ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

panoulis

Νέο ΜέλοςGreece
5Μηνύματα
4Θέματα
17/06/2002, 21:18:21Πρώτο μήνυμα
24/11/2003, 21:23:33Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(4)

Πρόσφατα μηνύματα

Ρε παιδιά να ρωτήσω κατι;;
Γιατι αν η ΝΑΣΑ και οι Αμερικανοι γνωριζουν όλα αυτά για τους εξωγήινους, κανουν τοσο δαπανηρες ερευνες για το διαστημα;;;

Να πω μονο οτι η συντευξη που αναφερθηκε παραπάνω, είναι απο το καινουργιο βιβλίο, Το αίνιγμα των Ε. Γραφουν πολλοί μεσα , Φουράκης, Τζανη, Σοφιανόπουός, κεραμυδας κ.α., και εκθετει και αυτη τη συντευξη του Γκιόλβα πολύ ενδιαφερουσα!!!!!!!

Σαν καινουργιος και εγω να πω δυο λόγια απο τοφτωχό μυαλό μου για την αγάπη.Ο προβληματισμος αν πρεπει να κανουμε ορισμένα πραγματα στη ζωη μας εφοσον, ξερουμε εκ των προτερων οτι καποτε απο εμας θα χαθουν με ειχε αγγιξει στο παρελθόν.πιστευω λοιπόν οτι πρεπει να κάνουμε όσα περρισοτερα μπορουμε, να αγαπαμε και να μην φοβόμαστε.πολλες φορες βεβαια οι οροι της αγαπης αλλάζουν με αποτελεσμα τα δυο άτομα που την πλαισιώνουν στο τέλος να οδηγούνται σε μίσοι.θα διαφωνήσω με την αιώνια αγαπη, για φανταστείτε καθε φορά που αισθανόμασταν αυτο ποσες συντρόφους θα επρεπε να είχαμε στην επομενη ζωή(αν υπάρχει).Ίσως οταν χανουμε κατι για πάντα του δίνουμε μεγαλη αξία απο οσο θα επρεπε, και ελπίζουμε οτι καποτε θα το ξαναβρουμε, γιατι ο θανατος ειναι μια βίαιη αλλαγη της καθημερινοτητάς μας.Θεωρω οτι πρέπει να σκεφτομαστε το μελλον και να ζουμε το παρόν, να μην φοβόμαστε να αγαπήσουμε γιατι ίσως και το μελλον μας να μην μας αγαπησει οσο αξίζουμε.

Σαν καινουργιος και εγω να πω δυο λόγια απο τοφτωχό μυαλό μου για την αγάπη.Ο προβληματισμος αν πρεπει να κανουμε ορισμένα πραγματα στη ζωη μας εφοσον, ξερουμε εκ των προτερων οτι καποτε απο εμας θα χαθουν με ειχε αγγιξει στο παρελθόν.πιστευω λοιπόν οτι πρεπει να κάνουμε όσα περρισοτερα μπορουμε, να αγαπαμε και να μην φοβόμαστε.πολλες φορες βεβαια οι οροι της αγαπης αλλάζουν με αποτελεσμα τα δυο άτομα που την πλαισιώνουν στο τέλος να οδηγούνται σε μίσοι.θα διαφωνήσω με την αιώνια αγαπη, για φανταστείτε καθε φορά που αισθανόμασταν αυτο ποσες συντρόφους θα επρεπε να είχαμε στην επομενη ζωή(αν υπάρχει).Ίσως οταν χανουμε κατι για πάντα του δίνουμε μεγαλη αξία απο οσο θα επρεπε, και ελπίζουμε οτι καποτε θα το ξαναβρουμε, γιατι ο θανατος ειναι μια βίαιη αλλαγη της καθημερινοτητάς μας.Θεωρω οτι πρέπει να σκεφτομαστε το μελλον και να ζουμε το παρόν, να μην φοβόμαστε να αγαπήσουμε γιατι ίσως και το μελλον μας να μην μας αγαπησει οσο αξίζουμε.

Σαν καινουργιος και εγω να πω δυο λόγια απο τοφτωχό μυαλό μου για την αγάπη.Ο προβληματισμος αν πρεπει να κανουμε ορισμένα πραγματα στη ζωη μας εφοσον, ξερουμε εκ των προτερων οτι καποτε απο εμας θα χαθουν με ειχε αγγιξει στο παρελθόν.πιστευω λοιπόν οτι πρεπει να κάνουμε όσα περρισοτερα μπορουμε, να αγαπαμε και να μην φοβόμαστε.πολλες φορες βεβαια οι οροι της αγαπης αλλάζουν με αποτελεσμα τα δυο άτομα που την πλαισιώνουν στο τέλος να οδηγούνται σε μίσοι.θα διαφωνήσω με την αιώνια αγαπη, για φανταστείτε καθε φορά που αισθανόμασταν αυτο ποσες συντρόφους θα επρεπε να είχαμε στην επομενη ζωή(αν υπάρχει).Ίσως οταν χανουμε κατι για πάντα του δίνουμε μεγαλη αξία απο οσο θα επρεπε, και ελπίζουμε οτι καποτε θα το ξαναβρουμε, γιατι ο θανατος ειναι μια βίαιη αλλαγη της καθημερινοτητάς μας.Θεωρω οτι πρέπει να σκεφτομαστε το μελλον και να ζουμε το παρόν, να μην φοβόμαστε να αγαπήσουμε γιατι ίσως και το μελλον μας να μην μας αγαπησει οσο αξίζουμε.