prince_of_pentacles
Νέο ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Καλώς ήλθες στην παρέα μας Sirenaki,
Αυτό που παρατήρησα εγώ, στο site της εφημερίδας 'Ελευθερία', είναι μία αισθητή έμφαση στα θέματα της κίνησης της αγοράς στην πόλη της Λάρισας, καθώς και μία φιλότιμη προσπάθεια προώθησης των εμπορικών της επιχειρήσεων.
Επίσης, αυτό που έχω παρατηρήσει στους δήθεν εσωτερικούς χώρους εν Ελλάδι, είναι οι super προσφορές σε μανδύες και tabards, από ρετάλια της 'καταξεσχισμένης διδασκαλίας' των Ναϊτών και των ΡοδοΣταύρων.
Δε γνωρίζω αρκετά για τους Ναϊτες από τη Λάρισα, αλλά δε θα είχα κανένα πρόβλημα αν πιστεύουν πραγματικά στις αγαθοεργίες. Έχοντας πρακτικό μυαλό, δε θα με ενδιέφερε αν κάποιος 'φαντασιόπληκτος' ισχυριζόταν ότι είναι η ενσάρκωση του Jacques de Molay, εφόσον μέσω του βίου του έπραττε έργα ανάλογα.
Αααα...ναι, και Χρόνια Πολλά, έστω και καθυστερημένα.
"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo...Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ..."
Αγαπητή Zadok: Μία Δεσποσύνη που χαρακτηρίζεται από τέτοια ευγένεια και γλυκύτητα λόγου, δε θα μπορούσε ποτέ να κάνει λάθος. Έτσι, έστω κι αν με είχες επιπλήξει αδίκως (πράγμα που δεν έγινε), θα παραδεχόμουν το λάθος μου.
Χαίρομαι που βρήκες ενδιαφέρουσα τη ψηφιακή μου υπογραφή, αλλά τα εύσημα ανήκουν αποκλειστικά στον Christian Knorr von Rosenroth και το ‘Adumbratio Kabbalae Christianae’. Κάποτε, είχα βάλει ένα στοίχημα ό,τι εάν δεν καταφέρω να εκφράσω έναν λόγο, τουλάχιστον αντάξιο αυτού του von Rosenroth, θα γινόμουν αιώνια ένα φερέφωνο των δικών του λόγων...και το έχασα. Τώρα που το σκέφτομαι, έχω την εντύπωση ότι πολλοί σημερινοί άνθρωποι έχουν χάσει ένα τέτοιου είδους στοίχημα. Μάλλον πρέπει να ήταν πολύ ‘μεθυσμένοι’ την ώρα που ποντάριζαν και φαίνεται να το ‘χουν ξεχάσει.
Αγαπητέ ΤΑΟ: Σ'ευχαριστώ για την πολύ χρήσιμη υποσημείωσή σου και ελπίζω το χαμόγελό σου να είναι χαμόγελο χαράς. Κι εγώ χαίρομαι που παρά την μικρής διάρκειας διαμονή μου στο χώρο, έχω ήδη συναντήσει αρκετούς αξιόλογους ανθρώπους.
Όσον αφορά τη συνέχεια της άσκησης διαλογισμού, είχα σκοπό να τη συμπληρώσω με έναν οραματισμό του ‘Δέντρου της Ζωής’ ή του ‘Κηρύκειου του Ερμού’, αλλά θα ήθελα να το μελετήσω λίγο παραπάνω, διότι δεν είμαι αρκετά εξοικιωμένος/συμφιλιωμένος με τα εν λόγω σύμβολα και συστήματα και τις σφαίρες που τα απαρτίζουν...θα επιστρέψω επί του θέματος αφού πρώτα συλλέξω τις απαραίτητες πληροφορίες και εμπειρίες.
Πάντα Δικός Σας
The Prince of Pentacles
"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo...Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ..."
Αγαπητή Zadok, καλώς σε βρήκα και σου εύχομαι μέσα απ' την καρδιά μου ότι καλύτερο για τη Νέα Χρονιά.
Σ'ευχαριστώ για την παρατήρηση στο θέμα των παραγράφων. Μόλις συνειδητοποίησα γιατί κουράζομαι όταν πάω να διαβάσω αυτά που έγραψα.![]()
Θα μου πάρει πολύ χρόνο για να διαβάσω όλα τα θέματα με τις απαντήσεις τους στο Esoterica και να σου πώ την αλήθεια, δεν τον έχω αυτόν το χρόνο για να τον διαθέσω. Επειδή, όμως, έχω έλθει με τη διάθεση να ακούσω πράγματα και όχι μόνο για να πω, θα προσπαθήσω να είμαι από δω και πέρα λακωνικός και πιό ουσιαστικός.
Θα ήθελα να γνωρίζεις ότι δεν έχω σκοπό να βάλω σε ένα τσουβάλι ανθρώπους, ιδέες και βιώματα και σε καμία περίπτωση δεν θέλω να προσβάλλω κανέναν προσωπικά. Ήθελα να θίξω κάποιες λανθάνουσες 'καταστάσεις' όπως τις έχω βιώσει εμπειρικά και όπως τις έχω θεωρήσει από την δική μου οπτική γωνία, από τη στιγμή κιόλας που έχει γίνει λόγος γι' αυτές μέσα στο συγκεκριμένο θέμα.
Για να μην αρχίσω, όμως, να μεταπηδάω ξανά από το ένα θέμα στο άλλο...σου αποστέλλω προς το παρόν τους πιό ευγενικούς μου χαιρετισμούς.
"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo...Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ..."
Επιτέλους, ένας άνθρωπος που μοχθεί για Ουσία και Πράξεις.
Αγαπητε ryche, κατ’ αρχήν θα ήθελα να γνωρίζεις ότι το topic που έχεις θέσει μου φάνηκε τόσο ενδιαφέρον, ώστε δεν έκατσα απλά να διαβάσω τα κείμενα που το απαρτίζουν, αλλά τα εκτύπωσα κιόλας για να μπορώ με τον καιρό να τα μελετήσω. Δυστυχώς, είμαι καινούριος στο esoterica και λυπάμαι που δεν είχα την ευκαιρία να συμμετάσχω επί του θέματος από τη δημιουργία του κιόλας. Έχω πολλά πράγματα να πώ, να συμπληρώσω, να διορθώσω, να προτείνω και να ρωτήσω, γι’ αυτό επέτρεψέ μου ο λόγος μου να αρκετά μακρύς.
1) Όσον αφορά κάποιους ‘δασκάλους’ και ‘μαθητές’ του εσωτερισμού, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι κατέχουν μεγάλα μυστικά, αρχαία κείμενα και κρυφές γνώσεις, τις οποίες δεν μοιράζονται μαζί σου αν δεν είσαι μέλος και οι οποίοι στην ουσία όταν τους γνωρίζεις κάνει μπαμ ότι δεν έχουν ιδέα, έχω να πώ τα εξής: Ας ανοίξουν ένα ‘Μουσείο Γνώσης και Μυστικισμού’, να βάλουν κι ένα ταμείο με ακριβό εισητήριο (μιας και στην ουσία συνδρομές θέλουν να έχουν οι άνθρωποι) κι αν καμιά μέρα βαριόμαστε, μπορεί και να τους κάνουμε καμιά επίσκεψη για να απολαύσουμε τα απολιθωμένα τους ευρήματα. Όσον αφορά τις δικές σου αναζητήσεις, μιάς και είσαι άνθρωπος, ο οποίος ασχολείται με τις πολεμικές τέχνες, στάσου λίγο κι άκουσε τα παρακάτω: Οι Ομάδες, οι Οργανώσεις, οι Αδελφότητες και τα Τάγματα δεν διαφέρουν και πολύ στη μορφή τους από τους Συλλόγους Πολεμικών Τεχνών. Απ’ ότι θα έχεις παρατηρήσει κι εσύ ο ίδιος, υπάρχουν πολλοί ‘δάσκαλοι’ που για να σου διδάξουν ένα πράγμα, το οποίο υπό κ.σ. θα σου έπερνε 5-6 μήνες για να το μάθεις (ανάλογα με τη νοημοσύνη, το σθένος και το σωματότυπό σου), επιμηκύνουν το πέρας των μαθημάτων σε 2, ή και πολύ παραπάνω, χρόνια ( η νύξη που έκανα για τις συνδρομές). Κάποιες τεχνικές, επίσης, δεν πρόκειται να στις διδάξουν ποτέ, έτσι, για να έχουν πάντα αυτοί το μονοπώλιο. Να ξέρεις, ότι δεν υπάρχει κανένα είδος πολεμικής τέχνης και καμία τεχνική που να μην μπορείς να την αναπαράγεις από την αρχή και μόνος σου, αρκεί να έχεις τη διάθεση, την υπομονή, τα κατάλληλα εργαλεία και ίσως κάποιο εγχειρίδιο. Όλες οι ασκήσεις και όλες οι τεχνικές βασίζονται στη μηχανική του σώματος, στην οποία έχουμε πρόσβαση όλοι μας. Εκεί όπου χρειάζεται η συμβολή ενός δασκάλου (δασκάλος με μικρό δ, γιατί με μεγάλο Δ νοείται μόνο η Διδασκάλισσα Φύση), είναι α) για να σε διορθώσει μην ξεκινήσεις να κάνεις κάτι, κάνοντάς το λάθος...όπως στρώσεις, έτσι θα κοιμηθείς, β) για να σε συμβουλεύει μέσω τις εμπειρίας του, γ) για να κερδίσεις χρόνο κάνοντας πράγματα που θα σου έπερναν χρόνια για να τα ανακαλύψεις και μόνο, δ) για να σε βοηθήσει να γίνεις καλύτερος δάσκαλος από αυτόν (αυτός είναι πραγματικός δάσκαλος). Από την άλλη, υπάρχουν κάποιες τεχνικές, όπως στη σπαθασκία με την οποία και ασχολούμαι όσο μπορώ, οι οποίες είναι θανατηφόρες. Διδάσκοντας μερικά από τα λιγοστά πράγματα που κατέχω, σε κάποιους ενδιαφερόμενους και χωρίς να πάρω χρήματα, πάντοτε εξηγούσα στην αρχή για τη σοβαρότητα που θα πρέπει να διακατέχει κάποιον ο οποίος θέλει να μάθει να χειρίζεται ένα σπαθί...ένα εργαλείο το οποίο σχεδιάστηκε για να αφαιρεί ζωές, άσχετα αν κάποιοι σαν εμάς το προσεγγίζουμε με τον πιό ευγενικό τρόπο, ως Τέχνη. Σε κάποιες περιπτώσεις δε, αρνήθηκα να δείξω πράγματα σε ανθρώπους που θεώρησα ότι είναι ανώριμοι και επιβλαβείς. Δε στέρησα σε κανέναν τη Γνώση, την οποία και δεν κατέχω καλά, αλλά δεν ήθελα να βάλω το χεράκι μου σε κάτι το οποίο μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες. Όποιος θέλει να ψάξει, θα βρεί, δεν χρειάζεται να του το δώσω συγκεκριμένα εγώ ή κάποιος άλλος. Έτσι και για το συγκεκριμένο topic, θα προσπαθήσω να βρώ και να σου παραθέσω αρκετώ υλικό που να αφορά την ενίσχυση και την άμυνα της προσωπικότητάς σου (και όποιου άλλου ενδιαφέρεται), αλλά θα αποφύγω και θα εναντιωθώ σε οτιδήποτε έχει να κάνει με επιθετικές τεχνικές...ελπίζω να με εννοείς, εάν γνωρίζεις π.χ. τη διαφορά μεταξύ Ψυχικής Αυτοάμυνας και Ψυχικών Επιθέσεων. Για τις ‘εσωτεριστικές ομάδες’ που λέγαμε, ισχύει αυτο το οποίο μου είχε πεί ένας φίλος Τέκτων, όταν του ζήτησα τη γνώμη του για την κατάντια των Τεκτονικών Στοών στην Ελλάδα του Σήμερα : ‘Υπάρχουν οι Αδελφοί και οι παλιαδελφές, σημασία έχει με ποιούς από αυτούς ασχολείσαι και συνεργάζεσαι’...Έτσι κι εγώ σου λέω, ψαξε, βρες, ζήτα, λάβε και πράξε και μόνος και μετά πολλών. Όλοι είμαστε και μέλη (μιάς κοινωνίας, ενός συνόλου κ.λ.π.) και άτομα, γι αυτό τα έργα μας θα πρέπει να ωφελούν καί το άτομο καί σύνολο...δεν χρειάζεται να ανήκεις κάπου, αρκεί να συνειδητοποιήσεις ότι ήδη αποτελείς μέλος του Εαυτού, του Ανθρώπου, του Κόσμου και του Θεού ή των Θεών (ανάλογα με το τί πιστεύεις).
