uri

-H KΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΤΕΚΤΟΝΙΚΟΥ ΘΕΣΜΟΥ-

Με τον όρο «Τεκτονισμός» εννοούμε γενικά τόσο το σύστημα, όσο και τις διδασκαλίες και τις συνήθειες που έχει υιοθετήσει η αδελφότητα των Ελευθέρων και Αποδεκτών Τεκτόνων και ανεδύθη στην τελευταία ενσάρκωσή του κυρίως από το Ανθρωπιστικό κίνημα και από την παράδοση των συντεχνιών των λιθοτόμων και των κτιστών των Καθεδρικών Ναών και γι' αυτό είναι αναγκαία μια ειδικότερη αναδρομή.

Πολλές θεωρίες βέβαια έχουν διατυπωθεί για την καταγωγή αυτού του ιδιότυπου θεσμού.
Οι κυριότερες όμως είναι:

1.Η θεωρία της καταγωγής του από τις Συντεχνίες των Οικοδόμων του Μεσαίωνα που είναι και η επικρατέστερη.

2. Η θεωρία της καταγωγής του από τα Χριστιανικά Ιπποτικά Τάγματα, τους Ροδόσταυρους και τους Αλχημιστές και

3. Η θεωρία της καταγωγής του από τα Αρχαία Μυστήρια (Ελληνικά και Αιγυπτιακά).

-ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΙΣ ΠΗΓΕΣ-

Ο Τεκτονισμός είναι φορέας και συντηρητής πολλών ιδεολογικών ρευμάτων τα οποία φυσικά ενοποίησε. Θεωρείται θεματοφύλακας του Ευρωπαϊκού εσωτερισμού στην εποχή μας και εκφραστής των αρχών της Ελευθερίας της έκφρασης και των ιδεών του Ουμανισμού και του Διαφωτισμού που κυοφορήθηκαν το Μεσαίωνα και πέρασαν τη μεγάλη δοκιμασία του τοκετού τους στην Αναγέννηση.
Γαλουχήθηκαν οι ιδέες αυτές από τα δάκρυα και το αίμα των μεταρρυθμιστών και ωρίμασαν από τις μεταλλάξεις των επιστημονικών ανακαλύψεων και την έκρηξη της βιομηχανικής επανάστασης.
Ο Τεκτονισμός πήρε τη σημερινή του μορφή στο τέλος του 17 αιώνα στην Αγγλία.

-ΟΙ ΟΙΚΟΔΟΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ-

Είναι δύσκολο σήμερα με την ποικιλία των δραστηριοτήτων που γνωρίζουμε να συνειδητοποιήσουμε τη σπουδαιότητα που είχαν αποκτήσει στις παραδοσιακές κοινωνίες οι συντεχνίες των οικοδόμων, που μονοπωλούσαν σχεδόν κάθε εμφανή δραστηριότητα και εικαστική μεταβολή.

Όρθωναν οικοδομήματα θρησκευτικού χαρακτήρα όπως είναι οι Ναοί, οι Βωμοί και τα Μοναστήρια. Αναλάμβαναν Κυβερνητικά και Στρατιωτικά έργα, δηλαδή Ανάκτορα, Φρούρια, Γέφυρες, Δρόμους και Λιμάνια. Πολιτιστικά ακόμα έργα όπως Πλατείες, Θέατρα, Υδραγωγεία και Στάδια έπρεπε να μελετηθούν από σπουδαίους Πρωτομάστορες και να εκτελεσθούν κάτω από την ευθύνη των Τεκτονικών συντεχνιών.

Υποτιμούμε επίσης τη διανοητική προεργασία και το πνευματικό έργο που υποκρύπτεται σε κάθε τέτοιο κατασκεύασμα, γιατί ξεχνάμε ότι τα έργα του παρελθόντος δεν ήταν έργα εν σειρά, αλλά μοναδικά και ανεπανάληπτα δημιουργήματα. Όταν μιλάμε για συντεχνίες, συνήθως φέρνουμε στη μνήμη μας γωνιαστές λίθων σε λατομεία ή κτίστες με πηλοφόρια και μυστριά που κουράζονται πάνω σε σκαλωσιές και αγνοούμε την κάθετη οργάνωσή τους.

Προϋπόθεση όμως κάθε καλής κατασκευής είναι η σωστή μελέτη και ο ορθός σχεδιασμός. Στην κατασκευή μεγάλων έργων οι υπολογισμοί γίνονται περίτεχνοι. Η επιλογή της τοποθεσίας επιβάλει το έργο να προσαρμοσθεί με το περιβάλλον, η κάλυψη των λειτουργικών αναγκών πρέπει να συνδυασθεί με τα υπάρχοντα υλικά, η δαπάνη με το εργατικό δυναμικό.

Έτσι ο σχεδιασμός καταλήγει να είναι μια έντονα πνευματική εργασία πρακτική ανάλυσης και αρμονικής σύνθεσης. Τελικά «το έργο» μετασχηματίζεται τόσο σε πολιτισμικό γεγονός, όσο και σε μια επίδειξη αναμφισβήτητη της αντίθεσης της ανθρώπινης στην αρχή της κατάρρευσης και της εντροπίας.

Πέρα απ’ αυτό όμως, με το ίδιο το έργο, μας προσφέρεται ένας απέραντος πλούτος αισθητικών εμπειριών με το σχήμα του, τις αναλογίες του, τα χρώματά του, κ.λπ. που για να τον προκαλέσει πρέπει ο Αρχιτέκτονας όχι μόνο να είναι απόλυτα εξοικειωμένος με τους ρυθμούς, αλλά κυρίως να δονείται από καλλιτεχνική έμπνευση.

Εκείνο πάντως που δεν προσδιορίζεται, εκείνο ακριβώς το οποίο είναι αδύνατο να συλληφθεί από τον «κοινό» νου και να αναλυθεί φυσικά, είναι το «μυστικό» στοιχείο που εκφράζει ένα οικοδόμημα, η «βίωση» των υπερβατικών του λειτουργιών.

Γιατί κάθε «δομημένος χώρος, είναι χώρος «ιερός» , είναι «ομφαλός» και «κέντρο» και μόνο μέσα σ’ ένα τέτοιο χώρο «κατάλληλα» οργανωμένο είναι εφικτή μια υπέρβαση και μια εμπειρία ταύτισης του «μικρόκοσμου» με το «μακρόκοσμο « ότι κι αν εννοεί κανείς βέβαια μ’ αυτές τις αναφορές.

-ΟΙ ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ ΣΤΗ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ-

Στο Βυζαντινό Κράτος, τα Επαγγελματικά Σωματεία των Οικοδόμων απέκτησαν θρησκευτικό περιεχόμενο, καθώς συνδέονται άμεσα με το έργο της κοινωνικής αλληλεγγύης, της ευπορίας και της φιλανθρωπίας που εκφράζονται από Αδελφάτα.

Τα Σωματεία αυτά πέρασαν στην εποχή της τουρκοκρατίας και έγιναν γνωστά με το όνομα «σινάφια» και όχι μόνο διατήρησαν τη θρησκευτική τους δραστηριότητα, αλλά παράλληλα ανάπτυξαν αξιόλογη κοινωνική και πνευματική δράση.

Ειδικότερα:
Μετά την Άλωση, οι επαγγελματίες όχι μόνο οργανώθηκαν για λόγους επιβίωσης σε κλειστές Συντεχνίες, αλλά επιδίωξαν και την τοπική τους συσπείρωση.
Οι Πόντιοι λ.χ. ασχολούμενοι κυρίως με την κατεργασία των μετάλλων, κατοικούσαν σε ιδιαίτερη περιοχή της Πόλης, την περιοχή των Χαλκέων και οι Μαδύτιοι, Χτίστες και Κονιάτες στη συνοικία της Βλάγκας.

Όπως γινόταν αντίστοιχα σε όλη τη Μεσαιωνική Ευρώπη, οι οργανωμένοι επαγγελματίες κατά την Τουρκοκρατία είχαν επινοήσει ιδιαίτερη συνθηματική γλώσσα την οποία κρατούσαν ζηλότυπα μυστική.

Η Συντεχνία των «Τεκτόνων» ειδικότερα που μας αφορά, ήταν και η πιο οργανωμένη.
Με εκλογές σε Γενική Συνέλευση, αναδείκνυαν τη «Δωδεκάρα» (Δώδεκα δηλαδή Μαΐστορες), η οποία με τη σειρά της εξέλεγε τον «Πρωτομαΐστορα», μια Σεβάσμια και αποδεκτή από όλους προσωπικότητα, την οποία τιμούσαν όχι μόνο οι ομότεχνοί της, αλλά και όλοι οι κάτοικοι της περιοχής.
Το Υπούργημά του ήταν τιμητικό και κατά συνήθεια άμισθο, είχε δε το προνόμιο να κρατάει σα σύμβολο αναγνώρισης και εξουσίας ξύλινο, σκαλιστό πήχυ.

Ο Πρωτομαϊστορας επέβλεπε τις Τεκτονικές εργασίες, έπαιρνε τις παραγγελίες και «παζάρευε» και έκλεινε για λογαριασμό όλων τις συμφωνίες και τα εργολαβικά.
Στο τέλος της θητείας του , που ήταν ενιαύσια και μπορούσε να ανανεωθεί απεριόριστα, λογοδοτούσε για τη διαχείριση των χρημάτων και για τον προγραμματισμό των νέων έργων μπροστά σε ολόκληρη τη Συντεχνία.

Η κατάταξη των μελών της Συντεχνίας ήταν: Τσιράκι, Κάλφας, Μάστορας.
Οι Συντεχνίες είχαν δικό τους οίκημα, λάβαρο και σφραγίδες. Αναμειγνύονταν ενεργά στην εκλογή των Προκρίτων και των Δημογερόντων (ο Πρωτομάστορας ήταν συνήθως Δημογέροντας). Οι Συντεχνίες της Κωνσταντινούπολης λ.χ. τηρώντας Βυζαντινό προνόμιο, μετείχαν ενεργά στην εκλογή του Πατριάρχη.
Πέρα από τα επαγγελματικά τους συμφέροντα, οι Συντεχνίες ήταν έθιμο καθολικό, να επιδιώκουν την ίδρυση σχολείων και φιλανθρωπικών ιδρυμάτων.

Ο Πρωτομαϊστορας Μανωλάκης ο Καστοριανός λ.χ. ίδρυσε το 1661 το Παράρτημα της Πατριαρχικής Ακαδημίας, το «επιστημονικό» δηλαδή τμήμα.
Υπενθυμίζεται ότι ο Κοσμάς ο Αιτωλός, ίδρυσε σε τριάντα επαρχίες, διακόσια δημοτικά σχολεία και δέκα ελληνικά.

-ΟΙ ΑΠΟΔΕΚΤΟΙ ΤΕΚΤΟΝΕΣ-

Κάποια στιγμή στην ιστορική πορεία των συντεχνιών πραγματοποιήθηκε αυτό που αποκαλείται «θαύμα» στην εξελικτική διαδικασία της φύσης και των κοινωνιών, η μετάλλαξη. Η «αποδοχή» σ’ αυτές προσώπων που ήταν ξένα προς το επάγγελμα, για λόγους λειτουργικούς, θρησκευτικούς ή ανθρωπιστικούς.

Νοτάριοι προσκλήθηκαν για την επικύρωση συμβολαίων και καταστατικών, απογραφείς για την τήρηση του υλικού, «γραφιάδες» για τη σύνταξη πρακτικών και αλληλογραφίας, λαϊκοί για την οργάνωση συνάξεων και πανηγυριών, κληρικοί για την τέλεση αγιασμών και τελετών θεμελιώσεων.

Τα μέλη αυτά εντάχθηκαν οργανικά στις συντεχνίες, τις παρακολουθούσαν στις μετακινήσεις τους, τηρούσαν τα έθιμά τους και απολάμβαναν τα δικά τους προνόμια.

-ΟΙ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟΙ ΤΕΚΤΟΝΕΣ-

Όταν άρχισε να παρακμάζει η ανοικοδόμηση των μεγαλοπρεπών ναών, πολλά Σωματεία (Στοές) Επαγγελματιών Τεκτόνων άρχισαν να δίνουν ιδιαίτερο βάρος στα «επίτιμα» μέλη τους (Iερωμένους, Προύχοντες, Διανοούμενους) για να αντιμετωπίσουν τη διαρροή των τακτικών μελών τους και τους παραχώρησαν δικαιώματα και προνόμια.

Από την άλλη πλευρά, αρκετοί ελεύθεροι στοχαστές και ανήσυχα πνεύματα για να αποφύγουν τον αυστηρό έλεγχο και την καταπίεση, κατέφυγαν στις συντεχνίες αυτές για να επωφεληθούν από την ασυλία και την ελευθερία κίνησης που παρείχαν στα μέλη τους οι ισχυροί της εποχής. Οι τελετές που διοργάνωναν, οι αρχές που είχαν υιοθετήσει στις ετήσιες συνελεύσεις τους και που γέννησε αργότερα το κοινοβουλευτικό σύστημα, πρόσφερε τον κατάλληλο χώρο για την προβολή ιδεών και την ανάπτυξη θεμάτων που ήταν απαγορευμένο ή επικίνδυνο να προβληθούν σε άλλους χώρους.

Τα νέα αυτά μέλη των Στοών χαρακτηρίζονταν σαν «ελεύθεροι» ή «θεωρητικοί» τέκτονες σε αντίθεση με τους πρακτικούς και επαγγελματίες συναδέλφους τους.
Σε όσες Στοές απ’ αυτές οι «ελεύθεροι» ή «αποδεκτοί « τέκτονες άρχισαν να υπερέχουν , διατήρησαν μεν την εσωτερική τους δομή και τους τύπους τους, αλλά ήταν μοιραίο να μεταβάλουν πορεία. Απ’ αυτές τις στοές προήλθε ο σύγχρονος Συμβολικός ή Θεωρητικός λεγόμενος Tεκτονισμός.

Ο Τεκτονισμός αυτός κράτησε όπως ήταν φυσικό πολλές από τις συνήθειες, τα σύμβολα και τα εργαλεία των παλιών επαγγελματικών συντεχνιών. Περιέλαβε κατ’ ανάγκη στοιχεία από τους Ροδόσταυρους, τους Αλχημιστές και τους Ναΐτες που είχαν καταφύγει στις τάξεις του.
Με τον καιρό επίσης, ιδίως στο 17ο και 18ο αιώνα άρχισε να αποδέχεται στις τελετές του στοιχεία και συνήθειες των αρχαίων θρησκευτικών Ταγμάτων και των Ιπποτικών Αδελφοτήτων.

Το 1717 η πρώτη Μεγάλη Στοά, μια ομοσπονδία δηλαδή από Στοές «αποδεκτών» τεκτόνων, (που υπήρχαν «από χρόνου αμνημονεύτου») ιδρύθηκε στην Αγγλία. Από τότε άρχισαν να ιδρύονται Μεγάλες Στοές και σε άλλες χώρες στις οποίες είχε αναπτυχθεί αυτό το «θεωρητικό» τεκτονικό σύστημα.

Οι ιδρυτές του, αν και πιστοί χριστιανοί, υλοποίησαν πρώτοι, μετά από τις εμπειρίες των θρησκευτικών πολέμων και των διώξεων, τις επαγγελίες του Ουμανισμού, δηλαδή της αρχές της ανεξιθρησκίας και της ελευθερίας της συνείδησης, της ισότητας των ανθρώπων και της αδελφότητας των λαών, κάτι που αγωνίζεται μόλις να διακηρύξει απλώς σήμερα η κοινότητα των Ηνωμένων Εθνών ή η Συνθήκη της Ρώμης.

Έτσι έθεσαν σαν κοινό σημείο αναφοράς του Χριστιανισμού, του Ιουδαϊσμού και του Ισλαμισμού - των τότε γνωστών θρησκειών στο Δυτικό κόσμο - την Παλαιά Διαθήκη. Σ' αυτή την ορθή επιλογή τους στηρίχτηκαν οι θερμόαιμοι και εκμεταλλεύτηκαν οι πολέμιοι του για να τον κατηγορήσουν για όργανο του "Σιωνισμού".

Η υιοθέτηση της αρχής της ανεξιθρησκείας τους κατέστησε φυσικά ανεπιθύμητους στις "προπαγανδίζουσες" εκκλησίες και η διακήρυξη της ελευθερίας της συνειδήσεως τους τοποθέτησε στα υπόγεια των βασανιστηρίων του κάθε μορφής ολοκληρωτισμού.

-ΟΙ ΤΕΚΤΟΝΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ-

Παρά το γεγονός ότι ο τεκτονισμός χαρακτηρίζεται από μια παγκοσμιότητα και μια ομοιομορφία στην παράδοσή του, στη φιλοσοφία και στη μεθοδολογία του, ήταν φυσικό να προσαρμοστεί στις κατά τόπους συνθήκες και να διαφοροποιηθεί σταδιακά, τόσο ουσιαστικά όσο και στον τρόπο έκφρασής του, δηλαδή στους εξωτερικούς του τύπους και μορφές.

Έτσι με το πέρασμα των αιώνων έχει αποκρυσταλλωθεί στις ακόλουθες κύριες σχολές, χωρίς να αποφεύγονται βέβαια και οι επικαλύψεις τους ή οι παραλλαγές:
1) την Αγγλοσαξονική
2) την Αμερικανική
3) την Γαλλική
4) τη Σκανδιναβική.

Η ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΣXOΛH
Είναι η επικρατέστερη, η πιο γνήσια τεκτονικά και η πιο ορθόδοξη, σχεδόν μονολιθική. Στηρίζεται όπως είναι φυσικό στα έθιμα και την παράδοση, η οποία έχει κωδικοποιηθεί κατά τη γνωστή αγγλική συνταγή. Άκαμπτη στη διατύπωσή της, ευλύγιστη στην ερμηνεία της. Βάση και θεμέλιο έτσι του Τεκτονισμού αυτού είναι τα Αρχαία Καθήκοντα (Old Charges) και τα Οροθέσιαa (Landmarks) τα οποία μένουν σκόπιμα ελεύθερα στην προσθήκη κυρίως κανόνων δευτερεύουσας αξίας.

Πρόκειται για οδηγίες, υποσχέσεις και επιταγές ηθικής, τεκτονικής και κοινωνικής συμπεριφοράς που έχουν εμφανή προέλευση τις συντεχνίες του μεσαίωνα, αλλά που η καταγωγή τους χάνεται στα βάθη των αιώνων.

Η σχολή αυτή υποστηρίζει τη θεωρία της καταγωγής του Τεκτονισμού από τις συντεχνίες των επαγγελματιών οικοδόμων της Ευρώπης. Έχει καθιερώσει μια αυστηρή και άρτια οργάνωση. Μόνο στο Λονδίνο υπάρχουν 3.000 τεκτονικές Στοές, περισσότερες φαντάζομαι από τα βιβλιοπωλεία. Παρά ταύτα όμως έχει αριστοκρατική υφή, ταυτίζεται σοφά και πρακτικά με τις κοινωνικές δομές, είναι πατριωτική, νομοταγής, φιλανθρωπική και διακριτικά, αλλά αληθινά εσωτερική.

Κατά παράδοση επίσης ο Μέγας Διδάσκαλος προέρχεται από τη βασιλική οικογένεια. Σήμερα είναι ο Δούκας του Κεντ. Πέρασε μια κρίση ταυτότητας, ομοιογένειας και οργάνωσης από το 1750 μέχρι τις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα (σε μια φάση αυτής της περιόδου υπήρχαν τέσσερις αντίζηλες Μεγάλες Στοές στην Αγγλία) αλλά από την εποχή της "Ενώσεως" το 1813 τα πράγματα έχουν ισορροπήσει. Η Μεγάλη Στοά της Αγγλίας που ιδρύθηκε το 1717 έχει το προβάδισμα της αρχαιότητας μεταξύ των Μεγάλων Στοών του κόσμου. (Υπάρχουν ξεχωριστές Μεγάλες Στοές στη Σκοτία και την Ιρλανδία που θεωρούνται ισότιμες με την Αγγλική).

Η επιρροή της Αγγλοσαξονικής Σχολής πέρα από τα Βρετανικά Νησιά έχει εξαπλωθεί στη Νότιο Αφρική, στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Έχει αφήσει έντονη επιρροή στις Ινδίες και φυσικά στις πρώην αποικίες που διατηρούν δεσμούς με τη Μητρόπολη.

Τρέφει μια επιφύλαξη, σχεδόν αγνοεί τους ανώτερους τεκτονικούς βαθμούς (οι οποίοι όμως υπάρχουν σε περιορισμένο αριθμό μελών και λειτουργούν εκλεκτικά) και περιορίζεται στους τρεις συμβολικούς βαθμούς του Μαθητού, του Εταίρου και του Διδασκάλου και αναγνωρίζει απλά ότι στον αρχαίο τεκτονισμό περιλαμβάνεται και ο Βαθμός της Βασιλικής Αψίδας.

Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ
Η σχολή αυτή έχει αγγλοσαξονική φυσικά καταγωγή αλλά διαφοροποιήθηκε στην πορεία της. Με τον ενθουσιασμό των νεοφώτιστων και με τον εξοπλισμό του κοινωνικού τους και θρησκευτικού "πουριτανισμού" οι άνθρωποι του νέου κόσμου βρήκαν στον Τεκτονισμό μια πνευματικότητα και μια καταξίωση που τους έλειπε και μαζί βρήκαν μια διέξοδο.

Με πειθαρχία και μαζί σεβασμό ανάπτυξαν, οργάνωσαν και ταξινόμησαν όλα τα γνωστά δόγματα της Ευρώπης, τα οποία όμως μας τα επέστρεψαν σχεδόν αγνώριστα. Με πρακτικό και μαζί λειτουργικά και τελετουργικά άψογο τρόπο ιεράρχησαν βαθμούς και οικοδόμησαν συστήματα. Καθιέρωσαν τους ανώτερους τεκτονικούς βαθμούς που κυριολεκτικά τους λατρεύουν. Όλα όμως αυτά τα Τεκτονικά Συστήματα (επάλληλα και παράλληλα) συνεργάζονται αρμονικά και υποδειγματικά. Ποτέ δε δημιουργήθηκε κάποιο πρόβλημα ανταγωνισμού ή διάσταση μεταξύ τους.

Εδώ ο Τεκτονισμός εκφράζεται από τη μεσαία, την αστική τάξη, χωρίς να παύει να έχει ιδιαίτερη πρόσβαση στις υψηλότερες βαθμίδες. Οι πολιτικοί π.χ. οι δικαστικοί και οι δικηγόροι διακρίνονται και έχουν πυκνώσει τις τάξεις του. Χαρακτηρίζεται από έντονη και αξιόλογη φιλανθρωπική δράση (υπάρχουν πάνω από τριάντα μεγάλα και αξιόλογα νοσοκομεία που έχουν ιδρυθεί από τεκτονικές οργανώσεις, όπως επίσης αξιόλογοι οργανισμοί με εξειδικευμένη κοινωνική προσφορά: Για τα εγκαύματα, για τις παθήσεις των παιδιών, για τα παράλυτα παιδιά).

Η Σχολή αυτή είναι έκδηλα πατριωτική και συντηρητική αλλά καταλήγει να είναι πανηγυρική και σε ορισμένους κλάδους της (Shriners) σκόπιμα εξώστροφη και διασκεδαστική. Παράλληλα έχει δημιουργηθεί μια αλυσίδα παρατεκτονικών οργανώσεων για τις γυναίκες (Order of the Eastern Star), για τους νέους (Order of DeMoley), για τις νεανίδες (Order of Rainbow) κ.λπ. Πάντως είναι λαϊκότερη και πιο πρακτική από τις Ευρωπαϊκές.

Η επιρροή της εκτείνεται στην Κεντρική Αμερική, στις Φιλιππίνες και την Ιαπωνία και μερικότερα στη Γερμανία, την Ιταλία, την Αυστρία και την Ελλάδα μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Είναι σχετική η επιρροή της στον Καναδά που την επιμερίζεται με την Αγγλοσαξονική και στη Λατινική Αμερική που φαίνεται να υπερέχει όμως η Γαλλική.

Υποστηρίζει τη θεωρία της καταγωγής του Τεκτονισμού τόσο από τις συντεχνίες του Μεσαίωνα, όσο και από τα Ιπποτικά Τάγματα.

Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΣXOΛH
Λόγω της ιστορικής της αντίθεσης με ο,τιδήποτε Αγγλικό, η Γαλλική παράδοση και κουλτούρα οδήγησε στη δημιουργία ενός ιδιότυπου Τεκτονισμού στη χώρα αυτή. Στη Γαλλία υπάρχουν όλα σχεδόν τα Τεκτονικά δόγματα και οι Τύποι σε πολλές εκδόσεις και επικαλύψεις. Εκφράζονται επίσης διάφορες τάσεις και μορφές. Από την πολιτική προοδευτική λέσχη μέχρι τις πιο αυστηρές και αξιόλογες μορφές αποκρυφισμού.

Υπάρχουν πέντε Μεγάλες Στοές σήμερα στη Γαλλία, μια από τις οποίες είναι η Μεγάλη Συμβολική Σκωτική Στοά Droit Humain, ο λεγόμενος Μικτός Τεκτονισμός, στον οποίο γίνονται δεκτοί άνδρες και γυναίκες "επί ίσης όροις με την επίκληση του ανθρώπινου δικαίου". Υπάρχουν επίσης και πολλά άλλα τεκτονικά και παρατεκτονικά τάγματα (όπως π.χ. είναι το Τάγμα των Μαρτινιστών).

Η κυρίως όμως Γαλλική Τεκτονική Σχολή εκφράζεται απ' αυτό που αποκαλείται Μεγάλη Ανατολή, με χαρακτηριστικό γνώρισμα τους 33 βαθμούς του Αρχαίου και Αποδεδειγμένου Σκωτικού Τύπου, κάτω από ενιαία διοίκηση. Είναι χαρακτηριστικό ότι η προϊσταμένη των Τεκτονικών Στοών Δύναμη, εδώ δεν αποκαλείται όπως σε όλο τον κόσμο "Μεγάλη Στοά", αλλά "Μεγάλη Ανατολή" τονίζοντας έτσι όχι το διοικητικό της χαρακτήρα, αλλά την "μεταφυσική" της προέλευση.

Το κέντρο βάρους έτσι στη σχολή αυτή βρίσκεται στη Μεγάλη Ανατολή, στην Ανώτερη Διοίκηση, η οποία ασκεί μέσα από έναν έντονο συγκεντρωτισμό, μεσσιανικά, απόλυτο έλεγχο στην κίνηση και τη δράση των στοών.

Αντίθετα στην Αγγλοσαξονική παράδοση και Σχολή, το κέντρο βάρους έχει μεταφερθεί στη βάση, στις Στοές οι οποίες είναι αυτοδύναμες μονάδες, η δε Μεγάλη Στοά που δεν επικαλείται την "ελέω Θεού" εξουσία είναι απλά το ομοσπονδιακό κεντρικό όργανο που εκπροσωπεί τις Στοές και συντονίζει τη δράση τους.

Βάση και θεμέλιο αναλλοίωτο του Τεκτονισμού αυτού αποτελούν τα αποκαλούμενα Συντάγματα του Μεγάλου Φρειδερίκου του 1762 και 1786, των οποίων ποτέ δεν αποδείχθηκε η γνησιότητα. (Την Αγγλική παράδοση στη χώρα αυτή εκφράζει η Grande Loge Nationale η οποία ελέγχει ένα μικρό ποσοστό των Γάλλων Τεκτόνων). Μέσα από αυτή όμως τη φαινόμενη πολυδιάσταση και αταξία του Γαλλικού Τεκτονισμού, υπηρετείται με συνέπεια η αγάπη προς την ελευθερία της έκφρασης και της συνείδησης και η βαθύτερη - με ελευθεριότητα - σπουδή των αρχών του θεσμού.

Οι Γάλλοι έχουν καταξιωθεί επίσης και για μια ιδιότυπη - αν όχι αυθαίρετη - ερμηνεία του συμβολισμού του Τεκτονισμού καθαρά αποκρυφιστική που έχει επηρεάσει βαθιά και τους Έλληνες Τέκτονες.
Καλλιεργείται επίσης με Γαλατική ευαισθησία εδώ ένας ουσιαστικός διεθνισμός, αλλά και με μια επαναστατική σκληρότητα ένα αντικληρικό πνεύμα το οποίο άδικα ίσως χαρακτηρίζεται σαν "αθεϊστικό".

Υποστηρίζει τη θεωρία της καταγωγής του Τεκτονισμού από τα αρχαία μυστήρια, μια θεωρία η οποία έδωσε πολλές λαβές στις επίσημες "εκκλησίες" να ασκήσουν μια άδικη πολεμική κατά του τεκτονισμού.
Ασκεί επιρροή στις Κάτω Χώρες (αλλά ήδη στο Βέλγιο είναι έντονη η Αγγλική παρουσία) και στην Ιταλία, στις κτήσεις της που διατηρούν μαζί της δεσμούς και όπως προαναφέρθηκε έχει διαδοθεί στη Λατινική Αμερική. Επίσης με την επανεμφάνιση του Τεκτονισμού στην Ισπανία πρόσφατα, έχει αναπτυχθεί μια διελκυστίνδα μεταξύ της Γαλλίας και της Αγγλίας εκεί.

Η ΣΚΑΝΔΙΝΑBΙΚΗ ΣXOΛH
Μέσα από κάποια αποστασιοποίηση ή απομονωτισμό, αναπτύχθηκε στη χερσόνησο αυτή (από Γαλλικές και Γερμανικές καταβολές) ένας τεκτονισμός με έντονο και εμφανή το χριστιανικό του χαρακτήρα. Έτσι έχει αναιρέσει μια από τις βασικές αρχές του παραδοσιακού τεκτονισμού που είναι η ανεξιθρησκία όσον αφορά την εισδοχή των μελών του, από τα οποία απαιτεί να έχουν ασπασθεί τη χριστιανική πίστη.
Οι κλάδοι του χαρακτηρίζονται σαν κλάδοι του Αγίου Ανδρέα και του Αγίου Ιωάννη.

Η καταξίωση του Τεκτονισμού αυτού πηγάζει από την ομοιογένεια του, από το αθόρυβο αλλά ουσιαστικό του έργο, κοινωνικό και πνευματικό και από την ευλογία που έχει από το ιερατεία και τη Δανία από το ίδιο το Στέμμα.

Η επιρροή του έξω από τη Δανία, τη Σουηδία, τη Φινλανδία και τη Νορβηγία περιορίζεται μόνο στην Ισλανδία και τη Γερμανία.

Έτσι, στη μια άκρη - εξαίρεση έχουμε το Χριστιανικό Τεκτονισμό των Σκανδιναβών, στην αντίθετη άκρη μια άλλη εξαίρεση, τον "αθεϊστικό" τεκτονισμό των Γάλλων.

-Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΥ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΩΡΟ-

Ο Τεκτονισμός στον Ελληνικό χώρο λειτούργησε σε δυο ξεχωριστές φάσεις που δεν έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ τους και αυτό δεν έχει συνειδητοποιηθεί ούτε από τους μελετητές ούτε από τους περισσότερους τέκτονες.

Προεπαναστατικός Τεκτονισμός (1740-1821)
Η πρώτη περίοδος που δίκαια χαρακτηρίζεται σαν "προεπαναστατικός Τεκτονισμός" άρχισε γύρω στο 1740 και έφθασε μέχρι την επανάσταση του 1821.

Μετά ακολούθησε μια τέλεια διακοπή, μια νεκρή περίοδος (1821-1863). Η διακοπή αυτή απλώς επιβεβαιώθηκε με την ανακήρυξη του ελεύθερου Ελληνικού Κράτους που διέλυσε και επίσημα τις Στοές που είχαν κλείσει πάντως πολύ πριν, εξαιτίας της επανάστασης. Αυτή η ανάπαυλα δράσης τεκτονικών στοών διατηρήθηκε μέχρι την ένωση της Επτανήσου με την μητέρα πατρίδα το 1863.

Ο Τεκτονισμός της Μεγάλης Ανατολής (1863-1976)
Μετά ξεκίνησε η δεύτερη περίοδος που κράτησε κι αυτή ένα περίπου αιώνα μέχρι το 1976 που την ονομάζω σαν "Μονότονο Ελληνικό Τεκτονισμό".

Έτσι το 1863 σχεδόν αναπάντεχα, εμφανίστηκαν οι πρώτες τεκτονικές στοές αναζήτησης στην Ελλάδα εξαρτημένες από τη Μεγάλη Ανατολή του Τορίνου και τον επόμενο χρόνο απέκτησαν ένα είδος αυτονομίας με τη δημιουργία ενός "Τεκτονικού Διευθυντηρίου" δηλαδή μιας τοπικής Ελληνικής Διοίκησης.

Το 1868 ο Ελληνικός Τεκτονισμός απέκτησε πλήρη ανεξαρτησία και δημιουργήθηκε έτσι η Μεγάλη Ανατολή της Ελλάδος που έλεγχε ουσιαστικά τους 3 πρώτους συμβολικούς βαθμούς, αλλά που είχε υιοθετήσει και τους υπόλοιπους 30 του Αρχαίου και Αποδεδειγμένου Σκωτικού Τύπου. Το 1872 οι ανώτεροι βαθμοί απέκτησαν κι αυτοί ανεξαρτησία και συγκροτήθηκε το Ύπατο Συμβούλιο του 33ου του Αρχαίου και Αποδεδειγμένου Σκωτικού Τύπου. Τα δύο αυτά σώματα ανήκαν στην ίδια δογματική τεκτονική σχολή, τη Γαλλική και μέχρι το 1976, πάνω από εκατό χρόνια δηλαδή, κυριάρχησαν μονοπωλιακά στο χώρο μας.

Οι κρίσεις και οι διακυμάνσεις του μονότονου αυτού Τεκτονισμού δεν ήταν τίποτε άλλο παρά οι μεταξύ τους αντιζηλίες και η προσπάθεια το ένα να ελέγχει το άλλο. Αυτό αποστέρησε τον Ελληνικό Τεκτονισμό από κάθε δυνατότητα ανανέωσης και όλο αυτό το διάστημα, έμεινε στο επίπεδο, οργανωτικά και δογματικά, από το οποίο ξεκίνησε. Αποκομμένος δε καθώς ήταν από τη διεθνή τεκτονική κοινότητα δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει ούτε τις αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν ακόμα και στο ίδιο το δόγμα από το οποίο προήλθε.

Ο Τεκτονικός Πλουραλισμός στην Ελλάδα (1977- )
Η τρίτη περίοδος που ήδη διανύει τη τρίτη δεκαετία της, είναι η εποχή του "Τεκτονικού πλουραλισμού" στην Ελλάδα και στη συνέχεια προσπαθούμε να δώσουμε το στίγμα της, δηλαδή τα γενεσιουργά της αίτια, όσο και τις προοπτικές της.

Με την ίδρυση το έτος 1977 του Μεγάλου Περιστυλίου των Τεκτόνων της Βασιλικής Αψίδας που μετέφερε στη χώρα μας, μαζί με άλλους βαθμούς και τάξεις τον Τεκτονισμό της Αμερικανικής Σχολής, έληξε οριστικά η περίοδος του μονότονου Γαλλικού Τεκτονισμού.

Το 1981 με την ίδρυση του Μεγάλου Σκηνώματος των Ιπποτών του Ναού που καθοδηγήθηκε από το αντίστοιχο Μεγάλο Σώμα της Σκοτίας, το σύστημα της Υόρκης άρχισε να προσαρμόζεται προς τον Ευρωπαϊκό Τεκτονισμό και την παράδοσή του.

Αυτή η φάση ολοκληρώθηκε το 1986 με την εμφάνιση και τη δράση της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος η οποία ακολούθησε από την αρχή τα Αγγλικά πρότυπα. Έτσι η προσπάθεια που άρχισε από το Διονύσιο Ρώμα το 1811 με συμπαραστάτη του το Δούκατου Σάσεξ, τότε Μεγάλο Διδάσκαλο της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας (1813) ολοκληρώθηκε 175 χρόνια μετά όταν στις 21 Ιουνίου 1986 ανακηρύχθηκε η Νέα Εθνική Μεγάλη Στοά της Ελλάδος για να εισαχθεί και σε μας ο καθαρός και αρχαίος τεκτονισμός της Αγγλοσαξωνικής Σχολής.

Ιστορική Καταγραφή της πρώτης περιόδου
Καίτοι η ιστορική έρευνα της πρώτης περιόδου δεν έχει εξαντληθεί - μια ερευνητική στοά πρέπει να ιδρυθεί γι' αυτό το σκοπό - υπάρχουν στοιχεία ικανά να σχηματίσουμε τουλάχιστον την αμυδρή της εικόνα.

Τα βιβλία του Διονυσίου Καλογερόπουλου, του Πάνου Χατζηπάνου και του Μαρίνου Πολλάτου, οι μονογραφίες του Παναγιώτη Κρητικού, του Θεοδοσίου Τάσιου, του Χρήστου Ριζόπουλου κ.λπ. καθώς και η πρόσφατη έκδοση - λεύκωμα της Στοάς της Λευκάδας. "Η Ένωσης" για το Διονύσιο Ρώμα και την πρώτη Εθνική Μεγάλη Στοά προσδιορίζουν τα ορόσημά της. Είναι πράγματι η μόνη περίοδος που έχουμε κάνει κάποια ιστορική δουλειά.

Η δεύτερη περίοδος υστερεί από άποψη ιστορικής καταγραφής.
Ο Χατζηπάνος παραθέτει πολλά στοιχεία αλλά άτακτα και χωρίς κριτικό πνεύμα, είναι περισσότερο ένας - με επιλογές - αρχειογράφος και λιγότερο ένας ιστορικός. Ο Πολλάτος ενώ είναι αυστηρός στην αρχή, όσο πλησιάζει προς την εποχή του γίνεται πιο προσεκτικός και εξυμνητικός. Ο Νέστορας Λάσκαρης στο λεξικό του είναι μονοσήμαντος και επιφυλακτικός. Υπήρξε ο πιστός υπηρέτης της ιδέας της Μεγάλης Ανατολής και ο Ηρακλής του Σκωτικού Τύπου. Ανήκει εξάλλου στη σχολή που η μυθοποίηση ταυτίζεται με την αλήθεια.

Στη σχολή αυτή θητεύουν και οι περισσότεροι τέκτονες που ασχολούνται σποραδικά με την ιστορική έρευνα της δεύτερης περιόδου. (Τον προβληματισμό του πάνω στο θέμα αυτό εκθέτει ο Φαίδων Μπουμπουλίδης "Σκέψεις γύρω από τις τεκτονικές έρευνες" σ' ένα του αξιόλογο άρθρο - οδηγό στο Τεκτονικό Δελτίο, σελ. 84-99 (1966).

- EΠIΦANEIΣ TEKTONEΣ-

ΘEOΦIΛOΣ KAΪPHΣ

ΘEOΔΩPOΣ KOΛOKOTPΩNHΣ

PHΓAΣ ΦEPAIOΣ

BOΛTAIPOΣ

ΓKAITE

ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΚΑΪΡΗΣ
Ο Καΐρης γεννήθηκε στην Άνδρο το 1784. Μικρός ξενιτεύεται, εξαποστέλλεται στην ξακουστή Ακαδημία των Κυδωνιών όχι μόνο για να πάρει τα πρώτα γράμματα, αλλά για να κάνει και ευρύτερες σπουδές.

Αποφοιτώντας καταφεύγει στο Μοναστήρι της Πάρου για να ασκητέψει. Αργότερα είχε την έμπνευση και να χειροτονηθεί. Ανήσυχος όμως όπως ήταν, φεύγει από το Μοναστήρι και πάει στο Πανεπιστήμιο της Πίζας για να σπουδάσει Φιλοσοφία και Φυσικομαθηματικά.

Μετά από τέσσερα χρόνια σπουδών βρίσκεται στο Παρίσι. Συνδέεται με τον Κοραή που του έδειξε πατρική αληθινά στοργή και επηρέασε αποφασιστικά την πνευματική του εξέλιξη. Εκεί μυείται και στον Τεκτονισμό, οι αρχές του οποίου διαπότισαν ολόκληρο το μετέπειτα βίο του όπως θα δούμε.

Το 1812 επιστρέφει για να διδάξει και φωτίσει το υπόδουλο γένος. Διορίζεται Διευθυντής στην Alma Mater του, την Ακαδημία Κυδωνιών, που την κατέστησε ένα αό τα λαμπρότερα πνευματικά κέντρα του προεπαναστατικού Ελληνισμού.

Με την κήρυξη της Μεγάλης επανάστασης εγκαταλείπει τα πάντα, Σχολή και Μαθητές και τρέχει στη φωνή της Πατρίδας. Υψώνει πρώτος τη σημαία στην Άνδρο, πολιορκεί την Κάρυστο, ξεσηκώνει τη Χαλκίδα. Πολεμάει παντού σαν απλός στρατιώτης και φτάνει μέχρι τον Όλυμπο.

Στη διάρκεια του Αγώνα λαβώνεται τρεις φορές. Χρημάτισε πληρεξούσιος στην Εθνική Συνέλευση και το 1824 έγινε Πρόεδρος του Βουλευτικού. Του ανατέθηκε να προσφωνήσει τον Καποδίστρια. Ο λόγος που εξεφώνησε στην επίσημη τελετή της υποδοχής του παρέμεινε μνημειώδης για τα πατριωτικά και βαθυστόχαστα νοήματά του. Οι φιλελεύθεροι όμως στοχασμοί και οι υποθήκες που τον συνόδεψαν, του χάρισαν την απροκάλυπτη δεσμένεια του Πρώτου Κυβερνήτη. Ο Καΐρης, υποψιασμένος πια και απογοητευμένος αποσύρεται από το δημόσιο βίο.

Φεύγει για το εξωτερικό και ασχολείται με την ενημέρωσή του πάνω στα νέα εκπαιδευτικά συστήματα και τη συγκέντρωση, χρημάτων, βιβλίων και εποπτικού υλικού για την ίδρυση ενός πρότυπου διδακτηρίου στη γενέτειρά του, την Άνδρο.

Η Σχολή του αυτή όχι μόνο θα αποκτήσει πανελλήνια φήμη, αλλά θα τρέξουν σ' αυτήν σπουδαστές κι από τα γειτονικά κράτη. (Ανάμεσα στους μαθητές του ο Δεληγιάννης, ο Συγγρός, ο Κύριλος του Βιδινίου και ο μετέπειτα Βαλής της Θεσσαλονίκης Αχμέτ Ρεσίμ Πασάς, Βούλγαροι, Σέρβοι, Άραβες).

Ενάρετος και πανεπιστήμων διδάσκει φιλοσοφία, ιστορία, ψυχολογία, μαθηματικά, χημεία, αστρονομία, υδραυλική κ.λπ. Σαν ηθική βάση της διδασκαλίας του, που απευθυνόταν σε ένα ευρύτερο ακροατήριο (ομόθρησκο και αλλόθρησκο όπως είδαμε) είχε καθιερώσει την πίστη στην ύπαρξη ενός και μόνο θεού, κατά τα Τεκτονικά πρότυπα και τον απέραντο προς Αυτόν σεβασμό, την αποκαλούμενη μονολεκτικά "θεοσέβεια".

Η αίγλη όμως και η φήμη που αποκτά αρχίζουν να ενοχλούν. Είναι πολύ ενοχλητικό για ένα απολυταρχικό καθεστώς να αρνείσαι να δεχτείς τα παράσημά του ή να μη δέχεται μια έδρα που σου προσφέρουν στο Πανεπιστήμιο.

Η Εκκλησία δεν διστάζει έτσι να τον χαρακτηρίσει αιρετικό και το παλάτι σαν επαναστάτη. Ιεροκήρυκες αρχίζουν να τον κατηγορούν από τον άμβωνα για αθεϊα, (έτσι χαρακτηρίζουν τη "θεοσέβεια") και διάφοροι "θεολογούντες" να δημοσιεύουν πύρινα άρθρα κατά του φιλοσόφου. Το καλοκαίρι του 1839 η Ιερά Σύνοδος θυμάται την παλιά και ξεχασμένη από όλους ιδιότητά του σαν κληρικού και τον καλεί σε απολογία. Παράλληλα του ζητάει να υποβάλει γραπτή "ομολογίαν της πίστεώς του".

Ο Καΐρης έστειλε απλά μια απάντηση με την οποία τονίζει ότι τα δόγματα και τα Ιερά Μυστήρια δεν γίνονται καταλυπτά και δεν ομολογούνται δια λόγων.
Αυτό θεωρήθηκε σαν ομολογία αίρεσης και διατάσσεται η σύλληψή του. Καθώς τα όρια της εξουσίας της Πολιτείας και της Εκκλησίας εκείνο τον καιρό ήταν επάλληλα και συγκεχυμένα, η Ιερά Σύνοδος χρησιμοποιεί πολεμικό πλοίο για να συλλάβει και μεταφέρει τον Καϊρη από την Άνδρο στο Μοναστήρι της Αίγινας υπόδικο. Οι ολοφυρμοί στην παραλία της γενετείρας του, του λαού και των μαθητών του δε στάθηκαν ικανοί να συγκινήσουν τους Ιεράρχες.

Η δίκη του που ξεσήκωσε εν τω μεταξύ το πανελλήνιο έγινε στις 21 Οκτωβρίου του 1839.
Ο Καΐρης επικαλείται το δικαίωμα της ελευθερίας της συνειδήσεως. Ξέρει ότι στο πρόσωπό του δοκιμάζεται μία από τις πιο βασικές αρχές μια ευνομούμενης πολιτείας.
Επιτρέπεται, είπε, σε ένα ευνομούμενο κράτος που έχει διακηρύξει μάλιστα την ανεξιθρησκεία να ερευνάται η συνείδηση των πολιτών του και να τους ζητούν έγγραφη ομολογία της πίστης τους;
Τότε σε τι θα διαφέραμε, ρωτάει, από την ίδια την Ιερά Εξέταση;
Εγώ διδάσκω φιλοσοφία, τους είπε. Δεν διδάσκω Χριστιανική Κατήχηση. Ποτέ δε μίλησα όμως ή εδίδαξα κάτι εναντίον της Χριστιανικής Θρησκείας. Το μόνο το οποίο επιδίωξα είναι να εμπνεύσω στους μαθητές μου θεοσέβεια.
Η Ιερά Σύνοδος εξέδωσε απόφαση καταδικαστική.

Με Βασιλικό Διάταγμα (!!) ο φιλόσοφος κλείστηκε στο Μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Σκιάθου για να του δοθεί καιρός να "μεταμεληθεί".
Εκεί ο Καΐρης υπέστη τα πάνδεινα από τους φανατικούς καλογήρους οι οποίοι με το βασανισμό του νόμισαν ότι βρήκαν μια σίγουρη πύλη προς τον δικό τους παράδεισο.

Έμεινε ένα ολόκληρο χειμώνα έγκλειστος σε ένα σκοτεινό υπόγειο και αρρώστησε βαρειά. Το σώμα του παρέλυσε. Η Εκκλησιαστική και η Κοσμική Εξουσία ανησύχησε. Τον μεταφέρουν σε καλύτερο περιβάλλον, στο Μοναστήρι της Σαντορίνης. Αφού τον κράτησαν άλλα δύο χρόνια εκεί σε απομόνωση, του επέβαλαν να φύγει για το εξωτερικό. Άρρωστος, εξόριστος και πικραμένος βρέθηκε στο Λονδίνο. Με τη μεσολάβηση του Σπυρίδωνα Τρικούπη επέστρεψε δυστυχώς αργότερα στην πατρίδα για να ακολουθήσει η Τρίτη και τελευταία πράξη του δράματός του.

Γέροντας και ασθενής πια σύρεται σε δεύτερη δίκη. Καταδικάζεται σε δύο χρόνια φυλακή και τον κλείνουν στο Λοιμοκαθαρτήριο της Σύρου. Σε λίγες μέρες πεθαίνει. Του αρνήθηκαν εκκλησιαστική ταφή και για να μη γίνει ο τάφος του αντικείμενο σεβασμού και προσκυνήματος από τους μαθητές του, οι διώκτες του γέμισαν το πτώμα του με ασβέστη και το κατάκαψαν.

Η ιστορία του Θεόφιλου Καΐρη και οι περιπέτειές του είναι η ιστορία και οι περιπέτειες του Ελληνισμού και των ονείρων του κατά το 19ο αιώνα.
Δίνουν με ενάργεια την εικόνα και παρακολουθούν τις παλινδρομήσεις του Διαφωτισμού στη χώρα μας και αρκούν για να προβάλλουν χωρίς περιττές αναλύσεις, τις συνθήκες της εποχής. Συνθήκες κάτω από τις οποίες ήταν αδύνατη η λειτουργία του Τεκτονισμού μετά την Επανάσταση στην Ελλάδα.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
H Zάκυνθος, κέντρο πνευματικό και εθνικό της προεπαναστατικής Eλλάδας, γίνεται λόγω της θέσης της τόπος υποδοχής των καταδιωκόμενων τόσο από τη Pούμελη, όσο και από το Mωριά.

Kατά τη διάρκεια του αγώνα είχε συσταθεί στο νησί Tεκτονικό Διευθυντήριο, το αποκαλούμενο "Tρισυπόστατον" από τον Kόμητα Διονύσιο Pώμα, τον Tραπεζίτη Παναγιώτη Στεφάνου και τον Φιλικό Kωνσταντίνο Δραγώνα "Προέξαρχο των εν Zακύνθω Φραμασώνων" το οποίο "δια παντοίων τρόπων και μέσων" ενίσχυσε το επαναστατημένο Έθνος. Mε πολιτικές νουθεσίες, με στρατιωτικές συμβουλές, με πληροφορίες, με εφόδια και στρατιωτικό υλικό.

Ο Γέρος του Μωριά μυήθηκε το 1818 στην Τεκτονική Στοά "Αναγεννόμενος Φοίνιξ" της Ζακύνθου που την ίδρυσε ο Διονύσιος Ρώμας το 1815.

Κάποτε είπε: Στη Ζάκυνθο έμαθα την πολιτική της ζωής.

Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον Αναγνωσταρά (απεσταλμένο της εταιρείας) την 1ην Δεκεμβρίου του έτους 1818 στο νησί που τόσο αγάπησε.

ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ
Εθνομάρτυρας και πρόδρομος της ελληνικής ελευθερίας, γεννήθηκε στο Βελεστίνο το 1757. Σπούδασε αρχικά στη Ζαγορά και αργότερα στα Αμπελάκια. Συμπλήρωσε τη μόρφωσή του στην Κωνσταντινούπολη με την εκμάθηση της Γαλλικής και Αγγλικής γλώσσας, υπηρετώντας σαν Γραμματέας του Τέκτονα Αλέξανδρου Υψηλάντη ο οποίος του έδειξε πατρική αληθινά φροντίδα.

Φθάνει στο Βουκουρέστι το 1770 όπου γνωρίζεται με τον Ηγεμόνα Μαυρογένη και ιδρύει τη μυστική "Εταιρεία των Φίλων" υπό την επίδραση του ισχυρού τεκτονισμού της Αυστρίας, η οποία όμως εξέφραζε το δικό του φιλελεύθερο παλμό.

Δεν είναι βέβαιο αν μυήθηκε σε κανονική τεκτονική στοά, το όλο του έργο όμως επιβεβαιώνει ορθή γνώση τόσο των αρχών όσο και της λειτουργικότητας του τεκτονικού θεσμού.

Η αίθουσα τελετών της Μεγάλης Στοάς της Γιουγκοσλαβίας, το πάλαι, είχε διακοσμηθεί με έξοχες τοιχογραφίες οι οποίες σχεδόν θεοποιούσαν τον Βελεστινλή. Αλλά και Βούλγαροι ιστορικοί (Καθηγητής Αλ. Θεοδώρωφ - Μπαλάν κ.λπ.) επιβεβαιώνουν την τεκτονική ιδιότητα του Εθνομάρτυρα.

ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ (1964-1778)
Ο Βολταίρος υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της Γαλλίας και ο τελευταίος της κλασικής περιόδου.

Ολόκληρο το έργο του υπογραμμίζει έντονα το ιδανικό της προόδου στο οποίο κάλεσε με χίλιες παραλλαγές του "εργάτες" όλης της ανθρωπότητας να ανταποκριθούν. Η ζωή του, μακρά και έντονη κάλυψε το λυκόφως του συντηρητισμού και το λυκαυγές της επαναστατικής περιόδου. Κατά τη διάρκεια αυτής της μετάβασης η παρουσία του υπήρξε παράγων αποφασιστικός και προσδιόρισε τις κατευθύνσεις που πήρε ο νεότερος Ευρωπαϊκός πολιτισμός.

Οι πολεμικές καταστροφές του 1709 και οι φρικαλεότητες των θρησκευτικών διωγμών άφησαν έντονα τα ίχνη τους πάνω του. μετά την επιτυχία της πρώτης του τραγωδίας το 1718 ονομάστηκε διάδοχος του Ρακίνα στο θέατρο, αλλά περισσότερο του ταίριαζε η ιδιότητα του φιλόσοφου που απέκτησε αργότερα.
Διεκήρυξε έναν επιθετικό θεϊσμό που σκανδάλισε τον κλήρο και του χάρισε τον τίτλο του άθεου.

Στην Αγγλία αργότερα, τη χώρα στην οποία με έκπληξη διαπίστωσε ότι ανεχόταν την ελευθερία της σκέψης, ανακάλυψε το ολοφάνερο, τα έργα του Σαίξπηρ.

Επιστρέφοντας ξεκίνησε μια επίθεση κατά του Πασκάλ, υπογραμμίζοντας ότι σκοπός της ζωής δεν είναι να φτάσουμε στον παράδεισο μέσω της μετάνοιας, αλλά να εξασφαλίσουμε πάνω στη γη την ευτυχία για όλους τους ανθρώπους μέσα από την πρόοδο των επιστημών και την άσκηση των τεχνών. Τούτο θεωρήθηκε σκάνδαλο και του χάρισε την πρώτη εξορία.

Η αλληλογραφία του με το Φρειδερίκο το Μεγάλο τον οδήγησε στην Πρωσσία. Αργότερα εγκαταστάθηκε στη Γενεύη και μετά στα σύνορα της Γαλλίας και της Ελβετίας έστησε το μοντέρνο για την εποχή υποστατικό του και κατέληξε ο μεγάλος "πανδοχέας" των διανοουμένων της Ευρώπης. Ανάμεσά τους ο Καζανόβας, ο Γίβων, ο Μπόσγουελ.

Συντήρησε μια πληθωρική αλληλογραφία με τους "φιλοσόφους", τους παλιούς του φίλους, με αυλικούς, με Μονάρχες και επιδόθηκε σε μια ασυνήθη συγγραφική δραστηριότητα και τη σύνταξη του "Φιλοσοφικού Λεξικού".

Κατηγόρησε την Εκκλησία για την αδιαλλαξία και το κλειστό πνεύμα της και τα κύρια θέματα που τον απασχόλησαν ήταν η ανοχή, η υλική ανάπτυξη και ο σεβασμός της ανθρώπινης προσωπικότητας.

Επιστρέφοντας στο Παρίσι το 1778 μετά από 28 χρόνια απουσίας κυριολεκτικά αποθεώθηκε. Στις 30 Μαίου πεθαίνει εν ειρήνη. Ο ανιψιός του (κληρικός ο ίδιος) πέτυχε να μεταφερθεί τάχιστα και να ταφεί με θρησκευτική ακολουθία, προτού φθάσει η σχετική απαγόρευση από την επίσημη εκκλησία. Η σωρός του εναποτέθηκε στο Πάνθεον το 1791.

Τεκτονικά
Ο Βολταίρος μυήθηκε στον τεκτονισμό στις 7 Απριλίου 1778 στο Παρίσι. Τη μεγάλη αυτή τιμή είχε η Στοά "Αι Εννέα Αδελφαί" η οποία απεκαλείτο και Στοά των Εννέα Μουσών.

Την τελετή παρακολούθησαν 250 περίπου μέλη. Ανάδοχός του υπήρξε ο Αβάς Cordier de St. Firmin, Δοκιμαστής του ο Κόμος Stroganoff, Κουροπαλάτης της Αυτοκράτειρας Αικατερίνης της Ρωσσίας. Σεβάσμιος της Στοάς ο Αστρονόμος και Ακαδημαϊκός Lalande. Τον υποψήφιο συνόδευε ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, πρώτος πρέσβυς τότε των Ηνωμένων Πολιτειών στο Παρίσι.
Ο Βολταίρος αφού απάντησε σε μία σειρά ηθικοφιλοσοφικών ερωτημάτων που του έθεσε ο Σεβάσμιος μυήθηκε κανονικά.

Όταν τελείωσε η μύηση οδηγήθηκε στην Ανατολή όπου ο Σεβάσμιος τον περιέβαλε με το περίζωμα που έφερε άλλοτε ο Γάλλος Φιλόσοφος Ελβέτιος, ο δε Τελετάρχης έθεσε στέφανο στην κεφαλή του. Ο Βολταίρος ασπάσθηκε το περίζωμα και αφαίρεσε το δάφνινο στέφανο με σεμνότητα.

Από την προσφώνηση του Lalande στο Βολταίρο:
"... Ουδείς υπηρέτησε την πατρίδα του όπως εσείς, διδάσκων και φωτίζων τους συμπατριώτας σας εις τα καθήκοντα και τα δικαιώματά των. Καταστήσατε ούτω τον φανατισμόν απεχθή και την δεισιδαιμονίαν γελοίαν... Οικοδομήσατε εις το Υπέρτατον Ον Ναόν εις τον οποίον εύρον καταφύγιον τα θύματα της μισαλλοδοξίας... Υπήρξατε Τέκτων πολύ πριν γίνετε δεκτός εις την Στοάν μας και εκπληρώσατε πλήρως την αποστολήν σας πριν αναλάβετε εδώ επίσημον επερί ταύτης υποχρέωσιν... Σας υποδεχόμεθα εις την Στοάν μας, ίνα αποτίσωμεν ούτω φόρον τιμής και θαυμασμού προς το πνεύμα σας..."

ΒΟΛΦΓΚΑΝΓΚ ΓΚΑΙΤΕ (1749-1832)
Ένας από τους γίγαντες της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ο όγκος και η ποικιλία της συγγραφικής του παραγωγής αποτελούν φαινόμενο. Ποιητής, Μυθιστοριογράφος, Θεατρικός συγγραφέας, Κριτικός, Δημοσιογράφος, Ζωγράφος, Σκηνοθέτης, Φιλόσοφος. (Μόνο οι επιστημονικές του εργασίες καλύπτουν 14 τόμους).

Το χαρακτηριστικότερο γνώρισμα όλης αυτής της δημιουργίας του είναι ότι ξεπέρασε το βαρύ δυισμό της δυτικής σκέψης όπως υποκείμενο - αντικείμενο, θεωρία - πράξη, αίσθηση - νόηση και γεφύρωσε μια φιλοσοφική παράδοση που είχε να φανεί από την εποχή του Ηράκλειτου.

Το 1779 ο Γκαίτε, Μυστικοσύμβουλος τότε του Δούκα της Βαϊμάρης Καρόλου - Αυγούστου, ταξιδεύει στην Ελβετία και γνωρίζεται με τους διανοούμενους της Χώρας. Στη Ζυρίχη δρούσε τότε με μεγάλη επιτυχία η τεκτονική στοά "Modestia" που είχε συγκεντρώσει τα αξιολογότερα πνεύματα. Η επαφή του αυτή άφησε τις ζωηρότερες εντυπώσεις στο Γκαίτε και επιστρέφοντας στη Βαϊμάρη απευθύνεται αμέσως στο Σεβάσμιο της Στοάς "Αμαλία" Υπουργό J. F. Von Fritsch με την ακόλουθη επιστολή.

"Εξοχώτατε,
Λαμβάνω το θάρρος να σας ενοχλήσω με μίαν παράκλησιν. Από πολλού χρόνου είχα την επιθυμίαν να γίνω μέλος της Εταιρείας των Ελευθέρων Τεκτόνων. Η επιθυμία μου αυτή έγινε εις ένα πρόσφατον ταξίδιόν μου ακόμη μεγαλυτέρα. Κατ' αυτό διεπίστωσα ότι μου έλειπε μόνον η ιδιότης αυτή δια να συνδεθώ στενώτερον με άτομα τα οποία εξετίμησα και η ανάγκη αυτής της επικοινωνίας είναι εκείνη η οποία με παρακινεί εις το να ζητήσω την εισδοχήν μου. Εις ποίον θα ηδυνάμην να εμπιστευτώ καλλίτερον την αίτησίν μου αυτήν ή εις την υμετέραν Εξοχότητα;
Αναμένω ότι θα ευαρεστηθείτε να δώσετε εις την υπόθεσιν αυτήν ευμενές νεύμα και υπογράφομαι ευσεβάστως.

Της Υμετέρας Εξοχότητος
Ευπειθέστατος θεράπων
Β. Γκαίτε

13 Φεβρουαρίου 1780"

Για τους Έλληνες φοιτητές που σπούδαζαν τότε στην Ινέα, στη Γοτίγγη και στη Λειψία, ο Γκαίτε στο ημερολόγιό του λέγει ότι είχαν "ζωηρόν τον πόθον και ζήλον προς την παιδείαν και επέδρων επ' αυτού κατ' εντελώς ιδιάζοντα τρόπον".

Στις 22 μαρτίου 1832 ο Γκαίτε απέρχεται του κόσμου τούτου. Τη στιγμή αυτή της υπέρτατης μύησης ζήτησε ό,τι σ' όλο το βίο του επεδίωξε να προσφέρει:
"Περισσότερον φως" ήταν οι τελευταίες του λέξεις.
Ο Καγκελάριος Φον Μύλλερ είπε μεταξύ άλλων στη νεκρολογία του:
"Το πνεύμα του και η ψυχή του είχαν αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Τεκτονισμό. Του είχε γίνει πίστη ακλόνητη ότι μεγάλοι και ευγενικοί σκοποί δεν μπορεί να πραγματοποιηθούν παρά μόνο με την ανεπιφύλακτη προσπάθεια πολλών ανθρώπων με κοινές αρχές και ότι κάθε υψηλή αλήθεια πρέπει να προστατεύεται αυστηρά και να προσεγγίζεται μόνο μέσα από καθορισμένες διαδικασίες και κανόνες.
Οι πεποιθήσεις του αυτές ήταν καρπός βαθειάς μελέτης τόσο της Φύσης όσο και της Ιστορίας."

-Ο ΑΝΤΙΤΕΚΤΟΝΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΑΚΡΑΚΗΣ (1831-1905)-

Θεολόγος, Πατριώτης και Ιεροκήρυκας. Πολυτάραχη και δυναμική προσωπικότητα που άφησε έντονα ίχνη στη θρησκευτική, κοινωνική κι πολιτική ζωή της εποχής του.
Συνδύαζε, βαθειά και πηγαία ευσέβεια, πρωτότυπο συγγραφικό ταλέντο και δεινή ρητορική ικανότητα. Όλα αυτά όμως τα πρόβαλε με βυζαντινό καλογερίστικο φανατισμό, με προσωπική εμπάθεια και με ακατανόητο μίσος για κάθε νεωτερισμό.

Δεν ήταν μόνο ο Τεκτονισμός που υπέστη την πληθωρική και εκρηκτική του δράση.
Μετά τις σπουδές του στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και την παραμονή του στο Παρίσι σαν δάσκαλος της Ελληνικής, με πρωτοφανή τόλμη στην αρχή καταφέρθηκε κατά της νεότερης φιλοσοφικής αναζήτησης (Κάντιος, Καρτέσιος κ.λπ.) την οποία κατηγόρησε ανοιχτά σαν ανεδαφική επειδή δεν στηριζόταν στη Χριστιανική Δογματική.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα διακήρυξε την πίστη του στη δόξα του Ελληνικού Έθνους σαν περιούσιου λαού και εξαπέλυσε σφοδρές κατά του Τεκτονισμού επιθέσεις. Συγχρόνως πολέμησε την Ιερά Σύνοδο η οποία τον αποκήρυξε σαν αιρετικό και κλείστηκε τότε δυο φορές φυλακή για εξύβριση του Βασιλιά.

Ανάπτυξε δικό του φιλοσοφικό και δογματικό σύστημα και ίδρυσε για τη διδασκαλία του τη "Σχολή του Λόγου" στην οποία δίδαξαν αξιόλογοι και πρωτότυποι στοχαστές και η οποία κλείστηκε μετά από πολλές περιπέτειες.

Αργότερα ίδρυσε τον πολιτικό σύλλογο "Ο Άγιος Κωνσταντίνος" με τον οποίο επιδίωκε την επί γης εγκαθίδρυση της Βασιλείας του Θεού και την εκδίωξη των Τούρκων από την Κωνσταντινούπολη.
Τις τολμηρές του ιδέες παρουσίασε σε Πατριάρχες και Αυτοκράτορες και η κριτική του δεν ορρώδησε προ ουδενός. Περιπλανήθηκε φυλακίστηκε επανειλημμένα και καταδιώχτηκε.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα έζησε ακρωτηριασμένος, φτωχός και εγκαταλειμένος.
Το συγγραφικό του έργο, πλούσιο, πρωτότυπο και τολμηρό δεν προσέχτηκε όσο έπρεπε και η παρουσία του σε μια άλλη κοινωνία περισσότερο βέβαιη για τον εαυτό της και στερεά δομημένη, θα ήταν δημιουργική και ευεργετική.

-ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΗΣ "ΣΤΟΑΣ" Ρ 2-

Το σκάνδαλο της "Στοάς" Propaganda No 2 στη γειτονική Ιταλία το καλοκαίρι του 1981 δεν έριξε μόνο μια Κυβέρνηση εκεί. Προκάλεσε άπειρες μετασεισμικές δονήσεις τόσο στο οικονομικό όσο και στο στρατιωτικό της κατεστημένο και δημιούργησε - είναι η αλήθεια - ένα γενικότερο προβληματισμό διεθνώς γύρω από τον Τεκτονισμό.

Οι λαϊκές εφημερίδες των Αθηνών βρήκαν φυσικά την ευκαιρία όχι μόνο να μεταφέρουν τις τελευταίες ειδήσεις και εξελίξεις για το θέμα - όπως είχαν υποχρέωση - αλλά να αναμοχλεύσουν για μισή ακόμη φορά την άφθονη αντιτεκτονική φιλολογία. Τη σέρβιραν εντυπωσιακά, συνοδευμένη και από βαρείς υπαινιγμούς σε βάρος της Τεκτονικής ηγεσίας της χώρας.
Η ίδια η ηγεσία μας μάλιστα άρχισε να δέχεται απροκάλυπτες απειλές από άγνωστα κέντρα, με αποτέλεσμα να πανικοβληθεί.

Οι υπεύθυνοι Τέκτονες έτσι, δεν κατόρθωσαν τότε να ψελλίσουν ούτε μια λέξη σχετικά προς τον Τύπο και να δώσουν τις αναγκαίες διευκρινήσεις.

Και δεν ήταν γιατί τους έλειπαν τα στοιχεία ή τα επιχειρήματα. Ήταν γιατί είχαν ανατραφεί μέσα και είχαν υιοθετήσει - και όλοι οι Τέκτονες είχαν αποδεχθεί - την πολιτική της αγόγγυστης σιωπής. Μια πολιτική η οποία, αν μη τι άλλο, δεν επέτρεπε να αναζητηθούν ευθύνες χειρισμών.

Για παράδειγμα και μόνο δημοσιεύω εδώ τη μετάφραση που είχαν κάνει τότε για λογαριασμό του Υπάτου Συμβουλίου μιας πολύ ευπρεπούς και κατατοπιστικής εγκυκλίου που είχε λάβει από το αντίστοιχο Τεκτονικό σώμα της Ιταλίας και που θα μπορούσε πολύ εύκολα να βρει το δρόμο της δημοσιότητας στον Ελληνικό Τύπο. Γιατί οι δημοσιογράφοι κατά κανόνα ενδιαφέρονται πραγματικά για στοιχεία και αναφορές σε πρόσωπα, σε γεγονότα και σε πηγές, ανεξάρτητα από το δικαίωμά τους βέβαια να τα σχολιάζουν παράλληλα.

ΥΠΑΤΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΟΥ 33ου ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
ΥΠΑΤΟΣ ΜΕΓΑΣ ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ Ζενίθ Ρώμης 16 Ιουνίου 1981

Προς
Άπαντα τα "Ύπατα Συμβούλια του Αρχαίου και Αποδεδειγμένου Σκωτικού Τύπου.

Ένα σοβαρό γεγονός έλαβε χώραν εν Ιταλία αυταίς τας ημέρας, το οποίον θα έχει ίσως ενδιαφέρον δι' όλα τα Ύπατα Συμβούλια του κόσμου του Α. Α. Σ. Τ., δηλαδή η δικαστική έρευνα της δραστηριότητος της ούτω καλουμένης Στοάς Ρ2. Μια βραχεία εισαγωγή θα ήτο αναγκαία επί του θέματος τούτου. Η Στοά Προπαγάνδα Ν2 (Στοά Ρ2) ιδρύθη εις την Ιταλίαν το έτος 1887 από τον Μέγαν Διδάσκαλον Adriano Lemmi. Διέφερε από τας άλλας Στοάς εις δύο σημεία α) Ο ίδιος ο Μέγας Διδάσκαλος ήτο ο μόνιμος εν ενεργεία Σεβάσμιός της κατά κανονισμούς. β) Η Στοά είχε το δικαίωμα να δέχεται μέλη από όλα τα μέρη της Ιταλίας ενώ κάθε άλλη Στοά δύναται να επιλέγει τα μέλη της μόνον από την περιοχήν της έδρας της. Η Στοά Ρ2 προορίζετο να αποκτήσει περιορισμένον αριθμόν τεκτόνων οι οποίοι λόγω της προσωπικής των κοινωνικής και πολιτικής θέσεως, δεν επετρέπετο να εισέλθουν εις τας συνήθεις κανονικάς Στοάς (Υπουργοί, βουλευταί, αξιωματικοί, ανώτεροι κρατικοί λειτουργεί κ.λπ.).

Το 1925 ο φασισμός κατέστρεψε τον Ιταλικόν Τεκτονισμόν συμπεριλαμβανομένης και της Στοάς Ρ2. Μετά τον πόλεμον ανασυνεστήθη ο Τεκτονισμός εις την Ιταλίας, επίσης δέ και η Στοά Ρ2.
Το τέλος του έτους 1960 ο εν ενεργεία Μέγας Διδάσκαλος επεφόρτισε τον Licio Gelli ένα Διδάσκαλο Τέκτονα με πολλά προσόντα, με την ειδική αποστολή να αναδιοργανώσει την Στοά Ρ2. Κατά το διάστημα της θητείας του διαδόχου του (Μέγας Διδάσκαλος ήτο ο Lino Salvini), πολλοί Τέκτονες είχαν την αίσθηση ότι ο αδ. Gelli δεν περιόριζε την δράσιν του εις την αναδιοργάνωσιν της Στοάς, αλλά οργάνωνε ένα είδος ιδιαιτέρας ομάδος δια λογαριασμόν του δηλ. μιας ιδιωτικής "προσωπικής" Στοάς εις την οποίαν δεν εγένοντο δεκτοί (ως επισκέπται) άλλοι τέκτονες αλλά μόνον οι εγγεγραμμένοι εις αυτήν. Υπήρχε το αίσθημα ότι η ομάς αυτή, παραβλέπουσα τον παραδοσιακόν σκοπόν του Τεκτονισμού, ελάμβανε μέρος κατά τινά τρόπον εις πολιτικάς και οικονομικάς πράξεις παραδοσιακώς απηγορευμένας εις τον Τεκτονισμόν εν Ιταλία.

Κατά την ετησίαν Γενικήν Συνέλευσιν εν Νεαπόλει το 1974 η Μεγάλη Στοά απεφάσισε να διαλύσει την Στοάν Ρ2. Εν τούτοις η απόφασις δεν εξετελέσθη, αφού εις την Γενικήν Συνέλευσιν του επομένου έτους ο Μέγας Διδάσκαλος Salvini ανήγγειλε ότι η εν λόγω Στοά μετετράπη εις μίαν κανονικήν Στοάν και εξουσιοδοτήθη να εκλέξει τον Σεβάσμιόν της, ο οποίος δεν ήταν άλλος από τον αδ. Licio Gelli.

Οι αδελφοί οι επισήμως γνωστοί ως ανήκοντες εις την εν λόγω Στοάν κατά την εποχήν εκείνην ήσαν 50. Παρά ταύτα η δικαστική έρευνα αποκαλύπτει ότι τα μέλη είναι τώρα 953, εκ των οποίων μόνον 50 είχον επισήμως καταχωρηθεί εις τα αρχεία της Μεγάλης Στοάς της Ιταλίας. Επομένως είναι σαφές ότι ο αδ. Gelli χρησιμοποιών το όνομα του Τεκτονισμού εδημιούργησε δια ιδικόν του προσωπικόν όφελος ένα σώμα ξένον προς τον Τεκτονισμόν, αναμεμιγμένον εις παρανόμους πολιτικάς και οικονομικάς δραστηριότητας, το οποίον καλείται κακώς Στοά Ρ2 και του οποίου τα μέλη δεν ανήκουν εις τον κανονικόν Τεκτονισμόν, αλλά είναι μία ομάς η οποία θα έπρεπε να ονομασθεί απλώς "ομάς Gelli".

Εις την πραγματικότητα τα μέλη της ομάδας αυτής δεν γνωρίζουν το ένα το άλλο, δεν συνέρχονται εις συνεδρίας της Στοάς, και κατά πλειοψηφία περιορίζουν την δραστηριότητα των εις το να καταβάλουν ετησίαν συνδρομήν εις τον Gelli, όπως εις μίαν προσωπική εταιρείαν.

Ο κανονικός Τεκτονισμός (Μεγάλη Ανατολή) διοικούμενος τώρα από τον Μεγάλον Διδάσκαλον Ennio Battelli και ειδικότερα ο Σκωτικός Τύπος, εν Ιταλία, δεν ενεπλάκησαν εις καμμίαν από τας δραστηριότητας της ομάδος Gelli και δεν ανακρίνονται.
Οπωσδήποτε ο Τύπος δεν διαχωρίζει σαφώς τον κανονικόν Τεκτονισμόν από την ομάδα Gelli, πράγμα που είναι αποτέλεσμα της ελλειπούς ενημερώσεως η οποία υπάρχει εν Ιταλία όσον αφορά τον Τεκτονισμόν.

Ο Μέγας Διδάσκαλος και εγώ εδώσαμεν συνεντεύξεις εις την τηλεόρασιν και εις τας εφημερίδας δια να διευκρινήσωμεν πλήρως το θέμα και ουδείς εξ ημών αρνείται να απαντήσει εις ερωτήσεις που θα ηδύνντο να συμβάλλουν εις τον σκοπόν αυτόν.

Ως τελικόν σχόλιον δύναται να λεχθεί ότι με μίαν αυστηρωτέραν στάσιν των Μεγάλων Διδασκάλων που διηύθυναν κατά τα παρελθόν έτη την Μεγάλην Ανατολήν θα ηδύνατο να είχε αποφευχθεί η παρούσα κρίσις δια της διαλύσεως κατά τον χρόνον που έπρεπε της Στοάς Ρ2 η δια παρεμποδίσεως του Gelli να συγκεντρώσει μίαν μεγάλην ομάδα προσώπων υπό την ψευδή κάλυψιν του ονόματος του Τεκτονισμού.

Η υπόθεσις της Ρ2 είναι τώρα εις τα χείρας της δικαιοσύνης. Ο Gelli κατηγορείται τώρα δια προδοσίαν και δι' άλλα εγκλήματα. Μέχρις ότου διευκρινισθεί το θέμα τούτο ουδείς δύναται να είπη αν αι κατηγορίαι αυταί έχουν βάσιν ή όχι. Εν τω μεταξύ ο Gelli κατέφυγε εις την Λατινικήν Αμερικήν όπου είναι γνωστοί ότι έχει πολλούς σημαίνοντας φίλους.

Όλοι οι Ιταλοί Τέκτονες πιστεύουν εις μίαν γενικήν διευκρίνισιν όσον το δυνατόν ταχύτερον δια να αποφευχθεί λόγω της περιπτώσεως Gelli μία νέα δίωξις κατά του Τεκτονισμού. Η γενική γνώμη είναι ότι πίσω από την περίπτωσιν αυτήν είναι δυνατόν να υπάρχει μία περιέργος πολιτική συμμαχία μεταξύ αριστερών ομάδων και δύο μερίδων των χριστιανοδημοκρατών. Η ενοχοποίησις του Τεκτονισμού είναι δυνατόν να χρησιμοποιείται δι' επίθεσιν εναντίον πολιτικών αντιπάλων και ήδη μερικοί υπουργοί ηναγκάσθησαν να παραιτηθούν αφού απεκαλύφθησαν ως μέλη της Στοάς Ρ2.
Πρόσθετοι πληροφορίαι θα ακολουθήσουν όσον το δυνατόν ταχύτερον.

MANLIO CECOVINI 33o
ΥΠΑΤΟΣ ΜΕΓΑΣ ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ

- ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΥ -

Ο Τεκτονισμός όπως υπογραμμίστηκε είναι ένα ιδιότυπο σύστημα με διφυή τουλάχιστον υπόσταση.
Ο εσωτερικός του χαρακτήρας και η ουσία των διδασκαλιών του είναι στοιχεία διαχρονικά, καλύπτουν ανάγκες που ελάχιστα επηρεάζονται από το χρόνο και τις αλλαγές.
Και όχι μόνο αυτό. Αλλά τούτο ακριβώς το αδιάφθορο και "ουσιαστικό" στοιχείο, διαπερνά το χρόνο, είναι ένας "μίτος" που δίνει νόημα και ταυτότητα στις ίδιες τις αλλαγές.
Για τον αληθινά "μυημένο" η αντίληψη του χρόνου και της αλλαγής είναι ένα ακόμη "φαινόμενο".
Το άλλο σκέλος όμως του Τεκτονισμού, το τελετουργικό και το κοινωνικό περιέχει στοιχεία "χρονικά" που επηρεάζονται από τις εποχές και εξελίσσονται.
Και αυτές οι τελευταίες απόψεις προσπαθούν να δώσουν τροφή στη φαντασία και τους προβληματισμούς του μελλοντολόγου τέκτονα που ενδιαφέρεται - πέρα από την ουσία - για την μορφή, για τον τύπο και την εξωτερική δομή του τεκτονισμού του αύριο.

-TO MEΛΛON, TA OPAMATA KAI TA ONEIPA -

Tο μέλλον δεν μπορεί να έχει πολλά κοινά με τον κόσμο που χαρτογράφησαν ο Xάξλεϋ, ο Όργουελ και ο Aσίμωφ. Oι Προφήτες πάντοτε υπήρξαν αινιγματικοί και σκοτεινοί στος αφορισμούς τους.
Tο μέλλον σήμερα είναι περισσότερο ορατό στους σχολαστικούς ερευνητές του M.I.T και λιγότερο στους ονειροπόλους.
Tο μέλλον ανήκει σ' αυτούς που διαβαίνουν χωρίς περιορισμούς το φράγμα που χτίζουν με αγωνία οι ώρες, παραδίδεται μόνο σ' εκείνους που αρμενίζουν με τα πανιά της ενόρασης στον ωκεανό του άχρονου χρόνου.
Tο μέλλον ανήκει στους οραματιστές. Kαι αυτοί κατά κανόνα σιωπούν.

Eυστάθιος Λιακόπουλος

Αν, και εφ οσον πουμε οτι η αστρικη προβολη ειναι γεγονος, πραμα που μας κανει να ειμαστε ικανοι να βρεθουμε σε οποιοδηποτε σημειο του πλανητη και να δουμε πραματα χωρις να μας δουν, αυτο δεν μας κανει απιστευτα ικανους εμμμμ κατασκοπους;

Αν υφηστατο, δεν θα χρισημοποιειτο απο τις κυβερνησεις;;;;

[/quote]

Φίλε είδη χρησιμοποιείται από τη c.i.a.

Θα περάσω πέρα από αυτό το στάδιο, για τους λόγους που δηλώνονται, οι οποίοι θα συναντήσουν με την έγκριση κάθε προηγμένου occultist και του προσεκτικού σπουδαστή του αποκρυφισμού. Τώρα, ο σπουδαστής, εσείς βρίσκεται έξω από τη φυσική μορφή σας ή το σώμα, και ντυμένος στην αστρική μορφή σας. Πιθανώς σκέφτεστε ότι αστειεύομαι, όπως κοιτάζετε το σώμα σας που εμφανίζεται μη διαφορετικό. Ακόμη και ο ιματισμός σας είναι το ίδιο πράγμα, πιο λεπτομερές αυτό εμφανίζεται μέσω των τέλεια φυσικών νόμων σχετικά με το αστρικό τοπίο, το οποίο μπορώ να πάρω το χρόνο να εξηγήσω αυτή τη στιγμή.
Πραγματοποιείτε, εντούτοις, ότι είστε πράγματι στο φυσικό σώμα, όταν γυρίζετε το ύψος πίεσης σας και αντιλαμβάνεστε τη φυσική μορφή σας, καθώς επίσης και το μυαλό, που βυθίζεται φαινομενικά στον ύπνο στις καρέκλες βραχιόνων στις οποίες καθίσαμε μερικές στιγμές πριν. Κοιτάζοντας λίγο πιο καλά, θα δείτε ότι η αστρική μορφή σας καθώς επίσης και το μυαλό, συνδέονται με το φυσικό αντίστοιχό της από ένα μικροσκοπικό, λεπτό, αδύναμο νημάτιο ηλεκτρονικής λυχνίας της εθερικης ουσίας, που μοιάζει με ένα σχοινί του λάμποντας μεταξιού αράχνη-Ιστού. Αυτό το νημάτιο ηλεκτρονικής λυχνίας είναι ικανό της επέκτασης, και της συστολής, και σας επιτρέπει να τριγυρίσετε ελεύθερα.
Τώρα συγκεντρώστε την προσοχή σας όπως έχετε διδαχθεί να κάνετε, και οι δονήσεις σας θα αυξηθούν στο ποσοστό, αλλά στην τέλεια αρμονία με το μυαλό, έτσι ώστε θα κρατήσετε την επιχείρησή αντί της κίνησης προς άλλα υπό- τοπία ή υπό-οράματα, που χωρίζουν με την επιχείρησή μου. Δεν θα το βρίσκατε ακριβώς ασφαλές ή ευχάριστο να αφήσετε την παρουσία μου, έως ότου έχετε μάθει να οδηγιέστε σε αυτά τα παράξενα ύδατα. Θα βρεθείτε σε μια παράξενη ατμόσφαιρα, αν και δεν έχετε κινήσει μια ίντσα στο διάστημα. Πίσω από σας, σα να λέμε, αντιλαμβάνεστε ελάχιστα το δωμάτιο στο οποίο ζούσαμε ακριβώς και μπροστά από σας, σα να λέμε, αντιλαμβάνεστε τις παράξενες λάμψεις και τις ραβδώσεις του φωσφορίζοντος φωτός των διαφορετικών αποχρώσεων.
Αυτά είναι οι δονήσεις και τα κύματα της δύναμης, γιατί περνάτε τώρα μέσω του τοπίου των δυνάμεων. Εκείνη η ζωηρή, γαλαζωπή ράβδωση είναι η μετάβαση μερικού ηλεκτρικού ρεύματος - πιθανώς μια ασύρματη επικάλυψη με τσίγκο μηνυμάτων μέσω του διαστήματος. Πίσω σας, στον πίνακά μου, βλέπετε το μαγνητικό μετάλλευμα, ή lodestone, το οποίο βρίσκεται πάντα εκεί. Αλλά τώρα βλέπετε ιδιαίτερα φωτεινά γύρω από τους πόλους της, το οποίο δεν είναι ορατό στο υλικό τοπίο. Παρατηρείτε επίσης μια ιδιαίτερη εξασθενημένη δονητική πυράκτωση γύρω από κάθε φυσικό αντικείμενο - αυτό είναι η δύναμη της ατομικής και μοριακής έλξης, κ.λπ. Ακόμα πιο εξασθενημένοι, βρίσκετε μια ιδιαίτερη ακτινοβολία στην όλη ατμόσφαιρα - αυτό είναι το εξωτερικό σημάδι της δύναμης της βαρύτητας. Αυτά τα πράγματα είναι όλα πολύ ενδιαφέροντα, και εάν ήσαστε φυσικός, ή επιστήμονας, θα μπορούσε μόλις και μετά βίας να έρθετε από αυτό το τοπίο, γιατί το ενδιαφέρον σας θα ήταν η μελέτη της δύναμης που γίνεται ορατή. Αλλά, δεδομένου ότι δεν είστε ένα τέτοιο πρόσωπο, θα δείτε τις πιο ενδιαφέρουσες θέες μπροστά σας.
Τώρα, αισθάνεστε την δύναμη της ζωής που δονείται σε ένα υψηλότερο ποσοστό, και πραγματοποιεί την αίσθηση του βάρους που φαίνεται από σας. Αισθάνεστε τόσο το φως όπως την συστροφή πτερυγίου ανεμογεννήτριας, και αισθάνεστε σαν θα μπορούσατε να κινήστε χωρίς μια προσπάθεια. Καλά, μπορείτε να αρχίσετε να περπατάτε. Ναι, "περίπατος," είπα! Είστε ακόμα στη γη, και το πάτωμα του δωματίου είναι ακόμα εκεί κάτω από τα πόδια σας. Περπατήστε μέσω του τοίχου του δωματίου, και έξω στην οδό. Να μην είστε φοβισμένος, βήμα μέσω του τοίχου. Εκεί, βλέπετε πόσο εύκολο είναι. Τι περίεργο πράγμα? Περπατώντας πραγματικά μέσω ενός τοίχου τούβλου και πετρών, δεν είναι αυτό. Αλλά είναι ακόμα περισσότερο περίεργο όταν σταματάτε για να θεωρήσετε ότι καθώς κινηθήκατε ο τοίχος πέρασε πραγματικά μέσω της λεπτής ουσίας μας, αντί των τελευταίων που περνούν μέσω του τοίχου. Τώρα περπατήστε κάτω από την οδό.
Το βήμα έξω ακριβώς σαν συμφωνήσατε με τη σάρκα - σταματήστε μια στιγμή! Βλέπετε ότι περπατούν και άλλοι τριγύρω σας αλλά δεν σας βλέπει κανείς τι σημαίνει; Ότι είσαστε φαντάσματα; Ακριβώς ένα φάντασμα όπως ήταν ο πατέρας Αμλετ, εκτός από το ότι αυτός είναι νεκρός, ενώ οι δικοί μας είναι κοιμισμένοι αναμένοντας την επιστροφή μας σε αυτούς. Εκεί εκείνο το σκυλί σας είδε. Και εκείνο το άλογο αισθάνεται αόριστα την παρουσία σας! Δείτε πόσο νευρικό είναι.
Τα ζώα κατέχουν πολύ έντονες ψυχικές αισθήσεις, που συγκρίνονται με εκείνους του ατόμου. Αλλά πάψτε να τα σκέφτεστε, και κοιτάξτε πιο πολύ στα πρόσωπα που περνούν από σας. Παρατηρείτε ότι καθένας περιβάλλεται από μια αυγό-διαμορφωμένη αύρα που επεκτείνει σε όλες τις πλευρές του στην απόσταση περίπου δύο ή τριών ποδιών. Παρατηρείτε τα καλειδοσκοπικά παιχνίδια των χρωμάτων συνδυασμού την αύρα; Παρατηρήστε τη διαφορά στις σκιές και τις αποχρώσεις αυτών των χρωμάτων, και παρατηρήστε επίσης την υπεροχή των ειδικών χρωμάτων σε κάθε περίπτωση! Ξέρετε τι πια απ’αυτά τα χρώματα είναι κακά, σας έχω διδάξει σχετικά με"την ανθρώπινη αύρα, και τα αστρικά χρώματα." Παρατηρήστε εκείνο το όμορφο πνευματικό μπλε γύρω από το ύψος πίεσης εκείνης της γυναίκας! Και δείτε εκείνο το άσχημο λασπώδες κόκκινο γύρω από εκείνο το άτομο που περνά δίπλα της! Εδώ έρχεται ένας διανοητικός γίγαντας - δείτε εκείνο το όμορφο χρυσό κίτρινο γύρω από το ύψος πίεσης του, όπως ένα Nimbus! Αλλά όχι ακριβώς όπως εκείνη την σκιά του κόκκινου γύρω από το σώμα του - και υπάρχει επίσης χαρακτηριστικά μια απουσία του μπλε στην αύρα του! Στερείται την αρμονική ανάπτυξη. Παρατηρείτε εκείνα τα μεγάλα σύννεφα της ειμί-φωτεινής ουσίας, τα οποία επιπλέουν αργά εμπρός; Παρατηρήστε πώς τα χρώματα ποικίλλουν. Εκείνα είναι σύννεφα των θεωρημένων δονήσεων, που αντιπροσωπεύουν τη σύνθετη σκέψη ενός πλήθους ανθρώπων. Επίσης παρατηρήστε πώς κάθε σώμα της σκέψης σύρει σε αυτό τα μικρά τεμάχια των παρόμοιων θεωρημένων μορφών και της ενέργειας. Βλέπετε εδώ την τάση των σκεπτόμενων δυνάμεων να προσελκύσετε άλλα του είδους τους - πώς όπως τα παροιμιακά πουλιά μιας συστροφής πτερυγίου ανεμογεννήτριας, συγκεντρώνονται μαζί - πώς οι σκέψεις έρχονται σπίτι, φέρνοντας τους φίλους τους - πώς κάθε άτομο δημιουργεί τη σκεπτόμενη ατμόσφαιρά του. Μιλώντας για τις ατμόσφαιρες, παρατηρείτε ότι κάθε κατάστημα που περνάμε έχει την ιδιαίτερη σκεπτόμενη ατμόσφαιρά του; Εάν εξετάσετε τα σπίτια από κάθε πλευρά της οδού, θα δείτε το ίδιο πράγμα. Η ίδια η οδός δημιουργεί την ατμόσφαιρά της, από τη σύνθετη σκέψη εκείνων που κατοικούν και που συχνάζουν σε αυτό. Προσοχή! Μην περάστε κάτω από εκείνη την δευτερεύουσα οδό - η αστρική ατμόσφαιρά της είναι η επίσης πιεσμένη, τα χρώματά της πάρα πολύ φρικτά και η αποστροφή σας βεβαιώνει μόλις τώρα ότι πρέπει να επιστρέψετε στο φυσικό σώμα σας για την ανακούφιση! Κοιτάξτε σε εκείνες τις θεωρημένες μορφές που πετούν μέσω της ατμόσφαιρας! Τι ποικίλη μορφή και χρωματισμός! Μερικοί οι ομορφότεροι, η πλειοψηφία αρκετά ουδέτερη στην απόχρωση, και περιστασιακά άγρια, φλογερή λυσσασμένη.
Παρατηρήστε εκείνες της στροβιλισμένες μικροσκοπικές κυκλωνικές σκέψεις-μορφές καθώς ρίχνονται μακριά από εκείνο το επιχειρησιακό σπίτι. Πέρα από την οδό, παρατηρήστε εκείνο το μεγάλο τέρας χταποδιών μιας σκέψη-μορφής, με τα μεγάλα πλοκάμια του προσπαθώντας να τυλίξει γύρω από τη διάβαση των προσώπων και να τους σύρει σε εκείνα τα χορευτικά μέρη(club). Ένα διαβολικό τέρας που θα κάναμε καλά να καταστρέψουμε. Γυρίστε στη συγκεντρωμένη σκέψη σας επάνω σε αυτό, και αυτό από την ύπαρξη - εκεί, της οποίας ο σωστός τρόπος ρολόι που ζαρώνει.
Αλλά αλίμονο, περισσότεροι του είδους του θα προέλθουν εμπρός από εκείνη την θέση. Εδώ, οι ίδιοι επάνω από το επίπεδο των κεραμοσκεπων - μπορείτε να το κάνετε εύκολα, εάν μόνο πραγματοποιείτε ότι μπορείτε - εκεί, σας έχω βοηθήσει για να το κάνω αυτή τη φορά, είναι αρκετά εύκολο όταν κερδίζετε μία φορά την εμπιστοσύνη. Εντούτοις, εάν χάνετε την εμπιστοσύνη, και γίνεστε φοβισμένοι, κάτω από σας θα πέσει το έδαφος, και θα μωλωπίσει το αστρικό σώμα σας. Από αυτό το ύψος κοιτάξτε κάτω γύρω σας. Θα δείτε ένα μεγάλο πλήθος μικροσκοπικών Φώτων κάθε ένα αντιπροσωπεύει μια ανθρώπινη ψυχή. Εδώ ή εκεί θα δείτε μερικά πολύ φωτεινότερα φώτα, και μακριά χώρια θα δείτε μερικούς που λάμπουν όπως έναν λαμπρό ηλεκτρικό σπινθήρα - αυτό το τελευταίο είναι τα ωριαία σύμβολα μιας προηγμένης ψυχής. "Αφήστε το φως σας να λάμψει έτσι ιδού η ακτινοβολία που προκύπτει από εκείνο το ταπεινό σπίτι της θρησκευτικής λατρείας, και αντίθεση φωτεινότητας αυτού με τη δυσάρεστη ωριαία ατμόσφαιρα εκείνης της θαυμάσιας επόμενης πόρτας δομών εκκλησιών σε αυτό - δεν μπορείτε να διαβάσετε την ιστορία της πνευματικότητας και την έλλειψη στις περιπτώσεις αυτών των εκκλησιών αλλά αυτές οι θέες, που ενδιαφέρουν αν και είναι, και τόσο χρήσιμες όσο συμφωνούν με την επεξήγηση των μαθημάτων που έχετε μάθει στην κλάση, ή από το εγχειρίδιο, είναι μακριά λιγότεροι στην κλίμακα από εκείνων που θα βεβαιώσουμε σε μια στιγμή. Ελάτε, πάρτε το χέρι μου. Οι δονήσεις μας αυξάνουν. Ελάτε!

Β)ΜΕΡΙΚΑ ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΑ υπό-τοπία.

