ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

redruM

Νέο Μέλος
12Μηνύματα
5Θέματα
17/08/2009, 17:08:01Πρώτο μήνυμα
19/02/2014, 18:03:57Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(5)

Πρόσφατα μηνύματα

Ταινιάρα η "Λάμψη",μου αρέσει πολύ το στιγμιότυπο με τον πιτσιρικά που επαναλαμβάνει συνεχώς το νικ μου...

Φίλοι μου δεν θυμάμαι ακριβώς που έχω διαβάσει για τις καταιγίδες,καθώς τα τελευταία χρόνια διαβάζω συνεχώς.Ο Δον Χουάν αν θυμάμαι καλά,κάνει μια νύξη για τους ενατενιστές των σύννεφων(μια κοπέλα της ομάδας του κινδύνεψε σοβαρά κατά τη διάρκεια μιάς καταιγίδας,διορθώστε παρακαλώ με αν κάνω λάθος),όμως βάζω και στοίχημα ότι το έχω διαβάσει κι αλλού.

Για τις μεταλλικές αιχμές το διάβασα σίγουρα στο "Πρόβλημα του κακού στο αστρικό πεδίο" του Γκουίτα.

Διαβάζω τις αναρτήσεις του φόρουμ από το 2008,τους περισσότερους από εσας νιώθω ότι τους γνωρίζω προσωπικά.Έχω δει σε αυτό τον χώρο ελπίδες,μίση,πάθη,ευγένεια,χυδαιότητα,ομορφιά,ασχήμια,καλό,κακό,φως και σκοτάδι όλα αυτά που μας κάνουν ανθρώπους δηλαδή.
Διάβασα τις απαντήσεις όλων των φίλων από το 2002 που ξεκίνησε το παρόν τόπικ.Δεν θέλω να
εντυπωσιάσω,δεν κατέχω κάτι με το οποίο μπορώ να εντυπωσιάσω,δεν είναι αυτές οι προθέσεις μου.Θέλω απλώς να μπει ένα λιθαράκι στη χαρτογράφηση του ανεξερεύνητου για αυτό σας ανέφερα καταιγίδες και μέταλλα.Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά,αλλά εδώ δεν υπάρχει καθόλου καπνός,μυστηριωδώς,καθώς αρκετούς από εσάς τους θεωρώ γνώστες όχι μόνο της α.π. αλλά και του εσωτερισμού γενικότερα.
Δώστε μου φίλοι μου λίγο χρόνο και θα παραθέσω αυτολεξεί τα επίμαχα σημεία από τα βιβλία.


quote:
Υαλοποιημένη άμμος από πτώση κεραυνού. Δεν έχει κάτι το μεταφυσικό (και οι ατομικές βόμβες το έκαναν!)

Στο χωριό μου ή μάλλον στα χωριά μου οι κεραυνόλιθοι αναζητούνται ως άλλος θησαυρός από μερικούς για τις εσωτερικές τους ιδιότητες,τα στόματά τους όμως τα κρατούνε ερμητικά κλειστά.Είμαι επίμονος όμως...

quote:
1. Δεν θα συμβεί! Αν έχεις την απαιτούμενη ενέργεια για την... «πτήση» θα πρέπει να έχεις και την ανάλογη εμπιστοσύνη στην προσωπική σου ενέργεια – (Για να το πω δονχουανικά) - εκτός κι αν δεν ξέρεις τι κάνεις, οπότε...
2. Αν δεν ξέρεις τι κάνεις (ή αν το «ταξίδι» το ξεκινάς με "κλεμένη" ανεπαρκή ενέργεια) χωρίς να εκπλήρώνεις κάποιες προϋποθέσεις.... θα συμβούν άλλα πρώτα – και ύστερα – χειρότερα και τα απίθανα σενάρια με κεραυνούς, ηλετροπληξίες και χάλκινες αιχμές είναι το λιγότερο που πρέπει να σε ανησυχεί!

panpam με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνο.


