lull7

και βέβαια σα καλό μαθητούδι θα κρατάω αθόρυβα τις σημειώσεις μου, θα κάνω τις εργασίες μου, έτσι ώστε, που θα μου πάει... θα πάρω πτυχίο!!
Φιλικά,
Μια εκκολαπτόμενη ερευνήτρια!

- ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ & ΛΟΓΟΙ ΣΟΦΙΑΣ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.19/07/2005, 12:52:22

Αχ seminaki μου.... (α! καλή μου lull7… να διορθώσω)
οι προσωπικές μου εμπειρίες μου λένε ότι όλα τελειώνουν.... αλλά έχω ακούσει κι’άλλους να λένε ότι τίποτε δε τελειώνει.... και το έχω δει, αλήθεια...
φιλίες που κρατάνε χρόνια.... τι φταίει?
για να τελειώσει κάτι φταίει.... πάνω μας, γύρω μας... κάτι.... με τα χρόνια κατάλαβα ότι είναι φορές που νιώθουμε ανέτοιμοι, ανώριμοι ίσως, έτσι ώστε να μεγαλώσουμε και να εξελιχθούμε με τον άλλον που έχουμε δίπλα μας.... αλλά δε ξέρω αν στο τέλος τελικά μένει αγάπη ή μια μελαγχολική ανάμνηση..... αυτό το αίσθημα που έχεις ανοίγοντας το ξεχασμένο άλμπουμ με τις φωτογραφίες, εκείνο, που το είχες σε ένα ράφι σκονισμένο....

"Τα πράγματα είναι απλά, εμείς τα κάνουμε περίπλοκα..."

- ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ & ΛΟΓΟΙ ΣΟΦΙΑΣ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.19/07/2005, 11:14:26

Οι φίλοι φεύγουν....
Οι φίλοι δεν φεύγουν...
Seminaki μου καλό.... οι φίλια δεν είναι θέμα ηλικίας.... από όλους έχεις κάτι να πάρεις, να ακούσεις, να μάθεις, από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο... αρκεί να έχεις μάθει να ακούς, να φιλτράρεις αυτά που ακούς και τελικά να μένει το απόσταγμα της γνώσης μέσα σου....
Ο άνθρωπος είναι που μετράει... και θα πρέπει να είμαστε πολύ τυχεροί όταν θα κάνουμε στον εαυτό μας την ερώτηση «έχουμε Ανθρώπους δίπλα μας» και θα πάρουμε την απάντηση «ΝΑΙ»! Αυτό είναι το σημαντικό.... ανθρώπους που θα είναι εκεί να σε ακούσουν, να σου σταθούν όταν πονάς, αλλά και όταν είσαι χαρούμενη και θες να πετάξεις μαζί τους.... αυτό είναι το σημαντικό! Κι ας είναι διαφορετικής ηλικίας, φύλου, χρώματος.... δεν έχει τόσο σημασία....
Α! και να μη μετανιώνουμε για τίποτε... ποτέ....
Ότι έγινε στο παρελθόν σίγουρα έγινε για καλό....

"Τα πράγματα είναι απλά εμείς τα κάνουμε περίπλοκα..."

- Το ελιξήριο της θλίψης. - .-= Η ΨΥΧΗ =-.13/05/2005, 10:52:00

Περίπου ένα χρόνο πριν, Μεγάλη Δευτέρα βράδυ, ήρθες να μου προσφέρεις κάτι μικρό... σου είπα νευρικά "όχι τώρα, δε θέλω, μετά... ", δε πρόλαβες να μου το δώσεις... έφυγες τόσο ξαφνικά...
Είσαι στην καρδιά μου! Θα σ'αγαπώ για πάντα!
Θλίψη..... αντίο!

- ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΕΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΣΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ. - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.18/07/2005, 16:21:02

καλησπέρα σας!
θα ήθελα να διευκρινίσω κάτι για το θέμα μας.
Είμαι κορίτσι της γενιάς του '77 και ποτέ στη "σειρά" μας δεν μας έκαναν κανένα εμβόλιο (στην Αθήνα μιλάμε πάντα). Αντιθέτως, τα εμβόλια πρέπει να γινόντουσαν μέχρι και τη "σειρά" του '76 και νομίζω μόνο σε κορίτσια (αυτό το λεγόμενο "μαντού" - έχω αδερφό μεγαλύτερο, δε του έκαναν ποτέ στο σχολείο, παρά μόνο στο στρατό).
Το μόνο που θυμάμαι ήταν που μας έδιναν για το σπίτι εκείνους τους χυμούς ροδάκινο κονσέρβα - μπλιαχ!

