Η σκοτεινη πλευρα του ανθρωπου...

Εμεις οι ανθρωποι ειμαστε σαν ενα νομισμα. Εχουμε κυριως δυο πλευρες. Η μια ειναι η καλη μας πλευρα.
Αθελα μας, ομως εχουμε και μια σκοτεινη πλευρα...μεγαλη η μικρη. Μην μου πειτε οτι εστω και μια φορα δεν εχετε κανει μια ελαφρως κακη σκεψη για καποιον η για κατι.
Το θεμα ειναι ποσο σκοταδι κρυβει ο καθενας στην ψυχη του.
Το σκοταδι αυτο γεννιεται απο τις εμπειριες που βιωνει καθε ανθρωπος απο πολυ μικρη ηλικια. Και καθοριζει το ποσο καλος η τοσο ποσο κακος ανθρωςπο θα γινει.

Ποσο σκοτεινη μπορει να ειναι η σκοτεινη πλευρα του ανθρωπου?
Ποσο μπορει να την αφησει να τον επηρεασει και να καθορησει τις μελλοντικες του πραξεις?

Καποιες φορες δυστυχως μπορω να νιωσω αυτην την κακια των ανθρωπων. Στην αρχη αναρωτιεμαι πως ειναι δυνατον να ζουν με αυτη...καποια στιγμη ομως οταν ερχομαι στη θεση τους, και αποκτω το ιδιο συναισθημα τοτε καταλαβαινω. Και με τρομαζει που μου αρεσει. Μου προκαλει μια αγρια χαρα. Δεν απορω πλεον που βλεπω τους κακους στα κινουμενα σχεδια να γελανε σαρκαστικα...
Πως πολεμαει κανεις το σκοταδι που υπαρχει μεσα στην ψυχη του? Πως το εξαλειφει?

Καλημέρα... εύχομαι ψυχική ανάσταση σε όλους μας...
αγαπητή φίλη άκουσα κάτι πολύ όμορφο και θέλω να στο μεταφέρω.
"Ακόμα και η πιο βαθειά σκιά είναι τελείως αδύναμη μπροστά στο φως..."
Σίγουρα η σκοτεινή πλευρά υπάρχει μέσα σε όλους μας. Όπως υπάρχει παντού μέσα στο σύμπαν. Όπως φαίνεται και σχηματικά στο υπέροχο σύμβολο γιν-γιανγκ.
Ο μόνος τρόπος για να εξαλείψεις το σκοτάδι μέσα σου είναι το να ακολουθήσεις το φωτεινό μονοπάτι. Τώρα πως θα γίνει αυτό; Τρόποι και διδασκαλίες υπάρχουν πολλές. Όποια και να ακολουθήσεις το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο αν είσαι πειθαρχημένη και συνεπής...
Φιλικά...

δεν εχω νιωσει ποτε χαρα οταν νιωθω κακος ανθρωπος.ισα ισα νιωθω πολυ ασχημα οταν κανω κακες σκεψεις και αν μπορουσα θα τις εξαφανιζα.
πιστευω οτι αν εισαι ευτυχισμενος τοτε δεν εχεις κακια.Κακοι γινονται οι ανθρωποι που δεν εχουν κανεναν να τους αγαπαει ή δεν δεν εχουν κανενα να αγαπανε.
εσενα τι σου αρεσει δηλαδη σε αυτο?και οταν λες κακια,απεναντι σε ποιους εννοεις?

