---

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

Welcome to the club

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις Dr Jekyll Mr Hyde είναι να :

Χαλαρώσεις .

Αν πραγματικά χρωστάς μπακίρι και σε αγχώνει γιατί ακόμη υφίστανται οι συνέπειες ,θα πρέπει να βρεις τις αιτίες που σε οδήγησαν στο σημείο αυτό και μετά να τις αξιολογήσεις .
Συνήθως για το ποσοστό του 90 τοις εκατό ,φταίμε εμείς οι ίδιοι και για το υπόλοιπο 10 τις εκατό τα τυχαία γεγονότα.

Σε παραπέμπω σε ιστοσελίδες που αναφέρονται στην ΑΡΧΗ ΤΟΥ 90 10 με την ευχή να σε βοηθήσουνε ψυχολογικά ,να ανέβεις .

http://pak-elta.blogspot.com/2009/10/9010-stephen-covey.html

Αγαπητή φιλη enlightened Έτσι έχουν τα πράγματα εκτός για πολύ λίγους ανθρώπους που έχουν καταφέρει από προηγούμενες ζωες να ενεργοποιήσουν πλήρως ή να έχουν κατασκευάσει τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα…οι οποίοι σε αυτή την ζωή κάνουν μια «γρήγορη» ανακεφαλαίωση!

Όταν πραγματοποιούμε έναν διαλογισμό με την έννοια ότι ο νους είναι κενός από σκέψεις και ότι δεν υπάρχει διάσπαση προσοχής αλλά «ολικής αφούγκρασης» ή μη «κατευθυνόμενης προσοχής»
Τότε ο άνθρωπος ζει στο «κέντρο» με την έννοια ότι δεν κινείτε καμιά σκέψη που να τον οδηγεί στην περιφέρεια. Βιώνει μια αυθόρμητη κατάσταση με επίγνωση της ίδιας της επίγνωσης!

Μετά όμως από αυτή την εμπειρία σιγά σιγα όπως κάποιος «έφτασε» με το ίδιο τρόπο αντίστροφα εισέρχεται στο κόσμο των εγώ.

Για αυτό είναι σημαντικό να μπορούμε μέσα στην ημέρα να συνδεόμαστε ή να «αποκτούμε» επαφή ή να κεντραριζόμαστε με Αυτό, που είναι καθαρό από τα εγώ και παράλληλα να παρατηρούμε ,να κατανοούμε και να εξαλείφουμε μέσα στην καθημερινότητα όλα αυτά που μας εμποδίζουν να ΕΙΜΑΣΤΕ!

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο επιμένω ότι πρέπει να ζούμε με «επίγνωση» μέσα στην καθημερινότητα! Αυτή η επίγνωση μέσα στην καθημερινότητα όμως είναι βαθμιαία και αυξάνετε ανάλογα με την προσπάθεια και με την κατανόηση που αποκτάμε ή που έχουμε.

Σε αυτό βοηθά η διάσπαση της προσοχής. Όταν κοιτάς να έχεις επίγνωση του ότι κοιτάς. Όταν τρως να έχεις επίγνωση του ότι τρως. Όταν περπατάς να έχεις επίγνωση του ότι περπατάς. Όταν κανείς κάτι, να έχεις την επίγνωση του τι κανείς!!
Αυτό δημιουργεί μέσα σου ένα κέντρο. Χωρίς κέντρο είσαι ένα πλήθος που μετατοπίζετε ποτέ από εδώ και ποτέ από εκεί. Το κέντρο είναι συνεχώς στο παρών! Η επίγνωση βρίσκετε πάντα στο παρών.
Το πλήθος βρίσκετε πάντα στο πριν και στο μετά.

Ακριβώς σε αυτό βοηθά η διάσπαση της προσοχής στο να αποκτήσουμε μέσα στην καθημερινότητα ένα κέντρο, ένα κέντρο επίγνωσης. Η μια προσοχή πάει έξω από εμένα, αλλά η δεύτερη προσοχή δεν φεύγει από εμένα αλλά «επιβεβαιώνει» την παρουσία μου ως παρατηρητή!

