vlakas

Πιστεύω ότι η εκκλησία, ειδικά τα παλιότερα χρόνια και σε ξεχασμένα μικρά χωριά κράτησε πολλά παγανιστικά και ειδωλολατρικά στοιχεία πριν καταφέρει η κρατούσα αρχή να επιφέρει μία καθαρή χριστιανική τάξη.

Η άποψη μου είναι ότι ειδωλολατρεία είναι και οι εικόνες Θεού και Αγίων, και το να προσεύχεσαι σε εικόνες και να τις φιλάς δεν διαφέρει σε τίποτε από την αρχαία λατρεία των αγαλμάτων. Πιο κοντά στην δική μου αισθητική είναι οι προτεστάντες που δεν έχουν εικόνες, αν και γενικά απεχθάνομαι κάθε θρησκεία ως όργανο ελέγχου και εξουσίας, οι σκλάβοι ποτέ δεν σηκώνουν κεφάλι και αυτό βολεύει πολύ κάποιους, ακόμα οι βλάκες το θεωρούν καλό να είναι περισσότερο πωρωμένοι σκλάβοι όταν όλοι την ώρα αποκαλούνται δούλοι του Θεού.

Τώρα το πρώτο σχόλιο του Lakshman δεν είναι τόσο σπουδαίο, πραγματικά· ήδη γνωρίζουμε ότι υπάρχουν τεράστιες σπηλιές και ανοίγματα μέσα στη Γη. Κάτω από τις μεσοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια μεγάλη υδατοκαλλιέργεια, για παράδειγμα, που απλώνεται κάτω από διάφορες πολιτείες. Αλλά το δεύτερο σχόλιο φαίνεται να προτείνει όχι συμπαγείς βράχους μέσα στη Γη αλλά μάλλον είδος εσωτερικής περιοχής

Οι Puranas επίσης τονίζουν το κούφιο τμήμα της Γης σε πολλές αφηγήσεις. Μια τέτοια αφήγηση μας λέει ότι, στο τέλος της Κάλι Γιούγκα, ο Αβατάρα Kalki θα γεννηθεί στην καλύτερη από τις καλλιεργημένες οικογένειες της πόλης Shambala - μια πόλη που αναγνωρίζεται και στην Πουρανική και στη Θιβετανική παράδοση σαν η πόλη του εσωτερικού του πλανήτη - και ότι θα εξαφανίσει τους αιρετικούς στην επιφάνεια της γης. Κατόπιν, η γενική Πουρανική ερμηνεία λέει ότι άνθρωποι θα έρθουν στην επιφάνεια από το εσωτερικό του πλανήτη για να ξανά-αποικήσουν και να ξανά-ξεκινήσουν τη Βεδική κουλτούρα.

Πρώτα απ' όλα τέτοιοι άνθρωποι θα έπρεπε να ξεκινήσουν τον κύκλο από την αρχή επειδή δεν θα υπήρχε τέτοια πόλη στην επιφάνεια του πλανήτη στο τέλος της εποχής Κάλι (432,000 χρόνια) η οποία θα είχε καλλιεργημένες οικογένειες. Η εποχή της Κάλι είναι τμήμα του Πουρανικού κύκλου της καταστροφής και της αναγέννησης, και προς το τέλος της Κάλι, ο κόσμος περιγράφεται σαν ερημωμένη περιοχή. Για παράδειγμα, οι Puranas λένε ότι ένας άντρας 15 χρονών θα θεωρείται πολύ μεγάλος, και ότι οι άνθρωποι δεν θα έχουν μνήμη, εξυπνάδα, θα είναι λίγα πόδια ψηλοί και θα γυρνούν σε αγέλες σαν τα ζώα. Ο κόσμος σ' αυτή την εποχή περιγράφεται σαν άγονος και ερημωμένος. Έχοντας αυτό το σενάριο, υπάρχει κανένας σκοπός ώστε να υπάρχει μια πόλη με το όνομα Shambala ή καλλιεργημένες κοινωνίες;

Πάλι, υπάρχει μια διήγηση στις Puranas για τους γιους του Sagara που αναφέρεται παραπάνω. Τους δόθηκε η αποστολή να αναζητήσουν το άλογο που ήταν να θυσιαστεί και είχε κλαπεί από τον Ίντρα έτσι ώστε να σταματήσει τις θυσίες του Μαχαραγιά Prithu. Στην αναζήτηση τους, οι Puranas λένε ότι έφτασαν σε ένα βόρειο ωκεανό, τον οποίο διέσχισαν και ότι μπήκαν στα "σωθικά" της Γης. Εκεί βρήκαν το άλογο, στο ερημητήριο του Kapila Rishi.

Πρέπει να κατανοηθεί ότι, σύμφωνα με αυτές τις διηγήσεις, η Βεδική κουλτούρα άκμασε στην κούφια Γη, όσο καμία άλλη όταν ο Kapila Rishi είχε εκεί το ερημητήριο του και ο Αβατάρα Kalki γεννήθηκε εκεί. Πόσο σύμφωνες, αργότερα, είναι οι περιγραφές του Olaf Jansen, του Νορβηγού νέου που πέρασε το άνοιγμα με τον πατέρα του με τη βάρκα τους στα 1820. Ταξίδευαν με το ιστιοφόρο τους προς το Spitzenburg, ένα νησί πάνω από τη Γροιλανδία. Αφού σταμάτησαν στη βόρεια πλευρά του νησιού για να πάρουν προμήθειες, ξεκίνησαν προς καλές περιοχές για ψάρεμα. Αλλά ο πατέρας του παιδιού ήταν εξουσιασμένος από την επιθυμία να προχωρήσει πιο μακριά προς το βορρά, στις θερμές περιοχές των θρύλων της Νορβηγίας, και βεβαίωσε το αγόρι ότι θα προστατεύονταν από τους Θεούς Thor (Δίας, από τη λέξη "Thursday") και Odin.

Γρήγορα συνάντησαν παγόβουνα και έπρεπε να οδηγούν προσεκτικά το πλοίο τους ανάμεσα τους. Ο Olaf αναφέρει ότι αν το σκάφος τους ήταν μεγαλύτερο, δεν θα μπορούσαν να χωρέσουν ανάμεσα στα παγόβουνα. Μετά από ένα μήνα περίπου με τέτοιες κινήσεις, ο πάγος εξαφανίστηκε και βρέθηκαν σε μια θαυμάσια ανοιχτή θάλασσα, μόλις λίγες μοίρες από τον Πόλο! Αυτό δεν ανταποκρίνεται στις τυπικές μας απόψεις για τις Πολικές περιοχές, οι οποίες φανταζόμαστε ότι είναι καλυμμένες από συμπαγές στρώμα πάγου. Αλλά στην πραγματικότητα, όλοι οι εξερευνητές των Πόλων ανέφεραν ότι υπάρχουν ανοιχτές θάλασσες κοντά στους Πόλους, και ένα ολόκληρο φαινόμενο που ονομάζεται "Πολική θέρμανση".

Αυτό το φαινόμενο φαίνεται ότι προκαλείται όταν θερμός αέρας από το εσωτερικό του πλανήτη βγαίνει από τα ανοίγματα δίπλα στους Πόλους. Οι δυο τους συνέχισαν την πορεία τους, στις ανοιχτές θάλασσες για αρκετές εβδομάδες.

Όσο σχεδίαζαν την πορεία τους προς το Βορρά είχαν τα μάτια προς τον ήλιο, ο οποίος ήταν πίσω τους και έπεφτε στον ορίζοντα, ακολουθώντας το ισημερινό μονοπάτι του. Τότε είδαν μια ασυνήθιστη εικόνα. Αυτό που ακριβώς είδαν το αγόρι και ο πατέρας του ήταν ένας εσωτερικός ήλιος, που έλαμπε μπροστά τους! Ο δίσκος του ήταν μικρότερος, και το χρώμα του ευκρινώς πιο κόκκινο από το δικό μας ήλιο, αλλά ήταν εκεί.

Προχώρησαν προς την κατεύθυνση τού του εναλλασσόμενου ήλιου και όταν η άκρη του πλοίου αγκιστρώθηκε στην καμπύλη του ακτινοειδούς ανοίγματος του Πόλου, ο ήλιος έλαμπε ψηλότερα, και τον έβλεπαν καθώς εισχωρούσαν στην εσώτερη Γη. Σε αντίθεση ο μεγαλύτερος ήλιος που είναι ορατός στην επιφάνεια εξαφανίστηκε και βυθίστηκε μόνιμα στον ορίζοντα πίσω τους.

(Στην Ramanuja sampradaya, υπάρχουν καταγεγραμμένα τα 108 Tirupatis, οι 108 ιεροί τόποι λατρείας της Γης από την παράδοση τους. Ο τελευταίος είναι ο Βόρειος Πόλος όπου η θεϊκή λαμπρότητα του Κυρίου Σρι Βισνού μπορεί να κρατηθεί στη μορφή του Aurora Borealis.)

Όσο ο πατέρας και ο γιος συνέχιζαν την πορεία τους προς το εσωτερικό έφτασαν στην ακτογραμμή μιας ηπείρου και την ακολούθησαν. Είδαν τεράστια δέντρα και μαμούθ με μέγεθος διπλάσιο ενός ελέφαντα. Διέσχισαν μονοπάτια με ένα γιγαντιαίο πλοίο, όπως το περιγράφει ο Olaf, μεγαλύτερο από όσο είχε ποτέ φανταστεί. Βέβαια, αυτό ήταν το 1830. Του φαινόταν σαν κρουαζιερόπλοιο ή πλοίο εκδρομών επειδή τα καταστρώματα ήταν γεμάτα με ανθρώπους που τραγουδούσαν τραγούδια με χαρούμενη διάθεση. Οι δύο ταξιδιώτες γνωρίστηκαν με τους κατόχους του πλοίου και ανέβηκαν επάνω. Βρέθηκαν σε παρέες ανθρώπων με γιγαντιαίο ανάστημα, ο πιο κοντός ήταν πάνω από 12 πόδια!

