Πηγή της νιότης:Αλήθεια ή μύθος
Στην παγκόσμια μυθολογία(κυρίως) συναντάμε μύθους που μιλουν για ανθρώπους που είτε έγιναν αθάνατοι,είτε έμειναν αγέραστοι εώς τον θάνατό τους ή και έζησαν πάρα πολλά χρόνια.Εκτός μυθολογίας,η Βίβλος αναφέρει πως ο Μαθουσάλας έζησε 969 έτη!!!Υπάρχουν βέβαια και θεωρίες που το αναιρούν. Στο βιβλίο της Γένεσης αναφέρεται ως γιος του Ενώχ και πατέρας του Λαμέχ τον οποίο απέκτησε σε ηλικία 187 ετών. Η μοντέρνα επιστήμη βάζει όμως το όριο της ανθρώπινης ζωής, στην καλύτερη περίπτωση, στα 150 χρόνια. Ο μακροβιότερος άνθρωπος που έχει καταγραφεί ποτέ ήταν η Τζην Κάλμεντ που το 1997 πέθανε μετά από 122 χρόνια ζωής.(από
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C...%CE%BB%C E%B1) Σε ένα περιοδικό βρήκα:
Από Mystery,τεύχος 22
Η ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ
Σε κάποια από τα νησιά που βρίσκονται γύρω από την Ινδία, υπάρχει η πολιτεία του Πολούμπουμ.Δίπλα της ορθώνεται ένα βουνό από το οποίο πήρε το όνομά της,γιατί το βουνό λέγεται Πολούμπουμ.Στους πρόποδες αυτού του βουνού υπάρχει μια όμορφη πηγή που το νερό της έχει γλυκιά γεύση και μυρωδιά σαν να προέρχεται από διαφορετικά είδη μπαχαρικών.
Κάθε ώρα της ημέρας το νερά αλλάζει μυρωδιά και γεύση.Και όποιος πιει νερό με άδειο στομάχι από αυτήν την πηγή θα θεραπευτεί όποια ασθένεια και αν έχει.
Εκείνοι λοιπόν που ζούν κοντά σε αυτήν την πηγή πίνουν πολύ συχνά από το νερό της και για αυτό δεν αρρωσταίνουν ποτέ και φαίνονται νέοι.
Εγώ,ο Τζον Μάντεβιλ,την έχω δει αυτήν την πηγή και ήπια τρεις φορές από το νερό της ,πράγμα που έκαναν και όλοι οι σύντροφοί μου.
Άπό τότε,νιώθω όλο και καλύτερα,όλο και πιο υγιής,και νομίζω ότι αυτό θα συνεχιστεί έως ότου ο Θεός δεήσει να προκαλέσει την έξοδο μου από αυτήν τη θνητή ζωή.
Κάποιοι ονομάζουν αυτήν την πηγή <>,δηλαδή Πηγή της Νιότης ή Πηγή της Αθανασίας,αφού αυτός που πίνει το νερό της φαίνεται πάντα νέος.Λένε επίσης ότι αυτό το νερό που είναι γεμάτο αρετές προέρχεται από τον Επίγειο Παράδεισο.
(-Απόσπασμα από τα ταξίδια του Σερ Τζον Μάντεβιλ,14ος αιώνας)
Υπήρχε πράγματι η πηγή της νιότης?Ή είναι μια αλληγορία?Και τι σημαίνει?Περιμένω τις απορίες σας και τις γνώμες σας.Φιλικά ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ.
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C...%CE%BB%C E%B1) Σε ένα περιοδικό βρήκα:
Από Mystery,τεύχος 22
Η ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ
Σε κάποια από τα νησιά που βρίσκονται γύρω από την Ινδία, υπάρχει η πολιτεία του Πολούμπουμ.Δίπλα της ορθώνεται ένα βουνό από το οποίο πήρε το όνομά της,γιατί το βουνό λέγεται Πολούμπουμ.Στους πρόποδες αυτού του βουνού υπάρχει μια όμορφη πηγή που το νερό της έχει γλυκιά γεύση και μυρωδιά σαν να προέρχεται από διαφορετικά είδη μπαχαρικών.