quote:
Μάλλον ο φίλος έχει μπερδέψει ορισμένα πράγματα. Μερικοί αποκρυφιστές αναφέρονται σε ηλεκτρικό και μαγνητικό (και ηλεκτρομαγνητικό) ρευστό, όταν μιλούν για διεργασίες ενεργειακής ροής και εξισορρόπησης στο αιθερικό και αστρικό πεδίο. Δεν πρόκειται για τα γνωστά Η/Μ πεδία της φυσικής. Αυτά είναι εκδηλώσεις του φυσικού πεδίου.
Συνήθως αναφέρονται στην διπολική φύση της ζωτικής ενέργειας, οργόνης, τσι, πράνα, την ενέργεια που δημιουργεί και διαμορφώνει τους λεπτοφυείς αυτούς χώρους και μπορεί να περιγράφει με αρκετά ονόματα ακόμα, αν και κάθε περιγραφή περιλαμβάνει και μια διαφορετική ποιότητα.Είναι προφανές ότι αναφερόμαστε σε μια συγκεκριμένη μεταφυσική οπτική όπου η διάσταση της περιγραφής είναι υποκειμενικό θέμα.

Heretic νομίζω ότι τα πάντα έχουν μία εσωτερική ή αν προτιμάς μεταφυσική διάσταση.Όταν αναφέρω τον κεραυνό π.χ. δεν εννοώ αυτό καθ'αυτό το φαινόμενο,αλλά τις λεπτοφυής μη μετρήσιμες ενέργειες που εκδηλώνονται μέσω αυτού.

Αλήθεια τι είναι άραγε ο κεραυνόλιθος;

