timing

Είμαι σχετικά νέο μέλος των forums και βρίσκομαι ακόμη σε φάση ανάγνωσης των διάφορων topics. Το συγκεκριμένο είναι από τα πιο όμορφα και ενδιαφέροντα που έχω διαβάσει. Θα ήθελα λοιπόν να καταθέσω κι εγώ ίσως όχι μια ολοκληρωμένη απάντηση για το τόσο μεγάλο αυτό ερώτημα, αλλά ένα ακόμη κομμμάτι του παζλ. Μπορεί στο τέλος να καταφέρουμε να συνθέσουμε μια σωστή εικόνα...

Αυτό που έχω να "βάλω στο τραπέζι" είναι παρμένο από τον κόσμο των μύθων, που είναι και η μεγάλη μου αγάπη. Σύμφωνα λοιπόν με το μύθο των πρωτοπλάστων, αλλά και σύμφωνα με το μύθο της πτώσης της ψυχής που βρίσκουμε στον Πλάτωνα, ζούμε απλά γιατί κάποτε...πεθάναμε!

Πεθάναμε ( διωχθήκαμε, πέσαμε ή όπως αλλιώς θέλετε πέστε το) από τον κόσμο των ιδεών, τον κόσμο του φωτός και του Παραδείσου και αναγκαστικά ζούμε σ' αυτόν εδώ, το φυσικό κόσμο. Από τότε αναζητούμε τον κόσμο των ιδεών όπου όλα είναι γεμάτα ειρήνη και φως. Το μόνο μας όπλο σε αυτήν την αναζήτηση, σε αυτό το ταξίδι είναι η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, αυτή που είναι κρυμμένη στο σπόρο του μήλου...

Kαλό ταξίδι (=τα άξια οδεύω) σε όλους

timing

Είμαι σχετικά νέο μέλος των forums και βρίσκομαι ακόμη σε φάση ανάγνωσης των διάφορων topics. Το συγκεκριμένο είναι από τα πιο όμορφα και ενδιαφέροντα που έχω διαβάσει. Θα ήθελα λοιπόν να καταθέσω κι εγώ ίσως όχι μια ολοκληρωμένη απάντηση για το τόσο μεγάλο αυτό ερώτημα, αλλά ένα ακόμη κομμμάτι του παζλ. Μπορεί στο τέλος να καταφέρουμε να συνθέσουμε μια σωστή εικόνα...

Αυτό που έχω να "βάλω στο τραπέζι" είναι παρμένο από τον κόσμο των μύθων, που είναι και η μεγάλη μου αγάπη. Σύμφωνα λοιπόν με το μύθο των πρωτοπλάστων, αλλά και σύμφωνα με το μύθο της πτώσης της ψυχής που βρίσκουμε στον Πλάτωνα, ζούμε απλά γιατί κάποτε...πεθάναμε!

Πεθάναμε ( διωχθήκαμε, πέσαμε ή όπως αλλιώς θέλετε πέστε το) από τον κόσμο των ιδεών, τον κόσμο του φωτός και του Παραδείσου και αναγκαστικά ζούμε σ' αυτόν εδώ, το φυσικό κόσμο. Από τότε αναζητούμε τον κόσμο των ιδεών όπου όλα είναι γεμάτα ειρήνη και φως. Το μόνο μας όπλο σε αυτήν την αναζήτηση, σε αυτό το ταξίδι είναι η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, αυτή που είναι κρυμμένη στο σπόρο του μήλου...

Kαλό ταξίδι (=τα άξια οδεύω) σε όλους

timing

Εχεις δίκιο, γιατί τα παραδείγματα πολλές φορές δεν μπορούν να αποδώσουν όλο το φάσμα αυτών που θέλουμε να πούμε. Αλλά τα μη ίσως απόλυτα επιτυχημένα παραδείγματα δεν αναιρούν -πιστεύω- αυτήν την οπτική για το ρατσισμό. Είναι το να αναφέρεσαισε αυτόν για να τον κρίνεις, να τον δεχτείς ή όχι. Δεν είναι απλά να τον φωνάξεις με το όνομά του ή όχι.
Αυτό ήθελα να διευκρινήσω σε έναν κόσμο γεμάτο ταμπέλες, ταμπελίτσες και ταμπελάκια σε έναν κόσμο που εύκολα μπορεί στον οποιοδήποτε να δωσει ένα οποιοδήποτε όνομα (εθνικιστής, σατανιστής, έκφυλος, τρομοκράτης, πρόβατο ή λύκος, πλούσιος ή φτωχός και τόσα άλλα...)