Τους καλωσόρισαν στην κούφια Γη· περιηγήθηκαν στα βασίλεια της Shambala της Μικρότερης και της Shambala της μεγαλύτερης. Το πλοίο τους μεταφερόταν από πόλη σε πόλη και παρουσιαζόταν σαν αντικείμενο περιέργειας και θαυμασμού, ένα μικρό πλοίο των μικροσκοπικών ανθρώπων που ήρθαν από την επιφάνεια

. Τι ακριβώς από την αναφορά του Olaf ήταν ενδεικτικό της Βεδικής κουλτούρας, όπως ήταν πριν το ξεκίνημα της Κάλι Γιούγκα, στην κούφια Γη;

Λοιπόν, ήδη γνωρίζουμε ότι ο Olaf ανέφερε γιγάντιους ανθρώπους. Μεταξύ άλλων ανέφερε επίσης ότι είχαν διάρκεια ζωής περίπου 800 χρόνια, είχαν φωτογραφική μνήμη, μεγάλη εξυπνάδα, τέτοια που μιλούσαν Σανσκριτικά ή κάποιο παράγωγο αυτής, ήταν από Βόρεια Ευρωπαϊκή γενιά, λάτρευαν τον εσωτερικό ήλιο και ένα πάνθεον από θεούς τουλάχιστον παρόμοιο με του Hindu, αν όχι ίδιο. (Ας θυμηθούμε ότι ήταν νέος όταν πήγε εκεί και δεν μπορούσε να επικοινωνήσει τόσο καλά μ' αυτούς, κι ούτε αφομοίωσε όλα όσα έβλεπε γύρω του. Έτσι πρέπει να ήταν δύσκολο γι' αυτόν να εξηγήσει ακριβώς ότι είδε). Ανέφερε ότι τα λουλούδια είχαν υπέροχες μυρωδιές και ότι τα φρούτα ήταν πιο γευστικά απ' ότι στην επιφάνεια.

"Η βλάστηση υπάρχει σε υπεραφθονία, και φρούτα όλων των ειδών έχουν το πιο εκλεπτυσμένο άρωμα. Τσαμπιά από σταφύλια 4 και 5 πόδια σε μήκος, κάθε σταφύλι τόσο μεγάλο όσο ένα πορτοκάλι, και μήλα μεγαλύτερα από το κεφάλι ενός άντρα αποτυπώνουν την υπέροχη αύξηση όλων των πραγμάτων "μέσα" στη Γη. Το μεγάλα ερυθρόξυλα δέντρα της Καλιφόρνια θα θεωρηθούν απλά σαν ποώδη βλάστηση συγκρινόμενα με τα γιγάντια δέντρα του δάσους που εκτείνονται για μίλια προς όλες τις κατευθύνσεις. Σε πολλές κατευθύνσεις κατά μήκος των βουνών είδαμε αχανή κοπάδια από βόδια κατά τη διάρκεια της τελευταίας μέρας του ταξιδιού στο ποτάμι".

Φτάνει να πούμε ότι για οποιονδήποτε είναι εξοικειωμένος με τις Πουρανική περιγραφές των ανθρώπινων όντων πριν την εποχή Κάλι, η μαρτυρία του Olaf παρουσιάζει μια σοκαριστική ομοιότητα.

Οι Puranas μας λένε ότι η Κάλι Γιούγκα ήρθε σαν αποτέλεσμα της Kala, εποχής. Η λέξη kala έχει χρησιμοποιηθεί επίσης στη Βεδική αστρολογική λογοτεχνία συνώνυμη με τον εξής όρο "πλανητική επιρροή". Φαίνεται ότι οι ευθυγραμμίσεις και οι τροχιές των πλανητών άλλαξαν έτσι ώστε να προκληθεί αυτή η Γιούγκα, και πολύ πιθανόν άλλαξε η ακτινοβολία του ήλιου, επίσης, ή ίσως ο πλανήτης μας είναι πιο κοντά σ' αυτό. Για παράδειγμα, το Brihat Jataka αναφέρει μια ευθυγράμμιση μεταξύ της Αφροδίτης και του Ήλιου, από μια προηγούμενη, εκλιπούσα Βεδική Jyotish λογοτεχνία, που λέει για τις πλανητικές ευθυγραμμίσεις οι οποίες δεν είναι πλέον πιθανές αυτή τη στιγμή στην Κάλι Γιούγκα.

Αν οι πλανητικές επιρροές, όπως επικίνδυνες ακτινοβολίες, είναι υπεύθυνες για την επίδραση της Κάλι Γιούγκα για τους ανθρώπους που ζουν στην επιφάνεια, αυτοί που ζουν στο κούφιο τμήμα της Γης είναι προστατευμένοι από τέτοιες επιρροές, και η δομή του σώματος τους, του μυαλού και της διάνοιας δεν αλλοιώθηκαν, τουλάχιστον όχι τόσο πολύ όσο τα δικά μας στην επιφάνεια. Άλλωστε, είμαστε μόνο 5000 χρόνια στην Κάλι Γιούγκα, όχι 50000 ούτε 100000 χρόνια, και αυτοί εντός είναι σίγουρα προστατευμένοι από το εξωτερικό κάλυμμα της Γης και από πολλά strata.

Μπορεί να είναι αυτή η κατάσταση; Μπορεί μια παλιά σύνδεση με τα αδέλφια μας στο εσωτερικό να χάθηκε από την συνολική μας μνήμη; Γνωρίζοντας αυτό δεν υπήρχε τίποτα που να μπορούν να κάνουν, απομακρύνθηκαν τελικά οι κάτοικοι της κούφιας Γης από μας και πιθανόν άφησαν τις αναπόφευκτες επιδράσεις της Κάλι Γιούγκα να συμβούν;

Ένας αμερικανικός δορυφόρος πήρε τις πολύ ενδιαφέρουσες φωτογραφίες στο τέλος της δεκαετίας του '70. Οι φωτογραφίες δημοσιεύθηκαν σε πολλά δυτικά επιστημονικά περιοδικά: οι εικόνες απεικόνισαν ένα σκοτεινό, τακτικά διαμορφωμένο σημείο στο βόρειο πόλο. Οι φωτογραφίες δεν ήταν ελαττωματικές: οι παρόμοιες εικόνες που απεικονίζουν το ίδιο σκοτεινό σημείο στον πόλο λήφθηκαν αρκετά έτη αργότερα. Ο ανθρωπολόγος James McKenna εξερεύνησε μια σπηλιά με κακή φήμη στο Idaho. Ο McKenna και άλλα μέλη της αποστολής άκουγαν κραυγές και στριγγές, δεδομένου ότι κατέβηκαν εκατοντάδες μέτρα βαθιά στη σπηλιά. Οι ερευνητές σύντομα βρήκαν ανθρώπινους σκελετούς, αλλά έπρεπε να σταματήσουν την αναζήτησή τους διότι η μυρωδιά από θειάφι ήταν αφόρητη.

«Κάτω από το φλοιό της γης που έχει πάχος 800 χιλιόμετρα, υπάρχει ένα κενό. Ένα τεράστιο κούφωμα. Μέσα σε αυτό το κενό, υπάρχουν τρεις oμόκεντροι πλανήτες, με τον ίδιο άξονα. Έχουν περίπου το μέγεθος του Άρη της Αφροδίτης και του Ερμή...»
ΕΝΤΜΟΥΝΤ ΧΑΛΕΫ, αστρονόμος, 1692

«Δηλώνω ότι η γη είναι κούφια. Το εσωτερικό της κατοικείται και αποτελείται από ένα αριθμό συμπαγών ομόκεντρων σφαιρών, η μία μέσα στην άλλη, και είναι ανοιχτή στις περιοχές των πόλων στη 12η ή 16η μοίρα. Αναζητώ εκατό γενναίους συντρόφους, εφοδιασμένους και εξοπλισμένους πολύ καλά, για να ξεκινήσουμε το φθινόπωρο από τη Σιβηρία με τάρανδους και έλκηθρα, με κατεύθυνση τους πάγους της βόρειας παγωμένης θάλασσας. Δεσμεύομαι προσωπικά ότι θα βρούμε μία θερμή και πλούσια χώρα γεμάτη από ωφέλιμα φυτά και ζώα. Αν δεν συναντήσουμε ανθρώπους όταν φθάσουμε σε 82 μοίρες βόρειο πλάτος, θα επιστρέψουμε την επόμενη άνοιξη.»
ΤΖΩΝ ΚΛΗΒΣ ΣΥΜΣ, πρώην λοχαγός πεζικού, Μάιος 1818 - Οχάιο, ΗΠΑ

«Η αληθινή κατοικία του Απόλλωνα βρίσκεται ανάμεσα στους Υπερβόρειους, σε μία χώρα αιώνιας ζωής. Η Λητώ, η μητέρα του Απόλλωνα, γεννήθηκε σε ένα νησί στον αρκτικό ωκεανό, πολύ πιο πέρα από το βόρειο άνεμο. O θεός που κάθεται στο κέντρο, στον ομφαλό της γης, είναι ο Κύριος των μύθων και ο Δημιουργός των θρησκειών της ανθρωπότητας.»
ΠΛΑΤΩΝ

«Ο κόσμος μας δημιουργήθηκε αρχικά μόνο για το εσωτερικό του. Η απόσταση μεταξύ των 2 εσωτερικών επιφανειών είναι 1000 χιλιόμετρα λιγότερη από τη διάμετρο της Γης. Στο κέντρο βρίσκεται μία τεράστια μπάλα θαμπής κόκκινης φωτιάς, περικυκλωμένη από ένα λευκό απαλό φωτεινό σύννεφο. Εκεί βρίσκεται ο θρόνος του βασιλιά του κόσμου.»
ΓΟΥΙΛΣ ΤΖΩΡΤΖ ΕΜΕΡΣΟΝ, 1908

Ο Ελβετός μαθηματικός ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΟΗΛΕΡ (1707-1783), πίστευε ότι στο κέντρο της γης, υπήρχε ένας μικρός ήλιος, που έριχνε το ήπιο φως του σε ένα πολύ ανεπτυγμένο υπόγειο πολιτισμό.

