v1hyper

Για τον Κοπερφιλντ όλοι ξέρουμε οτι μπορεί να έχει δυνάμεις και να κάνει όλα αυτά τα μυστήρια κόλπα, που είναι επίσεις αυθεντικά.

Να σου κάνω εγώ ενα ερώτημα.... αν ο Κόπερφιλντ έχει τόση δύναμη, που είναι και θνητός, τότε για φαντάσου.... Πόση δύναμη είχε ο Χριστός? Ο Αναστάντας? Αυτός δεν πέταγε?

Θαυματουργικά και υπερφυσικά αναβλύζει απο τον τάφο το Άγιο Φώς -επιτάφειος Φωτοφάνεια- ανάβωντας πρώτα την αγία κανδήλα που είναι επάνω στον τάφο σε χρυσή θήκη. ΣΕ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΟΥ 12του ΑΙΩΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΦΡΑΣΗ: "νέον και ουράνιο φώς κατα πάν άγιο Σάββατο εξαπτόμενο εν ταις επάνω του ζωηφόρου και θείου μνηματος κανδήλαις". Ο πατριάρχης αφού διαβάσει ορισμένες ευχές, ανάβει τις τέσσερις δέσμες με τα τριαντα τρία κεριά, για να μεταδώσει στην συνέχεια το Ιερό φώς στις Χιλιάδες των χριστιανών που το υποδέχωνται με ανεκλάλητη συγκίνηση.

Ιδιαίτερα Αραβες Ορθόδοξοι, πιο εκδηλωτικοί παρουσιάζουν τέτοιο ξέσπασμα ενθουσιασμού που χαλάνε τον κόσμο. Μάλιστα νέοι απο την Βηθλεέμ σε σχήμα πυραμίδας τραγουδούν τα εγκόμια του αγίου φωτός ψαλτά και σφυρικτά, με την αντυπωσιακή έπωδο. "Ο Χριστός είναι δικός μας, γεννήθηκε στην πόλη μας".

Η ατμόσφαιρα δονείται απο υπερκόσμια χάρη και δόξα. Η γλώσσα αδυνατεί να περιγράψει.
Το Ιερό επιτάφιο φώς δεν διαδίδεται μόνο απο τον πατριάρχη, αλλα δρά και μόνο του, εμφανίζεται εξω απο τον Τάφο, με μιά ιδιαίτερη απόχρωση, εντελώς διαφορετική απο το γνωστό φως, τρέχει σαν περιστέρι ή σαν αστραπή γύρω απο το κουβούκλιο, φτερουγίζει ανάμεσα στις κανδήλες του. χάνεται και ξαναεμφανίζεται ανάβοντας μερικές απο αυτές. Ορισμένες φορές το σκεπάζει ολόκληρο, λές και άρπαξε φωτιά. Πετάει και σαν πουλί μέσα στον ναό της αναστάσεως. Πηγαίνει και σε ορισμένα παρεκκλήσια όπως πχ του Γολγοθά ή του Σταυρού και ανάβει κανδήλες και τα κεριά ορισμένων χριστιανών. Υπάρχουν ευλαβείς προσκυνητές που όσες φορές παρευρέθησαν σ' αυτην την τελετή τα κεριά τους ήρθε μόνο του το Αγιο Φως και τα άναψε! Και μπορεί να βρισκόταν πολύ μακριά απο το κουβούκλιο.

Οταν βγει ο Πατριάρχης απο τον τάφο και μοιράζει γεμάτος συγκίνηση το άγιο φως, μπορεί αυτό να περιφέρεται ακόμη επάνω στο κεφάλι του, ανάμεσα στα κανδήλια.

Ολα πλημμυρίζουν στο φώς. και η τελευταία γωνιά του του πελωρίου ναου της Αναστάσεως έχει φωταγωγιθεί. "Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός". Αυτή είναι "η των κανδήλων της Αγίας Αναστάσεως ουρανίω και φώτι διαδοχία" κατα την φράση παλαιού Επισκόπου, (Βασιλείου Έμεσης, 9ος αιώνας). Όχι βέβαια μόνο των κανδήλων. Διαδοχία με ουράνιο υπερφυές και αχειροποίητο φώς.

Το θεόσδοτο αυτό φώς παρουσιάζει ασυνήθιστα χαρακτηριστικά. Μόλις πρωτοεμφανίζεται έχει ένα χρωματισμό σαν γαλάζιο εντελώς διαφορετικό απο το συνηθές φώς. Κάποιος συγγραφεύς ομιλεί για "μυστηριώδες γαλάζιο φώς που κινείται και μεταμορφώνεται".