Κάθε ώρα της ημέρας το νερά αλλάζει μυρωδιά και γεύση.Και όποιος πιει νερό με άδειο στομάχι από αυτήν την πηγή θα θεραπευτεί όποια ασθένεια και αν έχει.
Εκείνοι λοιπόν που ζούν κοντά σε αυτήν την πηγή πίνουν πολύ συχνά από το νερό της και για αυτό δεν αρρωσταίνουν ποτέ και φαίνονται νέοι.
Εγώ,ο Τζον Μάντεβιλ,την έχω δει αυτήν την πηγή και ήπια τρεις φορές από το νερό της ,πράγμα που έκαναν και όλοι οι σύντροφοί μου.
Άπό τότε,νιώθω όλο και καλύτερα,όλο και πιο υγιής,και νομίζω ότι αυτό θα συνεχιστεί έως ότου ο Θεός δεήσει να προκαλέσει την έξοδο μου από αυτήν τη θνητή ζωή.
Κάποιοι ονομάζουν αυτήν την πηγή <
(-Απόσπασμα από τα ταξίδια του Σερ Τζον Μάντεβιλ,14ος αιώνας)
Υπήρχε πράγματι η πηγή της νιότης?Ή είναι μια αλληγορία?Και τι σημαίνει?Περιμένω τις απορίες σας και τις γνώμες σας.Φιλικά ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ.
Melhisedek, το ολο θεμα με την πηγη της νιότης είναι πολυ ουτοπικο για να είναι αληθινό εδω που τα λεμε. Μια πηγη που σε κραταει για παντα νεο? Απο που πηγαζει για να εχει τετοιες ιδιότητες? Αυτο ειναι το βασικο κατ' εμε. Εκτος κι αν βαλεις στο παιχνιδι θεωρειες κοιλης Γης και τα λοιπά. Τωρα μία πηγη που απλά γιατρεύει ειναι αλλη υπόθεση. Αυστηρως λογικα δεν θα επρεπε να συμβαινει. Αλλα δεν ειμαι και πολυ της λογικής τύπος εγω οπότε το θεωρώ πιθανό.
Καθως ομως λεγοντας "πηγη της νιότης" καταλαβαίνουν οι πιο πολλοι (κι εγω) μια πηγη που σε κρατάει αθανατο και νέο, τότε πιστεύω οτι απλα ήταν (και ειναι) ενα απο τα κρυφα ονειρα του ανθρώπου. Τίποτα περισσότερο όμως απο όνειρο. Τα πάντα πεθαινουν στον κόσμο της υλης. Ακομα και το ίδιο το Συμπαν.
Καθως ομως λεγοντας "πηγη της νιότης" καταλαβαίνουν οι πιο πολλοι (κι εγω) μια πηγη που σε κρατάει αθανατο και νέο, τότε πιστεύω οτι απλα ήταν (και ειναι) ενα απο τα κρυφα ονειρα του ανθρώπου. Τίποτα περισσότερο όμως απο όνειρο. Τα πάντα πεθαινουν στον κόσμο της υλης. Ακομα και το ίδιο το Συμπαν.
Όλα αυτά είναι ευσεβείς πόθοι.. ο άνθρωπος διαχρονικά δεν τα 'χε καλά ποτέ με το θάνατο, ενω ταυτόχρονα τα πάει μια χαρά με τα παραμύθια...