Ο Σωκράτης έλεγε πώς δέν υπάρχει Κακό...Το αιτιολόγησε λέγοντας πώς το κακό προέρχεται και πηγάζει εκ της άγνοιας μας πάνω στα γεγονότα και στα πράγματα. Εάν το σκεφτείς σφαιρικά θα κατανοήσεις πιστεύω τί έλεγε ο Μέγιστος Φιλόσοφος. Πέραν αυτού τώρα, αναφορικά με την κακία ο λόγος τώρα. Οι άνθρωποι βαφτίζουν διάφορα πράγματα κατα καιρούς "κακά". Το ζήτημα είναι τί εννοείς και τί πιστεύεις εσύ πώς είναι το κακό και άλλο τόσο τί είναι το καλό. Η γνώμη μου είναι πώς μέσα στο εσωτερικό μας σκότος, μέσα στα απόκρυφα μας ένστικτα, στις φοβίες μας, στους πόθους μας κρύβεται η αλήθεια του καθενός μας. Εάν βυθιστείς μέσα στην ψυχή σου και μέσα στο σκοτεινό κομμάτι σου όπως το αποκαλείς θα μάθεις πάρα πολλά για το Είναι σου. Το ζήτημα είναι να έχεις και την ψυχική δύναμη να ελένξεις αυτό το κομμάτι σου. Οι περισσότεροι το έχουν ανεξέλεκτο και κυριεύονται απο πάσης φύσεως πάθη και ψυχικές ασθένειες. Δέν πρέπει να φοβόμαστε το εσωτερικό μας σκότος. Είναι ένα απόλυτα φυσιολογικό κομμάτι μας και μάλιστα πολύ ισχυρό. Σύμφωνα με όσους πρεσβεύουν την Αριστερή Φιλοσοφική Ατραπό είναι ο Δρόμος πρός την Θέωση του Ανθρώπου. Λένε πώς μέσα στην Φλόγα του Σκότους κρύβεται η Θεική Αλήθεια, που μπορεί να κάνει τον άνθρωπο Δημιουργό-Θεό. Μήν πέφτεις όμως στην παγίδα του να θεωρείς κακό τον εαυτό σου ορισμένες φορές λόγω του ότι επειδή θύμωσες ή νευρίασες πάνω σε μια δεδομένη στιγμή. Αυτό είναι λάθος. Μήν ταλανίζεις την ψυχή σου με τέτοια ερωτήματα πάντως. Τα πράγματα είναι πάρα πολύ απλά...

"Ακόμα και η πιο βαθειά σκιά είναι τελείως αδύναμη μπροστά στο φως..."


Καλέ μου φίλε " Απέριττε " σε βρίσκω πολύ σωστό.

Μην ξεχνάς πως οι "σκιές" δημιουργούνται από το "φως" και σ αυτό οφείλουν την ύπαρξή τους.

Να είστε όλοι καλα.

Πιστεύω πως κανείς άνθρωπος δεν γεννιέται κακός.Όλα τα βιώματα,οι εμπειρίες,καλές ή κακές,τα συναισθήματα μια δεδομένη στιγμή,ο κοινωνικός περίγυρος,οι άνθρωποι που αγαπάμε και μας αγαπούν,σχηματίζουν το είναι μας και τον ψυχικό μας κόσμο...
Κανείς δεν είναι κακός,η έμφυτη κακία που οδηγεί συνεχώς σε νοσηρές πράξεις είναι ψυχική ασθένεια,συνήθως...
Και αυτοί μπορούν να γιατρευτούν...
Οι υπόλοιποι θέλουν απλά ένα καλό λόγο,μια ευγενική χειρονομία και μπορεί να εξαλειφθεί το σκοτάδι από μέσα τους...

Ο θυμός,η ζήλεια και όλα τα υπόλοιπα πάθη,είναι από τη φύση μας οπότε δεν είναι κακά,απλά δεν είναι αναγκαία,οπότε ας προσπαθήσουμε να τα εξαλείψουμε...

Και όπως λέει και μια αρχή της wicca σκέψου πριν κάνεις οτιδήποτε που οι συνέπειες του μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά κάποιον άλλον...Αν εφαρμόσουμε όλοι αυτό τότε ούτε ''κακό'' θα υπάρχει και ο κόσμος θα γίνει έστω και λίγο πιο ανθρώπινος...

