ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

kassiopi

Νέο Μέλος
19Μηνύματα
14Θέματα
04/04/2002, 19:47:56Πρώτο μήνυμα
12/06/2002, 16:43:16Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(14)

Πρόσφατα μηνύματα

Αγαπητή rosarium την μοναξιά της διαφορετικότητας να σαι σίγουρη πως την βιώνουν πολλοί μα πάρα πολλοί άνθρωποι, σκέψου ότι η δικία μου σχολική εμπειρία συνοδευόταν κατά ένα μεγάλο μέρος από επίθετα όπως μάγισσα και διάφορα άλλα συναφή μόνο και μόνο επειδή είχα το θάρρος των εμπειριών μου και δεν ενσωματώθηκα στη μάζα..το ότι αντιλαμβανόμαστε κάποια πραγματα γύρω μας δεν μας κάνει διαφορετικούς μόνο αλλά και ξεχωριστους θα έλεγα(κι ας ακουγεται ψωνίστικο..)κι αυτό διότι εμείς έχουμε την ευτυχία να καταλαβαίνουμε το περιβάλλον και τους ανθρώπους γύρω μας ακόμα κι όταν τα μάτια μας είναι κλειστά και όχι όπως οι περισσότεροι να κρίνουμε απο αυτα που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις.
Στα 19 γενέθλια μου με πλησίασε ένας τύπος που δεν γνωριζα και ακόμα δεν γνωρίζω ουτε κάν το όνομα του και μου χάρισε ένα δαχτυλίδι, μου είπε κάποια πράγματα για τη ζώή μου και φυσικά ποτέ δεν τον ξαναείδα..Σύμπτωση;Τύχη; Εξήγησέ το αν μπορείς, εγώ πάντως δεν προσπάθησα να βρώ άκρη στα πώς και τα γιατί επειδή δεν είμαι έτοιμη ακόμα για κάτι τέτοιο, απλά το δέχτηκα σαν γεγονός και το άφησα κομμάτι της ζωής μου..
Πρέπει να δεχόμαστε τη φύση μας και να αγκαλιάζουμε αυτο που κρύβουμε μέσα μας, άλλωστε αργά ή γρήγορα η αφορμή θα δωθεί και θα τα βρούμε πάλι μπροστά μας..

Καλησπέρα σε όλους!
Εγώ θα ήθελα να μιλήσω λίγο για τα προφητικά όνειρα που ανέφερε και ο σκοτεινός άγγελος..
Προσωπικά για μένα έχουν γίνει κατα κάποιο τρόπο αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου αφού με "στοιχιώνουν" από σχετικά μικρή ηλικία, μια από τις σκέψεις μου πάνω σ'άυτά έχει να κάνει με την λεγόμενη διαίσθηση που ίσως να λειτουργεί και να εκφράζεται μέσα από τα όνειρά μας για να γίνει πιο αποδεκτή από εμας..ορισμένες φορές είναι πιο έυκολο να δεχτούμε ότι μας αποκαλύφθηκε κάποιο στοιχείο για την ζωή μας σ'ένα όνειρο παρά να πούμε πως η "αδικαιολόγητη" πίστη μας για την εκτροπή ένός γεγονότος οφείλεται στην διαίσθησή μας..
Τώρα βέβαια τίθεται και το ερώτημα της διαίσθησης..
Anyway σε ότι αφορά τα αγαπημένα πρόσωπα σίγουρα είναι λογικό να τους βάζουμε και στα όνειρά μας και να τους "συμπεριλαμβάνει" η διαίσθηση μας στις προβλέψεις της αφού είμαστε άμμεσα στενά συναισθηματικά δεμένοι..!