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από skeptic
Όλα αυτά είναι ευσεβείς πόθοι.. ο άνθρωπος διαχρονικά δεν τα 'χε καλά ποτέ με το θάνατο, ενω ταυτόχρονα τα πάει μια χαρά με τα παραμύθια...
|
Πολύ σωστός ο τρόπος που το έθεσες.Ο άνθρωπος φοβάται για το άγνωστο,για αυτό που δεν ξέρει.Γιατί αν ήξερε αλλιώς θα έπραττε.Με τη γνώση ο άνθρωπος μαθαίνει να πολεμά τους περισσότερους φόβους τους,άλλους να τους ελέγξει και άλλους να τους ΄΄εξορκίσει΄΄ με διάφορες συμβολικές κινήσεις,τελετές κ.τ.λ.Αν κάνουμε μια ιστορική αναδρομή θα δούμε πως η θρησκεία και η μαγεία είναι από τα πρώτα συστήματα που αναπτύχθηκαν μαζί με τον άνθρωπο,προσπαθώντας να υπερνικήσει τις φοβίες του ή τις ανάγκες του.Και μάλιστα πότε υπερίσχυε η μαγεία και πότε η θρησκεία σε οπαδούς.Για αυτό και η εκκλησία μάχεται τη μαγεία,εν μέρει.Ωστόσο για τον εάν υπάρχει η πηγή της νιότης ή γνώμη σου σεβαστή.Όμως ας εστιάσουμε πίσω από το μύθο ή ακόμη καλύτερα ας βρούμε στην παγκόσμια μυθολογία παρόμοια θέματα.Για παράδειγμα στην αρχαία Ελλάδα οι ολύμπιοι θεοί είχαν ως τροφή την αμβροσία και ως ποτό το νέκταρ,που όποιος έτρωγε από την τροφή των θεών και έπινε από το ποτό γινόταν αθάνατος και αγέραστος.Η την πηγή(αν θυμάμαι σωστά) όπου η μητέρα του Αχιλλέα,σύμφωνα με το μύθο,΄΄βούτηξε΄΄ τον γιο της για να τον κάνει αθάνατο και άτρωτο,με εξαίρεση τις φτέρνες όπου ήταν τρωτές και όπου ήταν και το αδύναμο σημείο του.Η παγκόσμια μυθολογία είναι γεμάτη από παρόμοιους μύθους,που αν μη τι άλλο ίσως να αποτελούν και τις διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος.Περιμένω απόψεις.Φιλικά,
ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ.
Υ.Γ:Να προσθέσω και την κολυμπήθρα Σιλωάμ:
Στα εβραϊκά είναι Σιλώαχ. Ήταν δεξαμενή, που βρισκόταν σε μια περιοχή στα νότια της Ιερουσαλήμ. Σ' αυτήν τη δεξαμενή, σύμφωνα με την Αγ. Γραφή, κολύμπησε ένας εκ γενετής τυφλός και βρήκε το φως του. Από τότε πιστεύεται πως η δεξαμενή, που λέγεται αλλιώς "κολυμπήθρα του Σιλωάμ" είναι θαυματουργή. Κοντά της είχε κτιστεί το 438 και ναός, που έχει τώρα καταστραφεί. Σε ανασκαφές που έγιναν το 1880 εκεί, βρέθηκε μια αρχαία επιγραφή εβραϊκής προέλευσης, από τον 8ο π.Χ. αι..
από:http://www.livepedia.gr/index.php?t...9%CE%AC%CE% BC
Λίγα λόγια για τη μυθολογία
1)Η Μυθολογία είναι διακριτός επιστημονικός κλάδος που ασχολείται με τη μελέτη των μύθων, δηλαδή των ιστοριών ενός ιδιαίτερου πολιτισμού που θεωρούνται γενικά αληθινές και χαρακτηρίζουν ένα ιδιαίτερο θρησκευτικό ή πίστη.