- Δημιουργία "Ομάδας Συνεργατών των Forums - Συντονιστών" - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.16/05/2005, 17:26:19

θα πάρω και ένα μικρό σκαμνάκι να κάτσω στη γωνία

- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"18/07/2005, 16:21:02

- ΒΑΣΚΑΝΙΑ, ΚΟΙΝΩΣ ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ... - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.02/08/2005, 11:44:25

Καλημέρα σας!
Επαναφέρω το θέμα της «βασκανίας» μιας και.. ιδίως μετά από αυτό που μου συνέβη.... το πιστεύω.... η ιστορία είναι ως εξής.... Κυριακή πρωί, απολαμβάνω το καφεδάκι μου δίπλα στην παραλία και είμαι μια χαρά.... μέχρι που.... έρχεται στην παρέα μια κοπέλα.... από εκείνη τη στιγμή γίνομαι χάλια (και άλλη μια φίλη μου μαζί).... ούτε καφέ μπορούσα να πιω, ούτε μπουκιά δε κατέβαινε κάτω, ούτε η βουτιά στη θάλασσα έκανε κάτι.... γενικώς ήμουν χάλια και είχα τάσεις φυγής, ήθελα να απομακρυνθώ από αυτήν..... δεν ήξερα τι να κάνω.... έφτασα σε σημείο να τηλεφωνήσω σε συγγενικό μου πρόσωπο να με «ξεματιάσει» και εκεί που συνερχόμουν, εκεί να ξαναπέφτω μέσα σε λίγα λεπτά..... τα ίδια και η φίλη μου..... όλα τελείωσαν όταν πήγα σπίτι μακριά από εκείνη την κοπέλα.....
Θα ήθελα να μου λύσετε μια απορία....τι ήταν αυτό? Μάτι, αυθυποβολή, κακή αύρα....??

Ευχαριστώ εκ των προτέρων,
lull7

- ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΑΠΟΥΛΑ ΧΑΛ - .-= ΤΑ ΑΣΤΡΑ =-.03/08/2005, 12:11:33

Καλημέρα σας!
Αν και νέα εδώ, όποτε γράφω σ'αυτό το forum δεν μου απαντάει κανείς :(
δε πειράζει.... να καταθέσουμε τις εμπειρίες μας και τις σκέψεις μας, γι'αυτό είμαστε εδώ... έτσι δεν είναι?
Δε ξέρω αν θα ήθελα να μάθω το μέλλον μου πλέον μετά από αυτό που μου είχε συμβεί... πάνε χρόνια... είχα γνωρίσει έναν ο οποίος υποστήριζε ότι έλεγε τα χαρτιά και ότι έχει κληρονομικό χάρισμα.... εγώ μικρή και αφελής τον πίστεψα γιατί για κάποια πράγματα από το παρελθόν είχε πέσει μέσα.... ένα από αυτά που μου είπε ήταν ότι ένας πολύ καλός μου φίλος θα πεθάνει!!!! Άκουσον, άκουσον!!!
Μετά από τόσα χρόνια ο φίλος μου ζει και βασιλεύει βέβαια, αλλά μπορείτε να φανταστείτε πως είχα νιώσει τότε.....
Το να γνωρίζεις το μέλλον σου είναι δελεαστικό, αλλά τελικά ποιο είναι το κόστος?
Έχω μάθει στη ζωή μου ότι όλα είναι δούναι και λαβείν....

"Η ζωή είναι απλή, εμείς την κάνουμε περίπλοκη"

- ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΦΕΥΓΟΥΝ??? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.16/05/2005, 13:07:46

Μια φορά και ένα καιρό ήταν ένα μικρό κοριτσάκι. Φίλους δεν είχε. Δεν το έκαναν παρέα γιατί δεν ήταν όπως τα άλλα μικρά κοριτσάκια. Αυτό το κοριτσάκι ήταν ένα κοντό, χοντρούλικο, άσχημο κοριτσάκι, και έπίσης δε φόραγε όμορφα ρουχαλάκια όπως είχαν τα άλλα κοριτσάκια. Κανείς δε το έκανε παρέα... ούτε καν τα αγοράκια δε το ήθελαν στα παιχνίδια τους... Το κοριτσάκι μεγάλωσε, ψήλωσε, αδυνάτισε, ομόρφυνε.... Τα κοριτσάκια που δε το έκαναν παρέα μέχρι τότε, άρχισαν να το κοιτούν καχύποπτα, άλλοτε με ζήλια, άλλωτε με περιέργεια... Τα αγοράκια άρχισαν να το βλέπουν με "άλλο μάτι". Παρέα μεγάλη μαζεύτηκε γύρω του. Κόσμος πολύς. Φίλους και πάλι εξακολουθούσε να μην έχει... Ώσπου το κοριτσάκι έγινε πλέον γυναίκα... Μέσα στο ψάξιμο της ψυχής της, της αλήθειας για τη ζωή, φίλους δε βρήκε, παρά μόνο γνωστούς....
Ένα ατελείωτο αλισβερίσι δούναι και λαβείν η ζωή της, οι "φίλοι" της ....
Μια εύχη μέσα από τη καρδιά μου για αυτή τη γυναίκα που εξακολουθεί να είναι κοριτσάκι... μέσα από την αναζήτηση της ψυχής της, να βρει την ολοκλήρωση!