Αγαπητή rosarium την μοναξιά της διαφορετικότητας να σαι σίγουρη πως την βιώνουν πολλοί μα πάρα πολλοί άνθρωποι, σκέψου ότι η δικία μου σχολική εμπειρία συνοδευόταν κατά ένα μεγάλο μέρος από επίθετα όπως μάγισσα και διάφορα άλλα συναφή μόνο και μόνο επειδή είχα το θάρρος των εμπειριών μου και δεν ενσωματώθηκα στη μάζα..το ότι αντιλαμβανόμαστε κάποια πραγματα γύρω μας δεν μας κάνει διαφορετικούς μόνο αλλά και ξεχωριστους θα έλεγα(κι ας ακουγεται ψωνίστικο..)κι αυτό διότι εμείς έχουμε την ευτυχία να καταλαβαίνουμε το περιβάλλον και τους ανθρώπους γύρω μας ακόμα κι όταν τα μάτια μας είναι κλειστά και όχι όπως οι περισσότεροι να κρίνουμε απο αυτα που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις.
Στα 19 γενέθλια μου με πλησίασε ένας τύπος που δεν γνωριζα και ακόμα δεν γνωρίζω ουτε κάν το όνομα του και μου χάρισε ένα δαχτυλίδι, μου είπε κάποια πράγματα για τη ζώή μου και φυσικά ποτέ δεν τον ξαναείδα..Σύμπτωση;Τύχη; Εξήγησέ το αν μπορείς, εγώ πάντως δεν προσπάθησα να βρώ άκρη στα πώς και τα γιατί επειδή δεν είμαι έτοιμη ακόμα για κάτι τέτοιο, απλά το δέχτηκα σαν γεγονός και το άφησα κομμάτι της ζωής μου..
Πρέπει να δεχόμαστε τη φύση μας και να αγκαλιάζουμε αυτο που κρύβουμε μέσα μας, άλλωστε αργά ή γρήγορα η αφορμή θα δωθεί και θα τα βρούμε πάλι μπροστά μας..

Καλησπέρα σε όλους!
Εγώ θα ήθελα να μιλήσω λίγο για τα προφητικά όνειρα που ανέφερε και ο σκοτεινός άγγελος..
Προσωπικά για μένα έχουν γίνει κατα κάποιο τρόπο αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου αφού με "στοιχιώνουν" από σχετικά μικρή ηλικία, μια από τις σκέψεις μου πάνω σ'άυτά έχει να κάνει με την λεγόμενη διαίσθηση που ίσως να λειτουργεί και να εκφράζεται μέσα από τα όνειρά μας για να γίνει πιο αποδεκτή από εμας..ορισμένες φορές είναι πιο έυκολο να δεχτούμε ότι μας αποκαλύφθηκε κάποιο στοιχείο για την ζωή μας σ'ένα όνειρο παρά να πούμε πως η "αδικαιολόγητη" πίστη μας για την εκτροπή ένός γεγονότος οφείλεται στην διαίσθησή μας..
Τώρα βέβαια τίθεται και το ερώτημα της διαίσθησης..
Anyway σε ότι αφορά τα αγαπημένα πρόσωπα σίγουρα είναι λογικό να τους βάζουμε και στα όνειρά μας και να τους "συμπεριλαμβάνει" η διαίσθηση μας στις προβλέψεις της αφού είμαστε άμμεσα στενά συναισθηματικά δεμένοι..!


Η πρώτη σκέψη μου όταν είδα αυτή τη συζήτηση ήταν το παρακάτω :

"time will come and take your love away..this thought is as a death which cannot choose but weap to have that which it pears to loose"

Το να θρηνείς μια αγάπη που δεν έχει φύγει, το να καθορίζεις την πορεία της και τον πόνο που ίσως σου φέρει και να πονάς και να στεναχωριέσαι προκαταβολικά.

Η αγάπη για μένα δεν έχει κανένα όρο.
Δεν είναι κάτι που πουλιέται και αγοράζεται δεν δινείς επειδή είσαι σίγουρος οτι θα πάρεις, αυτό δεν είναι αγάπη..
Εξάλλου αν το καλοσκεφτώ μάλλον εισβάλει στη ζωή μας(η αγάπη)σαν κλέφτης χώρις να την πάρουμε είδηση, και πάλι φέυγει ξαφνικά εκεί που δεν το περιμένεις..όσο την περιορίζεις τόσο δυναμώνει,όσο την πολεμάς τοσο πιο πολύ σε "καταδιώκει"..μπορείς άραγε να την ορίσεις?Ή να διαλέξεις τους "πρωταγωνιστες" της?
Μπορείς να βάλεις όρους εκεί?Να αγαπάς επείδη πρέπει?Ή επειδή ξέρεις οτι δεν θα πληγωθείς?

Η αγάπη φέρνει τη δημιουργία και την αγνη ευτυχία που σε κάνει να χαμογελάς χωρίς ιδιαίτερο λόγο..Οταν σκέφτεσαι να αγαπήσεις δεν έχεις τίποτα απ'όλα αυτά.
Αν βάλεις το μικρόβιο της αμφιβολίας στην αγάπη σου και αναρωτιέσαι πόσο θα κρατήσει,ποιος θα φύγει πρώτος,τι θα αφήσεις μετά, χάνεις αυτά που σου προσφέρει,πράγματα,συναισθήματα και αναμνήσεις ανεκτίμητης αξίας.