Σας χαιρετώ όλους ως νέο μέλος.Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας και τη δική μου εμπειρία που είναι ΠΕΡΑ ΓΙΑ ΠΕΡΑ ΑΛΗΘΙΝΗ. Η ιστορία διαδραματίστηκε πριν από 10 χρόνια(είμαι 32 ετών σήμερα)στη Χίο όπου παραθερίζαμε φιλικά ζευγάρια στο σπίτι μίας εκ των δεσποινίδων. Βρισκόμασταν στην παραλία κι ένα μαγευτικό δειλινό διαγράφοταν στον ορίζοντα,όταν εις εκ των φίλων είχε την πολύ "φαεινή" ιδέα(όπως θα αποδεικνύοταν)αργότερα να πάμε στο σπίτι και να δοκιμάσουμε το ποτηράκι. Ποιό?Ρωτήσαμε ξαφνιασμένοι.Το ouija(ή ούζα δεν θυμάμαι καλα)μας απάντησε.Έχει πλάκα,μας είπε,είναι φοβερό,ειναι must. Tεσπα αφού μας εξήγησε περί τίνος πρόκειτε και μας διαβεβαίωσε ότι είναι εντελώς ακίνδυνο,ένα αθώο παιχνιδάκι είναι,είπε(μακάρι να μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω),μας έπεισε καθότι είτο και είναι λαλίστατος ο μπαγάσας.Αφού λοιπόν καθίσαμε στο τραπέζι έφερε το ποτηράκι και φώναξε με δυνατή και σίγουρη φωνή ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΕΛΑΤΕ ΣΑΣ ΚΑΛΕΙ Ο ΕΧΩΝ ΤΟ ΟΥΖΑ(ή ouija δεν είμαι σίγουρος).Παγώσαμε,κρύος ιδρώτας μας έλουσε,μία ρίγη,μία ανατριχίλα νιώσαμε όλοι στην ραχοκοκαλιά μας λες και ένα αόρατο ψυχρό ξίφος μας χαϊδευε χωρίς να μας τραυματίζει. Στη συνέχεια σιωπή.Μια απόκοσμη ησυχία κυριάρχησε παντού(ακόμα και έξω από το σπίτι το οποίο σημειωτέον βρίσκεται μακριά από τον "πολίτισμο")και το μαύρο πέπλο της νύχτας είχε απλωθεί πλέον βαρύ παίρνοντας τα ηνία του λυκόφωτος. Ο χρόνος είχε σταματήσει και κοιταζόμασταν όλοι βλέποντας τη δική μας φρίκη στα πρόσωπα των άλλων όταν ξαφνικά ακούσαμε μία φωνή από το υπερπέραν... Τα οινοΠΝΕΥΜΑΤΑ είχαν καταφτάσει.Άλλο λευκό,άλλο κόκκινο,άλλο ροζέ,αλλά το πιό τρομακτικό από όλα ήταν το κίτρινο που όταν μπήκε στο ποτηράκι άρχισε να αφρίζει και να ξεχειλίζει.Υποχρεωθήκαμε να πιούμε.Ένα κάψιμο στο λαιμό,μιά θολούρα στην όραση,μιά παράξενη ευφορία του νου.Μας είχαν καταλάβει(όπως κατάληψη). Μέσα από την ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΑ ωραία μέθη,πάλι ξαφνικά,είδαμε μιά αχνή σιλουέτα να ξεπροβάλλει από τη μεριά της κουζίνας.Ήταν μιά μαυροφορεμένη κοπέλα.Κρατούσε έναν δίσκο στον οποίο υπήρχαν μέσα κάτι αποκρούστικα,γλοιώδη και σιχαμένα πλάσματα που για άκρα είχαν πλοκάμια και πάνω στα πλοκάμια βεντούζες. Υποχρεωθήκαμε να φάμε.Παλέυανε στα στομάχια μας τα πλάσματα και τα οινοΠΝΕΥΜΑΤΑ ΝΟ 1 εχει και συνέχεια.......
1.Στην ηλικία των 9 ετών είδα το εξής όνειρο το οποίο ήταν τόσο ζωντανό που εντυπώθηκε στη μνήμη μου.Ήμουν σε ένα επαρχιακό μέρος και μπροστά μου ήταν μιά μεγάλη εκκλησία.Η ατμόσφαιρα ήταν μουντή και μάλλον προμήμυνυε επερχόμενη καταιγίδα.Το μοναδικό κτίσμα στο τοπίο ήταν η εκκλησία.Μπήκα μέσα.Δεν υπήρχαν άλλοι γύρω μου,ήμουν μόνος μου.Ένα φέρετρο υπήρχε στο κέντρο χωρίς καπάκι και κάποιος ή κάποια μέσα.Πλησίασα κοντά για να δω ποιός ήταν μέσα και τσουπ...ξύπνησα.Δεν πρόλαβα να δω.Μετά από λίγο χτύπησε το τηλέφωνο.Ήταν απ΄το χωριό.Ο παπούς μου που υπεραγαπούσα ήταν νεκρός....


2.Στην ηλικία των 20 περίπου είδα στον ύπνο μου ότι ήρθε επίσκεψη μία φίλη της αδερφής μου στο σπίτι μας.Σημειωτέον ότι η φίλη της αδερφής μου ήταν και είναι φοβερή Γ Κ Ο Μ Ε Ν Α Ρ Α,οπότε τι πιο φυσιολογικό να βλέπω αιθέριες υπάρξεις του ωραίου φύλου στα όνειρα μου.Αμ δε.Αφού ήρθε λοιπόν,στον ύπνο μου,μας χαιρέτησε εμένα και την αδερφή μου,μας έβγαλε και ένα ωραίο πρωινό με τυροπιτοειδή,καθότι ήτο πρωί(στο όνειρο μου πάντα)και μας είπε πο,πο παιδιά πάω τουαλέτα γιατί θα σκάσω.
Ξύπνησα το πρωί,έφτιαξα καφεδάκι και καθόμουν με την αδερφή μου,όταν χτύπησε το κουδούνι.
-Ποιός να΄ναι?
-Ξέρω γω?Μου είπε η αδερφή μου.
Ανοίγουμε και με έκπληξη βλέπω τη ...... που είδα στο όνειρο μου πριν λίγες ώρες.
-Καλημέρα ......,λέει η αδερφή μου,τι εκπλήξη είναι αυτή,δε σε περιμέναμε.
-Καλημέρα παιδιά,έφερα φρέσκιες και ζεστές τυρόπιτες να φάμε,μόνο να πάω λίγο τουαλέτα γιατί θα σκάσω.
Έμεινα λ@λ@κ@ς....
Το κακό είναι ότι από τότε έχω δει πάμπολλα όνειρα με τη ...... σε στιγμές πάθους,λαγνείας και ανταλαγής ερωτικών χυμών και σε κάθε γνωστή και άγνωστη στάση του κάμα σούτρα αλλά δυστυχώς διά εμέ κανένα από τα ενύπνια αυτά δεν ήταν προφητικό.....