Αυτή η «δεύτερη προσοχή» δημιουργεί μια ενεργεία μια ποιότητα που όλο και βαθαίνει. Αυτοί που έχουν βίωση τον διαλογισμό σίγουρα θα ανακαλύψουν την ποιότητα αυτής της ενεργείας που αναδίδετε σαν «μέσα από την καρδιά» και δεν είναι λίγες η φορές που πλημμυρίζεις από αυτό το «ιδιαίτερο συναίσθημα της αυθόρμητης παρουσίας»

Αυτοί που δεν έχουν επιτύχει τον διαλογισμό θα γευτούν κάτι από αυτόν μέσα από την διαιρεμένη προσοχή ή την αυτόενθύμηση.. με τελικό προορισμό την αυτεπίγνωση.

Έτσι ξεκινά κάνεις την αφύπνιση της συνείδηση με σκοπό την αποταυτιση αλλά και την κατανόηση των εγώ με σκοπό την εξάλειψη τους.
Δεν είναι τυχαίο που λέγετε αφύπνιση της συνείδησης.. επειδή η αφύπνιση αυτή χρειάζεται την συνειδητή μας συμμετοχή. Αν δεν την έχουμε τότε δρούμε μηχανικά... και μηχανικά... δηλ χωρίς καμιά επίγνωση, δεν μπορούμε να έχουμε αφύπνιση ..παρά μονό ύπνο!

Αυτά για τωρα.

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

Αυτό το κάτι που λείπει πέρα από την συνεχείς προσπάθείες που χρειάζεται για να μένουμε επαγρυπνοι ώστε να μην μας παίρνει ο ύπνος, είναι η ενεργοποίηση των τσακρα.

Αλλά αυτό είναι μια πολύ σοβαρή εργασία και εδώ φαίνεται πραγματικά το βάρος του Έργου που πρέπει κάποιος να φέρει εις πέρας!

Αν δεν υπάρχει αγνότητα δεν μπορεί κανένα τσακρα να ενεργοποιηθεί. Δεν είναι τυχαίο που ο Παντατζαλι μιλά για τα Γιαμα και τα Νιγιαμα τους κανόνες που κυβερνούν το σώμα και τον νου. Τα Γιαμα και τα Νιγιαμα μαζί με την Ασανα και την πραναγιαμα έχουν σαν σκοπό να αφυπνίσουν την κουνταλινι.

Τα γιαμα είναι η άρνηση της βίας άρνηση της κλοπής, η άρνηση της απληστίας, η εγκράτεια.

Τα νιγιαμα είναι αγνότητα, επανάληψη των ιερών λέξεων και άλλα.

Στις σουτρες του Βούδα βρίσκουμε την ορθή αντίληψη, την ορθή απόφαση, την ορθή ομιλία, την ορθή συμπεριφορά, ζωή, προσπάθεια, σκέψη, θεωρία και τα πέντε εμπόδια ..λάγνα επιθυμία, δόλου, οκνηρία, περηφάνια, υποκρισία, και αμφιβολία.

Στο χριστιανισμό βρίσκουμε τις δέκα εντολές και σε πολλά άλλα πάντα βρίσκουμε την εξάλειψη τον ελαττωμάτων και την προώθηση των αρετών. Όχι μέσα από μια υποκρισία αλλά μέσα από μια συνειδητή ζωή!

Τώρα θα καταλάβεις γιατί τα 5 κατωτέρα ψυχολογικά κέντρα που είναι το διανοητικό, το κινητικό ,το συναισθηματικό, το ενστικτώδες και το σεξουαλικό πρέπει να είναι σε μια αρμονία.

Για αυτό λέμε ότι κάθε κέντρο πρέπει να λειτουργεί με τα δικά του υδρογόνα ή με την δική του ενεργεία. Όταν αυτά τα κέντρα βρίσκονται σε ισορροπία και έχει πολύ μεγάλη σχέση με όλα τα προηγούμενα που ανέφερα σαν κανόνες ή εντολές.. τότε υπάρχει η κατάλληλη ενεργεία που μπορεί να ενεργοποιήσει τα τσακρας.

Δεν μπορείς να ακολουθήσεις αυτούς τούς κανόνες…Αυτοί οι κανόνες προκύπτου από την κατανόηση και την αφύπνιση της συνείδησης.!

Όταν το «πλήθος» φωνάζει και υπάρχει οχλαγωγία και ο άνθρωπος είναι χωρίς ένα κέντρο, χωρίς καμιά επίγνωση, τότε τα ψυχολογικά κέντρα βρίσκονται σε ανισορροπία και το ξύπνημα της κουνταλινι είναι ένα παιδικό όνειρο.