2)Οι μύθοι είναι γενικά ιστορίες βασισμένες στην παράδοση και τον θρύλο προορισμένες αρχικά να ερμηνεύσουν το πώς ξεκίνησε η δημιουργία σε κοσμικό και τοπικό επίπεδο με μύθους της δημιουργίας ή ιδρυτικούς μύθους. Για παράδειγμα υπάρχουν μύθοι δημιουργίας σε όλες τις μυθολογίες του πλανήτη που ασχολούνται με κοσμολογικά προβλήματα (η δημιουργία του σύμπαντος, των άστρων κ.λπ.) Υπάρχουν, επίσης, ιδρυτικοί μύθοι, που ερμηνεύουν αιτιολογικά την έναρξη λειτουργίας μιας πόλης. Η Ρώμη, η Κωνσταντινούπολη η Αθήνα κ.λπ. είναι πόλεις που διαθέτουν τον ιδρυτικό τους μύθο. Οι μύθοι ερμηνεύουν, επίσης, φυσικά φαινόμενα, ανεξήγητα πολιτισμικά κενά και ό,τι άλλο δεν μπορεί να ερμηνευθεί ορθολογικά. Ωστόσο, δε δημιουργήθηκαν όλοι οι μύθοι για ερμηνευτικούς σκοπούς. Στους περισσότερους εμπλέκεται μια υπερφυσική δύναμη ή θεότητα, αλλά αυτό δεν αποκλείει από την επικράτεια της μυθολογίας θρύλους και απλές αφηγήσεις που πέρασαν μέσω της προφορικής παράδοσης απο γενεά σε γενεά
3)Ποια είναι η γενεσιουργός αιτία του μύθου; Ο Ρόμπερτ Γκρέιβς, (Robert Graves), αναφερόμενος στον ελληνικό μύθο έδωσε έναν ορισμό αρκετά περιεκτικό: "Ο αληθινός μύθος μπορεί να οριστεί ως αποτέλεσμα της τελετουργικής μίμησης που ΄΄τελείτο΄΄ σε δημόσιους εορτασμούς, και σε πολλές περιπτώσεις καταγράφτηκε με εικονιστικό τρόπο". Το πιθανότερο είναι ότι ο Γκρέιβς επηρεάστηκε -όπως και τόσοι άλλοι- από τον Τζέιμς Φρέιζερ και το έργο του ο Χρυσός Κλώνος, έτσι ώστε να θεωρεί πως ο μύθος γεννιέται από πολλές πολιτισμικές ανάγκες. Για να απαντήσουμε σε ένα τέτοιο ερώτημα χρειάζεται καταρχήν να αναρωτηθούμε ποιες είναι οι ανάγκες που ικανοποιούν οι μύθοι. Οι μύθοι "ενεργοποιούν" τις πολιτισμικές δομές ή την ταυτότητα μιας φυλής, μιας πόλης, ενός έθνους, συνδέοντάς την με συμπαντικές αλήθειες. Τέτοιου είδους μύθοι αιτιολογούν για παράδειγμα την κατοχή μιας περιοχής από κάποιον λαό.
4)Ορισμένοι χρησιμοποιούν τις λέξεις μύθος και μυθολογία, προκειμένου να χαρακτηρίσουν τις ιστορίες κάποιας θρησκείας ως ψευδείς ή τουλάχιστον αμφίβολες.
5)Από την άλλη, υπάρχουν πολλοί που δε θεωρούν ως ιστορικά αληθείς τους μύθους που περιβάλλουν την προέλευση και την ανάπτυξη θρησκειών όπως ο Χριστιανισμός, ο Ιουδαϊσμός ή ο Ισλαμισμός. Σε κάθε περίπτωση αντί να εμπλέκεται κανείς με την ιστορικότητα ή μη τέτοιων ιδρυτικών ουσιαστικά μύθων είναι προτιμότερο να στρέφεται προς τον δυναμισμό τους και τις ανάγκες που ικανοποιούν για την ανθρώπινη ψυχή.
