ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

ermis

Νέο Μέλος
16Μηνύματα
8Θέματα
27/05/2002, 19:04:01Πρώτο μήνυμα
11/08/2002, 04:38:36Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(8)

Πρόσφατα μηνύματα

Επειδή μιλάω υποθετικά και δεν ξέρω πως θα μπορούσε να είναι μια "τηλεπαθητική" ας πούμε επαφή δε ξέρω DRIFTER αν θ'αντικαθιστούσε την φυσική επαφή.Στο κάτω κάτω τι θα πει "φυσική";Τέλος πάντων.
Δεν νομίζω όμως οτι τα πράγματα θα είναι έτσι απλά όπως τα περιγράφεις.
Με σχολές και τέτοια...
Γιατί πιστεύω οτι δεν είναι τόσο απλή αυτή η επαφή(όπως όταν γνωρίζεις έναν άνθρωπο διαφορετικού φύλου),γί'αυτό μας έχουν πουλήσει το παραμύθι που λέει κι ο ΠΛΩΤΙΝΟΣ.
Γιατί τέτοιο παραμύθι;
Τί σκοπό έχει άραγε;
Μήπως θέλουν ν'αλλωτριόσουν την ανθρώπινη φύση ή μάλλον ν'αποκόψουν την ανθρώπινη φύση απο τα πιο ταπείνα συναισθήματά της;(ίσως η ταπεινότητα στον άνθρωπο ν'ανεβάζει το επίπεδο της συνείδησής του)
Μήπως θέλουν να μας κάνουν κατώτερα σαν όντα χωρίζοντας μας απ'την ενότητα του "όλου";(τονίζοντας τον εγωκεντρισμό μας)
Γιατί κρύβουν με τόση μαεστρία πραγματικά γεγονότα με τέτοιου είδους επαφές;(δημόσια κατακραυγή,παρουσιάζοντας αυτούς που τα περιγράφουν σαν απατεώνες και γραφικούς)
Ολες αυτά μου δημιουργούν πολλά και αλυσιδωτά ερωτήματα και δε θέλω να κάνω κι αλλά.Θα περιμένω πρώτα κάποιες απαντήσεις...

Λες ότι η επικοινωνία μαζί τους θα ήταν απλά μια έμπρακτη επιβεβαίωση.
Εγώ πάντως και μόνο που το φαντάζομαι να γίνεται πράξη νιώθω ότι δεν θα είμαι ο ίδιος ποτέ ξανά!
Οσο για την ταινία ήθελα να πω για την αγωνία που έχουν κάποιοι άνθρωποι να επικοινωνίσουν με κάτι άλλο έξω απ'τον πλανήτη.
Η πρωταγωνίστρια περίμενε μια ζωη για ν'ακούσει ένα θόρυβο,ένα σήμα κάτι τέλος πάντων που και πάλι μπόρει να μην σήμαινε και τίποτα!
Δεν νομίζω να υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι μόνο στις ταινίες,άρα...
Δεν σου κάνει εντύπωση αυτή η αγωνία;
Απο που να πηγάζει άραγε;


Δηλαδή αν σου δινόταν η ευκαιρία να επικοινωνίσεις με εξωγήινους τί θα έκανες σκοτεινέ άγγελε;Την σκέφτηκα την ερώτησή σου κι αναρωτήθηκα και γω.Αν έχεις δει την ταινία Η Επαφή σίγουρα θα καταλάβεις τι εννοώ.
Εμένα όμως μου ήρθε μια άλλη ερώτηση έτσι αυθόρμητα,από πού πηγάζει άραγε αυτή η περιέργια(σε όσους την διαθέτουν)να επικοινωνίσουμε με κάτι τόσο διαφορετικό από έμας;
Μήπως υπάρχουν μνήμες βαθιά ριζωμένες μέσα μας από προηγούμενες επαφές;Η τελικά είμαστε τοοοόσο περίεργοι;