Τώρα, σπουδαστή, εισάγουμε τις δονήσεις των χαμηλότερων υπό-- τοπίων του αστρικού. Πρέπει να συγκροτήσετε τα νεύρα σας οπού θα βεβαιώσετε μερικές δυσάρεστες θέες, αλλά δεν είστε φοβισμένοι γιατί τίποτα δεν μπορεί να σας βλάψει εδώ ενώ είμαι με σας. Ήσαστε μόνο εδώ, που στερείστε τη γνώση self-protection, να βρείτε την εμπειρία. Αλλά, ακόμα και τότε, αν και στερηθήκατε την υψηλότερη γνώση, θέλω να διατηρήσετε ένα θετικό διανοητικό ύφος, και να αρνηθείτε την ισχύ των αστρικών κατοίκων να σας βλάψει, θα ήσαστε ακόμα ασφαλείς. Μια σταθερή διανοητική τοποθέτηση, και ο ισχυρισμός της ασυλίας σας θα ενεργήσουν ως φραγμός μέσω του οποίου αυτές οι επιρροές μπορούν να διαπεράσουν.
Η πρώτη εντύπωσή σας είναι ότι ο υλικός κόσμος είναι ακόμα γύρω από σας, με όλες τις σκηνές του απλά ορατές. Αλλά, καθώς κοιτάζετε θα βρείτε ότι φαίνεται να υπάρχει ένα ιδιαίτερο πέπλο μεταξύ των σκηνών και του τοπίου επάνω στις οποίες κατοικείτε προσωρινά. Αυτό το πέπλο, ενώ τουλάχιστον ημιδιάφανο, εντούτοις φαίνεται να έχει μια ιδιαίτερη εμφάνιση του ανθεκτικού λόγου στερεότητας και εσείς θα βρείτε ενστικτωδώς ότι θα ήταν ένας φραγμός στη μετάβαση των αστρικών οντοτήτων πίσω στο υλικό τοπία.
Αλλάζω τώρα τις δονήσεις μας, για μια στιγμή, σε εκείνες μιας πολύ δυσάρεστης υποδιαίρεσης του χαμηλότερου υπό- τοπίου. Αυτό είναι η υποδιαίρεση που τα παλαιά occultists ήταν συνηθισμένα για να καλέσουν "αστρικό νεκροταφείο." Θα μείνουμε σε αυτό το τοπίο των δονήσεων αλλά για μια στιγμή, για να το εφοδιάζουμε με μια τρομακτική θέα, οπού η ατμόσφαιρά της είναι πιεσμένη. Τώρα, κρατήστε με σφιχτά, και πατήστε κοντά μέχρι εμένα, γιατί θα αισθανθείτε ενστικτωδώς την ανάγκη της προστασίας. Κοιτάζοντας γύρω από σας σε όλες τις πλευρές, θα δείτε τι εμφανίζεται να είναι οι αποσυνθέτοντας μορφές των ανθρώπινων όντων, και ακόμη και μερικά ζώα. Αυτές οι μορφές φαίνονται στο διάστημα. Φαίνονται πραγματικά, και όμως, μερικά είναι μη πραγματικά. Πεισθείτε ότι δεν είναι φυσικά σώματα, αλλά ακόμα αντέχουν μια επίσης στενή ομοιότητα πάρα πολύ τα φυσικά πτώματα για να είναι ευχάριστα. Κοιτάξτε το ένα αγαθό κοιτάζει γύρω σας, γιατί θα αλλάξω τις δονήσεις μας σε μια στιγμή. Εκεί, έχουμε αφήσει εκείνη την σκηνή πίσω από μας! Αλλά πριν να προχωρήσουμε περαιτέρω, θα σταματήσουμε μια στιγμή και θα θεωρήσουμε τι βεβαιώσαμε ακριβώς. Αυτές οι αποσυνθέτοντας αστρικές μορφές είναι αυτό που τα occultists ξέρουν ως "αστρικά κοχύλια." Το αστρικό κοχύλι είναι πραγματικά ένα αστρικό πτώμα, ακριβώς δεδομένου ότι το φυσικό σώμα στον τάφο είναι το υλικό πτώμα. Γιατί όπως θα δούμε προς το παρόν, τα εξαϋλωμένα φύλλα ψυχής.
Τελικά ο αστρικός και οι κινήσεις σε αυτό που τα occultists ξέρουν ως διανοητικά ή πνευματικά τοπία της ύπαρξης, τα οποία συμβολίζονται από τη σύλληψη φυλών "των ουρανών," των οποίων όλες οι θρησκείες διδάσκει όταν η ψυχή περνά έτσι φύλλα πίσω από τον το αστρικό σώμα αυτό έχει κατοικήσει ενώ στον αστρικό αυτό το αστρικό σώμα, ή η μορφή, αρχίζει έπειτα να αποσυνθέτει, και εξαφανίζεται εγκαίρως συνολικά, επιλυμένος στα αρχικά στοιχεία του. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, κατοικεί σε αυτό το ιδιαίτερο τμήμα μια από τις χαμηλότερες υποδιαιρέσεις του χαμηλότερου αστρικού υπό- τοπίου. Αυτό το ιδιαίτερο τμήμα δεν έχει κανέναν άλλο σκοπό, και είναι χωριστό και εκτός από τις άλλες υποδιαιρέσεις. Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά μεταξύ των αστρικών κοχυλιών των διαφορετικών ατόμων, εφ' όσον είναι στη "διάρκεια" των κοχυλιών σε αυτήν την ιδιαίτερη θέση της αποσύνθεσης. Παραδείγματος χάριν, ο αστρικός ενός προσώπου της υψηλής πνευματικότητας και τα ιδανικά θα αποσυνθέσει πολύ γρήγορα πράγματι, δεδομένου ότι τα άτομά του έχουν ελάχιστη ή καμία συνεκτική έλξη όταν μία φορά δηλ. απορρίπτεται. Αλλά, αφ' ετέρου, το αστρικό κοχύλι ενός προσώπου των γήινων ιδανικών και των υλικών τάσεων θα διατηρήσει τη συνοχή για έναν συγκριτικά μακρύ χρόνο, έτσι ισχυρή είναι η ελκυστική δύναμη που παράγεται ενώ το κοχύλι καταλαμβάνεται από τον ιδιοκτήτη του.
Εκείνοι οι αστρικοί οργανισμοί είναι "νεκροί" και δεν έχουν καμία συνείδηση ή νοημοσύνη, και μπορούν καταρχήν ακόμα και να γαλβανιστούν στην εμφάνιση μιας ζωής όπως μπορεί η κλάση των αστρικών μορφών που είναι γνωστών ως "φάσματα," ή "σκιές," που ανήκουν σε μια ελαφρώς διαφορετική κατηγορία, και τα οποία θα κοιτάξουμε τώρα για μια στιγμή εκεί.
Βλέμμα στη σκηνή για μια στιγμή, προτού να αλλάξω τις δονήσεις πάλι. Η στιγμιαία αναλαμπή μας της υποδιαίρεσης του αστρικού επάνω στον οποίο οι φασματικές μορφές τηρούν, δεν ήταν ευχάριστη, αλλά είναι ενδιαφέρον επειδή εξηγεί μερικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των ψυχικών ή απόκρυφων φαινομένων που παρερμηνεύεται συχνά. Παρατηρήσατε ότι αντί να επιπλεύσουν περίπου στο αστρικό διάστημα, όπως τα κοχύλια που είδαμε μερικές στιγμές πίσω, αυτά τα φάσματα ενέργησαν όπως τα σκιερά ανθρώπινα όντα σε έναν ζαλισμένο ή dreamlike όρο.
Τους είδατε ονειρεμένα, χωρίς το καθορισμένο αντικείμενο ή το σκοπό - μια παράξενη, δυσάρεστη θέα. Αυτά τα φάσματα είναι πραγματικά αστρικά κοχύλια από τα οποία οι ψυχές έχουν αναχωρήσει, αλλά που έχουν αφήσει σε αυτά ικανοποιητική ισχύς, που προκύπτει από την προηγούμενη σκέψη και δονήσεις των ιδιοκτητών τους, για να τους δώσει μια προσωρινή ομοιότητα της ζωής και της ενέργειας, αυτή η ισχύς φορά βαθμιαία μακριά, και το κοχύλι κατόπιν βυθίζετε στην υποδιαίρεση που είδαμε λίγο πιο πίσω. Στο μεταξύ, κατοικεί σε αυτήν την ιδιαίτερη υποδιαίρεση. Στην περίπτωση της ψυχής με τα υψηλά ιδανικά και τις πνευματικές φιλοδοξίες, δεν υπάρχουν σχεδόν καμία υλική θεωρημένη δόνηση που παραμένει "να γαλβανίσουν" το αστρικό σώμα αφότου έχει αποσυρθεί η ψυχή.
Η υψηλότερη φύση τις έχει εξουδετερώσει αυτές τις χαμηλότερες, αλλά ισχυρές, δονήσεις. Αλλά στην περίπτωση της ψυχής που διατηρεί τις ισχυρές υλικές σκέψεις και τις επιθυμίες, η ισχύς είναι πολύ πιο παράξενη. Στην τελευταία κλάση, ακόμα και αφού την έχει σύρει η υψηλότερη φύση της ψυχής προς τα πάνω, επάνω από τον αστρικό, αυτές οι χαμηλότερες διανοητικές δονήσεις μπορούν να μείνουν στην εγκαταλειμμένη αστρική μορφή, και να δώσουν έτσι στην τελευταία μια ομοιότητα της ζωής και της δραστηριότητας που, αν και μια πλαστογραφία, μπορεί να φανερώσει την ιδιαίτερη ισχύ για έναν χρόνο. Η πλαστή ισχύς αυτών των φασματικών μορφών μειώνει σταθερά, αλλά σε μερικές περιπτώσεις εμμένει για έναν συγκριτικά μακροχρόνιο χρόνο. Καταρχήν, η ισχύς εξαφανίζεται στον τρόπο που δηλώνεται, αλλά σε ορισμένες άλλες περιπτώσεις χρησιμοποιείται, δεδομένου ότι ένας σπινθήρας καθίσταται φωτεινός από το φύσημα επάνω της, με τη βοήθεια ενός ψυχικού ερεθίσματος από τα πρόσωπα που ζουν στο υλικό τοπίο. Υπαινίσσομαι τώρα στην ισχύ που παράγεται "στους κύκλους" και μέσω των medium (διάμεσους). Η ψυχική ισχύς που παράγεται έτσι, συνδεμένη με την ισχυρή διανοητική έλξη που οργανώνεται μεταξύ των προσώπων στη γήινη ζωή και της φασματικής μορφής, μπορεί να προκαλέσει τα τελευταία για να φανερωθεί στα πρώτα, είτε από τη λίγο πολύ πλήρη υλοποίηση, είτε από τη μερική εκδήλωση μέσω του φυσικού οργανισμού του μέσου, είτε των μέσων, παρόν. Σε αυτή την περίπτωση, το φάσμα, "γαλβάνισε" να φανεί στη ζωή με τη βοήθεια της ψυχικής ισχύος του μέσου, ή εκείνοι που συνθέτουν τον ψυχικό κύκλο, θα προσπαθήσουν να φανερωθούν από την ομιλία, το αυτόματο γράψιμο, τα κτυπήματα, ή ειδάλλως. Αλλά, στο καλύτερο, οι προσπάθειές θα είναι αδύναμες και ελαττωματικές, και τα πρόσωπα που βεβαιώνουν τα φαινόμενα θα θυμηθούν πάντα το ίδιο πράγμα με την αμυδρή ιδέα ότι "υπήρξε κάτι λανθασμένο για αυτό" - κάτι βρέθηκε.
Σε μερικές περιπτώσεις, η δόνηση των παλαιών μνημών θα επιζήσει στη φασματική μορφή, που θα την δει για να απαντήσει στις ερωτήσεις αρκετά καλά, και θα υπαινιχτεί στην προηγούμενη εμπειρία. Αλλά ακόμα και τότε, σ’αυτές τις περιπτώσεις θα υπάρξει μια σκιά του unreality που θα εντυπωσιάσει τον προσεκτικό παρατηρητή. Θυμηθείτε, υπάρχουν πολλές άλλες μορφές της "επιστροφής πνευμάτων" μερικής ή πλήρους, άλλα για τα πραγματικά φαινόμενα είναι πραγματικά άλλα μια εκδήλωση της παρουσίας αυτών των φασματικών μορφών των οποίων πραγματικής φύσης έχουμε γίνει εξοικειωμένοι από την αναλαμπή μας στην περιοχή διανομής τους.
Επιπλέον, αυτές οι οντότητες (εάν μπορούν να κληθούν από εκείνο το όνομα) δανείζονται τις ιδέες και τις εντυπώσεις από τα μυαλά των μέσων ή των προσώπων στον κύκλο, εκτός από τις σκιερές μνήμες τους, και έτσι τις διπλά γίνοντας αντανακλάσεις ή τις πλαστογραφίες. Αυτά τα φάσματα δεν έχουν πραγματικά καμία ψυχή. Η ψυχή που κατέλαβε στο παρελθόν τη μορφή έχει αναχωρήσει σε ένα υψηλότερο τοπίο, και χρειάζεται άγνοια της απόδοσης του απορριμμένου κοχυλιού της. Είναι αξιολύπητο να βεβαιωθούν οι περιπτώσεις όπου αυτές πλαστογραφούν τη φασματική μορφή γίνονται αποδεκτές ως αναχωρημένη ψυχή του ατόμου, από εκείνους που τον αγάπησαν στη γη γεμάτη. Μια έλλειψη γνώσης του αληθινού αποκρυφισμού επιτρέπει συχνά των λυπηρών λαθών αυτού του είδους. Το αληθινό occultist δεν εξαπατείται ποτέ με αυτόν τον τρόπο. Αυτά τα φάσματα δεν είναι πλέον "αναχωρημένες ψυχές" ή "πνεύματα" από ένα γαλβανισμένο φυσικό πτώμα είναι το άτομο που μία φορά κατοικημένος σε αυτό, αν και το ρεύμα μπορεί να το προκαλέσει για να κινήσει τους μυς του και να πάει μέσω των κινήσεων της ζωής, παραμένει ένα πτώμα και ένα απορριμμένο κοχύλι - και αυτό είναι ακριβώς η φασματική μορφή, συν τις υπόλοιπες δονητικές ηχώ της παλαιάς διανοητικής ζωής της.

Είναι συνήθεις μεταξύ των occultists να μιλήσουν για το αστρικό τοπίο, απλά ως "αστρικό" όπως παραδείγματος χάριν "έξω στο αστρικό" "επισκεμμένος τον αστρικό" "φαινόμενα του αστρικού" "κάτοικοι του αστρικού," κ.λ.π... Ο σπουδαστής μπορεί επίσης να εξοικειωθεί με αυτήν την χρήση του όρου "αστρικός," προκειμένου να καταλάβει, και να γίνει κατανοητός.

Αναλόγως, θα χρησιμοποιήσω από τώρα και στο εξής αυτόν τον όρο, " αστρικός," ως ένδειξη των αστρικών περιοχών, - το αστρικό τοπίο - χωρίς την περαιτέρω εξήγηση.
Ένα από τα σκληρότερα πράγματα για το στοιχειώδη σπουδαστή για να πραγματοποιήσει προβολή είναι ότι ο αστρικός είναι ακριβώς τόσο πραγματικός, τηρώντας, και σταθερός όπως είναι ο υλικός κόσμος. Ακριβώς δεδομένου ότι ο ατμός είναι πραγματικά τόσο πραγματικός όσο το ύδωρ, ή ακόμα και ως πάγο, έτσι είναι και αστρικός ακριβώς τόσο ο πραγματικός όσο ο κόσμος των φυσικών αισθήσεων.
Για το θέμα, εάν θα μπορούσαμε να δούμε τον κόσμο θέματός μας που τοποθετήθηκε κάτω από ένα αρκετά ισχυρό ενισχυμένο γυαλί, πρέπει να το αντιληφθούμε όχι ως μεγάλο σώμα σταθερού του στερεού θέματος, αλλά μάλλον ως συνάθροιση ενός άπειρου αριθμού των πιο μικροσκοπικών μορίων. Οι ίδιοι έχτισαν στα άτομα αυτοί έχτισαν στα μόρια και αυτοί έχτισαν στις στερεές μάζες.
Το διάστημα μεταξύ των ιόντων του υλικού ατόμου είναι τόσο συγκριτικά μεγάλο όσο το διάστημα μεταξύ των πλανητών του ηλιακού σύστημα θέρμανσης, αερισμού και κλιματισμού μας. Κάθε ιόν, άτομο κα μόριο χρειάζονται σταθερή και έντονη κίνηση. Κάτω από ένα γυαλί της ικανοποιητικής ισχύος, δεν θα φαινόταν να υπάρχει τίποτα στερεό στον υλικό κόσμο.
Εάν το ενισχύοντας γυαλί επρόκειτο να αυξηθεί σε μια άπειρη ισχύ, ακόμα και τα ιόντα θα έλιωναν στη συνταραγμένη ανυπαρξία, και δεν θα υπήρχε τίποτα που αφήνεται αλλά ο αιθέρας που δεν έχει κανένα βάρος και που είναι αδιανόητος στις αισθήσεις ακόμα και όταν βοηθημένος από τα ισχυρότερα όργανα του εργαστηρίου.
Έτσι βλέπετε, ο λόγος στερεότητας των πραγμάτων είναι μόνο σχετικός και συγκριτικός. Η δόνηση της ουσίας στον αστρικό είναι υψηλότερη από εκείνη του υλικού τοπίου αλλά ακόμα και οι αστρικές δονήσεις είναι μακρινές πιο αργές από εκείνου του επόμενου υψηλότερου τοπίου, και τόσο επάνω.
Στον ταξιδιώτη στον αστρικό το τοπίο, και όλα που συνδέονται συνεπώς, φαίνεται τόσο στερεό όσο το πιο στερεό υλικό κάνει στο φυσικό μάτι. Είναι πραγματικά ακριβώς τόσο στερεό όπως είναι το αστρικό σώμα στο οποίο το επισκέπτεστε. Όπως για την πραγματικότητα, ο αστρικός είναι ακριβώς τόσο πραγματικός όπως είναι το υλικό, με κάθε σεβασμό. Οι δυνάμεις της φύσης δεν είναι αντιληπτές στο φυσικό μάτι, εκτός από όπως φανερώνοντας μέσω του θέματος - αλλά είναι πολύ πραγματικές όπως όλοι μας ξέρουν ότι από την εμπειρία μπορείτε να δείτε την ηλεκτρική ενέργεια, αλλά όταν λαμβάνετε τον κλονισμό της πραγματοποιείτε την πραγματικότητά της. Μπορείτε να δείτε την δύναμη της βαρύτητας, αλλά γίνεστε οδυνηρά ενήμεροι για την πραγματικότητά της όταν ρίχνετε ένα μήλο στο ύψος πίεσης σας. Στην πραγματικότητα, πραγματοποιείται από όλα τα προηγμένα occultists, ότι εάν πραγματικά μπορεί να υπάρχει για να είναι οποιοιδήποτε βαθμοί στην πραγματικότητα μεταξύ των πραγμάτων, η ισορροπία είναι υπέρ των λεπτότερων μορφών της ουσίας και των δυνάμεων, και ενάντια λιγότερο στο λεπτό. Έτσι, ο σπουδαστής, δεν επιτρέπεται ποτέ να σκεφτεί τον αστρικό ως κάτι συγκριτικά πλασματικό, ή όπως μόνο σχετικά υπάρχον.
Φυσικά, δεν μιλώ για την πραγματικότητα στη μεταφυσική αίσθηση του όρου, γιατί σε τέτοια αίσθηση ο ολόκληρος φανερωμένος κόσμος, συμπεριλαμβανομένων των όλων τοπίων του, είναι πλασματικός σε σύγκριση με τη μια πραγματικότητα. Και, πάλι, μην επιτραπείτε στο να σκεφτείτε τις αστρικές αισθήσεις ως ένα μόριο λιγότερο πραγματικό, αξιόπιστο και σημαντικό από εκείνο του φυσικού σώματος. Κάθε κλάση της αντιληπτής αίσθησης έχει το κατάλληλο πεδίο στο οποίο είναι βασιλιάς. Κάθε ένας είναι κύριος στη σφαίρα του. Και δεν πρέπει να υπάρξει καμία προσπάθεια να συρθούν οι διακρίσεις της πραγματικότητας μεταξύ στον τελευταίο, είναι όλος ο μηχανισμός της συνείδησης, ή "η συνειδητοποίηση" κάθε μια προσάρμοσε στις ιδιαίτερες απαιτήσεις του περιβάλλοντός της.
Ο αστρικός έχει το τοπίο, τη γεωγραφία (!), και "τα πράγματά του," ακριβώς όπως έχει τον υλικό κόσμο. Αυτά τα πράγματα είναι ακριβώς τόσο πραγματικά όπως είναι η Αγγλία, το Βατικανό, ST Paul, το Capitol στην Ουάσιγκτον, Broadway, Picadilly κ.λ.π… Οι κάτοικοί του είναι ακριβώς τόσο πραγματικοί όσο οποιαδήποτε από τα μεγάλα άτομα της χώρας στην οποία ζείτε, ή εκείνους οποιασδήποτε άλλης χώρας, τα της οποίας ονόματα διστάζω να καλέσω, για να μην περνούν από αυτό το υλικό τοπίο και γίνονται έτσι "πλασματικοί" ακόμη και πριν από πέρασμα αυτών των τυπωμένων λέξεων, έτσι παροδικός είναι οι κάτοικοι και τα πράγματα ακόμη και αυτού του πραγματικού υλικού κόσμου. Ο νόμος της σταθερής αλλαγής λειτουργεί στον αστρικό ακριβώς όπως στο υλικό τοπίο.
Εκεί, τα πράγματα έρχονται και πηγαίνουν, ακριβώς όπως κάνουν εδώ στο υλικό τοπίο. Σταματήστε μια στιγμή και συγκεντρωθείτε στην ουσία - στο θέμα, και θα δείτε ότι η διαφορά μεταξύ των πραγμάτων των δύο τοπίων είναι απλά όπως η διαφορά μεταξύ κόκκινου και μπλε - απλά μια διαφορά στο ποσοστό δόνησης της ουσίας. Και, αυτό πάλι, είναι η αιτία της διαφοράς μεταξύ του χάλυβα και του αερίου υδρογόνου, μεταξύ της ηλεκτρικής ενέργειας και του φωτός, μεταξύ του μαγνητισμού και της θερμότητας - απλά μια διαφορά των δονήσεων της ουσίας. Επιπλέον, και αυτό είναι αρκετά σημαντικό στο σπουδαστή, ο αστρικός έχει τους νόμους του ακριβώς όπως έχει στον υλικό κόσμο.
Αυτοί οι νόμοι πρέπει να μαθευτούν και να παρατηρηθούν, διαφορετικά οι κάτοικοι του αστρικού, καθώς επίσης και ο επισκέπτης επιπλέον, θα συγκεντρώσουν το αποτέλεσμα που προέρχεται πάντα από τους σπασμένους φυσικούς νόμους. Πάλι, υπάρχει τι μπορεί να κληθεί "γεωγραφία" του αστρικού, εάν αυτό το υλικό - η λέξη τοπίων επιτρέπεται επ'αυτού. Υπάρχουν περιοχές, σημεία του διαστήματος, θέσεις, βασίλεια χώρες, κ.λπ., στον αστρικό, ακριβώς όπως στο υλικό τοπίο. Μερικές φορές αυτές οι αστρικές περιοχές δεν έχουν καμία σύνδεση με οποιεσδήποτε στο υλικό τοπίο, ενώ σε άλλες περιπτώσεις έχουν μια πολύ άμεση σύνδεση και μια σχέση με, υλικές θέσεις και κατοίκους έπ’ αυτού. Κάποιος μπορεί να ταξιδέψει από μια περιοχή του αστρικού σε άλλη, από απλά μια πράξη όποιος αυξάνει τη δόνηση του αστρικού σώματος, χωρίς να την κινεί σε ένα σημείο στο διάστημα. Πάλι, κάποιος μπορεί να ταξιδέψει στο διάστημα από ένα σημείο σε άλλο στον αστρικό, σε περιπτώσεις όπου αυτά τα σημεία έχουν μερική σχέση με τα σημεία στο υλικό τοπίο. Σαν περίπτωση αυτής της τελευταίας μορφής του ταξιδιού, θα έλεγα ότι ένας μπορεί να ταξιδέψει στον αστρικό από το Βερολίνο στη Βομβάη - αλλά με υπέρτατη ταχύτητα, όσον αφορά το χρόνο.
Ναι ο χρόνος και το διάστημα έχουν την εκδήλωσή τους στον αστρικό. Αλλά, εντούτοις, ορισμένες αστρικές εκδηλώσεις, σε επτά υπό- τοπία της, μπορούν να είναι, και πιθανός είναι, παρών εκεί μέσα, και επάνω, στο ακριβές σημείο του διαστήματος που καταλαμβάνετε αυτήν την στιγμή στο υλικό τοπίο και αυτή η ίδια η στιγμή του χρόνου, ΤΏΡΑ!
Εάν έχετε τη γνώση και την ισχύ μπορείτε να διαπεράσετε όλα αυτά τα υπό- τοπία, ένα μετά το άλλο, που βεβαιώνει το τοπίο και τους κατοίκους τους, τα φαινόμενα και τη δραστηριότητά τους, και έπειτα την επιστροφή στο υλικό τοπίο - όλα σε μια στιγμή του χρόνου, και χωρίς αλλαγή ενός ενιαίου σημείου στο διάστημα. Ή, εάν προτιμάτε, μπορείτε να ταξιδέψετε σε οποιαδήποτε από αυτά τα υπό- τοπία του αστρικού και έπειτα το ταξίδι στο διάστημα στον αστρικό σε άλλη θέση σε εκείνο το υπό- τοπίο, και να έχετε έπειτα την επιλογή της επιστροφής καθεμίας με τον ίδιο τρόπο από τον οποίο ήρθατε, ειδάλλως του κατεβάσματος στο υλικό τοπίο και του ταξιδιού σε αυτό, στο αστρικό σώμα σας, πίσω όπου το φυσικό σώμα σας στηρίζεται.

Διαβάστε πέρα από αυτές τις τελευταίες δύο παραγράφους, έως ότου παίρνετε την ιδέα σταθερή εικόνα σαφώς στο μυαλό σας, γιατί αν το κάνετε αυτό θα είστε σε θέση να κατανοήσετε ευκολότερα αυτά που θα πρέπει να σας πω στα ακόλουθα κεφάλαια.

Στο αστρικό ταξίδι, συναντάς πολλούς παράξενους κατοίκους εκείνης της θαυμάσιας σφαίρας της φύσης - μερικοί ευχάριστοι και άλλοι δυσάρεστοι. Μερικοί από αυτούς τους κατοίκους έχουν περάσει επάνω από το υλικό τοπίο, ενώ άλλοι δεν έχουν κατοικήσει ποτέ εκεί, αυτές οι τελευταίες μορφές είναι οι’’ ντόπιοι’’. Στην προσωπική οδηγία κλάσης μου, το έχω βρει συμφέρον στους σπουδαστές μου να περιγραφούν τα φαινόμενα του αστρικού στις διαλέξεις μου, υπό μορφή ιστορίας ενός ταξιδιού στον αστρικό, παρά ως ξηρά, τεχνική περιγραφή. Σε τέτοιες διαλέξεις, υποθέτω ότι οι σπουδαστές είναι παρόντες στον αστρικό, και ότι ενεργώ ως οδηγός τους. Κατ' αυτό τον τρόπο, μια πολύ σαφέστερη σύλληψη του θέματος φαίνεται να κερδίζεται από αυτούς. Μετά από την προσεκτική εκτίμηση, έχω αποφασίσει να ακολουθήσω αυτό το ίδιο σχέδιο - στο μέρος, τουλάχιστον - σε μερικά από τα ακόλουθα κεφάλαια. Χρειάζομαι μόλις και μετά βίας να προσθέσω ότι οι περιγραφές που δίνονται είναι βασισμένες στην πραγματική εμπειρία των προηγμένων occultists, συμπεριλαμβανομένου μου, και δεν είναι δογματικές δηλώσεις της θεωρίας, των υποθέσεων, ή των κερδοσκοπιών των μόνων "occultists βιβλίων." Κάθε γεγονός που δηλώνεται εν τω παρόντι μπορεί να ελεγχθεί από την εμπειρία οποιουδήποτε προηγμένου occultist.

Στις απόκρυφες διδασκαλίες βρίσκουμε τις συχνές αναφορές σε αυτά που καλούνται "αστρικές περιοχές" και τους κατοίκους και τα φαινόμενα των εν λόγω περιοχών. Όπως τον όρο "τοπίο" αυτός ο όρος "περιοχή" έχει προκαλέσει πολλή παρανόηση. Τα παλαιά occultists το χρησιμοποίησαν σε μια χαλαρή αίσθηση, που ξέρουν ότι οι μαθητές τους κατάλαβαν σαφώς την πραγματική σημασία. Δεν φρόντισαν εάν άλλα πρόσωπα κατάλαβαν ή όχι. Αλλά ο σύγχρονος ανακριτής, χωρίς το όφελος ενός δασκάλου, βρίσκεται συχνά συγκεχυμένος από αυτήν την αναφορά "των περιοχών" του αστρικού τοπίου, και έρχεται συχνά στην σκέψη του από την άποψη των "ουρανών και των κολάσεων" της παλαιάς θεολογίας - ως καθορισμένες θέσεις στο διάστημα.
Αυτές οι αστρικές περιοχές δεν είναι τίποτα περισσότερο από τις παλμικές εκδηλώσεις στο αστρικό τοπίο, οι οποίες δεν έχουν καμία ειδική αναφορά σε οποιαδήποτε μερίδα παραμερίσματος του διαστήματος, και που οι εκδηλώσεις μπορούν, και, εμφανίζονται σχεδόν σε οποιοδήποτε σημείο του διαστήματος. Οι αστρικές περιοχές δεν καταλαμβάνουν το ίδιο διάστημα με τις υλικές περιοχές, που παρεμβαίνει με άλλη. Ο όρος "αστρικός" παράγεται από την ελληνική λέξη "που αφορά από ένα αστέρι" και χρησιμοποιήθηκε αρχικά στην περιγραφή των ουρανών των Ελλήνων -τα abodes των Θεών τους.
Από αυτές τις αισθήσεις και χρήσεις ο όρος διεύρυνε στην εφαρμογή, έως ότου υιοθετήθηκε για να δείξει τι να κληθεί το "ghostland" των αρχαίων ανθρώπων. Αυτό το ghostland θεωρήθηκε για να κατοικηθεί από τα όντα μιας εθερικης φύσης, όχι μόνο εξαΰλωσε τα πνεύματα, αλλά και τα αγγελικά όντα μιας υψηλότερης κατάταξης.
Τα αρχαία occultists της Ελλάδας, και άλλα δυτικά εδάφη, κατά συνέπεια έπεσαν φυσικά στη συνήθεια της χρησιμοποίησης του εξοικειωμένου όρου για να δείξουν αυτήν που ξέρουμε ως αστρικό τοπίο στο σύγχρονο αποκρυφισμό. Φυσικά, τα ασιατικά occultists είχαν τους όρους τους για αυτό το τοπίο της εκδήλωσης, το οποίο οι όροι παρήχθησαν από τις παλαιές σανσκριτικές ρίζες, και που ήταν πολύ παλαιότερες από τους ελληνικούς όρους.
Αλλά, δεδομένου ότι η χρήση των σανσκριτικών όρων έχει μια τάση να συγχύσει τους δυτικούς σπουδαστές, οι καλύτεροι ασιατικοί δάσκαλοι στη διδασκαλία των δυτικών σπουδαστών, χρησιμοποιούν τους αρχαίους απόκρυφους Ελληνικούς όρους . Σε αυτό το σημείο, πρέπει να απαντήσω σε μια ερώτηση που παρουσιάζεται συνήθως στο μυαλό του ευφυούς σπουδαστή για αυτό το ιδιαίτερο στάδιο της διδασκαλίας.
Αρμόζει πιθανώς με το μυαλό του σπουδαστή που διαβάζει αυτές τις λέξεις, σε αυτήν την ιδιαίτερη στιγμή. Η ερώτηση μπορεί να δηλωθεί ως εξής: "Πώς είναι πιθανό για καθέναν να μιλήσει έξυπνα για τα φαινόμενα του αστρικού τοπίου, εάν εκείνο το τοπίο είναι σε μια υψηλότερη δονητική κλίμακα από τις φυσικές αισθήσεις. Πώς μπορεί να επισκεφτεί ένα και να αντιληφθεί τα παραπάνω, χωρίς το σώμα του να είναι εκεί;"
Αυτή η ερώτηση είναι φυσική και τέλεια δίκαιη, και στοιχειοθετεί γνώσεις που το μυαλό έρευνας του αληθινό occultist κατέχει πάντα. Κανένας αληθινός απόκρυφος δάσκαλος δεν θα διστάσει για μια στιγμή ειλικρινά να απαντήσει σε αυτά. Γιατί, θυμηθείτε αυτό σπουδαστές μου, η απόκρυφη διδασκαλία δεν είναι βασισμένη μόνο στις αρχές που καθορίζονται ως "Ευαγγέλιο" από τα παλαιά occultists. Σεβασμός, ναι ο μεγάλος σεβασμός πληρώνεται σε αυτές τις παλαιές διδασκαλίες, φυσικά, αλλά κάθε προηγμένο occultist ξέρει ότι πρέπει πραγματικά να δοκιμάσει εκδήλωση των απόκρυφων φαινομένων προτού να μπορέσει θετικά να προφέρει το ίδιο πράγμα για να είναι μια απόκρυφη αλήθεια.
Τέτοια εμπειρία έρχεται σε κάθε προηγμένο occultist, όταν φθάνει στο απαραίτητο στάδιο της ανάπτυξης που δίνει μόνο ένα χρηματοκιβώτιο εμπειρίας. Όπως τον επιστήμονα, το αληθινό occultist μαθαίνει από την εμπειρία του, που έχουν χτίσει επάνω στην καταγραμμένη προηγούμενη εμπειρία άλλοι. Στο προηγμένο occultist που τα φαινόμενα του αστρικού τοπίου είναι ακριβώς τόσο πραγματικά - ακριβώς όπως εύκολα αισθάνεται - όπως είναι τα φαινόμενα του υλικού τοπίου σε εκείνους που λειτουργούν επάνω σε αυτό.
Αλλά, για να απαντήσει στην ερώτηση: Ένας δεν είναι απαραίτητο να αποσυνθέσει το φυσικό σώμα του προκειμένου να επισκεφθεί ή να αισθανθεί το αστρικό τοπίο και τα φαινόμενά του.

Υπάρχουν δύο δρομολόγια προσπέλασης στο αστρικό τοπίο, ως εξής: (1) από την απασχόληση των αστρικών αισθήσεων και (2) από την επίσκεψη στο αποκαλούμενο "αστρικό σώμα." Εξετάστε κάθε μια από αυτές τις λεωφόρους στη συνέχεια. Από τον όρο "αστρικές αισθήσεις," τα occultists δείχνουν το θαυμάσιο δευτεροβάθμιο σύνολο αισθήσεων, αντίστοιχα στην αρχή στις πέντε φυσικές αισθήσεις, με τη βοήθεια των οποίων το άτομο είναι σε θέση να λάβει τις εντυπώσεις στο αστρικό τοπίο.
Κάθε μια από τις φυσικές αισθήσεις του ατόμου έχει το αστρικό αντίστοιχό της, το οποίο λειτουργεί στο αστρικό τοπίο ακριβώς δεδομένου ότι οι φυσικές αισθήσεις κάνουν επάνω στο υλικό τοπίο. Κατά συνέπεια κάθε άτομο έχει, στη λανθάνουσα κατάσταση, την ισχύ της θέας, της ακοής, του αισθήματος, της μυρωδιάς, και της δοκιμής, στο αστρικό τοπίο, με τη βοήθεια αυτών των πέντε αστρικών αισθήσεων.
Η άρνηση περισσότερο, όπως όλα τα προηγμένα occultists ξέρουν, το άτομο έχει πραγματικά επτά φυσικές αισθήσεις αντί πέντε, αν και αυτές οι πρόσθετες δύο αισθήσεις δεν αναπτύσσονται αρκετά για τη χρήση στο μέσο πρόσωπο (αν και το occultist της δίκαιης επίτευξης τις ξετυλίγει γενικά στη χρήση). Και ακόμη και αυτές οι δύο πρόσθετες φυσικές αισθήσεις έχουν επίσης τα αστρικά αντίστοιχά τους. Στις περιπτώσεις των προσώπων που τυχαία ή μέσω της cartful κατάρτισης, έχουν αναπτύξει την ισχύ του αστρικού οράματος - αντίληψη μέσω της αστρικής θέας - οι σκηνές του αστρικού τοπίου γίνονται αντιληπτές ακριβώς τόσο σαφώς όπως είναι εκείνες του υλικού τοπίου που γίνονται αντιληπτές από τη φυσική αίσθηση της θέας.
Ο συνηθισμένος μάντης έχει τις λάμψεις αυτού του αστρικού οράματος, καταρχήν, και δεν είναι ικανός στην αίσθηση astrally από μια πράξη. Το εκπαιδευμένο occultist, αφ' ετέρου, είναι σε θέση να μετατοπιστεί από το ένα σύνολο αισθήσεων σε άλλο, από μια πράξη, όποτε επιθυμεί να κάνει έτσι. Στην πραγματικότητα, τέτοια occultists μπορούν να λειτουργήσουν και στα δύο τοπία συγχρόνως, κατ' αυτό τον τρόπο, εάν επιθυμούν έτσι.
Σε περιπτώσεις διόρασης, ή αστρικό, το occultist παραμένει στο φυσικό σώμα του, και τις αισθήσεις τα φαινόμενα του αστρικού τοπίου αρκετά φυσικά ή εύκολα. Δεν είναι απαραίτητο για αυτόν να εισαγάγει ακόμη και σε έναν trance όρο, ή οποιαδήποτε ανώμαλη διανοητική κατάσταση. Και ακόμα λιγότερο είναι απαραίτητο για να αφήσει το φυσικό σώμα του σε τέτοιες περιπτώσεις.
Στην περίπτωση της υψηλότερης μορφής της διόρασης, μπορεί ακόμα και να αισθανθεί τα γεγονότα και στο φυσικό τοπίο, καθώς επίσης και τα αστρικά τοπία, σε μια απόσταση - εν τούτοις, για να κυριολεκτήσουμε, αυτό ανήκει σε μια κάπως διαφορετική κατάταξη των απόκρυφων φαινομένων.
Στο όραμα astrally, το occultist πρέπει να μετατοπίσει μόνο τον αισθητήριο μηχανισμό του, ακριβώς ως χειριστή των μετατοπίσεων γραφομηχανών από το μικρό τύπο επιστολών στα κεφάλαια από μια μετατόπιση-πλήκτρο. Έπειτα, είναι ο απλούστερος και πιο κοινός τρόπος της απόκρυφης αντίληψης στο αστρικό τοπίο. Είναι πιθανό αλλά για πολλούς η δεύτερη μέθοδος είναι αδύνατη.
Το δεύτερο δρομολόγιο προσπέλασης στο αστρικό τοπίο είναι αυτό στο οποίο τα μεμονωμένα φύλλα στο φυσικό σώμα του, ταξιδεύουν πραγματικά στο αστρικό τοπίο από το αστρικό σώμα του. Το αστρικό σώμα είναι αποτελούμενο μιας εθερικης ουσίας ενός πολύ υψηλού βαθμού δόνησης. Δεν είναι μόνο θέμα, και όμως δεν είναι μόνο δύναμη - είναι αποτελούμενο της αστρικής ουσίας που μοιάζει με πολύ λεπτό θέμα, αλλά που είναι μακριά πιο αδύναμη από τίποτα που είναι γνωστό ως θέμα.
Συνήθως το αστρικό σώμα μπορεί να αισθανθεί μόνο με τη βοήθεια του αστρικού οράματος, αλλά κάτω από ορισμένους άλλους όρους παίρνει επάνω την ομοιότητα μιας μορφής του θέματος, και είναι αντιληπτό συνηθισμένο φυσικές αισθήσεις ως "φάντασμα" ή "εμφάνιση," ακόμα και όταν χρειάζεται το πρόσωπο φυσική ζωή το αστρικό σώμα είναι ακριβές αντίστοιχο του φυσικού σώματος, αλλά επιζεί των τελευταίων μέχρι διάφορα έτη. Δεν είναι αθάνατο, εντούτοις, και τελικά αποσυνθέτει και επιλύεται στα αρχικά στοιχεία του ακριβώς όπως είναι το φυσικό σώμα. Το προηγμένο occultist, στο αστρικό σώμα του, είναι σε θέση να αφήσει το φυσικό σώμα του (που παραμένει σε μια κατάσταση trance ύπνου) και για να επισκεφτεί το αστρικό τοπίο, ακόμη και στα σημεία στο διάστημα μακριά που αφαιρείται από το φυσικό σώμα του.
Εντούτοις, συνδέεται πάντα με το φυσικό σώμα από ένα λεπτό, ιστό αράχνης-όπως, νημάτιο ηλεκτρονικής λυχνίας της εθερικης ουσίας, που επεκτείνει ή συμβάλλεται καθώς ταξιδεύει μακριά από, ή προς το φυσικό σώμα, που αυτό το νημάτιο ηλεκτρονικής λυχνίας από ένα ατύχημα σπάζει στο αστρικό τοπίο, δεν είναι ποτέ ικανό να επιστρέψει στο φυσικό σώμα του. Τέτοια ατυχήματα είναι σπάνια, αλλά η απόκρυφη ιστορία έχει τα αρχεία που εμφανίζουν περιστασιακό περιστατικό τους.
Πολλά πρόσωπα είναι σε θέση να ταξιδέψουν στο αστρικό σώμα, κατά τη διάρκεια του συνηθισμένου ύπνου, αλλά συνήθως δεν έχουν καμία ανάμνηση του ίδιου πράγματος επάνω στην αναζωπύρωση. Το occultist, αφ' ετέρου, ταξιδεύει συνειδητά, και με έναν σκοπό, και είναι πάντα πανέξυπνο σε τέτοια ταξίδια. Είναι τόσο στο σπίτι, στο αστρικό τοπίο όσο και στο φυσικό. Έτσι, ο σπουδαστής βλέπει πώς η απόκρυφη διδασκαλία σχετικά με το αστρικό τοπίο έχει ληφθεί και πώς μια τέτοια διδασκαλία έχει μια τόσο σταθερή βάση στην πραγματική εμπειρία όπως να βασιστεί στη φυσικές παρατηρήσεις, το πείραμα, και την εμπειρία. Επιπλέον, κάθε occultist μπορεί να ελέγξει τη διδασκαλία tou.

Κάθε σπουδαστής του αποκρυφισμού, από το αρχάριο στον πιο προηγμένο μαθητή, έχει μια πλήρη πραγματοποίηση αναρωτιέται για το παράξενο τοπίο της γνώσης τον αστρικό κόσμο.

Ο αρχάριος, φυσικά, δεν έχει το προνόμιο πραγματικά να εμφανίσει τη ζωή σε αυτό το τοπίο εκτός από τις εξαιρετικές περιπτώσεις, ή κάτω από τις εξαιρετικές περιστάσεις. Αλλά ακόμα βρίσκει τη σταθερή αναφορά στο θέμα στην πραγματεία στις μελέτες του, και σύντομα ανακαλύπτει ότι εκείνο το ιδιαίτερο τοπίο είναι η σκηνή και το πεδίο μερικών πολύ παράξενων φαινομένων.

Καθώς προωθεί, και μαθαίνει περισσότερων των απόκρυφων νόμων και των αρχών, αναπτύσσει το ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το θέμα. Όταν φθάνει στο στάδιο στο οποίο είναι σε θέση να αισθανθεί πραγματικά (από το αστρικό όραμα) σε αυτό το τοπίο, διαπιστώνει ότι ένας νέος κόσμος της εμπειρίας έχει ανοίξει έξω πριν απ'auτον.
Οι παλαιότερες απόκρυφες διδασκαλίες, καθώς επίσης και οι πιο πρόσφατοι, ενημερώνουν το σπουδαστή ότι υπάρχουν επτά τοπία της ύπαρξης. Ο χαμηλότερος αυτών των τοπίων είναι αυτός που είναι γνωστός ως υλικό τοπίο.
Ο δεύτερος στην κατάταξη είναι αυτός που είναι γνωστός ως τοπίο των δυνάμεων.
Το τρίτο είναι αυτό που είναι γνωστό ως αστρικό τοπίο.
Το τέταρτο είναι αυτό που είναι γνωστό ως διανοητικό τοπίο.
Τα παραπάνω αυτά τέσσερα τοπία είναι τρία υψηλότερα πεδία που είναι γνωστά στα occultists, αλλά που δεν έχουν κανένα όνομα που μπορεί να γίνει κατανοητό από εκείνους που αναπτύσσουν προβολή μόνο στα χαμηλότερα τοπία, και που είναι ανίκανο της εξήγησης σε εκείνους στα χαμηλότερα πεδία.
Θα αναφερθώ σε μερικά από αυτά τα υψηλότερα τοπία, καθώς προχωράμε, αλλά δεν θα κάνω καμία προσπάθεια να τα περιγράψω για τους λόγους που δίνονται ακριβώς. Το θέμα μας για την παρούσα εκτίμηση είναι μόνο το αστρικό τοπίο, και θα βρούμε τα ικανοποιητικά γεγονότα στην εξέταση των φαινομένων εκείνου του τοπίου χωρίς την προσπάθεια να διαπεραστούν τα πέπλα εκείνοι οι ακόμα υψηλότεροι.
Πρέπει να αναφερθεί σε αυτό το σημείο, ότι κάθε ένα από τα επτά τοπία έχει επτά υπό-- τοπία και ότι κάθε ένα από αυτά τα υπό-- τοπία έχει επτά υποδιαιρέσεις του. Έτσι, βλέπετε υπάρχει μια πιο λεπτή ταξινόμηση στις απόκρυφες διδασκαλίες. Ο σπουδαστής του αποκρυφισμού, στην αρχή, δοκιμάζει συνήθως τη δυσκολία στη διαμόρφωση μιας σαφούς σύλληψης της έννοιας της λέξης " τοπίο" όπως χρησιμοποιείται στις απόκρυφες διδασκαλίες.
Συμβουλευτικός το λεξικό, είναι ικανός να πάρει την ιδέα ενός τοπίου ως ένα από σε σειρά διάταξης ευθέα στρώματα - ένα μέρος μεγάλα στρώματα - ανωτέρω και κάτω από τα οποία είναι άλλα στρώματα.
Είναι συνήθως αρκετά δύσκολο για τον απόκρυφο δάσκαλο να ξεριζώσει αυτήν την λανθασμένη ιδέα από το μυαλό των μαθητών του, και να αντικαταστήσει τη σωστή έννοια. Αυτό το σφάλμα προκύπτει από τη σκέψη αυτά τα τοπία της ύπαρξης όπως συντίθενται του θέματος ή την υλική ουσία η οποία φυσικά είναι ανακριβής.
Όταν αναφέρεται ότι ακόμη και η πυκνότερη μορφή του θέματος το ίδιο είναι αποτελούμενη των δονήσεων της ενέργειας (όπως αναγνωρίζεται από τη σύγχρονη επιστήμη), και ότι οι δυνάμεις της φύσης είναι εκδηλώσεις των δονήσεων της ενέργειας, το ένα αρχίζει να βρίσκει το κλειδί. Αντί των τοπίων αυξανόμενο το ένα επάνω στο άλλο στην κλίμακα της λεπτομέρειας του θέματος, βαθμολογούνται σύμφωνα με τους αντίστοιχους βαθμούς δόνησής τους στην ενέργεια.
Εν ολίγοις, είναι τοπία των δονήσεων της ενέργειας, και όχι τοπία του θέματος. Το θέμα είναι απλά ο χαμηλότερος βαθμός δονήσεων της ενέργειας. Η δεύτερη κοινή πηγή σφάλματος, εκ μέρους του αρχαρίου στον αποκρυφισμό, είναι αυτή της απεικόνισης των τοπίων ως ένα επάνω στην άλλη στο διάστημα. Αυτή η σύλληψη, φυσικά ακολουθεί επάνω στο σφάλμα της σκέψης τα τοπία ως σε σειρά διάταξης στρώματα ή στρώματα του λεπτού θέματος αλλά επίσης συχνά μένει ακόμα και αφού έχει πιάσει ο σπουδαστής την ιδέα ότι τα τοπία είναι βαθμοί δόνησης, παρά του θέματος. Αλλά, τελικά, ο σπουδαστής είναι εντυπωσιασμένος με την ιδέα ότι τα τοπία δεν είναι "στρώματα" . Τα τοπία δεν βρίσκονται το ένα επάνω στο άλλο, στο διάστημα δεν έχουν τη χωρικοδιάκριση ή το βαθμό.
Αλληλοδιαπερνούν το ένα τον άλλο στο ίδιο σημείο του διαστήματος. Ένα ενιαίο σημείο του διαστήματος μπορεί να έχει εκδηλώσεις κάθε μια του και όλα μαζί τα επτά τοπία της ύπαρξης. Μερικά από τα παλαιά occultists επιδίωξαν να εξηγήσουν αυτόν τον όρο των πραγμάτων στους σπουδαστές τους στις λέξεις ενός πολύ αρχαίου δασκάλου, ο οποίος δημιούργησε τον αφορισμό: "Ένα τοπίο της ύπαρξης δεν είναι μια θέση, αλλά κατάσταση της ύπαρξης." Καμία λέξη δεν μπορεί να δώσει μια καλύτερη εξήγηση, ή την ενίσχυση, η σωστή διανοητική σύλληψη της ιδέας ενός "τοπίου" στην απόκρυφη αίσθηση του όρου. Σε εκείνους τους σπουδαστές που μπορούν να το βρουν δύσκολο να διαμορφώσουν την ιδέα διάφορων εκδηλώσεων, κάθε μια που έχει το ποσοστό δόνησής του, που καταλαμβάνει το ίδιο σημείο του διαστήματος συγχρόνως, θα έλεγα ότι λίγη εκτίμηση των φαινομένων του φυσικού κόσμου ίσως θα εξυπηρετήσει ως ενίσχυση στο θέμα.
Παραδείγματος χάριν, κάθε σπουδαστής της φυσικής ξέρει ότι ένα ενιαίο σημείο του διαστήματος μπορεί να περιέχει τις δονήσεις της θερμότητας, το φως πολλών σκιών, το μαγνητισμό, την ηλεκτρική ενέργεια, τις ακτίνες X κ.λπ. κάθε ένα φανερώνει το ποσοστό δόνησής του και όμως δεν παρεμβαίνει με άλλα. Κάθε ακτίνα του φωτός του ήλιου περιέχει πολλά διαφορετικά χρώματα, κάθε ένα με το ποσοστό δόνησής της, και όμως κανένα δεν συσσωρεύει έξω άλλα. Από τις κατάλληλες εργαστηριακές συσκευές μόνο κάθε είδος φωτός μπορεί να χωριστεί από άλλες. Η διαφορά στα χρώματα προκύπτει απλά από το διαφορετικό ποσοστό εθερικων δονήσεων.
Πάλι είναι πιθανό να σταλούν πολλά τηλεγραφήματα κατά μήκος του ίδιου καλωδίου, συγχρόνως, με τη χρησιμοποίηση των πομπών και των δεκτών των διαφορετικών δονητικών κεντρικών ιδεών." Το ίδιο πράγμα έχει την αντίστοιχη αναλογία του στην περίπτωση της ασύρματης τηλεγραφίας. Έτσι, βλέπετε, ακόμα και στα φυσικά τοπία βρίσκουμε πολλές μορφές της δονητικής εκδήλωσης το ίδιο σημείο του διαστήματος συγχρόνως. Το υλικό τοπίο, με το οποίο είμαστε όλοι εξοικειωμένοι έχει φυσικά επτά υπό-- τοπία του, και επιπλέον επτά-χρόνους σε σειρά διάταξης από υποδιαιρέσεις του, όπως έχουν όλα τα επτά τοπία.
Πρώτα είμαστε ικανοί να σκεφτούμε. ότι είμαστε τέλεια εξοικειωμένοι με κάθε μορφή του θέματος, αλλά αυτό είναι μακριά από την ύπαρξη, γιατί είμαστε εξοικειωμένοι με μόνο μερικές μορφές. Οι απόκρυφες διδασκαλίες μας εμφανίζουν ότι σε κάποια από τα σταθερά αστέρια, και μερικοί από τους πλανήτες της αλυσίδας μας, υπάρχουν μορφές και είδη θέματος τόσο πολύ χαμηλότερα στη δόνηση από την πυκνότερη μορφή του θέματος που είναι γνωστή σε μας, δεδομένου ότι αυτές οι πυκνές μορφές είναι χαμηλότερες από τις υψηλότερες ultra-gaseous(σύμφωνα με τον R.MONROE’’ IN.SPEC’’.)* μορφές του θέματος που αναγνωρίζονται από μας. Και, αφ' ετέρου, οι ίδιες διδασκαλίες μας ενημερώνουν πως συμφωνούν με την ύπαρξη, σε άλλους κόσμους, και ακόμα και (σε έναν βαθμό) μορφές και είδη θέματος τόσο πολύ υψηλότεροι από αυτές τις υψηλότερες μορφές του ultra-gaseous θέματος που είναι γνωστές σε μας, δεδομένου ότι οι εν λόγω γνωστές μορφές είναι υψηλότερες από την πυκνότερη μορφή του θέματος που είναι γνωστή τώρα σε μας. Αυτό είναι μια τρομαχτική δήλωση, αλλά κάθε προηγμένο ένας occultist την ξέρει για να είναι αληθινή.

*Ο Monroe στο βιβλίο του ‘’υπέρτατο ταξίδι’’ περιγράφει και συζητήσεις με τα ‘’intelligent species’’

Σύμφωνα με την φυσική έχουμε τα εξής: (1) στερεά (2) υγρά (3) αεριώδης. Αλλά η σύγχρονη επιστήμη έχει βρει πολλές μορφές μακρινότερες πιο αδύναμες του θέματος και σπανιότερες μέχρι και το λεπτότερο αέριο. Καλεί τώρα αυτήν την τέταρτη κλάση το "ultra-gaseous’’ θέμα. Αλλά τα occultists ξέρουν ότι πέρα από αυτό το τέταρτο υπό-- τοπίο του θέματος που η επιστήμη ανακαλύπτει μόλις τώρα βρίσκει τρία άλλα, και ακόμα λεπτότερα, υπό-- τοπία, των οποίων η επιστήμη δεν έχει αυτή τη στιγμή συλλήψει.
Έπειτα υψηλότεροι στην κλίμακα φανερωμένος όντα, βρίσκουμε αυτό που είναι γνωστό ως τοπίο των δυνάμεων, για το οποίο πολύ λίγα είναι γνωστά έξω από την απόκρυφη επιστήμη, αν και, των πιο πρόσφατων ετών, η φυσική επιστήμη έχει σπάσει σε αυτό το πεδίο.
Στα επόμενα είκοσι έτη η φυσική επιστήμη θα προχωρήσει περαιτέρω σε αυτήν την κατεύθυνση. Η έρευνα στη ραδιενέργεια οδηγεί προς την περαιτέρω γνώση σχετικά με αυτό το τοπίο της εκδήλωσης. Στο τοπίο των δυνάμεων, βρίσκουμε τα επτά υπό-τοπία, και επιπλέον η υποδιαίρεση επτά.
Υπάρχουν δυνάμεις μακριά κάτω από την κλίμακα των συνηθισμένων δυνάμεων της φύσης που είναι γνωστές στο άτομο. Και, επιπλέον, υπάρχουν οι λεπτότερες δυνάμεις της μεγάλης σε σειρά διάταξης φύσης στο άλλο τέλος της κλίμακας, για την οποία το συνηθισμένο άτομο - ακόμα και ο επιστήμονας - δεν ξέρει τίποτα. Είναι αυτές οι λεπτότερες δυνάμεις που λογαριάζουν πολύ για όσους αναρωτιούνται στην απόκρυφη επιστήμη. Πιο λεπτομερή η λεπτή δύναμη αποκαλούμενη " prana" ή η "ζωτικής σημασίας δύναμη," παίζει ένα σημαντικό μέρος σε όλα τα απόκρυφα φαινόμενα. Έπειτα επάνω από την κλίμακα του τοπίου των δυνάμεων, βρίσκουμε το μεγάλο αστρικό τοπίο, η εκτίμηση του οποίου είναι ο σκοπός οπού σας τα περιγράφω όλα αυτά.

d.s

Η περισυλλογή καθοδήγησε τις συμβολικές πύλες περισυλλογής τα Chakras.
Στη στραμμένη περισυλλογή, η ιδέα είναι να αντέξει το μυαλό σας με τόσο πολλή αδράνεια. Αυτό μπορεί να πάρει μέχρι τριάντα λεπτά αλλά τα αποτελέσματα μπορούν να είναι εκπλυχτικά. Υποβάλετε το μυαλό σας στην προβολή, τοποθετηθείτε σε ένα αλλαγμένο πεδίο της συνείδησης. Η καθοδηγημένη περισυλλογή είναι ένα φιλικό προς το χρήστη σημείο εισόδων στον αστρικό κόσμο.