Ο ΛΟΡΔΟΣ ΛΥΤΟΝ (1803-1873), στο βιβλίο του «Η Επερχόμενη φυλή» λέει πως ακολουθώντας τις στοές ενός μεταλλείου, βρέθηκε σε ένα υπόγειο κόσμο όπου συνάντησε φτερωτά όντα, καθώς και μία φυλή που αποκαλεί τον εαυτό της Βριλ-για.Οι Βριλ-για, διατηρούν ένα σοφό και ανώτερο πολιτισμό, και είναι κάτοχοι της «δύναμης Βριλ», που την χειρίζονται μέσω ενός θαυματουργού ραβδιού. Η δύναμη Βριλ, είναι η υπέρτατη γήινη δύναμη και δημιουργείται από τη συλλογή της αιθερικής ενέργειας της γης, σε σύνδεση με την προσωπική ενέργεια του ανθρώπου. (Βλέπε υπερόπλα Τέσλα, οργογεννήτρια Ράϊχ, εναέριο εύπλαστο ρευστό του Συμς, Μέσμερ κλπ)

Ο ΑΔΟΛΦΟΣ ΧΙΤΛΕΡ, που ήταν μέλος της εταιρείας της Θούλης και της αδερφότητος των Βριλ, ξεκίνησε την επιχείρηση Υπερβόρεια που είχε ως σκοπό τις ανασκαφές σε διάφορα σημεία της Ευρώπης για την ανακάλυψη ιχνών μιας Αρείας υπόγειας ανώτερης φυλής. Στην Ελλάδα έγιναν έρευνες στο φαράγγι του Βίκου, στη Γαύδο, στο Δίστομο και αλλού.
Ο Χίτλερ πίστευε πως η γη είναι κούφια και πως η καμπυλότητά της θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την εκπομπή υπέρυθρων ακτινών, που θα μπορούσαν να καταγράψουν κινήσεις σε τεράστιες αποστάσεις και για την διενέργεια πολεμικών επιχειρήσεων πίσω από τις γραμμές του εχθρού μέσω υπόγειων διαδρομών.

Η Βουδιστική παράδοση ονομάζει ΜΑΝΟΥ τον άρχοντα - επόπτη του πλανήτη. Το όνομα Μανού συναντάται με διάφορες παραλλαγές σε πολλούς αρχαίους λαούς. Είναι ο ΜΕΝ ή ΜΗΝ των Αιγυπτίων, αλλά και ο Άμμων-Ρα (κρυμμένος ήλιος), ο Μίνωας των Ελλήνων κ.ά. Η Ινδουιστική παράδοση έχει αναφορές στον ΤΣΑΚΡΑ-ΒΑΡΤΗ (εκείνος που θέτει σε περιστροφή τον τροχό) ή παγκόσμιο μονάρχη (βλ. Α-πόλλων ή Α-πολλών ή Α-Πόλον του Πλάτωνα).

Η σπηλιά της Πεντέλης θεωρείται «Αιπόλειο του Πανός», δηλαδή ο πόλος του Πάνα ή του παντός.

Οι ΑΝΑΣΑΖΙ, οι οποίοι εμφανίστηκαν ξαφνικά στην Δυτική Αμερική το 100 π.Χ. και εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς 15 αιώνες αργότερα, πίστευαν πως οι πρόγονοί τους βγήκαν από τον κάτω κόσμο μέσα από μία τρύπα που ενώνει την επιφάνεια με το κέντρο της γης, μέσα από την ίδια τρύπα οι ψυχές των νεκρών γυρνάνε στην αρχέγονη πατρίδα τους. Έχτιζαν υπόγειες κατοικίες ή σε κοιλώματα του εδάφους και ναούς κοντά σε τρύπες. Έχτιζαν πενταόροφα κτήρια 2000 δωματίων!!! Οι Ινδιάνοι Ναβάχο τους έδωσαν το όνομα Ανασάζι που σημαίνει «ξένοι αρχαίοι».

Μία νύχτα κοντά στο 1890 μια οικογένεια άκουσε παιδιά να κλαινε μέσα στο χωράφι τους. Πήγαν να δουν τι συνέβαινε και έμειναν έκπληκτοι αντικρίζοντας ένα αγόρι και ένα κορίτσι με πράσινο δέρμα. Προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με αυτά, αλλά τα παιδιά δεν καταλάβαιναν και μιλούσαν σε γλώσσα που δεν ήταν γνωστή. Τα μετέφεραν στο σπίτι τους και διαπίστωσαν ότι τα παιδιά ενοχλούνταν από το δυνατό φως. Τα περιποιήθηκαν όσο μπορούσαν και τους πρόσφεραν φαγητό. Κανένα από τα δυο παιδιά δεν έτρωγε. Τους πρόσφεραν κι άλλες τροφές, νερό αλλά κανένα από τα δύο δεν δέχτηκε. Πέρασαν αρκετές μέρες κρυμμένα μέσα στο σπίτι και χωρίς να έχουν φαει κάτι σε όλο αυτό το διάστημα. Μέχρι που μία μέρα τα παιδιά αντίκρισαν μία βιόλα. Κατευθείαν την άνοιξαν και καταβρόχθισαν το περιεχόμενο της. Μετά από αυτό τα παιδιά έδειχναν πιο αναζωογονημένα και έκαναν περίπου ένα μήνα να ξαναφάνε.
Μετά από αρκετό καιρό το αγόρι πέθανε. Έμεινε μόνο το κορίτσι του οποίου το χρώμα είχε γίνει πλέον ανθρώπινο και όσο περνούσαν ο καιρός μάθαινε να μιλά την γλώσσα της οικογένειας. Το ρώτησαν λοιπόν τι ακριβώς είχε γίνει εκείνη τη νύχτα. Αυτό απάντησε ότι ο κόσμος της δεν είχε ήλιο όπως εδώ και ότι όλοι είχαν πράσινο δέρμα. Ξαφνικά άκουσαν κάποιες καμπάνες και ακολουθώντας τον ήχο τους βγήκαν στο χωράφι που τους βρήκαν. Δεν θυμόταν, ούτε κατάλαβε τίποτε παραπάνω.
Το κορίτσι αυτό τελικά εντάχθηκε στην κοινωνία του χωριού χωρίς να καταλάβει κανείς το παραμικρό για αυτήν, παντρεύτηκε έναν ντόπιο και πέθανε έχοντας ζήσει μια ζωή σαν και την δικιά μας, σε βαθιά γηρατειά.

~*~*~

Τις πρώτες αναφορές για μια κούφια γη τις βρίσκουμε σε αρχαία Ελληνικά κείμενα ώς κόσμο του Άδη κάτω από την γη, στην Ιλιάδα. Μπορούσαν να μπουν στο κόσμο αυτόν και κοινοί θνητοί αντιμετωπίζοντας τον Κέρβερο. Αναφορές υπάρχουν και για την τιμωρία που επέβαλε ο Δίας στους Τιτάνες φυλακίζοντας τους μέσα στην Γη.
Η θεωρία της Κούφιας γης ενισχύθηκε -και σε εκείνα τα χρόνια απέκτησε και οπαδούς- αρκετά χρόνια αργότερα με τον Ιούλιο Βερν, τον Έντγκαρ Άλαν Πόε και άλλους αξιόλογους συγγραφείς να γράφουν για αυτήν.

Οι φήμες λοιπόν, που οι οπαδοί της "Κούφιας Γης" υποστηρίζουν ως πραγματικότητα, αναφέρουν:

Είσοδοι και έξοδοι υπάρχουν πολλοί για το εσωτερικό της γης, μα οι κυριότεροι είναι οι δύο πόλοι της. Οι οποίοι -και αποτελεί ανεξήγητο φαινόμενο- δεν συμπίπτουν με τους γεωγραφικούς, όπως θα έπρεπε εάν η Γη ήταν συμπαγής. Εάν όμώς φανταστούμε την ύπαρξη πολικών ανοιγμάτων με τους μαγνητικούς πόλους κατά μήκος των χειλών αυτών και όχι σαν σταθερό σημείο, τότε όλα διελευκάνονται.
Μην σκέφτεστε λοιπόν την Υδρόγειο όπως σας την παρουσίαζαν στη Γεωγραφία... Οι οπαδοί της Κούφιας Γης, θα σας δίδασκαν τα εξής:
Πάχος κέλυφους Γης:1280 χιλιόμετρα
Εσωτερικός Ήλιος πλάτους: 960 χιλιόμετρα
Απόσταση εσωτερικού Ήλιου - Κέλυφους: 4640 χιλιόμετρα
Διάμετρος χείλους στο άνοιγμα των πόλων: 1920 χιλιόμετρα
Δύο κύριοι είσοδοι: Βόρειος και Νότιος πόλος
Υπόλοιποι είσοδοι: τα περισσότερα σπήλαια του κόσμου
Μήκος κύριων εισόδων: 2240 χιλιόμετρα
Εφικτή διαβίώση στο εσωτερικό: Φυσικά!! Αποδεκτό ακόμη και από την Nasa!!
Πόλη: Σαμπάλα ή αλλιώς Αγκάρθα
Φυλές: Ερπετοειδή νοήμοντα όντα «Νάγκας» και «Δέρος»