6)Ορισμένοι άνθρωποι, ιδιαίτερα όσοι ακολουθούν αποκαλυπτικές θρησκείες που δικαιολογούν την ύπαρξή τους με όρους αυθεντικότητας των γραφών, πιθανώς προσβάλλονται όταν χαρακτηρίζεται κάποια όψη της πίστης τους ως έκφραση του μύθου. Μια όψη της θεμελιοκρατίας στην αυστηρή της έννοια απαιτεί να εκλαμβάνεται ως αληθές λεπτομερειακά ό,τι καταγράφεται στις ιερές γραφές. Όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα συμφωνούν ότι κάθε θρησκεία έχει ένα σώμα μύθων που εκφράζουν βαθύτερες αλήθειες, αόρατες στο εξωτερικό τους επίπεδο.
Για αυτό η λέξη μυθολογία σήμερα χρησιμοποιείται για εκείνες τις ιστορίες που πιθανώς είναι ή δεν είναι ιστορικά αληθείς, αλλά αποκαλύπτουν θεμελιώδεις αλήθειες και ενοράσεις για την ανθρώπινη φύση, συχνά μέσω των αρχετύπων που διαθέτουν στη δομή τους. Επίσης, οι εν λόγω ιστορίες εκφράζουν τις απόψεις και τις πίστεις της χώρας, της χρονικής περιόδου, του πολιτισμού και/ή της θρησκείας που τους γέννησε. Μπορεί να μιλά κανείς για Ιουδαϊκή, Χριστιανική, ή Ισλαμική μυθολογία, περιγράφοντας το μυθολογικό τους δυναμικό, χωρίς να ασχολείται με την ιστορική εγκυρότητα ή μη των μύθων.
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C...3%CE%AF%C E%B1
1)Η Μυθολογία είναι διακριτός επιστημονικός κλάδος που ασχολείται με τη μελέτη των μύθων, δηλαδή των ιστοριών ενός ιδιαίτερου πολιτισμού που θεωρούνται γενικά αληθινές και χαρακτηρίζουν ένα ιδιαίτερο θρησκευτικό ή πίστη.
2)Οι μύθοι είναι γενικά ιστορίες βασισμένες στην παράδοση και τον θρύλο προορισμένες αρχικά να ερμηνεύσουν το πώς ξεκίνησε η δημιουργία σε κοσμικό και τοπικό επίπεδο με μύθους της δημιουργίας ή ιδρυτικούς μύθους. Για παράδειγμα υπάρχουν μύθοι δημιουργίας σε όλες τις μυθολογίες του πλανήτη που ασχολούνται με κοσμολογικά προβλήματα (η δημιουργία του σύμπαντος, των άστρων κ.λπ.) Υπάρχουν, επίσης, ιδρυτικοί μύθοι, που ερμηνεύουν αιτιολογικά την έναρξη λειτουργίας μιας πόλης. Η Ρώμη, η Κωνσταντινούπολη η Αθήνα κ.λπ. είναι πόλεις που διαθέτουν τον ιδρυτικό τους μύθο. Οι μύθοι ερμηνεύουν, επίσης, φυσικά φαινόμενα, ανεξήγητα πολιτισμικά κενά και ό,τι άλλο δεν μπορεί να ερμηνευθεί ορθολογικά. Ωστόσο, δε δημιουργήθηκαν όλοι οι μύθοι για ερμηνευτικούς σκοπούς. Στους περισσότερους εμπλέκεται μια υπερφυσική δύναμη ή θεότητα, αλλά αυτό δεν αποκλείει από την επικράτεια της μυθολογίας θρύλους και απλές αφηγήσεις που πέρασαν μέσω της προφορικής παράδοσης απο γενεά σε γενεά
