lost.into.23

Μπράβο...γράφεις πολυ ωραία...

14/02/07 Ημερα αγιου βαλεντινου...

Ημερα Αγαπης..
Ημερα των Ερωτευμενον...
Ημερα βαθιας σκεψεις...(εκ μερους μιας αποψης...μερικων...ανθρωπον ισως...)
Καθε μερα..ειναι μια καινουργια μερα...απο πολλες αποψεις...
Η ζωη δεν ερχεται ετσι...οπως την θελουμε μερικες φορες να ερθει...
αλλα ετσι ειναι...Σκληρη...(& ευτηχως που ειναι σκληρη...' για να μπορουμε να περνουμε ενα καινουργιο μαθημα ζωης... , για να μπορουμε να παμε μπροστα...)
[φαντασου εναν κοσμο...διχως δυστηχεια...να ερχοντουσαν ολα ετσι οπως τα θελαμε...τυπωποιημενα πραματα...διχος αξια...διχος κοπο...διχος ενα δακρυ απο τα μαθια μας...]
{Τι αξια θα ειχε που ζουσαμε...?! }
καμια...
μεχρι να μεγαλωσει ο ανθρωπος μαθαινει...{ισως για να ειναι προετημασμενος...για μια δευτερη, διαφορετικη...και καπου αλλου ζωη...}
(τι θα κανουμε , οταν ερθει η ωρα να απολογιθουμε για καποιες πραξεις...μας...& ας μην θελαμε να το κουβαλαμε αυτο το φορτιο...και ας καπου μεσα σε ολα αφτα...καπου δικαιολογουμασταν...ΟΧΙ...ειμαι σιγουρος...ο καθενας...πληρωνει για τα λαθη του...και εγω εχω πολλα...' αραγε να ειναι αληθεια η κολαση και ο παραδεισος...?! ' - ποτε δεν ξερει κανεις...
πολλα μας επυφηλασει η ζωη...
πολλα για να τα υποστουμε...ισως οπως ο θεος...(αν οντως ητανε καποτε & ειναι ενα υπαρκτο...ον...πανω στην γη...και καπου ,υπερφυσηκα...για τα δεδομενα μεχρι σημερα του ανθρωπου...)
Για να μπορει να ζησει σε αυτην την ζωη καποιος και να μπορει να υποστει και να αντεξει την καθημερινωτητα...(χρειαζεται...ενα στηριγμα...καποιον ανθρωπο...που νιωθουμε πως ειναι το αλλο μας μισω...)
{για 'μενα ητανε ο θησαυρος μου...μια κοπελα...που πιστευω πως αγαπησα πραγματικα...στην μικρη και ασημαντη καθημερινωτητα μου...το Ρηνιω μου...}
"γιατι ομως οτι αγαπαμε το ποναμε?!"
Χωρις να το θελουμε ισως...ή γιατι ζουσαμε χωρις νοημα...χωρις να καταλαβουμε την ζωη...σε εναν κοσμο που εμεις ειχαμε δημιουργησει...
Ενας κοσμος ψευτικος...
Αχχχ...
Η καρδια...αλλο πραμα και αυτο...
Δεν μπορεσα να την καταλαβω ακομα...
Με το μυαλο μας μπορουμε να κανουμε τα παντα...(εστω να πιστεψουμε πως μπορεσαμε...)
αλλα με την καρδια...δεν βγαζεις ακρι...σε κανει να προδιδεσε...να βγαζεις την "μασκα" που φορας...
και να "εκθετη" τα συνεσθηματα σου...Να τα βγαζει σε μια δημοπρασια...να σε γυριζει στο παρελθον...
σε κατι που προσπαθεις να αποφυγεις...
και αλλοτε σε κατι που παρακαλας...να μπορεσεις...να το νιωσεις εστο για 1'δευτερολεπτο...ενα συνεσθημα...που το εζησες μια στιγμη...και δεν σου δοθηκε η ευκερια να το ξαναζησεις...[ετσι ειναι...τα Μοναδικα...μια φορα & μονο τα ζεις...]

Λεωνιδας...

*sorry kai gia ta or8ografika mou...:S ta greeklish vlepete...mas exoun ******...