Φίλε CONDOR μήπως μπορείς να γίνεις πιο συγκεκριμένος;
Πάντως συμφωνώ κι εγώ με τον σκοτεινό άγγελο οτι για να αντιληφθούμε την εξωγήινη ζωή πρέπει να ψάξουμε "μέσα μας" πιο πολύ απ'όσο ψάχνουμε με τα σημερινά πολυδάπανα προγράμματα της NASA προς τα "έξω".Πιστεύω ότι ο άνθρωπος κρύβει μέσα του δυνάμεις που αν μας δινόταν η ευκαιρία απ'τα εκάστοτε συστήματα εξουσίας να καλλιεργήσουμε ίσως να καταφέρναμε να επικοινωνίσουμε με άλλα όντα μόνο με το μυαλό!!(νούς)

Όσο αναφορά την ύπαρξη ζωής σε άλλους πλανήτες έχω να κάνω την εξής επισήμανση:ο κόσμος όπως εμείς οι άνθρωποι τον αντιλαμβανόμαστε ίσως να είναι ένα ελάχιστο δείγμα του "συνολικού κόσμου".Για να γίνω πιο κατανοητός να φέρω ένα παράδειγμα:αν μπορούσαμε να επικοινωνίσουμε μ'ένα μυρμήγκι πως θα μας περιέγραφε τον κόσμο;
Φανταστείτε λοιπόν αγαπημένοι μου φίλοι να ήμασταν εμείς τα μερμήγκια για κάποιο άλλο "εξελιγμένο" ον...τι θ'απαντούσαμε;
Ίσως να είναι λίγο ακραίος μπορεί και άτυχος ο παραλληλισμός αλλά πρωσοπικά πιστεύω οτι υπάρχουν όντα πιο εξελιγμένα απο μας τους απλούς ανθρώπους...
Μ'αυτή τη σκέψη λοιπόν καταλήγω στο συμπέρασμα οτι ισως υπάρχουν "εξωγήινοι" αναμεσά μας που εμείς πολύ απλά δε μπορούμε ή δεν εχουμέ την ικανότητα να αντιληφθούμε....
Θα 'θελα ν'ακούσω την γνώμη σας...

Γειά σας και πάλι...

Μάλλον παρεξηγήθηκα λέγοντας για αισθήσεις μάλλον ήθελα να πω για την γλώσσα του σώματος,των ματιων κτλ.

Γιατι όταν μιλάς με κάποιον καταλαβαίνεις πολλές φορές τι θέλει να πει απ'τον τρόπο που σε κοιτάζει,απ'τις κινήσεις των χεριών του και γενικά απ'το "ύφος" που έχει εκείνη τη στιγμή έτσι δεν είναι;

Φαντάσου να μιλούσες σε κάποιον κι αυτός να σ'απαντούσε ανέκφραστος ανοιγοκλείνοντας μόνο το στόμα του...
Πώς θ'αντιδρούσες;

Ετσι λοιπόν πιστεύω οτι κάποιοι άνθρωποι έχουν το χάρισμα να "διαβάζουν" αυτές τις εκφράσεις και να καταφέρνουν να νιώσουν την σκέψη του άλλου μπαίνοντας καμιά φορά μέσα στο μυαλό του!

Δεν είναι λοιπόν πιο εύκολο μ'αυτόν τον τρόπο να κατευθήνεις μια συζήτηση;Είναι κάτι παρόμοιο αυτό που θέλω να πω μ'αυτό που λένε για τους πολιτικούς,που μπορούν να επικοινωνούν με τα πλήθη.
Πιάνουν τον "σφυγμό" του πλήθους αν καταλαβαίνεις τι θέλω να πω.

Ούτε τη σκέψη τους διαβάζουν ούτε την ερώτηση ξέρουν ούτε την απάντηση.Απλα επικοινωνούν μ'έναν "ιδιαίτερο" τρόπο.
Ετσι λοιπόν κι εσυ σε προσωπικό επίπεδο έχοντας αυτό το χάρισμα να ξέρεις κατα κάποιο τρόπο το διάλογο...

