ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

jk74

Νέο Μέλος
10Μηνύματα
7Θέματα
07/08/2005, 13:44:50Πρώτο μήνυμα
17/09/2005, 19:14:46Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(7)

Πρόσφατα μηνύματα

Γεια χαρα! Πολυ ευχαριστως να συμμετεχω και εγω στην παρεα σας αν το επιτρεπουν οι συνθηκες...
Η Πρωτη Αιτια πρεπει να ειναι μια διοτι προ πασης πλλοτητας το προβαδισμα εχει η μονας και νικα τα παντα δια της ισχυος της και της αγαθοτητος. Δια τον λογον τουτον επαναγκες ειναι το παν να μετεχη ταυτης, αφου ουδεν δυναται να την παρακοληση ενεκα της δυναμεως της ουδε να αποκλεινη ενεκα της αγαθοτητος της.

Σατορνινος Σαλουστιος Σεκονδος.
Ρωμαιος φιλοσοφος γεννημενος στη Γαλατια το 300 μ.Χ.

Θα κανονισω να ειμαι και εγω στη συναντηση. Μαλλον θα φερω και 1-2 συζητητες ακομα.
Γεια χαρα! Πολυ ευχαριστως να συμμετεχω και εγω στην παρεα σας αν το επιτρεπουν οι συνθηκες...
Γεια χαρα! Πολυ ευχαριστως να συμμετεχω και εγω στην παρεα σας αν το επιτρεπουν οι συνθηκες...
1000 συγγνωμη Dying_icubus!!!!
Ειμαι καινουργιος εδω και καταλαβαινεις...
quote:

quote:
Η κοινωνια ειναι βασισμενη στις αρχες που θετουν οι πολιτες της για να επιβιωνουν σε αυτη. Λειτουργουμε συνολικα. Επειδη ομως αντιδρουμε και αντιλαμβανομαστε μοναδικα τα γεγονοτα, οι αποψεις μας, οι αρχες μας, οι ιδεες μας δεν συγκλινουν απαραιτητα.

Με αφορμή αυτό που είπε ο φίλτατος jk74, μου ήρθε κάτι στο μυαλό.
Εφόσον αντιλαμβανόμαστε συνολικά και συλλογικά τα πράγματα δεν θα έπρεπε ως μεμονωμένα άτομα να έχουμε κοινούς κανόνες και κοινές αξίες ο ένας με τον άλλον?

In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...


Δυστυχως, Dreamseeker, η συλλογικη και συνολικη αξια κανονων ειναι ακομα εννοια που μεταφραζεται κατα βουληση. Καποιοι χρησιμοποιουν τους νομους σε βαρος αλλων, καποιοι τις αξιες και τα ιδανικα για να φανατισουν και να σκοτωσουν, καποιοι αλλοι για να επιβιωσουν οσο καλυτερα γινεται... Και δυστυχως υπαρχουν και εκεινοι που σκοπιμα δεν μας αφηνουν να τις επιλεξουμε για το κοινο οφελος. Κατα τα αλλα κοινο υποβαθρο υπαρχει, αλλα μονο για να μας θυμιζει οτι πρεπει να ανεχομαστε το περιβαλλον μας για να μην φαγωθουμε σαν τα πιρανχας! Αν υπηρχε εστω και η παραμικρη και πραγματικη βουληση για παιδεια σε αυτον τον κοσμο να εισαι σιγουρος οτι ολοι θα συμφωνουσαμε σε αξιες και κανονες. Ο καθενας με τον τροπο του βεβαια...

quote:

quote:
Η κοινωνια ειναι βασισμενη στις αρχες που θετουν οι πολιτες της για να επιβιωνουν σε αυτη. Λειτουργουμε συνολικα. Επειδη ομως αντιδρουμε και αντιλαμβανομαστε μοναδικα τα γεγονοτα, οι αποψεις μας, οι αρχες μας, οι ιδεες μας δεν συγκλινουν απαραιτητα.

Με αφορμή αυτό που είπε ο φίλτατος jk74, μου ήρθε κάτι στο μυαλό.
Εφόσον αντιλαμβανόμαστε συνολικά και συλλογικά τα πράγματα δεν θα έπρεπε ως μεμονωμένα άτομα να έχουμε κοινούς κανόνες και κοινές αξίες ο ένας με τον άλλον?

In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...