Έπειτα καθώς πετάει απο δω κι εκεί δίνει την εντύπωση πως είναι κάτι το ζωντανό, το οποίο μόνο του κανονίζει πού θα πάει.
Και επιπλέον μόλις πρωτοεμφανιστεί, τα τρία πρώτα λεπτα, (ακριβώς τα τρία πρώτα λεπτά, με το ρολόι) δεν καίει. Μπορείς να το ακουμπήσεις για ευλογία στα χέρια σου, στο στήθος σου, στο μέτωπό σου, στο στόμα σου χωρίς να πάθεις τίποτε. Δεν καίει καθόλου.

Αν υπάρχουν εντυπωσιακά θεάματα, οπωσδήποτε το επόμενο συγκαταριθμήται στα πρώτα. Βρίσκεσαι αυτή τη στιγμή την Ιερή ώρα στον Ναό της Αναστάσεως και παρατηρείς ένα σεβάσμιο ιερέα με πλουσιώτατη γενειάδα να παίρνει τα τριαντατρία κεριά του με το Άγιο φώς και να τα ακουμπά στο μέτωπο, στο πρόσωπο και κατόπιν -ακούστε- να τα περνάει ελικοειδώς ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΓΕΝΕΙΑΔΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΘΑΙΝΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ. Άν δεν επρόκειτο για το Άγιο Φώς όχι τριαντατρία, αλλα και ένα μόνο κερί να πλησίαζε την γενειάδα του, καταλαβένετε τι επρόκειτο να συμβεί!

Εδώ χωρίς αμφιβολία έχουμε να κάνουμε δώρημα "άνωθεν καταβάνον εκ του πατρός των φώτων". Τέτοιο φώς δεν μπορεί να το προσφέρει κάποια ανθρώπινη επενέργεια ή δεξιοτεχνία. Προέρχεται όχι απο τον υλικό κόσμο αλλα απο τον κόσμο που βασιλεύει το ανέσπερο Φώς.

Ας σημειώσουμε τα εξής, μόνο με την επίκληση Ορθόδοξου Ιερέως εμφανίζεται, Οσάκις Επεχείρησαν να το ζητήσουν, ετερόδοξοι, απέτυχαν. Κάποια φορά (1579) που οι αρμένιοι δωροδόκησαν τους Τούρκους και μπήκε ο δικός τους Πατριάρχης στο Πανάγιο Τάφο, ενώ ο Ορθόδοξος στεκώταν περίλυπος έξω απο τον Ναό, εμπρός σε μια κολώνα, έσχισε την κολώνα και Παρουσιάστηκε στον Ορθόδοξο, τον είδε απο το γειτονικό Μιναρέ ο Άραβας Εμίρης Τουνόμ, ο επικεφαλής της φρουράς που επόπτευε τις τελετές στον Ναό της Αναστάσεως με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει τον Μουσουλμανισμό και να ασπασθεί την πίστη του Χριστού. Λέγεται οτι έμπηξε τρία καρφιά στο έδαφος αναφωνώντας "έτσι να μπηχθουν καρφιά σε όποιον αρνείται οτι το άγιο φώς και οτι μία είναι η αληθινη πίστις, των ορθοδόξων". Αυτά όμως ερέθησαν τους άνδρες της φρουράς, οι οποίοι τον έπιασαν και των έκαψαν".

Ας σημειωθεί οτι η σχισμένη κολώνα σώζεται ακόμη, και οι ορθόδοξοι καθώς μπαίνουν στον Ναό της Αναστάσεως την ασπάζωνται στο σημείο της σχισμής. Απο τότε σουλτανικό φιρμάνι ώρισε οτι μόνο ορθόδοξοι Έλληνες να μεταδίδουν Άγιο φώς.