Αν κατάλαβα καλά StorM_Gma απο τα παραδείγματα που δίνεις έχεις ας το πούμε το χάρισμα να μπορείς να κατευθήνεις μια συζήτηση εκεί που θέλεις.Η διαδικασία αυτή μου θύμισε τον τρόπο που παίζεται το σκάκι.Παίζεις καθόλου σκάκι;

Και,αν πάλι κατάλαβα καλά,μπορείς και χρισιμοποιείς όλες τις αισθήσεις σου(όχι μόνο τις γνωστές 5) για να αποδείξεις αυτό που θέλεις μέσα απο ένα διάλογο.

Δεν είμαι ειδικός στις τεχνικές του διαλόγου μόνο κάτι λίγα που ξέρω απο την σωκρατική μέθοδο.

Σ'ευχαριστώ Fairy για την απάντηση,συμφωνώ μ'αυτά που λες,αλλά θέλω να μου πεις,αν μπορείς,πως κανείς μπορεί να παρατηρήσει αυτο το φαινόμενο και με ποιες ασκήσεις γίνεται να το ελέγξεις.Αν μπορούσες να χρισιμοποιήσεις και κανένα παράδειγμα θα ήταν καλό.
Με δικά σου λόγια έτσι;

Γεια σας κι από μένα...
Πραγματικά αρχίζει να αποκτάει πολύ ενδιαφέρον το θέμα...

Αυτό που "παθαίνεις" StorM_Gma νομίζω οτι είναι πιο πολύ ένα είδος τηλεπάθειας.Σου 'χει τύχει ν'απαντήσεις πρίν καν ο άλλος σε ρωτήσει;
Εμένα μου συμβαίνει αρκετά συχνά.

Fairy μήπως μπορείς να μας δώσεις μια ιδέα απ'τις διδασκαλίες του Γκουρτζίεφ περιληπτικά γι'αυτό που λες "ενθύμιση του εαυτού";

Ν'απαντήσω ή ξέρεις τι θα πω;
Αστειεύομαι

Dejavu είναι όταν νιώθεις οτι τη στιγμή που ζεις ΤΩΡΑ την έχεις ξαναζήσει κι έχει να κάνει με την αίσθηση της όρασης αν δεν κάνω λάθος.

Αυτο που νιώθω εγώ είναι σαν de-javu της έκτης αίσθησης,της διαίσθησης ας πούμε,όπως το καταλαβαίνω το λέω δεν ξέρω αν υπάρχει τέτοιος όρος.

Να φέρω ένα παράδειγμα μήπως και γίνω πιο κατανοητός:
Συναντάω ένα γνωστό μου στο δρόμο.Του λέω λοιπόν ως συνήθως "Γειά","Τί κάνεις;","Καλά είσαι;" μου απαντάει "Μια χαρά εσυ;" του λέω κι εγώ "Ολα καλά" και κανονικά συνεχίζουμε τον δρόμο μας.

Είναι όμως κάποιες φορές που γι'ανεξήγητους λόγους(έτσι μου βγαίνει;,κάποιος άλλος μιλάει;,διαίσθηση;)που το ρωτάω άσχετα πράγματα όπως:πώς πάει η δουλειά; ή τί κάνει ο τάδε; και σχεδόν πάντα αφού τελειώσω την ερώτηση "μου 'ρχεται" η απάντηση.(σ'αυτή τη φάση αισθάνομαι σαν να "κολλάει" ο χρόνος,όλα σταματούν γύρω μου για κλάσματα του δευτερολέπτου,και μου θυμίζει το οπτικό dejavu)

Κι η απάντηση έχει να κάνει με κάποιο νέο που δεν μπορεί βέβαια να το συζητήσει μες το δρόμο αλλά το'χα καταλάβει.Αυτό βέβαια μάλλον είναι ένα είδος τηλεπάθειας μάλλον αλλά ο τρόπος που εκδηλώνεται με κάνει εντύπωση.