Η κοινωνια ειναι βασισμενη στις αρχες που θετουν οι πολιτες της για να επιβιωνουν σε αυτη. Λειτουργουμε συνολικα. Επειδη ομως αντιδρουμε και αντιλαμβανομαστε μοναδικα τα γεγονοτα, οι αποψεις μας, οι αρχες μας, οι ιδεες μας δεν συγκλινουν απαραιτητα.
Η σιγουρια γεννιεται απο το πληθος των ερεθισματων που δεχομαστε, την παρατηρηση τους και το χρονο γενικα. Μαθαινουμε ετσι να αντιδρουμε με τη λογικη, με το συναισθημα, με το ενστικτο, αναμεικτα. Ομως, ειμαστε και πιο βεβαιοι για καθε επομενη αντιδραση μας στα γεγονοτα που ακολουθουν. Η σιγουρια λοιπον χτιζει την αληθεια για τα πραγματα. Αληθεια που ενω πραγματικα ειναι μοναδικη, για τον καθενα μας διαφερει.
Οσοι λοιπον μπορουμε χτιζουμε την πιστη μας. Και πιστη σημαινει να αγαπας με την ψυχη σου, να ακολουθεις τα ιδανικα, τις αρχες τις ιδεες που υπηρετεις, μεχρι τελους. Απολυτα.
Ας υποθεσουμε λοιπον οτι ολοι μπορουμε να ειμαστε απολυτα πιστοι στις ιδιες ιδεες. Αν οι αποψεις μας συνεκλιναν στο ακεραιο, τοτε η κοινωνια θα εφτανε σε ανελικτο σταδιο, αρα και στασιμο. Για εμας θα αποτελουσε το τελειο, αδιαφορα απο την αποψη καποιου παρατηρητη. Αλλα μηπως ετσι θα σημαινε και το τελος της λογικης, την αρχη της κωδικοποιηση της επικοινωνιας που οντας τυπικη, θα φυλακιζε, για να μην πω θα εθαβε, οποιοδηποτε νεωτερισμο; Θα ημαστε τα πιονια σε ενα παιχνιδι σκακι που επαναλαμβανονται οι ιδιες κινησεις.
Ας υποθεσουμε οτι εχουμε τα δικα μας πιστευω που παλι τα υπηρετουμε απολυτα. Τοτε, οι συγκρουσεις μεταξυ μας θα ηταν αλλεπαλληλες, καθως ολοι θα προσπαθουσαν να εξασφαλισουν τις θεσεις τους. Ετσι, η κοινωνικη συνοχη θα διασπαζοταν και επομενως ο καθενας θα τραβαγε το δρομο του. Και μην ξεχναμε οτι ειμαστε δεσμιοι της κοινωνιας. Εξω απο αυτη ειμαστε αδυναμοι...
Επομενως, η απολυτη ταυτιση ιδεων και πραξεων στηριζει την κοινωνικη συνοχη αλλα και την ανθρωποτητα στην περιπτωση που ο στοχος ειναι να βοηθησουμε το συνολο. Και εδω απαιτειται αγαπη για το συνανθρωπο, σιγουρια οτι βοηθαμε τους ανθρωπους...
Και οτι διαβαζα ενα συγγραμα του Σαλουστιου που αναφερεται "περι θεων και κοσμου" οπου αναφερει μεταξυ αλλων για την Αφροδιτη:
Εκεινοι λοιπον οι οποιοι ποιουν τον κοσμον ειναι ο Ζευς, ο Ποσειδων και οΗφαιστος. Εκεινοι που τον εμψυχωνουν ειναι η Δημητηρ, η Ηρα και η Αρτεμις. Εκεινοι που τον εναρμονιζουν ειναι ο Απολλων, η Αφροδιτη και ο Ερμης. Οι επαγρυπνουντες τελος επι της αρμονιας ειναι η Εστια, Αθηνα και ο Αρης.
Δια της παρατηρησεως των αγαλματων των Θεων, δυναμεθα ν' αποκαλυψωμεν τους απορρητους λογους της τοιαυτης κατανομης. Ουτω εις τον Απολλωνα αποδιδεται η λυρα, η Αθηνα περιβαλλεται δι'οπλων, ενω η Αφροδιτη παρουσιαζεται γυμνη, διοτι η αρμονια παραγει το καλλος το δε καλλος εις ορατα αντικειμενα δεν συγκαλυπτεται.
Ευχαριστω, jk74.