Όταν είμαι καλός είμαι πολύ καλός, αλλά όταν είμαι κακός είμαι καλύτερος… είμαι κακός και καλός ή καλός και κακός. Και δεν με πειράζει. Χωρίς το ένα δεν θα μπορούσα να είμαι το άλλο. Δεν είναι θέμα επιλογής, είναι θέμα αντίληψης. Αυτό που μια μάνα θεωρεί καλό για το παιδί της το παιδί της το θεωρεί κακό κ.ο.κ. αλλά γιατί να πρέπει να είμαι ή καλός ή κακός; Γιατί πρέπει να βάζω διαχωριστικές γραμμές; Είμαι αυτός που είμαι και σε όποιον αρέσει. Και μάλιστα πρέπει να είμαι τόσο κακός όσο καλός. Και μου έχουν πει ότι είμαι πολύ καλός οπότε πρέπει να προσπαθήσω να γίνω λίγο πιο κακός. Γιατί η σκιά όπως έχω πει πολλές φορές είναι πάντα μαζί μας. Και δεν το έχω πει εγώ αυτό αλλά ένας Εβραίος. Θα μου πεις ότι είναι κόλπα αυτά των Εβραίων για να κατακτήσουν τον κόσμο. Είναι μια συνομωσία, αλλά θα σου πω ότι δεν ξέρεις τι σου γίνεται.
Γιουνγκ και ο Μιχάλης θα μπορούσε να πει πιο πολλά για αυτόν τον Εβραίο. Όσο περισσοτερο φως έχουμε τόσο μεγαλύτερη είναι η σκιά που απλώνεται από πίσω μας. Όσο πιο πολύ πλησιάζουμε στο φως τόσο μεγαλώνουμε την σκιά μας. Το θέμα δεν είναι παρά να γυρίσουμε προς τα πίσω και να την κοιτάξουμε. Είναι ακριβώς από πίσω μας και μας ακολουθεί. Και ξέρετε τι λένε, ε; Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτήν. Και άλλωστε γιατί να το κάνω; Το θέμα δεν είναι να την νικήσω, γιατί είναι η φύση μου, το θέμα είναι να την μάθω και να την ελέγχω και την αποδεχτώ. Και μόλις γίνει αυτό φτάνω στην απόλυτη ισορροπία που είναι το ζητούμενο. Παν μέτρο Αριστο που έλεγε και ένας πεθαμένος. Ούτε πολύ καλός, ούτε πολύ κακός. Απλά άνθρωπος. Έχει αναρωτηθεί κανείς πόσο καλό του κάνει να σκέφτεται όλα αυτά τα κακά; Πολύ καλό. Ξεδίνει. Από το να το σκεφτώ μέχρι να το κάνω υπάρχει ένα δευτερόλεπτο διαφορά, που όμως είναι αρκετό για να προσδιορίσει το ποιος είμαι. Ανάλογα με το τι θα πράξω, είμαι. Χωρίς το κακό, δεν υπάρχει καλό. Χαζός ήταν ο Μεγάλος που έφτιαξε το φίδι; Ή μήπως δεν ήξερε; Έχουμε το καλό, έχουμε και το κακό. Και εμείς είμαστε στο κέντρο μιας τραμπάλας ενώ αντίθετα αυτά τα δύο είναι στις άκρες. Εάν δεν τα ισορροπήσουμε, θα πέσουμε και θα σπάσουμε την μούρη μας. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι ο Παΐσιος έλεγε ότι είναι αμαρτωλός. Πως μπορούσε και το έλεγε αυτός που όλοι παραδέχονται την καλοσύνη του;
Γυρίστε, γυρίστε και κοιτάξτε την σκιά σας. Μην την φοβάστε. Όσο την αγνοείτε τόσο θυμώνει και κάποια στιγμή θα ξεσπάσει και όταν θα γίνει αυτό δεν θα ήθελα να είμαι δίπλα σας, ούτε πίσω σας, πόσο μάλλον μπροστά σας. Είναι εκείνη η στιγμή που ανάβουν οι κάμερες και οι γείτονες αφού βάλουν τα καλά τους λένε ήταν καλό παιδί και ήσυχο, δεν ξέρουμε πως έγινε αυτό…

Όλα τα συναισθήματα, όλα τα έργα (πράξεις), όλες οι εκφράσεις της ζωής ξεκινάνε από το καλό και το κακό.
Το κακό είναι η ανυπαρξία του καλού.
Σκοτάδι είναι η ανυπαρξία του φωτός.

Πιστεύω ότι όλα στη φύση είναι θέμα ισορροπίας, συνυπάρχει το καλό και το κακό.
Τα φαντάζομαι σαν ένα παζάρι που έχει καλές και κακές, πράξεις, σκέψεις, λέξεις, εκφράσεις κοκ. Ο καθένας μας έχει την επιλογή να “αγοράσει” ότι θεωρεί πιο σωστό και ότι του αρμόζει για να ολοκληρώσει το έργο του, για να πετύχει το αποτέλεσμα που επιθυμεί.
Ίσως το αποτέλεσμα που θέλει ο καθένας μας χρησιμοποιώντας καλές πράξεις, σκέψεις, εκφράσεις, αργεί, είναι πιο κουραστικό στη διαδρομή από το να χρησιμοποιήσει τα αντίστοιχα “κακά”.

Μήπως είναι άσχετο το ότι για να μην έχουμε σκιά, το φως πρέπει να είναι ακριβώς από πάνω μας;
Ή απλά είναι μια λογική επιστημονική εξήγηση ανάξιας αναφοράς;

Μόνο αν γνωρίσουμε τον σκοτεινό εαυτό μας (που δε σημαίνει και κατ'ανάγκη τον "κακό" εαυτό μας), στο μέτρο που μπορούμε, είναι δυνατόν να εξελιχθούμε και να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Βέβαια αυτό είναι αρκετά επικίνδυνο και δεν μπορούν να το κάνουν όλοι οι άνθρωποι. Σίγουρα όμως με το να καταπιέζουμε τις αδυναμίες μας και να υποκρινόμαστε ότι δεν υπάρχουν το μόνο που καταφέρνουμε είναι μια μέρα να εμφανιστούν από εκεί που δε τις περιμένουμε. Και τότε τα πράγματα θα είναι τελείως ανεξέλεγκτα.