2) Όσον αφορά την άσκηση ‘Κατασκευάζοντας Ζωές’ : Κατά τη δική μου γνώμη και σύμφωνα με τις δικές μου εμπειρίες, η άσκηση αυτή είναι πολύ πιθανό να έχει καταστροφικά αποτελέσματα, διότι α) Ο κόσμος είναι μικρός. Μια μέρα πιάνω κουβέντα με έναν ταξιτζή και ξεκινάω να του εξιστορώ κομμάτια της νέας μου επίπλαστης ζωής. Είμαι καλός λογοπλάστης, έχω φαντασία και φυσικά πείθω. Αλήθεια, κι εγώ αν γνώριζα μιά μέρα έναν άνθρωπο τυγχαία, τί λογο θα είχα να μην πιστέψω ότι μου λέει; Πολύ ωραία, η συνταγη έπιασε. Μιά άλλη μέρα, γνωρίζω μια κοπέλα την οποία και ερωτεύομαι. Αποφασίζει, λοιπόν να με γνωρίσει κάποια στιγμή στους δικούς της...στη μαμά της και τον πατέρα της, ο οποίος είναι ο ταξιτζής που είχα γνωρίσει λίγες μέρες πρίν. Δεν περνάνε πολλές μέρες μέχρι μπαμπάς και κόρη να συνειδητοποιήσουν ότι κάτι δεν πάει καλά με μένα...μήπως το παλικάρι μας πουλάει φούμαρα και γιατί; Αν το παράδειγμα φαίνεται πολύπλοκο θα το πώ πιό απλά...τί γίνεται με τις συναντήσεις και τις γνωριμίες κοινών γνωστών; Και μια μέρα μου βγαίνει το όνομα ότι είμαι μεγάλος ψεύτης και άντε μετά να με εμπιστευτούνε...μα πιστέψτε με, δεν είμαι ελέφαντας...όπως σας έλεγα πριν, β) Η συγκεκριμένη άσκηση χρησιμοποιείται ήδη καθημερινά από πολύ κόσμο χωρίς να το καταλαβαίνουν. Οι περισσότεροι φουσκώνουν τα γεγονότα που περιγράφουν προσθέτοντας ή αφαιρώντας στοιχεία που τους βολεύουν ή τους φέρνουν σε δύσκολη θέση αντιστοίχως. Είναι αλήθεια, όπως έχεις κι εσύ επισημάνει, ότι το μεγαλύτερο μέρος των απόψεων που ακούμε είναι διαστρεβλώσεις της Αλήθειας. Ας παραδεχτούμε τα λάθη μας, ας μας κάψει η αλήθεια, και ας συνεχίσουμε χτίζοντας μια νέα και πιό όμορφη πραγματικότητα. Γ) Όλοι μας έχουμε ελλατώματα Σωματικά, Ψυχικά και Πνευματικά...Τίποτε από αυτά δεν κρύβεται μπροστά σε ένα καλό παρατηρητή. Κοίτα, λοιπόν, πόσο περιορισμένη είναι αυτή η άσκηση. Αν κάποιος είναι π.χ. άσχημος ή δύσμορφος, πώς θα έπειθε κάποιον ότι είναι μεγάλος εραστής, ένας δανδής που γοητεύει απλά με το πέρασμά του; Αν κάποιος είναι κομπλεξικός, κακεντρεχής, δειλός κ.λ.π. νομίζεις ότι δεν φαίνεται; Ποιά είναι η πρώτη εντύπωση που θα έδινε στον οποιονδήποτε; Όταν μάλιστα προσπαθούμε να κρύψουμε πράγματα για τα οποία ντρεπόμαστε, τότε είναι που εκδηλώνονται πιο έντονα και φαίνονται περισσότερο. Μη φοβάστε τα ελλατώματά σας...αντιμετωπίστε τα και συνεχίστε. Αν τώρα κάποιος υστερεί νοητικά; Εκεί κι αν δε θα μπορέσει ποτέ να πείσει. Ποιά είναι η δική μου πρόταση; Αντί της άσκησης, θα πρότεινα στους ενδιαφερόμενους να ασχοληθούν με τα Παιχνίδια Ρόλων (RPG), τους Συλλόγους Αναβίωσης (Re-enactment) και όπως πρότεινες κι εσύ, διάφορες Θεατρικές Ομάδες και Συλλόγους. Στις παραπάνω περιπτώσεις, ένας άνθρωπος μπορεί να βγάλει από μέσα του οποιαδήποτε περσόνα, έχοντας πλήρη συνείδηση της διαφοράς μεταξύ καθημερινής, συμβατικής ζωής και Roleplay, Θεάτρου και Αναβίωσης. Μπορεί κάθε σαββατοκύριακο π.χ. να γίνει για λίγο Μάγος, Ιππότης, Δεσποσύνη, Βασίλλισα των Ξωτικών, Πολέμαρχος, Λόγιος και Ποιητής της Αναγέννησης. Το πιό σημαντικό απ’ όλα είναι ότι κάποια στιγμή θα συνειδητοποιήσει ότι δεν υποδύεται τίποτα, αλλά όλες του οι περσόνες είναι κομμάτια του Εαυτού του...και δεν χρειάζεται ποτέ να πει ψέμματα, αφού θα έχει πάντα για μαξιλαράκι το ότι συμμετέχει σε ένα θεατρικό ή σε ένα παιχνίδι. Αυτό, όμως, που με κάνει να θλίβομαι με το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων που ανήκουν σε τέτοιου είδους ομάδες είναι το ότι αρκούνται στο να εκδηλώσουν όλα τους τα βαθειά συναισθήματα και τις ενδόμυχες σκέψεις τους απλά για μερικές ώρες και μετά επιστρέφουν στη μιζέρια τους περιμένοντας το επόμενο σαββατοκύριακο για να λυτρωθούν. Αν σε κάποιους από εσάς σας αρέσει να παίζετε τους ευγενικούς Ιππότες και τις Ευγενικές Δεσποσύνες, τους καλούς Μάγους και τις Αγνές Ιέριες, τους Θεούς και τις Θεές μην μένετε εκεί...ψάξτε το και γίνετε οι ενσαρκώσεις αυτών των Ιδεών...κάθε μέρα. Ή μήπως δεν έχετε καταλάβει ότι όλες οι Ιδέες βρίσκονται ήδη μέσα σας και περιμένουν να κάνετε τη μικρή τους φλόγα να λάμψει πιό έντονα και να μας φωτίσει όλους μας; (Εσείς που παίζετε στο RPG τους κακούς necromancers, του βιαστές και τους βαρβάρους, κρατήστε τις ιδέες σας στο παιχνίδι και ξεσπάστε εκεί σαν να κάνετε καποιο extreme game...ναι, είστε λίγο άρρωστοι, αλλά μην ανυσηχείτε, όλα γιατρεύονται με τον καιρό).
3) Όσον αφορά την άσκηση ‘Διαλογισμός Ηρεμίας’ : α) Κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν πρόκειται για διαλογισμό, αλλά για άσκηση αναπνοής. Ο διαλογισμός συμπεριλαμβάνει προβολή εικόνων και οραματισμό, β) Ότι έχεις γράψει για τη στάση του σώματος είναι απολύτως σωστά, γ) Θα ήταν προτιμότερο να μην έχουμε ανοιχτά τα μάτια μας, έστω κι αν είμαστε εστιασμένοι απλά σε ένα κερί. Προτείνω, τα μάτια κλειστά και οι κόρες να κοιτάνε εσωτερικά προς το κούτελο ή το σημείο του σταυρού, όπως συνηθίζουμε να λέμε, δ)Ως ‘μουσικός’, δίνω μεγάλη βάση στο θέμα του ρυθμού. Οι αναπνοές θα πρέπει να έχουν έναν ρυθμό ως εξής: Αρχικά, κρατάμε τον αριστερό καρπό μας κάτω από των αντίχειρα και πιάνουμε το ρυθμό της καρδιάς μας. Αρχίζουμε και μετράμε σιωπηλά τους σφυγμούς, χωρίζοντάς τους σε 3αδες ή 4τράδες...ας πούμε 3άδες λοιπόν. Ακολουθούμε την εξής διαδιακασία Εισπνοή-Παύση-Εκπνοή-Παύση...και πάλι από την αρχή, μέχρι το τέλος του διαλογισμού. Στην αρχή μετράμε από μέσα μας Εισπνοή 1-2-3, Παύση 1-2-3, Εκπνοή 1-2-3, Παύση 1-2-3...δηλ θα πρέπει να μετράμε 12 σφυγμούς για κάθε κύκλο της διαδικασίας. Μετά από 1-2 λεπτά σταματάμε να μετράμε συνειδητά και αφήνουμε τον εαυτό μας να συνεχίσει μηχανικά τη διαδικασία. Από κει και πέρα, με πολύ αργό ρυθμό φτιάχνουμε μια εικόνα στο μυαλό μας...π.χ. φανταστείτε μία σφαίρα φωτός η οποία έρχεται από ψηλά, ακουμπάει στο κεφάλι μας, και αρχίζει να διασκορπίζεται στο σώμα μας από πάνω προς τα κάτω. Φανταστείτε το φως της να καίει οτιδήποτε περιττό και μυαρό βρίσκεται μέσα μας και ‘δείτε’ το να αποβάλεται λόγω της πίεσης του φωτός από τα πόδια σας και να εξαϋλώνεται. Όταν νιώσετε ότι έχετε ‘καθαρίσει’, μπορείτε, είτε να σταματήσετε απαλά και να απολαύσετε τη γαλήνη που έχετε επιτύγχει, είτε να συνεχίσετε με διαλογισμό για τον οποίο πρόκειται να συμπληρώσω κι άλλα στοιχεία στο προσεχές μέλλον.
4) Όσον αφορά...........την απότομη αποχώρησή μου απο΄το θέμα, να με συγχωρήσετε, αλλά ήδη γράφω κάνα δίωρο και έχω μια ζωή η οποία τρέχει πιο γρήγορα από εμένα και πρέπει να τρέξω κι 'εγώ' να την προλάβω. Θα επανέλθω το συντομότερο δυνατό...έως τότε να ξέρετε ότι είμαι...
Εγκάρδια Δικός Σας
The Prince of Pentacles
"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo...Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ..."
Αγαπητέ Φίλε Απέριττε,
είναι η 2η φορά που συγγράφω ένα θέμα, 'κλέβοντας' χρόνο από τον χώρο όπου εργάζομαι και όταν πάω να το κάνω 'upload' στο site, βλεπω ό,τι κάποιος με έχει προλάβει με κάτι σχετικό.
Μπράβο για το θέμα που άνοιξες και χαίρομαι για τον συντονισμό που επιτύγχαμε. Θα επιλέξω, παρ'όλα αυτά να ανοίξω και το δικό μου topic ξεχωριστα και να απαντήσω σε κάποια από τα ερωτήματα που ετέθησαν εδώ 'με σπόντα'.
Αν κάποιοι πιστεύουν ότι θα πρέπει να 'μεταστοιχειώσω' το θέμα μου σε απάντηση εδώ μέσα, δεν έχω κανένα πρόβλημα.
Ρίξτε μια ματια στο http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=5481
Μετά Τιμής
The Prince of Pentacles
"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo...Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ..."
Επίσης, (πολύ πάρλα αυτός ο Prince of Pentacles, βρε παιδάκι μου)
(Για να μην υπάρχουν πολλές παρεξηγήσεις και διαφωνούμε εκεί όπου συμφωνούμε)
Δεν αρνήθηκα ποτέ την ύπαρξη του 'Αληθινού Εσωτερισμού', της 'Αληθινής Μύησης', της 'Αληθινής Διδασκαλίας', των 'Ενσαρκώσεων' και της 'Ιεραρχίας'. Απλά δεν ήθελα να προτείνω τρόπους διάκρισης της 'αλήθειας', αλλά τρόπους εντοπισμού του 'ψεύδους'.
Αν υπάρχουν παιδιά και άνθρωποι αγαθοί, δεν φταίνε οι ίδιοι που βρίσκονται στην κατάσταση που είναι...και δεν μπορείς να πεις σε ένα παιδί 'πάψε να είσαι παιδί', ούτε σε κάποιον 'κουτό' 'γίνε έξυπνος'. Και όταν μίλησα για νέες γενιές, δεν το είπα 'εσωτερικά', εννοούσα τα παιδιά που θα γεννηθούν πολύ μετά από εμάς...όταν εμείς θα έχουμε φύγει από αυτόν τον κόσμο. (Άντε παιδιά, ας κάνουμε ότι μπορούμε, γιατί μου φαίνεται ό,τι οι Πατέρες και οι Μητέρες μας στους Ουρανούς, έχουν πάψει να μας κολάνε βαρέα ένσημα για την αιωνιότητα...και θα αργήσουμε πολύ να πάρουμε σύνταξη από αυτόν τον Πλανήτη/Επίπεδο
).
Αυτοί που τους εκμεταλλεύονται, όμως, φταίνε...και όσοι είναι 'ψεύτικοι' επικαλούνται τα ίδια με τους 'αληθινούς'...σελίδες της Ιστορίας του Εσωτερισμού, της πιό παρεξηγημένης Ιστορίας του Κόσμου.