Καλημέρα σας φίλες και φίλοι,συνοδοιπόροι της ατραπού του μυστηρίου.

Ο Gnostic Student έχει δίκιο για το διαλογισμό,την αυτοενθύμηση,την αυτοπαρατήρηση(όπως και πολλοί άλλοι συμφορουμίτες που κατέθεσαν τις απόψεις τους στο τόπικ όλα αυτά τα χρόνια).Η αστρική προβολή δεν πρέπει να είναι αυτοσκοπός αλλά το αποτέλεσμα της συνειδητής προσπάθειάς μας για "αυτοβελτίωση".

Καθαρίζοντας ή μάλλον στην προσπάθεια μου να καθαρίσω το "τονάλ" είχα την πρώτη μου συνειδητή εμπειρία.Δεν ήξερα τότε πολλά για την α.π. δηλαδή θέλω να πω ότι δεν είχα αυθυποβάλλει τον εαυτό μου,απλώς "έγινε" ως απόρροια των αλλαγών που έκανα στο τρόπο ζωής μου.

Τα βοηθήματα όπως το brain wave generator τα θεωρώ ύβρεις.

Άποψη μου είναι πως ο Καστανέντα ηθελημένα έχει ασυνέπειες και ανακρίβειες που προκαλούν τη λογική στα έργα του,για να αποτρέψει τους περίεργους τους χλιαρούς και τους "πολύ λογικούς".

Στη Φιλοκαλία των ιερών νηπτικών και σε πολλούς βίους αγίων υπάρχουν πολλά "διαμάντια" σε σχέση με την α.π.Νομίζω πως οι καλοπροαίρετοι και χωρίς προκατάληψη νόες θα τα δουν εύκολα.

Θα ξεσκονίσω τη βιβλιοθήκη μου,συλλέγοντας στοιχεία για τους κινδύνους που σας προανέφερα και θα τα καταθέσω,Θεού θέλοντος.

Ευχαριστώ όλες τις φίλες και τους φίλους για τις απαντήσεις τους.

Αγαπητοί μου δεν είμαι γνώστης.Τρεις φορές έχω προβληθεί με 100% συνειδητότητα.Οι προειδοποιήσεις είναι όμως σαφής.Δεν πρέπει να το κάνουμε εν μέσω καταιγίδας(Δον Χουάν συγχωρέστε με δεν θυμάμαι σε ποιό βιβλίο).Μακριά από μεταλλικές αιχμές(Το πρόβλημα του κακού στο αστρικό πεδίο).Όσο αναφορά τον ηλεκτρισμό είναι δική μου απορία σε συνάρτηση με τα προηγούμενα.Η πρόθεση μου δεν είναι να τρομάξω κανέναν,αλλά διαβάζοντας όλες τις αναρτήσεις και των πέντε τόπικ δεν είδα καμία αναφορά σε αυτούς τους υποθετικούς ή,ποιός ξέρει,πραγματικούς κινδύνους.
[quote]Ο ηλεκτρισμός δεν υφίσταται στο αστρικό...Εκεί δεν υπάρχει ούτε καν ήλιος...Σκέψου ότι και τα ενεργειακά βαμπίρ τρέφονται από την ενέργεια τω ανθρώπων....απλή λογική.. [quote]

Θιβετιανοί μοναχοί χρησιμοποιούν ένα ειδικό χάλκινο εγχειρίδιο σε τελετές εξορκισμού κακών "πνευμάτων".Μάλιστα gamers που έχουν ασχοληθεί με το Uncharted II έχουν "δει" το συγκεκριμένο ξιφίδιο καθώς ο ήρωας του παιχνιδιού πρέπει να το ανακτήσει σε κάποια πίστα.