Είναι σαν να φοβάσαι να κάνεις ποδήλατο επέιδη μπορει στην πορεία να χτυπήσεις..όχι ότι συγκρίνω το ποδήλατο με την αγάπη αλλα πιστεύω ότι αξίζει τον πόνο της..

Αυτά προς το παρόν περί αγάπης

αναμένω κι εγώ την συνέχεια..!

Τη μουσική σίγουρα την αισθάνεσαι..είναι αυτό που σε κάνει να ανατριχιάζεις να γελάς να κλαίς να χαμογελάς νοσταλγικά και τόσα άλλα..μιλάει σε κάθε κύτταρο σου και κάποιες φορές δίνει άλλη όψη στη στιγμή σου..
τελευταίες μου μουσικές διεξοδοι είναι απο ΕΝΥΑ..γαλήνια ακούσματα θα τα χαρακτήριζα..

Τη μουσική σίγουρα την αισθάνεσαι..είναι αυτό που σε κάνει να ανατριχιάζεις να γελάς να κλαίς να χαμογελάς νοσταλγικά και τόσα άλλα..μιλάει σε κάθε κύτταρο σου και κάποιες φορές δίνει άλλη όψη στη στιγμή σου..
τελευταίες μου μουσικές διεξοδοι είναι απο ΕΝΥΑ..γαλήνια ακούσματα θα τα χαρακτήριζα..

Τη μουσική σίγουρα την αισθάνεσαι..είναι αυτό που σε κάνει να ανατριχιάζεις να γελάς να κλαίς να χαμογελάς νοσταλγικά και τόσα άλλα..μιλάει σε κάθε κύτταρο σου και κάποιες φορές δίνει άλλη όψη στη στιγμή σου..
τελευταίες μου μουσικές διεξοδοι είναι απο ΕΝΥΑ..γαλήνια ακούσματα θα τα χαρακτήριζα..

Η πρώτη σκέψη μου όταν είδα αυτή τη συζήτηση ήταν το παρακάτω :

"time will come and take your love away..this thought is as a death which cannot choose but weap to have that which it pears to loose"

Το να θρηνείς μια αγάπη που δεν έχει φύγει, το να καθορίζεις την πορεία της και τον πόνο που ίσως σου φέρει και να πονάς και να στεναχωριέσαι προκαταβολικά.

Η αγάπη για μένα δεν έχει κανένα όρο.
Δεν είναι κάτι που πουλιέται και αγοράζεται δεν δινείς επειδή είσαι σίγουρος οτι θα πάρεις, αυτό δεν είναι αγάπη..
Εξάλλου αν το καλοσκεφτώ μάλλον εισβάλει στη ζωή μας(η αγάπη)σαν κλέφτης χώρις να την πάρουμε είδηση, και πάλι φέυγει ξαφνικά εκεί που δεν το περιμένεις..όσο την περιορίζεις τόσο δυναμώνει,όσο την πολεμάς τοσο πιο πολύ σε "καταδιώκει"..μπορείς άραγε να την ορίσεις?Ή να διαλέξεις τους "πρωταγωνιστες" της?
Μπορείς να βάλεις όρους εκεί?Να αγαπάς επείδη πρέπει?Ή επειδή ξέρεις οτι δεν θα πληγωθείς?

Η αγάπη φέρνει τη δημιουργία και την αγνη ευτυχία που σε κάνει να χαμογελάς χωρίς ιδιαίτερο λόγο..Οταν σκέφτεσαι να αγαπήσεις δεν έχεις τίποτα απ'όλα αυτά.
Αν βάλεις το μικρόβιο της αμφιβολίας στην αγάπη σου και αναρωτιέσαι πόσο θα κρατήσει,ποιος θα φύγει πρώτος,τι θα αφήσεις μετά, χάνεις αυτά που σου προσφέρει,πράγματα,συναισθήματα και αναμνήσεις ανεκτίμητης αξίας.

Είναι σαν να φοβάσαι να κάνεις ποδήλατο επέιδη μπορει στην πορεία να χτυπήσεις..όχι ότι συγκρίνω το ποδήλατο με την αγάπη αλλα πιστεύω ότι αξίζει τον πόνο της..

Αυτά προς το παρόν περί αγάπης

αναμένω κι εγώ την συνέχεια..!

