ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

volida

Νέο Μέλος
1Μηνύματα
1Θέματα
07/06/2003, 01:58:00Πρώτο μήνυμα
07/06/2003, 01:58:00Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(1)

Πρόσφατα μηνύματα

πρωτη μου φορα στην στηλη σας. χαιρετίζω!

μπορώ να θυμηθώ πολλές φορές τον εαυτό μου απο την ηλικία των 9 χρόνων να ζω μη συνειδητές εξωσωματικές εμπειρίες.
Φυσικά ομως και δεν ήξερα τέτοιο όρο σ'αυτήν την τόσο τρυφερή ηλικία. Πάντα τις αγνοούσα θεωρώντας αυτες τις παράξενες εμπειρίες ως όνειρα.
Ηταν τοσο ανεξήγητες όμως που έπρεπε να το ψάξω λίγο παραπάνω.
Στα 16 λοιπόν στο διαδίκτυο κατάφερα να βρω ενα οδηγό που εξηγούσε τι να κάνεις και τι θα ζεις αν το πραξεις σωστα για να μπορεσεις να ζησεις Ε.Ε. Παντα δοκίμαζα πρωτα και μετα συκγρινα τα γραφωμενα αποτελεσματα. Πρέπει να ομολογήσω οτι ταυτίζονταν.
Πάντα ομως με κάτι με σταματουσε πριν την αποχώρηση μου απο το σωμα μου. Κατι με τρόμαζε και διακοποτα. Οταν εκμυστηρεύθηκα σε μια φίλη την εμπειρία, μου ζήτησε να σταματήσω όπως και έκανα. Μια γνωστή της που ασχολείται και είναι στα πραγματα της είπε ότι κινδινευεις απο πνεύματα να καταβάλουν το σωμα σου. Οπως μου τόνισε, οχι για παντα αλλα για αρκετό χρονικό διάστημα για να σου προλάβουν να σε βλάψουν.
Τρόμαξα λοιπον και δεν ξανατόλμησα να ζήσω συνειδήτα μια τέτοια εμπειρία, χωρίς να θέλω να απονθαρύνω κανένα σας.

<εσολάβησε λίγος καιρός και έζησα μια τρομερή εξωσωματική εμπειρία την όποια δεν ζήτησα αλλά έξησα συνειδητά κατα την διαρκεια της οποιας είχα επαφή με υπάρξεις εξωκοσμικές. Πραγματικά μου προκαλεί τον πιο απερίγραπτο φόβο να θυμαμαι την τελευταία σκηνή που προσπαθούσα με μεγάλη ταχύτητα πετώντας να ξεφύγω απ΄αυτες τις "υπάρξεις". πανικόβλητος έτρεχα προς το σώμα μου και η αίσθηση και το ρίγος όταν με πλήσιαζαν ξεπε΄ρνούσε καθε φαντασία. ήταν τόσο αποτρόπαιος, τοσο φρικιαστικός ο φόβος που δεν ήθελα να τον ξαναζήσω.
Βρήκα ασφάλεια φορώντας ενα σταυρό. Απο τότε πέρασαν 4 χρόνια και δεν έζησα ούτε δευτερόλεπτο παρόμοιων εμπειριών.
Το αξιοπερίεργο όμως είναι οτι τον οκτωβριο του 2002 γνωρισα μια κοπελλα με την οποια φίλεψα. Ποτε δεν ειχα παει στο σπιτι της και ουτε ειχα ιδεα την περιόχη που μενει. Καταφερα ομως μετα απο δυο μερες της γνωριμιας μας να της περιγραψω με απιστευτη λεπτομερια το δρομολογιο να παει κανεις σπιτι της, τι υπαρχει εξω, τους δρομους και γενικα ολη την περιοχή και πιο ακομα πιο συγκεκριμενα πραγματα οπως τον πατέρα της και το αυτοκίνητο του, μια αποθήκη πισω απο το σπιτι της και αρκετα άλλα. καταλαβαινετε ποσο τρομαξε το κοριτσι.
Ολα αυτα απεικονιστικαν σε ονειρικη κατασταση στην οποια είχα κανονική επαφή με την υλη. Γι'αωτο και δεν την θεωρω αστρικη προβολή. Δεν υπηρχαν τα χαρακτηριστικα. Την καταλαμβανω ως τηλεπαθεια.

οπως τις υλικές αισθήσεις μας γεύση, αφή, όραση και ακοή μάθαμε να τις αξιοποιούμε παραμένουν κ αλλες αγνωστες οπως φαινεται που αφορούν και το θεμα αυτης της στηλης. οπως επίσης κ αυτή η 6η αισθηση για την οποια γινεται θορυβος...απο μας εξαρτάται η αντιστοιχη υπομονετική εξάσκηση.


ελπιζω να μην σας κουρασα.

Edited by - volida on 07/06/2003 02:12:55

Edited by - volida on 07/06/2003 02:18:07