Αυτή η σκοτεινή μας πλευρά δεν είναι τίποτα άλλο κατά τη γνώμη μου από το Άγνωστο Ασυνείδητο. Σε καμία περίπτωση για μένα δεν εξισώνεται με κάποιες "κακές" σκέψεις που μπορεί να κάνουμε κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτές οι σκέψεις δεν είναι παρά προιόν ερεθισμάτων που λαμβάνουμε από το περιβάλλον γύρω μας. Τα αίτια των όποιων αντιδράσεών μας είναι πιο βαθιά και δύσκολα μπορούμε να τα ελέγξουμε και πόσο μάλλον να τα δαιμονοποιήσουμε.

Έτσι λοιπόν, δε συμφωνώ με τον διαχωρισμό "καλού" και "κακού". Δεν υπάρχει μόνο το άσπρο και το μαύρο. Το πως θα αντιληφθούμε τις πράξεις κάποιου άλλου ανθρώπου είναι καθαρά υποκειμενικό και εξαρτάται από την ηθική που έχει ο καθένας, από τη θρησκεία στην οποία πιστεύει, από τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζει και από χίλιους άλλους παράγοντες... Όλα είναι σχετικά.

Εγώ έχω δει στον εαυτό μου ότι όταν τσατίζομαι,δε μπορώ να συγκρατηθώ.

Έχω κάνει πολλές βλακείες με καβγάδες και πολλές φορές χειροδικία,αλλά για ένα περίεργο λόγο,δε ντρέπομαι που το λέω (ενώ θα έπρεπε).
Πιστεύω ότι τις φορές που ήρθα στα χέρια,με λίγα λόγια "τα ήθελε ο κώλος μας" και των δυο(τριών,τεσσάρων...),για να χρησιμοποιήσω μία έκφραση κατανοητή σε όλους μας

Είναι αρκετός καιρός τώρα που δεν έχω καβγαδίσει σε σημείο που να μην πάει άλλο,αλλά πάλι, έχω κάνει πολλές και κακές σκέψεις.
Το περίεργο ξανά είναι ότι δε με προβληματίζει αυτό ως προς το ποιόν μου,
διότι ποτέ δεν έχω προχωρήσει πιο μακριά από τη σκέψη
(δηλαδή στην πράξη).
Από αυτό έχω συμπεράνει ότι περισσότερο είμαι σκύλος που γαβγίζει...
Καλό από τη μια πλευρά,κακό από την άλλη.
Η κακή σκέψη παραμένει μια κακή σκέψη,αλλά να σας πω την αλήθεια,η κακή πράξη είναι χειρότερη.
Πολλές φορές μπορέι να μείνεις μόνο με την κακή σκέψη,αλλά το αμέσως επόμενο λεπτό να χρειαστεί να κάνεις την καλύτερη πράξη στον κόσμο,
οπότε εκεί η θεωρία πάει στράφι.
Ουσιαστικά πιστεύω ότι ένας καλός άνθρωπος,ούτε σκέφτεται,ούτε πράττει άσχημα.
Αλλά...εσείς πόσους τέτοιους ανθρώπους έχετε γνωρίσει ?

-θέλω να κάνω μία παρατήρηση σχετικά με τον Παίσιο που κάποιος ανέφερε σε προηγούμενο μήνυμα.
για μένα αγαπητέ ο Παίσιος όχι καλός δεν ήταν,αλλά το ακριβώς αντίθετο
αλλά αυτό είναι ένα προσωπικό πιστεύω και ο μόνος λόγος που το αναφέρω είναι επειδή το έθεσες πολύ απόλυτα,με τρόπο "...του οποίου (του Παίσιου δηλαδή),όλοι αναγνωρίζουν την καλωσύνη..."
ε,όχι και όλοι !

-να επισημάνω κάτι ακόμη ? είμαι της θεωρίας ότι μερικοί άνθρωποι καταλαβαίνουν μόνο με ξύλο,αλλά όταν το λέω αυτό,με λένε μισάνθρωπο και λοιπά κοσμητικά.
εγώ πιστεύω όμως ότι, όπως είπα παραπάνω,υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που δεν έχεις την ανάγκη να τους "ρίξεις φύλο" αλλά που έχουν αυτοί οι ίδιοι την ανάγκη να το φάνε.
ένας μισάνθρωπος μισεί το σύνολο της ανθρωπότητας,γυναίκες,γέρους,παιδιά,όχι μόνο μερικούς που του τη σπάνε