Αγαπητή rosarium την μοναξιά της διαφορετικότητας να σαι σίγουρη πως την βιώνουν πολλοί μα πάρα πολλοί άνθρωποι, σκέψου ότι η δικία μου σχολική εμπειρία συνοδευόταν κατά ένα μεγάλο μέρος από επίθετα όπως μάγισσα και διάφορα άλλα συναφή μόνο και μόνο επειδή είχα το θάρρος των εμπειριών μου και δεν ενσωματώθηκα στη μάζα..το ότι αντιλαμβανόμαστε κάποια πραγματα γύρω μας δεν μας κάνει διαφορετικούς μόνο αλλά και ξεχωριστους θα έλεγα(κι ας ακουγεται ψωνίστικο..)κι αυτό διότι εμείς έχουμε την ευτυχία να καταλαβαίνουμε το περιβάλλον και τους ανθρώπους γύρω μας ακόμα κι όταν τα μάτια μας είναι κλειστά και όχι όπως οι περισσότεροι να κρίνουμε απο αυτα που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις.
Στα 19 γενέθλια μου με πλησίασε ένας τύπος που δεν γνωριζα και ακόμα δεν γνωρίζω ουτε κάν το όνομα του και μου χάρισε ένα δαχτυλίδι, μου είπε κάποια πράγματα για τη ζώή μου και φυσικά ποτέ δεν τον ξαναείδα..Σύμπτωση;Τύχη; Εξήγησέ το αν μπορείς, εγώ πάντως δεν προσπάθησα να βρώ άκρη στα πώς και τα γιατί επειδή δεν είμαι έτοιμη ακόμα για κάτι τέτοιο, απλά το δέχτηκα σαν γεγονός και το άφησα κομμάτι της ζωής μου..
Πρέπει να δεχόμαστε τη φύση μας και να αγκαλιάζουμε αυτο που κρύβουμε μέσα μας, άλλωστε αργά ή γρήγορα η αφορμή θα δωθεί και θα τα βρούμε πάλι μπροστά μας..

Καλησπέρα σε όλους!
Εγώ θα ήθελα να μιλήσω λίγο για τα προφητικά όνειρα που ανέφερε και ο σκοτεινός άγγελος..
Προσωπικά για μένα έχουν γίνει κατα κάποιο τρόπο αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου αφού με "στοιχιώνουν" από σχετικά μικρή ηλικία, μια από τις σκέψεις μου πάνω σ'άυτά έχει να κάνει με την λεγόμενη διαίσθηση που ίσως να λειτουργεί και να εκφράζεται μέσα από τα όνειρά μας για να γίνει πιο αποδεκτή από εμας..ορισμένες φορές είναι πιο έυκολο να δεχτούμε ότι μας αποκαλύφθηκε κάποιο στοιχείο για την ζωή μας σ'ένα όνειρο παρά να πούμε πως η "αδικαιολόγητη" πίστη μας για την εκτροπή ένός γεγονότος οφείλεται στην διαίσθησή μας..
Τώρα βέβαια τίθεται και το ερώτημα της διαίσθησης..
Anyway σε ότι αφορά τα αγαπημένα πρόσωπα σίγουρα είναι λογικό να τους βάζουμε και στα όνειρά μας και να τους "συμπεριλαμβάνει" η διαίσθηση μας στις προβλέψεις της αφού είμαστε άμμεσα στενά συναισθηματικά δεμένοι..!


Γειά σας κ απο μενα!!

Ο πατέρας μου πριν μερικά χρόνια μου περιέγραψε κάτι το οποίο μάλλον ήταν μια αστρική προβολή μου η οποία φυσικά δεν έγινε συνειδητά..:
Εγώ κοιμόμουν και ο πατέρας μου στο διπλανό δωμάτιο με έβλεπε να του χαμογελάω ντυμένη στα άσπρα..Φυσικά νόμιζε ότι ήμουν πράγματι εκέι κ έτσι με φώναξε για να δει τι θέλω, αφού δεν του απάντησα προσπάθησε να με πλησιάσει κ εξαφανίστηκα..Όταν τελικά ήρθε στο δώματιο για να δεί αν είμαι κάλα μου μίλησε, ένιωσα ένα τίναγμα στο σώμα μου όπως όταν πας να πέσεις από κάπου κ ξύπνησα χωρίς να έχω ιδέα του τι είχε προηγηθεί..όταν μου εξήγησε τι συνέβει φυσικά δεν σκέφτηκα τίποτα που αφορούσε αστρική προβολή αλλά μάλλον ότι ο πατέρας μου ήταν κουρασμένος..
Anyway ακόμα διατηρώ αμφιβολίες για το συγκεκριμένο θέμα γιατί δεν ξέρω κατά πόσο είναι εφικτό να δεί κάποιός ξύπνιος το αστρικό σου σώμα..
Σε ότι αφορά το sleep paralysis σε περιόδους που βίωνα έντονο στρες ένιωθα να ξυπνάω αλλά να μην μπορώ να ξεφύγω από το όνειρο που έβλεπα (κατά κανονα ήταν εφιάλτης)και να μην μπορώ να κουνηθώ, κατάφερνα τελικά να ανοίξω τα μάτια μου αλλά δεν γινόταν με τίποτα να κουνήσω το σώμα μου..
Πάντως η αστρική προβολή πρέπει να είναι πραγματικά υπέροχη εμπειρία αλλά απ'ότι φαίνεται είναι και κάτι πάρα πολύ δύσκολο να γίνει συνειδητα..