Γιατί τόσο εύκολα προσάπτουμε τέτοιες ιδιότητες στους άλλους; Μήπως ισοπεδώνουμε τα πάντα με αυτόν τον τρόπο; Εγώ μπορεί να είμαι πλούσιος όσον αφορά υλικά αγαθά, αλλά φτωχός σε δυνατότητα αγάπης και θεόφτωχος σε ιδέες. Τι είμαι λοιπόν; Πλούσιος ή φτωχός; Προτιμώ το timing

Ειδικά με την παντοκρατορία των ΜΜΕ αυτό είναι μια σύγχρονη μάστιγα, και πολλοί άνθρωποι οδηγούνται ως μαύρα πρόβατα σε σφαγή. Ο ρατσισμός, από όπου κι αν προέρχεται είναι κάτι στο οποίο πρέπει να αντισταθεί κανείς.

timing

Ενας πολύ απλός, ευρύς και αντιπροσωπευτικός ορισμός του ρατσισμού είναι ο εξής:

Ρατσισμός είναι το να αναφέρεσαι σε κάποιον άνθρωπο, όχι χρησιμοποιώντς το όνομά του, αλλά κάποια άλλη του ιδιότητα. Π.χ.:
" Αλβανέ, βάψε και το άλλο δωμάτιο"
" Δασκάλα κάπνιζε στο προαύλιο του σχολείου" ή
" πλούσιος, επιχειρηματίας χώρισε..." κλπ. κλπ

΄Ετσι, για να μπορεί ο καθένας να καταλάβει πότε φέρεται ή σκέφτεται ρατσιστικά

timing

Είναι λίγος καιρός τώρα που κυκλοφορώ μέσα στα διάφορα topics, από τα οποία τα περισσσότερα είναι πολύ δημιουργικά και με μεγάλη ροή προς την κατεύθυνση της πραγματικής αναζήτησης και σας ομολογώ ότι νιώθω λίγο απογοητευμένη, διαβάζοντας αρκετές από τις τελευταίες απαντήσεις σε αυτό το topic.

Χτίστες, νύσες, κυβερνητικοί εκπρόσωποι, βάζελοι ευρουδάκια και σταυρουδάκια μοστράρουν στις διάφορες τοποθετήσεις και δημιουργούν, κατά τη γνώμη μου, ένα θολό και ακατάλυπτο τοπίο, όπως λέει και η φίλη gretel.

Θα πρότεινα να συνοψίσουμε τις βασικές ερωτήσεις που θεωρούμε ότι έχουν μείνει αναπάντητες ή και άλλες που θέλουμε να κάνουμε και να προχωρήσουμε σε μια ανταλλαγή απόψεων πάνω στις απαντήσεις που θα δοθούν. Ειδάλλως, θα πρότεινα να προβληματιστούμε για το αν ωφελεί σε τίποτε να συνεχίσουμε αυτή τη συζήτηση ή καλύτερα να δώσουμε ραντεβού σε ένα άλλο topic.

Ti λέτε;

timing

Είναι γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα, ειδικά μετά την έκλειψη της Σελήνης, είναι πολύ "βαρύ". Πιστεύεις ότι ο Πλούτωνας, που και αυτός βρίσκεται τώρα σε κάποιες δυσμενείς όψεις, επιβαρύνει την κατάσταση. Κι αν ναι, προς ποια κατεύθυνση;

Ευχαριστώ για την απάντηση
timing

Είμαι σχετικά νέο μέλος των forums και βρίσκομαι ακόμη σε φάση ανάγνωσης των διάφορων topics. Το συγκεκριμένο είναι από τα πιο όμορφα και ενδιαφέροντα που έχω διαβάσει. Θα ήθελα λοιπόν να καταθέσω κι εγώ ίσως όχι μια ολοκληρωμένη απάντηση για το τόσο μεγάλο αυτό ερώτημα, αλλά ένα ακόμη κομμμάτι του παζλ. Μπορεί στο τέλος να καταφέρουμε να συνθέσουμε μια σωστή εικόνα...