Η εμφάνιση του Αγίου φωτός είναι Γεγονός που λαμβάνει χώρα κάθε έτος εμπρός σε χιλιάδες αυτόπτες μάρτυρες. Γεγονός βαρυσήμαντο. Με την παρουσία πολλών εκατοντάδων προσκυνητών απο την Ελλάδα και την Αμερική τελέστηκαν φέτος οι Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας και του Αγίου Πάσχα στην Αγία πόλη. Οι Αγιοταφίτες Πατέρες μας προσφέραν την διακονία τους στους εκκλησιαζόμενους στον Πάνσεπτο Ναό του Παναγίου Τάφου και στα άλλα Ιερά καθιδρύματα. Κοσμοσυρροή παρατηρήθηκε κατα την τελετή του νιπτήρος και ιδιαίτερα το Μεγάλο Σάββατο το Μεσημέρι κατα την αφή του Αγίου φωτός, πο έγινε μέσα στους πατροπαράδοτους αλαλαγμούς των ντόπιων και παρουσιάστηκε κατα τρόπο υπερφυσικό, σε σημείο που εξεπλάγησαν όλοι οι παρόντες και δόξασαν τον Αναστάντα Κύριο γιατί μας αξιώνει μέχρι και σήμερα μιάς τέτοιας ευεγερσίας, να αντιλαμβανόμαστε δια των αισθήσεων ενα πραγματικό θαύμα, όπως είναι η χωρίς τριβή ή χημικά μέσα ή άλλα η προέλευση του αγίου φωτός".

Δεν υπάρχει περιθώριο αμφιβολίας και αμφισβητήσεως, υπάρχει μόνο περιθώριο για να τονωθεί, και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό η ισχνή και ασθενική πίστις.

Έχουμε συγκινητικές περιπτώσεις Εβραίων (ιεχωβάδων) που πίστεψαν στον Χριστό απο το Άγιο φώς και έλεγαν στους συμπατριώτες τους, "τί περιμένετε να έρθει ο Μεσσίας; Ο Μεσσίας ήρθε!"

Local contributor, Eugene Daniel, tells us about his faith and the holy festival Pascha/Easter day on Sunday 27th April 2003.

... In Palestine there are numerous shrines, and many of these are protected by the Orthodox. The Church of the Holy Sepulchre is the tomb where Christ's body was taken to lay when he was crucified, and three days later he was resurrected.

Every year the Greek Orthodox Patriarch of Jerusalem enters this cave, having been searched by Israeli paramilitary to see if he has any lighting equipment. He comes out with a bunch of either 12 or 33 candles fully alight, and the flames then spread to all the pilgrims in the crowd at exactly midnight on Great and Holy Saturday.

An Orthodox Christian is able to touch this Holy Fire which has come from Heaven without feeling any pain, and they can even wash their face in it!

This miracle has been attempted by the Archbishops of other denominations such as the Armenian Apostolic Patriarch, or the Roman Catholics, but they are unable to perform the miracle on either their own Easter or on Pascha.

In Birmingham many people will be attending the Orthodox churches on Holy Week and on Pascha. On Holy Friday there is the procession round the church 3 times with a big 'epitafios' which literally means coffin to symbolise Christ in Hell for 3 days.

Cited: BBC - Birmingham Faith

********************************************

Peace of Christ be with you all,

I don’t post here often but I do read your posts. I was interested in this thread about the "Holy Fire" as it pertains to may family very directly. In the year 1053 AD, my ancestors living on the Greek island of Samos prayed to God that He would allow a pious woman in our family to conceive, as she and her husband were trying for many years but to no avail. She and her husband made a vow, that should the wife conceive they would dedicate this child t the service of the Lord. Some thing very similar to what Hanna in the Old Testament vowed about her son Samuel. Sure enough a year later she conceived a male child. Deciding to do good on their promise, my ancestors moved from the Island of Samos and went to Jerusalem, were the child eventually grew up to be a Greek Orthodox priest serving the Church of the Holy Sepulcher in the Chapel of St. Jacob. That priest then had a son who also became a priest and so on and so forth for 25 consecutive generations. Our original Greek family name was Papadupoulus but because of so many priests in the family it was changed to Khoury, which is a Syriac word meaning priest. As far as I know, my family has the longest line to continual Greek Orthodox priesthood anywhere. The last person to be a Greek Orthodox priest in our family was my paternal Grandfather named Fr. George Khoury who served the same church and was the archpriest serving the Arab speaking Greek Orthodox community in Jerusalem.

The reason I went through this long introduction is to state that my priestly ancestors always attended the services of the Holy Fire in the Church of the Holy Sepulcher and can attest to it’s authenticity for almost the 950 years that they have been there. More recently, my grand father, Fr. George Khoury, was the priest who would be one of the first people to light his candle from the one that the Patriarch holds after coming out of the tomb. I can assure you first hand that this miracle is true and genuine.