Κάτι που αρχίζει συχνά προτού να πραγματοποιήσει ότι συμβαίνει σε σας καθορίζεται ως συνοδευμένο διανοητικό ταξίδι στον ασυναίσθητο με σκοπό το κέρδος της γνώσης και την εκτέλεση μιας μόνιμης αλλαγής στο συνειδητό και υποσυνείδητο του μυαλού.
Περιλαμβάνει τη χρήση του στο μονοπάτι ή τη καθοδηγημένη ιστορία που ακολουθεί κατά τη διάρκεια της περισυλλογής. Ένα παράδειγμα είναι το ακόλουθο:

Μέθοδος:
Πάρτε μια άνετη θέση, είτε ξαπλωτοί είτε ξαπλωτοί σε μια άνετη καρέκλα που στηρίζει το σώμα σας. Σιγουρευτείτε ότι δεν θα υπάρξει καμία απόσπαση της προσοχής σας για 20-30 λεπτά και ότι δεν υπάρχει πάρα πολύ φως στο δωμάτιο. Χαλαρώστε οποιοδήποτε σφιχτό ιματισμό (βγάλτε δαχτυλίδια, ρολόγια κ.λ.π.) και χαλαρώστε.
Απομακρύνετε τις αντιληπτές ιδέες που μπορείτε να έχετε για το αστρικό ταξίδι... πείτε ότι είναι κάτι που ξέρετε ήδη πώς να κάνετε. Ειπωθείτε ότι εντούτοις συμβαίνει σε σας είναι ο τρόπος σας και δεν θα εξετάσετε ή δεν θα αναλύσετε τι συμβαίνει, θα επιτρέψετε ακριβώς ότι συμβεί.
Κλείστε τα μάτια σας και αρχίστε να εισπνέετε μέσα βαθιά και να εκπνέετε αργά...μετρήστε 4 φορές στην εισπνοή και 4 στην εκπνοή αφεθείτε ώστε να φτάσετε στην υπέρτατη χαλάρωση... και με κάθε αναπνοή που αναδίνετε, εκδίδετε την ένταση και την πίεση. Τώρα καθώς εισπνέετε, φανταστείτε ακριβώς ένα κύμα της χαλάρωσης και της θετικής ροής ενέργειας.
Τώρα καθώς εισπνέετε, φανταστείτε ακριβώς ένα κύμα της χαλάρωσης και της θετικής ενέργειας που ρέει από το πρόσωπο σας ως τις άκρες των ποδιών σας, επάνω στο μέτωπο του σώματός σας και πέρα από την κορυφή του ύψους πίεσης σας... και δεδομένου ότι αναδίνετε αυτήν την χαλάρωση και θετική ενέργεια ρέει κάτω από την πλάτη του σώματός σας και από τα πέλματα και τα τακούνια των ποδιών σας...
Είναι ακριβώς ενήμερα ότι όπως οι ροές αυτής της ενέργειας των ποδιών σας, όλες οι εντάσεις... όλες οι πιέσεις... όλο τονίζουν την στιγμή που θα αφήσετε το σώμα σας. Με κάθε αναπνοή... με κάθε αναπνοή... έξω χαλαρώνετε βαθύτερα... και βαθύτερα... και βαθύτερα... και γίνεστε όλο και περισσότερο δεκτικοί σε όλα τα επίπεδα μόνοι σας.
Τώρα γίνεστε ενήμερος για το κέντρο της αναπνοής σας, γίνεστε ενήμερος για τη σύνδεσή σας υψηλότερα μόνοι σας. Αφεθείτε να ενεργοποιήσετε εκείνη την σύνδεση στείλτε την ενέργεια αγάπης σας υψηλότερα μόνοι σας. Αισθανθείτε την επιστροφή της ενέργειας αγάπης από υψηλότερα που σας ενώνει σε αυτό το ταξίδι.
Τώρα φανταστείτε ότι αιωρείστε επάνω από το σώμα σας, κοιτάζοντας πραγματικά κάτω το σώμα σας στη χαλαρωμένη θέση του.
Τώρα κοιτάζετε κάτω στο σώμα σας από την οροφή πέρα από το δωμάτιο...
Τώρα κινείστε από το δωμάτιό σας και από το κτήριο... και ότι κοιτάζετε κάτω σε αυτό το κτήριο και την περιοχή γύρω από δέκα μέτρα επάνω. Τώρα παρατηρήστε το κτήριο και την περιβάλλουσα περιοχή από 20 μέτρα... ανωτέρω.
Μόλις έχετε μια συνειδητοποίηση της υψηλότερης συνείδησής σας, ρωτήστε μόνοι σας για να βοηθηθείτε τώρα που αρχίζετε το ταξίδι. Αφεθείτε να απολαύσετε αυτό το ταξίδι, ξέροντας ότι είστε προστατευμένοι από υψηλότερα πεδία.

Στο αστρικό ταξίδι σας, μπορείτε να επισκεφτείτε έναν ιδιαίτερο πλανήτη, ή μπορείτε να ταξιδέψετε σε πολλά διαφορετικά μέρη της γης. Δεν υπάρχει κανένας σωστός ή λανθασμένος τρόπος να ταξιδέψετε. Υπάρχει απλά η προσωπική εμπειρία σας. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να ρεύσετε όπως μια ονειροπόληση.
Εάν έχετε τις ερωτήσεις για οτιδήποτε συμβαίνει κατά τη διάρκεια του ταξιδιού σας, συμβουλευθείτε υψηλότερα αστρικά σώματα για μια εξήγηση.
Όταν επισκέπτεστε έναν ιδιαίτερο πλανήτη, ρωτήστε κάποιον που εξοικειώνεται με αυτόν για να επικοινωνήσει με σας και να σας δώσει τις γνώσεις του. Θα το κάνει μ’ευχαριστηση.

Ξέρετε πότε είναι χρόνος να τελειώσει η επίσκεψή σας. Ακολουθήστε τη διαισθητική αντίληψή σας ή το αίσθημα. Ευχαριστήστε τους ξένους και ρωτήστε τους να σας βοηθήσουν να επιστρέψετε στο σώμα σας. Μόλις φθάσετε πίσω στο σώμα σας, αυτόματα "θα γλιστρήσετε σε αυτό", ακριβώς δεδομένου ότι κάνετε κάθε νύχτα κατά τη διάρκεια του ύπνου σας. Όταν είστε ενήμεροι ότι είστε "πίσω στο σώμα σας", ευχαριστήστε το καθένα για τη βοήθειά τους, και στρέψτε στην αναπνοή σας για λίγο.
Αναπνεύστε βαθιά, και πάντα ΜΈΣΑ στην αρίθμηση τεσσάρων... ΈΞΩ στην αρίθμηση τεσσάρων... ακριβώς όπως αρχίσατε αλλά αντίστροφα.
Πείτε στον εαυτό σας ότι θα μετρήσετε ως το 3 θα ανοίξετε τα μάτια σας θα είστε ευρείς άγρυπνοι και ότι κάθε φορά που ασκείτε το αστρικό ταξίδι σας, θα είναι ευκολότερο και ευκολότερο και θα αισθάνεστε βεβαιότερος και ασφαλέστερος με τη φυσική δυνατότητά σας να προβάλετε μια πτυχή της συνείδησής σας σε άλλα πεδία. Και τώρα, μετρώντας αργά... ΈΝΑ... ΔΎΟ... ΤΡΊΑ!

Μπορείτε αν θέλετε να γράψετε το αστρικό ταξίδι σας ενώ είναι ακόμα φρέσκο στο μυαλό σας. Οποιεσδήποτε ερωτήσεις που έχετε πρέπει να τις μεταφέρετε στα ψηλότερα αστρικά σώματα την επόμενη φορά. Θυμηθείτε, πρόκειται να σας βοηθήσουν και να σας καθοδηγήσουν σε οτιδήποτε κάνετε.

Με την κανονική πρακτική, μπορείτε να πραγματοποιήσετε ότι θέλετε. Θα είστε σε θέση να ανακαλύψετε νέα μονοπάτια και να εξερευνάτε τον κόσμο που έχετε εισάγει. Όταν το κάνετε αυτό, δεν πρέπει να έχετε καμία αμφιβολία ότι ταξιδεύετε συνειδητά στο αστρικό φάσμα. Οι συμβολικές πύλες είναι μια άλλη μέθοδος αστρικού ταξιδιού. Όπως την καθοδηγημένη περισυλλογή, η περιοχή του αστρικού κόσμου οπού εσείς εισάγετε και τα όντα που συναντάτε εκεί θα σας κάνουν να χρωματιστείτε από τη συμβολική πύλη που επιλέγετε.

d.s

Άσκηση αστρικής προβολής.Yπάρχουν τέσσερις βασικοί τύποι ασκήσεων που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κατά την προσπάθεια σας να προκληθεί. Είναι:

χαλάρωση

Ισορρόπηση ενέργειας

έλεγχος μυαλού

Εστίαση

Κατωτέρω περιγράφεται μια χαρακτηριστική περίοδο επικοινωνίας πρακτικής.

Χαλάρωση

Αρχίστε από τον καθορισμό στο κρεβάτι σας με την πόρτα κλειστή, ένα μαξιλάρι κάτω από τα γόνατά σας. Οι περισσότερες αρχές στο αστρικό ταξίδι συστήνουν ότι βρίσκετε μια θέση όπου θα είστε ανενόχλητοι. Μείνετε εκεί ώσπου να χαλαρώσετε εντελώς.

Κατόπιν σκεφτείτε ότι περιβάλλεστε με άσπρο φως, και όπως στρέφεστε μέσα σε αυτό απορροφήστε την ομορφιά αυτής της ενέργειας οπού υπάρχουν μερικά θαυμάσια οράματα και συναισθήματα της ειρήνης. Η χαλάρωση αρχίζει έπειτα να στρέφει στα πόδια σας, και σε μια χαρακτηριστική άσκηση χαλάρωσης, κίνηση μέσω του σώματός σας από το κεφάλι στο τέντωμα υψών πίεσης, το σφίξιμο και έπειτα τη χαλάρωση κάθε μέρους σωμάτων. Απεικονίστε την ενέργεια που στροβιλίζεται μέσω κάθε μέρους του σώματός σας που εκδίδει την ένταση.

Ισορρόπηση ενέργειας

Εξισορροπηθείτε και ενισχύστε τα chakras σας.

έλεγχος μυαλού

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια τεχνική που προσαρμόζεται από τα έτη συντακτών πριν από τις διδασκαλίες της Silva Mind Control για να βάλει το σώμα σας στον ύπνο. Στο μυαλό σας πείτε:

"πρόκειται να μετρήσω από το 3 έως 1, απεικονίζοντας κάθε αριθμό σε μια άσπρη σφαίρα που αναστέλλεται στον αέρα επάνω από το ύψος πίεσης μου, και όταν φθάνω στο τρίτο και τελικό" 1 "το σώμα μου θα είναι κοιμισμένο και εγώ δεν θα έχω καμία συνειδητοποίηση των φυσικών αισθήσεων. Δεν θα αντιληφθώ οποιαδήποτε φυσική ταλαιπωρία, και η συνείδησή μου θα στραφεί στο αστρικό σώμα μου."

Κατόπιν απεικονίστε μια άσπρη σφαίρα που αναστέλλεται στον αέρα επάνω από το ύψος πίεσης σας. Όταν θα στραφείτε διανοητικά στη σφαίρα, απεικονίστε έναν αριθμό "3" στο πρόσωπο της σφαίρας. Οι αριθμοί μπορούν να είναι οποιοδήποτε χρώμα που επιλέγετε. Το σημαντικότερο πράγμα είναι να δημιουργηθεί ένα πρότυπο, για την κατάρτιση του εγκεφάλου σας για να αντιδράσει ο τρόπος που εσείς επιθυμείτε όποτε εκτελείτε αυτήν την ακολουθία. Αυτό είναι η καρδιά της ισχύος του τελετουργικού.

Απεικονίστε τρεις φορες στη σφαίρα"3". "Το σώμα μου είναι εντελώς χαλαρωμένο,οσπου να ναρκωθεί. Χάνω τη συνειδητοποίηση της φυσικής αίσθησης.

Κατόπιν επαναλάβετε την απεικόνιση τρεις φορές στη σφαίρα "2." "Το σώμα μου είναι κοιμισμένο τώρα. Δεν αισθάνομαι καμία αίσθηση, καμία ταλαιπωρία.

" Κατόπιν απεικονίστε τρεις φορές στη σφαίρα "1". "Το σώμα μου είναι τώρα εντελώς κοιμισμένο. Δεν έχω καμία συνειδητοποίηση των φυσικών αισθήσεων. Η συνείδησή μου χρειάζεται το αστρικό μου σώμα."

Αυτός ο τρόπος ωφελεί στο να μπορείτε πολύ να επιταχύνετε τη διαδικασία τη συνειδητοτητας σας μακριά από το φυσικό σας σώμα. Κάθε φορά που ασκείτε αυτό, ο προγραμματισμός γίνεται λίγο ισχυρότερος, μετά από μερικό χρόνο θα απεικονητε τους αριθμούς και θα έχετε το σώμα σας κοιμισμένο σε δύο ή τρία λεπτά.

Εστίαση

Όταν φτάσετε σ’αυτην την κατάσταση προσπαθήστε να καθαρίσετε το μυαλό σας με την εστίαση στην αναπνοή σας. Το κλειδί είναι να παραμείνει συνειδητό το μυαλό σας ενώ το σώμα σας να είναι κοιμισμένο. Φυσικά, όλα τα είδη των σκέψεων σας τραβούν από την εστίαση, αλλά μπορείτε να επιστρέψετε μόλις παρατηρείτε ότι έχετε απομακρυνθεί στη συγκέντρωσή σας σε ένα πράγμα. Οι κραδασμοί εμφανίζονται μετά από μια περίοδο εστίασης όταν παρασυρθεί το μυαλό και είστε στο άκρο του ύπνου.

Δεχτείτε τους κραδασμούς.Προσπαθήστε να τους ελέγξετε μετακινώντας τους από το κεφάλι ως τα πόδια και το αντίθετο. Μόλις το πετύχετε αυτό προσπαθήστε να σηκωθείτε πολύ σιγά απτό σώμα σας αφήνοντας το πίσω.

Όταν θελήσετε να γυρίσετε στο σώμα σας απλά σκεφτείτε το έντονα η κουνιστέ κάποιο άκρο του.

d.s

Edited by - uri on 23/10/2003 22:27:58

Η περισυλλογή καθοδήγησε τις συμβολικές πύλες περισυλλογής τα Chakras.
Στη στραμμένη περισυλλογή, η ιδέα είναι να αντέξει το μυαλό σας με τόσο πολλή αδράνεια. Αυτό μπορεί να πάρει μέχρι τριάντα λεπτά αλλά τα αποτελέσματα μπορούν να είναι εκπλυχτικά. Υποβάλετε το μυαλό σας στην προβολή, τοποθετηθείτε σε ένα αλλαγμένο πεδίο της συνείδησης. Η καθοδηγημένη περισυλλογή είναι ένα φιλικό προς το χρήστη σημείο εισόδων στον αστρικό κόσμο.

Κάτι που αρχίζει συχνά προτού να πραγματοποιήσει ότι συμβαίνει σε σας καθορίζεται ως συνοδευμένο διανοητικό ταξίδι στον ασυναίσθητο με σκοπό το κέρδος της γνώσης και την εκτέλεση μιας μόνιμης αλλαγής στο συνειδητό και υποσυνείδητο του μυαλού.
Περιλαμβάνει τη χρήση του στο μονοπάτι ή τη καθοδηγημένη ιστορία που ακολουθεί κατά τη διάρκεια της περισυλλογής. Ένα παράδειγμα ένα είναι το ακόλουθο:

Μέθοδος:
Πάρτε μια άνετη θέση, είτε ξαπλωτοί είτε ξαπλωτοί σε μια άνετη καρέκλα που στηρίζει το σώμα σας. Σιγουρευτείτε ότι δεν θα υπάρξει καμία απόσπαση της προσοχής σας για 20-30 λεπτά και ότι δεν υπάρχει πάρα πολύ φως στο δωμάτιο. Χαλαρώστε οποιοδήποτε σφιχτό ιματισμό (βγάλτε δαχτυλίδια, ρολόγια κ.λ.π.) και χαλαρώστε.
Απομακρύνετε τις αντιληπτές ιδέες που μπορείτε να έχετε για το αστρικό ταξίδι... πείτε ότι είναι κάτι που ξέρετε ήδη πώς να κάνετε. Ειπωθείτε ότι εντούτοις συμβαίνει σε σας είναι ο τρόπος σας και δεν θα εξετάσετε ή δεν θα αναλύσετε τι συμβαίνει, θα επιτρέψετε ακριβώς ότι συμβεί.
Κλείστε τα μάτια σας και αρχίστε να εισπνέετε μέσα βαθιά και να εκπνέετε αργά...μετρήστε 4 φορές στην εισπνοή και 4 στην εκπνοή αφεθείτε ώστε να φτάσετε στην υπέρτατη χαλάρωση... και με κάθε αναπνοή που αναδίνετε, εκδίδετε την ένταση και την πίεση. Τώρα καθώς εισπνέετε, φανταστείτε ακριβώς ένα κύμα της χαλάρωσης και της θετικής ροής ενέργειας.
Τώρα καθώς εισπνέετε, φανταστείτε ακριβώς ένα κύμα της χαλάρωσης και της θετικής ενέργειας που ρέει από το πρόσωπο σας ως τις άκρες των ποδιών σας, επάνω στο μέτωπο του σώματός σας και πέρα από την κορυφή του ύψους πίεσης σας... και δεδομένου ότι αναδίνετε αυτήν την χαλάρωση και θετική ενέργεια ρέει κάτω από την πλάτη του σώματός σας και από τα πέλματα και τα τακούνια των ποδιών σας...
Είναι ακριβώς ενήμερα ότι όπως οι ροές αυτής της ενέργειας των ποδιών σας, όλες οι εντάσεις... όλες οι πιέσεις... όλο τονίζουν την στιγμή που θα αφήσετε το σώμα σας. Με κάθε αναπνοή... με κάθε αναπνοή... έξω χαλαρώνετε βαθύτερα... και βαθύτερα... και βαθύτερα... και γίνεστε όλο και περισσότερο δεκτικοί σε όλα τα επίπεδα μόνοι σας.
Τώρα γίνεστε ενήμερος για το κέντρο της αναπνοής σας, γίνεστε ενήμερος για τη σύνδεσή σας υψηλότερα μόνοι σας. Αφεθείτε να ενεργοποιήσετε εκείνη την σύνδεση στείλτε την ενέργεια αγάπης σας υψηλότερα μόνοι σας. Αισθανθείτε την επιστροφή της ενέργειας αγάπης από υψηλότερα που σας ενώνει σε αυτό το ταξίδι.
Τώρα φανταστείτε ότι αιωρείστε επάνω από το σώμα σας, κοιτάζοντας πραγματικά κάτω το σώμα σας στη χαλαρωμένη θέση του.
Τώρα κοιτάζετε κάτω στο σώμα σας από την οροφή πέρα από το δωμάτιο...
Τώρα κινείστε από το δωμάτιό σας και από το κτήριο... και ότι κοιτάζετε κάτω σε αυτό το κτήριο και την περιοχή γύρω από δέκα μέτρα επάνω. Τώρα παρατηρήστε το κτήριο και την περιβάλλουσα περιοχή από 20 μέτρα... ανωτέρω.
Μόλις έχετε μια συνειδητοποίηση της υψηλότερης συνείδησής σας, ρωτήστε μόνοι σας για να βοηθηθείτε τώρα που αρχίζετε το ταξίδι. Αφεθείτε να απολαύσετε αυτό το ταξίδι, ξέροντας ότι είστε προστατευμένοι από υψηλότερα πεδία.

Στο αστρικό ταξίδι σας, μπορείτε να επισκεφτείτε έναν ιδιαίτερο πλανήτη, ή μπορείτε να ταξιδέψετε σε πολλά διαφορετικά μέρη της γης. Δεν υπάρχει κανένας σωστός ή λανθασμένος τρόπος να ταξιδέψετε. Υπάρχει απλά η προσωπική εμπειρία σας. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να ρεύσετε όπως μια ονειροπόληση.
Εάν έχετε τις ερωτήσεις για οτιδήποτε συμβαίνει κατά τη διάρκεια του ταξιδιού σας, συμβουλευθείτε υψηλότερα αστρικά σώματα για μια εξήγηση.
Όταν επισκέπτεστε έναν ιδιαίτερο πλανήτη, ρωτήστε κάποιον που εξοικειώνεται με αυτόν για να επικοινωνήσει με σας και να σας δώσει τις γνώσεις του. Θα το κάνει μ’ευχαριστηση.

Ξέρετε πότε είναι χρόνος να τελειώσει η επίσκεψή σας. Ακολουθήστε τη διαισθητική αντίληψή σας ή το αίσθημα. Ευχαριστήστε τους ξένους και ρωτήστε τους να σας βοηθήσουν να επιστρέψετε στο σώμα σας. Μόλις φθάσετε πίσω στο σώμα σας, αυτόματα "θα γλιστρήσετε σε αυτό", ακριβώς δεδομένου ότι κάνετε κάθε νύχτα κατά τη διάρκεια του ύπνου σας. Όταν είστε ενήμεροι ότι είστε "πίσω στο σώμα σας", ευχαριστήστε το καθένα για τη βοήθειά τους, και στρέψτε στην αναπνοή σας για λίγο.
Αναπνεύστε βαθιά, και πάντα ΜΈΣΑ στην αρίθμηση τεσσάρων... ΈΞΩ στην αρίθμηση τεσσάρων... ακριβώς όπως αρχίσατε αλλά αντίστροφα.
Πείτε στον εαυτό σας ότι θα μετρήσετε ως το 3 θα ανοίξετε τα μάτια σας θα είστε ευρείς άγρυπνοι και ότι κάθε φορά που ασκείτε το αστρικό ταξίδι σας, θα είναι ευκολότερο και ευκολότερο και θα αισθάνεστε βεβαιότερος και ασφαλέστερος με τη φυσική δυνατότητά σας να προβάλετε μια πτυχή της συνείδησής σας σε άλλα πεδία. Και τώρα, μετρώντας αργά... ΈΝΑ... ΔΎΟ... ΤΡΊΑ!

Μπορείτε αν θέλετε να γράψετε το αστρικό ταξίδι σας ενώ είναι ακόμα φρέσκο στο μυαλό σας. Οποιεσδήποτε ερωτήσεις που έχετε πρέπει να τις μεταφέρετε στα ψηλότερα αστρικά σώματα την επόμενη φορά. Θυμηθείτε, πρόκειται να σας βοηθήσουν και να σας καθοδηγήσουν σε οτιδήποτε κάνετε.

Με την κανονική πρακτική, μπορείτε να πραγματοποιήσετε ότι θέλετε. Θα είστε σε θέση να ανακαλύψετε νέα μονοπάτια και να εξερευνάτε τον κόσμο που έχετε εισάγει. Όταν το κάνετε αυτό, δεν πρέπει να έχετε καμία αμφιβολία ότι ταξιδεύετε συνειδητά στο αστρικό φάσμα. Οι συμβολικές πύλες είναι μια άλλη μέθοδος αστρικού ταξιδιού. Όπως την καθοδηγημένη περισυλλογή, η περιοχή του αστρικού κόσμου οπού εσείς εισάγετε και τα όντα που συναντάτε εκεί θα σας κάνουν να χρωματιστείτε από τη συμβολική πύλη που επιλέγετε.
2) Άσκηση αστρικής προβολής.Yπάρχουν τέσσερις βασικοί τύποι ασκήσεων που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κατά την προσπάθεια σας να προκληθεί. Είναι:

χαλάρωση

Ισορρόπηση ενέργειας

έλεγχος μυαλού

Εστίαση

Κατωτέρω περιγράφεται μια χαρακτηριστική περίοδο επικοινωνίας πρακτικής.

Χαλάρωση

Αρχίστε από τον καθορισμό στο κρεβάτι σας με την πόρτα κλειστή, ένα μαξιλάρι κάτω από τα γόνατά σας. Οι περισσότερες αρχές στο αστρικό ταξίδι συστήνουν ότι βρίσκετε μια θέση όπου θα είστε ανενόχλητοι. Μείνετε εκεί ώσπου να χαλαρώσετε εντελώς.

Κατόπιν σκεφτείτε ότι περιβάλλεστε με άσπρο φως, και όπως στρέφεστε μέσα σε αυτό απορροφήστε την ομορφιά αυτής της ενέργειας οπού υπάρχουν μερικά θαυμάσια οράματα και συναισθήματα της ειρήνης. Η χαλάρωση αρχίζει έπειτα να στρέφει στα πόδια σας, και σε μια χαρακτηριστική άσκηση χαλάρωσης, κίνηση μέσω του σώματός σας από το κεφάλι στο τέντωμα υψών πίεσης, το σφίξιμο και έπειτα τη χαλάρωση κάθε μέρους σωμάτων. Απεικονίστε την ενέργεια που στροβιλίζεται μέσω κάθε μέρους του σώματός σας που εκδίδει την ένταση.

Ισορρόπηση ενέργειας

Εξισορροπηθείτε και ενισχύστε τα charkas σας.

έλεγχος μυαλού

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια τεχνική που προσαρμόζεται από τα έτη συντακτών πριν από τις διδασκαλίες της Silva Mind Control για να βάλει το σώμα σας στον ύπνο. Στο μυαλό σας πείτε:

"πρόκειται να μετρήσω από το 3 έως 1, απεικονίζοντας κάθε αριθμό σε μια άσπρη σφαίρα που αναστέλλεται στον αέρα επάνω από το ύψος πίεσης μου, και όταν φθάνω στο τρίτο και τελικό" 1 "το σώμα μου θα είναι κοιμισμένο και εγώ δεν θα έχω καμία συνειδητοποίηση των φυσικών αισθήσεων. Δεν θα αντιληφθώ οποιαδήποτε φυσική ταλαιπωρία, και η συνείδησή μου θα στραφεί στο αστρικό σώμα μου."

Κατόπιν απεικονίστε μια άσπρη σφαίρα που αναστέλλεται στον αέρα επάνω από το ύψος πίεσης σας. Όταν θα στραφείτε διανοητικά στη σφαίρα, απεικονίστε έναν αριθμό "3" στο πρόσωπο της σφαίρας. Οι αριθμοί μπορούν να είναι οποιοδήποτε χρώμα που επιλέγετε. Το σημαντικότερο πράγμα είναι να δημιουργηθεί ένα πρότυπο, για την κατάρτιση του εγκεφάλου σας για να αντιδράσει ο τρόπος που εσείς επιθυμείτε όποτε εκτελείτε αυτήν την ακολουθία. Αυτό είναι η καρδιά της ισχύος του τελετουργικού.

Απεικονίστε τους τρεις χρόνους: τρεις αριθμούς στη σφαίρα"3". "Το σώμα μου είναι εντελώς χαλαρωμένο,οσπου να ναρκωθεί. Χάνω τη συνειδητοποίηση της φυσικής αίσθησης.

Κατόπιν επαναλάβετε την απεικόνιση τρεις φορές στη σφαίρα "2." "Το σώμα μου είναι κοιμισμένο τώρα. Δεν αισθάνομαι καμία αίσθηση, καμία ταλαιπωρία.

" Κατόπιν απεικονίστε τους τρεις χρόνους στη σφαίρα "1". "Το σώμα μου είναι τώρα εντελώς κοιμισμένο. Δεν έχω καμία συνειδητοποίηση των φυσικών αισθήσεων. Η συνείδησή μου χρειάζεται το αστρικό μου σώμα."

Αυτός ο τρόπος ωφελεί στο να μπορείτε πολύ να επιταχύνετε τη διαδικασία τη συνειδητοτητας σας μακριά από το φυσικό σας σώμα. Κάθε φορά που ασκείτε αυτό, ο προγραμματισμός γίνεται λίγο ισχυρότερος, μετά από μερικό χρόνο θα απεικονητε τους αριθμούς και θα έχετε το σώμα σας κοιμισμένο σε δύο ή τρία λεπτά.

Εστίαση

Όταν φτάσετε σ’αυτην την κατάσταση προσπαθήστε να καθαρίσετε το μυαλό σας με την εστίαση στην αναπνοή σας. Το κλειδί είναι να παραμείνει συνειδητό το μυαλό σας ενώ το σώμα σας να είναι κοιμισμένο. Φυσικά, όλα τα είδη των σκέψεων σας τραβούν από την εστίαση, αλλά μπορείτε να επιστρέψετε μόλις παρατηρείτε ότι έχετε απομακρυνθεί στη συγκέντρωσή σας σε ένα πράγμα. Οι κραδασμοί εμφανίζονται μετά από μια περίοδο εστίασης όταν παρασυρθεί το μυαλό και είστε στο άκρο του ύπνου.

Δεχτείτε τους κραδασμούς.Προσπαθήστε να τους ελέγξετε μετακινώντας τους από το κεφάλι ως τα πόδια και το αντίθετο. Μόλις το πετύχετε αυτό προσπαθήστε να σηκωθείτε πολύ σιγά απτό σώμα σας αφήνοντας το πίσω.

Όταν θελήσετε να γυρίσετε στο σώμα σας απλά σκεφτείτε το έντονα η κουνιστέ κάποιο άκρο του.

-H KΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΤΕΚΤΟΝΙΚΟΥ ΘΕΣΜΟΥ-

Με τον όρο «Τεκτονισμός» εννοούμε γενικά τόσο το σύστημα, όσο και τις διδασκαλίες και τις συνήθειες που έχει υιοθετήσει η αδελφότητα των Ελευθέρων και Αποδεκτών Τεκτόνων και ανεδύθη στην τελευταία ενσάρκωσή του κυρίως από το Ανθρωπιστικό κίνημα και από την παράδοση των συντεχνιών των λιθοτόμων και των κτιστών των Καθεδρικών Ναών και γι' αυτό είναι αναγκαία μια ειδικότερη αναδρομή.

Πολλές θεωρίες βέβαια έχουν διατυπωθεί για την καταγωγή αυτού του ιδιότυπου θεσμού.
Οι κυριότερες όμως είναι:

1.Η θεωρία της καταγωγής του από τις Συντεχνίες των Οικοδόμων του Μεσαίωνα που είναι και η επικρατέστερη.

2. Η θεωρία της καταγωγής του από τα Χριστιανικά Ιπποτικά Τάγματα, τους Ροδόσταυρους και τους Αλχημιστές και

3. Η θεωρία της καταγωγής του από τα Αρχαία Μυστήρια (Ελληνικά και Αιγυπτιακά).

-ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΙΣ ΠΗΓΕΣ-

Ο Τεκτονισμός είναι φορέας και συντηρητής πολλών ιδεολογικών ρευμάτων τα οποία φυσικά ενοποίησε. Θεωρείται θεματοφύλακας του Ευρωπαϊκού εσωτερισμού στην εποχή μας και εκφραστής των αρχών της Ελευθερίας της έκφρασης και των ιδεών του Ουμανισμού και του Διαφωτισμού που κυοφορήθηκαν το Μεσαίωνα και πέρασαν τη μεγάλη δοκιμασία του τοκετού τους στην Αναγέννηση.
Γαλουχήθηκαν οι ιδέες αυτές από τα δάκρυα και το αίμα των μεταρρυθμιστών και ωρίμασαν από τις μεταλλάξεις των επιστημονικών ανακαλύψεων και την έκρηξη της βιομηχανικής επανάστασης.
Ο Τεκτονισμός πήρε τη σημερινή του μορφή στο τέλος του 17 αιώνα στην Αγγλία.

-ΟΙ ΟΙΚΟΔΟΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ-

Είναι δύσκολο σήμερα με την ποικιλία των δραστηριοτήτων που γνωρίζουμε να συνειδητοποιήσουμε τη σπουδαιότητα που είχαν αποκτήσει στις παραδοσιακές κοινωνίες οι συντεχνίες των οικοδόμων, που μονοπωλούσαν σχεδόν κάθε εμφανή δραστηριότητα και εικαστική μεταβολή.

Όρθωναν οικοδομήματα θρησκευτικού χαρακτήρα όπως είναι οι Ναοί, οι Βωμοί και τα Μοναστήρια. Αναλάμβαναν Κυβερνητικά και Στρατιωτικά έργα, δηλαδή Ανάκτορα, Φρούρια, Γέφυρες, Δρόμους και Λιμάνια. Πολιτιστικά ακόμα έργα όπως Πλατείες, Θέατρα, Υδραγωγεία και Στάδια έπρεπε να μελετηθούν από σπουδαίους Πρωτομάστορες και να εκτελεσθούν κάτω από την ευθύνη των Τεκτονικών συντεχνιών.

Υποτιμούμε επίσης τη διανοητική προεργασία και το πνευματικό έργο που υποκρύπτεται σε κάθε τέτοιο κατασκεύασμα, γιατί ξεχνάμε ότι τα έργα του παρελθόντος δεν ήταν έργα εν σειρά, αλλά μοναδικά και ανεπανάληπτα δημιουργήματα. Όταν μιλάμε για συντεχνίες, συνήθως φέρνουμε στη μνήμη μας γωνιαστές λίθων σε λατομεία ή κτίστες με πηλοφόρια και μυστριά που κουράζονται πάνω σε σκαλωσιές και αγνοούμε την κάθετη οργάνωσή τους.

Προϋπόθεση όμως κάθε καλής κατασκευής είναι η σωστή μελέτη και ο ορθός σχεδιασμός. Στην κατασκευή μεγάλων έργων οι υπολογισμοί γίνονται περίτεχνοι. Η επιλογή της τοποθεσίας επιβάλει το έργο να προσαρμοσθεί με το περιβάλλον, η κάλυψη των λειτουργικών αναγκών πρέπει να συνδυασθεί με τα υπάρχοντα υλικά, η δαπάνη με το εργατικό δυναμικό.

Έτσι ο σχεδιασμός καταλήγει να είναι μια έντονα πνευματική εργασία πρακτική ανάλυσης και αρμονικής σύνθεσης. Τελικά «το έργο» μετασχηματίζεται τόσο σε πολιτισμικό γεγονός, όσο και σε μια επίδειξη αναμφισβήτητη της αντίθεσης της ανθρώπινης στην αρχή της κατάρρευσης και της εντροπίας.

Πέρα απ’ αυτό όμως, με το ίδιο το έργο, μας προσφέρεται ένας απέραντος πλούτος αισθητικών εμπειριών με το σχήμα του, τις αναλογίες του, τα χρώματά του, κ.λπ. που για να τον προκαλέσει πρέπει ο Αρχιτέκτονας όχι μόνο να είναι απόλυτα εξοικειωμένος με τους ρυθμούς, αλλά κυρίως να δονείται από καλλιτεχνική έμπνευση.

Εκείνο πάντως που δεν προσδιορίζεται, εκείνο ακριβώς το οποίο είναι αδύνατο να συλληφθεί από τον «κοινό» νου και να αναλυθεί φυσικά, είναι το «μυστικό» στοιχείο που εκφράζει ένα οικοδόμημα, η «βίωση» των υπερβατικών του λειτουργιών.

Γιατί κάθε «δομημένος χώρος, είναι χώρος «ιερός» , είναι «ομφαλός» και «κέντρο» και μόνο μέσα σ’ ένα τέτοιο χώρο «κατάλληλα» οργανωμένο είναι εφικτή μια υπέρβαση και μια εμπειρία ταύτισης του «μικρόκοσμου» με το «μακρόκοσμο « ότι κι αν εννοεί κανείς βέβαια μ’ αυτές τις αναφορές.

-ΟΙ ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ ΣΤΗ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ-

Στο Βυζαντινό Κράτος, τα Επαγγελματικά Σωματεία των Οικοδόμων απέκτησαν θρησκευτικό περιεχόμενο, καθώς συνδέονται άμεσα με το έργο της κοινωνικής αλληλεγγύης, της ευπορίας και της φιλανθρωπίας που εκφράζονται από Αδελφάτα.

Τα Σωματεία αυτά πέρασαν στην εποχή της τουρκοκρατίας και έγιναν γνωστά με το όνομα «σινάφια» και όχι μόνο διατήρησαν τη θρησκευτική τους δραστηριότητα, αλλά παράλληλα ανάπτυξαν αξιόλογη κοινωνική και πνευματική δράση.

Ειδικότερα:
Μετά την Άλωση, οι επαγγελματίες όχι μόνο οργανώθηκαν για λόγους επιβίωσης σε κλειστές Συντεχνίες, αλλά επιδίωξαν και την τοπική τους συσπείρωση.
Οι Πόντιοι λ.χ. ασχολούμενοι κυρίως με την κατεργασία των μετάλλων, κατοικούσαν σε ιδιαίτερη περιοχή της Πόλης, την περιοχή των Χαλκέων και οι Μαδύτιοι, Χτίστες και Κονιάτες στη συνοικία της Βλάγκας.

Όπως γινόταν αντίστοιχα σε όλη τη Μεσαιωνική Ευρώπη, οι οργανωμένοι επαγγελματίες κατά την Τουρκοκρατία είχαν επινοήσει ιδιαίτερη συνθηματική γλώσσα την οποία κρατούσαν ζηλότυπα μυστική.

Η Συντεχνία των «Τεκτόνων» ειδικότερα που μας αφορά, ήταν και η πιο οργανωμένη.
Με εκλογές σε Γενική Συνέλευση, αναδείκνυαν τη «Δωδεκάρα» (Δώδεκα δηλαδή Μαΐστορες), η οποία με τη σειρά της εξέλεγε τον «Πρωτομαΐστορα», μια Σεβάσμια και αποδεκτή από όλους προσωπικότητα, την οποία τιμούσαν όχι μόνο οι ομότεχνοί της, αλλά και όλοι οι κάτοικοι της περιοχής.
Το Υπούργημά του ήταν τιμητικό και κατά συνήθεια άμισθο, είχε δε το προνόμιο να κρατάει σα σύμβολο αναγνώρισης και εξουσίας ξύλινο, σκαλιστό πήχυ.

Ο Πρωτομαϊστορας επέβλεπε τις Τεκτονικές εργασίες, έπαιρνε τις παραγγελίες και «παζάρευε» και έκλεινε για λογαριασμό όλων τις συμφωνίες και τα εργολαβικά.
Στο τέλος της θητείας του , που ήταν ενιαύσια και μπορούσε να ανανεωθεί απεριόριστα, λογοδοτούσε για τη διαχείριση των χρημάτων και για τον προγραμματισμό των νέων έργων μπροστά σε ολόκληρη τη Συντεχνία.

Η κατάταξη των μελών της Συντεχνίας ήταν: Τσιράκι, Κάλφας, Μάστορας.
Οι Συντεχνίες είχαν δικό τους οίκημα, λάβαρο και σφραγίδες. Αναμειγνύονταν ενεργά στην εκλογή των Προκρίτων και των Δημογερόντων (ο Πρωτομάστορας ήταν συνήθως Δημογέροντας). Οι Συντεχνίες της Κωνσταντινούπολης λ.χ. τηρώντας Βυζαντινό προνόμιο, μετείχαν ενεργά στην εκλογή του Πατριάρχη.
Πέρα από τα επαγγελματικά τους συμφέροντα, οι Συντεχνίες ήταν έθιμο καθολικό, να επιδιώκουν την ίδρυση σχολείων και φιλανθρωπικών ιδρυμάτων.

Ο Πρωτομαϊστορας Μανωλάκης ο Καστοριανός λ.χ. ίδρυσε το 1661 το Παράρτημα της Πατριαρχικής Ακαδημίας, το «επιστημονικό» δηλαδή τμήμα.
Υπενθυμίζεται ότι ο Κοσμάς ο Αιτωλός, ίδρυσε σε τριάντα επαρχίες, διακόσια δημοτικά σχολεία και δέκα ελληνικά.

-ΟΙ ΑΠΟΔΕΚΤΟΙ ΤΕΚΤΟΝΕΣ-

Κάποια στιγμή στην ιστορική πορεία των συντεχνιών πραγματοποιήθηκε αυτό που αποκαλείται «θαύμα» στην εξελικτική διαδικασία της φύσης και των κοινωνιών, η μετάλλαξη. Η «αποδοχή» σ’ αυτές προσώπων που ήταν ξένα προς το επάγγελμα, για λόγους λειτουργικούς, θρησκευτικούς ή ανθρωπιστικούς.

Νοτάριοι προσκλήθηκαν για την επικύρωση συμβολαίων και καταστατικών, απογραφείς για την τήρηση του υλικού, «γραφιάδες» για τη σύνταξη πρακτικών και αλληλογραφίας, λαϊκοί για την οργάνωση συνάξεων και πανηγυριών, κληρικοί για την τέλεση αγιασμών και τελετών θεμελιώσεων.

Τα μέλη αυτά εντάχθηκαν οργανικά στις συντεχνίες, τις παρακολουθούσαν στις μετακινήσεις τους, τηρούσαν τα έθιμά τους και απολάμβαναν τα δικά τους προνόμια.

-ΟΙ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟΙ ΤΕΚΤΟΝΕΣ-

Όταν άρχισε να παρακμάζει η ανοικοδόμηση των μεγαλοπρεπών ναών, πολλά Σωματεία (Στοές) Επαγγελματιών Τεκτόνων άρχισαν να δίνουν ιδιαίτερο βάρος στα «επίτιμα» μέλη τους (Iερωμένους, Προύχοντες, Διανοούμενους) για να αντιμετωπίσουν τη διαρροή των τακτικών μελών τους και τους παραχώρησαν δικαιώματα και προνόμια.

Από την άλλη πλευρά, αρκετοί ελεύθεροι στοχαστές και ανήσυχα πνεύματα για να αποφύγουν τον αυστηρό έλεγχο και την καταπίεση, κατέφυγαν στις συντεχνίες αυτές για να επωφεληθούν από την ασυλία και την ελευθερία κίνησης που παρείχαν στα μέλη τους οι ισχυροί της εποχής. Οι τελετές που διοργάνωναν, οι αρχές που είχαν υιοθετήσει στις ετήσιες συνελεύσεις τους και που γέννησε αργότερα το κοινοβουλευτικό σύστημα, πρόσφερε τον κατάλληλο χώρο για την προβολή ιδεών και την ανάπτυξη θεμάτων που ήταν απαγορευμένο ή επικίνδυνο να προβληθούν σε άλλους χώρους.

Τα νέα αυτά μέλη των Στοών χαρακτηρίζονταν σαν «ελεύθεροι» ή «θεωρητικοί» τέκτονες σε αντίθεση με τους πρακτικούς και επαγγελματίες συναδέλφους τους.
Σε όσες Στοές απ’ αυτές οι «ελεύθεροι» ή «αποδεκτοί « τέκτονες άρχισαν να υπερέχουν , διατήρησαν μεν την εσωτερική τους δομή και τους τύπους τους, αλλά ήταν μοιραίο να μεταβάλουν πορεία. Απ’ αυτές τις στοές προήλθε ο σύγχρονος Συμβολικός ή Θεωρητικός λεγόμενος Tεκτονισμός.

Ο Τεκτονισμός αυτός κράτησε όπως ήταν φυσικό πολλές από τις συνήθειες, τα σύμβολα και τα εργαλεία των παλιών επαγγελματικών συντεχνιών. Περιέλαβε κατ’ ανάγκη στοιχεία από τους Ροδόσταυρους, τους Αλχημιστές και τους Ναΐτες που είχαν καταφύγει στις τάξεις του.
Με τον καιρό επίσης, ιδίως στο 17ο και 18ο αιώνα άρχισε να αποδέχεται στις τελετές του στοιχεία και συνήθειες των αρχαίων θρησκευτικών Ταγμάτων και των Ιπποτικών Αδελφοτήτων.

Το 1717 η πρώτη Μεγάλη Στοά, μια ομοσπονδία δηλαδή από Στοές «αποδεκτών» τεκτόνων, (που υπήρχαν «από χρόνου αμνημονεύτου») ιδρύθηκε στην Αγγλία. Από τότε άρχισαν να ιδρύονται Μεγάλες Στοές και σε άλλες χώρες στις οποίες είχε αναπτυχθεί αυτό το «θεωρητικό» τεκτονικό σύστημα.

Οι ιδρυτές του, αν και πιστοί χριστιανοί, υλοποίησαν πρώτοι, μετά από τις εμπειρίες των θρησκευτικών πολέμων και των διώξεων, τις επαγγελίες του Ουμανισμού, δηλαδή της αρχές της ανεξιθρησκίας και της ελευθερίας της συνείδησης, της ισότητας των ανθρώπων και της αδελφότητας των λαών, κάτι που αγωνίζεται μόλις να διακηρύξει απλώς σήμερα η κοινότητα των Ηνωμένων Εθνών ή η Συνθήκη της Ρώμης.

Έτσι έθεσαν σαν κοινό σημείο αναφοράς του Χριστιανισμού, του Ιουδαϊσμού και του Ισλαμισμού - των τότε γνωστών θρησκειών στο Δυτικό κόσμο - την Παλαιά Διαθήκη. Σ' αυτή την ορθή επιλογή τους στηρίχτηκαν οι θερμόαιμοι και εκμεταλλεύτηκαν οι πολέμιοι του για να τον κατηγορήσουν για όργανο του "Σιωνισμού".

Η υιοθέτηση της αρχής της ανεξιθρησκείας τους κατέστησε φυσικά ανεπιθύμητους στις "προπαγανδίζουσες" εκκλησίες και η διακήρυξη της ελευθερίας της συνειδήσεως τους τοποθέτησε στα υπόγεια των βασανιστηρίων του κάθε μορφής ολοκληρωτισμού.

-ΟΙ ΤΕΚΤΟΝΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ-

Παρά το γεγονός ότι ο τεκτονισμός χαρακτηρίζεται από μια παγκοσμιότητα και μια ομοιομορφία στην παράδοσή του, στη φιλοσοφία και στη μεθοδολογία του, ήταν φυσικό να προσαρμοστεί στις κατά τόπους συνθήκες και να διαφοροποιηθεί σταδιακά, τόσο ουσιαστικά όσο και στον τρόπο έκφρασής του, δηλαδή στους εξωτερικούς του τύπους και μορφές.

Έτσι με το πέρασμα των αιώνων έχει αποκρυσταλλωθεί στις ακόλουθες κύριες σχολές, χωρίς να αποφεύγονται βέβαια και οι επικαλύψεις τους ή οι παραλλαγές:
1) την Αγγλοσαξονική
2) την Αμερικανική
3) την Γαλλική
4) τη Σκανδιναβική.

Η ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΣXOΛH
Είναι η επικρατέστερη, η πιο γνήσια τεκτονικά και η πιο ορθόδοξη, σχεδόν μονολιθική. Στηρίζεται όπως είναι φυσικό στα έθιμα και την παράδοση, η οποία έχει κωδικοποιηθεί κατά τη γνωστή αγγλική συνταγή. Άκαμπτη στη διατύπωσή της, ευλύγιστη στην ερμηνεία της. Βάση και θεμέλιο έτσι του Τεκτονισμού αυτού είναι τα Αρχαία Καθήκοντα (Old Charges) και τα Οροθέσιαa (Landmarks) τα οποία μένουν σκόπιμα ελεύθερα στην προσθήκη κυρίως κανόνων δευτερεύουσας αξίας.

Πρόκειται για οδηγίες, υποσχέσεις και επιταγές ηθικής, τεκτονικής και κοινωνικής συμπεριφοράς που έχουν εμφανή προέλευση τις συντεχνίες του μεσαίωνα, αλλά που η καταγωγή τους χάνεται στα βάθη των αιώνων.

Η σχολή αυτή υποστηρίζει τη θεωρία της καταγωγής του Τεκτονισμού από τις συντεχνίες των επαγγελματιών οικοδόμων της Ευρώπης. Έχει καθιερώσει μια αυστηρή και άρτια οργάνωση. Μόνο στο Λονδίνο υπάρχουν 3.000 τεκτονικές Στοές, περισσότερες φαντάζομαι από τα βιβλιοπωλεία. Παρά ταύτα όμως έχει αριστοκρατική υφή, ταυτίζεται σοφά και πρακτικά με τις κοινωνικές δομές, είναι πατριωτική, νομοταγής, φιλανθρωπική και διακριτικά, αλλά αληθινά εσωτερική.

Κατά παράδοση επίσης ο Μέγας Διδάσκαλος προέρχεται από τη βασιλική οικογένεια. Σήμερα είναι ο Δούκας του Κεντ. Πέρασε μια κρίση ταυτότητας, ομοιογένειας και οργάνωσης από το 1750 μέχρι τις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα (σε μια φάση αυτής της περιόδου υπήρχαν τέσσερις αντίζηλες Μεγάλες Στοές στην Αγγλία) αλλά από την εποχή της "Ενώσεως" το 1813 τα πράγματα έχουν ισορροπήσει. Η Μεγάλη Στοά της Αγγλίας που ιδρύθηκε το 1717 έχει το προβάδισμα της αρχαιότητας μεταξύ των Μεγάλων Στοών του κόσμου. (Υπάρχουν ξεχωριστές Μεγάλες Στοές στη Σκοτία και την Ιρλανδία που θεωρούνται ισότιμες με την Αγγλική).

Η επιρροή της Αγγλοσαξονικής Σχολής πέρα από τα Βρετανικά Νησιά έχει εξαπλωθεί στη Νότιο Αφρική, στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Έχει αφήσει έντονη επιρροή στις Ινδίες και φυσικά στις πρώην αποικίες που διατηρούν δεσμούς με τη Μητρόπολη.

Τρέφει μια επιφύλαξη, σχεδόν αγνοεί τους ανώτερους τεκτονικούς βαθμούς (οι οποίοι όμως υπάρχουν σε περιορισμένο αριθμό μελών και λειτουργούν εκλεκτικά) και περιορίζεται στους τρεις συμβολικούς βαθμούς του Μαθητού, του Εταίρου και του Διδασκάλου και αναγνωρίζει απλά ότι στον αρχαίο τεκτονισμό περιλαμβάνεται και ο Βαθμός της Βασιλικής Αψίδας.

Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ
Η σχολή αυτή έχει αγγλοσαξονική φυσικά καταγωγή αλλά διαφοροποιήθηκε στην πορεία της. Με τον ενθουσιασμό των νεοφώτιστων και με τον εξοπλισμό του κοινωνικού τους και θρησκευτικού "πουριτανισμού" οι άνθρωποι του νέου κόσμου βρήκαν στον Τεκτονισμό μια πνευματικότητα και μια καταξίωση που τους έλειπε και μαζί βρήκαν μια διέξοδο.