Αυτό που έχω να "βάλω στο τραπέζι" είναι παρμένο από τον κόσμο των μύθων, που είναι και η μεγάλη μου αγάπη. Σύμφωνα λοιπόν με το μύθο των πρωτοπλάστων, αλλά και σύμφωνα με το μύθο της πτώσης της ψυχής που βρίσκουμε στον Πλάτωνα, ζούμε απλά γιατί κάποτε...πεθάναμε!

Πεθάναμε ( διωχθήκαμε, πέσαμε ή όπως αλλιώς θέλετε πέστε το) από τον κόσμο των ιδεών, τον κόσμο του φωτός και του Παραδείσου και αναγκαστικά ζούμε σ' αυτόν εδώ, το φυσικό κόσμο. Από τότε αναζητούμε τον κόσμο των ιδεών όπου όλα είναι γεμάτα ειρήνη και φως. Το μόνο μας όπλο σε αυτήν την αναζήτηση, σε αυτό το ταξίδι είναι η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, αυτή που είναι κρυμμένη στο σπόρο του μήλου...

Kαλό ταξίδι (=τα άξια οδεύω) σε όλους

timing

Αγαπητοί Zadok kai amalia,

Απαντώντας στις ερωτήσεις σας, δεν θέλω να προσδώσω σ' αυτό το "κάτι" της Νέας Ακρόπολης μια απόλυτη γενίκευση που να ισχύει για όλους και για όλα. Αλλιώς, η συζήτησή μας κινδυνεύει να πάρει τη μορφή του "παιχνιδιού της κολοκυθιάς" και να εξελιχθεί σε μια αναζήτηση χωρίς τέλος.
Γαι εμένα λοιπόν, αυτό το διαφορετικό που έχει η Νέα Ακρόπολη είναι ένας αρμονικός συνδυασμός (που πάντα αναζητούσα) μεταξύ των ανώτερων ιδανικών της Φιλοσοφίας με τα σημερινά δεδομένα και τα προβλήματα της σύγχρονης εποχής και του σύγχρονου ανθρώπου.
Βρήκα μια Φιλοσοφική Κίνηση που δεν είναι κλεισμένη στον εαυτό της, αλλά είναι ανοικτή και ενεργητική στο εδώ και τώρα. Από την άλλη, δεν είναι ένα club ή σύλλογος, όπου μαζευόμαστε για να "τα λέμε μεταξύ μας", χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τέτοιες ομάδες. Απλά, εγώ δεν αναζητώ αυτό, αλλά κάτι πιο δυναμικό, πιο σταθερό, με δύναμη συνέχειας και με ενδιαφέρον τόσο για την εσωτερική μου βελτίωση όσο και για τη βελτίωση της κοινωνίας. Αυτά εγώ τα βρήκα στη Νέα Ακρόπολη. Αναζητούσα την εναρμόνιση της θεωρίας με την ΠΡΑΞΗ. Όπως λέει και ο Καζαντζάκης:

" Η στερνή, η πιο ιερή μορφή της θεωρίας είναι η Πράξη"

Θα ήταν πολύ αλλαζονικό και αναληθές να υποστηρίξει κανείς ότι δεν υπήραν ποτέ άλλοτε κινήσεις που να συγκέντρωσαν ανθρώπους ανεξαρτήτως φυλής, φύλου, κοινωνικής τάξης, πολιτικών και θρησκευτικών πεποιθήσεων και να τους ένωσαν κάτω από το ιδεώδες της Φιλοσοφίας.

Ομως, η Νέα Ακρόπολη ανανέωσε αυτή την πρακτική, με έναν πρωτότυπο και ανοικτό τρόπο. Έτσι κάθε χρόνο διοργανώνει (στην Ελλάδα) περισσότερες από 200 δραστηριότητες, όλες με ελεύθερη είσοδο, τις οποίες μπορεί να παρακολουθήσεις κι εσύ, για να έχεις μια δική σου άποψη.