Επίσης, (έλα φίλε, τελείωνε)
Εδώ θα σας ξαφνιάσω λίγο, αλλά ξαφνικά μου 'ρθε κι εμένα...να τελειώσω.
Σας χαιρετίζω όλους, μέσα από αυτό το topic, υπό τη Σκέπην του Τίτλου της Σοφίας, έτσι για χάριν του 'συμβολισμού'...με το 33ο και τελευταίο μου μήνυμα, έτσι για χάριν του 'συμβολισμού' (αυτό το ξανάπα μου φαίνεται).
Προς το παρόν, υποθέτω, κι ελπίζω να 'αναστηθώ' και να επανέλθω σύντομα στα forums του Esoterica. Βλέπετε, τα προσωπικά μου 'θέλω' πρέπει να ισορροπούν με αυτά που 'πρέπει' και 'ωφείλω'. Υπάρχει αρκετός φόρτος στη ζωή μου, γλυκός μεν αλλά όπως είχε πει κι ο John Gower: 'Μία εμπόλεμη ειρήνη, ένα γλυκό τραύμα, ένα ελαφρύ κακό'.
Ελπίζω να 'πλήρωσα' επαρκώς τον 'φόρο τιμής' στο site και τους ανθρώπους που μου έδωσαν τη χαρά να 'φιλοξενηθούν' οι απόψεις μου...είτε ήταν σωστές, είτε λάθος...έστω κι αν άφησα κενά που θα έπρεπε να συμπληρώσω...σας Ευχαριστώ.
Δεν σας ξεχνώ, ούτε πρόκειται να σας βγάλω από την Καρδιά μου και τις προσευχές μου...κανέναν από εσάς. Σας υπόσχομαι ότι, όποτε και εάν μπορώ, θα μπαίνω να 'παίζουμε μπάλα'
.
Πολλά Φιλιά
The Prince of Pentacles
*~* Vive Dieu Saint Amour *~*
Επίσης, συμπληρώνοντας αυτά που έλεγα και εμπνεόμενος από τα λόγια του Valentine Weigelius στο 'Sapiens Dominabitur Astris'/Η Σοφία να Εξουσιάζει τα Άστρα:
Τα Άστρα μας επηρρεάζουν...τα Άστρα μας καθοδηγούν...τα Άστρα μας υπενθυμίζουν τους τρόπους, ώστε να κινούμαστε αρμονικά στο χώρο. Ο καθένας την τροχειά του...ο ένας γύρω από τον άλλο σεβόμενοι τους 'Συμπαντικούς Νόμους'...ο καθένας στον Γαλαξία που του αρμόζει...γύρω από τον Ήλιο του...στροβιλιζόμενοι αιώνια...στην περιδίνηση της απειροσύνης.
Εστιαζόμενοι στη Σοφία, δε χρειάζεται να κοιτάμε τα Άστρα...δε χρειάζεται να διαβάζουμε το ωροσκόπιό μας...δε χρειάζεται να κινούμαστε όπως μας υποδεικνύουν οι 'φυλλάδες' στα περίπτερα. Αλλά πόσοι από εμάς είναι Σοφοί, ώστε να μην έχουν ανάγκη τα Άστρα;
Η Σοφία είναι σαν το Κέτερ...το σημείο που πρέπει να προσπαθήσουμε να ερμηνεύσουμε πρώτα...χωρίς να το κατακτήσουμε, χωρίς τελικά να το ερμηνεύσουμε...
Όταν είπα ότι έχουμε ξεχάσει να 'φανταζόμαστε' τους 'αληθινούς' μας ρόλους, ούτε στιγμή δεν αγνόησα ότι υπάρχουν 'Αρχετυπικοί Ρόλοι' και 'Ιεραρχία'. Πριν υποδείξει κάποιος συγκεκριμένους ρόλους, θα πρέπει πρώτα να δώσει το 'κλειδί', ώστε να αποκαλυφθούν από μόνοι τους στον καθένα ξεχωριστά...και ανάλογα με το πόσο ικανός είναι ο καθένας, ώστε να μπορέσει να ανασηκώσει για λίγο το πέπλο.
Αν δεν 'κοιτάμε ψηλά', θα χάσουμε ακόμη και την αρετή της 9ης σφαίρας, την Ανεξαρτησία. Πόσο μάλλον και αυτή την Σοφία του Χόχμα.
Ο Κόσμος είναι σαν τον καθένα μας κι ο κάθε ένας από εμάς, είναι ένας κόσμος γεμάτος Άστρα. Διαβάστε τα Άστρα που βρίσκονται 'έξω', αλλά δείτε και τα Άστρα που βρίσκονται 'μέσα'...γιατί αλλιώς δε θα εξουσιάσουμε ούτε ένα από αυτά και θα μας κυβερνάνε πάντα οι 'ψευδο-αστρολόγοι'.
Υ.Γ. Υπήρξα τραγικός που έκανα έναν ταπεινό συσχετισμό του Εσωτερισμού με το Ποδόσφαιρο, γιατί όπως και θα προσέξατε, σήμερα το βράδυ μας επετέθει ένας 'φανατικός των γηπέδων'. Βλέπετε, υπάρχουν και αστεροειδής/δολοφόνοι που καταστρέφουν Άστρα...ο συγκεκριμένος σίγουρα τα δικά του...όπως και τα εγκεφαλικά του κύτταρα.
"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo...Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ..."
quote:
Α, εδώ θα τα χαλάσουμε.
Τώρα που πάμε να τα φτιάξουμε θα τα χαλάσουμε; (για τους βρωμόμυαλους: ο σχολιασμός δεν εμπεριέχει σεξουαλικό υπονοούμενο) ![]()
quote:
Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι στην ίδια κατάσταση.
Συμφωνό απολύτως. Συνηθίζω να συσχετίζω τις 'καταστάσεις' με τις 'σφαίρες' στο Καββαλιστικό Δέντρο. Δεν είμαστε όλoi στην ίδια σφαίρα, ούτε γνωρίζουμε όλοι τους τρόπους για να τις εξισορροπήσουμε.
quote:
Υπάρχουν τρεις κατηγόριες
Σωστό και αυτό. Επίσης δεν ήθελα να πω ότι είναι άχρηστοι οι 'τίτλοι' που αναφέρονται στις βαθμίδες της ανθρώπινης εξέλιξης. Αλλά κι αυτοί αλλάζουν μορφές μαζί μας. Συνεχίζω, όμως να πιστεύω στην διάκριση ανάμεσα στην 'αλλαγή' και την 'εξέλιξη'.
Merci...ή μάλλον Mercy ![]()
"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo...Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ..."
Αγαπητέ Avatargr,
quote:
ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ ΕΑΝ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΟΝΟ ΕΔΩ..
Δεν είπα ποτέ ό,τι τα φαινόμενα που έθιξα στα κείμενά μου, παρουσιάζονται μόνο στον Ελληνικό Χώρο. Έχουμε ξαναπεί, όμως, ότι ξεκινάμε να διορθώνουμε τα ατομικά μας λάθη και μετά αρχίζουμε να ασχολούμαστε με τα λάθη...του/της συζύγου, της οικογενείας, της παρέας μας, της πόλης μας, της χώρας μας, του πλανήτη μας κ.ο.κ.
Έχουμε μάθει να κοιτάμε 'την ακίδα στο μάτι των άλλων και όχι το δοκάρι στο δικό μας'. Θέλει τρομερή δουλειά για να μπορούμε να νιώθουμε πραγματικά περήφανοι γι' αυτό που είμαστε...και πόσο μάλλον να φτάσουμε σε σημείο να το εκπέμπουμε και να παραδειγματίζουμε τους άλλους.
Δε γίνεται να νιώθουμε συνέχεια περήφανοι για τους προγόνους μας και να μην κοιτάμε να γίνουμε ακόμη καλύτεροι, ώστε να κάνουμε περήφανο τον Άνθρωπο. Η Σοφία των Προγόνων δεν είναι αποκλειστικά δική μας, αλλά ανήκει σε ολόκληρη την Ανθρωπότητα.
Αγαπητέ Ramoglou,
Νομίζω ό,τι αδικείτε την όψη της αγαπητής Zadok, με τη photo αυτού του πίθηκα. Καλός κι ο Μερεντόνα, αλλά νομίζω πως και η αγαπητή φίλη μας ξέρει να 'σκίζει τα δίχτυα'. ![]()
"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo...Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ..."
Edited by - prince_of_pentacles on 23/01/2005 02:24:19
Αγαπητέ Φιλό-Σοφε,
Κάποτε, ο πολύ αξιόλογος 'ερευνητής' (για την εποχή του), Montague Summers, σεβόμενος (αναλόγως) την Ελληνική Παράδοση, συνέθεσε το έργο του 'Ο Έλλην Βρυκόλαξ'. Πολύ καλό έργο για την εποχή του.
Στην δική μας εποχή, θα έπρεπε (κατά τη γνώμη μου) να μας ενδιαφέρει 'Ο Νεο-Έλλην Βρυκόλαξ'. Αυτός που ρουφαει τόσο το αίμα των Αρχαίων του Προγόνων, όσο και αυτό των συν-Πολιτών του.
Είναι καταφανέστατο ό,τι στη σημερινή Ελλάδα παρουσιάζονται 'φαινόμενα', αντίστοιχα με αυτά της 'Ναζιστικής Γερμανίας' των Παγκοσμίων Πολέμων. Διαφόρων ειδών τάσεις του κόσμου προς τον εσωτερισμό και αντι-σιωνιστική προπαγάνδα.
Ως πότε θα μας φταίνε 'ο Εβραίος και ο Τούρκος που 'ναι η ζωή μας βούρκος'; Δεν έχετε πάρει χαμπάρι ότι και αυτοί μέσα σε παρόμοιους βούρκους πεθαίνουν; Αλήθεια, τί λόγους έχουν αυτοί που ασκούν προπαγάνδα αναφωνόντας 'πάρτε τα όπλα Έλληνες, θέλουν να μας σφάξουνεεεε';
Και εγώ, το ομολογώ, ότι η συντριπτική πλειοψηφία των βιβλίων στο δωμάτιό μου, είναι κομμάτια της 'Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας'. Ντρέπομαι που ακόμη και τώρα δεν μπορώ να ξεπεράσω τους λόγους του Πλάτωνα, του Πρόκλου, του Πυθαγόρα, των Ορφικών...δεν υπάρχει κανείς άλλος που να 'ντρέπεται';
Αγαπητή Zadok,
quote:
Ποιανών την εσωτερική παράδοση, αγαπητέ; Των ανθρώπων; Των Ελλήνων;
Του κάθε ενός από εμάς ξεχωριστά. Όχι μόνο μέσα σε αυτό το topic, όχι μόνο μέσα σε αυτό το forum, όχι μόνο μέσα σε αυτόν τον χώρο, αλλά όπου μπορούμε και όσο μπορούμε...όχι για εμάς...Non Nobis, Sed Nomini Tuo Da Gloriam (συμβολικό κι αυτό το παράδειγμα, διότι 'Ναϊτης' δεν είμαι).
Κι εμένα ο κόσμος και ο εαυτός, με ανάγκασαν να γίνω ένας 'Κατάφρακτος Πολεμιστής'. Και έχω την 'ανάγκη' να φοράω την 'πανοπλία' μου και να φέρω το 'ξίφος' μου. Και έχω την 'ανάγκη' να σηκώσω τον 'θυρεό' μου στον αέρα. Και έχω την 'ανάγκη' να βρίσκεται στο πλευρό μου ένας 'Σύντροφος/Εραλδός', για να αποσυμβολίζει τους 'θυρεούς' στα
'αντίπαλα στρατόπεδα'. Και έχω την ανάγκη να 'διαβάζω' συνέχεια τη 'Βίβλο' με τη 'διδασκαλία' και τις 'προσευχές' που με μόχθο συγκέντρωσα.
Ωφείλω ,όμως, να παραδεχτώ ό,τι στις 'μάχες' που έδωσα και συνεχίζω να δίνω, είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα, χύθηκε και 'αίμα αθώων'. Και το δικό μου και των άλλων. Αλλά δεν με αφορά η δική μου 'απωλεσθείσα αθωώτητα', διότι γνωρίζω τί λάθη 'πληρώνω'. Με νοιάζει το 'Δικαίωμα στην Αθωώτητα'.
Στην 'Νέα Εποχή' ο 'πόλεμος' θα αλλάξει 'μορφή' και 'επίπεδο' και 'ωφείλω' να παραθέσω τη 'Στρατηγική' που ακολούθησα. Δεν παραδίδω τα 'όπλα' μου που όπως και να'χει τα 'θεώρησα' Ιερά. Οι 'Νέοι Άνθρωποι' θα χρειαστούν άλλου είδους πανοπλίες και ξίφη...και θα φέρουν τα 'δικά τους σύμβολα'...και θα πολεμήσουν τον δικό τους 'πόλεμο' που εύχομα να μην είναι πόλεμος, αλλά ειρήνη. Δε θέλω να πείσω κανέναν να 'δει' τον 'εχθρό' μέσα από τα δικά μου μάτια, γιατί θα αιφνιδιαστεί από τον δικό του 'εχθρό' που θα φέρει τα ίδια σύμβολα με εκείνον, για να τον πείσει ότι είναι 'φίλιος'.