****************************

"O Gladsome Light, of the Holy Glory of the Immortal Father, heavenly Holy, blessed Jesus Christ! (Orthodox Holy Saturday Morning Prayer)

It was Orthodox Holy Saturday in this devastating year of terror 2002 where Christians across the Occupied Palestinian Territories could not carry out their centuries old traditions throughout their cities and villages. Either people were under strict curfew as in Bethlehem or collective punishment as in Taybeh (my husband’s village) were residents were blocked in with concrete blocks and large dirt piles to prevent their movement anywhere. As a Christian, I thought it was appalling to be so close to such a sacred place like the Holy Sepulchre and not be able to partake in the special Holy Week services. I was determined to make it into! Jerusalem and have this unique lifetime experience of receiving the miraculous Holy Fire as it comes from the Tomb of Christ each year while the Greek Orthodox Patriarch prays at the very spot where Christ’s Body was laid over two thousand years ago.

The Great Saturday of the Holy Fire has traditionally been the highlight of the Easter services in the Holy Land. The Greek Orthodox Patriarch of Jerusalem, Irineos I is the only one that can conduct the service of the Holy Light at the Tomb of Christ inside a tiny chapel in Greek called "Kouvouklion." The tomb itself is enclosed within a highly ornamented marble. The tomb is reached through a second doorway in the "Kouvouklion," which is very low that it forces one to enter bowing. Not too many people fit inside this small sacred spot at the same time (maybe up to four or five). Usually this is the reason pilgrims wait many hours to enter this sacred place found inside the Basilica of the Holy Sepulchre where many chapels exist for various Christian denominations. Constantine the Great and his mother Helen take credits for building this magnificent Church complex in the fourth century.

When I first came to live in the Holy Land after the Oslo Agreement, The Saturday of the Holy Light was the most glorious celebrated event of the year. Thousands of pilgrims and local Christians would flock to see the Holy Fire and experience the miracle of Christ in our midst. A designated representative of the Christian community from each city and village awaited the Holy Fire to appear and take the Holy Light from the Holy Sepulchre to their city or village accompanied by the local scouts in a long joyous procession with drums, music and singing. To show their unity, Christians from the Orthodox, Eastern Catholic and Western Catholic Churches along with their local priests marched together in the procession in cities like Ramallah and other Palestinian towns throughout the West Bank.

My two sons along with many other altar boys carried candles and crosses from their churches to the outskirts of our village awaiting the Holy Light to arrive from Jerusalem. Once the Holy Light arrived from the "Life Giving Tomb" everyone marched back to his or her particular church conducted another procession three times around the church and prepared to celebrate the midnight Resurrection service. Most people would carry the Holy Light with candles and small lanterns to their homes to receive God’s blessings. The elders in the village would touch the flame of the candle from Jerusalem with both of their hands and wipe their hands on their faces. This was a ritual that allowed them to feel the Grace of God would be with them and to seek the Holy Light to guide them and protect them in their lifetime.

However, this year, nothing. The destruction and devastation in the Holy Land overshadowed this beautiful religious and cultural celebration. Hardly any Palestinian Christian outside Jerusalem could enter the city to partake in this glorious event. In order to preserve the beauty, the values and traditions as they were handed down to us from generation to generation, the patriarchate staff arranged for the Holy Light to be delivered by priests that had permission to travel to Bethlehem and Ramallah. The curfew was uplifted for a few hours to allow the faithful to pray. No parades. No drums. No altar boys. No singing. Just the religious service of receiving the Holy Fire but in mourning because of the current situation in Palestine.

Other years I could not get anywhere near the area of the Holy Sepulchre. I would stand blocks away near the souvenir shops because people that had slept overnight inside the church were the only ones that could get inside. Unless of course you were a special government official like Mr. Petros Panagotopoulos, our Greek consul general in Jerusalem you would get a front row seat. After many checkpoints and by the Grace of God, I stood at the altar steps inside the Resurrection Church directly across from the first entrance to the Tomb of Christ. I noticed all of the vigil lamps in the church w! ere extinguished. I looked up to see more than one bird flying very high. I heard Patriarch Irineos and everyone chanting "Lord have Mercy" in Greek. The loud church bells began to ring thirty-three times in a joyous sound that is very familiar to me. The Holy Fire rushed out of the Life Giving Tomb as thousands of people lit their bundle of thirty-three candles at the same time while the Greek patriarch stood in front of the entrance to the tomb. I am too short and I could not see him. I felt extremely hot as in burning. It was like being inside a hot oven. In seconds the entire area was illuminated very quickly by passing the Holy Light.