Αγαπητή rosarium την μοναξιά της διαφορετικότητας να σαι σίγουρη πως την βιώνουν πολλοί μα πάρα πολλοί άνθρωποι, σκέψου ότι η δικία μου σχολική εμπειρία συνοδευόταν κατά ένα μεγάλο μέρος από επίθετα όπως μάγισσα και διάφορα άλλα συναφή μόνο και μόνο επειδή είχα το θάρρος των εμπειριών μου και δεν ενσωματώθηκα στη μάζα..το ότι αντιλαμβανόμαστε κάποια πραγματα γύρω μας δεν μας κάνει διαφορετικούς μόνο αλλά και ξεχωριστους θα έλεγα(κι ας ακουγεται ψωνίστικο..)κι αυτό διότι εμείς έχουμε την ευτυχία να καταλαβαίνουμε το περιβάλλον και τους ανθρώπους γύρω μας ακόμα κι όταν τα μάτια μας είναι κλειστά και όχι όπως οι περισσότεροι να κρίνουμε απο αυτα που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις.
Στα 19 γενέθλια μου με πλησίασε ένας τύπος που δεν γνωριζα και ακόμα δεν γνωρίζω ουτε κάν το όνομα του και μου χάρισε ένα δαχτυλίδι, μου είπε κάποια πράγματα για τη ζώή μου και φυσικά ποτέ δεν τον ξαναείδα..Σύμπτωση;Τύχη; Εξήγησέ το αν μπορείς, εγώ πάντως δεν προσπάθησα να βρώ άκρη στα πώς και τα γιατί επειδή δεν είμαι έτοιμη ακόμα για κάτι τέτοιο, απλά το δέχτηκα σαν γεγονός και το άφησα κομμάτι της ζωής μου..
Πρέπει να δεχόμαστε τη φύση μας και να αγκαλιάζουμε αυτο που κρύβουμε μέσα μας, άλλωστε αργά ή γρήγορα η αφορμή θα δωθεί και θα τα βρούμε πάλι μπροστά μας..

Καλησπέρα σε όλους!
Εγώ θα ήθελα να μιλήσω λίγο για τα προφητικά όνειρα που ανέφερε και ο σκοτεινός άγγελος..
Προσωπικά για μένα έχουν γίνει κατα κάποιο τρόπο αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου αφού με "στοιχιώνουν" από σχετικά μικρή ηλικία, μια από τις σκέψεις μου πάνω σ'άυτά έχει να κάνει με την λεγόμενη διαίσθηση που ίσως να λειτουργεί και να εκφράζεται μέσα από τα όνειρά μας για να γίνει πιο αποδεκτή από εμας..ορισμένες φορές είναι πιο έυκολο να δεχτούμε ότι μας αποκαλύφθηκε κάποιο στοιχείο για την ζωή μας σ'ένα όνειρο παρά να πούμε πως η "αδικαιολόγητη" πίστη μας για την εκτροπή ένός γεγονότος οφείλεται στην διαίσθησή μας..
Τώρα βέβαια τίθεται και το ερώτημα της διαίσθησης..
Anyway σε ότι αφορά τα αγαπημένα πρόσωπα σίγουρα είναι λογικό να τους βάζουμε και στα όνειρά μας και να τους "συμπεριλαμβάνει" η διαίσθηση μας στις προβλέψεις της αφού είμαστε άμμεσα στενά συναισθηματικά δεμένοι..!