Ο κόσμος έχει ξεχάσει την 'Ιδέα' της Φαντασίας. Ο κόσμος έχει ξεχάσει να 'αναλαμβάνει ρόλους' όπως 'με αγνότητα τους φαντάστηκε'. Όλοι ικανοποιούνται με τους ρόλους που τους έχουν αναθέσει, αυτοί που τους έπεισαν ότι 'μόνο αυτοί είναι οι ρόλοι'. Τουλάχιστον έχω τα μούτρα να παραδεχτώ ό,τι στη ζωή μου υπήρξα 'αναβιωτής' και όχι 'Ενσαρκωθέντας Μέγας Μύστης'.
Τί νομίζουν κάποιοι ότι είναι οι 'φιλόσοφοι', οι 'αναζητητές', οι 'εσωτεριστές', οι 'μυημένοι' και οι 'μύστες'; Απλοί άνθρωποι που μέσα στην 'τραγικότητα' της ζωής τους, έχουν υποπέσει στα πιό 'τραγελαφικά' σφάλματα. Μην εστιάζεστε στους 'σοφούς', εστιαστείτε στην 'Σοφία'.
Αν έκανα λόγο για τον 'Ελλαδικό Χώρο' είναι επειδή έχω δεί πολλές φορές στη ζωή μου τους πιό αξιόλογους ανθρώπους να εγκαταλείπουν τη Χώρα, σχολιάζοντάς την 'άγονο έδαφος'. Και δεν είχαν κανένα άδικο που την σχολίασαν με αυτόν τον τρόπο. Και δεν είχαν κανένα άδικο που θέλησαν να 'ζήσουν' υπό άλλα 'καθεστώτα'. Εμένα δεν μου αρέσει να δίνω έδαφος στην 'ασχήμια', γιατί αν κάθε φορά που καταλαμβάνει κάτι 'άσχημο' τον 'χώρο' μας γινόμαστε 'νομάδες', στο τέλος δε θα ξέρουμε από που να το 'σκάσουμε'. (Και δεν έχω την αντίληψη ότι εγώ είμαι 'ωραίος'...και δεν ισχυρίζομαι ότι έκαναν λάθος αυτοί που έφυγαν, εφόσον άκουσαν το 'κάλεσμα της Καρδιάς τους).
***Άσχετο, αλλά πολύ σχετικό*** Κάποτε είχα δεί έναν ιερέα στο κέντρο της Αθήνας και έκατσα για λίγο να τον παρατηρήσω. Έδινε χρήματα σε όσους του ζητούσαν και όταν 'έπεσε σύρμα' ότι δίνει σε όλους, άρχισαν να τον πλησιάζουν όλο και περισσότεροι. Κάποια στιγμή του τελείωσαν τα λεφτά του κακόμοιρου και όταν άρχισαν να παραπονιούνται αυτοί οι οποίοι δεν πήραν τίποτα, εκείνος αναστενάζοντας αναφώνησε: 'Αχ, βρε παιδιά, μακάρι να είχα να δώσω σε όλους σας, αλλά δεν έχω'.
Δεν είμαι ιερέας και δεν κάνω ελεημοσύνη, αλλά από την άλλη δεν 'έχω' και πολλά να δώσω. Σημασία έχει εσείς τί τα χρειάζεστε...αν τα χρειάζεστε.
Σας Ευχαριστώ (έτσι με έμαθαν να λέω στη σχολή ξιφασκίας, δίνοντας το χέρι στον αντίπαλο, ασχέτως αν έχασα ή κέρδισα τον αγώνα).
Υ.Γ. Αγαπητή Zadok, οι 'πάσες' σας χαρακτηρίζονται από απαράμιλλη 'ακρίβεια' και 'χάρη', αλλά μου φαίνεται ότι έχουμε χάσει όλοι μας Και την 'μπάλα' Και το 'Γήπεδο'. -Απόσπασμα από την 'Ποδοσφαιρική Μύηση' του Prince of Pentacles-![]()
"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo...Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ..."
Αγαπητοί Φίλοι του Εσωτερισμού,
Θα ήθελα να σας παραθέσω...α) κάποιες απόψεις που έχω αναπτύξει, όσον αφορά τον εσωτερισμό και τους χώρους μύησης εν Ελλάδι...β) κάποιες απορρίες που προέκυψαν κατά τη διαμονή μου στους χώρους του Esoterica...καθώς και γ) κάποιες προτάσεις που έχω να κάνω, υπό το πρίσμα του ό,τι αναγράφεται εδώ μέσα, δεν είναι απλά μία κατάθεση απόψεων, αλλά υλικό για μελέτη-συζήτηση-αναθεώρηση και έμμεση προτροπή προς πράξεις ανάλογες.
Ζητώ να με συγχωρήσετε προκαταβολικά, μιάς και πρόκειται να αναπτύξω το θέμα αδιαφορώντας για το τελικό μέγεθος του κειμένου.
Διακατεχόμενος, πάντοτε, από ένα ‘Πνεύμα Αναζήτησης’, το οποίο δεν με άφησε ποτέ στην ησυχία μου (και ούτε πρόκειται), από νεαρή ηλικία έψαχνα να βρω απαντήσεις σε βιβλία, μέσα μου, στον συνάνθρωπο, στη Φύση, στο Θεό ή τους Θεούς, στα Πάντα.
Ο Κόσμος των Βιβλίων παρέχει πληροφορίες άπειρες, αλλά δεν δύναται να δώσει real-time απαντήσεις σε προσωπικά ερωτήματα (δε νομίζω ότι χρειάζεται να κάνω διευκρινίσεις).
Ο Εαυτός προϋποθέτει ‘έργο αέναο’, καθόλη τη διάρκεια της ατομικής εξέλιξης (πιστεύω ότι είναι αρκετά κατανοητό).
Η Φύση είναι Δάσκαλος ‘σιωπηρός’ και πάντα δυσκολευόμουν να την ακούσω (αλλά που θα πάει, ηχολήπτης είμαι στο κάτω, κάτω).
Ο Θεός και οι Θεοί...δεν πρόκειται καν να το τολμήσω. Ίσως κάποιες έννοιες αρκετά σχετικές...το Αιώνιο Φως, το Απόλυτο, η Δημιουργική Φαντασία, ποιός ξέρει; (Δε χρειάζεται να γνωρίζεις τα Πάντα για το Ανώτερο, αρκεί να προχωράς προς τα εκεί και ίσως να το αγγίξεις).
Οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ...τίποτα στον Κόσμο, κανένα πλάσμα, κανένα στοιχείο, κανένα αρχέτυπο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί και να χαρακτηρίσει κάτι ‘γελοίο’ και ‘ηλίθιο’ παρά μόνον ο ‘άνθρωπος’ ( κι εγώ μέσα, δεν βγάζω έξω την ουρά μου).
Ας μην τους χώνουμε, όμως, όλους μέσα σε ένα τσουβάλι, αλλά ας θίξουμε τους ανθρώπους που μας αφορούν και σχετίζονται με την Αναζήτηση. Αυτούς που επικαλούνται τη Γνώση, την Αλήθεια, τη Μύηση και δη αυτούς που κατοικούν και δρούν στην Ελλάδα, ως Σύλλογοι, ως Αδελφότητες, ως Στοές, ως Τάγματα, ως Μυητικοί Οργανισμοί.
Θεωρώ δεδομένο (και σχεδόν αναπόφευκτο) το ό,τι οι περισσότεροι από εσάς, όπως κι εγώ, μέσα στην προσπάθειά σας να βρείτε ‘απαντήσεις’ που αφορούν τη Ζωή, ήλθατε σε επαφή με διαφόρων ειδών μυημένους και μύστες. Κάποιοι δε από εμάς, μπορεί να αποδίδουν φανερά στους εαυτούς τους αυτούς τους τίτλους, κάποιοι άλλοι όχι και κάποιοι άλλοι μπορεί να μην έχουν καμία απολύτως σχέση.
Εκεί που θέλω να εστιάσω την προσοχή σας, είναι στους ‘νέους αναζητητές’ που αναπόφευκτα θα προσεγγίσουν κάποια στιγμή τους διάφορους χώρους που πραγματεύονται τον εσωτερισμό. Υπό μίαν έννοια, ένας από αυτούς τους χώρους είναι και το εν λόγω site. Αφού έχει το ‘όνομα’, ας έχει και τη ‘Χάρη’.
Γι αυτά τα ‘παιδιά’ γράφω αυτό το κείμενο, ενώ από εσάς τα μόνα που ζητάω, είναι η ‘συμβουλή’ και η ‘συμβολή’ σας. Αφού ενδυθήκαμε τους ‘μανδύες της αναζήτησης’ και αφού ‘φορέσαμε’ στις ψηφιακές μας υπογραφές ‘παγκόσμια εσωτερικά σύμβολα’, ας φανούμε και ας αποδείξουμε ότι είμαστε άξιοι να τα φέρουμε.
Πείτε μου, αγαπητές Κυρίες και Κύριοι, εάν κάνω λάθος για την τραγική κατάσταση, στην οποία παραδίδουμε τον ‘Εσωτερισμό’ στις ‘Νέες Γενιές’ και αν είναι δυνατόν, διορθώστε και συμπληρώστε τα λόγια μου.
1) Ναι, μεν, αρχίσαμε να μιλάμε δειλά, δειλά για τα διάφορα εσωτερικά ζητήματα, αλλά δεν έχουμε αγγίξει καν τα επίπεδα π.χ. των Άγγλων ‘συν-οδοιπόρων’ μας. Ένα παράδειγμα διαλόγου που έλαβε χώρα σε ένα διόροφο βιβλιοπωλείο, με θέματα εσωτερισμού, πριν λίγους μήνες στο York, θα κάνει πιό κατανοητά τα λόγια μου:
Πελάτης: Καλημέρα σας. Μήπως έχετε την ‘Αστρολογική Μύηση’ του Παπύς;
Μαγαζ. : Βεβαίως!...Είστε Μαρτινιστής;
Πελάτης: Ναι, εσείς;
Μαγαζ. : Τέκτων.
Πελάτης: Χάρηκα. Αλήθεια, μήπως θα σας ενδιέφερε να ρθείτε στην ομιλία μας το επόμενο Σάββατο...
Πολύ απλά. Σα να είπανε ‘Δικηγόρος, εσείς; Αρχιτέκτων, χάρηκα’. Καμία έμφαση, τίποτε το ιδιαίτερο, οι κύριοι δεν έφεραν κανένα σύμβολο και δεν υπήρχε καν η υπόνοια του προσυλητισμού.
Αν μας είναι δύσκολο το να θεωρούμε τους ‘τίτλους’ μας ασήμαντους, τότε το να μιλάμε σαν απλοί άνθρωποι χωρίς να επικαλούμαστε ‘τίτλους’ είναι ουτοπικό;
2) Στην Ελλάδα τα πράγματα είναι δύσκολα...όλα τα πράγματα, ακόμη και τα εύκολα. Εμείς τα κάναμε έτσι, εμείς τα λουζόμαστε. Και μερικοί θα αναρωτιούνται ‘γιατί κάποιος που έχει αγνές προθέσεις να φοβάται να μιλήσει για το ποιός είναι και το τί κάνει’;
Α) Διότι και ο δρόμος για την ‘κόλαση’ είναι γεμάτος από αγνές προθέσεις.
Β) Γιατί στην Ελλάδα οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν ακόμη τους ‘ανθρώπους του εσωτερισμού’ ως ‘ενσαρκώσεις του κακού’, ‘ψευτοαπατεώνες’ και ‘ουτοπιστές ονειροπόλους’.
Γ) Κάποιοι δεν έχουν άδικο, γιατί ο ‘σύγχρονος Έλλην’ είναι ο ‘Άρχων της Απάτης και του Ψεύδους’. Μαζέψτε 20 υπογραφές, δώστε 300€ σε έναν δικηγόρο, φτιάξτε ένα καταστατικό με ‘κύρος’ και σε 6 μήνες θα έχετε τον δικό σας ‘Σύλλογο’, την δική σας ‘Στοά’ και το δικό σας ‘Τάγμα’. Κόσμο για να σας πιστέψει θα βρείτε, άσχετα με τη ‘διδασκαλία’ που θα τους προσφέρετε...ή όχι.
Ο κόσμος ψάχνεται, ο κόσμος αναζητά και εάν κάποιος δεν είναι αρκετά ικανός (σωματικά, ψυχικά και νοητικά) χορταίνει και με ξεροκόμματα...(όπου ‘πτωχός’ κι η μοίρα του). Ο κόσμος διψάει για ‘γνώσεις’, για ‘τίτλους’ και για ένα ‘ετερόφωτο status’ που να λάμπει πιό δυνατά από τη μιζεροξεφτίλα του.