The Israeli policemen had small red cans of spray and they would put out many candles for "security." We have extraordinary things happening on this side of the world in the name of "security." But the little old ladies from Greece were very upset and they were franticly screaming "min mou ta svinis" (Don’t blow them out). I found myself on the floor from all the pushing, shoving and blowing out of candles by the dozens of policemen in the church. I didn’t really mind so much that my candles were blown out because the true light of Christ can truly illuminate the soul and the candle itself is only the symbolism of this Light that wins over the darkness. But, I felt better when my son said: "Don’t worry mom, I got it." He showed me his little red lantern with a candle lit inside that could not be blow out by the Israeli policemen. I thought it was so wonderful for my son to receive the Holy Light as his father had done so many times before growing up as a child in the minority Christian community of occupied Palestine.

This is a remarkable ritual with a long and complex history that adds to the tapestry of the Christian legacy in the Holy Land. I remember once when I asked a local priest does the Light really come miraculously from the Holy Tomb? He laughed and said that it is not something you only see with your eyes. It is something you also feel. It is something the soul knows. But some people like my friend Mother Agapia Stephanopoulos actually have seen the physical aspects of the Holy Light in three different years appear in the same bluish color. Mother Agapia said it was a very low-key service this year. The faithful little Greek lady next to me that had spent the whole night inside the church said she has also seen the Holy Light in clouds of bluish color glowing all over the church three different years. She has been to the Holy Land ten times to venerate the Holy sites. I asked her how in the world did she not feel scared to be in Jerusalem this year. She told me we must always travel with the Grace of God. Little did she know this is especially very true for me with every breath I take.

What we see or don’t see is totally based on our faith in God. There will always be believers and non-believers. As Christ said to Thomas blessed are the ones that have not seen and believe. To believe that Christ came into the world to save you is a very personal choice. To have faith that the Light of Christ can guide you, simply and clearly gives you hope. ! ; To have faith that the Grace of God is with you can only move you to serve humanity. To believe in Christ is the way to gain a new life in the Kingdom of God. And, to believe we have a right to be witnesses for Christ in the land of His birth should be a basic freedom allowed to people in the Holy Land. "Come ye and receive Light from the Unwaning Light, and glorify Christ, who a rose from the dead" (Orthodox Easter Sunday Midnight Resurrection Service)

By Maria C. Khoury, Ed. D.

Cited: http://www.lpj.org/Nonviolence/Maria/Story46.htm

quote:

---

Αγαπητέ v1hyper

γνωρίζεις από οφθαλμαπάτη?

O David Copperfield εξαφάνισε μπροστά στα μάτια χιλιάδων ανθρώπων το άγαλμα της ελευθερίας, εξαφάνισε μέσα από μια ανθρώπινη αλυσίδα ένα ολόκληρο αεροπλάνο, πετούσε στα αέρα, πέρασε μέσα από το Σινικό τοίχος στην Κίνα, και άλλα πολλά. Είναι ο μεγαλύτερος μάγος της εποχής μας.

Για ένα φως μας μιλάς? Επιτέλους δεν είναι και τίποτα το σημαντικό. Αλλά μιας και μας μιλάς για τέτοια ‘θαύματα’ για πες μας κάτι απλό.
Οι ιερείς που επικαλείσαι, γιατί πάνε σε γιατρούς? Αφού μιλάνε τόσο άμεσα με τον θεό, δεν θα έπρεπε να έχουν τόσο τιποτένια προβλήματα. Κάθε εβδομάδα (τουλάχιστον) πίνουν το υπόλοιπο από την αγία κοινωνία. Και όμως, εξακολουθούν να παίρνουν φάρμακα, ΓΙΑΤΙ?

Βάλε λίγο το μυαλό σου να δουλέψει. Διέκρινε την απάτη από την πραγματικότητα.
Και η πραγματικότητα είναι δυστυχώς πολύ σκληρή. Δεν τιμά αυτούς που βλέπουν χωρίς να μπορούν να καταλάβουν.

---

οι ενδιαφερόμενοι ας ρίξουν μια ματιά

Ας μεταφερθούμε τώρα στους Αγιους τόπους εκει που περπατησαν η Παναγία, οι αποστόλοι, ο Κυριος.
Σε όλους μας είναι γνωστή η αναστάσιμη τελετή κατα την οποία ο ιερέας ανάβει την λαμπάδα του απο την κανδήλα του Ιερού και ψάλλοντας το "δευτε λάβετε φώς" μοιράζωντας το πασχαλινό φώς στους πιστούς.