Γιατι άλλο είναι να σκέφτεσαι το ίδιο πράγμα την ίδια στιγμή με κάποιον(τηλεπάθεια)και άλλο είναι αυτό που μόλις περιέγραψα.

Κι όταν λέω "μου'ρχεται" η απάντηση δεν ξέρω τι θ'απαντήσει ο άλλος(τα ακριβή λόγια που θα χρησιμοποιήσει) αλλά αισθάνομαι οτι κάτι "περίεργο" θ'απαντήσει.

Και μετά λέω "πως μου 'ρθε αυτό και το'πα;" και αισθάνομαι πολύ περίεργα.

Δεν ξέρω αν μπόρεσα να γίνω αντιληπτός αλλά αν κάποιος κατάλαβε και μπορεί να το εξηγήσει καλύτερα ας κάνει μια προσπάθεια.

Φίλε StorM_Gma δεν μπορώ να καταλάβω που είναι το περίεργο σ'αυτό που λες
Ισως επειδή συμβαίνει και σε μένα και νομίζω οτι συμβαίνει σ'όλους,ίσως να μην το έχω δώσει σημασία...
Πάντως πολλές φορές με 'χει τύχει να λέω κάτι και μετά να λέω:"Πώς μου 'ρθε αυτό και το 'πα;"και παρ'όλα αυτά "αισθάνομαι"(εκεί που εσύ λες ξέρω)την απάντηση του συνομιλητή μου.
Μου διμιουργεί μια αίσθηση οτι αυτό που είπα δεν τα 'πα εγώ αλλά κάποιος άλλος για μένα...και όταν ακούω την απάντηση οτι ζώ ένα είδος dejavu.
Για να μην πω τις άπειρες φορές που έρχομαι κόντρα μ'αυτά που λέω ή πιστεύω...Λέω στον εαυτό μου οτι είμαι ανύσηχο πνεύμα και το θεωρώ φυσιολογικό,τώρα αν είναι κάτι άλλο...

Ποιές είναι οι μυστικές ιδιότητες που έχει το νερό;
Είναι αλήθεια οτι το νερό επηρεάζεται απο τα συναισθήματά μας;
Είμαστε φτιαγμένοι κατα 3/4 με νερό όπως και ο πλανήτης που ζούμε.Είναι απλά σύμπτωση ή έχει κάποια σχέση;
Τι είναι το νερό τελος πάντων;
Απο που βγαίνει η λέξη;

Πρώτα απ'όλα θα ήθελα απ'όποιον μπορεί να μου δώσει πληροφορίες για τη ζωή και το έργο του Καστανέντα.

Οσο για την αγάπη έχω την εντύπωση οτι δεν έχουμε ιδέα.
Δεν θέλω βέβαια να θίξω κανέναν αλλά αισθάνομαι προσωπικά πολύ μικρός για να μπορέσω να πω κάτι γι'αυτήν.

Πρόσφατα διάβασα οτι όταν ο άνθρωπος νιώθει το συγκεκριμένο συναίσθημα και γεμίζει απ'αυτό αποκτά ένα είδος ας το πούμε "υπερφυσικής" δύναμης.
Επειδή δεν έχω το κείμενο μπροστά μου και ούτε είμαι ειδικός στη φυσική θα προσπαθήσω να το πω με δικά μου λόγια.(ελπίζω να γίνω αντιληπτός)

Ολα τα συναισθήματα είναι ένα είδος ενέργειας και μπορούν να αναπαρασταθούν με την μορφή κυμάτων.
Ο άνθρωπος εκπέμπει το αντίστοιχο κύμα ανάλογα με το συναίσθημα που νιώθει.