3)Ποια είναι η γενεσιουργός αιτία του μύθου; Ο Ρόμπερτ Γκρέιβς, (Robert Graves), αναφερόμενος στον ελληνικό μύθο έδωσε έναν ορισμό αρκετά περιεκτικό: "Ο αληθινός μύθος μπορεί να οριστεί ως αποτέλεσμα της τελετουργικής μίμησης που ΄΄τελείτο΄΄ σε δημόσιους εορτασμούς, και σε πολλές περιπτώσεις καταγράφτηκε με εικονιστικό τρόπο". Το πιθανότερο είναι ότι ο Γκρέιβς επηρεάστηκε -όπως και τόσοι άλλοι- από τον Τζέιμς Φρέιζερ και το έργο του ο Χρυσός Κλώνος, έτσι ώστε να θεωρεί πως ο μύθος γεννιέται από πολλές πολιτισμικές ανάγκες. Για να απαντήσουμε σε ένα τέτοιο ερώτημα χρειάζεται καταρχήν να αναρωτηθούμε ποιες είναι οι ανάγκες που ικανοποιούν οι μύθοι. Οι μύθοι "ενεργοποιούν" τις πολιτισμικές δομές ή την ταυτότητα μιας φυλής, μιας πόλης, ενός έθνους, συνδέοντάς την με συμπαντικές αλήθειες. Τέτοιου είδους μύθοι αιτιολογούν για παράδειγμα την κατοχή μιας περιοχής από κάποιον λαό.
4)Ορισμένοι χρησιμοποιούν τις λέξεις μύθος και μυθολογία, προκειμένου να χαρακτηρίσουν τις ιστορίες κάποιας θρησκείας ως ψευδείς ή τουλάχιστον αμφίβολες.
5)Από την άλλη, υπάρχουν πολλοί που δε θεωρούν ως ιστορικά αληθείς τους μύθους που περιβάλλουν την προέλευση και την ανάπτυξη θρησκειών όπως ο Χριστιανισμός, ο Ιουδαϊσμός ή ο Ισλαμισμός. Σε κάθε περίπτωση αντί να εμπλέκεται κανείς με την ιστορικότητα ή μη τέτοιων ιδρυτικών ουσιαστικά μύθων είναι προτιμότερο να στρέφεται προς τον δυναμισμό τους και τις ανάγκες που ικανοποιούν για την ανθρώπινη ψυχή.
6)Ορισμένοι άνθρωποι, ιδιαίτερα όσοι ακολουθούν αποκαλυπτικές θρησκείες που δικαιολογούν την ύπαρξή τους με όρους αυθεντικότητας των γραφών, πιθανώς προσβάλλονται όταν χαρακτηρίζεται κάποια όψη της πίστης τους ως έκφραση του μύθου. Μια όψη της θεμελιοκρατίας στην αυστηρή της έννοια απαιτεί να εκλαμβάνεται ως αληθές λεπτομερειακά ό,τι καταγράφεται στις ιερές γραφές. Όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα συμφωνούν ότι κάθε θρησκεία έχει ένα σώμα μύθων που εκφράζουν βαθύτερες αλήθειες, αόρατες στο εξωτερικό τους επίπεδο.
Για αυτό η λέξη μυθολογία σήμερα χρησιμοποιείται για εκείνες τις ιστορίες που πιθανώς είναι ή δεν είναι ιστορικά αληθείς, αλλά αποκαλύπτουν θεμελιώδεις αλήθειες και ενοράσεις για την ανθρώπινη φύση, συχνά μέσω των αρχετύπων που διαθέτουν στη δομή τους. Επίσης, οι εν λόγω ιστορίες εκφράζουν τις απόψεις και τις πίστεις της χώρας, της χρονικής περιόδου, του πολιτισμού και/ή της θρησκείας που τους γέννησε. Μπορεί να μιλά κανείς για Ιουδαϊκή, Χριστιανική, ή Ισλαμική μυθολογία, περιγράφοντας το μυθολογικό τους δυναμικό, χωρίς να ασχολείται με την ιστορική εγκυρότητα ή μη των μύθων.
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C...3%CE%AF%C E%B1