Η τελετή αυτή προέρχεται απο εκείνη που γίνεται κάθε Μ. Σάββατο στα Ιεροσόλυμα. Εκεί συντελούνται πράγματα που συγκλονίζουν τις ψυχές των χριστιανών. Ας την παρακουλουθήσουμε. Ο κόσμος είναι πολυπληθής, πολλοί πιάνουν θέση μέσα στον Ναό απο το βράδυ της Μ. Παρασκευής. Απο το πρωί του Μ. Σαββάτου ο Ναός μέσα κι έξω είναι κατάμεστος. Ασφυκτικός συνοστισμός. Ακόμη και στα παράθυρα κι οπου υπάρχει ο παραμικρός χώρος βλέπεις σκαρφαλωμένους ανθρώπους.

Λίγο μετά τις 11:00 π.μ σφραγγίζεται ο Τάφος με μελλισοκέρι που λειτουργήθηκε σε σαράντα θ. λειτουργείες. Δυο τεράστιες λευκές κορδέλλες σε σχήμα χιαστό καλύπτουν την πόρτα του Παναγίου τάφου. Αναπαράστασις σχετικού γεγονότος που αναφέρουν τα Ευαγγέλια.

Μετά απο λίγο μπαίνει στον Ναό ο Ιερός κλήρος. Φορούν τις Ιερατικές στολές και σε μεγαλοπρεπεί πομπή κατευθύνονται απο την ωραία Πύλη του ναού προς το Κουβούκλιο του Αγίου Τάφου, λιτανεύωντας τρείς φορές γύρω, ενώ αντιχουν ύμνοι "την ανάσταση σου, Χριστέ Σωτήρ, άγγελοι ύμνουσιν εν ουρανοίς" και "φώς ιλαρόν". Κατόπιν ο κλήρος επιστρέφει στο άγιο Βήμα, εκτός απο τον Πατριάρχη και έναν Αρχιερέα (αυτός ο δεύτερος θα πάρει αργότερα απο τον Πατριάρχη πρώτος απο τους ορθόδοξους το Άγιο Φώς για να το μεταφέρει στο Ναό βασταζόμενος, κατα το έθιμο, στους ώμους των πιστών).

Ο Πατριάρχης βγάζει τα εξωτερικά άμφιά του μένοντας με τον λευκό χιτώνα -το λεγώμενο στιχάριο- την ζώνη και και το επιγονάτιο. Σύμβολο του λευκοφορεμένου αγγέλου της Αναστάσεως. Προχωρεί προς την θύρα τουΙερού κουβουκλίου που όπως είπαμε έχει σφραγγισθει με ταινίες και Κερί. Ενας αστυνομικός, όπως προβλέπεται στο τυπικό, τον ψάχνει μήπως έχει σπίρτα ή αναπτήρα. Η ώρα είναι ακριβώς 12:00 το μεσημέρι. Η πόρτα ανοίγεται. Μπαίνει μέσα στον άγιο Τάφο, και γονατιστός απαγγέλει απο ειδική φυλάδα, η οποία απο πρίν βρίσκεται επάνω στον τάφο, ωρισμένες ευχές. Αυτές κινούνται μεσα απο τις έννοιες του φωτός που νικάει το σκοτάδι. Πχ "Εσύ κυριε που έγινες άνθρωπος κι έφερες λαμπρό φως στους λαούς που βάδιζαν στο σκοτάδι. Εσύ που κατέβηκες στον Άδη και γέμισες με ουράνια επίγεια και καταχθόνια..."

Όλοι περιμένουν με αγωνία. Και όλες οι λαμπάδες, οι κανδήλες, τα πάντα είναι σβησμένα. Η κρίσιμη στιγμή πλησιάζει. Μυστηριακή σιγή είναι απλωμένη σ' όλο το εκκλησίασμα. Αν η αναμονή είναι μεγάλη τα πλήθη στενοχωρούνται και αναφωνούν με δέος συνεχώς το "Κυριε ελέησον". όλων τα βλέματα είναι στραμμένα προς την θύρα του Κουβουκλίου.

Θαυματουργικά και υπερφυσικά αναβλύζει απο τον τάφο το Άγιο Φώς -επιτάφειος Φωτοφάνεια- ανάβωντας πρώτα την αγία κανδήλα που είναι επάνω στον τάφο σε χρυσή θήκη. ΣΕ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΟΥ 12του ΑΙΩΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΦΡΑΣΗ: "νέον και ουράνιο φώς κατα πάν άγιο Σάββατο εξαπτόμενο εν ταις επάνω του ζωηφόρου και θείου μνηματος κανδήλαις". Ο πατριάρχης αφού διαβάσει ορισμένες ευχές, ανάβει τις τέσσερις δέσμες με τα τριαντα τρία κεριά, για να μεταδώσει στην συνέχεια το Ιερό φώς στις Χιλιάδες των χριστιανών που το υποδέχωνται με ανεκλάλητη συγκίνηση.