Δεν είναι τυχαίο που λέμε για την μετατροπή των εντυπώσεων που είναι η επίγνωση σε ότι κανείς.. όταν δεν υπάρχει επίγνωση, τότε οι εντυπώσεις τρέφουν τα εγώ. Μέσα από την επίγνωση ,τα εγώ δεν μπορούν να τραφούν!

Δεν είναι τυχαίο που λέμε το να μην εκφράζουμε αρνητικά συναισθήματα όπως είναι ο θυμός ,ή περηφάνια ,ή ζήλεια και πολλά αλλά. Είναι απαραίτητο να υπάρχει κατανόηση. Αλλά μια κατανόηση που προέρχεται από μια επίγνωση η οποία μπορεί να «παρακολουθεί» το ελάττωμα και να αναγνωρίζει όλο το «ξεδίπλωμα» που κάνει χρησιμοποιώντας τα 5 ψυχολογικά κέντρα. Πως λειτουργεί το εγώ της λαγνείας στο διανοητικό; Πως λειτουργεί στο συναισθηματικό; Πως λειτουργεί στο κινητικό; και πως ….; Ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να παρατηρεί τα εγώ δεν μπορεί και να τα κατανοήσει!

Δεν είναι τυχαίο που λέμε για τον θάνατο στην πορεία. Ένα εγώ είναι σαν ένα δέντρο. Έχει ρίζες πολύ βαθιές. Μέσα.. μας..στο υποσυνείδητο μας! Αυτές οι ρίζες τρέφονται από πολλά μικρά τριχιδια αυτά τα τριχιδια είναι η λεπτομέρεια που δεν αντιλαμβανόμαστε ότι τρέφει το εγώ.

Όταν η συνείδηση ή η επίγνωση είναι στο τώρα ,βλέπει την λεπτομέρεια ,δηλ την πρώτη αρχή που δημιουργείτε και τρέφει το εγώ. Έτσι «σταματάμε» επιτόπου την πρώτη αιτία ή λεπτομέρεια που τρέφει το ελάττωμα! Αν δεν έχουμε επίγνωση τότε το ελάττωμα εκδηλώνετε!

Βλέπεις φίλε Αλεξ δεν είναι μονό ένα πράγμα αλλά πολλά μαζί. Αυτά λοιπών μαζί με κάποια ακόμα.. συνθέτουν ένα μωσαϊκό. Αυτό το μωσαϊκό είναι το μεγάλο έργο!
Η φωτιά δεν ανεβαίνει έτσι. Πρέπει πρώτα να γίνει κατάλληλη!!

Αυτά για τωρα.

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

Δεν είναι θέμα λάθους. Είναι θέμα προσέγγισης! Κάποιοι δεν ασχολούνται καθόλου με τα τσακρας και την κουνταλινι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αυτά δεν λειτουργούν!

Το θέμα και αυτό που επαναφέρω είναι ότι συνεχίζουμε να έχουμε εγώ είτε υπάρχει η κουνταλινι είτε όχι. Και ξέρω ότι υπάρχει πολύς κόσμος που προσεύχεται ή διαλογίζεται ή μπαίνει σε μια πνευματική έκσταση ή οτιδήποτε άλλο. Εκτός από κάποια μεμονωμένα άτομα όλοι οι άλλοι μετά από όλα αυτά μπορούν να θυμόσουν, να ζηλέψουν ,να εκφράσουν λαγνεία, περηφάνια και πολλά αλλά ελαττώματα. Που πήγε η σιωπή; που πήγε η ευδαιμονία; Γιατί αυτή την στιγμή δεν την έχουμε;

Αυτά για τωρα

Δεν έχομε ευδαιμονία, αγαπητέ ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ, γιατί πρέπει να καταλάβουμε ότι το άτομο στην πραγματικότητα , αντιπροσωπεύει μια μεταβατική και σχετική εκδήλωση του πραγματικού όντος .

Είναι μια ειδική κατάσταση , ανάμεσα σε αόριστο πλήθος άλλων καταστάσεων του ιδίου όντος . Και το όν αυτό , είναι καθ’εαυτό , απολύτως ανεξάρτητο απ’όλες τις εκδηλώσεις .