Στο ανθρώπινο DNA υπάρχουν τα αμινοξέα απο τα οποία όταν διαπερνάται η συγκεκριμένη συχνότητα κύματος αυτά λειτουργούν σαν "κεραίες" και δίνουν στον άνθρωπο λιγότερες ή περρισότερες(ανάλογα με τα συναισθήματα που νιώθει)δυνατότητες,ανοίγει νέες "πύλες" κι έτσι μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιες απ'τις υπόλοιπες δυνάμεις του.(όπως λέγεται ο άνθρωπος χρισιμοποιεί το 10% των πραγματικών δυνατοτήτων του)

Οταν για παράδειγμα νιώθει φόβο,ενοχή,τύψεις,μίσος τότε ανοίγει λίγες απ'αυτές τις "κεραίες",επειδή επειδή αυτα τα συναισθήματα έχουν μακρύ μήκος κύματος κι έτσι κατά συνέπεια το κύμα εφάπτεται με λιγότερα σημεία του DNA.

Οταν όμως νιώθει αγάπη,η οποία έχει βραχύ μήκος κύματος,καταφέρνει να ενεργοποιήσει πολλές απ'τις δυνάμεις που είναι κρυμμένες μέσα του.(ο συγγραφέας λέει οτι θέλει καποιο χρονικό διάστημα για να γίνει αυτό κι οτι επίσης εξαρτάται απο την ένταση)

Επίσης εξηγεί και το πως τα συναισθήματα επηρεάζουν τα ανθρώπινα "τσάκρα" κι ότι η αγάπη εκδηλώνεται απ'το τσάκρα που βρίσκεται κοντά στο σημείο της καρδιάς γι'αυτο και συμβολίζεται με αυτήν.

Δεν ξέρω αν αυτή η επιστημονική προσέγγιση σας λέει τίποτα πάντως εμένα μου άγγιξε κάποιες ευαίσθητες "χορδές" μου και νιώθω οτι έχει κάποια βάση.


Αγαπάτε αλλήλους λοιπόν όπως έλεγε κι ο Χριστός...

Ποιές είναι οι μυστικές ιδιότητες που έχει το νερό;
Είναι αλήθεια οτι το νερό επηρεάζεται απο τα συναισθήματά μας;
Είμαστε φτιαγμένοι κατα 3/4 με νερό όπως και ο πλανήτης που ζούμε.Είναι απλά σύμπτωση ή έχει κάποια σχέση;
Τι είναι το νερό τελος πάντων;
Απο που βγαίνει η λέξη;

Γεία σας κι από μένα.Επιτρέψτε μου να κάνω ένα μικρό πρόλογο γιατί είναι η πρώτη φορά που γράφω σε forum.Ολα τα θέματα είναι πολύ ενδιαφέρον ως επικύνδινα ενδιαφέρον θα έλεγα γιατί δεν ξέρω που μπορούν να οδηγήσουν τέτοιου είδους αναζητήσεις!Αυτό είναι όμως για μένα που τις κάνει ενδιαφέρον.(ίσως το λέω επειδή είμαι καινούριος στο χώρο και δεν έχω διώξει κάποιους φόβους μου ακόμη!)
Για να συνεχίσω λοιπόν θα 'θελα να πώ οτι η πρώτη μου επαφή με τον εσωτερικό μου κόσμο έγινε μέσα απ' αυτόν των ονείρων.Γι'αυτόν τον κόσμο λοιπόν μου έχουν διμιουργηθεί κι οι περρισότερες απορίες.
Αν και τα θέματα που διαπραγματεύεστε πιο πάνω εξηγούν πολλά γι'αυτόν τον μαγικό κόσμο έχω να ρωτήσω τα εξής:
1.Απο πού έρχονται τα όνειρα;(εντάξει ξέρω αυτό είναι μέγαλο θέμα αλλά θα με ικανοποιούσε μια περιλιπτική απάντηση με την αναφορά και μόνο των θεωριών πάνω στο θέμα)
2.Ποιός είναι ο τρόπος ερμηνείας τους;
3.Πού στηρίζονται οι ονειροκρίτες;
4.Μπορεί κάποιος να μου δώσει links με ονειροκρίτες;(αν είναι δυνατόν ελληνικά links)
5.Ποιά η σχέση όναρ-ουρανός-κρανίο-Κρόνος;
Συγνώμη παιδιά γι'αυτόν τον καταιγισμό ερωτήσεων ίσως φταίει ο ενθουσιασμός μου που θα επικοινωνίσω μαζί σας.Ελπίζω στο μέλλον να προσαρμοστώ και να συντονιστώ μαζί σας!