Δε νοιάζομαι, όμως, για τους φαντασμένους που απλά θέλουν να ανήκουν κάπου, αλλά γι αυτά τα ‘παιδιά’ που ζητάνε απαντήσεις και κανείς δεν είχε τη διάθεση να τους μάθει πώς να τις βρίσκουν. Βλέπετε, είναι πιό ωραίο να σε έχουν ανάγκη και να σε θεωρούν πρότυπο.
Δ) Πόλεμος, Κυρίες και Κύριοι. Δε νομίζω να μην έχετε πάρει χαμπάρι τα 2 ‘Μεγάλα Μέτωπα της Κοσμικής Μάχης του Εσωτερισμού’; Από την δική μου πλευρά, θα κάνω αρχικώς μία νύξη, καί στο εσωτερικό καί στο εξωτερικό μέτωπο, όπως τα έχω ζήσει και όπως μου μεταβιβάστηκαν από πραγματικά συγκλονιστικές εμπειρίες γνωστών και φίλων.
1) Επίσημη Θρησκεία του Κράτους vs Εσωτερισμός
Ποιός μίλησε για ανεξιθρησκεία στην Ελλάδα; Είμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι ή Άθεοι ή Αιρετικοί. Για ρίξτε μια ματιά στα διάφορα επίσημα site της Εκκλησίας της Ελλάδος, εκεί όπου κατονομάζονται οι αιρέσεις. Μόνο ο ‘Σύλλογος Φίλων του Μίκυ Μάους’ λείπει.
Φταίει η Ορθοδοξία;...Όχι. Μόνο κάποιοι φανατικοί θρησκόληπτοι που κρύβονται και δρούν μέσα στους κόλπους της. Φταίει ο Εσωτερισμός;...Ούτε. Μόνο κάποιοι απατεώνες τσαρλατάνοι που μας δουλεύουν όλους μας.
Ο ένας δίνει πάτημα στον άλλον και οι δύο μαζί πατώντας, συνθλίβουν τις ψυχές των ‘αθώων’. Τί να κάνουμε παιδιά...Sorry...αλλά στον πόλεμο υπάρχουν και παράπλευρες απώλειες.
2) Εσωτεριστές vs Εσωτεριστών...κρατήστε σκορ, εδώ έχει πιό πολύ πλάκα.
Από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω, γράφοντας την πιό θλιβερή ‘Εσωτερική Τραγωδία’ όλων των εποχών. Βλέπετε, όμως, δεν τυγχάνει οι Ραψωδίες να είναι το ατού μου, παρ’ όλο που οι λόγοι μου είναι μακροσκελείς. Γι αυτό και θα παραμείνω στα ‘απλά, κοινά μυστικά’.
Σπεύδουμε να γελοιοποιήσουμε την κατάντια και τις εσωτερικές συγκρούσεις των Ελληνορθόδοξων, αλλά τα μεταξύ μας σχίσματα, και τα ‘εντός’ και τα ‘εκτός’, θέλουμε να τα αγνοούμε. Βεβαίως, είμαστε πλέον εμπειροπόλεμοι, διότι μαχόμαστε και σε άλλα μέτωπα.
Επιστρατεύουμε όλες μας τις δυνάμεις με ‘Τευτονική Μεθοδικότητα’ και γκρεμίζουμε ο ένας τον άλλον, ακόμη και τα ‘αδέλφια’ μας. Απειλές, προσυλητισμός, παραπληροφόρηση, κομματικές διασυνδέσεις, στελέχωση εταιριών...καλά, αφού ο ‘υλικός πλούτος’ μας νοιάζει, γιατί δε γράφουμε κανά σενάριο για το Hollywood, ώστε να επιτύγχουμε άμεσα;...
Δεν είχα ποτέ ανησυχίες για το αν φταίξαν οι ‘χριστιανοί’ που κυνηγούσαν τους ‘εθνικούς’ ή οι ‘ρωμαίοι’ που δίωκαν τους ‘χριστιανούς’. Δεν είχε ποτέ τόση σημασία, για εμένα, αν οι Ναϊτες και οι Καθαροί ήταν τα πιό ‘ιερά’ ή τα πιό ‘ανόσια’ πλάσματα...άσχετα με το αν έχω ασχοληθεί. Αυτό που με ‘τρόμαζε’ πάντοτε, ήταν οι άνθρωποι που εκμεταλλεύονται αυτά που ‘από καρδιάς αγάπησα’.
Δε θεωρούσα ποτέ μεγάλο εχθρό αυτόν, ο οποίος εναντιώνεται σε αυτά που πιστεύω και εκφράζω. Περισσότερο με απασχολούν αυτοί, οι οποίοι παρατηρούν το τί σου αρέσει, βάζουν κάτι φθηνό μέσα σε ένα εντυπωσιακό πακέτο και στο πουλάνε σα νά τανε αυτό που πάντα ζητούσες....κλείνοντάς σου ‘πονηρά’ το μάτι
.
Χαίρομαι που μάθαμε να μιλάμε ανοιχτά, αρκεί να έχουμε υπόψιν μας και το ποιοί μας ακούνε...και γιατί. Δε ‘σιωπούμε’, ούτε ‘φωνάζουμε’...απλά χωρίς ντροπή ‘μιλάμε’.
Άρα σκέφτομαι: Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν μάθει (τους έχουμε μάθει) να χαρακτηρίζουν το ‘σύνολο’ βάσει του ‘ατόμου’. Αν επιλέξω π.χ. ένα κακό παράδειγμα Ελληνορθόδοξου ιερέα, το εκθέσω στην TV και το γελοιοποιήσω, ο κόσμος θα σχολιάσει τον Χριστιανισμό και όχι τον συγκεκριμένο ιερέα...(έλα μωρέ, όλοι τους ίδιοι είναι). Ο κόσμος θα αρχίσει να αποστρέφεται την Εκκλησία και μαζί με αυτή, οποιαδήποτε έννοια σχετίζεται μαζί της.
Αν ‘φάω το χαπάκι’ ότι είμαι π.χ. η ‘ενσάρκωση’ μιας ‘Αρχαίας Ελληνικής Ψυχής’ και ο κόσμος καταλάβει από ‘ένστικτο’ ότι δεν έχω και μεγάλη σχέση με αυτά που λέω, θα έχω συντρίψει μαζί με τον εαυτό μου και ολόκληρη την ‘Αρχαία Ελληνική Παιδεία’. Αυτού του είδους ο ‘ευνουχισμός’, λαμβάνει χώρα σε όλους τους τομείς στην Ελλάδα τουλάχιστον.
Μας βολεύει ότι οι Χριστιανοί ιερείς είναι ‘κτηνοβάτες’ και έτσι δεν πλησιάζουμε καν στις Εκκλησίες. Μας βολεύει ότι οι εσωτεριστές είναι απτεώνες και έχουνε απατηλές απόψεις και έτσι δε θέλουμε να έχουμε καμία σχέση με τα εσωτερικά θέματα. Μας βολεύει ότι οι δικηγόροι δεν ενδιαφέρονται για το Δίκαιο, παρά μόνο για το χρήμα και δεν πλησιάζουμε τα θέματα και τις σχολές νομικής. Μας βολεύει ότι οι γιατροί μόνο φακελάκια ξέρουν να παίρνουν και προτιμάμε την ασθένεια από την θεραπεία. Μας βολεύει ότι τα κόμματα κοιτάνε μόνο τα συμφέροντά τους και αδιαφορούμε για την Πολιτική και τους θεσμούς της Πολιτείας.
Μας βολεύει η νοοτροπία του ότι ‘όλοι οι άντρες κοιτάνε μόνο το sex και οι ‘κουτοπόνηρες’ γυναίκες τρέφουν μόνο ατομιστικά αισθήματα’ και θεωρήσαμε την Αγάπη, Ουτοπία...και θεωρήσαμε τον Έρωτα, Ψέμα. Και τα μεταστοιχειώσαμε στον πιό τραγικό ‘αυνανισμό’ του αιώνα. Και γίναμε ευνούχοι, όχι μόνο σωματικά, αλλά και ψυχικά και πνευματικά...και έτσι, μόνο ο σωματικός, ο ψυχικός και ο πνευματικός αυνανισμός μπορούν να προσφέρουν ‘πρακτική και άμμεση ηδονή’.
Άρα προτείνω: Θα ήταν πολύ όμορφο να μάθουμε να μιλάμε χωρίς ΄τίτλους’, σαν απλα όντα που Αναζητούν τον ‘Άνθρωπο’ (αυτός είναι αληθινός Τίτλος για μένα). Επίσης, θα ήθελα να δω, από όσους το επιθυμούν, μία παράθεση και καταγραφή διάφορων ‘τραγικών φαινομένων’ του εσωτερισμού, όπως τα έχετε δεί ή τα έχετε βιώσει. Χωρίς να αναφερθείτε σε συγκεκριμένα άτομα, ομάδες ή χώρους.
Γιατί; Α)Το ‘καλό’ μεταστοιχειώνεται ‘ανεβαίνοντας επίπεδα’ σύμφωνα με τους ‘Θείους Νόμους της Εξέλιξης’. Το ‘κακό’ αλλάζει μορφές σύμφωνα με τις ‘πρακτικές οδούς των συμφερόντων’. Αν π.χ. καταλήξουμε στο ότι ο Χριστιανισμός είναι ορθός και όλα τα άλλα ψευδή, οι διάφοροι ‘κακόβουλοι’ θα ενδυθούν το ‘μανδύα της Χριστιανοσύνης’. Αν π.χ. μεταστοιχειώσουμε τις ‘εσωτερικές μας αναζητήσεις’ εξελικτικά, ώστε να συμβαδίζουν με τη Νέα Εποχή, δεν θα έχουμε ‘ανάγκη’ από ανάλογους ‘τίτλους’.
Β) Καταδικάζοντας ένα άτομο, μία ομάδα ή ένα σύνολο, καταστρέφουμε μαζί με τα αρνητικά και τα θετικά στοιχεία...που μπορεί να ενέχει. Καταδικάζοντας μία αρνητική κατάσταση, συμμαχούμε με το άτομο, την ομάδα ή το σύνολο ενάντια στο ‘φαινόμενο’.
Γ)...και πιό σημαντικό. Αυτό αφορά κυρίως εκείνους και εκείνες που σαν εμένα έχουν συνειδητοποιήσει (ανάλογα πάντα) ό,τι αυτή η ‘περίοδος’ δεν προσφέρεται για ‘ρομαντικά προσωπικά ωφέλη’. Αυτούς ή αυτές που έχουν συνειδητοποιήσει ό,τι θα χάσουμε τη ‘Μάχη’ για να κερδίσουν τον ΄Πόλεμο’ οι ‘Νέες Γενιές’, οι ‘Νέοι Άνθρωποι’...(όλα είναι στο χέρι μας και στο χέρι τους).
Ας πάρουμε χαμπάρι ότι δεν είμαστε ‘Πυγμαλίωνες’ που αναζητούν να ‘σμιλέψουν’ την ‘Τέλεια Ερωτική Σύντροφο’. Ας συνειδητοποιήσουμε επιτέλους ότι σκοπός μας δεν είναι να δημιουργήσουμε ‘εδώ και τώρα’ τον τέλειο Κόσμο, αλλά να προσφέρουμε τα ‘εργαλεία’, ώστε οι ‘Νέοι Αναζητητές’ να χτίσουν τον Κόσμο που τους αρμόζει.
Η εποχή μας δεν είναι η πιό κατάλληλη για ‘ακραίες επαναστάσεις’. Οι δεινόσαυροι εξαφανίστηκαν λόγω φυσικών φαινομένων. Έτσι και οι ‘δεινόσαυροι του Εσωτερισμού’ θα εξαφανιστούν από ‘φυσικά αίτια’ και όχι από ακραίες ανθρώπινες αντιδράσεις. Αφήστε για λίγο στην άκρη τα ατομικά σας παθη κι ελάτε να βάλουμε όλοι ένα χεράκι, ώστε να πραγματωθεί το ‘Έργο της Φύσης’, το ‘Έργο της Ζωής και του Ανθρώπου’.
Με μεγάλη μου χαρά θα ήθελα να ακούσω τις απόψεις σας.
Κατακεραυνωτικός, αλλά πάντα με Αγάπη
The Prince of Pentacles
Σημ. Θα υπενθυμήσω σε όσους νομίζουν ότι πραγματεύομαι πολλά ζητήματα μαζί ό,τι το θέμα είναι ένα, ‘Η Εσωτερική μας Παράδοση’.
"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo...Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ..."
Edited by - prince_of_pentacles on 22/01/2005 20:05:46
Αγαπητή Zadok: Μία Δεσποσύνη που χαρακτηρίζεται από τέτοια ευγένεια και γλυκύτητα λόγου, δε θα μπορούσε ποτέ να κάνει λάθος. Έτσι, έστω κι αν με είχες επιπλήξει αδίκως (πράγμα που δεν έγινε), θα παραδεχόμουν το λάθος μου.