Ιδιαίτερα Αραβες Ορθόδοξοι, πιο εκδηλωτικοί παρουσιάζουν τέτοιο ξέσπασμα ενθουσιασμού που χαλάνε τον κόσμο. Μάλιστα νέοι απο την Βηθλεέμ σε σχήμα πυραμίδας τραγουδούν τα εγκόμια του αγίου φωτός ψαλτά και σφυρικτά, με την αντυπωσιακή έπωδο. "Ο Χριστός είναι δικός μας, γεννήθηκε στην πόλη μας".

Η ατμόσφαιρα δονείται απο υπερκόσμια χάρη και δόξα. Η γλώσσα αδυνατεί να περιγράψει.
Το Ιερό επιτάφιο φώς δεν διαδίδεται μόνο απο τον πατριάρχη, αλλα δρά και μόνο του, εμφανίζεται εξω απο τον Τάφο, με μιά ιδιαίτερη απόχρωση, εντελώς διαφορετική απο το γνωστό φως, τρέχει σαν περιστέρι ή σαν αστραπή γύρω απο το κουβούκλιο, φτερουγίζει ανάμεσα στις κανδήλες του. χάνεται και ξαναεμφανίζεται ανάβοντας μερικές απο αυτές. Ορισμένες φορές το σκεπάζει ολόκληρο, λές και άρπαξε φωτιά. Πετάει και σαν πουλί μέσα στον ναό της αναστάσεως. Πηγαίνει και σε ορισμένα παρεκκλήσια όπως πχ του Γολγοθά ή του Σταυρού και ανάβει κανδήλες και τα κεριά ορισμένων χριστιανών. Υπάρχουν ευλαβείς προσκυνητές που όσες φορές παρευρέθησαν σ' αυτην την τελετή τα κεριά τους ήρθε μόνο του το Αγιο Φως και τα άναψε! Και μπορεί να βρισκόταν πολύ μακριά απο το κουβούκλιο.

Οταν βγει ο Πατριάρχης απο τον τάφο και μοιράζει γεμάτος συγκίνηση το άγιο φως, μπορεί αυτό να περιφέρεται ακόμη επάνω στο κεφάλι του, ανάμεσα στα κανδήλια.

Ολα πλημμυρίζουν στο φώς. και η τελευταία γωνιά του του πελωρίου ναου της Αναστάσεως έχει φωταγωγιθεί. "Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός". Αυτή είναι "η των κανδήλων της Αγίας Αναστάσεως ουρανίω και φώτι διαδοχία" κατα την φράση παλαιού Επισκόπου, (Βασιλείου Έμεσης, 9ος αιώνας). Όχι βέβαια μόνο των κανδήλων. Διαδοχία με ουράνιο υπερφυές και αχειροποίητο φώς.

Το θεόσδοτο αυτό φώς παρουσιάζει ασυνήθιστα χαρακτηριστικά. Μόλις πρωτοεμφανίζεται έχει ένα χρωματισμό σαν γαλάζιο εντελώς διαφορετικό απο το συνηθές φώς. Κάποιος συγγραφεύς ομιλεί για "μυστηριώδες γαλάζιο φώς που κινείται και μεταμορφώνεται".

Έπειτα καθώς πετάει απο δω κι εκεί δίνει την εντύπωση πως είναι κάτι το ζωντανό, το οποίο μόνο του κανονίζει πού θα πάει.
Και επιπλέον μόλις πρωτοεμφανιστεί, τα τρία πρώτα λεπτα, (ακριβώς τα τρία πρώτα λεπτά, με το ρολόι) δεν καίει. Μπορείς να το ακουμπήσεις για ευλογία στα χέρια σου, στο στήθος σου, στο μέτωπό σου, στο στόμα σου χωρίς να πάθεις τίποτε. Δεν καίει καθόλου.

Αν υπάρχουν εντυπωσιακά θεάματα, οπωσδήποτε το επόμενο συγκαταριθμήται στα πρώτα. Βρίσκεσαι αυτή τη στιγμή την Ιερή ώρα στον Ναό της Αναστάσεως και παρατηρείς ένα σεβάσμιο ιερέα με πλουσιώτατη γενειάδα να παίρνει τα τριαντατρία κεριά του με το Άγιο φώς και να τα ακουμπά στο μέτωπο, στο πρόσωπο και κατόπιν -ακούστε- να τα περνάει ελικοειδώς ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΓΕΝΕΙΑΔΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΘΑΙΝΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ. Άν δεν επρόκειτο για το Άγιο Φώς όχι τριαντατρία, αλλα και ένα μόνο κερί να πλησίαζε την γενειάδα του, καταλαβένετε τι επρόκειτο να συμβεί!