Μα αυτό ακριβώς εννοώ.Κάνοντας κάποιος Αστρική Προβολή με το Αστρικό του Σώμα το οποίο πιθανολογώ,με βάση τα στοιχεία που έχω συλλέξει από την απόκρυφη γραμματεία,ότι είναι ηλεκτρομαγνητικής φύσεως.Υπάρχουν πολλές προειδοποιήσεις για να ΜΗΝ επιχειρεί κανείς π.χ. όταν υπάρχει καταιγίδα.
Νομίζω ότι δεν ήμουν αρκετά σαφής.Τι θα συμβεί όταν έρθουμε σε επαφή,όχι με το φυσικό μας σώμα το οποίο κοιμάται ούτως ή άλλως,αλλά με το αστρικό μας σώμα "χτυπηθούμε" από τα προαναφερθέντα.Κάνοντας προβολή στο φυσικό κόσμο και όχι στον υποκειμενικό ονειρικό μας κόσμο ή αν προτιμάτε στο ονειρικό "κουκούλι" μας.
Όχι αγαπητή μου δεν κάνω καθόλου πλάκα.
Χαίρετε αγαπητά μέλη.

Θα ήθελα να θέσω κάποια ερωτήματα σε σχέση με κάποιους κινδύνους που μπορεί να κρύβονται στις συναρπαστικές μας πτήσεις.

Τι θα συμβεί εάν κατά τη διάρκεια της προβολής του αιθερικού,αστρικού,νοητικού σώματος στο φυσικό κόσμο μας χτυπήσει κεραυνός;

Τι θα συμβεί εάν έρθουμε σε επαφή με μιά πηγή ηλεκτρισμού;

Τι θα συμβεί εάν έρθουμε σε επαφή με μεταλλική αιχμή και μάλιστα χάλκινη;

Αναμένω τις απαντήσεις σας εναγωνίως.