Χαίρομαι που βρήκες ενδιαφέρουσα τη ψηφιακή μου υπογραφή, αλλά τα εύσημα ανήκουν αποκλειστικά στον Christian Knorr von Rosenroth και το ‘Adumbratio Kabbalae Christianae’. Κάποτε, είχα βάλει ένα στοίχημα ό,τι εάν δεν καταφέρω να εκφράσω έναν λόγο, τουλάχιστον αντάξιο αυτού του von Rosenroth, θα γινόμουν αιώνια ένα φερέφωνο των δικών του λόγων...και το έχασα. Τώρα που το σκέφτομαι, έχω την εντύπωση ότι πολλοί σημερινοί άνθρωποι έχουν χάσει ένα τέτοιου είδους στοίχημα. Μάλλον πρέπει να ήταν πολύ ‘μεθυσμένοι’ την ώρα που ποντάριζαν και φαίνεται να το ‘χουν ξεχάσει.
Αγαπητέ ΤΑΟ: Σ'ευχαριστώ για την πολύ χρήσιμη υποσημείωσή σου και ελπίζω το χαμόγελό σου να είναι χαμόγελο χαράς. Κι εγώ χαίρομαι που παρά την μικρής διάρκειας διαμονή μου στο χώρο, έχω ήδη συναντήσει αρκετούς αξιόλογους ανθρώπους.
Όσον αφορά τη συνέχεια της άσκησης διαλογισμού, είχα σκοπό να τη συμπληρώσω με έναν οραματισμό του ‘Δέντρου της Ζωής’ ή του ‘Κηρύκειου του Ερμού’, αλλά θα ήθελα να το μελετήσω λίγο παραπάνω, διότι δεν είμαι αρκετά εξοικιωμένος/συμφιλιωμένος με τα εν λόγω σύμβολα και συστήματα και τις σφαίρες που τα απαρτίζουν...θα επιστρέψω επί του θέματος αφού πρώτα συλλέξω τις απαραίτητες πληροφορίες και εμπειρίες.
Πάντα Δικός Σας
The Prince of Pentacles
"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo...Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ..."
Αγαπητή Zadok, καλώς σε βρήκα και σου εύχομαι μέσα απ' την καρδιά μου ότι καλύτερο για τη Νέα Χρονιά.
Σ'ευχαριστώ για την παρατήρηση στο θέμα των παραγράφων. Μόλις συνειδητοποίησα γιατί κουράζομαι όταν πάω να διαβάσω αυτά που έγραψα.![]()
Θα μου πάρει πολύ χρόνο για να διαβάσω όλα τα θέματα με τις απαντήσεις τους στο Esoterica και να σου πώ την αλήθεια, δεν τον έχω αυτόν το χρόνο για να τον διαθέσω. Επειδή, όμως, έχω έλθει με τη διάθεση να ακούσω πράγματα και όχι μόνο για να πω, θα προσπαθήσω να είμαι από δω και πέρα λακωνικός και πιό ουσιαστικός.
Θα ήθελα να γνωρίζεις ότι δεν έχω σκοπό να βάλω σε ένα τσουβάλι ανθρώπους, ιδέες και βιώματα και σε καμία περίπτωση δεν θέλω να προσβάλλω κανέναν προσωπικά. Ήθελα να θίξω κάποιες λανθάνουσες 'καταστάσεις' όπως τις έχω βιώσει εμπειρικά και όπως τις έχω θεωρήσει από την δική μου οπτική γωνία, από τη στιγμή κιόλας που έχει γίνει λόγος γι' αυτές μέσα στο συγκεκριμένο θέμα.
Για να μην αρχίσω, όμως, να μεταπηδάω ξανά από το ένα θέμα στο άλλο...σου αποστέλλω προς το παρόν τους πιό ευγενικούς μου χαιρετισμούς.
"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo...Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ..."
Επιτέλους, ένας άνθρωπος που μοχθεί για Ουσία και Πράξεις.
Αγαπητε ryche, κατ’ αρχήν θα ήθελα να γνωρίζεις ότι το topic που έχεις θέσει μου φάνηκε τόσο ενδιαφέρον, ώστε δεν έκατσα απλά να διαβάσω τα κείμενα που το απαρτίζουν, αλλά τα εκτύπωσα κιόλας για να μπορώ με τον καιρό να τα μελετήσω. Δυστυχώς, είμαι καινούριος στο esoterica και λυπάμαι που δεν είχα την ευκαιρία να συμμετάσχω επί του θέματος από τη δημιουργία του κιόλας. Έχω πολλά πράγματα να πώ, να συμπληρώσω, να διορθώσω, να προτείνω και να ρωτήσω, γι’ αυτό επέτρεψέ μου ο λόγος μου να αρκετά μακρύς.
1) Όσον αφορά κάποιους ‘δασκάλους’ και ‘μαθητές’ του εσωτερισμού, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι κατέχουν μεγάλα μυστικά, αρχαία κείμενα και κρυφές γνώσεις, τις οποίες δεν μοιράζονται μαζί σου αν δεν είσαι μέλος και οι οποίοι στην ουσία όταν τους γνωρίζεις κάνει μπαμ ότι δεν έχουν ιδέα, έχω να πώ τα εξής: Ας ανοίξουν ένα ‘Μουσείο Γνώσης και Μυστικισμού’, να βάλουν κι ένα ταμείο με ακριβό εισητήριο (μιας και στην ουσία συνδρομές θέλουν να έχουν οι άνθρωποι) κι αν καμιά μέρα βαριόμαστε, μπορεί και να τους κάνουμε καμιά επίσκεψη για να απολαύσουμε τα απολιθωμένα τους ευρήματα. Όσον αφορά τις δικές σου αναζητήσεις, μιάς και είσαι άνθρωπος, ο οποίος ασχολείται με τις πολεμικές τέχνες, στάσου λίγο κι άκουσε τα παρακάτω: Οι Ομάδες, οι Οργανώσεις, οι Αδελφότητες και τα Τάγματα δεν διαφέρουν και πολύ στη μορφή τους από τους Συλλόγους Πολεμικών Τεχνών. Απ’ ότι θα έχεις παρατηρήσει κι εσύ ο ίδιος, υπάρχουν πολλοί ‘δάσκαλοι’ που για να σου διδάξουν ένα πράγμα, το οποίο υπό κ.σ. θα σου έπερνε 5-6 μήνες για να το μάθεις (ανάλογα με τη νοημοσύνη, το σθένος και το σωματότυπό σου), επιμηκύνουν το πέρας των μαθημάτων σε 2, ή και πολύ παραπάνω, χρόνια ( η νύξη που έκανα για τις συνδρομές). Κάποιες τεχνικές, επίσης, δεν πρόκειται να στις διδάξουν ποτέ, έτσι, για να έχουν πάντα αυτοί το μονοπώλιο. Να ξέρεις, ότι δεν υπάρχει κανένα είδος πολεμικής τέχνης και καμία τεχνική που να μην μπορείς να την αναπαράγεις από την αρχή και μόνος σου, αρκεί να έχεις τη διάθεση, την υπομονή, τα κατάλληλα εργαλεία και ίσως κάποιο εγχειρίδιο. Όλες οι ασκήσεις και όλες οι τεχνικές βασίζονται στη μηχανική του σώματος, στην οποία έχουμε πρόσβαση όλοι μας. Εκεί όπου χρειάζεται η συμβολή ενός δασκάλου (δασκάλος με μικρό δ, γιατί με μεγάλο Δ νοείται μόνο η Διδασκάλισσα Φύση), είναι α) για να σε διορθώσει μην ξεκινήσεις να κάνεις κάτι, κάνοντάς το λάθος...όπως στρώσεις, έτσι θα κοιμηθείς, β) για να σε συμβουλεύει μέσω τις εμπειρίας του, γ) για να κερδίσεις χρόνο κάνοντας πράγματα που θα σου έπερναν χρόνια για να τα ανακαλύψεις και μόνο, δ) για να σε βοηθήσει να γίνεις καλύτερος δάσκαλος από αυτόν (αυτός είναι πραγματικός δάσκαλος). Από την άλλη, υπάρχουν κάποιες τεχνικές, όπως στη σπαθασκία με την οποία και ασχολούμαι όσο μπορώ, οι οποίες είναι θανατηφόρες. Διδάσκοντας μερικά από τα λιγοστά πράγματα που κατέχω, σε κάποιους ενδιαφερόμενους και χωρίς να πάρω χρήματα, πάντοτε εξηγούσα στην αρχή για τη σοβαρότητα που θα πρέπει να διακατέχει κάποιον ο οποίος θέλει να μάθει να χειρίζεται ένα σπαθί...ένα εργαλείο το οποίο σχεδιάστηκε για να αφαιρεί ζωές, άσχετα αν κάποιοι σαν εμάς το προσεγγίζουμε με τον πιό ευγενικό τρόπο, ως Τέχνη. Σε κάποιες περιπτώσεις δε, αρνήθηκα να δείξω πράγματα σε ανθρώπους που θεώρησα ότι είναι ανώριμοι και επιβλαβείς. Δε στέρησα σε κανέναν τη Γνώση, την οποία και δεν κατέχω καλά, αλλά δεν ήθελα να βάλω το χεράκι μου σε κάτι το οποίο μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες. Όποιος θέλει να ψάξει, θα βρεί, δεν χρειάζεται να του το δώσω συγκεκριμένα εγώ ή κάποιος άλλος. Έτσι και για το συγκεκριμένο topic, θα προσπαθήσω να βρώ και να σου παραθέσω αρκετώ υλικό που να αφορά την ενίσχυση και την άμυνα της προσωπικότητάς σου (και όποιου άλλου ενδιαφέρεται), αλλά θα αποφύγω και θα εναντιωθώ σε οτιδήποτε έχει να κάνει με επιθετικές τεχνικές...ελπίζω να με εννοείς, εάν γνωρίζεις π.χ. τη διαφορά μεταξύ Ψυχικής Αυτοάμυνας και Ψυχικών Επιθέσεων. Για τις ‘εσωτεριστικές ομάδες’ που λέγαμε, ισχύει αυτο το οποίο μου είχε πεί ένας φίλος Τέκτων, όταν του ζήτησα τη γνώμη του για την κατάντια των Τεκτονικών Στοών στην Ελλάδα του Σήμερα : ‘Υπάρχουν οι Αδελφοί και οι παλιαδελφές, σημασία έχει με ποιούς από αυτούς ασχολείσαι και συνεργάζεσαι’...Έτσι κι εγώ σου λέω, ψαξε, βρες, ζήτα, λάβε και πράξε και μόνος και μετά πολλών. Όλοι είμαστε και μέλη (μιάς κοινωνίας, ενός συνόλου κ.λ.π.) και άτομα, γι αυτό τα έργα μας θα πρέπει να ωφελούν καί το άτομο καί σύνολο...δεν χρειάζεται να ανήκεις κάπου, αρκεί να συνειδητοποιήσεις ότι ήδη αποτελείς μέλος του Εαυτού, του Ανθρώπου, του Κόσμου και του Θεού ή των Θεών (ανάλογα με το τί πιστεύεις).
2) Όσον αφορά την άσκηση ‘Κατασκευάζοντας Ζωές’ : Κατά τη δική μου γνώμη και σύμφωνα με τις δικές μου εμπειρίες, η άσκηση αυτή είναι πολύ πιθανό να έχει καταστροφικά αποτελέσματα, διότι α) Ο κόσμος είναι μικρός. Μια μέρα πιάνω κουβέντα με έναν ταξιτζή και ξεκινάω να του εξιστορώ κομμάτια της νέας μου επίπλαστης ζωής. Είμαι καλός λογοπλάστης, έχω φαντασία και φυσικά πείθω. Αλήθεια, κι εγώ αν γνώριζα μιά μέρα έναν άνθρωπο τυγχαία, τί λογο θα είχα να μην πιστέψω ότι μου λέει; Πολύ ωραία, η συνταγη έπιασε. Μιά άλλη μέρα, γνωρίζω μια κοπέλα την οποία και ερωτεύομαι. Αποφασίζει, λοιπόν να με γνωρίσει κάποια στιγμή στους δικούς της...στη μαμά της και τον πατέρα της, ο οποίος είναι ο ταξιτζής που είχα γνωρίσει λίγες μέρες πρίν. Δεν περνάνε πολλές μέρες μέχρι μπαμπάς και κόρη να συνειδητοποιήσουν ότι κάτι δεν πάει καλά με μένα...μήπως το παλικάρι μας πουλάει φούμαρα και γιατί; Αν το παράδειγμα φαίνεται πολύπλοκο θα το πώ πιό απλά...τί γίνεται με τις συναντήσεις και τις γνωριμίες κοινών γνωστών; Και μια μέρα μου βγαίνει το όνομα ότι είμαι μεγάλος ψεύτης και άντε μετά να με εμπιστευτούνε...μα πιστέψτε με, δεν είμαι ελέφαντας...όπως σας έλεγα πριν, β) Η συγκεκριμένη άσκηση χρησιμοποιείται ήδη καθημερινά από πολύ κόσμο χωρίς να το καταλαβαίνουν. Οι περισσότεροι φουσκώνουν τα γεγονότα που περιγράφουν προσθέτοντας ή αφαιρώντας στοιχεία που τους βολεύουν ή τους φέρνουν σε δύσκολη θέση αντιστοίχως. Είναι αλήθεια, όπως έχεις κι εσύ επισημάνει, ότι το μεγαλύτερο μέρος των απόψεων που ακούμε είναι διαστρεβλώσεις της Αλήθειας. Ας παραδεχτούμε τα λάθη μας, ας μας κάψει η αλήθεια, και ας συνεχίσουμε χτίζοντας μια νέα και πιό όμορφη πραγματικότητα. Γ) Όλοι μας έχουμε ελλατώματα Σωματικά, Ψυχικά και Πνευματικά...Τίποτε από αυτά δεν κρύβεται μπροστά σε ένα καλό παρατηρητή. Κοίτα, λοιπόν, πόσο περιορισμένη είναι αυτή η άσκηση. Αν κάποιος είναι π.χ. άσχημος ή δύσμορφος, πώς θα έπειθε κάποιον ότι είναι μεγάλος εραστής, ένας δανδής που γοητεύει απλά με το πέρασμά του; Αν κάποιος είναι κομπλεξικός, κακεντρεχής, δειλός κ.λ.π. νομίζεις ότι δεν φαίνεται; Ποιά είναι η πρώτη εντύπωση που θα έδινε στον οποιονδήποτε; Όταν μάλιστα προσπαθούμε να κρύψουμε πράγματα για τα οποία ντρεπόμαστε, τότε είναι που εκδηλώνονται πιο έντονα και φαίνονται περισσότερο. Μη φοβάστε τα ελλατώματά σας...αντιμετωπίστε τα και συνεχίστε. Αν τώρα κάποιος υστερεί νοητικά; Εκεί κι αν δε θα μπορέσει ποτέ να πείσει. Ποιά είναι η δική μου πρόταση; Αντί της άσκησης, θα πρότεινα στους ενδιαφερόμενους να ασχοληθούν με τα Παιχνίδια Ρόλων (RPG), τους Συλλόγους Αναβίωσης (Re-enactment) και όπως πρότεινες κι εσύ, διάφορες Θεατρικές Ομάδες και Συλλόγους. Στις παραπάνω περιπτώσεις, ένας άνθρωπος μπορεί να βγάλει από μέσα του οποιαδήποτε περσόνα, έχοντας πλήρη συνείδηση της διαφοράς μεταξύ καθημερινής, συμβατικής ζωής και Roleplay, Θεάτρου και Αναβίωσης. Μπορεί κάθε σαββατοκύριακο π.χ. να γίνει για λίγο Μάγος, Ιππότης, Δεσποσύνη, Βασίλλισα των Ξωτικών, Πολέμαρχος, Λόγιος και Ποιητής της Αναγέννησης. Το πιό σημαντικό απ’ όλα είναι ότι κάποια στιγμή θα συνειδητοποιήσει ότι δεν υποδύεται τίποτα, αλλά όλες του οι περσόνες είναι κομμάτια του Εαυτού του...και δεν χρειάζεται ποτέ να πει ψέμματα, αφού θα έχει πάντα για μαξιλαράκι το ότι συμμετέχει σε ένα θεατρικό ή σε ένα παιχνίδι. Αυτό, όμως, που με κάνει να θλίβομαι με το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων που ανήκουν σε τέτοιου είδους ομάδες είναι το ότι αρκούνται στο να εκδηλώσουν όλα τους τα βαθειά συναισθήματα και τις ενδόμυχες σκέψεις τους απλά για μερικές ώρες και μετά επιστρέφουν στη μιζέρια τους περιμένοντας το επόμενο σαββατοκύριακο για να λυτρωθούν. Αν σε κάποιους από εσάς σας αρέσει να παίζετε τους ευγενικούς Ιππότες και τις Ευγενικές Δεσποσύνες, τους καλούς Μάγους και τις Αγνές Ιέριες, τους Θεούς και τις Θεές μην μένετε εκεί...ψάξτε το και γίνετε οι ενσαρκώσεις αυτών των Ιδεών...κάθε μέρα. Ή μήπως δεν έχετε καταλάβει ότι όλες οι Ιδέες βρίσκονται ήδη μέσα σας και περιμένουν να κάνετε τη μικρή τους φλόγα να λάμψει πιό έντονα και να μας φωτίσει όλους μας; (Εσείς που παίζετε στο RPG τους κακούς necromancers, του βιαστές και τους βαρβάρους, κρατήστε τις ιδέες σας στο παιχνίδι και ξεσπάστε εκεί σαν να κάνετε καποιο extreme game...ναι, είστε λίγο άρρωστοι, αλλά μην ανυσηχείτε, όλα γιατρεύονται με τον καιρό).
3) Όσον αφορά την άσκηση ‘Διαλογισμός Ηρεμίας’ : α) Κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν πρόκειται για διαλογισμό, αλλά για άσκηση αναπνοής. Ο διαλογισμός συμπεριλαμβάνει προβολή εικόνων και οραματισμό, β) Ότι έχεις γράψει για τη στάση του σώματος είναι απολύτως σωστά, γ) Θα ήταν προτιμότερο να μην έχουμε ανοιχτά τα μάτια μας, έστω κι αν είμαστε εστιασμένοι απλά σε ένα κερί. Προτείνω, τα μάτια κλειστά και οι κόρες να κοιτάνε εσωτερικά προς το κούτελο ή το σημείο του σταυρού, όπως συνηθίζουμε να λέμε, δ)Ως ‘μουσικός’, δίνω μεγάλη βάση στο θέμα του ρυθμού. Οι αναπνοές θα πρέπει να έχουν έναν ρυθμό ως εξής: Αρχικά, κρατάμε τον αριστερό καρπό μας κάτω από των αντίχειρα και πιάνουμε το ρυθμό της καρδιάς μας. Αρχίζουμε και μετράμε σιωπηλά τους σφυγμούς, χωρίζοντάς τους σε 3αδες ή 4τράδες...ας πούμε 3άδες λοιπόν. Ακολουθούμε την εξής διαδιακασία Εισπνοή-Παύση-Εκπνοή-Παύση...και πάλι από την αρχή, μέχρι το τέλος του διαλογισμού. Στην αρχή μετράμε από μέσα μας Εισπνοή 1-2-3, Παύση 1-2-3, Εκπνοή 1-2-3, Παύση 1-2-3...δηλ θα πρέπει να μετράμε 12 σφυγμούς για κάθε κύκλο της διαδικασίας. Μετά από 1-2 λεπτά σταματάμε να μετράμε συνειδητά και αφήνουμε τον εαυτό μας να συνεχίσει μηχανικά τη διαδικασία. Από κει και πέρα, με πολύ αργό ρυθμό φτιάχνουμε μια εικόνα στο μυαλό μας...π.χ. φανταστείτε μία σφαίρα φωτός η οποία έρχεται από ψηλά, ακουμπάει στο κεφάλι μας, και αρχίζει να διασκορπίζεται στο σώμα μας από πάνω προς τα κάτω. Φανταστείτε το φως της να καίει οτιδήποτε περιττό και μυαρό βρίσκεται μέσα μας και ‘δείτε’ το να αποβάλεται λόγω της πίεσης του φωτός από τα πόδια σας και να εξαϋλώνεται. Όταν νιώσετε ότι έχετε ‘καθαρίσει’, μπορείτε, είτε να σταματήσετε απαλά και να απολαύσετε τη γαλήνη που έχετε επιτύγχει, είτε να συνεχίσετε με διαλογισμό για τον οποίο πρόκειται να συμπληρώσω κι άλλα στοιχεία στο προσεχές μέλλον.
4) Όσον αφορά...........την απότομη αποχώρησή μου απο΄το θέμα, να με συγχωρήσετε, αλλά ήδη γράφω κάνα δίωρο και έχω μια ζωή η οποία τρέχει πιο γρήγορα από εμένα και πρέπει να τρέξω κι 'εγώ' να την προλάβω. Θα επανέλθω το συντομότερο δυνατό...έως τότε να ξέρετε ότι είμαι...
Εγκάρδια Δικός Σας
The Prince of Pentacles
"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo...Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ..."
Αγαπητέ Ramoglou, εάν ανησυχείτε που ένα ξωτικό σας έριξε στον πόλεμο, τί να πώ κι εγώ που ήλθε ένας Byron να γράψει τους 'στίχους' του την ώρα που δίνουμε τις μάχες μας...αλλά εγώ θα τον προλάβω:
Ένιωσεν ότι
του ήσαν οι στίχοι
άχαρη τύχη
και ματαιότη.
Η ορμή του η πρώτη
πιά δεν αντήχει,
αλλά, στα τείχη,
ένδοξη νιότη.
Γίνονται οι γέροι
γαύροι. Θα ορμήσει
ανδρών λουλούδι.
Κι ο Μπάιρον ξέρει
πώς να το ζήσει
το Θείο Τραγούδι.
(Κ.Γ.Καρυωτάκης...3 φορά...ναι, τον λατρεύω)![]()
Καλώς ήλθες αγαπητέ Byron στην παρέα μας. Χωρίς ίσως να το επιδιώκεις, έκανες μιά πολύ πετυχημένη νύξη στους 'σκιώδης' λόγους που κρύβονται πίσω από τις συγκρούσεις. Μήπως τελικά πολεμάμε τη 'Σκιά' μας; Κι αν ναί, έχουμε όλοι μία σκιά; Η σκιά είναι ξεχωριστή οντότητα ή οντότητες; Αλλά αυτό είναι άλλου Πάπα ευαγγέλιο.
"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo...Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ..."
Κατά την ταπεινή μου γνώμη:
α) Οι προκαταλήψεις, οι δεισιδαιμονίες, τα δόγματα, οι ιδεολογίες κ.λ.π. αντιμετωπίζονται με τον καιρό, όσο έχουμε τη διάθεση να ακούμε νέες απόψεις, να ερχόμαστε σε επαφή με κόσμο μου σκέφτεται, νιώθει και δρα διαφορετικά από εμάς και όταν κάποια στιγμή συνειδητοποιούμε ότι οι γνώσεις είναι σφαιρικές και χάνουν την ουσία τους εάν θεωρούνταο αποκλειστικά μέσω ενός συγκεκριμένου πρίσματος.
Κάποιοι δυσκολεύονται να ξεπεράσουν τα παραπάνω, λόγω κάποιων ταμπού που έχουν και αφορά κάποια πολύ ισχυρή τραυματική εμπειρία. Υπάρχει ένα καστράκι μές το μικρό νησάκι του συνειδητού μας νού, το οποίο (νησάκι) περικλείεται από την απέραντη θάλασσα του ασυνειδήτου. Μες το καστράκι φυλάμε αυτού του είδους τα ταμπού και θέλει μεγάλη προσοχή όταν τα 'πειράζουμε'. Όσον αφορά εμάς τους ίδιους, δε θα πρέπει ούτε να τα κρατάμε εκεί αιώνια, αλλά σιγά, σιγά να τα φέρνουμε στο 'Φως', ούτε να τα πνίξουμε στη θάλασσα του ασυνειδήτου, γιατί θα επιστρέψουν πιό ισχυρά. Όσον αφορά τα καστράκια των άλλων, δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να τα αγγίξουμε και σε καμία περίπτωση να μην προσπαθήσουμε να εισβάλουμε μέσα τους. Ο καθένας θα βρεί τους τρόπους μόνος του, την κατάλληλη στιγμή, διότι μία βίαια πρόκληση της εκδήλωσης ενός τέτοιου ταμπού, σίγουρα θα έχει καταστροφικά αποτελέσματα.
Υπάρχουν και κάποιοι, οι οποίοι εισκεμένα μένουν φανατικοί με κάποιο δόγμα ή ιδεολογία, διότι ασκούν την προπαγάνδα τους, μέσω τις οποίας έχουν να κερδίσουν κάτι. Κοινωνικό status, οπαδούς, συνδρομητές, αυτοεπιβεβαίωση,ερωτικούς συντρόφους, ένα βασίλειο στους ουρανούς...ή στην κόλαση, μια θέση δίπλα στους θεούς....δεν έχει σημασία, νομίζω ότι ακόμη και για έναν απλό νου, αυτού του είδους οι άνθρωποι είναι εύκολα αναγνωρίσιμοι.
β)Όσον αφορά την ανελευθερία και τον υλικό εγκλωβισμό: Πάντα πίστευα ότι ελευθερία δεν υπάρχει στο άτομο. Έβλεπα αυτή τη λέξη μόνο σε σχέση με τις ρίζες που την απαρτίζουν, ελ-ευ-αιθήρ, να έχεις καλόν αιθέρα γύρω σου ή καλό αιθερικό. Από την σκοπιά της ανελευθερίας ως δέσμευσης, έχω κάνει την εξής σκέψη: Μιλόντας για τον Κόσμο, για την Δημιουργία, πολύ χοντρικά, υπάρχει το Όλον και τα όλα που το απαρτίζουν, σαν σύνολο και υποσύνολα. Από τη στιγμή που υπάρχουν πολλά σωματίδια μέσα σε ένα σώμα, είναι αναγκαστικά περιορισμένα, καταλαμβάνουν συγκεκριμένο χώρο και έχουν περιορισμένες λειτουργίες και ικανότητες.
Ή έχουμε 1 Όλον, πλήρες, τέλειο, αιώνιο, άπειρο ή άπειρα, ελλειπή, πεπερασμενα, ατελή Όλα. Για να υπάρχουν ζωές με την έννοια των άπειρων και διαφορετικών μορφών, οι μορφές πρέπει να συμβιβαστούν με τους περιορισμούς που θα έχουν, εάν θέλουν να κρατήσουν τη διαφορετικότητα, την ανεξαρτησία, την αυτονομία και την ατομικότητά τους. Αλλίώς, μπορούν να ενωθούν με το Όλον, το οποίο ως Μονάς δεν κάνει διαχωρισμούς και δεν γνωρίζει τίποτε άλλο πέραν τις Μονάδος. Θέλουμε να είμαστε προσωπικότητες ανάμεσα σε άλλες προσωπικότητες ή να χαθούμε στο Άπειρο και το Αιώνιο αφήνοντας πίσω την ατομικότητα;
Όσον αφορά τη χρήση της λέξης εαυτού, όπως την τοποθέτησε ο αγαπητός Ramoglou, θα διαφωνήσω. Δεν πιστεύω ότι τα ελλατώματα που προανέφερε αποτελούν μέρος του Εαυτού. Ο Εαυτός είμαστε εμείς όταν ξεπεράσουμε τα ελλατώματά μας, αυτό το Επίπλαστο Εγώ, όπως θα έλεγα. Ξεπερνόντας αυτά τα 'βάρη', είτε είναι Σωματικά, είτε Ψυχικά, είτε Πνευματικά, γνωρίζουμε τον Αληθινό μας Εαυτό, γνωρίζουμε τον Άνθρωπο...γι αυτό, όπως είχα πεί προηγουμένος, τελικά μήπως το θέμα δεν είναι η Μάχη των Καλών ενάντια στους Κακούς, αλλά η Μάχη του Ανθρώπου ενάντια στο Κακό; (Η Μάχη που μας αφορά όλους και κάθε μία μικρή νίκη του καθενός από εμάς, είναι και μια μεγάλη νίκη για όλους μας).
Υ.Γ. Αγαπητή Galadriel, σ'ευχαριστώ που είχες τη σύναιση (την οποία εγώ δεν είχα) και έριξες λίγο τους τόνους. Μερικές φορές γίνομαι κατακεραυνωτικός εκεί που δεν πρέπει...χμ, εντώπισα κι άλλο κακό που πρέπει να χτυπήσω.
"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo...Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ..."
Edited by - prince_of_pentacles on 07/01/2005 14:08:32
Οι γνώμες του καθενός, πάνω στο θέμα της Ιστορίας, του Βίου και της Διαδοχής των Ναϊτών, παρουσιάζουν τα ίδια ‘συμπτώματα’ με τους ισχυρισμούς εκείνων που δηλώνουν ό,τι έχουν στην κατοχή τους ένα κομματάκι από τον Τίμιο Σταυρό. Εάν συγκεντρώναμε όλα αυτά τα κομματάκια και ανακατασκευάζαμε τον Σταυρό, θα φθάναμε στο συμπέρασμα ό,τι το μήκος του ήταν γύρω στα 8 χιλιόμετρα και το ύψος του Ιησού ανάλογο. Τελικό συμπέρασμα; ΥΠΕΡΒΟΛΗ.
Μελετώντας την Ιστορία των Ναϊτών, ο καθένας θα βγάλει το δικό του, μοναδικό και πολύ διαφορετικό συμπέρασμα από αυτά των υπολοίπων. Άλλοι θα συγκινηθούν, άλλοι θα τρομάξουν, άλλοι θα ερωτευτούν, άλλοι θα σιχαθούν, άλλοι θα σεβαστούν, άλλοι θα κλέψουν, άλλοι θα αδιαφορήσουν και γιατί όχι, κάποιοι θα θυμηθούν...δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω κανέναν από όσους ισχυρίζονται κάτι τέτοιο, αρκεί να έχουν βρεί συνειδητά τη χρυσή τομή ανάμεσα στη φαντασίωση και την ανάμνηση.
Όπως και να ‘χει, οι Ναϊτες παρήλθαν και άφησαν πίσω τους ένα τεράστιο Έργο, άσχετα αν για κάποιους ήταν θετικό και για κάποιους άλλους αρνητικό. Σημασία έχει το Έργο που παράγουμε Εμείς Σήμερα. Πιστεύω πως αν ήταν αρκετά αξιόλογο δεν θα εμμέναμε στις διαμάχες του παρελθόντος, αλλά θα ‘πεθαίναμε’ στις μάχες του σήμερα.
Μη θέλοντας να αφήσω το στίγμα της σκληρής κριτικής και της εναντίωσης στα λόγια μου, σας παραθέτω την ‘Ιστορία των Ναϊτών και των υπόλοιπων Ιπποτών του Σταυρού’, όπως την είδαν και τα ματάκια μου μέσα από τις γκραβούρες του Gustave Dore. Χαμογελάστε, δακρύστε, αδιαφορήστε, φαντασιωθείτε, θυμηθείτε...όπως εσείς νομίζετε.









"Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo...Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ..."
Και η εγχείρηση απέτυχε, και ο ασθενής απεβίωσε
Πιστεύω ότι δε χρειάζεται να μας βάλει λουκέτο ο Admin, ας βάλουμε μόνοι μας
Το θέμα φαίνεται να έχει χάσει ολοκληρωτικά την ουσία του
Θα τα πούμε online σε καμιά βδομάδα, γιατί έχουμε και δουλειές να κάνουμε...σε άλλο topic, με περισσότερη ουσία και πιό ευγενικές διαθέσεις
Σας Ευχαριστώ
The Prince of Pentacles
‘Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo…Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ...’
Λοιπόν, παιδιά, το ομολογώ ότι όταν αντίκρυσα τις απαντήσεις που ακολούθησαν το τελευταίο μου post, έψαλλα 500 paternosters και πήρα 20 κάμψεις μπας και ηρεμήσω...τίποτα...μετά διάβασα όλους τους ύμνους του Ορφέα...πάλι τίποτα...ούτε με ultrex...δεν πειράζει με λίγη σοδίτσα θα το χωνέψω.
1)Αν τσακωνόμαστε για ένα απλό θέμα, το οποίο αφορά Απλούς, Ανθρώπινους, Καθημερινούς Τρόπους, νομίζετε ότι θα μπορέσουμε να αναπτύξουμε σοβαρές συζητήσεις που να αφορούν την Πίστη, τους Θεούς, το Σύμπαν, τη Σοφία και οποιαδήποτε άλλη Ανώτερη έννοια;
2)Καθόμαστε και αναλλωνόμαστε σε διαλόγους...ΔΙΑ-λόγους που αφορούν την Ενότητα μεταξύ των Ελλήνων και τελικά καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι πάντοτε ήμασταν Πόλεις-Κράτη, με κύριο μέλημα να συντρίψει η μία την άλλή;
3)Δε θέλω να ξανακούσω συγνώμη από κανέναν σας...να 'στε σίγουροι ότι σας έχω 'συν-χωρέσει' πριν καν μου το ζητήσετε. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με κανέναν από εσάς και δεν καταλαβαίνω το Λόγο να δημιουργούμε προβλήματα από το πουθενά. Ηρεμία...θα τα βρούμε. Είναι δύσκολο μεν, αλλά αξίζει η προσπάθεια...και όσοι το αντέξουν.
4)Είναι εύκολο να φύγουμε αφήνοντας συντρίμια πίσω μας...το δύσκολο είναι να είμαστε Εδώ και να Μοχθούμε Μαζί, ο ένας Δίπλα στον άλλο...Κυρίες και Κύριοι 'Εσωτεριστές' δεν απαιτώ να μου αποδείξετε την 'Αδελφοσύνη' που σας χαρακτηρίζει, αλλά περιμένω να δω με Πράξεις ότι έχετε κάνει κάποιες 'έννοιες', Βίωμα...Όχι επειδή θεωρώ ότι είμαι καλύτερος ή ανώτερος από οποιονδήποτε εδώ μέσα, αλλά επειδή το κάθε ένα (μικρό ή μεγαλο) Πρόβλημα εντός αυτού του χώρου μας πληγώνει και μας χαρακτηρίζει Όλους μας...Ναι, είμαστε υπόλογοι ο ένας απέναντι στον άλλο.
5)Δε με πειράζει που το θέμα πήρε άλλη τροπή από αυτήν που είχα αρχικώς φανταστεί, αρκεί να βγεί μέσω διαλόγου κάτι θετικό. Είναι απόλυτα αποδεκτή μία μεταστοιχείωση στη ροή του θέματος, εφόσον υπάρχει ανάγκη να εκφραστούν άλλου είδους ανησυχίες από τους συγγραφομένους. Το Topic δεν είναι δικό μου, το Site δεν είναι δικό μου...είναι Δικά μας, και στον καθένα αυτό που του αναλογεί. Αυτή τη στιγμή είμαστε Γελοίοι Όλοι μας....και δε θέλω να ακούσω καμία έκφραση του στύλ 'Καλά τους τα λες ρε Prince'...σημασία δεν έχει τι λέμε, αλλά τι κάνουμε.
6)Με αρκετή διάθεση για χιούμορ και χωρίς να υπάρχει καν η υπόνοια της προσβολής ή της ειρωνίας, προτείνω:
Να μετονομαστεί ο τίτλος του θέματος ως εξής 'Τελικά Μιλάμε ή Κλάνουμε' ![]()
Αν δούμε την αστεία πλευρά κάποιων καταστάσεων, τελικά θα ξεκολλήσουμε και θα πάψουμε να συγκρουόμαστε. Στο κάτω, κάτω τί έχουμε να χωρίσουμε; Μες τη μιζέρια που ζούμε, μόνο ώφελος μπορεί να υπάρξει στις μεταξύ μας τριβές.
Με τους πιό ευγενικούς χαιρετισμούς...
The Prince of Pentacles
‘Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo…Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ...’
Edited by - prince_of_pentacles on 03/02/2005 18:52:10
Ευχαριστώ όλους και όλες εσάς που ξέρετε να δείχνετε κατανόηση. Δε θέλω να αναφερθώ προσωπικά, μιάς και πιστεύω ότι οι εκφράσεις συμπάθειας μεταξύ κάποιων από εμάς, μπορεί να κάνουν τους υπολοίπους να νιώσουν κάπως αδικημένοι (πιστεύω, πάντως, πως οι 'συμπάθειες' παρ'όλα αυτά γίνονται αισθητές).
Κατανοόντας ότι λόγω 'Ανάγκης', μερικές φορές, παρεκκλίνουμε από την 'Ορθή Οδό'(όπως την φαντάζεται ο καθένας μας), δε θά θελα να σταθώ εμπόδιο σε οποιαδήποτε προσπάθεια 'αποκατάστασης' ανθρώπων που μπορεί να μας προσέβαλαν.
Η κατανόηση δεν είναι η 'Γκρίζα Οδός του Συμβιβασμού', αλλά μία 'Σταθερή Θέση' που στοχεύει στην 'Ομόνοια'. Δε συμβιβάζομαι με απόψεις αρνητικές και όταν σε κάποια σημεία διαφωνώ δεν διστάζω να το δηλώσω, στηρίζοντας τη 'θέση' μου.
Με λίγη σύνεση και αγνή καρδιά, πιστεύω ότι σιγά, σιγά θα καταφέρουμε να ανακαλύψουμε τα κοινά σημεία που μας συνδέουν όλους μας...Διατηρώντας, φυσικά, την ιδιαιτερότητα και τη διαφορετικότητα του κάθε ενός από εμάς.
Μέσω των 'συμβιβασμών', αγνοόντας τα θέλω του 'αληθινού μας εαυτού', θα πνιγούμε μέσα στη 'θάλασσα του συλλογικού ασυνειδήτου'.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, πάντα, σεβόμενοι τις ιδιαιτερότητες και την προσωπικότητα, τόσο τη δική μας, όσο και των άλλων, θα μπορέσουμε να επιτύγχουμε μία 'Συλλογική (Συνθετική) Συνειδητότητα', καί μέσα μας, και μεταξύ μας.
Τα Φιλιά μου σε όλους
The Prince of Pentacles
‘Quaero non pono, nihil hic determino dictans. Coniicio, conor, confero, tento, rogo…Ερευνώ, δεν επιβεβαιώνω. Δεν προσδιορίζω εδώ τίποτε με τελική βεβαιότητα. Υποθέτω, προσπαθώ, συγκρίνω, επιχειρώ, ρωτώ...’