namaste

Βρίσκω το θέμα εξαιρετικά ενδιαφέρον και ασπάζομαι την άποψη του
kelsos. Θα ήθελα απλά να προσθέσω ότι ίσως αν εκτιμούσαμε πραγματικά όλα αυτά που έχουμε γύρω μας ο καθένας τότε θα βλέπαμε ότι είναι απολύτως λογικό να είμαστε ευτυχισμένοι. Όλοι έχουμε ζήσει το συναίσθημα εκ των υστέρων να εκτιμήσουμε κάτι.Δεν νομίζετε ότι αν το εκτιμούσαμε απ την αρχή και το χαιρόμασταν για όσο καιρό μας προσφερόταν, θα ήμασαν ευτυχισμένοι?
Το λάθος που συνήθως γίνεται με τον όρο ευτυχία είναι ότι οχι απλά τον αναζητούμε έξω απο εμάς(ενώ βρίσκεται μέσα μας) αλλά και ότι συγκρινόμαστε με άλλα άτομα και προσπαθούμε να προσαρμοστούμε στα δεδομένα που κάποιοι άλλοι έχουν φτιάξει για μας. Η ευτυχία ορίζεται και βρίσκεται απο τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, είτε πιστεύει στον οποιοδήποτε θεό είτε απλά στον εαυτό του.
Φίλε notis 29 , η αποψή σου είναι απολύτως σεβαστή μήμπως όμως υποτιμάς λίγο τις ανθρώπινες δυνατότητες?Δηλαδή αν κάποιος δεν έχει τον Ιησού Χριστό μέσα του, ή ασπάζεται άλλη θρησκεία δεν έχει τη δυνατότητα να υπάρξει ευτυχισμένος? Θέτω απλά μια ερώτηση
Και στο κάτω κάτω αφού βλέπουμε ότι με την πολυσύνθετη σκέψη για τη ζωή και την ευτυχία δεν βγάζουμε άκρη, ας δεχτούμε αυτό που μας έχει δοθεί και αυτό που ζούμε με ανοιχτή αγκαλιά, γιατί κανείς απο μας δεν θέλει να φτάσει στο σημείο του θανάτου για να καταλαβει ότι δεν έζησε ποτέ!Θορώ