Τέτοια είναι η διάκριση του «Εαυτού» και του «Εγώ» , της προσωπικότητας και της ατομικότητας . Κι’όπως ακριβώς οι εικόνες συνδέονται με τις φωτεινές ακτίνες με την ηλιακή πηγή , χωρίς την οποία δεν θα είχαν ούτε ύπαρξη ούτε πραγμάτωση , έτσι κι’η ατομικότητα , άσχετα αν πρόκειται για ανθρώπινη ατομικότητα ή για κάθε άλλη ανάλογη κατάσταση εκδήλωσης , είναι συνδεδεμένη με την προσωπικότητα στο πρωταρχικό κέντρο του όντος.

Δεν είναι δυνατόν , μέσα στα όρια του παρόντος μηνύματος να αναπτυχθούν πιο πλατειά αυτές οι απόψεις , ούτε να δώσουμε πιο συγκεκριμένη ιδέα της Θεωρίας των πολλαπλών καταστάσεων του όντος .

Κάνω λόγο για θεωρία , αλλά δεν πρόκειται για θεωρία . Είναι κι’αυτό ένα σημείο επί πλέον , που πρέπει να διασαφηνισθεί .

Η θεωρητική γνώση , που είναι ακόμη έμμεση και κάπως συμβολική , είναι μόνο για προπαρασκευή , απαραίτητη κατά τα λοιπά , για την πραγματική γνώση .

Επί πλέον είναι κι’η μόνη που μπορεί κάπως να ανακοινωθεί και πάλι όχι ολοκληρωτικά . Κι’αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κάθε διδασκαλία είναι μόνο το μέσον για να πλησιάσομε την γνώση . Αυτή η γνώση που αρχικά κλείνει μέσα της μόνο δυνατότητα , πρέπει κατόπιν να γίνει δρώσα πραγμάτωση.

Η θεωρία που εκτίθεται με ωραίο τρόπο , φαίνεται πως αρκείται στον εαυτό της , αντί να παρουσιάζεται με τρόπο τέτοιο για να προετοιμάζει δρώσα πραγμάτωση , όπως συμβαίνει πάντοτε μ’αυτήν σ’όλες τις πραγματικά μεταφυσικές διδασκαλίες .

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

Αγαπητέ φίλε wholemind ξεχωρίζω κάποια άτομα όχι επειδή κάνω μια αυθαίρετη διάκριση αλλά επειδή αυτά τα άτομα «γέννιουνται» ξεχωριστά. Σε αυτό ευθύνεται η δουλειά που έχουν κάνει με τον εαυτό τους σε προηγούμενες ζωες. Για εμένα φίλε wholemind αυτό έχει σχέση με την ενεργοποίηση της κουνταλινι και με την αφύπνιση των τσακρα μέσω αυτής της δύναμης… που έχει μια άμεση σχέση με το φοχατ των θεοσοφιστών και με άλλων… τα οποία δεν αναφέρω επειδή θα δημιουργηθεί σύγχυση!!

Τώρα το αν ανήκουμε σε αυτούς είναι κάτι που θα το μάθει ο καθένας μας ξεχωριστά. Αυτό που φταίει και δεν έχουμε μια μόνιμη κατάσταση είναι ότι ζούμε πολλές φορές κοιμισμένοι. Μπορεί κάποιος να μπαίνει σε ένα διαλογισμό όπως έχω πει και παλιότερα και να βιώνει μια χωρίς εγώ κατάσταση αλλά την υπόλοιπη μέρα ζει με τα εγώ.

Τότε αυτό δεν είναι αρκετό. Αυτό που λέω είναι ότι χρειάζεται μια συνειδητή προσπάθεια ανά πάσα στιγμή. Αυτή η προσπάθεια την οποία εξέφρασα στο πως γίνεται αρχίζει να συνδέει και να δημιουργεί μέσα μας ένα μόνιμο κέντρο βαρύτητας που έχει σχέση με το Αιτιατό.

Αυτά για τώρα λογο χρόνου. Συνεχίζετε.. και περιμένουμε την φίλη μας την enlightened

Αυτό θα το ήθελα και γώ,αλλά ο ενας υπηρέτης,δέν μιλάει για αυτά.Κατα την γνώμη μου,για την αυτογνωσία χρειάζεται η τεχνογνωσία,δηλαδή ο τρόπος που θα γίνει.Είχα διαβάσει κάπου οτι όσο παράξενο και να φένεται,στην αυτογνωσία δέν μαθαίνουμε τον εαυτό μας αλλά τις λειτουργίεςς των σωμάτων.Ο εαυτός δέν υπάρχει,είναι ψευδαίσθηση.