Με πειθαρχία και μαζί σεβασμό ανάπτυξαν, οργάνωσαν και ταξινόμησαν όλα τα γνωστά δόγματα της Ευρώπης, τα οποία όμως μας τα επέστρεψαν σχεδόν αγνώριστα. Με πρακτικό και μαζί λειτουργικά και τελετουργικά άψογο τρόπο ιεράρχησαν βαθμούς και οικοδόμησαν συστήματα. Καθιέρωσαν τους ανώτερους τεκτονικούς βαθμούς που κυριολεκτικά τους λατρεύουν. Όλα όμως αυτά τα Τεκτονικά Συστήματα (επάλληλα και παράλληλα) συνεργάζονται αρμονικά και υποδειγματικά. Ποτέ δε δημιουργήθηκε κάποιο πρόβλημα ανταγωνισμού ή διάσταση μεταξύ τους.

Εδώ ο Τεκτονισμός εκφράζεται από τη μεσαία, την αστική τάξη, χωρίς να παύει να έχει ιδιαίτερη πρόσβαση στις υψηλότερες βαθμίδες. Οι πολιτικοί π.χ. οι δικαστικοί και οι δικηγόροι διακρίνονται και έχουν πυκνώσει τις τάξεις του. Χαρακτηρίζεται από έντονη και αξιόλογη φιλανθρωπική δράση (υπάρχουν πάνω από τριάντα μεγάλα και αξιόλογα νοσοκομεία που έχουν ιδρυθεί από τεκτονικές οργανώσεις, όπως επίσης αξιόλογοι οργανισμοί με εξειδικευμένη κοινωνική προσφορά: Για τα εγκαύματα, για τις παθήσεις των παιδιών, για τα παράλυτα παιδιά).

Η Σχολή αυτή είναι έκδηλα πατριωτική και συντηρητική αλλά καταλήγει να είναι πανηγυρική και σε ορισμένους κλάδους της (Shriners) σκόπιμα εξώστροφη και διασκεδαστική. Παράλληλα έχει δημιουργηθεί μια αλυσίδα παρατεκτονικών οργανώσεων για τις γυναίκες (Order of the Eastern Star), για τους νέους (Order of DeMoley), για τις νεανίδες (Order of Rainbow) κ.λπ. Πάντως είναι λαϊκότερη και πιο πρακτική από τις Ευρωπαϊκές.

Η επιρροή της εκτείνεται στην Κεντρική Αμερική, στις Φιλιππίνες και την Ιαπωνία και μερικότερα στη Γερμανία, την Ιταλία, την Αυστρία και την Ελλάδα μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Είναι σχετική η επιρροή της στον Καναδά που την επιμερίζεται με την Αγγλοσαξονική και στη Λατινική Αμερική που φαίνεται να υπερέχει όμως η Γαλλική.

Υποστηρίζει τη θεωρία της καταγωγής του Τεκτονισμού τόσο από τις συντεχνίες του Μεσαίωνα, όσο και από τα Ιπποτικά Τάγματα.

Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΣXOΛH
Λόγω της ιστορικής της αντίθεσης με ο,τιδήποτε Αγγλικό, η Γαλλική παράδοση και κουλτούρα οδήγησε στη δημιουργία ενός ιδιότυπου Τεκτονισμού στη χώρα αυτή. Στη Γαλλία υπάρχουν όλα σχεδόν τα Τεκτονικά δόγματα και οι Τύποι σε πολλές εκδόσεις και επικαλύψεις. Εκφράζονται επίσης διάφορες τάσεις και μορφές. Από την πολιτική προοδευτική λέσχη μέχρι τις πιο αυστηρές και αξιόλογες μορφές αποκρυφισμού.

Υπάρχουν πέντε Μεγάλες Στοές σήμερα στη Γαλλία, μια από τις οποίες είναι η Μεγάλη Συμβολική Σκωτική Στοά Droit Humain, ο λεγόμενος Μικτός Τεκτονισμός, στον οποίο γίνονται δεκτοί άνδρες και γυναίκες "επί ίσης όροις με την επίκληση του ανθρώπινου δικαίου". Υπάρχουν επίσης και πολλά άλλα τεκτονικά και παρατεκτονικά τάγματα (όπως π.χ. είναι το Τάγμα των Μαρτινιστών).

Η κυρίως όμως Γαλλική Τεκτονική Σχολή εκφράζεται απ' αυτό που αποκαλείται Μεγάλη Ανατολή, με χαρακτηριστικό γνώρισμα τους 33 βαθμούς του Αρχαίου και Αποδεδειγμένου Σκωτικού Τύπου, κάτω από ενιαία διοίκηση. Είναι χαρακτηριστικό ότι η προϊσταμένη των Τεκτονικών Στοών Δύναμη, εδώ δεν αποκαλείται όπως σε όλο τον κόσμο "Μεγάλη Στοά", αλλά "Μεγάλη Ανατολή" τονίζοντας έτσι όχι το διοικητικό της χαρακτήρα, αλλά την "μεταφυσική" της προέλευση.

Το κέντρο βάρους έτσι στη σχολή αυτή βρίσκεται στη Μεγάλη Ανατολή, στην Ανώτερη Διοίκηση, η οποία ασκεί μέσα από έναν έντονο συγκεντρωτισμό, μεσσιανικά, απόλυτο έλεγχο στην κίνηση και τη δράση των στοών.

Αντίθετα στην Αγγλοσαξονική παράδοση και Σχολή, το κέντρο βάρους έχει μεταφερθεί στη βάση, στις Στοές οι οποίες είναι αυτοδύναμες μονάδες, η δε Μεγάλη Στοά που δεν επικαλείται την "ελέω Θεού" εξουσία είναι απλά το ομοσπονδιακό κεντρικό όργανο που εκπροσωπεί τις Στοές και συντονίζει τη δράση τους.

Βάση και θεμέλιο αναλλοίωτο του Τεκτονισμού αυτού αποτελούν τα αποκαλούμενα Συντάγματα του Μεγάλου Φρειδερίκου του 1762 και 1786, των οποίων ποτέ δεν αποδείχθηκε η γνησιότητα. (Την Αγγλική παράδοση στη χώρα αυτή εκφράζει η Grande Loge Nationale η οποία ελέγχει ένα μικρό ποσοστό των Γάλλων Τεκτόνων). Μέσα από αυτή όμως τη φαινόμενη πολυδιάσταση και αταξία του Γαλλικού Τεκτονισμού, υπηρετείται με συνέπεια η αγάπη προς την ελευθερία της έκφρασης και της συνείδησης και η βαθύτερη - με ελευθεριότητα - σπουδή των αρχών του θεσμού.

Οι Γάλλοι έχουν καταξιωθεί επίσης και για μια ιδιότυπη - αν όχι αυθαίρετη - ερμηνεία του συμβολισμού του Τεκτονισμού καθαρά αποκρυφιστική που έχει επηρεάσει βαθιά και τους Έλληνες Τέκτονες.
Καλλιεργείται επίσης με Γαλατική ευαισθησία εδώ ένας ουσιαστικός διεθνισμός, αλλά και με μια επαναστατική σκληρότητα ένα αντικληρικό πνεύμα το οποίο άδικα ίσως χαρακτηρίζεται σαν "αθεϊστικό".

Υποστηρίζει τη θεωρία της καταγωγής του Τεκτονισμού από τα αρχαία μυστήρια, μια θεωρία η οποία έδωσε πολλές λαβές στις επίσημες "εκκλησίες" να ασκήσουν μια άδικη πολεμική κατά του τεκτονισμού.
Ασκεί επιρροή στις Κάτω Χώρες (αλλά ήδη στο Βέλγιο είναι έντονη η Αγγλική παρουσία) και στην Ιταλία, στις κτήσεις της που διατηρούν μαζί της δεσμούς και όπως προαναφέρθηκε έχει διαδοθεί στη Λατινική Αμερική. Επίσης με την επανεμφάνιση του Τεκτονισμού στην Ισπανία πρόσφατα, έχει αναπτυχθεί μια διελκυστίνδα μεταξύ της Γαλλίας και της Αγγλίας εκεί.

Η ΣΚΑΝΔΙΝΑBΙΚΗ ΣXOΛH
Μέσα από κάποια αποστασιοποίηση ή απομονωτισμό, αναπτύχθηκε στη χερσόνησο αυτή (από Γαλλικές και Γερμανικές καταβολές) ένας τεκτονισμός με έντονο και εμφανή το χριστιανικό του χαρακτήρα. Έτσι έχει αναιρέσει μια από τις βασικές αρχές του παραδοσιακού τεκτονισμού που είναι η ανεξιθρησκία όσον αφορά την εισδοχή των μελών του, από τα οποία απαιτεί να έχουν ασπασθεί τη χριστιανική πίστη.
Οι κλάδοι του χαρακτηρίζονται σαν κλάδοι του Αγίου Ανδρέα και του Αγίου Ιωάννη.

Η καταξίωση του Τεκτονισμού αυτού πηγάζει από την ομοιογένεια του, από το αθόρυβο αλλά ουσιαστικό του έργο, κοινωνικό και πνευματικό και από την ευλογία που έχει από το ιερατεία και τη Δανία από το ίδιο το Στέμμα.

Η επιρροή του έξω από τη Δανία, τη Σουηδία, τη Φινλανδία και τη Νορβηγία περιορίζεται μόνο στην Ισλανδία και τη Γερμανία.

Έτσι, στη μια άκρη - εξαίρεση έχουμε το Χριστιανικό Τεκτονισμό των Σκανδιναβών, στην αντίθετη άκρη μια άλλη εξαίρεση, τον "αθεϊστικό" τεκτονισμό των Γάλλων.

-Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΥ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΩΡΟ-

Ο Τεκτονισμός στον Ελληνικό χώρο λειτούργησε σε δυο ξεχωριστές φάσεις που δεν έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ τους και αυτό δεν έχει συνειδητοποιηθεί ούτε από τους μελετητές ούτε από τους περισσότερους τέκτονες.

Προεπαναστατικός Τεκτονισμός (1740-1821)
Η πρώτη περίοδος που δίκαια χαρακτηρίζεται σαν "προεπαναστατικός Τεκτονισμός" άρχισε γύρω στο 1740 και έφθασε μέχρι την επανάσταση του 1821.

Μετά ακολούθησε μια τέλεια διακοπή, μια νεκρή περίοδος (1821-1863). Η διακοπή αυτή απλώς επιβεβαιώθηκε με την ανακήρυξη του ελεύθερου Ελληνικού Κράτους που διέλυσε και επίσημα τις Στοές που είχαν κλείσει πάντως πολύ πριν, εξαιτίας της επανάστασης. Αυτή η ανάπαυλα δράσης τεκτονικών στοών διατηρήθηκε μέχρι την ένωση της Επτανήσου με την μητέρα πατρίδα το 1863.

Ο Τεκτονισμός της Μεγάλης Ανατολής (1863-1976)
Μετά ξεκίνησε η δεύτερη περίοδος που κράτησε κι αυτή ένα περίπου αιώνα μέχρι το 1976 που την ονομάζω σαν "Μονότονο Ελληνικό Τεκτονισμό".

Έτσι το 1863 σχεδόν αναπάντεχα, εμφανίστηκαν οι πρώτες τεκτονικές στοές αναζήτησης στην Ελλάδα εξαρτημένες από τη Μεγάλη Ανατολή του Τορίνου και τον επόμενο χρόνο απέκτησαν ένα είδος αυτονομίας με τη δημιουργία ενός "Τεκτονικού Διευθυντηρίου" δηλαδή μιας τοπικής Ελληνικής Διοίκησης.

Το 1868 ο Ελληνικός Τεκτονισμός απέκτησε πλήρη ανεξαρτησία και δημιουργήθηκε έτσι η Μεγάλη Ανατολή της Ελλάδος που έλεγχε ουσιαστικά τους 3 πρώτους συμβολικούς βαθμούς, αλλά που είχε υιοθετήσει και τους υπόλοιπους 30 του Αρχαίου και Αποδεδειγμένου Σκωτικού Τύπου. Το 1872 οι ανώτεροι βαθμοί απέκτησαν κι αυτοί ανεξαρτησία και συγκροτήθηκε το Ύπατο Συμβούλιο του 33ου του Αρχαίου και Αποδεδειγμένου Σκωτικού Τύπου. Τα δύο αυτά σώματα ανήκαν στην ίδια δογματική τεκτονική σχολή, τη Γαλλική και μέχρι το 1976, πάνω από εκατό χρόνια δηλαδή, κυριάρχησαν μονοπωλιακά στο χώρο μας.

Οι κρίσεις και οι διακυμάνσεις του μονότονου αυτού Τεκτονισμού δεν ήταν τίποτε άλλο παρά οι μεταξύ τους αντιζηλίες και η προσπάθεια το ένα να ελέγχει το άλλο. Αυτό αποστέρησε τον Ελληνικό Τεκτονισμό από κάθε δυνατότητα ανανέωσης και όλο αυτό το διάστημα, έμεινε στο επίπεδο, οργανωτικά και δογματικά, από το οποίο ξεκίνησε. Αποκομμένος δε καθώς ήταν από τη διεθνή τεκτονική κοινότητα δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει ούτε τις αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν ακόμα και στο ίδιο το δόγμα από το οποίο προήλθε.

Ο Τεκτονικός Πλουραλισμός στην Ελλάδα (1977- )
Η τρίτη περίοδος που ήδη διανύει τη τρίτη δεκαετία της, είναι η εποχή του "Τεκτονικού πλουραλισμού" στην Ελλάδα και στη συνέχεια προσπαθούμε να δώσουμε το στίγμα της, δηλαδή τα γενεσιουργά της αίτια, όσο και τις προοπτικές της.

Με την ίδρυση το έτος 1977 του Μεγάλου Περιστυλίου των Τεκτόνων της Βασιλικής Αψίδας που μετέφερε στη χώρα μας, μαζί με άλλους βαθμούς και τάξεις τον Τεκτονισμό της Αμερικανικής Σχολής, έληξε οριστικά η περίοδος του μονότονου Γαλλικού Τεκτονισμού.

Το 1981 με την ίδρυση του Μεγάλου Σκηνώματος των Ιπποτών του Ναού που καθοδηγήθηκε από το αντίστοιχο Μεγάλο Σώμα της Σκοτίας, το σύστημα της Υόρκης άρχισε να προσαρμόζεται προς τον Ευρωπαϊκό Τεκτονισμό και την παράδοσή του.

Αυτή η φάση ολοκληρώθηκε το 1986 με την εμφάνιση και τη δράση της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος η οποία ακολούθησε από την αρχή τα Αγγλικά πρότυπα. Έτσι η προσπάθεια που άρχισε από το Διονύσιο Ρώμα το 1811 με συμπαραστάτη του το Δούκατου Σάσεξ, τότε Μεγάλο Διδάσκαλο της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας (1813) ολοκληρώθηκε 175 χρόνια μετά όταν στις 21 Ιουνίου 1986 ανακηρύχθηκε η Νέα Εθνική Μεγάλη Στοά της Ελλάδος για να εισαχθεί και σε μας ο καθαρός και αρχαίος τεκτονισμός της Αγγλοσαξωνικής Σχολής.

Ιστορική Καταγραφή της πρώτης περιόδου
Καίτοι η ιστορική έρευνα της πρώτης περιόδου δεν έχει εξαντληθεί - μια ερευνητική στοά πρέπει να ιδρυθεί γι' αυτό το σκοπό - υπάρχουν στοιχεία ικανά να σχηματίσουμε τουλάχιστον την αμυδρή της εικόνα.

Τα βιβλία του Διονυσίου Καλογερόπουλου, του Πάνου Χατζηπάνου και του Μαρίνου Πολλάτου, οι μονογραφίες του Παναγιώτη Κρητικού, του Θεοδοσίου Τάσιου, του Χρήστου Ριζόπουλου κ.λπ. καθώς και η πρόσφατη έκδοση - λεύκωμα της Στοάς της Λευκάδας. "Η Ένωσης" για το Διονύσιο Ρώμα και την πρώτη Εθνική Μεγάλη Στοά προσδιορίζουν τα ορόσημά της. Είναι πράγματι η μόνη περίοδος που έχουμε κάνει κάποια ιστορική δουλειά.

Η δεύτερη περίοδος υστερεί από άποψη ιστορικής καταγραφής.
Ο Χατζηπάνος παραθέτει πολλά στοιχεία αλλά άτακτα και χωρίς κριτικό πνεύμα, είναι περισσότερο ένας - με επιλογές - αρχειογράφος και λιγότερο ένας ιστορικός. Ο Πολλάτος ενώ είναι αυστηρός στην αρχή, όσο πλησιάζει προς την εποχή του γίνεται πιο προσεκτικός και εξυμνητικός. Ο Νέστορας Λάσκαρης στο λεξικό του είναι μονοσήμαντος και επιφυλακτικός. Υπήρξε ο πιστός υπηρέτης της ιδέας της Μεγάλης Ανατολής και ο Ηρακλής του Σκωτικού Τύπου. Ανήκει εξάλλου στη σχολή που η μυθοποίηση ταυτίζεται με την αλήθεια.

Στη σχολή αυτή θητεύουν και οι περισσότεροι τέκτονες που ασχολούνται σποραδικά με την ιστορική έρευνα της δεύτερης περιόδου. (Τον προβληματισμό του πάνω στο θέμα αυτό εκθέτει ο Φαίδων Μπουμπουλίδης "Σκέψεις γύρω από τις τεκτονικές έρευνες" σ' ένα του αξιόλογο άρθρο - οδηγό στο Τεκτονικό Δελτίο, σελ. 84-99 (1966).

- EΠIΦANEIΣ TEKTONEΣ-

ΘEOΦIΛOΣ KAΪPHΣ

ΘEOΔΩPOΣ KOΛOKOTPΩNHΣ

PHΓAΣ ΦEPAIOΣ

BOΛTAIPOΣ

ΓKAITE

ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΚΑΪΡΗΣ
Ο Καΐρης γεννήθηκε στην Άνδρο το 1784. Μικρός ξενιτεύεται, εξαποστέλλεται στην ξακουστή Ακαδημία των Κυδωνιών όχι μόνο για να πάρει τα πρώτα γράμματα, αλλά για να κάνει και ευρύτερες σπουδές.

Αποφοιτώντας καταφεύγει στο Μοναστήρι της Πάρου για να ασκητέψει. Αργότερα είχε την έμπνευση και να χειροτονηθεί. Ανήσυχος όμως όπως ήταν, φεύγει από το Μοναστήρι και πάει στο Πανεπιστήμιο της Πίζας για να σπουδάσει Φιλοσοφία και Φυσικομαθηματικά.

Μετά από τέσσερα χρόνια σπουδών βρίσκεται στο Παρίσι. Συνδέεται με τον Κοραή που του έδειξε πατρική αληθινά στοργή και επηρέασε αποφασιστικά την πνευματική του εξέλιξη. Εκεί μυείται και στον Τεκτονισμό, οι αρχές του οποίου διαπότισαν ολόκληρο το μετέπειτα βίο του όπως θα δούμε.

Το 1812 επιστρέφει για να διδάξει και φωτίσει το υπόδουλο γένος. Διορίζεται Διευθυντής στην Alma Mater του, την Ακαδημία Κυδωνιών, που την κατέστησε ένα αό τα λαμπρότερα πνευματικά κέντρα του προεπαναστατικού Ελληνισμού.

Με την κήρυξη της Μεγάλης επανάστασης εγκαταλείπει τα πάντα, Σχολή και Μαθητές και τρέχει στη φωνή της Πατρίδας. Υψώνει πρώτος τη σημαία στην Άνδρο, πολιορκεί την Κάρυστο, ξεσηκώνει τη Χαλκίδα. Πολεμάει παντού σαν απλός στρατιώτης και φτάνει μέχρι τον Όλυμπο.

Στη διάρκεια του Αγώνα λαβώνεται τρεις φορές. Χρημάτισε πληρεξούσιος στην Εθνική Συνέλευση και το 1824 έγινε Πρόεδρος του Βουλευτικού. Του ανατέθηκε να προσφωνήσει τον Καποδίστρια. Ο λόγος που εξεφώνησε στην επίσημη τελετή της υποδοχής του παρέμεινε μνημειώδης για τα πατριωτικά και βαθυστόχαστα νοήματά του. Οι φιλελεύθεροι όμως στοχασμοί και οι υποθήκες που τον συνόδεψαν, του χάρισαν την απροκάλυπτη δεσμένεια του Πρώτου Κυβερνήτη. Ο Καΐρης, υποψιασμένος πια και απογοητευμένος αποσύρεται από το δημόσιο βίο.

Φεύγει για το εξωτερικό και ασχολείται με την ενημέρωσή του πάνω στα νέα εκπαιδευτικά συστήματα και τη συγκέντρωση, χρημάτων, βιβλίων και εποπτικού υλικού για την ίδρυση ενός πρότυπου διδακτηρίου στη γενέτειρά του, την Άνδρο.

Η Σχολή του αυτή όχι μόνο θα αποκτήσει πανελλήνια φήμη, αλλά θα τρέξουν σ' αυτήν σπουδαστές κι από τα γειτονικά κράτη. (Ανάμεσα στους μαθητές του ο Δεληγιάννης, ο Συγγρός, ο Κύριλος του Βιδινίου και ο μετέπειτα Βαλής της Θεσσαλονίκης Αχμέτ Ρεσίμ Πασάς, Βούλγαροι, Σέρβοι, Άραβες).

Ενάρετος και πανεπιστήμων διδάσκει φιλοσοφία, ιστορία, ψυχολογία, μαθηματικά, χημεία, αστρονομία, υδραυλική κ.λπ. Σαν ηθική βάση της διδασκαλίας του, που απευθυνόταν σε ένα ευρύτερο ακροατήριο (ομόθρησκο και αλλόθρησκο όπως είδαμε) είχε καθιερώσει την πίστη στην ύπαρξη ενός και μόνο θεού, κατά τα Τεκτονικά πρότυπα και τον απέραντο προς Αυτόν σεβασμό, την αποκαλούμενη μονολεκτικά "θεοσέβεια".

Η αίγλη όμως και η φήμη που αποκτά αρχίζουν να ενοχλούν. Είναι πολύ ενοχλητικό για ένα απολυταρχικό καθεστώς να αρνείσαι να δεχτείς τα παράσημά του ή να μη δέχεται μια έδρα που σου προσφέρουν στο Πανεπιστήμιο.

Η Εκκλησία δεν διστάζει έτσι να τον χαρακτηρίσει αιρετικό και το παλάτι σαν επαναστάτη. Ιεροκήρυκες αρχίζουν να τον κατηγορούν από τον άμβωνα για αθεϊα, (έτσι χαρακτηρίζουν τη "θεοσέβεια") και διάφοροι "θεολογούντες" να δημοσιεύουν πύρινα άρθρα κατά του φιλοσόφου. Το καλοκαίρι του 1839 η Ιερά Σύνοδος θυμάται την παλιά και ξεχασμένη από όλους ιδιότητά του σαν κληρικού και τον καλεί σε απολογία. Παράλληλα του ζητάει να υποβάλει γραπτή "ομολογίαν της πίστεώς του".

Ο Καΐρης έστειλε απλά μια απάντηση με την οποία τονίζει ότι τα δόγματα και τα Ιερά Μυστήρια δεν γίνονται καταλυπτά και δεν ομολογούνται δια λόγων.
Αυτό θεωρήθηκε σαν ομολογία αίρεσης και διατάσσεται η σύλληψή του. Καθώς τα όρια της εξουσίας της Πολιτείας και της Εκκλησίας εκείνο τον καιρό ήταν επάλληλα και συγκεχυμένα, η Ιερά Σύνοδος χρησιμοποιεί πολεμικό πλοίο για να συλλάβει και μεταφέρει τον Καϊρη από την Άνδρο στο Μοναστήρι της Αίγινας υπόδικο. Οι ολοφυρμοί στην παραλία της γενετείρας του, του λαού και των μαθητών του δε στάθηκαν ικανοί να συγκινήσουν τους Ιεράρχες.

Η δίκη του που ξεσήκωσε εν τω μεταξύ το πανελλήνιο έγινε στις 21 Οκτωβρίου του 1839.
Ο Καΐρης επικαλείται το δικαίωμα της ελευθερίας της συνειδήσεως. Ξέρει ότι στο πρόσωπό του δοκιμάζεται μία από τις πιο βασικές αρχές μια ευνομούμενης πολιτείας.
Επιτρέπεται, είπε, σε ένα ευνομούμενο κράτος που έχει διακηρύξει μάλιστα την ανεξιθρησκεία να ερευνάται η συνείδηση των πολιτών του και να τους ζητούν έγγραφη ομολογία της πίστης τους;
Τότε σε τι θα διαφέραμε, ρωτάει, από την ίδια την Ιερά Εξέταση;
Εγώ διδάσκω φιλοσοφία, τους είπε. Δεν διδάσκω Χριστιανική Κατήχηση. Ποτέ δε μίλησα όμως ή εδίδαξα κάτι εναντίον της Χριστιανικής Θρησκείας. Το μόνο το οποίο επιδίωξα είναι να εμπνεύσω στους μαθητές μου θεοσέβεια.
Η Ιερά Σύνοδος εξέδωσε απόφαση καταδικαστική.

Με Βασιλικό Διάταγμα (!!) ο φιλόσοφος κλείστηκε στο Μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Σκιάθου για να του δοθεί καιρός να "μεταμεληθεί".
Εκεί ο Καΐρης υπέστη τα πάνδεινα από τους φανατικούς καλογήρους οι οποίοι με το βασανισμό του νόμισαν ότι βρήκαν μια σίγουρη πύλη προς τον δικό τους παράδεισο.

Έμεινε ένα ολόκληρο χειμώνα έγκλειστος σε ένα σκοτεινό υπόγειο και αρρώστησε βαρειά. Το σώμα του παρέλυσε. Η Εκκλησιαστική και η Κοσμική Εξουσία ανησύχησε. Τον μεταφέρουν σε καλύτερο περιβάλλον, στο Μοναστήρι της Σαντορίνης. Αφού τον κράτησαν άλλα δύο χρόνια εκεί σε απομόνωση, του επέβαλαν να φύγει για το εξωτερικό. Άρρωστος, εξόριστος και πικραμένος βρέθηκε στο Λονδίνο. Με τη μεσολάβηση του Σπυρίδωνα Τρικούπη επέστρεψε δυστυχώς αργότερα στην πατρίδα για να ακολουθήσει η Τρίτη και τελευταία πράξη του δράματός του.

Γέροντας και ασθενής πια σύρεται σε δεύτερη δίκη. Καταδικάζεται σε δύο χρόνια φυλακή και τον κλείνουν στο Λοιμοκαθαρτήριο της Σύρου. Σε λίγες μέρες πεθαίνει. Του αρνήθηκαν εκκλησιαστική ταφή και για να μη γίνει ο τάφος του αντικείμενο σεβασμού και προσκυνήματος από τους μαθητές του, οι διώκτες του γέμισαν το πτώμα του με ασβέστη και το κατάκαψαν.

Η ιστορία του Θεόφιλου Καΐρη και οι περιπέτειές του είναι η ιστορία και οι περιπέτειες του Ελληνισμού και των ονείρων του κατά το 19ο αιώνα.
Δίνουν με ενάργεια την εικόνα και παρακολουθούν τις παλινδρομήσεις του Διαφωτισμού στη χώρα μας και αρκούν για να προβάλλουν χωρίς περιττές αναλύσεις, τις συνθήκες της εποχής. Συνθήκες κάτω από τις οποίες ήταν αδύνατη η λειτουργία του Τεκτονισμού μετά την Επανάσταση στην Ελλάδα.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
H Zάκυνθος, κέντρο πνευματικό και εθνικό της προεπαναστατικής Eλλάδας, γίνεται λόγω της θέσης της τόπος υποδοχής των καταδιωκόμενων τόσο από τη Pούμελη, όσο και από το Mωριά.

Kατά τη διάρκεια του αγώνα είχε συσταθεί στο νησί Tεκτονικό Διευθυντήριο, το αποκαλούμενο "Tρισυπόστατον" από τον Kόμητα Διονύσιο Pώμα, τον Tραπεζίτη Παναγιώτη Στεφάνου και τον Φιλικό Kωνσταντίνο Δραγώνα "Προέξαρχο των εν Zακύνθω Φραμασώνων" το οποίο "δια παντοίων τρόπων και μέσων" ενίσχυσε το επαναστατημένο Έθνος. Mε πολιτικές νουθεσίες, με στρατιωτικές συμβουλές, με πληροφορίες, με εφόδια και στρατιωτικό υλικό.

Ο Γέρος του Μωριά μυήθηκε το 1818 στην Τεκτονική Στοά "Αναγεννόμενος Φοίνιξ" της Ζακύνθου που την ίδρυσε ο Διονύσιος Ρώμας το 1815.

Κάποτε είπε: Στη Ζάκυνθο έμαθα την πολιτική της ζωής.

Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον Αναγνωσταρά (απεσταλμένο της εταιρείας) την 1ην Δεκεμβρίου του έτους 1818 στο νησί που τόσο αγάπησε.

ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ
Εθνομάρτυρας και πρόδρομος της ελληνικής ελευθερίας, γεννήθηκε στο Βελεστίνο το 1757. Σπούδασε αρχικά στη Ζαγορά και αργότερα στα Αμπελάκια. Συμπλήρωσε τη μόρφωσή του στην Κωνσταντινούπολη με την εκμάθηση της Γαλλικής και Αγγλικής γλώσσας, υπηρετώντας σαν Γραμματέας του Τέκτονα Αλέξανδρου Υψηλάντη ο οποίος του έδειξε πατρική αληθινά φροντίδα.

Φθάνει στο Βουκουρέστι το 1770 όπου γνωρίζεται με τον Ηγεμόνα Μαυρογένη και ιδρύει τη μυστική "Εταιρεία των Φίλων" υπό την επίδραση του ισχυρού τεκτονισμού της Αυστρίας, η οποία όμως εξέφραζε το δικό του φιλελεύθερο παλμό.

Δεν είναι βέβαιο αν μυήθηκε σε κανονική τεκτονική στοά, το όλο του έργο όμως επιβεβαιώνει ορθή γνώση τόσο των αρχών όσο και της λειτουργικότητας του τεκτονικού θεσμού.

Η αίθουσα τελετών της Μεγάλης Στοάς της Γιουγκοσλαβίας, το πάλαι, είχε διακοσμηθεί με έξοχες τοιχογραφίες οι οποίες σχεδόν θεοποιούσαν τον Βελεστινλή. Αλλά και Βούλγαροι ιστορικοί (Καθηγητής Αλ. Θεοδώρωφ - Μπαλάν κ.λπ.) επιβεβαιώνουν την τεκτονική ιδιότητα του Εθνομάρτυρα.

ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ (1964-1778)
Ο Βολταίρος υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της Γαλλίας και ο τελευταίος της κλασικής περιόδου.

Ολόκληρο το έργο του υπογραμμίζει έντονα το ιδανικό της προόδου στο οποίο κάλεσε με χίλιες παραλλαγές του "εργάτες" όλης της ανθρωπότητας να ανταποκριθούν. Η ζωή του, μακρά και έντονη κάλυψε το λυκόφως του συντηρητισμού και το λυκαυγές της επαναστατικής περιόδου. Κατά τη διάρκεια αυτής της μετάβασης η παρουσία του υπήρξε παράγων αποφασιστικός και προσδιόρισε τις κατευθύνσεις που πήρε ο νεότερος Ευρωπαϊκός πολιτισμός.

Οι πολεμικές καταστροφές του 1709 και οι φρικαλεότητες των θρησκευτικών διωγμών άφησαν έντονα τα ίχνη τους πάνω του. μετά την επιτυχία της πρώτης του τραγωδίας το 1718 ονομάστηκε διάδοχος του Ρακίνα στο θέατρο, αλλά περισσότερο του ταίριαζε η ιδιότητα του φιλόσοφου που απέκτησε αργότερα.
Διεκήρυξε έναν επιθετικό θεϊσμό που σκανδάλισε τον κλήρο και του χάρισε τον τίτλο του άθεου.

Στην Αγγλία αργότερα, τη χώρα στην οποία με έκπληξη διαπίστωσε ότι ανεχόταν την ελευθερία της σκέψης, ανακάλυψε το ολοφάνερο, τα έργα του Σαίξπηρ.

Επιστρέφοντας ξεκίνησε μια επίθεση κατά του Πασκάλ, υπογραμμίζοντας ότι σκοπός της ζωής δεν είναι να φτάσουμε στον παράδεισο μέσω της μετάνοιας, αλλά να εξασφαλίσουμε πάνω στη γη την ευτυχία για όλους τους ανθρώπους μέσα από την πρόοδο των επιστημών και την άσκηση των τεχνών. Τούτο θεωρήθηκε σκάνδαλο και του χάρισε την πρώτη εξορία.

Η αλληλογραφία του με το Φρειδερίκο το Μεγάλο τον οδήγησε στην Πρωσσία. Αργότερα εγκαταστάθηκε στη Γενεύη και μετά στα σύνορα της Γαλλίας και της Ελβετίας έστησε το μοντέρνο για την εποχή υποστατικό του και κατέληξε ο μεγάλος "πανδοχέας" των διανοουμένων της Ευρώπης. Ανάμεσά τους ο Καζανόβας, ο Γίβων, ο Μπόσγουελ.

Συντήρησε μια πληθωρική αλληλογραφία με τους "φιλοσόφους", τους παλιούς του φίλους, με αυλικούς, με Μονάρχες και επιδόθηκε σε μια ασυνήθη συγγραφική δραστηριότητα και τη σύνταξη του "Φιλοσοφικού Λεξικού".

Κατηγόρησε την Εκκλησία για την αδιαλλαξία και το κλειστό πνεύμα της και τα κύρια θέματα που τον απασχόλησαν ήταν η ανοχή, η υλική ανάπτυξη και ο σεβασμός της ανθρώπινης προσωπικότητας.

Επιστρέφοντας στο Παρίσι το 1778 μετά από 28 χρόνια απουσίας κυριολεκτικά αποθεώθηκε. Στις 30 Μαίου πεθαίνει εν ειρήνη. Ο ανιψιός του (κληρικός ο ίδιος) πέτυχε να μεταφερθεί τάχιστα και να ταφεί με θρησκευτική ακολουθία, προτού φθάσει η σχετική απαγόρευση από την επίσημη εκκλησία. Η σωρός του εναποτέθηκε στο Πάνθεον το 1791.

Τεκτονικά
Ο Βολταίρος μυήθηκε στον τεκτονισμό στις 7 Απριλίου 1778 στο Παρίσι. Τη μεγάλη αυτή τιμή είχε η Στοά "Αι Εννέα Αδελφαί" η οποία απεκαλείτο και Στοά των Εννέα Μουσών.

Την τελετή παρακολούθησαν 250 περίπου μέλη. Ανάδοχός του υπήρξε ο Αβάς Cordier de St. Firmin, Δοκιμαστής του ο Κόμος Stroganoff, Κουροπαλάτης της Αυτοκράτειρας Αικατερίνης της Ρωσσίας. Σεβάσμιος της Στοάς ο Αστρονόμος και Ακαδημαϊκός Lalande. Τον υποψήφιο συνόδευε ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, πρώτος πρέσβυς τότε των Ηνωμένων Πολιτειών στο Παρίσι.
Ο Βολταίρος αφού απάντησε σε μία σειρά ηθικοφιλοσοφικών ερωτημάτων που του έθεσε ο Σεβάσμιος μυήθηκε κανονικά.

Όταν τελείωσε η μύηση οδηγήθηκε στην Ανατολή όπου ο Σεβάσμιος τον περιέβαλε με το περίζωμα που έφερε άλλοτε ο Γάλλος Φιλόσοφος Ελβέτιος, ο δε Τελετάρχης έθεσε στέφανο στην κεφαλή του. Ο Βολταίρος ασπάσθηκε το περίζωμα και αφαίρεσε το δάφνινο στέφανο με σεμνότητα.

Από την προσφώνηση του Lalande στο Βολταίρο:
"... Ουδείς υπηρέτησε την πατρίδα του όπως εσείς, διδάσκων και φωτίζων τους συμπατριώτας σας εις τα καθήκοντα και τα δικαιώματά των. Καταστήσατε ούτω τον φανατισμόν απεχθή και την δεισιδαιμονίαν γελοίαν... Οικοδομήσατε εις το Υπέρτατον Ον Ναόν εις τον οποίον εύρον καταφύγιον τα θύματα της μισαλλοδοξίας... Υπήρξατε Τέκτων πολύ πριν γίνετε δεκτός εις την Στοάν μας και εκπληρώσατε πλήρως την αποστολήν σας πριν αναλάβετε εδώ επίσημον επερί ταύτης υποχρέωσιν... Σας υποδεχόμεθα εις την Στοάν μας, ίνα αποτίσωμεν ούτω φόρον τιμής και θαυμασμού προς το πνεύμα σας..."

ΒΟΛΦΓΚΑΝΓΚ ΓΚΑΙΤΕ (1749-1832)
Ένας από τους γίγαντες της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ο όγκος και η ποικιλία της συγγραφικής του παραγωγής αποτελούν φαινόμενο. Ποιητής, Μυθιστοριογράφος, Θεατρικός συγγραφέας, Κριτικός, Δημοσιογράφος, Ζωγράφος, Σκηνοθέτης, Φιλόσοφος. (Μόνο οι επιστημονικές του εργασίες καλύπτουν 14 τόμους).

Το χαρακτηριστικότερο γνώρισμα όλης αυτής της δημιουργίας του είναι ότι ξεπέρασε το βαρύ δυισμό της δυτικής σκέψης όπως υποκείμενο - αντικείμενο, θεωρία - πράξη, αίσθηση - νόηση και γεφύρωσε μια φιλοσοφική παράδοση που είχε να φανεί από την εποχή του Ηράκλειτου.

Το 1779 ο Γκαίτε, Μυστικοσύμβουλος τότε του Δούκα της Βαϊμάρης Καρόλου - Αυγούστου, ταξιδεύει στην Ελβετία και γνωρίζεται με τους διανοούμενους της Χώρας. Στη Ζυρίχη δρούσε τότε με μεγάλη επιτυχία η τεκτονική στοά "Modestia" που είχε συγκεντρώσει τα αξιολογότερα πνεύματα. Η επαφή του αυτή άφησε τις ζωηρότερες εντυπώσεις στο Γκαίτε και επιστρέφοντας στη Βαϊμάρη απευθύνεται αμέσως στο Σεβάσμιο της Στοάς "Αμαλία" Υπουργό J. F. Von Fritsch με την ακόλουθη επιστολή.

"Εξοχώτατε,
Λαμβάνω το θάρρος να σας ενοχλήσω με μίαν παράκλησιν. Από πολλού χρόνου είχα την επιθυμίαν να γίνω μέλος της Εταιρείας των Ελευθέρων Τεκτόνων. Η επιθυμία μου αυτή έγινε εις ένα πρόσφατον ταξίδιόν μου ακόμη μεγαλυτέρα. Κατ' αυτό διεπίστωσα ότι μου έλειπε μόνον η ιδιότης αυτή δια να συνδεθώ στενώτερον με άτομα τα οποία εξετίμησα και η ανάγκη αυτής της επικοινωνίας είναι εκείνη η οποία με παρακινεί εις το να ζητήσω την εισδοχήν μου. Εις ποίον θα ηδυνάμην να εμπιστευτώ καλλίτερον την αίτησίν μου αυτήν ή εις την υμετέραν Εξοχότητα;
Αναμένω ότι θα ευαρεστηθείτε να δώσετε εις την υπόθεσιν αυτήν ευμενές νεύμα και υπογράφομαι ευσεβάστως.

Της Υμετέρας Εξοχότητος
Ευπειθέστατος θεράπων
Β. Γκαίτε

13 Φεβρουαρίου 1780"

Για τους Έλληνες φοιτητές που σπούδαζαν τότε στην Ινέα, στη Γοτίγγη και στη Λειψία, ο Γκαίτε στο ημερολόγιό του λέγει ότι είχαν "ζωηρόν τον πόθον και ζήλον προς την παιδείαν και επέδρων επ' αυτού κατ' εντελώς ιδιάζοντα τρόπον".

Στις 22 μαρτίου 1832 ο Γκαίτε απέρχεται του κόσμου τούτου. Τη στιγμή αυτή της υπέρτατης μύησης ζήτησε ό,τι σ' όλο το βίο του επεδίωξε να προσφέρει:
"Περισσότερον φως" ήταν οι τελευταίες του λέξεις.
Ο Καγκελάριος Φον Μύλλερ είπε μεταξύ άλλων στη νεκρολογία του:
"Το πνεύμα του και η ψυχή του είχαν αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Τεκτονισμό. Του είχε γίνει πίστη ακλόνητη ότι μεγάλοι και ευγενικοί σκοποί δεν μπορεί να πραγματοποιηθούν παρά μόνο με την ανεπιφύλακτη προσπάθεια πολλών ανθρώπων με κοινές αρχές και ότι κάθε υψηλή αλήθεια πρέπει να προστατεύεται αυστηρά και να προσεγγίζεται μόνο μέσα από καθορισμένες διαδικασίες και κανόνες.
Οι πεποιθήσεις του αυτές ήταν καρπός βαθειάς μελέτης τόσο της Φύσης όσο και της Ιστορίας."

-Ο ΑΝΤΙΤΕΚΤΟΝΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΑΚΡΑΚΗΣ (1831-1905)-

Θεολόγος, Πατριώτης και Ιεροκήρυκας. Πολυτάραχη και δυναμική προσωπικότητα που άφησε έντονα ίχνη στη θρησκευτική, κοινωνική κι πολιτική ζωή της εποχής του.
Συνδύαζε, βαθειά και πηγαία ευσέβεια, πρωτότυπο συγγραφικό ταλέντο και δεινή ρητορική ικανότητα. Όλα αυτά όμως τα πρόβαλε με βυζαντινό καλογερίστικο φανατισμό, με προσωπική εμπάθεια και με ακατανόητο μίσος για κάθε νεωτερισμό.

Δεν ήταν μόνο ο Τεκτονισμός που υπέστη την πληθωρική και εκρηκτική του δράση.
Μετά τις σπουδές του στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και την παραμονή του στο Παρίσι σαν δάσκαλος της Ελληνικής, με πρωτοφανή τόλμη στην αρχή καταφέρθηκε κατά της νεότερης φιλοσοφικής αναζήτησης (Κάντιος, Καρτέσιος κ.λπ.) την οποία κατηγόρησε ανοιχτά σαν ανεδαφική επειδή δεν στηριζόταν στη Χριστιανική Δογματική.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα διακήρυξε την πίστη του στη δόξα του Ελληνικού Έθνους σαν περιούσιου λαού και εξαπέλυσε σφοδρές κατά του Τεκτονισμού επιθέσεις. Συγχρόνως πολέμησε την Ιερά Σύνοδο η οποία τον αποκήρυξε σαν αιρετικό και κλείστηκε τότε δυο φορές φυλακή για εξύβριση του Βασιλιά.

Ανάπτυξε δικό του φιλοσοφικό και δογματικό σύστημα και ίδρυσε για τη διδασκαλία του τη "Σχολή του Λόγου" στην οποία δίδαξαν αξιόλογοι και πρωτότυποι στοχαστές και η οποία κλείστηκε μετά από πολλές περιπέτειες.

Αργότερα ίδρυσε τον πολιτικό σύλλογο "Ο Άγιος Κωνσταντίνος" με τον οποίο επιδίωκε την επί γης εγκαθίδρυση της Βασιλείας του Θεού και την εκδίωξη των Τούρκων από την Κωνσταντινούπολη.
Τις τολμηρές του ιδέες παρουσίασε σε Πατριάρχες και Αυτοκράτορες και η κριτική του δεν ορρώδησε προ ουδενός. Περιπλανήθηκε φυλακίστηκε επανειλημμένα και καταδιώχτηκε.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα έζησε ακρωτηριασμένος, φτωχός και εγκαταλειμένος.
Το συγγραφικό του έργο, πλούσιο, πρωτότυπο και τολμηρό δεν προσέχτηκε όσο έπρεπε και η παρουσία του σε μια άλλη κοινωνία περισσότερο βέβαιη για τον εαυτό της και στερεά δομημένη, θα ήταν δημιουργική και ευεργετική.

-ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΗΣ "ΣΤΟΑΣ" Ρ 2-

Το σκάνδαλο της "Στοάς" Propaganda No 2 στη γειτονική Ιταλία το καλοκαίρι του 1981 δεν έριξε μόνο μια Κυβέρνηση εκεί. Προκάλεσε άπειρες μετασεισμικές δονήσεις τόσο στο οικονομικό όσο και στο στρατιωτικό της κατεστημένο και δημιούργησε - είναι η αλήθεια - ένα γενικότερο προβληματισμό διεθνώς γύρω από τον Τεκτονισμό.

Οι λαϊκές εφημερίδες των Αθηνών βρήκαν φυσικά την ευκαιρία όχι μόνο να μεταφέρουν τις τελευταίες ειδήσεις και εξελίξεις για το θέμα - όπως είχαν υποχρέωση - αλλά να αναμοχλεύσουν για μισή ακόμη φορά την άφθονη αντιτεκτονική φιλολογία. Τη σέρβιραν εντυπωσιακά, συνοδευμένη και από βαρείς υπαινιγμούς σε βάρος της Τεκτονικής ηγεσίας της χώρας.
Η ίδια η ηγεσία μας μάλιστα άρχισε να δέχεται απροκάλυπτες απειλές από άγνωστα κέντρα, με αποτέλεσμα να πανικοβληθεί.

Οι υπεύθυνοι Τέκτονες έτσι, δεν κατόρθωσαν τότε να ψελλίσουν ούτε μια λέξη σχετικά προς τον Τύπο και να δώσουν τις αναγκαίες διευκρινήσεις.

Και δεν ήταν γιατί τους έλειπαν τα στοιχεία ή τα επιχειρήματα. Ήταν γιατί είχαν ανατραφεί μέσα και είχαν υιοθετήσει - και όλοι οι Τέκτονες είχαν αποδεχθεί - την πολιτική της αγόγγυστης σιωπής. Μια πολιτική η οποία, αν μη τι άλλο, δεν επέτρεπε να αναζητηθούν ευθύνες χειρισμών.

Για παράδειγμα και μόνο δημοσιεύω εδώ τη μετάφραση που είχαν κάνει τότε για λογαριασμό του Υπάτου Συμβουλίου μιας πολύ ευπρεπούς και κατατοπιστικής εγκυκλίου που είχε λάβει από το αντίστοιχο Τεκτονικό σώμα της Ιταλίας και που θα μπορούσε πολύ εύκολα να βρει το δρόμο της δημοσιότητας στον Ελληνικό Τύπο. Γιατί οι δημοσιογράφοι κατά κανόνα ενδιαφέρονται πραγματικά για στοιχεία και αναφορές σε πρόσωπα, σε γεγονότα και σε πηγές, ανεξάρτητα από το δικαίωμά τους βέβαια να τα σχολιάζουν παράλληλα.

ΥΠΑΤΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΟΥ 33ου ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
ΥΠΑΤΟΣ ΜΕΓΑΣ ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ Ζενίθ Ρώμης 16 Ιουνίου 1981

Προς
Άπαντα τα "Ύπατα Συμβούλια του Αρχαίου και Αποδεδειγμένου Σκωτικού Τύπου.

Ένα σοβαρό γεγονός έλαβε χώραν εν Ιταλία αυταίς τας ημέρας, το οποίον θα έχει ίσως ενδιαφέρον δι' όλα τα Ύπατα Συμβούλια του κόσμου του Α. Α. Σ. Τ., δηλαδή η δικαστική έρευνα της δραστηριότητος της ούτω καλουμένης Στοάς Ρ2. Μια βραχεία εισαγωγή θα ήτο αναγκαία επί του θέματος τούτου. Η Στοά Προπαγάνδα Ν2 (Στοά Ρ2) ιδρύθη εις την Ιταλίαν το έτος 1887 από τον Μέγαν Διδάσκαλον Adriano Lemmi. Διέφερε από τας άλλας Στοάς εις δύο σημεία α) Ο ίδιος ο Μέγας Διδάσκαλος ήτο ο μόνιμος εν ενεργεία Σεβάσμιός της κατά κανονισμούς. β) Η Στοά είχε το δικαίωμα να δέχεται μέλη από όλα τα μέρη της Ιταλίας ενώ κάθε άλλη Στοά δύναται να επιλέγει τα μέλη της μόνον από την περιοχήν της έδρας της. Η Στοά Ρ2 προορίζετο να αποκτήσει περιορισμένον αριθμόν τεκτόνων οι οποίοι λόγω της προσωπικής των κοινωνικής και πολιτικής θέσεως, δεν επετρέπετο να εισέλθουν εις τας συνήθεις κανονικάς Στοάς (Υπουργοί, βουλευταί, αξιωματικοί, ανώτεροι κρατικοί λειτουργεί κ.λπ.).

Το 1925 ο φασισμός κατέστρεψε τον Ιταλικόν Τεκτονισμόν συμπεριλαμβανομένης και της Στοάς Ρ2. Μετά τον πόλεμον ανασυνεστήθη ο Τεκτονισμός εις την Ιταλίας, επίσης δέ και η Στοά Ρ2.
Το τέλος του έτους 1960 ο εν ενεργεία Μέγας Διδάσκαλος επεφόρτισε τον Licio Gelli ένα Διδάσκαλο Τέκτονα με πολλά προσόντα, με την ειδική αποστολή να αναδιοργανώσει την Στοά Ρ2. Κατά το διάστημα της θητείας του διαδόχου του (Μέγας Διδάσκαλος ήτο ο Lino Salvini), πολλοί Τέκτονες είχαν την αίσθηση ότι ο αδ. Gelli δεν περιόριζε την δράσιν του εις την αναδιοργάνωσιν της Στοάς, αλλά οργάνωνε ένα είδος ιδιαιτέρας ομάδος δια λογαριασμόν του δηλ. μιας ιδιωτικής "προσωπικής" Στοάς εις την οποίαν δεν εγένοντο δεκτοί (ως επισκέπται) άλλοι τέκτονες αλλά μόνον οι εγγεγραμμένοι εις αυτήν. Υπήρχε το αίσθημα ότι η ομάς αυτή, παραβλέπουσα τον παραδοσιακόν σκοπόν του Τεκτονισμού, ελάμβανε μέρος κατά τινά τρόπον εις πολιτικάς και οικονομικάς πράξεις παραδοσιακώς απηγορευμένας εις τον Τεκτονισμόν εν Ιταλία.