Απο την σύγχρονη ελληνική ιστορία(συγκεκριμένα μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο) βλέπουμε την τάση που έχουμε σαν λαός να μαλώνουμε μεταξύ μας.
Περιληπτικά αναφέρω τον εμφύλιο,το κυνήγι των αριστερών,την χούντα και την προδοσία της Κύπρου,τον κομματικό φανατισμό της μεταπολίτευσης κ.α.
Μπορεί να φταίμε αποκλειστικά εμείς για όλα αυτά αλλά έχω την άποψη ότι κάποιοι "φίλοι" μας εκμεταλλεύονται αυτό το χαρακτηριστικό μας.
Εχω ακούσει οτι ο επόμενος διχασμός θα είναι στη μια περίπτωση βορράς-νότος και στην άλλη θρησκευτικός.(χριστιανοί ορθόδοξοι-δωδεκαθειστές)
Στην πρώτη περίπτωση το συμπέρασμα βγαίνει απο την άνιση κατανομή των χρημάτων που ξοδεύονται για έργα,απ'τον αθλητισμό και την αίσθηση αδικίας που έχουμε στο βορρά(είμαι παοκτσής)κι απ'την αδιαφορία των εκάστοτε κυβερνούντων για το βορρά και την μακεδονία(ούτε και τ'όνομα δεν μας ανήκει πλέον)
Στη δεύτερη περίπτωση βλέπουμε απ'τη μια επιστροφή στην εκκλησία με τον Χριστόδουλο,συγκεντρώσεις,πόλεμο για τις ταυτότητες με ότι αυτά σημαίνουν κι απ'την άλλη επιστροφή του κόσμου στην αρχαία κλασσική παιδεία με μεγάλη αύξηση των σχετικών βιβλίων,αναφορών,εκπομπών στην τηλεόραση κ.α.
Δε θέλω ούτε να υπονοήσω συνομωσίες ούτε να εκμαιεύσω απαντήσεις και σκέψεις κατηγορηματικές.
Απλά καταθέτω έναν απ'τους πολλούς προβληματισμούς μου και περιμένω τα σχόλια από τα ανοιχτά μυαλά των μελών αυτού του forum.


Σίγουρα οι Έλληνες έδωσαν πολλά στον ανθρώπινο πολιτισμό ίσως πολύ παραπάνω απ'αυτά που ξέρουμε...
Υπάρχουν αρκετές θεωρίες για την καταγωγή των Ελ-λήνων(Ελ-λας:λίθος του ήλιου/φωτός)και μπορεί να είμαστε όπως λέει ο dottore ως έθνος ξεχωρίστο απ'τους "θεούς" και το έργο μας να είναι η πνευματική ανέλιξη των ανθρώπων στον πλανήτη...
Μου φαίνεται φυσιολογικό να πιστεύει κάποιος κάτι τέτοιο...
Αλλά μου φαίνεται οτι είναι και λίγο επικύνδινο γιατι μπορεί κάποιοι να παρασυρθούν απο ρατσιστικές διαθέσεις και χρειάζεται μεγάλη προσοχή.
Εχω διαβάσει τον Τουλάτο όπως και λίγο Φουράκη,Κεραμυδά κ.α.
Κάποτε λοιπόν διάβασα μια άποψη του Φουράκη για την ομάδα Ε.
Λέει οτι αυτή η ομάδα για να μπορέσει πραγματικά να βοηθήσει τους Ελληνες πρέπει να μην επαναπαυτεί ούτε ένας Ελληνας σ'αυτό...(Μου θύμισε το "συν Αθηνά και χείρα κείνει")
Ετσι πιστεύω οτι χρειάζεται προβληματισμός και επαγρύπνηση για να μην πέσουμε σε κάποια παγίδα...