" Kαι ο μακρύτερος δρόμος αρχίζει κάτω από τα πόδια σου"

timing

Το πρώτο λοιπόν που έχω να πω πάνω σε όλα όσα διάβασα εδώ, είναι ότι η προσπάθεια που καταβάλλεται μέσα από τους υπεύθυνους του συγκεκριμένου topic αλλά και όλου του forum γενικότερα, είναι πολύ αξιόλογη και ιδιαίτερα δύσκολη. Να ευχηθώ λοιπόν σε όλους να έχουμε γόνιμους και αποτελεσματικούς διαλόγους -ζωντανούς και ηλεκτρονικούς- που να οδηγούν σε ασφαλή συμπεράσματα και όχι σε πελαγοδρομίες. Η Ελευθερία, της οποίας και εγώ είμαι υπέρμαχος, βασίστηκε όχι μόνοο στο "λέω ότι θέλω", αλλά το λέω με σεβασμό στον άλλον και στις ιδιαιτερότητές του. Αυτή είναι μια βασική αξία για όλα τα μέλη της Νέας Ακρόπολης, μιας που βρισκόμαστε στους κόλπους ενός Διεθνούς Οργανισμού, μέσα στον οποίο συμβιώνουν αρμονικά, εδώ και μισό σχεδόν αιώνα, άνθρωποι από 50 διαφορετικές χώρες, άνθρωποι με διαφορετική κουλτούρα, γλώσσα, θρησκεία, παραδόσεις, ήθη και έθιμα.

Ίσως αυτό να είναι μέσα στα "κάτι" που έλειπε και για το οποίο κάποιοι από εσάς έχετε αναρωτηθεί. Για μένα, αυτό είναι το κάτι διαφορετικό που συντελείται μάλιστα κάτω από τις δυσκολότερες συνθήκες. Γιατί -και πιστεύω να συμφωνείτε μαζί μου- ζούμε σε ένα Μεσαίωνα, με όλα του τα χαρακτηριστικά της μισαλλοδοξίας και των ρατσισμών κάθε είδους, των φανατισμών, της καταδίωξης της ελεύθερης σκέψηςς και κυρίως των κατακερματισμών κάθε είδους.

Όμως εμείς επιμένουμε στην αξία της ανθρώπινης συμβίωσης πέρα από τις διαφορές, επιμένουμε για την αξία όλων αυτών που μας ενώνουν πάνω σε ολα αυτά που μας χωρίζουν και το κάνουμε αυτό έχοντας τη σίγουρη δυσφήμιση των κάθε είδους " ιερο-εξεταστών", που δυστυχώς δεν λείπουν από καμία εποχή.

Είναι λίγος καιρός τώρα που κυκλοφορώ μέσα στα διάφορα topics, από τα οποία τα περισσσότερα είναι πολύ δημιουργικά και με μεγάλη ροή προς την κατεύθυνση της πραγματικής αναζήτησης και σας ομολογώ ότι νιώθω λίγο απογοητευμένη, διαβάζοντας αρκετές από τις τελευταίες απαντήσεις σε αυτό το topic.

Χτίστες, νύσες, κυβερνητικοί εκπρόσωποι, βάζελοι ευρουδάκια και σταυρουδάκια μοστράρουν στις διάφορες τοποθετήσεις και δημιουργούν, κατά τη γνώμη μου, ένα θολό και ακατάλυπτο τοπίο, όπως λέει και η φίλη gretel.

Θα πρότεινα να συνοψίσουμε τις βασικές ερωτήσεις που θεωρούμε ότι έχουν μείνει αναπάντητες ή και άλλες που θέλουμε να κάνουμε και να προχωρήσουμε σε μια ανταλλαγή απόψεων πάνω στις απαντήσεις που θα δοθούν. Ειδάλλως, θα πρότεινα να προβληματιστούμε για το αν ωφελεί σε τίποτε να συνεχίσουμε αυτή τη συζήτηση ή καλύτερα να δώσουμε ραντεβού σε ένα άλλο topic.

Ti λέτε;

timing