Κατά την ετησίαν Γενικήν Συνέλευσιν εν Νεαπόλει το 1974 η Μεγάλη Στοά απεφάσισε να διαλύσει την Στοάν Ρ2. Εν τούτοις η απόφασις δεν εξετελέσθη, αφού εις την Γενικήν Συνέλευσιν του επομένου έτους ο Μέγας Διδάσκαλος Salvini ανήγγειλε ότι η εν λόγω Στοά μετετράπη εις μίαν κανονικήν Στοάν και εξουσιοδοτήθη να εκλέξει τον Σεβάσμιόν της, ο οποίος δεν ήταν άλλος από τον αδ. Licio Gelli.

Οι αδελφοί οι επισήμως γνωστοί ως ανήκοντες εις την εν λόγω Στοάν κατά την εποχήν εκείνην ήσαν 50. Παρά ταύτα η δικαστική έρευνα αποκαλύπτει ότι τα μέλη είναι τώρα 953, εκ των οποίων μόνον 50 είχον επισήμως καταχωρηθεί εις τα αρχεία της Μεγάλης Στοάς της Ιταλίας. Επομένως είναι σαφές ότι ο αδ. Gelli χρησιμοποιών το όνομα του Τεκτονισμού εδημιούργησε δια ιδικόν του προσωπικόν όφελος ένα σώμα ξένον προς τον Τεκτονισμόν, αναμεμιγμένον εις παρανόμους πολιτικάς και οικονομικάς δραστηριότητας, το οποίον καλείται κακώς Στοά Ρ2 και του οποίου τα μέλη δεν ανήκουν εις τον κανονικόν Τεκτονισμόν, αλλά είναι μία ομάς η οποία θα έπρεπε να ονομασθεί απλώς "ομάς Gelli".

Εις την πραγματικότητα τα μέλη της ομάδας αυτής δεν γνωρίζουν το ένα το άλλο, δεν συνέρχονται εις συνεδρίας της Στοάς, και κατά πλειοψηφία περιορίζουν την δραστηριότητα των εις το να καταβάλουν ετησίαν συνδρομήν εις τον Gelli, όπως εις μίαν προσωπική εταιρείαν.

Ο κανονικός Τεκτονισμός (Μεγάλη Ανατολή) διοικούμενος τώρα από τον Μεγάλον Διδάσκαλον Ennio Battelli και ειδικότερα ο Σκωτικός Τύπος, εν Ιταλία, δεν ενεπλάκησαν εις καμμίαν από τας δραστηριότητας της ομάδος Gelli και δεν ανακρίνονται.
Οπωσδήποτε ο Τύπος δεν διαχωρίζει σαφώς τον κανονικόν Τεκτονισμόν από την ομάδα Gelli, πράγμα που είναι αποτέλεσμα της ελλειπούς ενημερώσεως η οποία υπάρχει εν Ιταλία όσον αφορά τον Τεκτονισμόν.

Ο Μέγας Διδάσκαλος και εγώ εδώσαμεν συνεντεύξεις εις την τηλεόρασιν και εις τας εφημερίδας δια να διευκρινήσωμεν πλήρως το θέμα και ουδείς εξ ημών αρνείται να απαντήσει εις ερωτήσεις που θα ηδύνντο να συμβάλλουν εις τον σκοπόν αυτόν.

Ως τελικόν σχόλιον δύναται να λεχθεί ότι με μίαν αυστηρωτέραν στάσιν των Μεγάλων Διδασκάλων που διηύθυναν κατά τα παρελθόν έτη την Μεγάλην Ανατολήν θα ηδύνατο να είχε αποφευχθεί η παρούσα κρίσις δια της διαλύσεως κατά τον χρόνον που έπρεπε της Στοάς Ρ2 η δια παρεμποδίσεως του Gelli να συγκεντρώσει μίαν μεγάλην ομάδα προσώπων υπό την ψευδή κάλυψιν του ονόματος του Τεκτονισμού.

Η υπόθεσις της Ρ2 είναι τώρα εις τα χείρας της δικαιοσύνης. Ο Gelli κατηγορείται τώρα δια προδοσίαν και δι' άλλα εγκλήματα. Μέχρις ότου διευκρινισθεί το θέμα τούτο ουδείς δύναται να είπη αν αι κατηγορίαι αυταί έχουν βάσιν ή όχι. Εν τω μεταξύ ο Gelli κατέφυγε εις την Λατινικήν Αμερικήν όπου είναι γνωστοί ότι έχει πολλούς σημαίνοντας φίλους.

Όλοι οι Ιταλοί Τέκτονες πιστεύουν εις μίαν γενικήν διευκρίνισιν όσον το δυνατόν ταχύτερον δια να αποφευχθεί λόγω της περιπτώσεως Gelli μία νέα δίωξις κατά του Τεκτονισμού. Η γενική γνώμη είναι ότι πίσω από την περίπτωσιν αυτήν είναι δυνατόν να υπάρχει μία περιέργος πολιτική συμμαχία μεταξύ αριστερών ομάδων και δύο μερίδων των χριστιανοδημοκρατών. Η ενοχοποίησις του Τεκτονισμού είναι δυνατόν να χρησιμοποιείται δι' επίθεσιν εναντίον πολιτικών αντιπάλων και ήδη μερικοί υπουργοί ηναγκάσθησαν να παραιτηθούν αφού απεκαλύφθησαν ως μέλη της Στοάς Ρ2.
Πρόσθετοι πληροφορίαι θα ακολουθήσουν όσον το δυνατόν ταχύτερον.

MANLIO CECOVINI 33o
ΥΠΑΤΟΣ ΜΕΓΑΣ ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ

- ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΥ -

Ο Τεκτονισμός όπως υπογραμμίστηκε είναι ένα ιδιότυπο σύστημα με διφυή τουλάχιστον υπόσταση.
Ο εσωτερικός του χαρακτήρας και η ουσία των διδασκαλιών του είναι στοιχεία διαχρονικά, καλύπτουν ανάγκες που ελάχιστα επηρεάζονται από το χρόνο και τις αλλαγές.
Και όχι μόνο αυτό. Αλλά τούτο ακριβώς το αδιάφθορο και "ουσιαστικό" στοιχείο, διαπερνά το χρόνο, είναι ένας "μίτος" που δίνει νόημα και ταυτότητα στις ίδιες τις αλλαγές.
Για τον αληθινά "μυημένο" η αντίληψη του χρόνου και της αλλαγής είναι ένα ακόμη "φαινόμενο".
Το άλλο σκέλος όμως του Τεκτονισμού, το τελετουργικό και το κοινωνικό περιέχει στοιχεία "χρονικά" που επηρεάζονται από τις εποχές και εξελίσσονται.
Και αυτές οι τελευταίες απόψεις προσπαθούν να δώσουν τροφή στη φαντασία και τους προβληματισμούς του μελλοντολόγου τέκτονα που ενδιαφέρεται - πέρα από την ουσία - για την μορφή, για τον τύπο και την εξωτερική δομή του τεκτονισμού του αύριο.

-TO MEΛΛON, TA OPAMATA KAI TA ONEIPA -

Tο μέλλον δεν μπορεί να έχει πολλά κοινά με τον κόσμο που χαρτογράφησαν ο Xάξλεϋ, ο Όργουελ και ο Aσίμωφ. Oι Προφήτες πάντοτε υπήρξαν αινιγματικοί και σκοτεινοί στος αφορισμούς τους.
Tο μέλλον σήμερα είναι περισσότερο ορατό στους σχολαστικούς ερευνητές του M.I.T και λιγότερο στους ονειροπόλους.
Tο μέλλον ανήκει σ' αυτούς που διαβαίνουν χωρίς περιορισμούς το φράγμα που χτίζουν με αγωνία οι ώρες, παραδίδεται μόνο σ' εκείνους που αρμενίζουν με τα πανιά της ενόρασης στον ωκεανό του άχρονου χρόνου.
Tο μέλλον ανήκει στους οραματιστές. Kαι αυτοί κατά κανόνα σιωπούν.

Eυστάθιος Λιακόπουλος

ΦΙΛΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ:"ΨΥΧΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΙΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΤΕ"

ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ...

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ R.PETERSON:

*Πνεύματα δεν μπορούν να βλάψουν το σώμα σου εκτός αν είσαι medium η τους έχεις δώσει την άδεια να μπαίνουν στο σώμα σου. Σε περίπτωση που γίνει αυτό απλά τα προστάζεις να βγουν με ένα απλό ΒΓΕΣ ΤΩΡΑ!!!
Οι περιπτώσεις που μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο είναι 1/1.000.000

**Προσωπικά δεν πιστεύω σε δαίμονες αλλά υπάρχουν 2 ειδών:
1)Ο δαίμονας που δημιουργείτε μέσα από το μυαλό μας κ τους φόβους μας όπου κ με μια απλή πράξη θέλησης εξαφανίζετε.
2)Το άτακτο πνεύμα που έχει μεταμφιεστεί σε δαίμονας για να σας τρομάξει. Σ’αυτή την περίπτωση η το αγνοείται η του στέλνετε έντονο ζεστό φως για να το καθησυχάσετε η αν θέλετε κ εσείς να παίξετε μαζί του μεταμφιέζεστε σε πιο μεγάλο δαίμονα κ το τρομάζετε!

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΒΛΑΨΕΙ ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΤΟ ΤΑΪΣΕΤΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΒΟΥΣ ΣΑΣ!!!!!

d.s

Ότι έχω πει ακριβώς σχετικά με τη φύση του αστρικού τοπίου δεν πρέπει να ληφθεί όπως δείχνοντας ότι ο αστρικός, είναι μόνο φανταστικός ή πλασματικός σε οποιαδήποτε αίσθηση. Ούτε είναι η ουσία της οποίας το τοπίο είναι αποτελούμενο καθόλου λιγότερο πραγματικό από την ουσία της οποίας ο υλικός κόσμος είναι αποτελούμενος. Στο υλικό τοπίο, η ουσία φανερώνετε ως θέμα ενώ στο αστρικό τοπίο φανερώνετε σαν μια λεπτότερη μορφή "της ουσίας" ή του υλικού.
Πάλι, στο υλικό τοπίο, το υλικό, ή το θέμα, διαμορφώνεται από τις φυσικές δυνάμεις της φύσης, ή, ίσως, από το μυαλό του ατόμου χρησιμοποιώντας το αρχικό υλικό προκειμένου να χτιστούν οι "τεχνητές" δομές ή οι μορφές. Στον αστρικό, αφ' ετέρου το αστρικό υλικό δεν ρίχνεται στη μορφή από τις φυσικές δυνάμεις, αλλά διαμορφώνεται και διαμορφώνεται μόνο από τη σκεφτόμενη και επινοητική ισχύ των μυαλών εκείνων που κατοικούν σε εκείνο το τοπίο. Αλλά αυτές οι μορφές και δομές του αστρικού υλικού δεν πρόκειται να θεωρηθούν ως υπάρχουσες μόνο στο μυαλό των αστρικών κατοίκων. Έχουν μια ανεξάρτητη δική τους ύπαρξη, που συντίθεται του αστρικού υλικού αν και διαμορφωμένος και ενισχυμένος διαμορφώνεται άμεσα από το μυαλό- ισχύς των αστρικών κατοίκων, αντί από τις φυσικές δυνάμεις της φύσης. Το αστρικό τοπίο, κ.λπ., επιζεί να πεθάνει στο μυαλό που το έχτισε επάνω, και αποσυνθέτει μόνο μετά από τη μετάβαση του ιδιαίτερου χρόνου, ακριβώς όπως τα υλικά πράγματα στο γήινο τοπίο. Όπως για την ισχύ της φαντασίας του ατόμου, δεν εξαπατείται για μια στιγμή - γιατί αυτό είναι μια από τις αποδοτικότερες ισχύς στη φύση, και λειτουργεί έντονα ακόμα και στο υλικό τοπίο, εν τούτοις στον αστρικό η ισχύς της αναγνωρίζεται ευκολότερα από τις αισθήσεις.
Στους κατοίκους του αστρικού, το τοπίο, τα κτήριά τους, κ.λπ., είναι τόσο στερεά όπως είναι στο υλικό τοπίο στους κατοίκους κατά συνέπεια. Περνώντας μέσω των διάφορων υπό-τοπίων, και των τμημάτων τους, στον αστρικό παρατηρείτε μια μεγάλη ποικιλία του τοπίου, και μια μεγάλη διαφορά στο χαρακτήρα και τα επαγγέλματα των κατοίκων. Αλλά, παρατηρείτε το ένα γενικό χαρακτηριστικό όλες τις διαφορές, δηλαδή, το γεγονός ότι όλα αυτά τα πρόσωπα (αστρικοί κάτοικοι) φαίνονται να γεμίζονται με έντονη ενέργεια, και φανερώνετε σ’έναν βαθμό συγκέντρωσης που δίνει σε αυτούς μια εμφάνιση της ανησυχίας σε τέτοιο βαθμό ώστε φαίνονται να είναι μη ενθυμούμενοι στην παρουσία και τη μετάβασή μας μέσω της μέσης τους, εκτός αν τους εξετάζουμε άμεσα. Πάλι, ο καθένας φαίνεται να είναι απασχολημένος, ακόμα και όταν οι στοιχειώδεις εργασίες τους είναι εκείνες του αθλητισμού ή του παιχνιδιού. Το κλειδί στο επάγγελμα και τις αναζητήσεις των κατοίκων στον αστρικό βρίσκεται στην αρχή ότι η ζωή της ψυχής στα συγκριτικά υψηλότερα τμήματα του αστρικού αποτελείται από μια επίλυση των διανοητικών επιθυμιών, και οι συνηθισμένες τάσεις, δοκιμάζουν, συμπαθούν φιλοδοξίες που ήταν ανίκανες να φανερώσουν πλήρως στην γήινη-ζωή. Οι χαμηλές αισθησιακές επιθυμίες, ή καθαρά ζωικές προτιμήσεις, αλλά μάλλον οι "φιλοδοξίες" και παρόμοιες μορφές των επιθυμιών των ισχυρών κλίσεων. Πολλές από αυτές τις κλίσεις μπορούν να είναι πολύ αξιότιμες και αξιέπαινες, παρά ειδάλλως, αλλά είναι όλοι ενδιαφερόμενοι για τις φυσικές εκδηλώσεις, παρά για τις πνευματικές unfoldment και την εξέλιξη στην ακριβή αίσθηση αυτών των όρων. Τα υψηλότερα τοπία είναι εκείνα στα οποία οι πνευματικές δυνάμεις βλαστάνουν και ανθίζουν, και αντέχουν τα φρούτα - ο αστρικός, ακόμα και στα υψηλότερα τοπία του, είναι η σκηνή ζω-έξω, και εργάζομαι-έξω, των γήινων διανοητικών και παρόμοιων φιλοδοξιών και των φιλοδοξιών.
Όσο υψηλότερο το τοπίο του αστρικού κόσμου, τόσο λιγότερες είναι οι παλαιές γήινες σκηνές στα στοιχεία, ακόμα και με μορφή του αμυδρού υποβάθρου είδαμε καθώς προχωρήσαμε στο ταξίδι μας. Καθώς επικολλήσαμε στην κλίμακα, αυτές οι παλαιές γήινες σκηνές αυξήθηκαν πολύ αμυδρά, και όπου στεκόμαστε τώρα, στο τέταρτο υπό-τοπίο, είναι σχεδόν από τη θέα. Αυτό το ιδιαίτερο υπό-τοπίο δεν ανυψώνει ιδιαίτερα, αλλά εντούτοις είναι ενδιαφέρον στο σπουδαστή. Καθώς περνάμε από τη σκηνή στη σκηνή, βλέπουμε τα "ευτυχή εδάφη κυνηγιού" των αμερικανικών Ινδών, που εγκαθίστανται με αυτούς τους παλαιούς αυτόχθονες που έχουν κατοικήσει εκεί για αρκετά μια περίοδο χρόνου. Είναι απασχολημένοι, και ευτυχείς κυνηγώντας τους αστρικούς βούβαλούς τους, και άλλο παιχνίδι (όλοι που δημιουργούνται τεχνητά από τη φαντασία τους, από την αστρική ουσία, και κατοχή καμίας πραγματικής ύπαρξης όπως ζωντανή, που αισθάνονται τα ζώα). Λίγο περαιτέρω επάνω, βεβαιώνουμε τις παρόμοιες μορφές του "πνεύμα-εδάφους" άλλων πρωτόγονων ανθρώπων, σε μερικούς από τους οποίους οι εξαϋλωμένοι πολεμιστές παλεύουν και κατακτούν. Η Valhalla είναι εδώ, καθώς επίσης και οι άλλοι φανταστικοί παράδεισοι των παλαιών φυλών των ατόμων. Αλλά οι κάτοικοί τους ελαττώνονται σε αριθμό, προφτασμένοι στο ρεύμα που αντέχει προς τη μετενσάρκωση. Αλλά, σημειώστε αυτό, που ενώ δεν υπάρχει τίποτα που ανυψώνει στις αναζητήσεις που ακολουθούνται σε αυτές τις σκηνές, δεν υπάρχει τίποτα που υποβιβάζει ή που χαμηλώνει, από μια αυστηρά πνευματική άποψη. Αλλά, υπάρχουν στοιχεία πάντα ζω-έξω, και wearing-out, των παλαιών επιθυμιών αυτού του είδους, για να κάνει το χώρο για υψηλότερους - όλος τείνει προς την πνευματική εξέλιξη.
Αυξάνοντας τις δονήσεις μας γρήγορα, και περνώντας πέρα από πολλούς βαθμούς σκηνών αυτού του είδους, βρισκόμαστε σε ένα αρκετά υψηλότερο τοπίο. Εδώ βλέπουμε τα άτομα που δεσμεύονται σε αυτό που θα καλούταν τη "χρήσιμη εργασία" στη γήινη ζωή. Αλλά το εκτελούν όχι ως εργασία, αλλά μάλλον ως χαρούμενη αναψυχή. Παρατηρώντας πολύ, θα δείτε ότι η εργασία είναι μια εφευρετική και εποικοδομητική φύση. Οι άνδρες και οι γυναίκες τελειοποιούν αυτή στην οποία το ενδιαφέρον τους ήταν δεσμευμένο ενώ στη γήινη ζωή τους βελτιώνουν στην εργασία τους, και γεμίζουν με τη χαρά της δημιουργίας. Υπενθυμίζουν στο καθένα βίαια την αναφορά Kipling του μελλοντικού κράτους όταν: "Κανείς δεν θα λειτουργήσει για τα χρήματα, και κανένας δε θα εργαστεί για τη φήμη αλλά κάθε ένας για τη χαρά της εργασίας."
Σε μερικές από αυτές τις υποδιαιρέσεις βλέπουμε τον καλλιτέχνη δραστήρια στην εργασία, που βγάζει τα θαυμάσια αριστουργήματα επίσης μουσικοί που δημιουργούν τις μεγάλες συνθέσεις, τις οποίες είχαν ονειρευτεί μάταια στην γη-ζωή. Ο αρχιτέκτονας χτίζει τις μεγάλες δομές - ο εφευρέτης ανακαλύπτει τα μεγάλα πράγματα. Και όλοι γεμίζουν με τη χαρά της εργασίας, και έκσταση της δημιουργικής φαντασίας. Το βασικό πράγμα που θυμάται είναι ότι σε αυτήν την εργασία στον αστρικό, υπάρχει μια πραγματική διανοητική πρόοδος. Επιπλέον, σε πολλές περιπτώσεις, εδώ σε αυτά τα ίδια τα τοπία του αστρικού χτίζεται η φόρμα από την οποία θα χύσει πραγματικά τα μεγάλα εφευρετικά και δημιουργικά επιτεύγματα, στο υλικό τοπίο, στις μελλοντικές ενσαρκώσεις αυτών των ψυχών κάνοντας τώρα την εργασία σε αυτό το τοπίο.
Ο αστρικός είναι το μεγάλο κατάστημα προτύπων του κόσμου. Τα πρότυπά του αναπαράγονται στο θέμα όταν ξανά επισκέπτεται τη ψυχή στις γήινες σκηνές. Πολλές είναι μια εργασία της τέχνης, μουσική σύνθεση, μεγάλο κομμάτι της λογοτεχνίας, ή μεγάλη εφεύρεση, είναι μόνο μια αναπαραγωγή ενός αστρικού προτύπου. Αυτό θα βοηθήσει να εξηγήσει το συναίσθημα κοινό σε όλους τους μεγάλους εκτελεστές της δημιουργικής, επινοητικής ή διανοητικής εργασίας - το παράξενο συναίσθημα ότι η εργασία τους είναι μόνο μια ολοκλήρωση κάτι στο οποίο είχαν προηγουμένως επεξεργασμένοι ξανά να ανακαλύψουν, όπως ήταν. Πάλι, σε αυτό το εργασία-παιχνίδι του αστρικού, η ψυχή είναι πάντα στην εργασία χρησιμοποιώντας επάνω τις παλαιές ιδέες, τις φιλοδοξίες, κ.λπ., και απορρίπτοντας τις τελικά. Κατ' αυτό τον τρόπο η πραγματική πρόοδος γίνεται, γιατί μετά από όλη την ομαλή γη-ζωή φαίνεται για να είναι κατά ένα μεγάλο μέρος ένα θέμα "ζω-έξω και επιβιώνοντας" - της επικόλλησης υψηλότερης στα βήματα κάθε λάθους και κάθε αποτυχίας. Στην εργασία του αστρικού πολλές παλαιές ιδέες επιλύονται και απορρίπτονται: πολλά παλαιά longings που εξαντλούνται και που απορρίπτονται. πολλές παλαιές φιλοδοξίες φανέρωσαν και άφησαν έπειτα πίσω το ίχνος. Υπάρχει ένα ορισμένο "κάψιμο επάνω, και κάψιμο έξω" του παλαιού διανοητικού υλικού, και μιας θέσης που γίνεται για το νέο και καλύτερο υλικό στη νέα γήινη ζωή. Συχνά, κατ' αυτό τον τρόπο, στον αστρικό ολοκληρώνεται όπως στην κατεύθυνση της βελτίωσης και της προόδου, όπως θα ήταν πιθανός μόνο σε αρκετά διαφορετικές γη-ζωές. Η ζωή στον αστρικό είναι πολύ σοβαρή και έντονη - οι δονήσεις είναι πολύ υψηλότερες στο υλικό τοπίο. Φέρουσες αυτήν την αρχή στο μυαλό, αυτές οι αστρικές σκηνές που βεβαιώνετε τώρα παίρνουν επάνω μια μεγάλη και νέα έννοια. Τις αναγνωρίζετε ως πολύ σημαντικές αίθουσες διδασκαλίας στο μεγάλο σχολείο της ζωής. Η εργασία γίνεται εδώ που δεν μπορεί να ολοκληρωθεί αλλού. Όλα έχουν την έννοιά τους. Δεν υπάρχει καμία προσπάθεια αποβλήτων, ή άχρηστη δραστηριότητα στον κόσμο, ο απρόσεκτος παρατηρητής μπορεί να πει το αντίθετο. Ο αστρικός δεν είναι κανένα αστείο του κόσμου - είναι ένα από τα μεγάλα, πραγματικά εργαστήρια και τα εργαστήριά του της ψυχής. Έχει την ευδιάκριτη θέση του στην εργασία του πνευματικών unfoldment και της εξέλιξης.

Δονούμαστε τώρα σε μια πολύ χαμηλή υποδιαίρεση του χαμηλότερου υπό-τοπίου του αστρικού. Είστε συνειδητοί ενός πολύ δυσάρεστου συναισθήματος, και μιας σχεδόν φυσικής απέχθειας στην ατμόσφαιρα γύρω από σας. Μερικές πολύ ευαίσθητες φύσεις δοκιμάζουν ένα συναίσθημα να περιβληθούν από μια πυκνή, κολλώδη, αποκρουστική, ομιχλώδη ατμόσφαιρα, μέσω της οποίας αντλεί δύναμη ο τρόπος τους, όταν επισκέπτονται αυτές τις περιοχές. Είναι συγγενές στα συναισθήματα που βιώνονται από ένα αλτρουιστικό πνευματικό πρόσωπο στο γήινο τοπίο, εάν συμβαίνει να εισάγει μια θέση που κατοικείται από τα πρόσωπα μιας άσεμνης, χυδαίας, διαφθαρμένης φύσης και το χαρακτήρα - αυτό ενίσχυσε πολλούς βαθμούς λόγω των αστρικών νόμων. Δεν είναι καμία κατάπληξη που ένας από τους παλαιούς αιγυπτιακούς συγγραφείς, η των οποίων η εργασία επιζεί στη χαραγμένη πέτρα, είπε, μερικά τέσσερις χιλιάδες έτη πριν: "Ποιος τρόπος της αποκρουστικής περιοχής είναι αυτό στον οποίο έχω έρθει foolishly?’’
Είναι χωρίς το ύδωρ χωρίς τον αέρα είναι βαθύ έχει το σκοτάδι της πιο μαύρης νύχτας, όταν ο ουρανός είναι συννεφιασμένος με τα πυκνά σύννεφα, και καμία ακτίνα του φωτός δεν διαπερνά την κουρτίνα τους. Οι ψυχές περιπλανιούνται απελπισμένα και αδύναμα εν τω παρόντι εδώ δεν υπάρχει καμία ειρήνη, καμία ηρεμία, κανένα υπόλοιπο, κανένας δεν είναι ήρεμος στην καρδιά και στο μυαλό. Είναι μια αποστροφή και μια θλίψη. Η θλίψη είναι η ψυχή εν τω παρόντι. Κοιτάζοντας γύρω σας, στο αμυδρό, τρομακτικό φως αυτής της περιοχής, αντιλαμβάνεστε τις αμέτρητες ανθρώπινες μορφές, της πιο αποκρουστικής εμφάνισης. Μερικοί από αυτούς είναι έτσι χαμηλοί στην κλίμακα ώστε να φανούν σχεδόν κτήνη στον άνθρωπο.
Υπάρχουν ακόμα χαμηλότερες μορφές στις υποδιαιρέσεις ακριβώς κάτω από αυτήν, αλλά θα σας διαθέσω τη θέα. Αυτά τα πλάσματα είναι εξαϋλωμένες ψυχές, στο αστρικό σώμα, που ζει στο χαμηλό τοπίο στο οποίο κατέβηκαν κατά το ξύπνημα από τον πολύ συνοπτικό αστρικό ύπνο τους. Εάν θα κοιτάξετε αδιάκριτα μέσω της τυλίγοντας ομίχλης, θα γίνετε συνειδητοί της παρουσίας του υλικού κόσμου ως κάποιο υπόβαθρο. Σε σας εμφανίζεται αποσυνδεμένος, και αφαιρούμενος στο διάστημα, αλλά σε αυτά τα πλάσματα - αυτές οι χαμηλές ψυχές - τα δύο τοπία φαίνονται να συνδυάζονται. Σε αυτούς, εμφανίζονται πραγματικά στις σκηνές και μεταξύ των προσώπων των χαμηλότερων φάσεων της γήινης ζωής. Ακόμη και διαπιστώνετε ότι μπορείτε να δείτε μόνο τις πολύ χαμηλές γήινες-σκηνές στο υπόβαθρο - οι υψηλότερες σκηνές θα εμφανιστούν λεκιασμένες έξω με τις μεγάλες κηλίδες, όπως μια λογοκριμένη σελίδα εφημερίδων στους πολεμικούς χρόνους. Σε αυτές τις φτωχές ψυχές δεν υπάρχει κανένας γήινος κόσμος εκτός από αυτές τις σκηνές που χορηγούν με τις παλαιές επιθυμίες τους. Αλλά ενώ προφανώς ζωντανές ανάμεσα σε αυτές τις παλαιές εξοικειωμένες και ομοειδείς χαμηλές γη-σκηνές, αυτές οι ψυχές υποφέρουν πραγματικά τη μοίρα Tantalus. Γιατί ενώ βλέπουν απλά αυτές τις σκηνές, και όλα αυτά συνεχίζονται σε αυτούς, μπορούν ειδάλλως να συμμετέχουν στα revels και debaucheries που αντιλαμβάνονται απλά - μπορούν ΝΑ ΔΟΥΝ μόνο - όπως για το υπόλοιπο συμμετέχουν μόνο λίγο.
Αυτό δίνει τη θέση μια πραγματική κόλαση για αυτούς, γιατί είναι συνεχώς βασανισμένες από τις θέες των σκηνών στις οποίες μπορούν να συμμετέχουν. Μπορούν να ασκήσουν απλά "τη σφοδρή επιθυμία του ματιού," που είναι αγκάθι στη σάρκα τους. Σε όλες τις πλευρές, στην γήινη-ζωή, βλέπουν το είδος τους (στη σάρκα), κατανάλωση, παιχνίδι, δεσμεύοντας σε όλες τις μορφές debauchery και της βιαιότητας - και ενώ συγκεντρώνονται ανυπόμονα γύρω, δεν μπορούν να καταστήσουν την παρουσία τους αισθητή (κάτω από τις συνηθισμένες περιστάσεις) ούτε μπορούν να συμμετέχουν στις σκηνές που βεβαιώνουν. Η έλλειψη του φυσικού σώματος είναι πράγματι μια κόλαση για αυτούς, κάτω από τέτοιες περιστάσεις.
Την αστρική ατμόσφαιρα των χαμηλών δωματίων λιμνών, των αιθουσών παιχνιδιού, των διαδρομών φυλών, "ελεύθερος-και," πορνεία, των "κιτρινωπών" περιοχών - και πιο μοντέρνα αντίστοιχά τους - γεμίζουν με αυτές τις χαμηλές αστρικές μορφές των ψυχών στα αστρικά σύνορα περιστασιακά, είναι σε θέση να επηρεάσουν τον μερικό γήινο σύντροφο, ο οποίος είναι έτσι διαποτισμένος με το ποτό, ή υπερνικημένος από τα φάρμακα, ότι είναι φυσικά ανοικτός σε τέτοιες επιρροές. Όταν τον επηρεάζουν έτσι, προσπαθούν να τον οδηγήσουν στην περαιτέρω υποβάθμιση και debauchery. Με αυτές τις ενέργειες, λαμβάνουν μια ανακλαστική ικανοποίηση, όπως ήταν. Αλλά δεν θα μείνω επάνω σε αυτό το θέμα – είναι σιχαμερό.
Σε μερικές περιπτώσεις, η παραμονή σε αυτό το χαμηλό αστρικό υπό- τοπίο ιδρύει μια τέτοια ισχυρή επιθυμία για την αναγέννηση στη σάρκα, μεταξύ των παρόμοιων σκηνών, τις οποίες η φτωχή ψυχή πατά ανυπόμονα προς τα εμπρός προς τη μετενσάρκωση σε ένα παρόμοιο χαμηλό τοπίο. Σε άλλες περιπτώσεις, είμαι ευτυχής να πω, στην εμπειρία sickens έτσι και στις αποστροφές η φτωχή ψυχή ότι δοκιμάζει ένα revulsion και μια αποστροφή για τέτοια πράγματα, οπότε σ'αυτή την περίπτωση το ρεύμα των επιθυμιών το φέρνει φυσικά στην αντίθετη κατεύθυνση και δίνεται η ευκαιρία να αυξηθούν στην κλίμακα του αστρικού, όπου οι καλύτερες τάσεις της ενθαρρύνονται, και αποτελέσματα μιας καλύτερα αναγέννησης τελικά.
Στο τέλος, εντούτοις, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις "ζω-έξω" οδηγεί "να επιβιώσει," και ακόμα και τις χαμηλότερες ανόδους εγκαίρως. Μερικές λίγες ψυχές, εντούτοις, βυθίζουν έτσι χαμηλά ώστε να είναι ανίκανες, και συναντούν την τελική μοίρα (όχι της καταδίκης) της εκμηδένισης. Ακόμα και σε αυτές τις κολάσεις του αστρικού, εντούτοις, οι υποβιβασμένες ψυχές "τιμωρούνται όχι για τις αμαρτίες τους, αλλά από τις". Αλλά αυτή η ιδιαίτερη σκηνή δεν είναι η μόνη σε αυτό το υπό- τοπίο του αστρικού - έχει πολλά αντίστοιχα. Μπορώ να πάρω το χρόνο να τους εμφανίσω όλους σε σας, ή να τους περιγράψω λεπτομερώς. Μπορώ να επεξηγήσω την ιδέα, εντούτοις, με τη δήλωση που κοντά στη σκηνή έχετε βεβαιώσει ακριβώς, στον οποίο οι δράστες είναι εκείνες οι φιλάργυρες, ψυχές χρήμα-αγάπης, οι οποίες έχουν πωλήσει όλη την καλύτερη φύση τους για να βρωμίζουν το pottage του κοσμικού κέρδους. Η τιμωρία, από την αμαρτία, είναι παρόμοια με αυτήν των χαμηλών ψυχών στην προηγούμενη σκηνή. Βασανίζονται από τη θέα το αποτέλεσμα είναι σχεδόν παρόμοιο με αυτό που αναφέρεται στην τελευταία περίπτωση - μερική επιθυμία ευρημάτων αυξανόμενη, και άλλοι βρίσκουν την αποστροφή και τη ναυτία και επιδιώκουν έτσι τον τρόπο στα υψηλότερα πράγματα. Υπάρχουν εκατοντάδες των παρόμοιων περιοχών χαμηλότερες στον αστρικό, μερικές από τις οποίες είναι πολύ υψηλότερες, εντούτοις, από εκείνους που έχουμε θεωρήσει μόλις. Όλοι τους εξυπηρετούν ως καθαρτήριο, ή θέση καίω-έξω των επιθυμιών ενός χαμηλού είδους - όχι το κάψιμο των υλικών φλογών, αλλά από την πυρκαγιά η ίδια της επιθυμίας, όπως έχουμε δει. Αυτή η ιδέα να κάψει μακριά, ή του εξαγνισμού, των χαμηλών επιθυμιών, βρίσκεται για να διαπερνά σχεδόν όλες τις θρησκείες, και έχει τη βάση της στα γεγονότα του αστρικού. Μεταβαλλόμενοι τις δονήσεις μας, και επικολλώντας στα υψηλότερα υπό- τοπία, περνάμε γρήγορα από σκηνή σε σκηνή.
Εμφανίζεστε έκπληκτοι για να παρατηρήσετε ότι πολλές από αυτές τις σκηνές φαίνονται να τίθενται στο τοπίο, όπως ένα μεγάλο θέατρο. . Παρατηρείτε με την κατάπληξη την τεχνητή φύση αυτού του αστρικού τοπίου, και αναρωτιέστε στο γεγονός ότι οι άνθρωποι σε αυτές τις σκηνές φαίνονται να θεωρούν αυτό το τοπίο όπως φυσικό και πραγματικό. Όλοι φαίνονται πολύ σκιεροί και ατελής σε σας, αλλά εσείς πολύ πραγματικοί σε αυτούς. Το μυστικό είναι ότι το τοπίο είναι η δημιουργία των μυαλών εκείνοι που συμμετέχουν στις σκηνές, και εκείνοι που τους έχουν προηγηθεί σε αυτό το τοπίο. Είναι ένας αντικατοπτρισμός, σα να λέμε - αλλά πολύ πραγματικός σε εκείνους που συμμετέχουν στις σκηνές. Δεν είναι ο σκοπός αυτού του μικρού βιβλίου για να περιγράψει τη χημεία του αστρικού με τη βοήθεια του οποίου είναι πιθανό για το μυαλό να ενισχυθεί το τοπίο, κ.λπ., από την αστρική ουσία. Στο προηγμένο occultist, που έχει μελετήσει βαθιά την απόκρυφη χημεία, το θέμα είναι τόσο απλό όπως είναι ο σχηματισμός του πάγου από το ύδωρ, το οποίο ήταν στη συνέχεια μία φορά ατμός - και ταυτόχρονα θαυμάσιο.
Ο ταξιδιώτης στον αστρικό πάντα θα ενισχύσει και θα αναρωτιέται για εκείνο το τοπίο του οποίου όλα ενισχύεται κατ' αυτό τον τρόπο, αν και μπορεί να μην είναι σε θέση να εξηγήσει τη χημεία του σχηματισμού του. Κατ' αυτό τον τρόπο, στα διάφορα υψηλότερα τοπία του αστρικού, συμπεριλαμβανομένων μερικών από τα συγκριτικά χαμηλότερα τοπία, βρίσκουμε το όμορφο έδαφος βουνών και κοιλάδων, ποταμών και λιμνών, πόλεων, χωριών και χωρών - στην πραγματικότητα, όλες οι μορφές του τοπίου που είναι γνωστές στη γήινη ζωή.
Βλέπουμε επίσης τα κτήρια όλων των ειδών, και όλες τις ποικιλίες των οικιακών εργαλείων, των μέσων, των επίπλων, κ.λπ. Όλοι χτίζονται από την αστρική ουσία με τη βοήθεια των επινοητικών μυαλών των κατοίκων σε εκείνα τα τοπία. Στον επισκέπτη φαίνονται οι πιο πλασματικοί - ένας μπορεί πραγματικά να δει μέσω τους, και σε όλες τις πλευρές τους συγχρόνως, όπως στην περίπτωση ενός διαφανούς κρυστάλλου. Αλλά στους κατοίκους στον αστρικό είναι τόσο στερεοί και πραγματικοί όπως είναι τα υλικά αντίστοιχά τους - και καμία αμφιβολία σχετικά με τον λόγο στερεότητας τους δεν εισάγει πάντα το μυαλό του αστρικού κατοίκου. Και ποιος είναι ο σκοπός όλου αυτού του θεατρικού θεωρήστε ρωτάτε καλά. Θα δείτε σε μια στιγμή, όταν σας δώσω το πλήκτρο που ξεκλειδώνει τις μυστικές πόρτες της αστρικής ζωής και της έννοιάς του.

Πολύ φυσικά ερευνάτε: "Αλλά πού είναι οι εξαϋλωμένες ψυχές, οι ίδιες; Ανέμεινα να τις δω μόλις διασχίσαμε τα σύνορα του αστρικού". Ναι Αυτή είναι η γενική προσδοκία neophyte στον αποκρυφισμό, όταν παίρνει την πρώτη αναλαμπή του στις αστρικές σκηνές. Αλλά, εκτός αν συμβαίνει να σκοντάψει αμέσως επάνω σε ορισμένα υπό-τοπία, είναι ικανός να απογοητευθεί. Αλλά, ο καλύτερος τρόπος είναι να μάθετε την ιστορία με την όψη των διάφορων υπό- τοπίων, ακούγοντας συγχρόνως την εξήγηση αυτή μου που βεβαιώνετε. Θα παρατηρήσετε ότι οι δονήσεις μας αλλάζουν τώρα, και αυξάνονται εντονότερες. Εισάγουμε τώρα επάνω σε ένα πολύ θαυμάσιο υπό- τοπίο, ή μάλλον, επάνω σε μια από τις υποδιαιρέσεις ενός τέτοιου τοπίου.
Αυτή η περιοχή είναι ένα που η είσοδος στο οποίο φρουρείται αυστηρά από το νόμο του αστρικού, και το προσέχουν πέρα από ορισμένες πολύ υψηλές πνευματικές επιρροές. Είναι μια ιερή θέση. Κανένας δεν αναγνωρίζεται εδώ ως επισκέπτης, εκτός αν είναι υψηλής πνευματικότητας και καθαρής καρδιάς. Ακόμη και ένα εκπαιδευμένο occultist, εκτός αν κατέχει αυτά τα προσόντα, το βρίσκει αδύνατο να εισάγει αυτές τις δονήσεις. Αυτή η περιοχή είναι η στηριγμένος θέση των εξαϋλωμένων ψυχών για μερικό χρόνο αφότου έχει αφήσει το φυσικό σώμα. Σε αυτό κατοικούν ειρηνικά slumber, έως ότου εκτελεί η φύση ορισμένη εργασία σε αυτά για το νέο τοπίο ζωής τους.
Αυτό το στάδιο έχει συγκριθεί με το κουκούλι-στάδιο, μεταξύ του σταδίου της κάμπιας και αυτού της πεταλούδας, στο οποίο ένας πλήρης μετασχηματισμός επηρεάζεται, και τα φτερά της νέας ζωής αναπτύσσονται για να πάρουν τη θέση της παλαιάς σερνάμενος μορφής.
Είμαστε τώρα σε αυτό το ιδιαίτερο υπό- τοπίο. Εισάγεστε επάνω σε ένα σχέδιο του, με όλο το σεβασμό και την αγάπη όλης της ανθρωπότητας. Σε όλες τις πλευρές, που τεντώνουν μακριά όσο το μάτι μπορεί να δει, αντιλαμβάνεστε τις μορφές των εξαϋλωμένων ψυχών, κάθε αστρική μορφή που στηρίζεται στον dreamless ύπνο. Και, όμως, ακόμα κι αν δεν ήσαστε έτσι ενημερωμένοι, θα αναγνωρίζατε ότι αυτές οι μορφές δεν είναι νεκρές, αλλά κοιμούνται μόνο. Δεν υπάρχει καμία στην ατμόσφαιρα του θανάτου ή corpses για αυτήν την περιοχή. Τίποτα που πιέζει, εσείς δεν παρατηρείτε _ τίποτα αλλά δημιουργεί αίσθηση άπειρης ηρεμία και ειρήνης. Αναμφίβολα αισθάνομαι την παρουσία ορισμένης μεγάλης πνευματικής οντότητας - αν και εσύ την βλέπεις αυτή όχι, επειδή η δόνηση είναι πάρα πολύ υψηλή για να δει ακόμα και από αστρικό όραμα - αυτή είναι η μεγάλη πνευματική φύλακας είναι μια σφαίρα, που προστατεύει την ψυχή σε ανάπαυση εν τω παρόντι η μεγάλη παρατηρητής η ψυχή του ύπνου.
Εάν θα παρατηρήσετε καλύτερα θα προσέξετε ότι εδώ και εκεί υπάρχει μια μετακίνηση που δείχνει το ξύπνημα σε μερικές από αυτές τις στηριγμένες μορφές. Μια στιγμή αργότερα η μορφή εξαφανίζεται από τη σκηνή - λειώνει φαινομενικά στην ανυπαρξία. Αλλά είναι ακόμα υπάρχων - οι δονήσεις της απλά έχουν αλλάξει, και έχει κινήσει προς ένα άλλο υπό-τοπίο, ή τμήμα αυτού, χωρίς την ύπαρξη ενήμερη για τις σκηνές αυτής της θέσης. Έχει αρχίσει την πραγματική ζωή της μετά θάνατο.
Κινήστε επάνω, αφήνοντας αυτήν την σκηνή πίσω από μας, ενώ θα εξηγώ σε σας μερικά από τα φαινόμενα αυτής της περιόδου ύπαρξης της εξαϋλωμένης ψυχής.
Σταματήστε εδώ, στο ήρεμο υπό- τοπίο, έως ότου γίνεται το θέμα σαφές σε σας. Είναι μια κοινή διδασκαλία πολλών θρησκειών που η εξαϋλωμένη ψυχή εισάγετε αμέσως επάνω στον ουρανό ή στην κόλασή της. Η ρωμαϊκή καθολική εκκλησία, και μερικοί κλάδοι του βουδισμού, εντούτοις, διδάσκουν μια ενδιάμεση κατάσταση αποκαλούμενου το καθαρτήριο ή παρόμοιου ονόματος. Μερικές μετονομασίες της χριστιανικής εκκλησίας πιστεύουν ότι όλες οι ψυχές κοιμούνται στην έλλειψη συναίσθησης, μέχρι την κλήση της μεγάλης σάλπιγγας της ημέρας κρίσης, όταν ξυπνούν όλες από το μακρύ ύπνο τους και κρίνονται και στέλνονται στη θέση της ανταμοιβής ή της τιμωρία.
Βλέπετε στον αστρικό μερικά πράγματα σας εμφανίζουν ότι όλες αυτές οι όψεις έχουν μια βάση στην πραγματικότητα, και όμως πόσο ατελής είναι οι συλλήψεις των θεολογιών! Όλα τα occultists ξέρουν, εντούτοις, ότι σχεδόν όλοι οι αρχικοί θρησκευτικοί δάσκαλοι είχαν μια πολύ πλήρη γνώση των πραγματικών γεγονότων του αστρικού και έδωσαν μόνο στους οπαδούς τους τέτοια αλήθεια όπως σκέφτηκαν θα μπορούσε να αφομοιωθεί στο χρόνο. Όλες οι θεολογικές διδασκαλίες σχετικά με τη ζωή μετά από το θάνατο - ουρανοί και κολάσεις - περιέχουν κάποια αλήθεια, αλλά καμία δεν περιέχει όλη την αλήθεια. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, το μυαλό των νεροχυτών προσώπων θανάτου slumber του αποκαλούμενου θανάτου, ξυπνά μόνο μετά από μια περίοδο αναπαυτικού, μετασχηματίζοντας slumber επάνω στον αστρικό, στην περιοχή που έχουμε δει ακριβώς. Σε μερικές περιπτώσεις, εντούτοις, υπάρχει ένα συνοπτικό ξύπνημα, όπως ένα ειμί-ξύπνημα από ένα όνειρο, αμέσως μετά από την αναχώρηση από το φυσικό σώμα, οπότε σ'αυτή την περίπτωση το αστρικό σώμα μπορεί να εμφανιστεί, ορατά, σε έναν φίλο, συνδυαζόμενο ή αγαπημένο - ή ακόμα και στις σκηνές στις οποίες το πρόσωπο ξόδεψε συνήθως πολύ το χρόνου του, όπως, παραδείγματος χάριν, το γραφείο, το κατάστημα, η μελέτη του, κ.λ.π.... Αυτό λογαριάζει για τις περιστασιακές περιπτώσεις του εξαϋλωμένου προσώπου που εμφανίζεται έτσι, των οποίων υπάρχουν πολλές καλά επικυρωμένες περιπτώσεις. Αλλά ακόμη και σε τέτοιο γεγονός, η εξαϋλωμένη ψυχή γίνεται σύντομα νυσταγμένη, και βυθίζετε στον προκαταρκτικό ύπνο του αστρικού.
Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά στο χρόνο στον οποίο η εξαϋλωμένη ψυχή κοιμάται σε αυτή την κατάσταση. Παράξενες και παράδοξες όπως μπορεί να εμφανιστεί, οι υψηλότερες και χαμηλότερες ψυχές στην κλίμακα της ανάπτυξης, ξυπνούν πρώτα. Η μέση ψυχή κοιμάται πολύ περισσότερο από καθεμία. Θα εξηγήσω το λόγο σε λίγο.
Το ιδιαίτερα πνευματικό πρόσωπο, έχει την ανάγκη να εγκατασταθεί στα υψηλότερα τοπία, μπορεί να κοιμηθεί εδώ μόνο έναν πολύ λίγο χρόνο, και έπειτα τα περάσματα προς μερικά από τα υψηλότερα αστρικά τοπία ή, σε περιπτώσεις υψηλής ανάπτυξης, μπορεί να παραλείψει αυτά τα υψηλότερα αστρικά τοπία, και να περάσει επάνω αμέσως στο τοπίο ή τοπία από τον αστρικό - σε αυτά που τα occultists ξέρουν ως "ουρανοί," που, τεχνικά, είναι περιοχές του διανοητικού τοπίου, και αυτά ακόμα υψηλότερα. Η μέση ψυχή, εντούτοις, κοιμάται έναν πολύ μακρύτερο χρόνο, πολλά έτη, ίσως, και έπειτα ξυπνά επάνω σε ένα υψηλότερο αστρικό τοπίο που ταιριάζει στις απαιτήσεις της. Η χαμηλή, υλική ψυχή, καταρχήν, ξυπνά πολύ γρήγορα, και περνά αμέσως στο χαμηλό τοπίο για το οποίο έχει μια συγγένεια. Αλλά, σημειώστε αυτήν την διαφορά: η ιδιαίτερα αναπτυγμένη ψυχή ξυπνά γρήγορα, για το λόγο ότι έχει λιγότερες που πέφτουν μακριά και που μετασχηματίζονται στις υψηλότερες ιδιότητες - η εργασία ήδη μερικώς εκτελείται.
Η μέση ψυχή, αφ' ετέρου, απαιτεί έναν πολύ μεγαλύτερο μετασχηματισμό για τις σκηνές υψηλότερων δραστηριοτήτων της, και παραμένει έτσι πολύ μακρύτερη στο μετασχηματίζοντας ύπνο και, στο τέλος (σημειώστε το παράδοξο, και την εξήγησή του), η χαμηλή, υλική ψυχή ξυπνά γρήγορα, όχι επειδή έχει μετασχηματιστεί εύκολα για τις υψηλότερες σκηνές, αλλά, αντίθετα, επειδή δεν προορίζεται για αυτές τις υψηλότερες σκηνές - δεν φθάνει ποτέ σε αυτές, αλλά κατεβαίνει σε ένα χαμηλό τοπίο του αστρικού, όπου ζει έξω στις χαμηλές κλίσεις και τα ιδανικά τους, μέχρι το sicken τουλάχιστον σε έναν βαθμό, και είναι έπειτα έτοιμη για τον περαιτέρω μετασχηματισμό.