Γιατί άραγε οι Ναζί κατά το Β' παγκόσμιο πόλεμο έστελναν συνέχεια αποστολές στους δύο πόλους;
Πολλοί λένε ότι ο Χίτλερ γνώριζε όντα από τη φυλή της Κούφιας γης και ότι είχαν συνεννοηθεί για να φτιάξουν την Υπεράνθρωπη Άρια φυλή που θα κυριαρχούσε σε ολόκληρο το πλανήτη. Είναι γνωστό ότι μετά από την Γερμανική ήττα, στις Γερμανικές βάσεις, βρέθηκαν σχέδια UFO με άγνωστη προέλευση. Οι οπαδοί της Κούφιας Γης υποστηρίζουν ότι τα UFO προέρχονται από τους Νάγκας. Επίσης υποστηρίζουν ότι όσοι αξιωματικοί δεν βρέθηκαν (και ο Χίτλερ), μετά την ήττα τους, κρύφτηκαν στα έγκατα της γης. Όσοι Γερμανοί επιστήμονες πιάστηκαν αιχμάλωτοι, μεταφέρθηκαν στις Η.Π.Α για να συνεχίσουν το έργο τους...
Γιατί όμως ονομάζονταν και οι "δυνάμεις του άξονα";
Σβάστικα (Αγκυλωτός σταυρός). Η λέξη (svastika) προέρχεται από το Σανσκριτικό "Su" που σημαίνει "καλός", "astig" που σημαίνει "να είσαι" και το "ka" είναι απλή κατάληξη.
Για πάρα πολλούς λαούς συμβόλιζε και διαφορετική έννοια. Πρωτοεμφανίστηκε 3000 χρόνια πριν σε διάφορα έργα τέχνης (αγγεία, ποτήρια) ακόμη και σε νομίσματα στην Τροία. Για τους Έλληνες συμβόλιζε την επανάληψη, το αιώνιο, και το χρησιμοποιούσαν για να δηλώσουν την επανάληψη στη μουσική (παρτιτούρες).
Για τους Ναζί η σβάστικα συμβόλιζε την αιώνια κίνηση του κόσμου και τον άξονα αυτής της κίνησης, τον πόλο, από όπου εξήλθαν οι Άρειοι. Είναι ένα σύμβολο περιστροφικής κίνησης. Εξ’ ού και ο όρος "Δυνάμεις του άξονα" και ένα ακόμη στοιχείο που μπορεί να συνδεθεί με τις θεωρίες της "Κούφιας Γης".

Ωραία όλα αυτά και μας ανοίγουν την όρεξη για εξερεύνηση -ο καθένας μας έχει αυτό το μικρό δαιμόνιο μέσα του-, αλλά υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν την πραγματικότητα αυτής της θεωρίας;
Ο Ρώσος ερευνητής Σνέγκιρεφ αναφέρει: «Στον 80ο παράλληλο, το βέλος της πυξίδας θα δείχνει βόρεια, μετά ξαφνικά θα δείξει προς τα δυτικά και μετά ξανά σχεδόν απρόθυμα θα γυρίσει πίσω στην θέση του». Αυτό αποδεικνύει την γεωμετρική ασυμμετρία των πόλων.
Υπάρχουν και πολλά άλλα στοιχεία αλλά θα σας μιλήσω για την κυριότερη ΑΠΟΔΕΙΞΗ: Υπάρχουν φωτογραφίες από διαστημικούς δορυφόρους που κατάφεραν και βγήκαν στην δημοσιότητα. Σε πολλές από αυτές, το μόνο που φαίνεται πάνω από τους πόλους είναι τα σύννεφα που τους καλύπτουν, αλλά σε κάποιες που δεν υπάρχουν σύννεφα, φαίνονται πεντακάθαρα τα τεράστια ρήγματα-είσοδοι και μέσα σε αυτά ΠΟΛΕΙΣ ολόκληρες. Αναρωτιέται κανείς γιατί υπάρχουν στις συγκεκριμένες περιοχές στρατιωτικές εγκαταστάσεις όπου εκτελούνται απόρρητα πειράματα και δεν επιτρέπουν την πρόσβαση σε κανένα...;

Μα γίνεται να εξηγηθεί επιστημονικά μία κούφια γη;
Οι επιστήμονες μιλούν για τον πυρήνα της σαν ένα μικρό ήλιο. Μα και οι οπαδοί της "Κούφιας Γης" ακριβώς το ίδιο υποστηρίζουν. Όταν λέμε «κούφια γη» δεν εννοούμε τελείως κούφια, αλλά κατοικήσιμη. Κι έτσι οι οπαδοί της, μας δίνουν την πολύ όμορφο παράδειγμα του πλυντηρίου για να καταλάβουμε την δημιουργία της: όταν το πλυντήριο δουλεύει, τα ρούχα και το νερό πετιούνται προς τα έξω λόγω της φυγόκεντρου και συγκρατούνται από το κουβούκλιο του. Ανάλογα και στην Γη, ξέφυγαν από την όλη μάζα νερό και χώμα, αλλά συγκρατήθηκαν από την βαρύτητα του μικρού ήλιου.

Σέλας: Είναι φαινόμενο το οποίο παρατηρείται μόνο στους δύο πόλους και δημιουργείται όταν ηλεκτρόνια και πρωτόνια, που προέρχονται από τον Ήλιο, προσκρούουν στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και παγιδεύονται από το γήινο μαγνητικό πεδίο.
Ο Σερ Έντμουντ Χάλεϊ λοιπόν υποστήριξε ότι το Σέλας δεν δημιουργείται με τον παραπάνω τρόπο, αλλά ότι προκαλείται από μία φωτεινή ατμόσφαιρα που διαρρέει από μία κοιλότητα στο εσωτερικό της Γης.
Η θεωρία αυτή είχε αρκετούς υποστηρικτές ένας απ' τους οποίους ήταν και ο Ρόντεϊ Κλαφ ο οποίος εξηγεί ότι: «τα σέλα παράγονται αποκλειστικά από τα σωματίδια που εκπέμπει ο εσωτερικός ήλιος της γης» και ότι «ο ηλιακός άνεμος στην πραγματικότητα δεν μπορεί να εισέλθει στο μαγνητικό πεδίο της γης, αλλά εκτρέπεται γύρω από αυτό.» Επίσης «τα χρώματα του σέλας προκαλούνται από έντονα στρώματα ενεργητικών ηλεκτρονίων που εκπέμπονται από την πολική περιοχή μέσα στην ατμόσφαιρα όπου αυτά συγκρούονται με σωματίδια μοριακού αζώτου, μοριακού οξυγόνου και ατομικού οξυγόνου. Το πιο συνηθισμένο χρώμα του σέλας, το πρασινοκίτρινο, εκπέμπεται από διεγερμένα άτομα οξυγόνου τα οποία συγκρούονται με ηλεκτρόνια χαμηλής ενέργειας. Το σκούρο κόκκινο χρώμα εκπέμπεται από μόρια οξυγόνου όταν αυτά συγκρούονται με ενεργητικά ηλεκτρόνια».
Σέλας όμως δεν εμφανίζεται μόνο στη Γη! Είναι γεγονός ότι όλοι οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος προβάλουν κατά καιρούς στοιχεία, που αποδεικνύουν τον εσωτερικό τους κόσμο. Δεν θα επεκταθώ στο συγκεκριμένο θέμα, αλλά πρέπει να αναφέρω ότι όταν το 1973 η NASA έριξε στην επιφάνεια της σελήνης, το τμήμα ενός πύραυλου, οι δονήσεις στην επιφάνεια της σελήνης, διάρκεσαν 3,5 ώρες!

Μήπως τελικά έτσι είναι; Μήπως όλοι οι πλανήτες είναι κούφιοι; Μήπως είναι αδύνατον να δημιουργηθεί ένας συμπαγής πλανήτης;

Τίποτε δεν είναι απόλυτα συμπαγές και όλα έχουν πόρους!

Τώρα το πρώτο σχόλιο του Lakshman δεν είναι τόσο σπουδαίο, πραγματικά· ήδη γνωρίζουμε ότι υπάρχουν τεράστιες σπηλιές και ανοίγματα μέσα στη Γη. Κάτω από τις μεσοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια μεγάλη υδατοκαλλιέργεια, για παράδειγμα, που απλώνεται κάτω από διάφορες πολιτείες. Αλλά το δεύτερο σχόλιο φαίνεται να προτείνει όχι συμπαγείς βράχους μέσα στη Γη αλλά μάλλον είδος εσωτερικής περιοχής

Οι Puranas επίσης τονίζουν το κούφιο τμήμα της Γης σε πολλές αφηγήσεις. Μια τέτοια αφήγηση μας λέει ότι, στο τέλος της Κάλι Γιούγκα, ο Αβατάρα Kalki θα γεννηθεί στην καλύτερη από τις καλλιεργημένες οικογένειες της πόλης Shambala - μια πόλη που αναγνωρίζεται και στην Πουρανική και στη Θιβετανική παράδοση σαν η πόλη του εσωτερικού του πλανήτη - και ότι θα εξαφανίσει τους αιρετικούς στην επιφάνεια της γης. Κατόπιν, η γενική Πουρανική ερμηνεία λέει ότι άνθρωποι θα έρθουν στην επιφάνεια από το εσωτερικό του πλανήτη για να ξανά-αποικήσουν και να ξανά-ξεκινήσουν τη Βεδική κουλτούρα.