Η πρώτη σκέψη μου όταν είδα αυτή τη συζήτηση ήταν το παρακάτω :

"time will come and take your love away..this thought is as a death which cannot choose but weap to have that which it pears to loose"

Το να θρηνείς μια αγάπη που δεν έχει φύγει, το να καθορίζεις την πορεία της και τον πόνο που ίσως σου φέρει και να πονάς και να στεναχωριέσαι προκαταβολικά.

Η αγάπη για μένα δεν έχει κανένα όρο.
Δεν είναι κάτι που πουλιέται και αγοράζεται δεν δινείς επειδή είσαι σίγουρος οτι θα πάρεις, αυτό δεν είναι αγάπη..
Εξάλλου αν το καλοσκεφτώ μάλλον εισβάλει στη ζωή μας(η αγάπη)σαν κλέφτης χώρις να την πάρουμε είδηση, και πάλι φέυγει ξαφνικά εκεί που δεν το περιμένεις..όσο την περιορίζεις τόσο δυναμώνει,όσο την πολεμάς τοσο πιο πολύ σε "καταδιώκει"..μπορείς άραγε να την ορίσεις?Ή να διαλέξεις τους "πρωταγωνιστες" της?
Μπορείς να βάλεις όρους εκεί?Να αγαπάς επείδη πρέπει?Ή επειδή ξέρεις οτι δεν θα πληγωθείς?

Η αγάπη φέρνει τη δημιουργία και την αγνη ευτυχία που σε κάνει να χαμογελάς χωρίς ιδιαίτερο λόγο..Οταν σκέφτεσαι να αγαπήσεις δεν έχεις τίποτα απ'όλα αυτά.
Αν βάλεις το μικρόβιο της αμφιβολίας στην αγάπη σου και αναρωτιέσαι πόσο θα κρατήσει,ποιος θα φύγει πρώτος,τι θα αφήσεις μετά, χάνεις αυτά που σου προσφέρει,πράγματα,συναισθήματα και αναμνήσεις ανεκτίμητης αξίας.

Είναι σαν να φοβάσαι να κάνεις ποδήλατο επέιδη μπορει στην πορεία να χτυπήσεις..όχι ότι συγκρίνω το ποδήλατο με την αγάπη αλλα πιστεύω ότι αξίζει τον πόνο της..

Αυτά προς το παρόν περί αγάπης

αναμένω κι εγώ την συνέχεια..!

Τη μουσική σίγουρα την αισθάνεσαι..είναι αυτό που σε κάνει να ανατριχιάζεις να γελάς να κλαίς να χαμογελάς νοσταλγικά και τόσα άλλα..μιλάει σε κάθε κύτταρο σου και κάποιες φορές δίνει άλλη όψη στη στιγμή σου..
τελευταίες μου μουσικές διεξοδοι είναι απο ΕΝΥΑ..γαλήνια ακούσματα θα τα χαρακτήριζα..

Βάση της λογικής ομως δεν θα έπρεπε να μπει ο παράγοντας των πιθανοτήτων για να κατακτήσεις το οτιδήποτε ζητάς;
Ενώ αν λάβεις υποψη καθαρά και μόνο τον παράγοντα της θέλησης απορρίπτεις αυτόματα τον λογικό παράγοντα των πιθανοτήτων..

Καλημέρα σε όλους!

Θα συμφωνήσω με τον Κέλσο για τις προυποθέσεις του "δεν μπορώ",αλλά το θέμα είναι μάλλον υποκειμένικό αφού ο καθένας μας έχει διαφορετικές δυνατότητες, εμπειρίες και συνθήκες στη ζωή του ώστε να του επιτρέπουν να "μπορεί" ή όχι κάποια πράγματα.
Τώρα απ΄την άλλη αν λάβουμε υπόψη την περιβόητη δύναμη της θέλησης (στην οποία προσωπικά πιστεύω αρκετά)δεν υπάρχει τίποτα που δεν μπορούμε να καταφέρουμε αρκει να το πιστεύουμε μέσα μας και να το θέλουμε παρα πολύ..
Ολα βέβαια συνδυάζονται και με το τι ζητάς...!

Αυτά προς το παρόν η συνέχεια δική σας..

Τη μουσική σίγουρα την αισθάνεσαι..είναι αυτό που σε κάνει να ανατριχιάζεις να γελάς να κλαίς να χαμογελάς νοσταλγικά και τόσα άλλα..μιλάει σε κάθε κύτταρο σου και κάποιες φορές δίνει άλλη όψη στη στιγμή σου..
τελευταίες μου μουσικές διεξοδοι είναι απο ΕΝΥΑ..γαλήνια ακούσματα θα τα χαρακτήριζα..