Όλες οι ψυχές, εντούτοις, υψηλές ή χαμηλές, κινούνται τελικά από τον αστρικό και εισάγουν στη θέση, ή μάλλον το κράτος, του διανοητικού τοπίου, ή των περιοχών των "ουρανών," αφήνοντας τα αστρικά κοχύλια τους πίσω. Μερικοί από τον υψηλότερο, όπως έχω πει, επικολλούν σε αυτά τα τοπία χωρίς οποιαδήποτε επεμβαίνοντας παραμονή υψηλότερη στον αστρικό, αλλά η πλειοψηφία έχει το μερίδιο αστρικής ζωής τους, υψηλότερος και χαμηλότερος. Στα τοπία "ουρανού", οι πνευματικές ψυχές ξοδεύουν τις μεγάλες περιόδους χρόνου απολαμβάνοντας την καλά-κερδισμένη ευδαιμονία. Οι ψυχές χαμηλότερες στην ανάπτυξη ξοδεύουν το λιγότερο χρόνο εκεί. Οι χαμηλές, υλικές ψυχές, δοκιμάζουν μόλις και μετά βίας την εμπειρία εκείνων των υψηλών περιοχών. Θα μιλήσω περαιτέρω σχετικά με αυτό, καθώς προχωράμε. Κατά γενικό κανόνα, θα υπενθύμιζα σε σας, όσο υψηλότερη η πρόοδος μιας ψυχής, τόσο μεγαλύτερος ο χρόνος μεταξύ των ενσαρκώσεών του και αντίστροφα. Υπάρχουν ειδικές περιπτώσεις, εντούτοις, όπως η κλήση στο καθήκον εκ μέρους μιας υψηλής ψυχής, ή μια ισχυρή έλξη σε άλλη ή άλλες, μετενσάρκωση προσέγγισης, η οποία μπορεί να φέρει πίσω υψηλή ψυχή σε έναν κοντύτερο χρόνο που αξίζει πραγματικά - αυτό είναι απλά εγκατάλειψη εντούτοις, εκ μέρους της υψηλής ψυχής, και δεν είναι μια παραβίαση του γενικού κανόνα όπως δηλώνεται μια στιγμή πριν. Τώρα αλλάξτε τις δονήσεις μας, και επισκεφτείτε μερικές από τις σκηνές της αστρικής ζωής, στην οποία οι ξυπνημένες ψυχές ζουν, κινούν, και έχουν την ύπαρξή τους. Μερικές πραγματικές απεικονίσεις της ζωής σε αυτά τα τοπία θα σας διδάξουν περισσότερο σχετικά με αυτό το μεγάλο θέμα, από εντάσεις του ήχου των βιβλίων, ή έτη λεκτικής διδασκαλίας. Αρχίστε σε μερικά από τα χαμηλότερα υπό- τοπία και τα τμήματά τους - η θέα δεν είναι ευχάριστη, αλλά θα κερδίσετε ένα πολύτιμο μάθημα.

Κάθε σπουδαστής του αποκρυφισμού, από το αρχάριο στον πιο προηγμένο μαθητή, έχει μια πλήρη πραγματοποίηση αναρωτιέται για το παράξενο τοπίο της γνώσης τον αστρικό κόσμο.

Ο αρχάριος, φυσικά, δεν έχει το προνόμιο πραγματικά να εμφανίσει τη ζωή σε αυτό το τοπίο εκτός από τις εξαιρετικές περιπτώσεις, ή κάτω από τις εξαιρετικές περιστάσεις. Αλλά ακόμα βρίσκει τη σταθερή αναφορά στο θέμα στην πραγματεία στις μελέτες του, και σύντομα ανακαλύπτει ότι εκείνο το ιδιαίτερο τοπίο είναι η σκηνή και το πεδίο μερικών πολύ παράξενων φαινομένων.

Καθώς προωθεί, και μαθαίνει περισσότερων των απόκρυφων νόμων και των αρχών, αναπτύσσει το ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το θέμα. Όταν φθάνει στο στάδιο στο οποίο είναι σε θέση να αισθανθεί πραγματικά (από το αστρικό όραμα) σε αυτό το τοπίο, διαπιστώνει ότι ένας νέος κόσμος της εμπειρίας έχει ανοίξει έξω πριν από τον.
Οι παλαιότερες απόκρυφες διδασκαλίες, καθώς επίσης και οι πιο πρόσφατοι, ενημερώνουν το σπουδαστή ότι υπάρχουν επτά τοπία της ύπαρξης. Ο χαμηλότερος αυτών των τοπίων είναι αυτός που είναι γνωστός ως υλικό τοπίο.
Ο δεύτερος στην κατάταξη είναι αυτός που είναι γνωστός ως τοπίο των δυνάμεων.
Το τρίτο είναι αυτό που είναι γνωστό ως αστρικό τοπίο.
Το τέταρτο είναι αυτό που είναι γνωστό ως διανοητικό τοπίο.
Τα παραπάνω αυτά τέσσερα τοπία είναι τρία υψηλότερα πεδία που είναι γνωστά στα occultists, αλλά που δεν έχουν κανένα όνομα που μπορεί να γίνει κατανοητό από εκείνους που αναπτύσσουν προβολή μόνο στα χαμηλότερα τοπία, και που είναι ανίκανο της εξήγησης σε εκείνους στα χαμηλότερα πεδία.
Θα αναφερθώ σε μερικά από αυτά τα υψηλότερα τοπία, καθώς προχωράμε, αλλά δεν θα κάνω καμία προσπάθεια να τα περιγράψω για τους λόγους που δίνονται ακριβώς. Το θέμα μας για την παρούσα εκτίμηση είναι μόνο το αστρικό τοπίο, και θα βρούμε τα ικανοποιητικά γεγονότα στην εξέταση των φαινομένων εκείνου του τοπίου χωρίς την προσπάθεια να διαπεραστούν τα πέπλα εκείνοι οι ακόμα υψηλότεροι.
Πρέπει να αναφερθεί σε αυτό το σημείο, ότι κάθε ένα από τα επτά τοπία έχει επτά υπό-- τοπία και ότι κάθε ένα από αυτά τα υπό-- τοπία έχει επτά υποδιαιρέσεις του. Έτσι, βλέπετε υπάρχει μια πιο λεπτή ταξινόμηση στις απόκρυφες διδασκαλίες. Ο σπουδαστής του αποκρυφισμού, στην αρχή, δοκιμάζει συνήθως τη δυσκολία στη διαμόρφωση μιας σαφούς σύλληψης της έννοιας της λέξης " τοπίο" όπως χρησιμοποιείται στις απόκρυφες διδασκαλίες.
Συμβουλευτικός το λεξικό, είναι ικανός να πάρει την ιδέα ενός τοπίου ως ένα από σε σειρά διάταξης ευθέα στρώματα - ένα μέρος μεγάλα στρώματα - ανωτέρω και κάτω από τα οποία είναι άλλα στρώματα.
Είναι συνήθως αρκετά δύσκολο για τον απόκρυφο δάσκαλο να ξεριζώσει αυτήν την λανθασμένη ιδέα από το μυαλό των μαθητών του, και να αντικαταστήσει τη σωστή έννοια. Αυτό το σφάλμα προκύπτει από τη σκέψη αυτά τα τοπία της ύπαρξης όπως συντίθενται του θέματος ή την υλική ουσία η οποία φυσικά είναι ανακριβής.
Όταν αναφέρεται ότι ακόμη και η πυκνότερη μορφή του θέματος το ίδιο είναι αποτελούμενη των δονήσεων της ενέργειας (όπως αναγνωρίζεται από τη σύγχρονη επιστήμη), και ότι οι δυνάμεις της φύσης είναι εκδηλώσεις των δονήσεων της ενέργειας, το ένα αρχίζει να βρίσκει το κλειδί. Αντί των τοπίων αυξανόμενο το ένα επάνω στο άλλο στην κλίμακα της λεπτομέρειας του θέματος, βαθμολογούνται σύμφωνα με τους αντίστοιχους βαθμούς δόνησής τους στην ενέργεια.
Εν ολίγοις, είναι τοπία των δονήσεων της ενέργειας, και όχι τοπία του θέματος. Το θέμα είναι απλά ο χαμηλότερος βαθμός δονήσεων της ενέργειας. Η δεύτερη κοινή πηγή σφάλματος, εκ μέρους του αρχαρίου στον αποκρυφισμό, είναι αυτή της απεικόνισης των τοπίων ως ένα επάνω στην άλλη στο διάστημα. Αυτή η σύλληψη, φυσικά ακολουθεί επάνω στο σφάλμα της σκέψης τα τοπία ως σε σειρά διάταξης στρώματα ή στρώματα του λεπτού θέματος αλλά επίσης συχνά μένει ακόμα και αφού έχει πιάσει ο σπουδαστής την ιδέα ότι τα τοπία είναι βαθμοί δόνησης, παρά του θέματος. Αλλά, τελικά, ο σπουδαστής είναι εντυπωσιασμένος με την ιδέα ότι τα τοπία δεν είναι "στρώματα" . Τα τοπία δεν βρίσκονται το ένα επάνω στο άλλο, στο διάστημα δεν έχουν τη χωρικοδιάκριση ή το βαθμό.
Αλληλοδιαπερνούν το ένα τον άλλο στο ίδιο σημείο του διαστήματος. Ένα ενιαίο σημείο του διαστήματος μπορεί να έχει εκδηλώσεις κάθε μια του και όλα μαζί τα επτά τοπία της ύπαρξης. Μερικά από τα παλαιά occultists επιδίωξαν να εξηγήσουν αυτόν τον όρο των πραγμάτων στους σπουδαστές τους στις λέξεις ενός πολύ αρχαίου δασκάλου, ο οποίος δημιούργησε τον αφορισμό: "Ένα τοπίο της ύπαρξης δεν είναι μια θέση, αλλά κατάσταση της ύπαρξης." Καμία λέξη δεν μπορεί να δώσει μια καλύτερη εξήγηση, ή την ενίσχυση, η σωστή διανοητική σύλληψη της ιδέας ενός "τοπίου" στην απόκρυφη αίσθηση του όρου. Σε εκείνους τους σπουδαστές που μπορούν να το βρουν δύσκολο να διαμορφώσουν την ιδέα διάφορων εκδηλώσεων, κάθε μια που έχει το ποσοστό δόνησής του, που καταλαμβάνει το ίδιο σημείο του διαστήματος συγχρόνως, θα έλεγα ότι λίγη εκτίμηση των φαινομένων του φυσικού κόσμου ίσως θα εξυπηρετήσει ως ενίσχυση στο θέμα.
Παραδείγματος χάριν, κάθε σπουδαστής της φυσικής ξέρει ότι ένα ενιαίο σημείο του διαστήματος μπορεί να περιέχει τις δονήσεις της θερμότητας, το φως πολλών σκιών, το μαγνητισμό, την ηλεκτρική ενέργεια, τις ακτίνες X κ.λπ. κάθε ένα φανερώνει το ποσοστό δόνησής του και όμως δεν παρεμβαίνει με άλλα. Κάθε ακτίνα του φωτός του ήλιου περιέχει πολλά διαφορετικά χρώματα, κάθε ένα με το ποσοστό δόνησής της, και όμως κανένα δεν συσσωρεύει έξω άλλα. Από τις κατάλληλες εργαστηριακές συσκευές μόνο κάθε είδος φωτός μπορεί να χωριστεί από άλλες. Η διαφορά στα χρώματα προκύπτει απλά από το διαφορετικό ποσοστό εθερικων δονήσεων.
Πάλι είναι πιθανό να σταλούν πολλά τηλεγραφήματα κατά μήκος του ίδιου καλωδίου, συγχρόνως, με τη χρησιμοποίηση των πομπών και των δεκτών των διαφορετικών δονητικών κεντρικών ιδεών." Το ίδιο πράγμα έχει την αντίστοιχη αναλογία του στην περίπτωση της ασύρματης τηλεγραφίας. Έτσι, βλέπετε, ακόμα και στα φυσικά τοπία βρίσκουμε πολλές μορφές της δονητικής εκδήλωσης το ίδιο σημείο του διαστήματος συγχρόνως. Το υλικό τοπίο, με το οποίο είμαστε όλοι εξοικειωμένοι έχει φυσικά επτά υπό-- τοπία του, και επιπλέον επτά-χρόνους σε σειρά διάταξης από υποδιαιρέσεις του, όπως έχουν όλα τα επτά τοπία.
Πρώτα είμαστε ικανοί να σκεφτούμε. ότι είμαστε τέλεια εξοικειωμένοι με κάθε μορφή του θέματος, αλλά αυτό είναι μακριά από την ύπαρξη, γιατί είμαστε εξοικειωμένοι με μόνο μερικές μορφές. Οι απόκρυφες διδασκαλίες μας εμφανίζουν ότι σε κάποια από τα σταθερά αστέρια, και μερικοί από τους πλανήτες της αλυσίδας μας, υπάρχουν μορφές και είδη θέματος τόσο πολύ χαμηλότερα στη δόνηση από την πυκνότερη μορφή του θέματος που είναι γνωστή σε μας, δεδομένου ότι αυτές οι πυκνές μορφές είναι χαμηλότερες από τις υψηλότερες ultra-gaseous(σύμφωνα με τον R.MONROE’’ IN.SPEC’’.)* μορφές του θέματος που αναγνωρίζονται από μας. Και, αφ' ετέρου, οι ίδιες διδασκαλίες μας ενημερώνουν πως συμφωνούν με την ύπαρξη, σε άλλους κόσμους, και ακόμα και (σε έναν βαθμό) μορφές και είδη θέματος τόσο πολύ υψηλότεροι από αυτές τις υψηλότερες μορφές του ultra-gaseous θέματος που είναι γνωστές σε μας, δεδομένου ότι οι εν λόγω γνωστές μορφές είναι υψηλότερες από την πυκνότερη μορφή του θέματος που είναι γνωστή τώρα σε μας. Αυτό είναι μια τρομαχτική δήλωση, αλλά κάθε προηγμένο ένας occultist την ξέρει για να είναι αληθινή.

*Ο Monroe στο βιβλίο του ‘’υπέρτατο ταξίδι’’ περιγράφει και συζητήσεις με τα ‘’intelligent species’’

Σύμφωνα με την φυσική έχουμε τα εξής: (1) στερεά (2) υγρά (3) αεριώδης. Αλλά η σύγχρονη επιστήμη έχει βρει πολλές μορφές μακρινότερες πιο αδύναμες του θέματος και σπανιότερες μέχρι και το λεπτότερο αέριο. Καλεί τώρα αυτήν την τέταρτη κλάση το "ultra-gaseous’’ θέμα. Αλλά τα occultists ξέρουν ότι πέρα από αυτό το τέταρτο υπό-- τοπίο του θέματος που η επιστήμη ανακαλύπτει μόλις τώρα βρίσκει τρία άλλα, και ακόμα λεπτότερα, υπό-- τοπία, των οποίων η επιστήμη δεν έχει αυτή τη στιγμή συλλήψει.
Έπειτα υψηλότεροι στην κλίμακα φανερωμένος όντα, βρίσκουμε αυτό που είναι γνωστό ως τοπίο των δυνάμεων, για το οποίο πολύ λίγα είναι γνωστά έξω από την απόκρυφη επιστήμη, αν και, των πιο πρόσφατων ετών, η φυσική επιστήμη έχει σπάσει σε αυτό το πεδίο.
Στα επόμενα είκοσι έτη η φυσική επιστήμη θα προχωρήσει περαιτέρω σε αυτήν την κατεύθυνση. Η έρευνα στη ραδιενέργεια οδηγεί προς την περαιτέρω γνώση σχετικά με αυτό το τοπίο της εκδήλωσης. Στο τοπίο των δυνάμεων, βρίσκουμε τα επτά υπό-τοπία, και επιπλέον η υποδιαίρεση επτά.
Υπάρχουν δυνάμεις μακριά κάτω από την κλίμακα των συνηθισμένων δυνάμεων της φύσης που είναι γνωστές στο άτομο. Και, επιπλέον, υπάρχουν οι λεπτότερες δυνάμεις της μεγάλης σε σειρά διάταξης φύσης στο άλλο τέλος της κλίμακας, για την οποία το συνηθισμένο άτομο - ακόμα και ο επιστήμονας - δεν ξέρει τίποτα. Είναι αυτές οι λεπτότερες δυνάμεις που λογαριάζουν πολύ για όσους αναρωτιούνται στην απόκρυφη επιστήμη. Πιο λεπτομερή η λεπτή δύναμη αποκαλούμενη " prana" ή η "ζωτικής σημασίας δύναμη," παίζει ένα σημαντικό μέρος σε όλα τα απόκρυφα φαινόμενα. Έπειτα επάνω από την κλίμακα του τοπίου των δυνάμεων, βρίσκουμε το μεγάλο αστρικό τοπίο, η εκτίμηση του οποίου είναι ο σκοπός οπού σας τα περιγράφω όλα αυτά.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ ΑΣΤΡΙΚΈΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ.

Στις απόκρυφες διδασκαλίες βρίσκουμε τις συχνές αναφορές σε αυτά που καλούνται "αστρικές περιοχές" και τους κατοίκους και τα φαινόμενα των εν λόγω περιοχών. Όπως τον όρο "τοπίο" αυτός ο όρος "περιοχή" έχει προκαλέσει πολλή παρανόηση. Τα παλαιά occultists το χρησιμοποίησαν σε μια χαλαρή αίσθηση, που ξέρουν ότι οι μαθητές τους κατάλαβαν σαφώς την πραγματική σημασία. Δεν φρόντισαν εάν άλλα πρόσωπα κατάλαβαν ή όχι. Αλλά ο σύγχρονος ανακριτής, χωρίς το όφελος ενός δασκάλου, βρίσκεται συχνά συγκεχυμένος από αυτήν την αναφορά "των περιοχών" του αστρικού τοπίου, και έρχεται συχνά στην σκέψη του από την άποψη των "ουρανών και των κολάσεων" της παλαιάς θεολογίας - ως καθορισμένες θέσεις στο διάστημα.
Αυτές οι αστρικές περιοχές δεν είναι τίποτα περισσότερο από τις παλμικές εκδηλώσεις στο αστρικό τοπίο, οι οποίες δεν έχουν καμία ειδική αναφορά σε οποιαδήποτε μερίδα παραμερίσματος του διαστήματος, και που οι εκδηλώσεις μπορούν, και, εμφανίζονται σχεδόν σε οποιοδήποτε σημείο του διαστήματος. Οι αστρικές περιοχές δεν καταλαμβάνουν το ίδιο διάστημα με τις υλικές περιοχές, που παρεμβαίνει με άλλη. Ο όρος "αστρικός" παράγεται από την ελληνική λέξη "που αφορά από ένα αστέρι" και χρησιμοποιήθηκε αρχικά στην περιγραφή των ουρανών των Ελλήνων -τα abodes των Θεών τους.
Από αυτές τις αισθήσεις και χρήσεις ο όρος διεύρυνε στην εφαρμογή, έως ότου υιοθετήθηκε για να δείξει τι να κληθεί το "ghostland" των αρχαίων ανθρώπων. Αυτό το ghostland θεωρήθηκε για να κατοικηθεί από τα όντα μιας εθερικης φύσης, όχι μόνο εξαΰλωσε τα πνεύματα, αλλά και τα αγγελικά όντα μιας υψηλότερης κατάταξης.
Τα αρχαία occultists της Ελλάδας, και άλλα δυτικά εδάφη, κατά συνέπεια έπεσαν φυσικά στη συνήθεια της χρησιμοποίησης του εξοικειωμένου όρου για να δείξουν αυτήν που ξέρουμε ως αστρικό τοπίο στο σύγχρονο αποκρυφισμό. Φυσικά, τα ασιατικά occultists είχαν τους όρους τους για αυτό το τοπίο της εκδήλωσης, το οποίο οι όροι παρήχθησαν από τις παλαιές σανσκριτικές ρίζες, και που ήταν πολύ παλαιότερες από τους ελληνικούς όρους.
Αλλά, δεδομένου ότι η χρήση των σανσκριτικών όρων έχει μια τάση να συγχύσει τους δυτικούς σπουδαστές, οι καλύτεροι ασιατικοί δάσκαλοι στη διδασκαλία των δυτικών σπουδαστών, χρησιμοποιούν τους αρχαίους απόκρυφους Ελληνικούς όρους . Σε αυτό το σημείο, πρέπει να απαντήσω σε μια ερώτηση που παρουσιάζεται συνήθως στο μυαλό του ευφυούς σπουδαστή για αυτό το ιδιαίτερο στάδιο της διδασκαλίας.
Αρμόζει πιθανώς με το μυαλό του σπουδαστή που διαβάζει αυτές τις λέξεις, σε αυτήν την ιδιαίτερη στιγμή. Η ερώτηση μπορεί να δηλωθεί ως εξής: "Πώς είναι πιθανό για καθέναν να μιλήσει έξυπνα για τα φαινόμενα του αστρικού τοπίου, εάν εκείνο το τοπίο είναι σε μια υψηλότερη δονητική κλίμακα από τις φυσικές αισθήσεις. Πώς μπορεί να επισκεφτεί ένα και να αντιληφθεί τα παραπάνω, χωρίς το σώμα του να είναι εκεί;"
Αυτή η ερώτηση είναι φυσική και τέλεια δίκαιη, και στοιχειοθετεί γνώσεις που το μυαλό έρευνας του αληθινό occultist κατέχει πάντα. Κανένας αληθινός απόκρυφος δάσκαλος δεν θα διστάσει για μια στιγμή ειλικρινά να απαντήσει σε αυτά. Γιατί, θυμηθείτε αυτό σπουδαστές μου, η απόκρυφη διδασκαλία δεν είναι βασισμένη μόνο στις αρχές που καθορίζονται ως "Ευαγγέλιο" από τα παλαιά occultists. Σεβασμός, ναι ο μεγάλος σεβασμός πληρώνεται σε αυτές τις παλαιές διδασκαλίες, φυσικά, αλλά κάθε προηγμένο occultist ξέρει ότι πρέπει πραγματικά να δοκιμάσει εκδήλωση των απόκρυφων φαινομένων προτού να μπορέσει θετικά να προφέρει το ίδιο πράγμα για να είναι μια απόκρυφη αλήθεια.
Τέτοια εμπειρία έρχεται σε κάθε προηγμένο occultist, όταν φθάνει στο απαραίτητο στάδιο της ανάπτυξης που δίνει μόνο ένα χρηματοκιβώτιο εμπειρίας. Όπως τον επιστήμονα, το αληθινό occultist μαθαίνει από την εμπειρία του, που έχουν χτίσει επάνω στην καταγραμμένη προηγούμενη εμπειρία άλλοι. Στο προηγμένο occultist που τα φαινόμενα του αστρικού τοπίου είναι ακριβώς τόσο πραγματικά - ακριβώς όπως εύκολα αισθάνεται - όπως είναι τα φαινόμενα του υλικού τοπίου σε εκείνους που λειτουργούν επάνω σε αυτό.
Αλλά, για να απαντήσει στην ερώτηση: Ένας δεν είναι απαραίτητο να αποσυνθέσει το φυσικό σώμα του προκειμένου να επισκεφθεί ή να αισθανθεί το αστρικό τοπίο και τα φαινόμενά του.

Υπάρχουν δύο δρομολόγια προσπέλασης στο αστρικό τοπίο, ως εξής: (1) από την απασχόληση των αστρικών αισθήσεων και (2) από την επίσκεψη στο αποκαλούμενο "αστρικό σώμα." Εξετάστε κάθε μια από αυτές τις λεωφόρους στη συνέχεια. Από τον όρο "αστρικές αισθήσεις," τα occultists δείχνουν το θαυμάσιο δευτεροβάθμιο σύνολο αισθήσεων, αντίστοιχα στην αρχή στις πέντε φυσικές αισθήσεις, με τη βοήθεια των οποίων το άτομο είναι σε θέση να λάβει τις εντυπώσεις στο αστρικό τοπίο.
Κάθε μια από τις φυσικές αισθήσεις του ατόμου έχει το αστρικό αντίστοιχό της, το οποίο λειτουργεί στο αστρικό τοπίο ακριβώς δεδομένου ότι οι φυσικές αισθήσεις κάνουν επάνω στο υλικό τοπίο. Κατά συνέπεια κάθε άτομο έχει, στη λανθάνουσα κατάσταση, την ισχύ της θέας, της ακοής, του αισθήματος, της μυρωδιάς, και της δοκιμής, στο αστρικό τοπίο, με τη βοήθεια αυτών των πέντε αστρικών αισθήσεων.
Η άρνηση περισσότερο, όπως όλα τα προηγμένα occultists ξέρουν, το άτομο έχει πραγματικά επτά φυσικές αισθήσεις αντί πέντε, αν και αυτές οι πρόσθετες δύο αισθήσεις δεν αναπτύσσονται αρκετά για τη χρήση στο μέσο πρόσωπο (αν και το occultist της δίκαιης επίτευξης τις ξετυλίγει γενικά στη χρήση). Και ακόμη και αυτές οι δύο πρόσθετες φυσικές αισθήσεις έχουν επίσης τα αστρικά αντίστοιχά τους. Στις περιπτώσεις των προσώπων που τυχαία ή μέσω της cartful κατάρτισης, έχουν αναπτύξει την ισχύ του αστρικού οράματος - αντίληψη μέσω της αστρικής θέας - οι σκηνές του αστρικού τοπίου γίνονται αντιληπτές ακριβώς τόσο σαφώς όπως είναι εκείνες του υλικού τοπίου που γίνονται αντιληπτές από τη φυσική αίσθηση της θέας.
Ο συνηθισμένος μάντης έχει τις λάμψεις αυτού του αστρικού οράματος, καταρχήν, και δεν είναι ικανός στην αίσθηση astrally από μια πράξη. Το εκπαιδευμένο occultist, αφ' ετέρου, είναι σε θέση να μετατοπιστεί από το ένα σύνολο αισθήσεων σε άλλο, από μια πράξη, όποτε επιθυμεί να κάνει έτσι. Στην πραγματικότητα, τέτοια occultists μπορούν να λειτουργήσουν και στα δύο τοπία συγχρόνως, κατ' αυτό τον τρόπο, εάν επιθυμούν έτσι.
Σε περιπτώσεις διόρασης, ή αστρικό, το occultist παραμένει στο φυσικό σώμα του, και τις αισθήσεις τα φαινόμενα του αστρικού τοπίου αρκετά φυσικά ή εύκολα. Δεν είναι απαραίτητο για αυτόν να εισαγάγει ακόμη και σε έναν trance όρο, ή οποιαδήποτε ανώμαλη διανοητική κατάσταση. Και ακόμα λιγότερο είναι απαραίτητο για να αφήσει το φυσικό σώμα του σε τέτοιες περιπτώσεις.
Στην περίπτωση της υψηλότερης μορφής της διόρασης, μπορεί ακόμα και να αισθανθεί τα γεγονότα και στο φυσικό τοπίο, καθώς επίσης και τα αστρικά τοπία, σε μια απόσταση - εν τούτοις, για να κυριολεκτήσουμε, αυτό ανήκει σε μια κάπως διαφορετική κατάταξη των απόκρυφων φαινομένων.
Στο όραμα astrally, το occultist πρέπει να μετατοπίσει μόνο τον αισθητήριο μηχανισμό του, ακριβώς ως χειριστή των μετατοπίσεων γραφομηχανών από το μικρό τύπο επιστολών στα κεφάλαια από μια μετατόπιση-πλήκτρο. Έπειτα, είναι ο απλούστερος και πιο κοινός τρόπος της απόκρυφης αντίληψης στο αστρικό τοπίο. Είναι πιθανό αλλά για πολλούς η δεύτερη μέθοδος είναι αδύνατη.
Το δεύτερο δρομολόγιο προσπέλασης στο αστρικό τοπίο είναι αυτό στο οποίο τα μεμονωμένα φύλλα στο φυσικό σώμα του, ταξιδεύουν πραγματικά στο αστρικό τοπίο από το αστρικό σώμα του. Το αστρικό σώμα είναι αποτελούμενο μιας εθερικης ουσίας ενός πολύ υψηλού βαθμού δόνησης. Δεν είναι μόνο θέμα, και όμως δεν είναι μόνο δύναμη - είναι αποτελούμενο της αστρικής ουσίας που μοιάζει με πολύ λεπτό θέμα, αλλά που είναι μακριά πιο αδύναμη από τίποτα που είναι γνωστό ως θέμα.
Συνήθως το αστρικό σώμα μπορεί να αισθανθεί μόνο με τη βοήθεια του αστρικού οράματος, αλλά κάτω από ορισμένους άλλους όρους παίρνει επάνω την ομοιότητα μιας μορφής του θέματος, και είναι αντιληπτό συνηθισμένο φυσικές αισθήσεις ως "φάντασμα" ή "εμφάνιση," ακόμα και όταν χρειάζεται το πρόσωπο φυσική ζωή το αστρικό σώμα είναι ακριβές αντίστοιχο του φυσικού σώματος, αλλά επιζεί των τελευταίων μέχρι διάφορα έτη. Δεν είναι αθάνατο, εντούτοις, και τελικά αποσυνθέτει και επιλύεται στα αρχικά στοιχεία του ακριβώς όπως είναι το φυσικό σώμα. Το προηγμένο occultist, στο αστρικό σώμα του, είναι σε θέση να αφήσει το φυσικό σώμα του (που παραμένει σε μια κατάσταση trance ύπνου) και για να επισκεφτεί το αστρικό τοπίο, ακόμη και στα σημεία στο διάστημα μακριά που αφαιρείται από το φυσικό σώμα του.
Εντούτοις, συνδέεται πάντα με το φυσικό σώμα από ένα λεπτό, ιστό αράχνης-όπως, νημάτιο ηλεκτρονικής λυχνίας της εθερικης ουσίας, που επεκτείνει ή συμβάλλεται καθώς ταξιδεύει μακριά από, ή προς το φυσικό σώμα, που αυτό το νημάτιο ηλεκτρονικής λυχνίας από ένα ατύχημα σπάζει στο αστρικό τοπίο, δεν είναι ποτέ ικανό να επιστρέψει στο φυσικό σώμα του. Τέτοια ατυχήματα είναι σπάνια, αλλά η απόκρυφη ιστορία έχει τα αρχεία που εμφανίζουν περιστασιακό περιστατικό τους.
Πολλά πρόσωπα είναι σε θέση να ταξιδέψουν στο αστρικό σώμα, κατά τη διάρκεια του συνηθισμένου ύπνου, αλλά συνήθως δεν έχουν καμία ανάμνηση του ίδιου πράγματος επάνω στην αναζωπύρωση. Το occultist, αφ' ετέρου, ταξιδεύει συνειδητά, και με έναν σκοπό, και είναι πάντα πανέξυπνο σε τέτοια ταξίδια. Είναι τόσο στο σπίτι, στο αστρικό τοπίο όσο και στο φυσικό. Έτσι, ο σπουδαστής βλέπει πώς η απόκρυφη διδασκαλία σχετικά με το αστρικό τοπίο έχει ληφθεί και πώς μια τέτοια διδασκαλία έχει μια τόσο σταθερή βάση στην πραγματική εμπειρία όπως να βασιστεί στη φυσικές παρατηρήσεις, το πείραμα, και την εμπειρία. Επιπλέον, κάθε occultist μπορεί να ελέγξει τη διδασκαλία για αυτό.

Κάθε σπουδαστής του αποκρυφισμού, από το αρχάριο στον πιο προηγμένο μαθητή, έχει μια πλήρη πραγματοποίηση αναρωτιέται για το παράξενο τοπίο της γνώσης τον αστρικό κόσμο.

Ο αρχάριος, φυσικά, δεν έχει το προνόμιο πραγματικά να εμφανίσει τη ζωή σε αυτό το τοπίο εκτός από τις εξαιρετικές περιπτώσεις, ή κάτω από τις εξαιρετικές περιστάσεις. Αλλά ακόμα βρίσκει τη σταθερή αναφορά στο θέμα στην πραγματεία στις μελέτες του, και σύντομα ανακαλύπτει ότι εκείνο το ιδιαίτερο τοπίο είναι η σκηνή και το πεδίο μερικών πολύ παράξενων φαινομένων.

Καθώς προωθεί, και μαθαίνει περισσότερων των απόκρυφων νόμων και των αρχών, αναπτύσσει το ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το θέμα. Όταν φθάνει στο στάδιο στο οποίο είναι σε θέση να αισθανθεί πραγματικά (από το αστρικό όραμα) σε αυτό το τοπίο, διαπιστώνει ότι ένας νέος κόσμος της εμπειρίας έχει ανοίξει έξω πριν από τον.
Οι παλαιότερες απόκρυφες διδασκαλίες, καθώς επίσης και οι πιο πρόσφατοι, ενημερώνουν το σπουδαστή ότι υπάρχουν επτά τοπία της ύπαρξης. Ο χαμηλότερος αυτών των τοπίων είναι αυτός που είναι γνωστός ως υλικό τοπίο.
Ο δεύτερος στην κατάταξη είναι αυτός που είναι γνωστός ως τοπίο των δυνάμεων.
Το τρίτο είναι αυτό που είναι γνωστό ως αστρικό τοπίο.
Το τέταρτο είναι αυτό που είναι γνωστό ως διανοητικό τοπίο.
Τα παραπάνω αυτά τέσσερα τοπία είναι τρία υψηλότερα πεδία που είναι γνωστά στα occultists, αλλά που δεν έχουν κανένα όνομα που μπορεί να γίνει κατανοητό από εκείνους που αναπτύσσουν προβολή μόνο στα χαμηλότερα τοπία, και που είναι ανίκανο της εξήγησης σε εκείνους στα χαμηλότερα πεδία.
Θα αναφερθώ σε μερικά από αυτά τα υψηλότερα τοπία, καθώς προχωράμε, αλλά δεν θα κάνω καμία προσπάθεια να τα περιγράψω για τους λόγους που δίνονται ακριβώς. Το θέμα μας για την παρούσα εκτίμηση είναι μόνο το αστρικό τοπίο, και θα βρούμε τα ικανοποιητικά γεγονότα στην εξέταση των φαινομένων εκείνου του τοπίου χωρίς την προσπάθεια να διαπεραστούν τα πέπλα εκείνοι οι ακόμα υψηλότεροι.
Πρέπει να αναφερθεί σε αυτό το σημείο, ότι κάθε ένα από τα επτά τοπία έχει επτά υπό-- τοπία και ότι κάθε ένα από αυτά τα υπό-- τοπία έχει επτά υποδιαιρέσεις του. Έτσι, βλέπετε υπάρχει μια πιο λεπτή ταξινόμηση στις απόκρυφες διδασκαλίες. Ο σπουδαστής του αποκρυφισμού, στην αρχή, δοκιμάζει συνήθως τη δυσκολία στη διαμόρφωση μιας σαφούς σύλληψης της έννοιας της λέξης " τοπίο" όπως χρησιμοποιείται στις απόκρυφες διδασκαλίες.
Συμβουλευτικός το λεξικό, είναι ικανός να πάρει την ιδέα ενός τοπίου ως ένα από σε σειρά διάταξης ευθέα στρώματα - ένα μέρος μεγάλα στρώματα - ανωτέρω και κάτω από τα οποία είναι άλλα στρώματα.
Είναι συνήθως αρκετά δύσκολο για τον απόκρυφο δάσκαλο να ξεριζώσει αυτήν την λανθασμένη ιδέα από το μυαλό των μαθητών του, και να αντικαταστήσει τη σωστή έννοια. Αυτό το σφάλμα προκύπτει από τη σκέψη αυτά τα τοπία της ύπαρξης όπως συντίθενται του θέματος ή την υλική ουσία η οποία φυσικά είναι ανακριβής.
Όταν αναφέρεται ότι ακόμη και η πυκνότερη μορφή του θέματος το ίδιο είναι αποτελούμενη των δονήσεων της ενέργειας (όπως αναγνωρίζεται από τη σύγχρονη επιστήμη), και ότι οι δυνάμεις της φύσης είναι εκδηλώσεις των δονήσεων της ενέργειας, το ένα αρχίζει να βρίσκει το κλειδί. Αντί των τοπίων αυξανόμενο το ένα επάνω στο άλλο στην κλίμακα της λεπτομέρειας του θέματος, βαθμολογούνται σύμφωνα με τους αντίστοιχους βαθμούς δόνησής τους στην ενέργεια.
Εν ολίγοις, είναι τοπία των δονήσεων της ενέργειας, και όχι τοπία του θέματος. Το θέμα είναι απλά ο χαμηλότερος βαθμός δονήσεων της ενέργειας. Η δεύτερη κοινή πηγή σφάλματος, εκ μέρους του αρχαρίου στον αποκρυφισμό, είναι αυτή της απεικόνισης των τοπίων ως ένα επάνω στην άλλη στο διάστημα. Αυτή η σύλληψη, φυσικά ακολουθεί επάνω στο σφάλμα της σκέψης τα τοπία ως σε σειρά διάταξης στρώματα ή στρώματα του λεπτού θέματος αλλά επίσης συχνά μένει ακόμα και αφού έχει πιάσει ο σπουδαστής την ιδέα ότι τα τοπία είναι βαθμοί δόνησης, παρά του θέματος. Αλλά, τελικά, ο σπουδαστής είναι εντυπωσιασμένος με την ιδέα ότι τα τοπία δεν είναι "στρώματα" . Τα τοπία δεν βρίσκονται το ένα επάνω στο άλλο, στο διάστημα δεν έχουν τη χωρικοδιάκριση ή το βαθμό.
Αλληλοδιαπερνούν το ένα τον άλλο στο ίδιο σημείο του διαστήματος. Ένα ενιαίο σημείο του διαστήματος μπορεί να έχει εκδηλώσεις κάθε μια του και όλα μαζί τα επτά τοπία της ύπαρξης. Μερικά από τα παλαιά occultists επιδίωξαν να εξηγήσουν αυτόν τον όρο των πραγμάτων στους σπουδαστές τους στις λέξεις ενός πολύ αρχαίου δασκάλου, ο οποίος δημιούργησε τον αφορισμό: "Ένα τοπίο της ύπαρξης δεν είναι μια θέση, αλλά κατάσταση της ύπαρξης." Καμία λέξη δεν μπορεί να δώσει μια καλύτερη εξήγηση, ή την ενίσχυση, η σωστή διανοητική σύλληψη της ιδέας ενός "τοπίου" στην απόκρυφη αίσθηση του όρου. Σε εκείνους τους σπουδαστές που μπορούν να το βρουν δύσκολο να διαμορφώσουν την ιδέα διάφορων εκδηλώσεων, κάθε μια που έχει το ποσοστό δόνησής του, που καταλαμβάνει το ίδιο σημείο του διαστήματος συγχρόνως, θα έλεγα ότι λίγη εκτίμηση των φαινομένων του φυσικού κόσμου ίσως θα εξυπηρετήσει ως ενίσχυση στο θέμα.
Παραδείγματος χάριν, κάθε σπουδαστής της φυσικής ξέρει ότι ένα ενιαίο σημείο του διαστήματος μπορεί να περιέχει τις δονήσεις της θερμότητας, το φως πολλών σκιών, το μαγνητισμό, την ηλεκτρική ενέργεια, τις ακτίνες X κ.λπ. κάθε ένα φανερώνει το ποσοστό δόνησής του και όμως δεν παρεμβαίνει με άλλα. Κάθε ακτίνα του φωτός του ήλιου περιέχει πολλά διαφορετικά χρώματα, κάθε ένα με το ποσοστό δόνησής της, και όμως κανένα δεν συσσωρεύει έξω άλλα. Από τις κατάλληλες εργαστηριακές συσκευές μόνο κάθε είδος φωτός μπορεί να χωριστεί από άλλες. Η διαφορά στα χρώματα προκύπτει απλά από το διαφορετικό ποσοστό εθερικων δονήσεων.
Πάλι είναι πιθανό να σταλούν πολλά τηλεγραφήματα κατά μήκος του ίδιου καλωδίου, συγχρόνως, με τη χρησιμοποίηση των πομπών και των δεκτών των διαφορετικών δονητικών κεντρικών ιδεών." Το ίδιο πράγμα έχει την αντίστοιχη αναλογία του στην περίπτωση της ασύρματης τηλεγραφίας. Έτσι, βλέπετε, ακόμα και στα φυσικά τοπία βρίσκουμε πολλές μορφές της δονητικής εκδήλωσης το ίδιο σημείο του διαστήματος συγχρόνως. Το υλικό τοπίο, με το οποίο είμαστε όλοι εξοικειωμένοι έχει φυσικά επτά υπό-- τοπία του, και επιπλέον επτά-χρόνους σε σειρά διάταξης από υποδιαιρέσεις του, όπως έχουν όλα τα επτά τοπία.
Πρώτα είμαστε ικανοί να σκεφτούμε. ότι είμαστε τέλεια εξοικειωμένοι με κάθε μορφή του θέματος, αλλά αυτό είναι μακριά από την ύπαρξη, γιατί είμαστε εξοικειωμένοι με μόνο μερικές μορφές. Οι απόκρυφες διδασκαλίες μας εμφανίζουν ότι σε κάποια από τα σταθερά αστέρια, και μερικοί από τους πλανήτες της αλυσίδας μας, υπάρχουν μορφές και είδη θέματος τόσο πολύ χαμηλότερα στη δόνηση από την πυκνότερη μορφή του θέματος που είναι γνωστή σε μας, δεδομένου ότι αυτές οι πυκνές μορφές είναι χαμηλότερες από τις υψηλότερες ultra-gaseous(σύμφωνα με τον R.MONROE’’ IN.SPEC’’.)* μορφές του θέματος που αναγνωρίζονται από μας. Και, αφ' ετέρου, οι ίδιες διδασκαλίες μας ενημερώνουν πως συμφωνούν με την ύπαρξη, σε άλλους κόσμους, και ακόμα και (σε έναν βαθμό) μορφές και είδη θέματος τόσο πολύ υψηλότεροι από αυτές τις υψηλότερες μορφές του ultra-gaseous θέματος που είναι γνωστές σε μας, δεδομένου ότι οι εν λόγω γνωστές μορφές είναι υψηλότερες από την πυκνότερη μορφή του θέματος που είναι γνωστή τώρα σε μας. Αυτό είναι μια τρομαχτική δήλωση, αλλά κάθε προηγμένο ένας occultist την ξέρει για να είναι αληθινή.

*Ο Monroe στο βιβλίο του ‘’υπέρτατο ταξίδι’’ περιγράφει και συζητήσεις με τα ‘’intelligent species’’

Σύμφωνα με την φυσική έχουμε τα εξής: (1) στερεά (2) υγρά (3) αεριώδης. Αλλά η σύγχρονη επιστήμη έχει βρει πολλές μορφές μακρινότερες πιο αδύναμες του θέματος και σπανιότερες μέχρι και το λεπτότερο αέριο. Καλεί τώρα αυτήν την τέταρτη κλάση το "ultra-gaseous’’ θέμα. Αλλά τα occultists ξέρουν ότι πέρα από αυτό το τέταρτο υπό-- τοπίο του θέματος που η επιστήμη ανακαλύπτει μόλις τώρα βρίσκει τρία άλλα, και ακόμα λεπτότερα, υπό-- τοπία, των οποίων η επιστήμη δεν έχει αυτή τη στιγμή συλλήψει.
Έπειτα υψηλότεροι στην κλίμακα φανερωμένος όντα, βρίσκουμε αυτό που είναι γνωστό ως τοπίο των δυνάμεων, για το οποίο πολύ λίγα είναι γνωστά έξω από την απόκρυφη επιστήμη, αν και, των πιο πρόσφατων ετών, η φυσική επιστήμη έχει σπάσει σε αυτό το πεδίο.
Στα επόμενα είκοσι έτη η φυσική επιστήμη θα προχωρήσει περαιτέρω σε αυτήν την κατεύθυνση. Η έρευνα στη ραδιενέργεια οδηγεί προς την περαιτέρω γνώση σχετικά με αυτό το τοπίο της εκδήλωσης. Στο τοπίο των δυνάμεων, βρίσκουμε τα επτά υπό-τοπία, και επιπλέον η υποδιαίρεση επτά.
Υπάρχουν δυνάμεις μακριά κάτω από την κλίμακα των συνηθισμένων δυνάμεων της φύσης που είναι γνωστές στο άτομο. Και, επιπλέον, υπάρχουν οι λεπτότερες δυνάμεις της μεγάλης σε σειρά διάταξης φύσης στο άλλο τέλος της κλίμακας, για την οποία το συνηθισμένο άτομο - ακόμα και ο επιστήμονας - δεν ξέρει τίποτα. Είναι αυτές οι λεπτότερες δυνάμεις που λογαριάζουν πολύ για όσους αναρωτιούνται στην απόκρυφη επιστήμη. Πιο λεπτομερή η λεπτή δύναμη αποκαλούμενη " prana" ή η "ζωτικής σημασίας δύναμη," παίζει ένα σημαντικό μέρος σε όλα τα απόκρυφα φαινόμενα. Έπειτα επάνω από την κλίμακα του τοπίου των δυνάμεων, βρίσκουμε το μεγάλο αστρικό τοπίο, η εκτίμηση του οποίου είναι ο σκοπός οπού σας τα περιγράφω όλα αυτά.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ ΑΣΤΡΙΚΈΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ.

Στις απόκρυφες διδασκαλίες βρίσκουμε τις συχνές αναφορές σε αυτά που καλούνται "αστρικές περιοχές" και τους κατοίκους και τα φαινόμενα των εν λόγω περιοχών. Όπως τον όρο "τοπίο" αυτός ο όρος "περιοχή" έχει προκαλέσει πολλή παρανόηση. Τα παλαιά occultists το χρησιμοποίησαν σε μια χαλαρή αίσθηση, που ξέρουν ότι οι μαθητές τους κατάλαβαν σαφώς την πραγματική σημασία. Δεν φρόντισαν εάν άλλα πρόσωπα κατάλαβαν ή όχι. Αλλά ο σύγχρονος ανακριτής, χωρίς το όφελος ενός δασκάλου, βρίσκεται συχνά συγκεχυμένος από αυτήν την αναφορά "των περιοχών" του αστρικού τοπίου, και έρχεται συχνά στην σκέψη του από την άποψη των "ουρανών και των κολάσεων" της παλαιάς θεολογίας - ως καθορισμένες θέσεις στο διάστημα.
Αυτές οι αστρικές περιοχές δεν είναι τίποτα περισσότερο από τις παλμικές εκδηλώσεις στο αστρικό τοπίο, οι οποίες δεν έχουν καμία ειδική αναφορά σε οποιαδήποτε μερίδα παραμερίσματος του διαστήματος, και που οι εκδηλώσεις μπορούν, και, εμφανίζονται σχεδόν σε οποιοδήποτε σημείο του διαστήματος. Οι αστρικές περιοχές δεν καταλαμβάνουν το ίδιο διάστημα με τις υλικές περιοχές, που παρεμβαίνει με άλλη. Ο όρος "αστρικός" παράγεται από την ελληνική λέξη "που αφορά από ένα αστέρι" και χρησιμοποιήθηκε αρχικά στην περιγραφή των ουρανών των Ελλήνων -τα abodes των Θεών τους.
Από αυτές τις αισθήσεις και χρήσεις ο όρος διεύρυνε στην εφαρμογή, έως ότου υιοθετήθηκε για να δείξει τι να κληθεί το "ghostland" των αρχαίων ανθρώπων. Αυτό το ghostland θεωρήθηκε για να κατοικηθεί από τα όντα μιας εθερικης φύσης, όχι μόνο εξαΰλωσε τα πνεύματα, αλλά και τα αγγελικά όντα μιας υψηλότερης κατάταξης.
Τα αρχαία occultists της Ελλάδας, και άλλα δυτικά εδάφη, κατά συνέπεια έπεσαν φυσικά στη συνήθεια της χρησιμοποίησης του εξοικειωμένου όρου για να δείξουν αυτήν που ξέρουμε ως αστρικό τοπίο στο σύγχρονο αποκρυφισμό. Φυσικά, τα ασιατικά occultists είχαν τους όρους τους για αυτό το τοπίο της εκδήλωσης, το οποίο οι όροι παρήχθησαν από τις παλαιές σανσκριτικές ρίζες, και που ήταν πολύ παλαιότερες από τους ελληνικούς όρους.
Αλλά, δεδομένου ότι η χρήση των σανσκριτικών όρων έχει μια τάση να συγχύσει τους δυτικούς σπουδαστές, οι καλύτεροι ασιατικοί δάσκαλοι στη διδασκαλία των δυτικών σπουδαστών, χρησιμοποιούν τους αρχαίους απόκρυφους Ελληνικούς όρους . Σε αυτό το σημείο, πρέπει να απαντήσω σε μια ερώτηση που παρουσιάζεται συνήθως στο μυαλό του ευφυούς σπουδαστή για αυτό το ιδιαίτερο στάδιο της διδασκαλίας.
Αρμόζει πιθανώς με το μυαλό του σπουδαστή που διαβάζει αυτές τις λέξεις, σε αυτήν την ιδιαίτερη στιγμή. Η ερώτηση μπορεί να δηλωθεί ως εξής: "Πώς είναι πιθανό για καθέναν να μιλήσει έξυπνα για τα φαινόμενα του αστρικού τοπίου, εάν εκείνο το τοπίο είναι σε μια υψηλότερη δονητική κλίμακα από τις φυσικές αισθήσεις. Πώς μπορεί να επισκεφτεί ένα και να αντιληφθεί τα παραπάνω, χωρίς το σώμα του να είναι εκεί;"
Αυτή η ερώτηση είναι φυσική και τέλεια δίκαιη, και στοιχειοθετεί γνώσεις που το μυαλό έρευνας του αληθινό occultist κατέχει πάντα. Κανένας αληθινός απόκρυφος δάσκαλος δεν θα διστάσει για μια στιγμή ειλικρινά να απαντήσει σε αυτά. Γιατί, θυμηθείτε αυτό σπουδαστές μου, η απόκρυφη διδασκαλία δεν είναι βασισμένη μόνο στις αρχές που καθορίζονται ως "Ευαγγέλιο" από τα παλαιά occultists. Σεβασμός, ναι ο μεγάλος σεβασμός πληρώνεται σε αυτές τις παλαιές διδασκαλίες, φυσικά, αλλά κάθε προηγμένο occultist ξέρει ότι πρέπει πραγματικά να δοκιμάσει εκδήλωση των απόκρυφων φαινομένων προτού να μπορέσει θετικά να προφέρει το ίδιο πράγμα για να είναι μια απόκρυφη αλήθεια.
Τέτοια εμπειρία έρχεται σε κάθε προηγμένο occultist, όταν φθάνει στο απαραίτητο στάδιο της ανάπτυξης που δίνει μόνο ένα χρηματοκιβώτιο εμπειρίας. Όπως τον επιστήμονα, το αληθινό occultist μαθαίνει από την εμπειρία του, που έχουν χτίσει επάνω στην καταγραμμένη προηγούμενη εμπειρία άλλοι. Στο προηγμένο occultist που τα φαινόμενα του αστρικού τοπίου είναι ακριβώς τόσο πραγματικά - ακριβώς όπως εύκολα αισθάνεται - όπως είναι τα φαινόμενα του υλικού τοπίου σε εκείνους που λειτουργούν επάνω σε αυτό.
Αλλά, για να απαντήσει στην ερώτηση: Ένας δεν είναι απαραίτητο να αποσυνθέσει το φυσικό σώμα του προκειμένου να επισκεφθεί ή να αισθανθεί το αστρικό τοπίο και τα φαινόμενά του.