Εδώ χωρίς αμφιβολία έχουμε να κάνουμε δώρημα "άνωθεν καταβάνον εκ του πατρός των φώτων". Τέτοιο φώς δεν μπορεί να το προσφέρει κάποια ανθρώπινη επενέργεια ή δεξιοτεχνία. Προέρχεται όχι απο τον υλικό κόσμο αλλα απο τον κόσμο που βασιλεύει το ανέσπερο Φώς.

Ας σημειώσουμε τα εξής, μόνο με την επίκληση Ορθόδοξου Ιερέως εμφανίζεται, Οσάκις Επεχείρησαν να το ζητήσουν, ετερόδοξοι, απέτυχαν. Κάποια φορά (1579) που οι αρμένιοι δωροδόκησαν τους Τούρκους και μπήκε ο δικός τους Πατριάρχης στο Πανάγιο Τάφο, ενώ ο Ορθόδοξος στεκώταν περίλυπος έξω απο τον Ναό, εμπρός σε μια κολώνα, έσχισε την κολώνα και Παρουσιάστηκε στον Ορθόδοξο, τον είδε απο το γειτονικό Μιναρέ ο Άραβας Εμίρης Τουνόμ, ο επικεφαλής της φρουράς που επόπτευε τις τελετές στον Ναό της Αναστάσεως με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει τον Μουσουλμανισμό και να ασπασθεί την πίστη του Χριστού. Λέγεται οτι έμπηξε τρία καρφιά στο έδαφος αναφωνώντας "έτσι να μπηχθουν καρφιά σε όποιον αρνείται οτι το άγιο φώς και οτι μία είναι η αληθινη πίστις, των ορθοδόξων". Αυτά όμως ερέθησαν τους άνδρες της φρουράς, οι οποίοι τον έπιασαν και των έκαψαν".

Ας σημειωθεί οτι η σχισμένη κολώνα σώζεται ακόμη, και οι ορθόδοξοι καθώς μπαίνουν στον Ναό της Αναστάσεως την ασπάζωνται στο σημείο της σχισμής. Απο τότε σουλτανικό φιρμάνι ώρισε οτι μόνο ορθόδοξοι Έλληνες να μεταδίδουν Άγιο φώς.

Η εμφάνιση του Αγίου φωτός είναι Γεγονός που λαμβάνει χώρα κάθε έτος εμπρός σε χιλιάδες αυτόπτες μάρτυρες. Γεγονός βαρυσήμαντο. Με την παρουσία πολλών εκατοντάδων προσκυνητών απο την Ελλάδα και την Αμερική τελέστηκαν φέτος οι Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας και του Αγίου Πάσχα στην Αγία πόλη. Οι Αγιοταφίτες Πατέρες μας προσφέραν την διακονία τους στους εκκλησιαζόμενους στον Πάνσεπτο Ναό του Παναγίου Τάφου και στα άλλα Ιερά καθιδρύματα. Κοσμοσυρροή παρατηρήθηκε κατα την τελετή του νιπτήρος και ιδιαίτερα το Μεγάλο Σάββατο το Μεσημέρι κατα την αφή του Αγίου φωτός, πο έγινε μέσα στους πατροπαράδοτους αλαλαγμούς των ντόπιων και παρουσιάστηκε κατα τρόπο υπερφυσικό, σε σημείο που εξεπλάγησαν όλοι οι παρόντες και δόξασαν τον Αναστάντα Κύριο γιατί μας αξιώνει μέχρι και σήμερα μιάς τέτοιας ευεγερσίας, να αντιλαμβανόμαστε δια των αισθήσεων ενα πραγματικό θαύμα, όπως είναι η χωρίς τριβή ή χημικά μέσα ή άλλα η προέλευση του αγίου φωτός".

Δεν υπάρχει περιθώριο αμφιβολίας και αμφισβητήσεως, υπάρχει μόνο περιθώριο για να τονωθεί, και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό η ισχνή και ασθενική πίστις.

Έχουμε συγκινητικές περιπτώσεις Εβραίων (ιεχωβάδων) που πίστεψαν στον Χριστό απο το Άγιο φώς και έλεγαν στους συμπατριώτες τους, "τί περιμένετε να έρθει ο Μεσσίας; Ο Μεσσίας ήρθε!"

ΑΠΛΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΡΕΜΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΟΥΝ!