Ας μιλήσουμε για τη μοναξιά ...

Επικεντρωμενος στη μη-υγειη μοναξια, θα συμφωνησω με τις αποψεις που ακουστηκαν τελευταιες. Η μοναξια αλλες φορες σε επιλεγει αντι να την επιλεξεις, και μπορει να οφειλεται σε λαθος επιλογη ανθρωπων.Αλλα εδω υπαρχει και αλλο ενα προβλημα: οι συνθηκες της εποχης την υποδεικνυουν... και εδω θα ηθελα να μοιραστειτε αυτο το κομματι. http://www.youtube.com/watch?v=XYKPyjH2sVQ
δωστε ιδιαιτερο βαρος στον τελευταιο στιχο και θα ανακαλυψετε μια βαθυτερη εννοια...

''Such a lonely day
And it's mine
It's a day that I'm glad I survived''

Bilibakos, είναι από τα αγαπημένα μου κομμάτια απο τους SOAD!
Δυστυχώς , όπως λέμε και ξαναλέμε , η εποχή μας δεν ενδείκνυται για πολλά - πολλά .. αποξένωση , απομόνωση κι άλλα τόσα μας κρατάνε μακριά από τις ''μικρές χαρές'' της ζωής . Ποιός όμως φταίει γι'αυτό ? Μήπως τα ωράρια που ''υποχρεώσαμε'' τους εαυτούς μας να ακολουθούν ? Μήπως είναι ένα άλλοθι για να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας ? Μήπως η γενειά μας , έχει χάσει προ πολλού την όρεξη για επικοινωνία και το κέφι για ζωή ?
Ξέρεις .. πολλές φορές , όσο κουρασμένη κι αν είμαι , προτιμώ απ' το να σηκώσω το ακουστικό και να τηλεφωνήσω σε κάποιο φίλο , να βγώ να τον συναντήσω .. κι όχι απαραίτητα για καφε, αλλά σε μια πλατεία , στο δρόμο , στο σούπερ μάρκετ , στο περίπτερο .. οπουδήποτε ! Φτάνει να έχω επαφή άμεση μαζί του ! Μήπως όμως είμαστε λίγο βολεμένοι μέσα σε όλα αυτά ?
Ξέρεις πόσες φορές έχω ακούσει ( και φαντάζομαι κι εσύ ) ''Πού να ντύνεσαι μωρέ να βγαίνεις τώρα .. είναι και περασμένη η ώρα και βαριέμαι '' ?? !
Ας αναλάβουμε λοιπόν όλοι τις ευθύνες μας ! Κι ας μην μείνουμε εκεί .. Ας κάνουμε ένα βήμα να έρθουμε πιο κοντά στους άλλους ανθρώπους , μπορεί κι εκείνοι να το θέλουν κι απλά να μην το τολμούν πρώτοι !

Ώρες ώρες η μοναξιά μου είναι τόσο βαριά και ασήκωτη που αισθάνομαι σαν ένα αυτόματο μηχάνημα ανάληψης μετρητών (ΑΤΜ) που περιμένει κάποιον κύριο να πληρώσει τις οφειλές του η κάποια πιτσιρίκα που την έχει πιάσει shopping delirium !


δε ξέρω αν θα πρέπει να επεκταθώ φοβούμενη μη σας μελαγχολήσω κι άλλο

ΜΙΑ ΕΠΙΣΥΜΑΝΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙ ΜΙΛΑΜΕ.
Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΩΣ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗ.
ΑΝΤΙΘΕΤΑ Η ΜΟΝΑΧΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΤ' ΕΠΙΛΟΓΗΝ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΣΥΜΒΙΩΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΧΑΡΑ.!

tsilof: θα σε παρακαλούσα να χρησιμοποιείς μικρογράμματη γραφή.
ευχαριστώ προκαταβολικά.
εκ των συντονιστών

THE KEEPER OF SECRET, ευχαριστώ για τον διαχωρισμό που έκανες. Θα έπρεπε ήδη να το έχω κάνει κι εγώ , αλλά ... αχ αυτή η αφηρημάδα μου !!