Υπάρχουν δύο δρομολόγια προσπέλασης στο αστρικό τοπίο, ως εξής: (1) από την απασχόληση των αστρικών αισθήσεων και (2) από την επίσκεψη στο αποκαλούμενο "αστρικό σώμα." Εξετάστε κάθε μια από αυτές τις λεωφόρους στη συνέχεια. Από τον όρο "αστρικές αισθήσεις," τα occultists δείχνουν το θαυμάσιο δευτεροβάθμιο σύνολο αισθήσεων, αντίστοιχα στην αρχή στις πέντε φυσικές αισθήσεις, με τη βοήθεια των οποίων το άτομο είναι σε θέση να λάβει τις εντυπώσεις στο αστρικό τοπίο.
Κάθε μια από τις φυσικές αισθήσεις του ατόμου έχει το αστρικό αντίστοιχό της, το οποίο λειτουργεί στο αστρικό τοπίο ακριβώς δεδομένου ότι οι φυσικές αισθήσεις κάνουν επάνω στο υλικό τοπίο. Κατά συνέπεια κάθε άτομο έχει, στη λανθάνουσα κατάσταση, την ισχύ της θέας, της ακοής, του αισθήματος, της μυρωδιάς, και της δοκιμής, στο αστρικό τοπίο, με τη βοήθεια αυτών των πέντε αστρικών αισθήσεων.
Η άρνηση περισσότερο, όπως όλα τα προηγμένα occultists ξέρουν, το άτομο έχει πραγματικά επτά φυσικές αισθήσεις αντί πέντε, αν και αυτές οι πρόσθετες δύο αισθήσεις δεν αναπτύσσονται αρκετά για τη χρήση στο μέσο πρόσωπο (αν και το occultist της δίκαιης επίτευξης τις ξετυλίγει γενικά στη χρήση). Και ακόμη και αυτές οι δύο πρόσθετες φυσικές αισθήσεις έχουν επίσης τα αστρικά αντίστοιχά τους. Στις περιπτώσεις των προσώπων που τυχαία ή μέσω της cartful κατάρτισης, έχουν αναπτύξει την ισχύ του αστρικού οράματος - αντίληψη μέσω της αστρικής θέας - οι σκηνές του αστρικού τοπίου γίνονται αντιληπτές ακριβώς τόσο σαφώς όπως είναι εκείνες του υλικού τοπίου που γίνονται αντιληπτές από τη φυσική αίσθηση της θέας.
Ο συνηθισμένος μάντης έχει τις λάμψεις αυτού του αστρικού οράματος, καταρχήν, και δεν είναι ικανός στην αίσθηση astrally από μια πράξη. Το εκπαιδευμένο occultist, αφ' ετέρου, είναι σε θέση να μετατοπιστεί από το ένα σύνολο αισθήσεων σε άλλο, από μια πράξη, όποτε επιθυμεί να κάνει έτσι. Στην πραγματικότητα, τέτοια occultists μπορούν να λειτουργήσουν και στα δύο τοπία συγχρόνως, κατ' αυτό τον τρόπο, εάν επιθυμούν έτσι.
Σε περιπτώσεις διόρασης, ή αστρικό, το occultist παραμένει στο φυσικό σώμα του, και τις αισθήσεις τα φαινόμενα του αστρικού τοπίου αρκετά φυσικά ή εύκολα. Δεν είναι απαραίτητο για αυτόν να εισαγάγει ακόμη και σε έναν trance όρο, ή οποιαδήποτε ανώμαλη διανοητική κατάσταση. Και ακόμα λιγότερο είναι απαραίτητο για να αφήσει το φυσικό σώμα του σε τέτοιες περιπτώσεις.
Στην περίπτωση της υψηλότερης μορφής της διόρασης, μπορεί ακόμα και να αισθανθεί τα γεγονότα και στο φυσικό τοπίο, καθώς επίσης και τα αστρικά τοπία, σε μια απόσταση - εν τούτοις, για να κυριολεκτήσουμε, αυτό ανήκει σε μια κάπως διαφορετική κατάταξη των απόκρυφων φαινομένων.
Στο όραμα astrally, το occultist πρέπει να μετατοπίσει μόνο τον αισθητήριο μηχανισμό του, ακριβώς ως χειριστή των μετατοπίσεων γραφομηχανών από το μικρό τύπο επιστολών στα κεφάλαια από μια μετατόπιση-πλήκτρο. Έπειτα, είναι ο απλούστερος και πιο κοινός τρόπος της απόκρυφης αντίληψης στο αστρικό τοπίο. Είναι πιθανό αλλά για πολλούς η δεύτερη μέθοδος είναι αδύνατη.
Το δεύτερο δρομολόγιο προσπέλασης στο αστρικό τοπίο είναι αυτό στο οποίο τα μεμονωμένα φύλλα στο φυσικό σώμα του, ταξιδεύουν πραγματικά στο αστρικό τοπίο από το αστρικό σώμα του. Το αστρικό σώμα είναι αποτελούμενο μιας εθερικης ουσίας ενός πολύ υψηλού βαθμού δόνησης. Δεν είναι μόνο θέμα, και όμως δεν είναι μόνο δύναμη - είναι αποτελούμενο της αστρικής ουσίας που μοιάζει με πολύ λεπτό θέμα, αλλά που είναι μακριά πιο αδύναμη από τίποτα που είναι γνωστό ως θέμα.
Συνήθως το αστρικό σώμα μπορεί να αισθανθεί μόνο με τη βοήθεια του αστρικού οράματος, αλλά κάτω από ορισμένους άλλους όρους παίρνει επάνω την ομοιότητα μιας μορφής του θέματος, και είναι αντιληπτό συνηθισμένο φυσικές αισθήσεις ως "φάντασμα" ή "εμφάνιση," ακόμα και όταν χρειάζεται το πρόσωπο φυσική ζωή το αστρικό σώμα είναι ακριβές αντίστοιχο του φυσικού σώματος, αλλά επιζεί των τελευταίων μέχρι διάφορα έτη. Δεν είναι αθάνατο, εντούτοις, και τελικά αποσυνθέτει και επιλύεται στα αρχικά στοιχεία του ακριβώς όπως είναι το φυσικό σώμα. Το προηγμένο occultist, στο αστρικό σώμα του, είναι σε θέση να αφήσει το φυσικό σώμα του (που παραμένει σε μια κατάσταση trance ύπνου) και για να επισκεφτεί το αστρικό τοπίο, ακόμη και στα σημεία στο διάστημα μακριά που αφαιρείται από το φυσικό σώμα του.
Εντούτοις, συνδέεται πάντα με το φυσικό σώμα από ένα λεπτό, ιστό αράχνης-όπως, νημάτιο ηλεκτρονικής λυχνίας της εθερικης ουσίας, που επεκτείνει ή συμβάλλεται καθώς ταξιδεύει μακριά από, ή προς το φυσικό σώμα, που αυτό το νημάτιο ηλεκτρονικής λυχνίας από ένα ατύχημα σπάζει στο αστρικό τοπίο, δεν είναι ποτέ ικανό να επιστρέψει στο φυσικό σώμα του. Τέτοια ατυχήματα είναι σπάνια, αλλά η απόκρυφη ιστορία έχει τα αρχεία που εμφανίζουν περιστασιακό περιστατικό τους.
Πολλά πρόσωπα είναι σε θέση να ταξιδέψουν στο αστρικό σώμα, κατά τη διάρκεια του συνηθισμένου ύπνου, αλλά συνήθως δεν έχουν καμία ανάμνηση του ίδιου πράγματος επάνω στην αναζωπύρωση. Το occultist, αφ' ετέρου, ταξιδεύει συνειδητά, και με έναν σκοπό, και είναι πάντα πανέξυπνο σε τέτοια ταξίδια. Είναι τόσο στο σπίτι, στο αστρικό τοπίο όσο και στο φυσικό. Έτσι, ο σπουδαστής βλέπει πώς η απόκρυφη διδασκαλία σχετικά με το αστρικό τοπίο έχει ληφθεί και πώς μια τέτοια διδασκαλία έχει μια τόσο σταθερή βάση στην πραγματική εμπειρία όπως να βασιστεί στη φυσικές παρατηρήσεις, το πείραμα, και την εμπειρία. Επιπλέον, κάθε occultist μπορεί να ελέγξει τη διδασκαλία για αυτό.

Θα περάσω πέρα από αυτό το στάδιο, για τους λόγους που δηλώνονται, οι οποίοι θα συναντήσουν με την έγκριση κάθε προηγμένου occultist και του προσεκτικού σπουδαστή του αποκρυφισμού. Τώρα, ο σπουδαστής, εσείς βρίσκεται έξω από τη φυσική μορφή σας ή το σώμα, και ντυμένος στην αστρική μορφή σας. Πιθανώς σκέφτεστε ότι αστειεύομαι, όπως κοιτάζετε το σώμα σας που εμφανίζεται μη διαφορετικό. Ακόμη και ο ιματισμός σας είναι το ίδιο πράγμα, πιο λεπτομερές αυτό εμφανίζεται μέσω των τέλεια φυσικών νόμων σχετικά με το αστρικό τοπίο, το οποίο μπορώ να πάρω το χρόνο να εξηγήσω αυτή τη στιγμή.
Πραγματοποιείτε, εντούτοις, ότι είστε πράγματι στο φυσικό σώμα, όταν γυρίζετε το ύψος πίεσης σας και αντιλαμβάνεστε τη φυσική μορφή σας, καθώς επίσης και το μυαλό, που βυθίζεται φαινομενικά στον ύπνο στις καρέκλες βραχιόνων στις οποίες καθίσαμε μερικές στιγμές πριν. Κοιτάζοντας λίγο πιο καλά, θα δείτε ότι η αστρική μορφή σας καθώς επίσης και το μυαλό, συνδέονται με το φυσικό αντίστοιχό της από ένα μικροσκοπικό, λεπτό, αδύναμο νημάτιο ηλεκτρονικής λυχνίας της εθερικης ουσίας, που μοιάζει με ένα σχοινί του λάμποντας μεταξιού αράχνη-Ιστού. Αυτό το νημάτιο ηλεκτρονικής λυχνίας είναι ικανό της επέκτασης, και της συστολής, και σας επιτρέπει να τριγυρίσετε ελεύθερα.
Τώρα συγκεντρώστε την προσοχή σας όπως έχετε διδαχθεί να κάνετε, και οι δονήσεις σας θα αυξηθούν στο ποσοστό, αλλά στην τέλεια αρμονία με το μυαλό, έτσι ώστε θα κρατήσετε την επιχείρησή αντί της κίνησης προς άλλα υπό- τοπία ή υπό-οράματα, που χωρίζουν με την επιχείρησή μου. Δεν θα το βρίσκατε ακριβώς ασφαλές ή ευχάριστο να αφήσετε την παρουσία μου, έως ότου έχετε μάθει να οδηγιέστε σε αυτά τα παράξενα ύδατα. Θα βρεθείτε σε μια παράξενη ατμόσφαιρα, αν και δεν έχετε κινήσει μια ίντσα στο διάστημα. Πίσω από σας, σα να λέμε, αντιλαμβάνεστε ελάχιστα το δωμάτιο στο οποίο ζούσαμε ακριβώς και μπροστά από σας, σα να λέμε, αντιλαμβάνεστε τις παράξενες λάμψεις και τις ραβδώσεις του φωσφορίζοντος φωτός των διαφορετικών αποχρώσεων.
Αυτά είναι οι δονήσεις και τα κύματα της δύναμης, γιατί περνάτε τώρα μέσω του τοπίου των δυνάμεων. Εκείνη η ζωηρή, γαλαζωπή ράβδωση είναι η μετάβαση μερικού ηλεκτρικού ρεύματος - πιθανώς μια ασύρματη επικάλυψη με τσίγκο μηνυμάτων μέσω του διαστήματος. Πίσω σας, στον πίνακά μου, βλέπετε το μαγνητικό μετάλλευμα, ή lodestone, το οποίο βρίσκεται πάντα εκεί. Αλλά τώρα βλέπετε ιδιαίτερα φωτεινά γύρω από τους πόλους της, το οποίο δεν είναι ορατό στο υλικό τοπίο. Παρατηρείτε επίσης μια ιδιαίτερη εξασθενημένη δονητική πυράκτωση γύρω από κάθε φυσικό αντικείμενο - αυτό είναι η δύναμη της ατομικής και μοριακής έλξης, κ.λπ. Ακόμα πιο εξασθενημένοι, βρίσκετε μια ιδιαίτερη ακτινοβολία στην όλη ατμόσφαιρα - αυτό είναι το εξωτερικό σημάδι της δύναμης της βαρύτητας. Αυτά τα πράγματα είναι όλα πολύ ενδιαφέροντα, και εάν ήσαστε φυσικός, ή επιστήμονας, θα μπορούσε μόλις και μετά βίας να έρθετε από αυτό το τοπίο, γιατί το ενδιαφέρον σας θα ήταν η μελέτη της δύναμης που γίνεται ορατή. Αλλά, δεδομένου ότι δεν είστε ένα τέτοιο πρόσωπο, θα δείτε τις πιο ενδιαφέρουσες θέες μπροστά σας.
Τώρα, αισθάνεστε την δύναμη της ζωής που δονείται σε ένα υψηλότερο ποσοστό, και πραγματοποιεί την αίσθηση του βάρους που φαίνεται από σας. Αισθάνεστε τόσο το φως όπως την συστροφή πτερυγίου ανεμογεννήτριας, και αισθάνεστε σαν θα μπορούσατε να κινήστε χωρίς μια προσπάθεια. Καλά, μπορείτε να αρχίσετε να περπατάτε. Ναι, "περίπατος," είπα! Είστε ακόμα στη γη, και το πάτωμα του δωματίου είναι ακόμα εκεί κάτω από τα πόδια σας. Περπατήστε μέσω του τοίχου του δωματίου, και έξω στην οδό. Να μην είστε φοβισμένος, βήμα μέσω του τοίχου. Εκεί, βλέπετε πόσο εύκολο είναι. Τι περίεργο πράγμα? Περπατώντας πραγματικά μέσω ενός τοίχου τούβλου και πετρών, δεν είναι αυτό. Αλλά είναι ακόμα περισσότερο περίεργο όταν σταματάτε για να θεωρήσετε ότι καθώς κινηθήκατε ο τοίχος πέρασε πραγματικά μέσω της λεπτής ουσίας μας, αντί των τελευταίων που περνούν μέσω του τοίχου. Τώρα περπατήστε κάτω από την οδό.
Το βήμα έξω ακριβώς σαν συμφωνήσατε με τη σάρκα - σταματήστε μια στιγμή! Βλέπετε ότι περπατούν και άλλοι τριγύρω σας αλλά δεν σας βλέπει κανείς τι σημαίνει; Ότι είσαστε φαντάσματα; Ακριβώς ένα φάντασμα όπως ήταν ο πατέρας Αμλετ, εκτός από το ότι αυτός είναι νεκρός, ενώ οι δικοί μας είναι κοιμισμένοι αναμένοντας την επιστροφή μας σε αυτούς. Εκεί εκείνο το σκυλί σας είδε. Και εκείνο το άλογο αισθάνεται αόριστα την παρουσία σας! Δείτε πόσο νευρικό είναι.
Τα ζώα κατέχουν πολύ έντονες ψυχικές αισθήσεις, που συγκρίνονται με εκείνους του ατόμου. Αλλά πάψτε να τα σκέφτεστε, και κοιτάξτε πιο πολύ στα πρόσωπα που περνούν από σας. Παρατηρείτε ότι καθένας περιβάλλεται από μια αυγό-διαμορφωμένη αύρα που επεκτείνει σε όλες τις πλευρές του στην απόσταση περίπου δύο ή τριών ποδιών. Παρατηρείτε τα καλειδοσκοπικά παιχνίδια των χρωμάτων συνδυασμού την αύρα; Παρατηρήστε τη διαφορά στις σκιές και τις αποχρώσεις αυτών των χρωμάτων, και παρατηρήστε επίσης την υπεροχή των ειδικών χρωμάτων σε κάθε περίπτωση! Ξέρετε τι πια απ’αυτά τα χρώματα είναι κακά, σας έχω διδάξει σχετικά με"την ανθρώπινη αύρα, και τα αστρικά χρώματα." Παρατηρήστε εκείνο το όμορφο πνευματικό μπλε γύρω από το ύψος πίεσης εκείνης της γυναίκας! Και δείτε εκείνο το άσχημο λασπώδες κόκκινο γύρω από εκείνο το άτομο που περνά δίπλα της! Εδώ έρχεται ένας διανοητικός γίγαντας - δείτε εκείνο το όμορφο χρυσό κίτρινο γύρω από το ύψος πίεσης του, όπως ένα Nimbus! Αλλά όχι ακριβώς όπως εκείνη την σκιά του κόκκινου γύρω από το σώμα του - και υπάρχει επίσης χαρακτηριστικά μια απουσία του μπλε στην αύρα του! Στερείται την αρμονική ανάπτυξη. Παρατηρείτε εκείνα τα μεγάλα σύννεφα της ειμί-φωτεινής ουσίας, τα οποία επιπλέουν αργά εμπρός; Παρατηρήστε πώς τα χρώματα ποικίλλουν. Εκείνα είναι σύννεφα των θεωρημένων δονήσεων, που αντιπροσωπεύουν τη σύνθετη σκέψη ενός πλήθους ανθρώπων. Επίσης παρατηρήστε πώς κάθε σώμα της σκέψης σύρει σε αυτό τα μικρά τεμάχια των παρόμοιων θεωρημένων μορφών και της ενέργειας. Βλέπετε εδώ την τάση των σκεπτόμενων δυνάμεων να προσελκύσετε άλλα του είδους τους - πώς όπως τα παροιμιακά πουλιά μιας συστροφής πτερυγίου ανεμογεννήτριας, συγκεντρώνονται μαζί - πώς οι σκέψεις έρχονται σπίτι, φέρνοντας τους φίλους τους - πώς κάθε άτομο δημιουργεί τη σκεπτόμενη ατμόσφαιρά του. Μιλώντας για τις ατμόσφαιρες, παρατηρείτε ότι κάθε κατάστημα που περνάμε έχει την ιδιαίτερη σκεπτόμενη ατμόσφαιρά του; Εάν εξετάσετε τα σπίτια από κάθε πλευρά της οδού, θα δείτε το ίδιο πράγμα. Η ίδια η οδός δημιουργεί την ατμόσφαιρά της, από τη σύνθετη σκέψη εκείνων που κατοικούν και που συχνάζουν σε αυτό. Προσοχή! Μην περάστε κάτω από εκείνη την δευτερεύουσα οδό - η αστρική ατμόσφαιρά της είναι η επίσης πιεσμένη, τα χρώματά της πάρα πολύ φρικτά και η αποστροφή σας βεβαιώνει μόλις τώρα ότι πρέπει να επιστρέψετε στο φυσικό σώμα σας για την ανακούφιση! Κοιτάξτε σε εκείνες τις θεωρημένες μορφές που πετούν μέσω της ατμόσφαιρας! Τι ποικίλη μορφή και χρωματισμός! Μερικοί οι ομορφότεροι, η πλειοψηφία αρκετά ουδέτερη στην απόχρωση, και περιστασιακά άγρια, φλογερή λυσσασμένη.
Παρατηρήστε εκείνες της στροβιλισμένες μικροσκοπικές κυκλωνικές σκέψεις-μορφές καθώς ρίχνονται μακριά από εκείνο το επιχειρησιακό σπίτι. Πέρα από την οδό, παρατηρήστε εκείνο το μεγάλο τέρας χταποδιών μιας σκέψη-μορφής, με τα μεγάλα πλοκάμια του προσπαθώντας να τυλίξει γύρω από τη διάβαση των προσώπων και να τους σύρει σε εκείνα τα χορευτικά μέρη(club). Ένα διαβολικό τέρας που θα κάναμε καλά να καταστρέψουμε. Γυρίστε στη συγκεντρωμένη σκέψη σας επάνω σε αυτό, και αυτό από την ύπαρξη - εκεί, της οποίας ο σωστός τρόπος ρολόι που ζαρώνει.
Αλλά αλίμονο, περισσότεροι του είδους του θα προέλθουν εμπρός από εκείνη την θέση. Εδώ, οι ίδιοι επάνω από το επίπεδο των κεραμοσκεπων - μπορείτε να το κάνετε εύκολα, εάν μόνο πραγματοποιείτε ότι μπορείτε - εκεί, σας έχω βοηθήσει για να το κάνω αυτή τη φορά, είναι αρκετά εύκολο όταν κερδίζετε μία φορά την εμπιστοσύνη. Εντούτοις, εάν χάνετε την εμπιστοσύνη, και γίνεστε φοβισμένοι, κάτω από σας θα πέσει το έδαφος, και θα μωλωπίσει το αστρικό σώμα σας. Από αυτό το ύψος κοιτάξτε κάτω γύρω σας. Θα δείτε ένα μεγάλο πλήθος μικροσκοπικών Φώτων κάθε ένα αντιπροσωπεύει μια ανθρώπινη ψυχή. Εδώ ή εκεί θα δείτε μερικά πολύ φωτεινότερα φώτα, και μακριά χώρια θα δείτε μερικούς που λάμπουν όπως έναν λαμπρό ηλεκτρικό σπινθήρα - αυτό το τελευταίο είναι τα ωριαία σύμβολα μιας προηγμένης ψυχής. "Αφήστε το φως σας να λάμψει έτσι ιδού η ακτινοβολία που προκύπτει από εκείνο το ταπεινό σπίτι της θρησκευτικής λατρείας, και αντίθεση φωτεινότητας αυτού με τη δυσάρεστη ωριαία ατμόσφαιρα εκείνης της θαυμάσιας επόμενης πόρτας δομών εκκλησιών σε αυτό - δεν μπορείτε να διαβάσετε την ιστορία της πνευματικότητας και την έλλειψη στις περιπτώσεις αυτών των εκκλησιών αλλά αυτές οι θέες, που ενδιαφέρουν αν και είναι, και τόσο χρήσιμες όσο συμφωνούν με την επεξήγηση των μαθημάτων που έχετε μάθει στην κλάση, ή από το εγχειρίδιο, είναι μακριά λιγότεροι στην κλίμακα από εκείνων που θα βεβαιώσουμε σε μια στιγμή. Ελάτε, πάρτε το χέρι μου. Οι δονήσεις μας αυξάνουν. Ελάτε!

Β)ΜΕΡΙΚΑ ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΑ υπό-τοπία.

Τώρα, σπουδαστή, εισάγουμε τις δονήσεις των χαμηλότερων υπό-- τοπίων του αστρικού. Πρέπει να συγκροτήσετε τα νεύρα σας οπού θα βεβαιώσετε μερικές δυσάρεστες θέες, αλλά δεν είστε φοβισμένοι γιατί τίποτα δεν μπορεί να σας βλάψει εδώ ενώ είμαι με σας. Ήσαστε μόνο εδώ, που στερείστε τη γνώση self-protection, να βρείτε την εμπειρία. Αλλά, ακόμα και τότε, αν και στερηθήκατε την υψηλότερη γνώση, θέλω να διατηρήσετε ένα θετικό διανοητικό ύφος, και να αρνηθείτε την ισχύ των αστρικών κατοίκων να σας βλάψει, θα ήσαστε ακόμα ασφαλείς. Μια σταθερή διανοητική τοποθέτηση, και ο ισχυρισμός της ασυλίας σας θα ενεργήσουν ως φραγμός μέσω του οποίου αυτές οι επιρροές μπορούν να διαπεράσουν.
Η πρώτη εντύπωσή σας είναι ότι ο υλικός κόσμος είναι ακόμα γύρω από σας, με όλες τις σκηνές του απλά ορατές. Αλλά, καθώς κοιτάζετε θα βρείτε ότι φαίνεται να υπάρχει ένα ιδιαίτερο πέπλο μεταξύ των σκηνών και του τοπίου επάνω στις οποίες κατοικείτε προσωρινά. Αυτό το πέπλο, ενώ τουλάχιστον ημιδιάφανο, εντούτοις φαίνεται να έχει μια ιδιαίτερη εμφάνιση του ανθεκτικού λόγου στερεότητας και εσείς θα βρείτε ενστικτωδώς ότι θα ήταν ένας φραγμός στη μετάβαση των αστρικών οντοτήτων πίσω στο υλικό τοπία.
Αλλάζω τώρα τις δονήσεις μας, για μια στιγμή, σε εκείνες μιας πολύ δυσάρεστης υποδιαίρεσης του χαμηλότερου υπό- τοπίου. Αυτό είναι η υποδιαίρεση που τα παλαιά occultists ήταν συνηθισμένα για να καλέσουν "αστρικό νεκροταφείο." Θα μείνουμε σε αυτό το τοπίο των δονήσεων αλλά για μια στιγμή, για να το εφοδιάζουμε με μια τρομακτική θέα, οπού η ατμόσφαιρά της είναι πιεσμένη. Τώρα, κρατήστε με σφιχτά, και πατήστε κοντά μέχρι εμένα, γιατί θα αισθανθείτε ενστικτωδώς την ανάγκη της προστασίας. Κοιτάζοντας γύρω από σας σε όλες τις πλευρές, θα δείτε τι εμφανίζεται να είναι οι αποσυνθέτοντας μορφές των ανθρώπινων όντων, και ακόμη και μερικά ζώα. Αυτές οι μορφές φαίνονται στο διάστημα. Φαίνονται πραγματικά, και όμως, μερικά είναι μη πραγματικά. Πεισθείτε ότι δεν είναι φυσικά σώματα, αλλά ακόμα αντέχουν μια επίσης στενή ομοιότητα πάρα πολύ τα φυσικά πτώματα για να είναι ευχάριστα. Κοιτάξτε το ένα αγαθό κοιτάζει γύρω σας, γιατί θα αλλάξω τις δονήσεις μας σε μια στιγμή. Εκεί, έχουμε αφήσει εκείνη την σκηνή πίσω από μας! Αλλά πριν να προχωρήσουμε περαιτέρω, θα σταματήσουμε μια στιγμή και θα θεωρήσουμε τι βεβαιώσαμε ακριβώς. Αυτές οι αποσυνθέτοντας αστρικές μορφές είναι αυτό που τα occultists ξέρουν ως "αστρικά κοχύλια." Το αστρικό κοχύλι είναι πραγματικά ένα αστρικό πτώμα, ακριβώς δεδομένου ότι το φυσικό σώμα στον τάφο είναι το υλικό πτώμα. Γιατί όπως θα δούμε προς το παρόν, τα εξαϋλωμένα φύλλα ψυχής.
Τελικά ο αστρικός και οι κινήσεις σε αυτό που τα occultists ξέρουν ως διανοητικά ή πνευματικά τοπία της ύπαρξης, τα οποία συμβολίζονται από τη σύλληψη φυλών "των ουρανών," των οποίων όλες οι θρησκείες διδάσκει όταν η ψυχή περνά έτσι φύλλα πίσω από τον το αστρικό σώμα αυτό έχει κατοικήσει ενώ στον αστρικό αυτό το αστρικό σώμα, ή η μορφή, αρχίζει έπειτα να αποσυνθέτει, και εξαφανίζεται εγκαίρως συνολικά, επιλυμένος στα αρχικά στοιχεία του. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, κατοικεί σε αυτό το ιδιαίτερο τμήμα μια από τις χαμηλότερες υποδιαιρέσεις του χαμηλότερου αστρικού υπό- τοπίου. Αυτό το ιδιαίτερο τμήμα δεν έχει κανέναν άλλο σκοπό, και είναι χωριστό και εκτός από τις άλλες υποδιαιρέσεις. Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά μεταξύ των αστρικών κοχυλιών των διαφορετικών ατόμων, εφ' όσον είναι στη "διάρκεια" των κοχυλιών σε αυτήν την ιδιαίτερη θέση της αποσύνθεσης. Παραδείγματος χάριν, ο αστρικός ενός προσώπου της υψηλής πνευματικότητας και τα ιδανικά θα αποσυνθέσει πολύ γρήγορα πράγματι, δεδομένου ότι τα άτομά του έχουν ελάχιστη ή καμία συνεκτική έλξη όταν μία φορά δηλ. απορρίπτεται. Αλλά, αφ' ετέρου, το αστρικό κοχύλι ενός προσώπου των γήινων ιδανικών και των υλικών τάσεων θα διατηρήσει τη συνοχή για έναν συγκριτικά μακρύ χρόνο, έτσι ισχυρή είναι η ελκυστική δύναμη που παράγεται ενώ το κοχύλι καταλαμβάνεται από τον ιδιοκτήτη του.
Εκείνοι οι αστρικοί οργανισμοί είναι "νεκροί" και δεν έχουν καμία συνείδηση ή νοημοσύνη, και μπορούν καταρχήν ακόμα και να γαλβανιστούν στην εμφάνιση μιας ζωής όπως μπορεί η κλάση των αστρικών μορφών που είναι γνωστών ως "φάσματα," ή "σκιές," που ανήκουν σε μια ελαφρώς διαφορετική κατηγορία, και τα οποία θα κοιτάξουμε τώρα για μια στιγμή εκεί.
Βλέμμα στη σκηνή για μια στιγμή, προτού να αλλάξω τις δονήσεις πάλι. Η στιγμιαία αναλαμπή μας της υποδιαίρεσης του αστρικού επάνω στον οποίο οι φασματικές μορφές τηρούν, δεν ήταν ευχάριστη, αλλά είναι ενδιαφέρον επειδή εξηγεί μερικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των ψυχικών ή απόκρυφων φαινομένων που παρερμηνεύεται συχνά. Παρατηρήσατε ότι αντί να επιπλεύσουν περίπου στο αστρικό διάστημα, όπως τα κοχύλια που είδαμε μερικές στιγμές πίσω, αυτά τα φάσματα ενέργησαν όπως τα σκιερά ανθρώπινα όντα σε έναν ζαλισμένο ή dreamlike όρο.
Τους είδατε ονειρεμένα, χωρίς το καθορισμένο αντικείμενο ή το σκοπό - μια παράξενη, δυσάρεστη θέα. Αυτά τα φάσματα είναι πραγματικά αστρικά κοχύλια από τα οποία οι ψυχές έχουν αναχωρήσει, αλλά που έχουν αφήσει σε αυτά ικανοποιητική ισχύς, που προκύπτει από την προηγούμενη σκέψη και δονήσεις των ιδιοκτητών τους, για να τους δώσει μια προσωρινή ομοιότητα της ζωής και της ενέργειας, αυτή η ισχύς φορά βαθμιαία μακριά, και το κοχύλι κατόπιν βυθίζετε στην υποδιαίρεση που είδαμε λίγο πιο πίσω. Στο μεταξύ, κατοικεί σε αυτήν την ιδιαίτερη υποδιαίρεση. Στην περίπτωση της ψυχής με τα υψηλά ιδανικά και τις πνευματικές φιλοδοξίες, δεν υπάρχουν σχεδόν καμία υλική θεωρημένη δόνηση που παραμένει "να γαλβανίσουν" το αστρικό σώμα αφότου έχει αποσυρθεί η ψυχή.
Η υψηλότερη φύση τις έχει εξουδετερώσει αυτές τις χαμηλότερες, αλλά ισχυρές, δονήσεις. Αλλά στην περίπτωση της ψυχής που διατηρεί τις ισχυρές υλικές σκέψεις και τις επιθυμίες, η ισχύς είναι πολύ πιο παράξενη. Στην τελευταία κλάση, ακόμα και αφού την έχει σύρει η υψηλότερη φύση της ψυχής προς τα πάνω, επάνω από τον αστρικό, αυτές οι χαμηλότερες διανοητικές δονήσεις μπορούν να μείνουν στην εγκαταλειμμένη αστρική μορφή, και να δώσουν έτσι στην τελευταία μια ομοιότητα της ζωής και της δραστηριότητας που, αν και μια πλαστογραφία, μπορεί να φανερώσει την ιδιαίτερη ισχύ για έναν χρόνο. Η πλαστή ισχύς αυτών των φασματικών μορφών μειώνει σταθερά, αλλά σε μερικές περιπτώσεις εμμένει για έναν συγκριτικά μακροχρόνιο χρόνο. Καταρχήν, η ισχύς εξαφανίζεται στον τρόπο που δηλώνεται, αλλά σε ορισμένες άλλες περιπτώσεις χρησιμοποιείται, δεδομένου ότι ένας σπινθήρας καθίσταται φωτεινός από το φύσημα επάνω της, με τη βοήθεια ενός ψυχικού ερεθίσματος από τα πρόσωπα που ζουν στο υλικό τοπίο. Υπαινίσσομαι τώρα στην ισχύ που παράγεται "στους κύκλους" και μέσω των medium (διάμεσους). Η ψυχική ισχύς που παράγεται έτσι, συνδεμένη με την ισχυρή διανοητική έλξη που οργανώνεται μεταξύ των προσώπων στη γήινη ζωή και της φασματικής μορφής, μπορεί να προκαλέσει τα τελευταία για να φανερωθεί στα πρώτα, είτε από τη λίγο πολύ πλήρη υλοποίηση, είτε από τη μερική εκδήλωση μέσω του φυσικού οργανισμού του μέσου, είτε των μέσων, παρόν. Σε αυτή την περίπτωση, το φάσμα, "γαλβάνισε" να φανεί στη ζωή με τη βοήθεια της ψυχικής ισχύος του μέσου, ή εκείνοι που συνθέτουν τον ψυχικό κύκλο, θα προσπαθήσουν να φανερωθούν από την ομιλία, το αυτόματο γράψιμο, τα κτυπήματα, ή ειδάλλως. Αλλά, στο καλύτερο, οι προσπάθειές θα είναι αδύναμες και ελαττωματικές, και τα πρόσωπα που βεβαιώνουν τα φαινόμενα θα θυμηθούν πάντα το ίδιο πράγμα με την αμυδρή ιδέα ότι "υπήρξε κάτι λανθασμένο για αυτό" - κάτι βρέθηκε.
Σε μερικές περιπτώσεις, η δόνηση των παλαιών μνημών θα επιζήσει στη φασματική μορφή, που θα την δει για να απαντήσει στις ερωτήσεις αρκετά καλά, και θα υπαινιχτεί στην προηγούμενη εμπειρία. Αλλά ακόμα και τότε, σ’αυτές τις περιπτώσεις θα υπάρξει μια σκιά του unreality που θα εντυπωσιάσει τον προσεκτικό παρατηρητή. Θυμηθείτε, υπάρχουν πολλές άλλες μορφές της "επιστροφής πνευμάτων" μερικής ή πλήρους, άλλα για τα πραγματικά φαινόμενα είναι πραγματικά άλλα μια εκδήλωση της παρουσίας αυτών των φασματικών μορφών των οποίων πραγματικής φύσης έχουμε γίνει εξοικειωμένοι από την αναλαμπή μας στην περιοχή διανομής τους.
Επιπλέον, αυτές οι οντότητες (εάν μπορούν να κληθούν από εκείνο το όνομα) δανείζονται τις ιδέες και τις εντυπώσεις από τα μυαλά των μέσων ή των προσώπων στον κύκλο, εκτός από τις σκιερές μνήμες τους, και έτσι τις διπλά γίνοντας αντανακλάσεις ή τις πλαστογραφίες. Αυτά τα φάσματα δεν έχουν πραγματικά καμία ψυχή. Η ψυχή που κατέλαβε στο παρελθόν τη μορφή έχει αναχωρήσει σε ένα υψηλότερο τοπίο, και χρειάζεται άγνοια της απόδοσης του απορριμμένου κοχυλιού της. Είναι αξιολύπητο να βεβαιωθούν οι περιπτώσεις όπου αυτές πλαστογραφούν τη φασματική μορφή γίνονται αποδεκτές ως αναχωρημένη ψυχή του ατόμου, από εκείνους που τον αγάπησαν στη γη γεμάτη. Μια έλλειψη γνώσης του αληθινού αποκρυφισμού επιτρέπει συχνά των λυπηρών λαθών αυτού του είδους. Το αληθινό occultist δεν εξαπατείται ποτέ με αυτόν τον τρόπο. Αυτά τα φάσματα δεν είναι πλέον "αναχωρημένες ψυχές" ή "πνεύματα" από ένα γαλβανισμένο φυσικό πτώμα είναι το άτομο που μία φορά κατοικημένος σε αυτό, αν και το ρεύμα μπορεί να το προκαλέσει για να κινήσει τους μυς του και να πάει μέσω των κινήσεων της ζωής, παραμένει ένα πτώμα και ένα απορριμμένο κοχύλι - και αυτό είναι ακριβώς η φασματική μορφή, συν τις υπόλοιπες δονητικές ηχώ της παλαιάς διανοητικής ζωής της.

Είναι συνήθεις μεταξύ των occultists να μιλήσουν για το αστρικό τοπίο, απλά ως "αστρικό" όπως παραδείγματος χάριν "έξω στο αστρικό" "επισκεμμένος τον αστρικό" "φαινόμενα του αστρικού" "κάτοικοι του αστρικού," κ.λ.π... Ο σπουδαστής μπορεί επίσης να εξοικειωθεί με αυτήν την χρήση του όρου "αστρικός," προκειμένου να καταλάβει, και να γίνει κατανοητός.

Αναλόγως, θα χρησιμοποιήσω από τώρα και στο εξής αυτόν τον όρο, " αστρικός," ως ένδειξη των αστρικών περιοχών, - το αστρικό τοπίο - χωρίς την περαιτέρω εξήγηση.
Ένα από τα σκληρότερα πράγματα για το στοιχειώδη σπουδαστή για να πραγματοποιήσει προβολή είναι ότι ο αστρικός είναι ακριβώς τόσο πραγματικός, τηρώντας, και σταθερός όπως είναι ο υλικός κόσμος. Ακριβώς δεδομένου ότι ο ατμός είναι πραγματικά τόσο πραγματικός όσο το ύδωρ, ή ακόμα και ως πάγο, έτσι είναι και αστρικός ακριβώς τόσο ο πραγματικός όσο ο κόσμος των φυσικών αισθήσεων.
Για το θέμα, εάν θα μπορούσαμε να δούμε τον κόσμο θέματός μας που τοποθετήθηκε κάτω από ένα αρκετά ισχυρό ενισχυμένο γυαλί, πρέπει να το αντιληφθούμε όχι ως μεγάλο σώμα σταθερού του στερεού θέματος, αλλά μάλλον ως συνάθροιση ενός άπειρου αριθμού των πιο μικροσκοπικών μορίων. Οι ίδιοι έχτισαν στα άτομα αυτοί έχτισαν στα μόρια και αυτοί έχτισαν στις στερεές μάζες.
Το διάστημα μεταξύ των ιόντων του υλικού ατόμου είναι τόσο συγκριτικά μεγάλο όσο το διάστημα μεταξύ των πλανητών του ηλιακού σύστημα θέρμανσης, αερισμού και κλιματισμού μας. Κάθε ιόν, άτομο κα μόριο χρειάζονται σταθερή και έντονη κίνηση. Κάτω από ένα γυαλί της ικανοποιητικής ισχύος, δεν θα φαινόταν να υπάρχει τίποτα στερεό στον υλικό κόσμο.
Εάν το ενισχύοντας γυαλί επρόκειτο να αυξηθεί σε μια άπειρη ισχύ, ακόμα και τα ιόντα θα έλιωναν στη συνταραγμένη ανυπαρξία, και δεν θα υπήρχε τίποτα που αφήνεται αλλά ο αιθέρας που δεν έχει κανένα βάρος και που είναι αδιανόητος στις αισθήσεις ακόμα και όταν βοηθημένος από τα ισχυρότερα όργανα του εργαστηρίου.
Έτσι βλέπετε, ο λόγος στερεότητας των πραγμάτων είναι μόνο σχετικός και συγκριτικός. Η δόνηση της ουσίας στον αστρικό είναι υψηλότερη από εκείνη του υλικού τοπίου αλλά ακόμα και οι αστρικές δονήσεις είναι μακρινές πιο αργές από εκείνου του επόμενου υψηλότερου τοπίου, και τόσο επάνω.
Στον ταξιδιώτη στον αστρικό το τοπίο, και όλα που συνδέονται συνεπώς, φαίνεται τόσο στερεό όσο το πιο στερεό υλικό κάνει στο φυσικό μάτι. Είναι πραγματικά ακριβώς τόσο στερεό όπως είναι το αστρικό σώμα στο οποίο το επισκέπτεστε. Όπως για την πραγματικότητα, ο αστρικός είναι ακριβώς τόσο πραγματικός όπως είναι το υλικό, με κάθε σεβασμό. Οι δυνάμεις της φύσης δεν είναι αντιληπτές στο φυσικό μάτι, εκτός από όπως φανερώνοντας μέσω του θέματος - αλλά είναι πολύ πραγματικές όπως όλοι μας ξέρουν ότι από την εμπειρία μπορείτε να δείτε την ηλεκτρική ενέργεια, αλλά όταν λαμβάνετε τον κλονισμό της πραγματοποιείτε την πραγματικότητά της. Μπορείτε να δείτε την δύναμη της βαρύτητας, αλλά γίνεστε οδυνηρά ενήμεροι για την πραγματικότητά της όταν ρίχνετε ένα μήλο στο ύψος πίεσης σας. Στην πραγματικότητα, πραγματοποιείται από όλα τα προηγμένα occultists, ότι εάν πραγματικά μπορεί να υπάρχει για να είναι οποιοιδήποτε βαθμοί στην πραγματικότητα μεταξύ των πραγμάτων, η ισορροπία είναι υπέρ των λεπτότερων μορφών της ουσίας και των δυνάμεων, και ενάντια λιγότερο στο λεπτό. Έτσι, ο σπουδαστής, δεν επιτρέπεται ποτέ να σκεφτεί τον αστρικό ως κάτι συγκριτικά πλασματικό, ή όπως μόνο σχετικά υπάρχον.
Φυσικά, δεν μιλώ για την πραγματικότητα στη μεταφυσική αίσθηση του όρου, γιατί σε τέτοια αίσθηση ο ολόκληρος φανερωμένος κόσμος, συμπεριλαμβανομένων των όλων τοπίων του, είναι πλασματικός σε σύγκριση με τη μια πραγματικότητα. Και, πάλι, μην επιτραπείτε στο να σκεφτείτε τις αστρικές αισθήσεις ως ένα μόριο λιγότερο πραγματικό, αξιόπιστο και σημαντικό από εκείνο του φυσικού σώματος. Κάθε κλάση της αντιληπτής αίσθησης έχει το κατάλληλο πεδίο στο οποίο είναι βασιλιάς. Κάθε ένας είναι κύριος στη σφαίρα του. Και δεν πρέπει να υπάρξει καμία προσπάθεια να συρθούν οι διακρίσεις της πραγματικότητας μεταξύ στον τελευταίο, είναι όλος ο μηχανισμός της συνείδησης, ή "η συνειδητοποίηση" κάθε μια προσάρμοσε στις ιδιαίτερες απαιτήσεις του περιβάλλοντός της.
Ο αστρικός έχει το τοπίο, τη γεωγραφία (!), και "τα πράγματά του," ακριβώς όπως έχει τον υλικό κόσμο. Αυτά τα πράγματα είναι ακριβώς τόσο πραγματικά όπως είναι η Αγγλία, το Βατικανό, ST Paul, το Capitol στην Ουάσιγκτον, Broadway, Picadilly κ.λ.π… Οι κάτοικοί του είναι ακριβώς τόσο πραγματικοί όσο οποιαδήποτε από τα μεγάλα άτομα της χώρας στην οποία ζείτε, ή εκείνους οποιασδήποτε άλλης χώρας, τα της οποίας ονόματα διστάζω να καλέσω, για να μην περνούν από αυτό το υλικό τοπίο και γίνονται έτσι "πλασματικοί" ακόμη και πριν από πέρασμα αυτών των τυπωμένων λέξεων, έτσι παροδικός είναι οι κάτοικοι και τα πράγματα ακόμη και αυτού του πραγματικού υλικού κόσμου. Ο νόμος της σταθερής αλλαγής λειτουργεί στον αστρικό ακριβώς όπως στο υλικό τοπίο.
Εκεί, τα πράγματα έρχονται και πηγαίνουν, ακριβώς όπως κάνουν εδώ στο υλικό τοπίο. Σταματήστε μια στιγμή και συγκεντρωθείτε στην ουσία - στο θέμα, και θα δείτε ότι η διαφορά μεταξύ των πραγμάτων των δύο τοπίων είναι απλά όπως η διαφορά μεταξύ κόκκινου και μπλε - απλά μια διαφορά στο ποσοστό δόνησης της ουσίας. Και, αυτό πάλι, είναι η αιτία της διαφοράς μεταξύ του χάλυβα και του αερίου υδρογόνου, μεταξύ της ηλεκτρικής ενέργειας και του φωτός, μεταξύ του μαγνητισμού και της θερμότητας - απλά μια διαφορά των δονήσεων της ουσίας. Επιπλέον, και αυτό είναι αρκετά σημαντικό στο σπουδαστή, ο αστρικός έχει τους νόμους του ακριβώς όπως έχει στον υλικό κόσμο.
Αυτοί οι νόμοι πρέπει να μαθευτούν και να παρατηρηθούν, διαφορετικά οι κάτοικοι του αστρικού, καθώς επίσης και ο επισκέπτης επιπλέον, θα συγκεντρώσουν το αποτέλεσμα που προέρχεται πάντα από τους σπασμένους φυσικούς νόμους. Πάλι, υπάρχει τι μπορεί να κληθεί "γεωγραφία" του αστρικού, εάν αυτό το υλικό - η λέξη τοπίων επιτρέπεται επ'αυτού. Υπάρχουν περιοχές, σημεία του διαστήματος, θέσεις, βασίλεια χώρες, κ.λπ., στον αστρικό, ακριβώς όπως στο υλικό τοπίο. Μερικές φορές αυτές οι αστρικές περιοχές δεν έχουν καμία σύνδεση με οποιεσδήποτε στο υλικό τοπίο, ενώ σε άλλες περιπτώσεις έχουν μια πολύ άμεση σύνδεση και μια σχέση με, υλικές θέσεις και κατοίκους έπ’ αυτού. Κάποιος μπορεί να ταξιδέψει από μια περιοχή του αστρικού σε άλλη, από απλά μια πράξη όποιος αυξάνει τη δόνηση του αστρικού σώματος, χωρίς να την κινεί σε ένα σημείο στο διάστημα. Πάλι, κάποιος μπορεί να ταξιδέψει στο διάστημα από ένα σημείο σε άλλο στον αστρικό, σε περιπτώσεις όπου αυτά τα σημεία έχουν μερική σχέση με τα σημεία στο υλικό τοπίο. Σαν περίπτωση αυτής της τελευταίας μορφής του ταξιδιού, θα έλεγα ότι ένας μπορεί να ταξιδέψει στον αστρικό από το Βερολίνο στη Βομβάη - αλλά με υπέρτατη ταχύτητα, όσον αφορά το χρόνο.
Ναι ο χρόνος και το διάστημα έχουν την εκδήλωσή τους στον αστρικό. Αλλά, εντούτοις, ορισμένες αστρικές εκδηλώσεις, σε επτά υπό- τοπία της, μπορούν να είναι, και πιθανός είναι, παρών εκεί μέσα, και επάνω, στο ακριβές σημείο του διαστήματος που καταλαμβάνετε αυτήν την στιγμή στο υλικό τοπίο και αυτή η ίδια η στιγμή του χρόνου, ΤΏΡΑ!
Εάν έχετε τη γνώση και την ισχύ μπορείτε να διαπεράσετε όλα αυτά τα υπό- τοπία, ένα μετά το άλλο, που βεβαιώνει το τοπίο και τους κατοίκους τους, τα φαινόμενα και τη δραστηριότητά τους, και έπειτα την επιστροφή στο υλικό τοπίο - όλα σε μια στιγμή του χρόνου, και χωρίς αλλαγή ενός ενιαίου σημείου στο διάστημα. Ή, εάν προτιμάτε, μπορείτε να ταξιδέψετε σε οποιαδήποτε από αυτά τα υπό- τοπία του αστρικού και έπειτα το ταξίδι στο διάστημα στον αστρικό σε άλλη θέση σε εκείνο το υπό- τοπίο, και να έχετε έπειτα την επιλογή της επιστροφής καθεμίας με τον ίδιο τρόπο από τον οποίο ήρθατε, ειδάλλως του κατεβάσματος στο υλικό τοπίο και του ταξιδιού σε αυτό, στο αστρικό σώμα σας, πίσω όπου το φυσικό σώμα σας στηρίζεται.

Διαβάστε πέρα από αυτές τις τελευταίες δύο παραγράφους, έως ότου παίρνετε την ιδέα σταθερή εικόνα σαφώς στο μυαλό σας, γιατί αν το κάνετε αυτό θα είστε σε θέση να κατανοήσετε ευκολότερα αυτά που θα πρέπει να σας πω στα ακόλουθα κεφάλαια.

Στο αστρικό ταξίδι, συναντάς πολλούς παράξενους κατοίκους εκείνης της θαυμάσιας σφαίρας της φύσης - μερικοί ευχάριστοι και άλλοι δυσάρεστοι. Μερικοί από αυτούς τους κατοίκους έχουν περάσει επάνω από το υλικό τοπίο, ενώ άλλοι δεν έχουν κατοικήσει ποτέ εκεί, αυτές οι τελευταίες μορφές είναι οι’’ ντόπιοι’’. Στην προσωπική οδηγία κλάσης μου, το έχω βρει συμφέρον στους σπουδαστές μου να περιγραφούν τα φαινόμενα του αστρικού στις διαλέξεις μου, υπό μορφή ιστορίας ενός ταξιδιού στον αστρικό, παρά ως ξηρά, τεχνική περιγραφή. Σε τέτοιες διαλέξεις, υποθέτω ότι οι σπουδαστές είναι παρόντες στον αστρικό, και ότι ενεργώ ως οδηγός τους. Κατ' αυτό τον τρόπο, μια πολύ σαφέστερη σύλληψη του θέματος φαίνεται να κερδίζεται από αυτούς. Μετά από την προσεκτική εκτίμηση, έχω αποφασίσει να ακολουθήσω αυτό το ίδιο σχέδιο - στο μέρος, τουλάχιστον - σε μερικά από τα ακόλουθα κεφάλαια. Χρειάζομαι μόλις και μετά βίας να προσθέσω ότι οι περιγραφές που δίνονται είναι βασισμένες στην πραγματική εμπειρία των προηγμένων occultists, συμπεριλαμβανομένου μου, και δεν είναι δογματικές δηλώσεις της θεωρίας, των υποθέσεων, ή των κερδοσκοπιών των μόνων "occultists βιβλίων." Κάθε γεγονός που δηλώνεται εν τω παρόντι μπορεί να ελεγχθεί από την εμπειρία οποιουδήποτε προηγμένου occultist.