Πρώτα απ' όλα τέτοιοι άνθρωποι θα έπρεπε να ξεκινήσουν τον κύκλο από την αρχή επειδή δεν θα υπήρχε τέτοια πόλη στην επιφάνεια του πλανήτη στο τέλος της εποχής Κάλι (432,000 χρόνια) η οποία θα είχε καλλιεργημένες οικογένειες. Η εποχή της Κάλι είναι τμήμα του Πουρανικού κύκλου της καταστροφής και της αναγέννησης, και προς το τέλος της Κάλι, ο κόσμος περιγράφεται σαν ερημωμένη περιοχή. Για παράδειγμα, οι Puranas λένε ότι ένας άντρας 15 χρονών θα θεωρείται πολύ μεγάλος, και ότι οι άνθρωποι δεν θα έχουν μνήμη, εξυπνάδα, θα είναι λίγα πόδια ψηλοί και θα γυρνούν σε αγέλες σαν τα ζώα. Ο κόσμος σ' αυτή την εποχή περιγράφεται σαν άγονος και ερημωμένος. Έχοντας αυτό το σενάριο, υπάρχει κανένας σκοπός ώστε να υπάρχει μια πόλη με το όνομα Shambala ή καλλιεργημένες κοινωνίες;

Πάλι, υπάρχει μια διήγηση στις Puranas για τους γιους του Sagara που αναφέρεται παραπάνω. Τους δόθηκε η αποστολή να αναζητήσουν το άλογο που ήταν να θυσιαστεί και είχε κλαπεί από τον Ίντρα έτσι ώστε να σταματήσει τις θυσίες του Μαχαραγιά Prithu. Στην αναζήτηση τους, οι Puranas λένε ότι έφτασαν σε ένα βόρειο ωκεανό, τον οποίο διέσχισαν και ότι μπήκαν στα "σωθικά" της Γης. Εκεί βρήκαν το άλογο, στο ερημητήριο του Kapila Rishi.

Πρέπει να κατανοηθεί ότι, σύμφωνα με αυτές τις διηγήσεις, η Βεδική κουλτούρα άκμασε στην κούφια Γη, όσο καμία άλλη όταν ο Kapila Rishi είχε εκεί το ερημητήριο του και ο Αβατάρα Kalki γεννήθηκε εκεί. Πόσο σύμφωνες, αργότερα, είναι οι περιγραφές του Olaf Jansen, του Νορβηγού νέου που πέρασε το άνοιγμα με τον πατέρα του με τη βάρκα τους στα 1820. Ταξίδευαν με το ιστιοφόρο τους προς το Spitzenburg, ένα νησί πάνω από τη Γροιλανδία. Αφού σταμάτησαν στη βόρεια πλευρά του νησιού για να πάρουν προμήθειες, ξεκίνησαν προς καλές περιοχές για ψάρεμα. Αλλά ο πατέρας του παιδιού ήταν εξουσιασμένος από την επιθυμία να προχωρήσει πιο μακριά προς το βορρά, στις θερμές περιοχές των θρύλων της Νορβηγίας, και βεβαίωσε το αγόρι ότι θα προστατεύονταν από τους Θεούς Thor (Δίας, από τη λέξη "Thursday") και Odin.

Γρήγορα συνάντησαν παγόβουνα και έπρεπε να οδηγούν προσεκτικά το πλοίο τους ανάμεσα τους. Ο Olaf αναφέρει ότι αν το σκάφος τους ήταν μεγαλύτερο, δεν θα μπορούσαν να χωρέσουν ανάμεσα στα παγόβουνα. Μετά από ένα μήνα περίπου με τέτοιες κινήσεις, ο πάγος εξαφανίστηκε και βρέθηκαν σε μια θαυμάσια ανοιχτή θάλασσα, μόλις λίγες μοίρες από τον Πόλο! Αυτό δεν ανταποκρίνεται στις τυπικές μας απόψεις για τις Πολικές περιοχές, οι οποίες φανταζόμαστε ότι είναι καλυμμένες από συμπαγές στρώμα πάγου. Αλλά στην πραγματικότητα, όλοι οι εξερευνητές των Πόλων ανέφεραν ότι υπάρχουν ανοιχτές θάλασσες κοντά στους Πόλους, και ένα ολόκληρο φαινόμενο που ονομάζεται "Πολική θέρμανση".

Αυτό το φαινόμενο φαίνεται ότι προκαλείται όταν θερμός αέρας από το εσωτερικό του πλανήτη βγαίνει από τα ανοίγματα δίπλα στους Πόλους. Οι δυο τους συνέχισαν την πορεία τους, στις ανοιχτές θάλασσες για αρκετές εβδομάδες.

Όσο σχεδίαζαν την πορεία τους προς το Βορρά είχαν τα μάτια προς τον ήλιο, ο οποίος ήταν πίσω τους και έπεφτε στον ορίζοντα, ακολουθώντας το ισημερινό μονοπάτι του. Τότε είδαν μια ασυνήθιστη εικόνα. Αυτό που ακριβώς είδαν το αγόρι και ο πατέρας του ήταν ένας εσωτερικός ήλιος, που έλαμπε μπροστά τους! Ο δίσκος του ήταν μικρότερος, και το χρώμα του ευκρινώς πιο κόκκινο από το δικό μας ήλιο, αλλά ήταν εκεί.

Προχώρησαν προς την κατεύθυνση τού του εναλλασσόμενου ήλιου και όταν η άκρη του πλοίου αγκιστρώθηκε στην καμπύλη του ακτινοειδούς ανοίγματος του Πόλου, ο ήλιος έλαμπε ψηλότερα, και τον έβλεπαν καθώς εισχωρούσαν στην εσώτερη Γη. Σε αντίθεση ο μεγαλύτερος ήλιος που είναι ορατός στην επιφάνεια εξαφανίστηκε και βυθίστηκε μόνιμα στον ορίζοντα πίσω τους.

(Στην Ramanuja sampradaya, υπάρχουν καταγεγραμμένα τα 108 Tirupatis, οι 108 ιεροί τόποι λατρείας της Γης από την παράδοση τους. Ο τελευταίος είναι ο Βόρειος Πόλος όπου η θεϊκή λαμπρότητα του Κυρίου Σρι Βισνού μπορεί να κρατηθεί στη μορφή του Aurora Borealis.)

Όσο ο πατέρας και ο γιος συνέχιζαν την πορεία τους προς το εσωτερικό έφτασαν στην ακτογραμμή μιας ηπείρου και την ακολούθησαν. Είδαν τεράστια δέντρα και μαμούθ με μέγεθος διπλάσιο ενός ελέφαντα. Διέσχισαν μονοπάτια με ένα γιγαντιαίο πλοίο, όπως το περιγράφει ο Olaf, μεγαλύτερο από όσο είχε ποτέ φανταστεί. Βέβαια, αυτό ήταν το 1830. Του φαινόταν σαν κρουαζιερόπλοιο ή πλοίο εκδρομών επειδή τα καταστρώματα ήταν γεμάτα με ανθρώπους που τραγουδούσαν τραγούδια με χαρούμενη διάθεση. Οι δύο ταξιδιώτες γνωρίστηκαν με τους κατόχους του πλοίου και ανέβηκαν επάνω. Βρέθηκαν σε παρέες ανθρώπων με γιγαντιαίο ανάστημα, ο πιο κοντός ήταν πάνω από 12 πόδια!

Τους καλωσόρισαν στην κούφια Γη· περιηγήθηκαν στα βασίλεια της Shambala της Μικρότερης και της Shambala της μεγαλύτερης. Το πλοίο τους μεταφερόταν από πόλη σε πόλη και παρουσιαζόταν σαν αντικείμενο περιέργειας και θαυμασμού, ένα μικρό πλοίο των μικροσκοπικών ανθρώπων που ήρθαν από την επιφάνεια

. Τι ακριβώς από την αναφορά του Olaf ήταν ενδεικτικό της Βεδικής κουλτούρας, όπως ήταν πριν το ξεκίνημα της Κάλι Γιούγκα, στην κούφια Γη;

Λοιπόν, ήδη γνωρίζουμε ότι ο Olaf ανέφερε γιγάντιους ανθρώπους. Μεταξύ άλλων ανέφερε επίσης ότι είχαν διάρκεια ζωής περίπου 800 χρόνια, είχαν φωτογραφική μνήμη, μεγάλη εξυπνάδα, τέτοια που μιλούσαν Σανσκριτικά ή κάποιο παράγωγο αυτής, ήταν από Βόρεια Ευρωπαϊκή γενιά, λάτρευαν τον εσωτερικό ήλιο και ένα πάνθεον από θεούς τουλάχιστον παρόμοιο με του Hindu, αν όχι ίδιο. (Ας θυμηθούμε ότι ήταν νέος όταν πήγε εκεί και δεν μπορούσε να επικοινωνήσει τόσο καλά μ' αυτούς, κι ούτε αφομοίωσε όλα όσα έβλεπε γύρω του. Έτσι πρέπει να ήταν δύσκολο γι' αυτόν να εξηγήσει ακριβώς ότι είδε). Ανέφερε ότι τα λουλούδια είχαν υπέροχες μυρωδιές και ότι τα φρούτα ήταν πιο γευστικά απ' ότι στην επιφάνεια.

"Η βλάστηση υπάρχει σε υπεραφθονία, και φρούτα όλων των ειδών έχουν το πιο εκλεπτυσμένο άρωμα. Τσαμπιά από σταφύλια 4 και 5 πόδια σε μήκος, κάθε σταφύλι τόσο μεγάλο όσο ένα πορτοκάλι, και μήλα μεγαλύτερα από το κεφάλι ενός άντρα αποτυπώνουν την υπέροχη αύξηση όλων των πραγμάτων "μέσα" στη Γη. Το μεγάλα ερυθρόξυλα δέντρα της Καλιφόρνια θα θεωρηθούν απλά σαν ποώδη βλάστηση συγκρινόμενα με τα γιγάντια δέντρα του δάσους που εκτείνονται για μίλια προς όλες τις κατευθύνσεις. Σε πολλές κατευθύνσεις κατά μήκος των βουνών είδαμε αχανή κοπάδια από βόδια κατά τη διάρκεια της τελευταίας μέρας του ταξιδιού στο ποτάμι".

Φτάνει να πούμε ότι για οποιονδήποτε είναι εξοικειωμένος με τις Πουρανική περιγραφές των ανθρώπινων όντων πριν την εποχή Κάλι, η μαρτυρία του Olaf παρουσιάζει μια σοκαριστική ομοιότητα.

Οι Puranas μας λένε ότι η Κάλι Γιούγκα ήρθε σαν αποτέλεσμα της Kala, εποχής. Η λέξη kala έχει χρησιμοποιηθεί επίσης στη Βεδική αστρολογική λογοτεχνία συνώνυμη με τον εξής όρο "πλανητική επιρροή". Φαίνεται ότι οι ευθυγραμμίσεις και οι τροχιές των πλανητών άλλαξαν έτσι ώστε να προκληθεί αυτή η Γιούγκα, και πολύ πιθανόν άλλαξε η ακτινοβολία του ήλιου, επίσης, ή ίσως ο πλανήτης μας είναι πιο κοντά σ' αυτό. Για παράδειγμα, το Brihat Jataka αναφέρει μια ευθυγράμμιση μεταξύ της Αφροδίτης και του Ήλιου, από μια προηγούμενη, εκλιπούσα Βεδική Jyotish λογοτεχνία, που λέει για τις πλανητικές ευθυγραμμίσεις οι οποίες δεν είναι πλέον πιθανές αυτή τη στιγμή στην Κάλι Γιούγκα.

Αν οι πλανητικές επιρροές, όπως επικίνδυνες ακτινοβολίες, είναι υπεύθυνες για την επίδραση της Κάλι Γιούγκα για τους ανθρώπους που ζουν στην επιφάνεια, αυτοί που ζουν στο κούφιο τμήμα της Γης είναι προστατευμένοι από τέτοιες επιρροές, και η δομή του σώματος τους, του μυαλού και της διάνοιας δεν αλλοιώθηκαν, τουλάχιστον όχι τόσο πολύ όσο τα δικά μας στην επιφάνεια. Άλλωστε, είμαστε μόνο 5000 χρόνια στην Κάλι Γιούγκα, όχι 50000 ούτε 100000 χρόνια, και αυτοί εντός είναι σίγουρα προστατευμένοι από το εξωτερικό κάλυμμα της Γης και από πολλά strata.

Μπορεί να είναι αυτή η κατάσταση; Μπορεί μια παλιά σύνδεση με τα αδέλφια μας στο εσωτερικό να χάθηκε από την συνολική μας μνήμη; Γνωρίζοντας αυτό δεν υπήρχε τίποτα που να μπορούν να κάνουν, απομακρύνθηκαν τελικά οι κάτοικοι της κούφιας Γης από μας και πιθανόν άφησαν τις αναπόφευκτες επιδράσεις της Κάλι Γιούγκα να συμβούν;

Ένας αμερικανικός δορυφόρος πήρε τις πολύ ενδιαφέρουσες φωτογραφίες στο τέλος της δεκαετίας του '70. Οι φωτογραφίες δημοσιεύθηκαν σε πολλά δυτικά επιστημονικά περιοδικά: οι εικόνες απεικόνισαν ένα σκοτεινό, τακτικά διαμορφωμένο σημείο στο βόρειο πόλο. Οι φωτογραφίες δεν ήταν ελαττωματικές: οι παρόμοιες εικόνες που απεικονίζουν το ίδιο σκοτεινό σημείο στον πόλο λήφθηκαν αρκετά έτη αργότερα. Ο ανθρωπολόγος James McKenna εξερεύνησε μια σπηλιά με κακή φήμη στο Idaho. Ο McKenna και άλλα μέλη της αποστολής άκουγαν κραυγές και στριγγές, δεδομένου ότι κατέβηκαν εκατοντάδες μέτρα βαθιά στη σπηλιά. Οι ερευνητές σύντομα βρήκαν ανθρώπινους σκελετούς, αλλά έπρεπε να σταματήσουν την αναζήτησή τους διότι η μυρωδιά από θειάφι ήταν αφόρητη.

«Κάτω από το φλοιό της γης που έχει πάχος 800 χιλιόμετρα, υπάρχει ένα κενό. Ένα τεράστιο κούφωμα. Μέσα σε αυτό το κενό, υπάρχουν τρεις oμόκεντροι πλανήτες, με τον ίδιο άξονα. Έχουν περίπου το μέγεθος του Άρη της Αφροδίτης και του Ερμή...»
ΕΝΤΜΟΥΝΤ ΧΑΛΕΫ, αστρονόμος, 1692

«Δηλώνω ότι η γη είναι κούφια. Το εσωτερικό της κατοικείται και αποτελείται από ένα αριθμό συμπαγών ομόκεντρων σφαιρών, η μία μέσα στην άλλη, και είναι ανοιχτή στις περιοχές των πόλων στη 12η ή 16η μοίρα. Αναζητώ εκατό γενναίους συντρόφους, εφοδιασμένους και εξοπλισμένους πολύ καλά, για να ξεκινήσουμε το φθινόπωρο από τη Σιβηρία με τάρανδους και έλκηθρα, με κατεύθυνση τους πάγους της βόρειας παγωμένης θάλασσας. Δεσμεύομαι προσωπικά ότι θα βρούμε μία θερμή και πλούσια χώρα γεμάτη από ωφέλιμα φυτά και ζώα. Αν δεν συναντήσουμε ανθρώπους όταν φθάσουμε σε 82 μοίρες βόρειο πλάτος, θα επιστρέψουμε την επόμενη άνοιξη.»
ΤΖΩΝ ΚΛΗΒΣ ΣΥΜΣ, πρώην λοχαγός πεζικού, Μάιος 1818 - Οχάιο, ΗΠΑ

«Η αληθινή κατοικία του Απόλλωνα βρίσκεται ανάμεσα στους Υπερβόρειους, σε μία χώρα αιώνιας ζωής. Η Λητώ, η μητέρα του Απόλλωνα, γεννήθηκε σε ένα νησί στον αρκτικό ωκεανό, πολύ πιο πέρα από το βόρειο άνεμο. O θεός που κάθεται στο κέντρο, στον ομφαλό της γης, είναι ο Κύριος των μύθων και ο Δημιουργός των θρησκειών της ανθρωπότητας.»
ΠΛΑΤΩΝ

«Ο κόσμος μας δημιουργήθηκε αρχικά μόνο για το εσωτερικό του. Η απόσταση μεταξύ των 2 εσωτερικών επιφανειών είναι 1000 χιλιόμετρα λιγότερη από τη διάμετρο της Γης. Στο κέντρο βρίσκεται μία τεράστια μπάλα θαμπής κόκκινης φωτιάς, περικυκλωμένη από ένα λευκό απαλό φωτεινό σύννεφο. Εκεί βρίσκεται ο θρόνος του βασιλιά του κόσμου.»
ΓΟΥΙΛΣ ΤΖΩΡΤΖ ΕΜΕΡΣΟΝ, 1908

Ο Ελβετός μαθηματικός ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΟΗΛΕΡ (1707-1783), πίστευε ότι στο κέντρο της γης, υπήρχε ένας μικρός ήλιος, που έριχνε το ήπιο φως του σε ένα πολύ ανεπτυγμένο υπόγειο πολιτισμό.

Ο ΛΟΡΔΟΣ ΛΥΤΟΝ (1803-1873), στο βιβλίο του «Η Επερχόμενη φυλή» λέει πως ακολουθώντας τις στοές ενός μεταλλείου, βρέθηκε σε ένα υπόγειο κόσμο όπου συνάντησε φτερωτά όντα, καθώς και μία φυλή που αποκαλεί τον εαυτό της Βριλ-για.Οι Βριλ-για, διατηρούν ένα σοφό και ανώτερο πολιτισμό, και είναι κάτοχοι της «δύναμης Βριλ», που την χειρίζονται μέσω ενός θαυματουργού ραβδιού. Η δύναμη Βριλ, είναι η υπέρτατη γήινη δύναμη και δημιουργείται από τη συλλογή της αιθερικής ενέργειας της γης, σε σύνδεση με την προσωπική ενέργεια του ανθρώπου. (Βλέπε υπερόπλα Τέσλα, οργογεννήτρια Ράϊχ, εναέριο εύπλαστο ρευστό του Συμς, Μέσμερ κλπ)

Ο ΑΔΟΛΦΟΣ ΧΙΤΛΕΡ, που ήταν μέλος της εταιρείας της Θούλης και της αδερφότητος των Βριλ, ξεκίνησε την επιχείρηση Υπερβόρεια που είχε ως σκοπό τις ανασκαφές σε διάφορα σημεία της Ευρώπης για την ανακάλυψη ιχνών μιας Αρείας υπόγειας ανώτερης φυλής. Στην Ελλάδα έγιναν έρευνες στο φαράγγι του Βίκου, στη Γαύδο, στο Δίστομο και αλλού.
Ο Χίτλερ πίστευε πως η γη είναι κούφια και πως η καμπυλότητά της θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την εκπομπή υπέρυθρων ακτινών, που θα μπορούσαν να καταγράψουν κινήσεις σε τεράστιες αποστάσεις και για την διενέργεια πολεμικών επιχειρήσεων πίσω από τις γραμμές του εχθρού μέσω υπόγειων διαδρομών.

Η Βουδιστική παράδοση ονομάζει ΜΑΝΟΥ τον άρχοντα - επόπτη του πλανήτη. Το όνομα Μανού συναντάται με διάφορες παραλλαγές σε πολλούς αρχαίους λαούς. Είναι ο ΜΕΝ ή ΜΗΝ των Αιγυπτίων, αλλά και ο Άμμων-Ρα (κρυμμένος ήλιος), ο Μίνωας των Ελλήνων κ.ά. Η Ινδουιστική παράδοση έχει αναφορές στον ΤΣΑΚΡΑ-ΒΑΡΤΗ (εκείνος που θέτει σε περιστροφή τον τροχό) ή παγκόσμιο μονάρχη (βλ. Α-πόλλων ή Α-πολλών ή Α-Πόλον του Πλάτωνα).

Η σπηλιά της Πεντέλης θεωρείται «Αιπόλειο του Πανός», δηλαδή ο πόλος του Πάνα ή του παντός.

Οι ΑΝΑΣΑΖΙ, οι οποίοι εμφανίστηκαν ξαφνικά στην Δυτική Αμερική το 100 π.Χ. και εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς 15 αιώνες αργότερα, πίστευαν πως οι πρόγονοί τους βγήκαν από τον κάτω κόσμο μέσα από μία τρύπα που ενώνει την επιφάνεια με το κέντρο της γης, μέσα από την ίδια τρύπα οι ψυχές των νεκρών γυρνάνε στην αρχέγονη πατρίδα τους. Έχτιζαν υπόγειες κατοικίες ή σε κοιλώματα του εδάφους και ναούς κοντά σε τρύπες. Έχτιζαν πενταόροφα κτήρια 2000 δωματίων!!! Οι Ινδιάνοι Ναβάχο τους έδωσαν το όνομα Ανασάζι που σημαίνει «ξένοι αρχαίοι».

Μία νύχτα κοντά στο 1890 μια οικογένεια άκουσε παιδιά να κλαινε μέσα στο χωράφι τους. Πήγαν να δουν τι συνέβαινε και έμειναν έκπληκτοι αντικρίζοντας ένα αγόρι και ένα κορίτσι με πράσινο δέρμα. Προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με αυτά, αλλά τα παιδιά δεν καταλάβαιναν και μιλούσαν σε γλώσσα που δεν ήταν γνωστή. Τα μετέφεραν στο σπίτι τους και διαπίστωσαν ότι τα παιδιά ενοχλούνταν από το δυνατό φως. Τα περιποιήθηκαν όσο μπορούσαν και τους πρόσφεραν φαγητό. Κανένα από τα δυο παιδιά δεν έτρωγε. Τους πρόσφεραν κι άλλες τροφές, νερό αλλά κανένα από τα δύο δεν δέχτηκε. Πέρασαν αρκετές μέρες κρυμμένα μέσα στο σπίτι και χωρίς να έχουν φαει κάτι σε όλο αυτό το διάστημα. Μέχρι που μία μέρα τα παιδιά αντίκρισαν μία βιόλα. Κατευθείαν την άνοιξαν και καταβρόχθισαν το περιεχόμενο της. Μετά από αυτό τα παιδιά έδειχναν πιο αναζωογονημένα και έκαναν περίπου ένα μήνα να ξαναφάνε.
Μετά από αρκετό καιρό το αγόρι πέθανε. Έμεινε μόνο το κορίτσι του οποίου το χρώμα είχε γίνει πλέον ανθρώπινο και όσο περνούσαν ο καιρός μάθαινε να μιλά την γλώσσα της οικογένειας. Το ρώτησαν λοιπόν τι ακριβώς είχε γίνει εκείνη τη νύχτα. Αυτό απάντησε ότι ο κόσμος της δεν είχε ήλιο όπως εδώ και ότι όλοι είχαν πράσινο δέρμα. Ξαφνικά άκουσαν κάποιες καμπάνες και ακολουθώντας τον ήχο τους βγήκαν στο χωράφι που τους βρήκαν. Δεν θυμόταν, ούτε κατάλαβε τίποτε παραπάνω.
Το κορίτσι αυτό τελικά εντάχθηκε στην κοινωνία του χωριού χωρίς να καταλάβει κανείς το παραμικρό για αυτήν, παντρεύτηκε έναν ντόπιο και πέθανε έχοντας ζήσει μια ζωή σαν και την δικιά μας, σε βαθιά γηρατειά.

~*~*~

Τις πρώτες αναφορές για μια κούφια γη τις βρίσκουμε σε αρχαία Ελληνικά κείμενα ώς κόσμο του Άδη κάτω από την γη, στην Ιλιάδα. Μπορούσαν να μπουν στο κόσμο αυτόν και κοινοί θνητοί αντιμετωπίζοντας τον Κέρβερο. Αναφορές υπάρχουν και για την τιμωρία που επέβαλε ο Δίας στους Τιτάνες φυλακίζοντας τους μέσα στην Γη.
Η θεωρία της Κούφιας γης ενισχύθηκε -και σε εκείνα τα χρόνια απέκτησε και οπαδούς- αρκετά χρόνια αργότερα με τον Ιούλιο Βερν, τον Έντγκαρ Άλαν Πόε και άλλους αξιόλογους συγγραφείς να γράφουν για αυτήν.

Οι φήμες λοιπόν, που οι οπαδοί της "Κούφιας Γης" υποστηρίζουν ως πραγματικότητα, αναφέρουν:

Είσοδοι και έξοδοι υπάρχουν πολλοί για το εσωτερικό της γης, μα οι κυριότεροι είναι οι δύο πόλοι της. Οι οποίοι -και αποτελεί ανεξήγητο φαινόμενο- δεν συμπίπτουν με τους γεωγραφικούς, όπως θα έπρεπε εάν η Γη ήταν συμπαγής. Εάν όμώς φανταστούμε την ύπαρξη πολικών ανοιγμάτων με τους μαγνητικούς πόλους κατά μήκος των χειλών αυτών και όχι σαν σταθερό σημείο, τότε όλα διελευκάνονται.
Μην σκέφτεστε λοιπόν την Υδρόγειο όπως σας την παρουσίαζαν στη Γεωγραφία... Οι οπαδοί της Κούφιας Γης, θα σας δίδασκαν τα εξής:
Πάχος κέλυφους Γης:1280 χιλιόμετρα
Εσωτερικός Ήλιος πλάτους: 960 χιλιόμετρα
Απόσταση εσωτερικού Ήλιου - Κέλυφους: 4640 χιλιόμετρα
Διάμετρος χείλους στο άνοιγμα των πόλων: 1920 χιλιόμετρα
Δύο κύριοι είσοδοι: Βόρειος και Νότιος πόλος
Υπόλοιποι είσοδοι: τα περισσότερα σπήλαια του κόσμου
Μήκος κύριων εισόδων: 2240 χιλιόμετρα
Εφικτή διαβίώση στο εσωτερικό: Φυσικά!! Αποδεκτό ακόμη και από την Nasa!!
Πόλη: Σαμπάλα ή αλλιώς Αγκάρθα
Φυλές: Ερπετοειδή νοήμοντα όντα «Νάγκας» και «Δέρος»

Γιατί άραγε οι Ναζί κατά το Β' παγκόσμιο πόλεμο έστελναν συνέχεια αποστολές στους δύο πόλους;
Πολλοί λένε ότι ο Χίτλερ γνώριζε όντα από τη φυλή της Κούφιας γης και ότι είχαν συνεννοηθεί για να φτιάξουν την Υπεράνθρωπη Άρια φυλή που θα κυριαρχούσε σε ολόκληρο το πλανήτη. Είναι γνωστό ότι μετά από την Γερμανική ήττα, στις Γερμανικές βάσεις, βρέθηκαν σχέδια UFO με άγνωστη προέλευση. Οι οπαδοί της Κούφιας Γης υποστηρίζουν ότι τα UFO προέρχονται από τους Νάγκας. Επίσης υποστηρίζουν ότι όσοι αξιωματικοί δεν βρέθηκαν (και ο Χίτλερ), μετά την ήττα τους, κρύφτηκαν στα έγκατα της γης. Όσοι Γερμανοί επιστήμονες πιάστηκαν αιχμάλωτοι, μεταφέρθηκαν στις Η.Π.Α για να συνεχίσουν το έργο τους...
Γιατί όμως ονομάζονταν και οι "δυνάμεις του άξονα";
Σβάστικα (Αγκυλωτός σταυρός). Η λέξη (svastika) προέρχεται από το Σανσκριτικό "Su" που σημαίνει "καλός", "astig" που σημαίνει "να είσαι" και το "ka" είναι απλή κατάληξη.
Για πάρα πολλούς λαούς συμβόλιζε και διαφορετική έννοια. Πρωτοεμφανίστηκε 3000 χρόνια πριν σε διάφορα έργα τέχνης (αγγεία, ποτήρια) ακόμη και σε νομίσματα στην Τροία. Για τους Έλληνες συμβόλιζε την επανάληψη, το αιώνιο, και το χρησιμοποιούσαν για να δηλώσουν την επανάληψη στη μουσική (παρτιτούρες).
Για τους Ναζί η σβάστικα συμβόλιζε την αιώνια κίνηση του κόσμου και τον άξονα αυτής της κίνησης, τον πόλο, από όπου εξήλθαν οι Άρειοι. Είναι ένα σύμβολο περιστροφικής κίνησης. Εξ’ ού και ο όρος "Δυνάμεις του άξονα" και ένα ακόμη στοιχείο που μπορεί να συνδεθεί με τις θεωρίες της "Κούφιας Γης".

Ωραία όλα αυτά και μας ανοίγουν την όρεξη για εξερεύνηση -ο καθένας μας έχει αυτό το μικρό δαιμόνιο μέσα του-, αλλά υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν την πραγματικότητα αυτής της θεωρίας;
Ο Ρώσος ερευνητής Σνέγκιρεφ αναφέρει: «Στον 80ο παράλληλο, το βέλος της πυξίδας θα δείχνει βόρεια, μετά ξαφνικά θα δείξει προς τα δυτικά και μετά ξανά σχεδόν απρόθυμα θα γυρίσει πίσω στην θέση του». Αυτό αποδεικνύει την γεωμετρική ασυμμετρία των πόλων.
Υπάρχουν και πολλά άλλα στοιχεία αλλά θα σας μιλήσω για την κυριότερη ΑΠΟΔΕΙΞΗ: Υπάρχουν φωτογραφίες από διαστημικούς δορυφόρους που κατάφεραν και βγήκαν στην δημοσιότητα. Σε πολλές από αυτές, το μόνο που φαίνεται πάνω από τους πόλους είναι τα σύννεφα που τους καλύπτουν, αλλά σε κάποιες που δεν υπάρχουν σύννεφα, φαίνονται πεντακάθαρα τα τεράστια ρήγματα-είσοδοι και μέσα σε αυτά ΠΟΛΕΙΣ ολόκληρες. Αναρωτιέται κανείς γιατί υπάρχουν στις συγκεκριμένες περιοχές στρατιωτικές εγκαταστάσεις όπου εκτελούνται απόρρητα πειράματα και δεν επιτρέπουν την πρόσβαση σε κανένα...;

Μα γίνεται να εξηγηθεί επιστημονικά μία κούφια γη;
Οι επιστήμονες μιλούν για τον πυρήνα της σαν ένα μικρό ήλιο. Μα και οι οπαδοί της "Κούφιας Γης" ακριβώς το ίδιο υποστηρίζουν. Όταν λέμε «κούφια γη» δεν εννοούμε τελείως κούφια, αλλά κατοικήσιμη. Κι έτσι οι οπαδοί της, μας δίνουν την πολύ όμορφο παράδειγμα του πλυντηρίου για να καταλάβουμε την δημιουργία της: όταν το πλυντήριο δουλεύει, τα ρούχα και το νερό πετιούνται προς τα έξω λόγω της φυγόκεντρου και συγκρατούνται από το κουβούκλιο του. Ανάλογα και στην Γη, ξέφυγαν από την όλη μάζα νερό και χώμα, αλλά συγκρατήθηκαν από την βαρύτητα του μικρού ήλιου.

Σέλας: Είναι φαινόμενο το οποίο παρατηρείται μόνο στους δύο πόλους και δημιουργείται όταν ηλεκτρόνια και πρωτόνια, που προέρχονται από τον Ήλιο, προσκρούουν στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και παγιδεύονται από το γήινο μαγνητικό πεδίο.
Ο Σερ Έντμουντ Χάλεϊ λοιπόν υποστήριξε ότι το Σέλας δεν δημιουργείται με τον παραπάνω τρόπο, αλλά ότι προκαλείται από μία φωτεινή ατμόσφαιρα που διαρρέει από μία κοιλότητα στο εσωτερικό της Γης.
Η θεωρία αυτή είχε αρκετούς υποστηρικτές ένας απ' τους οποίους ήταν και ο Ρόντεϊ Κλαφ ο οποίος εξηγεί ότι: «τα σέλα παράγονται αποκλειστικά από τα σωματίδια που εκπέμπει ο εσωτερικός ήλιος της γης» και ότι «ο ηλιακός άνεμος στην πραγματικότητα δεν μπορεί να εισέλθει στο μαγνητικό πεδίο της γης, αλλά εκτρέπεται γύρω από αυτό.» Επίσης «τα χρώματα του σέλας προκαλούνται από έντονα στρώματα ενεργητικών ηλεκτρονίων που εκπέμπονται από την πολική περιοχή μέσα στην ατμόσφαιρα όπου αυτά συγκρούονται με σωματίδια μοριακού αζώτου, μοριακού οξυγόνου και ατομικού οξυγόνου. Το πιο συνηθισμένο χρώμα του σέλας, το πρασινοκίτρινο, εκπέμπεται από διεγερμένα άτομα οξυγόνου τα οποία συγκρούονται με ηλεκτρόνια χαμηλής ενέργειας. Το σκούρο κόκκινο χρώμα εκπέμπεται από μόρια οξυγόνου όταν αυτά συγκρούονται με ενεργητικά ηλεκτρόνια».
Σέλας όμως δεν εμφανίζεται μόνο στη Γη! Είναι γεγονός ότι όλοι οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος προβάλουν κατά καιρούς στοιχεία, που αποδεικνύουν τον εσωτερικό τους κόσμο. Δεν θα επεκταθώ στο συγκεκριμένο θέμα, αλλά πρέπει να αναφέρω ότι όταν το 1973 η NASA έριξε στην επιφάνεια της σελήνης, το τμήμα ενός πύραυλου, οι δονήσεις στην επιφάνεια της σελήνης, διάρκεσαν 3,5 ώρες!

Μήπως τελικά έτσι είναι; Μήπως όλοι οι πλανήτες είναι κούφιοι; Μήπως είναι αδύνατον να δημιουργηθεί ένας συμπαγής πλανήτης;

Τίποτε δεν είναι απόλυτα συμπαγές και όλα έχουν πόρους!

Πιστεύω ότι η εκκλησία, ειδικά τα παλιότερα χρόνια και σε ξεχασμένα μικρά χωριά κράτησε πολλά παγανιστικά και ειδωλολατρικά στοιχεία πριν καταφέρει η κρατούσα αρχή να επιφέρει μία καθαρή χριστιανική τάξη.

Η άποψη μου είναι ότι ειδωλολατρεία είναι και οι εικόνες Θεού και Αγίων, και το να προσεύχεσαι σε εικόνες και να τις φιλάς δεν διαφέρει σε τίποτε από την αρχαία λατρεία των αγαλμάτων. Πιο κοντά στην δική μου αισθητική είναι οι προτεστάντες που δεν έχουν εικόνες, αν και γενικά απεχθάνομαι κάθε θρησκεία ως όργανο ελέγχου και εξουσίας, οι σκλάβοι ποτέ δεν σηκώνουν κεφάλι και αυτό βολεύει πολύ κάποιους, ακόμα οι βλάκες το θεωρούν καλό να είναι περισσότερο πωρωμένοι σκλάβοι όταν όλοι την ώρα αποκαλούνται δούλοι του Θεού.

quote:

---

Χωρίς το συγραφέα Γιώργο Μπαλάνο, δε θα είχαμε σήμερα το γνωστό μυστήριο της Πεντέλης.

---

Ο πρώτος και ο σημαντικότερος συγγραφέας του Χώρου του Αγνώστου στην Ελλάδα. Τιμής ένεκεν, θα αναφέρουμε μερικά στοιχεία, τα οποία θεωρούμε σημαντικό να γνωρίζουν οι αναγνώστες:

Γεννήθηκε στις 12 Απριλίου του 1944 στην Αθήνα (Πλάκα) και μεγάλωσε στο Παγκράτι.

Πέρασε από κάμποσες ανώτερες και ανώτατες σχολές, χωρίς ουσιαστικά να τελειώσει καμία (Σιβιτανίδειος, Πάντειος) γιατί καμία δεν τη βρήκε αρκετά ενδιαφέρουσα), δεν χρησιμοποίησε την υποτροφία φυσικής από το Ίδρυμα Φουλμπράιτ, εργάστηκε για μερικά χρόνια ως φωτογράφος, πήρε κατά λάθος ένα δίπλωμα αγγλικής κι εργάστηκε για λίγα χρόνια ως καθηγητής ξένων γλωσσών, πριν τα εγκαταλείψει όλα για να ασχοληθεί αποκλειστικά με την έρευνα και το γράψιμο.

Συγγραφέας–παρουσιαστής στην τηλεοπτική σειρά (1995) “Τα Αινίγματα της Ελλάδας”.

Διεθνές βραβείο μετάφρασης έργων Επιστημονικής Φαντασίας “Κarel” (1984) από την World Science Fiction Association. (Το Όσκαρ αυτού του χώρου).

Εκατοντάδες άρθρα και διηγήματα σε περιοδικά κι εφημερίδες.

Δεκάδες συνεντεύξεις σε τηλεόραση κι εφημερίδες.

Πολλές διαλέξεις σε συλλόγους, σεμινάρια κ.λπ.

Συγγραφέας πολλών (και από τα σημαντικότερα) βιβλίων Έρευνας του Αγνώστου, πολλά από τα οποία έχουν γίνει μπεστ-σέλερ, αλλά και αρκετών άλλων υπό έκδοση.

Συγγραφέας αρκετών βιβλίων φαντασίας, αλλά και άλλων υπό έκδοση.

Μεταφραστής περισσότερων από εκατό (100) βιβλίων έρευνας του αγνώστου, επιστημονικής και ηρωικής φαντασίας, τρόμου κ.λπ., αλλά και αρκετών άλλων υπό έκδοση.

Μάγκες ποιά η γνώμη σας για τον Μπαλάνο και τι ξέρετε για τις έρευνες του?