ΞΕΝΟΧΙΜ, θα ήθελα να διαβάσω αυτά που σκέπτεσαι .
Αν δεν ενοχλεί εσένα, περιμένω να ξεδιπλώσεις τις σκέψεις σου

το θεματάκι πολύ ωραίο ας μιλήσουμε λοιπόν για την μοναξιά ναι υπάρχουν στιγμές που προσωπικά όταν κοιτάω έξω απο το παράθυρό μου νιώθω έντονη την παρουσία της μοναξιάς.....
ακόμη κ όταν υπάρχει κόσμος, ακόμη και όταν ακούω φωνές, ακόμη και αν κάποιος εκει έξω με περιμένει....
το θέμα ειναι αυτό που είπε και η νεραιδούλα εμείς τι κάνουμε???
αποφασίζουμε να μείνουμε μέσα γιατί??? απο φόβο??? δεν ανοίγουμε την ψυχή μας σε καινούρια ατόμα γιατι????απο φόβο????δεν κάνουμε καινούριες παρέες γιατι???απο φόβο??....
κ όταν λέω φόβο εννοώ την μοναξιά....δεν σας έχει συμβεί να είσαστε σε μια τέλεια σχέση φιλική, ερωτική κ όμως να νιώθετε απίστευτα μόνοι????εμένα πάντως ναι...
για αρκετό καιρό ήμουν μόνη μου κ απο ταίρι κ απο φίλους... και όμως δεν έπαθα κάτι.....είμαι καλά....απλά αυτό με βοήθησε να καταλάβω ότι η μοναξιά ειναι μόνο για τα άτομα που την κυνηγάνε και όχι για μένα....
πρέπει να ανοίξουμε τις καρδιές μας και να αφήσουμε το πνεύμας ελεύθερο να γνωρίσουμε καινούρια άτομα να αγαπηθούμε, να αγαπήσουμε να πληγωθούμε να πληγώσουμε και όλα αύτα χωρίς τον φόβο της μοναξιάς...άλλωστε για μένα η ζωή είναι μιά παρτίδα σκάκι και το μόνο που επειδιώκεις είναι να κερδίσεις η ακόμα και να έρθεις ισοπαλία,
αλλά και να χάσεις δεν πειράζει άλλωστε χάνωντας μαθαίνεις να κερδίζεις
δεν ξέρω αν ξέφυγα απο το θέμα ή αν σας μπέρδεψα απλα είναι τόσα που θέλω να πω για την μοναξιά που μπορώ να κάθομαι να γράφω με τις ώρες....
οπότε ας ανοίξουμε τις καρδιές μας και επιτέλους θα νιώσουμε πραγματικά γεμάτοι που δεν θα φοβόμασε την μοναξιά.....

esthir, καλημέρα !
Ένα πολύ καλό φιλαράκι μου , λέει :
Προτιμώ να αγαπήσω, να δώσω , να δωθώ κι ας μαζεύω μετά τα κομμάτια μου ένα - ένα , παρά να συμβιβαστώ με την ιδέα πως θα είμαι πάντα μόνος ...
Τελικά, έχει δίκιο ! Ο φόβος του να πληγωθείς , σε κάνει απόμακρο.
Και όλοι μας δυστυχώς, είμαστε γεμάτοι με φόβους. Άλλες φορές δικαιολογημένα κι άλλες πάλι , αδικαιολόγητα. Το θέμα είναι να το πάρει κανείς απόφαση και να κάνει ένα βήμα προς τον άλλον .. μετά όλα έρχονται από μόνα τους ..
Όσο για τα διαστήματα μοναξιάς που περνάει ο καθένας μας , κατά καιρούς , πιστεύω πως έχουν την θετική τους πλευρά ! Βρίσκεις τον εαυτό σου , συνειδητοποιείς τί θέλεις , τί ψάχνεις , τί σου λείπει και προχωράς μπροστά για να το διεκδικήσεις ! Κάποιες στιγμές , όλοι οι άνθρωποι επιζητούν λίγη μοναξιά , όχι γιατί κάτι τους φταίει , ούτε γιατί δεν τους καταλαβαίνει κανείς , αλλά για να έχουν τον χρόνο να ασχοληθούν λίγο με τον εαυτό τους , τα θέλω τους . Δεν είναι καθόλου κακό , για να μην πώ οτι είναι και απαραίτητο τελικά !

Αυτή βέβαια , είναι μια απο τις όψεις που έχει η μοναξιά . Υπάρχουν κι άλλες ...