Καλημέρας σας αξιοσέβαστα μέλης της αγοράς αυτής.Παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον πολλά από τα θέματα σας εδώ και 1/5 έτος,διότι επιθυμώ να δρω περισσότερο σαν παρατηρητής και λιγότερο σαν άμεσα εμπλεκόμενος.Έτσι εν είδη εξομολόγησης γράφω το δεύτερο μήνυμά μου στην αγορά σας.
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είχα μία κλίση,μία ακατανίκητη έλξη για όλα τα παράξενα φαινόμενα που περιβάλουν τον φυσικό κόσμο μας.Επίσης από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είχα κι έχω συχνότατες επισκέψεις της μόρας ή μώρας με όλα τα κλασικά συμπτώματα(παράλυση,ηχητικοί βομβοί καθώς και βίαιες δονήσεις που αισθάνομαι στο σώμα μου)χωρίς όμως το πλάκωμα που αισθάνονται οι αγαπητοί συντοπίτες.
Οι επισκέψεις της πολλές και συχνές,την είχα συνηθήσει,είχε γίνει οικεία μου.Πολλές φορές ξυπνούσα και είχα ανεξήγητες γρατσουνιές και μώλωπες.Μία φορά δε,ξύπνησα με ένα παράξενο σχέδιο στο λαιμό.Τρεις ομόκεντροι κύκλοι σα να με είχε τσιμπήσει κάποιος ή κάποια ή κάτι με καρφίτσα.Την είχα συνηθήσει,ήταν πολύ ενοχλητική βέβαια αλλά δεν τη φοβόμουν,μέχρι που ένα βράδυ...
Γύρισα κουρασμένος από την εργασία μου βραδάκι.Έμενα ακόμα με τους γονείς μου και την αδερφή μου,ήμουν 25 ετών τότε.Ξάπλωσα γύρω στις 12.Το μόνο φως που υπήρχε στο δωμάτιο ήταν αυτό που έμπαινε από τη μπαλκονόπορτα του δωματίου μου,το "φυσικό" φως της νύχτας μιας πόλης που ενώ δεν σε ενοχλεί,σου επιτρέπει να βλέπεις σχετικά καλά τα πάντα γύρω σου.Πρέπει να κοιμώμουν όταν ξαφνικά μισοάνοιξα τα μάτια μου.Είχα ένα παράξενο αίσθημα λες και ο χρόνος είχε παγώσει,ο αέρας στο δωμάτιο βαρύς.Προσπάθησα να κινηθώ,μάταια όμως.Είχα παραλύσει.Η μώρα,χωρίς τους βομβούς και τις δονήσεις που τη συνόδευαν πάντα στους ζοφερούς εναγκαλισμούς της του παρελθόντος.Και τα μάτια μου ανοιχτά,για πρώτη φορά.Και μπορούσα να τα περιστρέψω.Κοιτώντας απο δεξιά στα αριστερά του δωματιου την είδα,ήταν εκεί αριστερά μου δίπλα στο κρεβάτι,δίπλα μου.Μία ψηλή σκιά κατάμαυρη,πυκνή σαν ψηλαφητό σκότος.Αγαπητοί συντοπίτες χ.......α πάνω μου.Αυτό το πράγμα που έμοιαζε με το χάρο χωρίς δρεπάνι,χωρίς χαρακτηριστικά και αντί προσώπου....το σκότος το εξώτερον....,έχασκε δίπλα μου ήρεμο,ακίνητο και με ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΣΕ.Πρέπει να είχε περάσει περίπου ένα λεπτό που ο ανείπωτος τρόμος με κοίταζε στα μάτια με τα μη μάτια του,όταν μετά από πολλές υπερπροσπάθειες για να φωνάξω και να σηκωθώ,κι αφού νόμιζα ότι είχαν περάσει ώρες βλέποντας το φρικτό θέαμα,σηκώθηκα ουρλιάζοντας ΒΟΗΘΕΙΑ.
Οι γονείς μου και η αδερφή μου σηκώθηκαν αλλόφρονες(και πολλοί γείτονες της πολυκατοικίας χτύπησαν τη πόρτα να δούνε τι συμβαίνει-ρόμπα)Ήταν 02 30 και δεν ξανακοιμήθηκα,ώσπου ξημέρωσε.
Όταν ξύπησα μετά το μεσημεράκι,εξαντλημένος λες και το πράγμα μου είχε απομυζήσει όλη σχεδόν την ενέργεια μου,είχα ένα παράξενο σπυράκι στη πλάτη μου το οποίο εξελίχθηκε μέσα σε δύο μέρες σε έναν ωραιότατο έρπη ζωστήρα(ασθένεια που όπως μου είπε ο γιατρός όποιος έχει κολλήσει έρπη στα χείλη δύναται να την επανεμφανίσει με τη μορφή του ζωστήρος,σε περιόδους έντονου άγχους ή κατάπτωσης του οργανισμού-ήμουν 25 ετών αθλητής,χαρούμενος νέος στα "ντουζένια μου)που είχε καλύψει το 75% της πλάτης μου.
Ως τώρα,μετά από 8 έτη δεν το έχω ξαναδεί κι ούτε θέλω να το ξαναδώ,μόνο έρχεται που και που με τα γνώριμα χαρακτηριστικά της που συνόδευαν τον ύπνο μου από μικρό παιδί.Μέχρι που διάβασα πρόσφατα ένα μυθιστόρημα(?),το Ζανόνι που ο Έντουαρτ Μπάλγουερ Λύττον,ο συγγραφέας του,ονοματίζει τη μώρα,το πράγμα,τη ζοφερή μορφή του ανείπωτου τρόμου....Ο Κάτοικος Στο Κατώφλι που πέρασε από τη Λήθη που ήταν αλυσοδεμένη εκεί,στη φαντασία του Νου μου και είναι θέμα χρόνου,μάλλον,να περάσει εκ νέου και στη δική μου πραγματικότητα...